Βασίλης Ασημακόπουλος: « Μιχάλης Χαραλαμπίδης: Το Ποντιακό ως πολιτικό και επιστημονικό ζήτημα. Η σημασία της 19ης Μαϊου »

Του Βασίλη Ασημακόπουλου

Ευχαριστώ από καρδιάς τους διοργανωτές, τον Σύλλογο Ποντίων Φοιτητών Νομού Αττικής γι’ αυτήν την εξαιρετικά τιμητική πρόσκληση να συμμετάσχω σε μια ημερίδα με εξαιρετικούς συνομιλητές, που έχουν βαθιά γνώση στο θέμα. Μια ημερίδα αφιερωμένη στη μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη.  

Είναι πολύ τιμητικό να σε καλούν οι φοιτητές. Είναι πολύ τιμητικό να σε καλούν να μιλήσεις στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι πολύ τιμητικό να μιλάς για τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη και το Ποντιακό Ζήτημα. Τιμητικό και συγκινητικό συνάμα.

Θυμάμαι εδώ σ’ αυτό το ίδιο αμφιθέατρο που βρισκόμαστε σήμερα, στις 8 Μαρτίου 1998, ημέρα της γυναίκας, εκδήλωση της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών με ομιλητές τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη και Γυναίκες που είχαν υποστεί  οι ίδιες, αλλά και ως μητέρες, σύζυγοι, αδελφές, κόρες, τη βία, τη βαρβαρότητα αυταρχικών-φασιστικών καθεστώτων  στις περιοχές της Νότιας Αμερικής και της Ανατολικής Μεσογείου.   

Για εμένα όπως και για χιλιάδες άλλους ανθρώπους, που δεν έχουμε την τιμή να είμαστε ποντιακής καταγωγής, το Ποντιακό ζήτημα είναι ταυτισμένο, ενσαρκώνεται στο πρόσωπο και τη διαδρομή, την πολιτική παρέμβαση του Μιχάλη Χαραλαμπίδη.

Πολύ περισσότερο για ανθρώπους που προερχόμαστε από τον κομματικό σχηματισμό του οποίου ο Μιχάλης συνέβαλε από την εποχή της ηλικιακής του νεότητας  - η γνώμη μου είναι ότι παρέμεινε για πάντα νέος - και βγαίνοντας από τον αγώνα κατά της δικτατορίας μέσα από τις γραμμές του ΠΑΚ, στην ίδρυση και συγκρότησή του. Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. Ακόμα περισσότερο, για ανθρώπους που εντάχθηκαν στο ιδεολογικό ρεύμα που καθοδηγούσε ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης και που τον ακολούθησαν, όταν ο Μιχάλης διαφωνώντας συνολικά πια με την εξέλιξη του κομματικού αυτού σχηματισμού, αποχώρησε, συγκροτώντας την Δημοκρατική Περιφερειακή Ένωση. Ένα σχήμα που αντιμετωπίστηκε με τους όρους της «καρτελοποιημένης πολιτικής» στην Ελλάδα, μια περίοδος  που καθορίστηκε από τη Siemens και το Χρηματιστήριο, για ν’ αναφέρω δύο λέξεις που συμπυκνώνουν το πνεύμα και τις υλικές πρακτικές της εποχής.  Αυτά ως μια κατ’ αρχάς γνωριμία μαζί σας και αυτοπαρουσίαση, αν μου επιτρέπετε,  σε σχέση με τον Μιχάλη.

80 χρόνια από την μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών

Έγκλημα Τεμπών: Πλήρη αποδόμηση της «προπαγάνδας των βίντεο»

 

Πλήρη αποδόμηση της κυβερνητικής προπαγάνδας για τα Τέμπη από την εξέταση βίντεο που «ανακαλύφθηκαν» ξαφνικά, δύο χρόνια μετά από το έγκλημα!

Μιλώντας στην εκπομπή ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ του Γιώργου Σαχίνη, οι Φεντερίκο Καράσκο, επιστήμονας πληροφορικής με εξειδίκευση στην Τεχνητή Νοημοσύνη την Κυβερνοασφάλεια, τα Πολυμέσα και το Metaverse- Ιδρυτής της πολυεθνικής εταιρείας Graypes και Μέλος Τεχνικής Ομάδας συμβούλων Συγγενών θυμάτων και Τραυματιών Τεμπών, Βασίλης Κοκοτσάκης, Τεχνικός Σύμβουλος Συγγενών θυμάτων και τραυματιών των Τεμπών // Δικαστικός Πραγματογνώμονας σε θέματα Πυρκαϊών- Εμπρησμών, και Dr. Μανώλης Παπαδάκης, Καθηγητής προηγμένων μαθηματικών μοντέλων / Ανάλυση εικόνας ήχου / Πανεπιστήμιο Χιούστον Τέξας, αποδόμησαν πλήρως τα ψεύδη.

Διαβάστε όλη την τεχνική έκθεση που αφορά στα βίντεο που παρουσίασε η κυβέρνηση ως «υπερασπιστική γραμμή» ΕΔΩ

Στην τεχνική έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα ο Β. Κοκοτσάκης και η ομάδα του σχετικά με τα τρία βίντεο της Interstar, το συμπέρασμα που παρουσιάζεται συνοπτικά είναι ότι «δεν συντρέχουν κατ’ ουδένα τρόπο οι προϋποθέσεις που να επιβεβαιώνουν τα συμπεράσματα της ΔΕΕ, αντίθετα ενισχύονται όλες οι περί του αντιθέτου επισημάνσεις και διαπιστώσεις της παρούσης έκθεσης».

«Με βάση τις τεχνολογικές και ερευνητικές μεθοδολογίες της παρούσας έκθεσης που στοιχειοθετούν την μη αποδεδειγμένη αυθεντικότητα και γνησιότητα των (3) βίντεο που προσκομίστηκαν από την INTERSTAR και αφορά την κατά αυτούς κίνηση της εμπορικής αμαξοστοιχίας στην κρίσιμη ημερομηνία και ώρα, και τα οποία (βίντεο) εξετάστηκαν και αξιολογήθηκαν από την Δ.Ε.Ε/ΕΛ.ΑΣ, Σ υ μ π ε ρ α σ μ α τ ι κ ά αποφαινόμαστε ότι δεν συντρέχουν κατ’ ουδένα τρόπο οι προϋποθέσεις που να επιβεβαιώνουν τα συμπεράσματα της ΔΕΕ, αντίθετα ενισχύονται όλες οι περί του αντιθέτου επισημάνσεις και διαπιστώσεις της παρούσης έκθεσης.

Ανάρτηση από: https://www.militaire.gr/

Λευκή Τρομοκρατία - Πώς φτάσαμε στον εμφύλιο πόλεμο

Στο 5ο μάθημα Ιστορίας που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 7 Μαρτίου 2025, ο ομότιμος καθηγητής Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο κ. Προκόπης Παπαστράτης μαζί με τη Δρ. Ιστορίας Λη Σαράφη, ασχολήθηκαν με τα γεγονότητα που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια της Λευκής Τρομοκρατίας.

Όπως αναφέρει η Λη Σαράφη: «Στη δεκαετία του 1940, υπάρχουν δυο μεγάλα και σημαντικά ορόσημα της ιστορίας της Ελλάδας. Το πρώτο είναι ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, με την Κατοχή και την Αντίσταση, το δεύτερο είναι ο Εμφύλιος πόλεμος. Το διάστημα των 20 μηνών ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο ορόσημα είναι η περίοδος της Λευκής Τρομοκρατίας. Στο μάθημα αυτό, αναδεικνύονται οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν στην Ελλάδα εκείνο το 20μηνο και πώς αυτές οι συνθήκες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις προς τον Εμφύλιο πόλεμο.

Η Ουνία - Πρόσωπο και Προσωπείο

Του π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

Οδυνηρό «αγκάθι» στον διάλογο Ορθοδοξίας-Ρωμαιοκαθολικισμού, που μάταια πασχίζουν να το υποτιμήσουν οι δικοί μας Οικουμενιστές, είναι η ΟΥΝΙΑ.

1. Λέγοντας «Ουνία», εννοούμε ένα θρησκευτικοπολιτικό σχήμα, που επινοήθηκε από τον Παπισμό για τον εκδυτικισμό της (μη λατινικής) Ανατολής, την πνευματικοπολιτική υποταγή της στην εξουσία του Πάπα. Συνδέεται, δηλαδή με την επεκτατική πολιτική του Παπισμού, της συνεπέστερης έκφρασης του ευρωπαϊκού φεουδαρχισμού, ο οποίος με το Κράτος του Βατικανού συνεχίζεται ως τις ημέρες μας. Βέβαια πρέπει να γίνεται κάποια διάκριση σε διάφορες φάσεις, που παρουσιάζει ιστορικά η υπόθεση της «Ουνίας». Διότι του συγκεκριμένου ιστορικού σχήματος προηγείται η ιδέα και η μεθόδευση της υποταγής της Ανατολής-και μάλιστα των Ορθοδόξων-στον Πάπα, μια μόνιμη τάση της Λατινικής Εκκλησίας μετά την διαφοροποίηση και απόσχισή της από την Ορθόδοξη Ανατολή. Εκεί, που ο άμεσος εκλατινισμός αποδεικνύεται δυσεπίτευκτος, εφαρμόζει ο Παπισμός την μέθοδο της Ουνίας, η οποία αποδεικνύεται έτσι, πανούργα επινόηση, διότι η υποταγή επιτυγχάνεται με το πρόσχημα της συνέχειας και ελευθερίας.

Η επεκτατική αυτή κίνηση του Παπικού θρόνου ονομαζομένη ΟΥΝΙΑ ή ΟΥΝΙΤΙΣΜΟΣ στη γλώσσα μας, οφείλει το όνομά της στη λατινική λέξη UNIO (ένωση), αλλά μόλις το 1596 έλαβε στην Πολωνία επίσημα το όνομα UNIA (σλαβ. UNIJA). Το όνομα χρησιμοποιήθηκε τότε, για να χαρακτηρισθεί όχι μόνο η ενωτική κίνηση με τον Πάπα, αλλά και το συγκεκριμένο σώμα (κοινότητα) των Ορθοδόξων, οι οποίοι συνοδικά απεφάσισαν όχι την ολοτελή προσχώρησή τους στον Παπισμό, αλλά μόνο την αναγνώριση του Πάπα ως πνευματικής κορυφής των, διατηρώντας τα λατρευτικά και λοιπά έθιμά τους και δίνοντας, έτσι, εξωτερικά την εντύπωση της συνέχειας και παραμονής στο εθνικό πλαίσιό τους.

Για τις διαμαρτυρίες των Κρητικών κατά του γενοκτονικού Ισραήλ

Ανάρτηση του Μανώλη Μούτσου στο facebook

Γέμισε ο τόπος κρουαζιέρες με Ισραηλινούς και βρέθηκαν κάμποσοι Ηρακλειώτες με πανό και παλαιστινιακές σημαίες για να τους δείξουν ότι είναι ανεπιθύμητοι. Και πολύ καλά έκαναν. Σε έναν τόπο που έχει γνωρίσει τόσα Ολοκαυτώματα, οι τουρίστες από το γενοκτονικό Ισραήλ είναι ανεπιθύμητοι. Κι αυτοί και η Μοσάντ που τους συνοδεύει.

Κανονικά στις διαμαρτυρίες αυτές έπρεπε να συμμετέχουν οι δήμαρχοι, τα περιφερειακά συμβούλια και οι ντόπιοι βουλευτές. Το Ισραήλ είναι κράτος τρομοκράτης κι έχει για πρωθυπουργό έναν τύπο που καταζητείται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Αυτά δεν τα λένε οι «ακτιβιστές». Ένα σωρό διεθνή δικαστήρια και ο ΟΗΕ τα λέει.

Ντροπή και μόνο ντροπή σε όσους αρπάζουν συνειδητά τα ματωμένα λεφτά των Ισραηλινών τουριστών.

Όμως κάπου εδώ διαδίδεται μια πονηρή άποψη. Οτι δήθεν η συμμαχία με το Ισραήλ είναι συμφέρουσα για τη χώρα. Οτι συνιστά ασπίδα από τον επεκτατισμό της Τουρκίας. Κι ότι τελοσπάντων έχουμε ανάγκη τα οικονομικά οφέλη από τους δεκάδες χιλιάδες τουρίστες που έρχονται. Δύσκολες εποχές για την οικονομία…

Και κάπως έτσι δικαιολογούν με πολύ ρεαλισμό την συνεργασία με το γενοκτονικό κράτος.

Οπότε όλοι εμείς οι υπόλοιποι που διαμαρτυρόμαστε ενάντια στους Ισραηλινούς δεν ξέρουμε από γεωπολιτική ανάλυση και διεθνείς συμμαχίες.

Ε κακομοίρηδες.

Οι Ρώσοι τουρίστες δεν ήταν ωφέλιμοι για την ντόπια οικονομία; Πολύ αδιαμαρτύρητα δέχτηκαν οι «ρεαλιστές» την διακοπή κάθε σχέσης με το ρωσικό κράτος.

Σπάνιες γαίες: Τα «λάφυρα» του Τραμπ από την Ουκρανία!

Του Δημήτρη Ιωάννου

Τα κοιτάσματα της Ουκρανίας μοιάζουν ως «θησαυρός» για τη Δύση η οποία θέλει να απεξαρτηθεί από την Κίνα.

Ο πρόεδρος Τραμπ μέσω της συμφωνίας ελπίζει να πάρει πίσω μεγάλα ποσά από αυτά που δόθηκαν από τη διοίκηση Μπάιντεν ως στήριξη κατά τον πόλεμο.

Ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, πηγαινοέρχεται στην Ουάσινγκτον προκειμένου να συναντηθεί με τον Αμερικανό ομόλογό του, Ντόναλντ Τραμπ και να υπογράψει την περιβόητη πλέον συμφωνία για τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας.

Το Κίεβο αντιμετώπισε όλο το προηγούμενο διάστημα αυξανόμενες πιέσεις από την Ουάσινγκτον να υπογράψει τη συμφωνία, με αποκορύφωμα τις άνευ προηγουμένου επιθέσεις του Τραμπ στον Ζελένσκι, όταν και τον χαρακτήρισε «μέτριο κωμικό» και «δικτάτορα δίχως εκλογές».

Ένα πρωτοφανές οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό «παιχνίδι» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη που μπορεί να καθορίσει τις τύχες του κόσμου…

ΤΑ ΥΠΕΡΠΟΛΥΤΙΜΑ ΟΡΥΚΤΑ

Οι σπάνιες γαίες είναι ένα υποσύνολο 17 ορυκτών που είναι απαραίτητα για τα κινητά τηλέφωνα, τα ηλεκτρικά οχήματα, τα συστήματα καθοδήγησης πυραύλων και άλλες ηλεκτρονικές, βιομηχανικές και ενεργειακές εφαρμογές.

Παρά τον τίτλο αυτό, οι σπάνιες γαίες δεν είναι και πολύ… σπάνιες αλλά η εξόρυξη και η αξιοποίησή τους είναι δύσκολη και περιβαλλοντικά επιβαρυντική, πράγμα που σημαίνει ότι η παραγωγή συγκεντρώνεται σε πολύ λίγα μέρη, κυρίως στην Κίνα.

Στην πραγματικότητα, ορισμένες σπάνιες γαίες εντοπίζονται συχνότερα ακόμα και από τον μόλυβδο.

Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα: Τελευταία η Ελλάδα στην Ελευθερία του Τύπου στην ΕΕ και το 2025

Στην τελευταία θέση της ΕΕ παραμένει η Ελλάδα, στην κατάταξη των Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα (RSF) για το 2025 πέφτοντας μάλιστα και κατά μία θέση σε σχέση με πέρυσι στην παγκόσμια κατάταξη και συγκεκριμένα από την 88η στην 89η.

Οι Ρεπόρτερς Χωρίς Σύνορα (RSF) έδωσαν σήμερα, Παρασκευή, στη δημοσιότητα τη λίστα με την κατάταξη 180 χωρών σε θέματα ελευθερίας του τύπου ενόψει της 3ης Μαΐου που είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την Ελευθερία του Τύπου.

«Το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών δημοσιογράφων από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών δεν έχει ακόμη διαλευκανθεί, όπως και η περίπτωση της δολοφονίας του βετεράνου αστυνομικού ρεπόρτερ Γιώργου Καραϊβάζ το 2021. Οι αγωγές SLAPP είναι συνήθεις» αναφέρουν οι RSF.

«Η εμπιστοσύνη του πληθυσμού στα μέσα ενημέρωσης είναι από τις χαμηλότερες στην Ευρώπη εδώ και πολλά χρόνια. Λίγοι μεγάλοι ιδιωτικοί όμιλοι, όπως η Alter Ego Media, συνυπάρχουν με εκατοντάδες ειδησεογραφικούς ιστότοπους, γεγονός που συμβάλλει στον έντονο κατακερματισμό του τοπίου των μέσων ενημέρωσης. Ομοίως, λίγοι επιχειρηματίες διευθύνουν τη συντριπτική πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης, ενώ παράλληλα εμπλέκονται και σε άλλους επιχειρηματικούς τομείς με υψηλή ρύθμιση. Ορισμένοι από αυτούς έχουν στενούς δεσμούς με την πολιτική ελίτ της χώρας. Ως αποτέλεσμα, ο Τύπος είναι πολύ πολωμένος» σημειώνουν για το τοπίο στα ΜΜΕ.

Πόροι…

 

Μαζί με τον Εργάτη Χριστό

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Δρ. θεολογίας, εκπαιδευτικός,
αρχισυντάκτης του περιοδικού Σύναξη

Μια γιορτή που, για να μπορέσει να υπάρξει, χρειάζεται μια Εκκλησία αποφασιστικά αφιερωμένη στον φτωχό Χριστό, κι όχι στον Μαμωνά και τους πολιτικούς υπαλλήλους του.

Ο άνθρωπος που εισηγήθηκε τη γιορτή του εργάτη Χριστού ήταν ο πάπα-Γιώργης Πυρουνάκης (1910-1988), ο επονομαζόμενος «παπάς του λαού». Σύμφωνα με το πρωτόκολλο  θα έπρεπε να πω ότι τα λόγια μου που ακολουθούν τα αφιερώνω στη μνήμη του. Όμως όχι! Τα αφιερώνω στα οράματά μας, τα σημερινά και τα επίκαιρα, όπως ο ίδιος ο πάπα-Γιώργης θα το ‘θελε! 

Ο πάπα-Γιώργης ήταν ένας άνθρωπος της πίστης και, ακριβώς γι' αυτό, της πράξης. Τουλάχιστον όσοι έχουν συμπληρώσει την τέταρτη δεκαετία της ζωής τους, θα θυμούνται την παρουσία του στον δημόσιο χώρο: τη φωνή του για κοινωνική δικαιοσύνη, το αίτημά του για απεξάρτηση της Εκκλησίας όχι μόνο από το κράτος αλλά και από το κρατικό πνεύμα, την εναντίωσή του σε κάθε λογής αυταρχισμό, τις πρωτοβουλίες του για τους αδύναμους και τους απόκληρους, την αντίστασή του στη δικτατορία του 1967.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι, τηρουμένων των αναλογιών, ο πάπα-Γιώργης ήταν ένας από τους ευάριθμους εκπροσώπους της "θεολογίας της απελευθέρωσης" στον τόπο μας. Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη το 1965, στο μικρό βιβλίο του "Η Εκκλησία και το χρέος της" υπογράμμιζε, ως βάση μιας αληθινής απελευθέρωσης - πνευματικής και ταυτόχρονα κοινωνικής - τα λόγια με τα οποία ο Χριστός περιέγραψε την αποστολή του (Λουκ. 4: 18-19): "Ο Κύριος με έχρισε και μ' έστειλε ν' αναγγείλω το χαρμόσυνο μήνυμα στους φτωχούς, να θεραπεύσω τους τσακισμένους ψυχικά• στους αιχμαλώτους να κηρύξω λευτεριά και στους τυφλούς ότι θα βρουν το φως τους (εδώ ο Πυρουνάκης πρόσθετε: "από κάθε τύφλωση βέβαια") • να φέρω λευτεριά στους τσακισμένους". Ο Πυρουνάκης εκλάμβανε το χωρίο κυριολεκτικά - όχι συμβολικά και ανιστορικά. Κυριολεκτικά το εξέλαβαν και οι λατινοαμερικάνοι χριστιανοί που συγκρότησαν τη "θεολογία της απελευθέρωσης" στις αρχές της δεκαετίας του '70. Ούτε ο Πυρουνάκης ούτε οι λατινοαμερικάνοι υπήρξαν οι εφευρέτες αυτής της οπτικής. Πλήθος πιστών ανθρώπων στο διάβα της ιστορίας κράτησαν ψηλά το ευαγγελικό ιδεώδες της απελευθέρωσης και της ρήξης με κάθε λογής υποτέλεια. Μα είναι, παράλληλα, ενδιαφέρον να δει κανείς, στη δισχιλιετή πορεία του Χριστιανισμού, πότε η έγνοια για την ελευθερία (για την ελευθερία κάθε ανθρώπου - πιστού ή απίστου) ανέβηκε στο προσκήνιο και πότε κατρακύλησε στο περιθώριο. 

Η Ελλάδα ήδη τελείωσε, μόνη διέξοδος η ανατροπή – 3η παγκοσμίως σε συρρίκνωση πληθυσμού

Η Ελλάδα 3η παγκοσμίως σε συρρίκνωση πληθυσμού (-1,6 %) μετά την πρώτη Ουκρανία, στο -8, 1% λόγω πολέμου και προσφυγικού κύματος και δεύτερο το Τουμπαλού στην Αφρική (-1,8% λόγω ανόδου της στάθμης της θάλασσας και κλιματικής κρίσης).

Η Ελλάδα κατέχει δραματικές αρνητικές «πρωτιές», όντας στα χαμηλότερα εισοδήματα στην Ευρώπη, μαζί με την Βουλγαρία, στις ακριβότερες τιμές, στο υποτυπώδες κράτος πρόνοιας (στον τομέα της υγείας, παιδείας), στις μεταφορές και υποδομές, με αποκορύφωμα το Έγκλημα των Τεμπών, τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες, καθώς και στη κρατική διαφθορά, στο έλλειμμα στην δικαιοσύνη κλπ.

Αλλά το δραματικότερο όλων είναι η πληθυσμιακή συρρίκνωση, λόγω υπογεννητικότητας και μετανάστευσης. Από τη μια πλευρά η «μοντέρνα δυτική (μετα)κουλτούρα» έχει οδηγήσει την ελληνική κοινωνία να μην προσπαθεί καν για τη δημιουργία οικογένειας, αφού ο ατομισμός είναι το κυρίαρχο στοιχείο, από την άλλη η οικονομική-παραγωγική καταστροφή μας μέσα στην ΕΕ, της οποίας τα αποτελέσματα εκδηλώθηκαν με τον βιαιότερο τρόπο με την χρεοκοπία της χώρας το 2011 και τη συνακόλουθη Ευρω-κατοχή και τα Μνημόνια που άτυπα συνεχίζονται μέχρι σήμερα, ενώ έχει ξεπουληθεί όλη η χώρα. ¹

Με τι χρήματα να φτιαχτεί σήμερα οικογένεια, όταν ο μισός μισθός, αν υπάρχει, πρέπει να δοθεί για το ενοίκιο;

Αν σκεφτούμε, ότι στην πληθυσμιακή μας συρρίκνωση, αν συνεχιζόταν η πολιτική της ΕΕ των «ανοικτών συνόρων», θα προστίθονταν και η μαζική είσοδος παράνομων μεταναστών και ψευτο-προσφύγων από τρίτες χώρες, τότε σε λίγα χρόνια η Ελλάδα θα είχε σοβαρή εθνολογική αλλοίωση, καταλήγοντας σύντομα να έχει τον μισό της πληθυσμό αποτελούμενο από μη Έλληνες.

Η μαφία μας κυβερνά

Του Γιώργου X. Παπασωτηρίου

Εκτέλεση μαφιόζου μέρα μεσημέρι στο Χαλάνδρι κι ο σερίφης εξαγγέλλει για πολλοστή φορά την εξάρθρωση της μαφίας. Μόνο που η μαφία είναι παντού. Ακόμα και στους… εξαρθρωτές, μέσα την ίδια την αστυνομία.

 Ένας κόσμος ολόκληρος βρίσκεται στις υπηρεσίες της μαφίας: Έμποροι ναρκωτικών, τσιγάρων, προϊόντων μαϊμού, όπλων, λαθρέμποροι και διακινητές πετρελαίου, «προστασίας», πλυντήρια μαύρου χρήματος (κέντρα διασκέδασης, αλυσίδες φούρνων, μικρομάγαζα, τράπεζες, ποδοσφαιρικές ομάδες, πρατήρια καυσίμων…). Παντού η παρα-οικονομία διαπλέκεται με τη νόμιμη οικονομία και τα όρια χάνονται. Η μαφία ελέγχει ποικίλες επιχειρήσεις, μίντια, δημοσιογράφους, ποδοσφαιρικές ομάδες, πολιτικούς, κυβερνήσεις, την τοπική αυτοδιοίκηση, αστυνομικούς, διαχειρίζεται, οργανώνει, υπαγορεύει νόμους, συμμετέχει σε διαπραγματεύσεις ρίχνοντας στη «ζυγαριά» τη δύναμη των μπράβων της με τα αυτόματα.

Η ελληνική κοινωνία «ζέχνει» πλέον μαφία τύπου νότιας Ιταλίας και οι μαφιόζικες «αρχές» γίνονται οι κυρίαρχες πολιτιστικές αξίες. Από εδώ οι "μάγκες" κι από κει οι "φλώροι".

Η μαφία μάλιστα φθάνει στο σημείο να δοξάζει δημόσια τα «ηρωικά» στελέχη της όπως ο Ρουμπέτης. Αναρτά πανό και κρατά ενός λεπτού σιγή στο γήπεδο.

Συμβάσεις χιλιάδων ευρώ μεταξύ Δημοσίου και εταιρειών, που ίδρυσαν γαλάζια παιδιά, μισθοδοτούμενα από την Blue Skies και εργαζόμενα σε ΝΔ – Μαξίμου

Μισθοδοτούνται από την Blue Skies, δουλεύουν σε ΝΔ-Μαξίμου, παράλληλα ιδρύουν εταιρείες που παίρνουν δουλειές και από το Δημόσιο. Αποκαλυπτικά στοιχεία για κεντρικά «γρανάζια» στο γαλάζιο μηχανισμό προπαγάνδας και όχι μόνο, ενισχύουν τις αποχρώσες ενδείξεις παραγωγής μαύρου πολιτικού χρήματος με πυρήνα την Blue Skies

Ρεπορτάζ Τζίνα Μοσχολιού, Πάνος Τσίκαλας

«Δεν κατέχουμε θέσεις στο Δημόσιο, ούτε εργαζόμαστε σε γραφεία υπουργών και κυρίως, η εταιρεία που έχουμε ιδρύσει, δεν έχει λάβει ούτε ένα ευρώ από το δημόσιο». Με αυτή τη φράση είχαν απαντήσει οι δυο ιδρυτές και διαχειριστές της Ομάδας Αλήθειας, Κίμων Μπένος και Κωνσταντίνος Δογάνης, στις αποκαλύψεις του Inside Story για τη μισθοδοσία του μηχανισμού προπαγάνδας της ΝΔ από τη μέχρι πρότινος άγνωστη εταιρεία Blue Skies, ιδρυθείσα από τους καθόλου αγνώστους κ.κ. Θωμά Βαρβιτσιώτη και Γιάννη Ολύμπιο της V+Ο.

Η απάντηση εκείνη της Ομάδας Αλήθειας αποδεικνύεται πως δεν ήταν και τόσο αληθινή. Μια μικρή έρευνα στη Διαύγεια είναι αποκαλυπτική για τα πρότζεκτ του Δημοσίου που ανέλαβαν μέσω των εταιρειών που ίδρυσαν. Πεπατημένη, που ακολουθούν και άλλα πρόσωπα τα ονόματα των οποίων βρέθηκαν στο επίκεντρο λόγω της παρουσίας τους στο μισθολόγιο της Blue Skies, ενώ παράλληλα εργάζονταν σκληρά σε καίριες θέσεις στο κόμμα της ΝΔ, όπως αποκάλυψε το Documento.

Το in παρουσιάζει σήμερα κάποια από αυτά τα ενδιαφέροντα στοιχεία, αν και μένουν ακόμη αρκετοί ανεξερεύνητοι διάδρομοι στο λαβύρινθο του μηχανισμού εξουσίας που έχει στήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη με γαλάζια παιδιά, που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο κόμμα και αρκετές εταιρείες επικοινωνίας -που ανήκουν ως επί το πλείστον στα προαναφερόμενα γαλάζια παιδιά- με συγγένειες μεταξύ τους, που αναλαμβάνουν και δουλειές για λογαριασμό φορέων του Δημοσίου. Ίσως όλα να είναι νόμιμα, αυτό πρέπει να κριθεί από νομικούς, δύσκολα όμως ηθικά αποδεκτά ειδικά όταν πρόκειται για στελέχη που είναι τοις πάσι γνωστό ότι δουλεύουν μέσα στη ΝΔ, κινούνται κοντά ή μέσα στα κέντρα αποφάσεων.

Τι είναι και τι θέλει ο πολυπολικός κόσμος;

 

Ο Μητσοτάκης τρέχει μόνος του, χωρίς αντιπολίτευση, βγαίνει δεύτερος και τερματίζει τρίτος

Του Στάθη Σταυρόπουλου

Έναρξις τον Σεπτέμβριο

Είμαστε ακόμα στον Απρίλη και συζητάμε για τα «μέτρα» που θα εξαγγείλει ο πρωθυπουργός στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο!

Έως τότε;

Ή μόνον αυτό θα συζητάμε εώς τότε;

Τέτοια ένδεια;

Τέτοιο κενό;

Ο Μητσοτάκης τρέχει μόνος του, χωρίς αντιπολίτευση, βγαίνει δεύτερος και τερματίζει τρίτος.

Στο μεταξύ η κοινωνία ζει μέσα σε μια κινούμενη άμμο από προβλήματα, στα οποία βυθίζεται ό,τι κι αν κάνει ή να μην κάνει.

Μάλιστα η συζήτηση εξαντλείται στο αν οι άνθρωποι των 1000 ευρώ είναι η… μεσαία τάξη (κι όχι απλώς πάφτωχοι).

Η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού ως τεστ φρονημάτων;

Του Δημήτρη Αναστασίου

Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε τα εξής:

«Συζητήσαμε την πορεία της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και νομίζω ότι εδώ πρέπει να είμαστε ειλικρινείς ότι είναι μια καινούργια διαδικασία, η οποία ακόμα δεν έχει φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Και εδώ θέλω να είμαι πολύ σαφής, ειδικά για την κατηγορία εκείνων των εκπαιδευτικών που αρνούνται επί της αρχής να αξιολογηθούν. Η θέση μας εδώ με ξεκάθαρη και κατεύθυνση που έχω δώσει το Υπουργείο πολύ σαφής: Αν κάποιος αρνείται επί της αρχής να αξιολογηθεί, δεν πρέπει να έχει θέση στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης».

10 αρχικές σκέψεις:

1. Η δήλωση από μόνη της (πέρα από το φορέα της που είναι ο πρωθυπουργός της χώρας) είναι ένα κραυγαλέο παράδειγμα αυταρχισμού. Υποτίθεται ότι αναγνωρίζει την ανεπάρκεια της τρέχουσας διαδικασίας αξιολόγησης (“δεν έχει φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα”), αλλά αντί να αναζητήσει ευθύνες στο ίδιο το σύστημα, επιλέγει να στοχοποιήσει όσους έχουν κριτική στάση απέναντί του. Η ομολογία αποτυχίας μετατρέπεται κυνικά σε εργαλείο καταστολής διαφωνίας.

2. Το “επί της αρχής” δεν αφορά τη συμπεριφορά ή την απόδοση ενός εκπαιδευτικού που κρίνονται άρρητα αλλά καθημερινά καταρχήν από τους μαθητές τους. Δεν αφορά ούτε αν κάνει επιτυχώς το μάθημά του, ούτε αν συμβάλλει στην κοινωνική και μορφωτική λειτουργία του σχολείου. Το “επί της αρχής” δεν αφορά ούτε καν την πρακτική στάση. Ένας εκπαιδευτικός μπορεί να διαφωνεί αλλά κάτω από αφόρητη πίεση να υποκύπτει σε εντολές διευθυντών και προϊσταμένων.

Το “επί της αρχής” αφορά την πεποίθηση, το φρόνημα του ανθρώπου. Με άλλα λόγια, ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι όποιος-α έχει διαφορετική για την σκοπιμότητα ή/και την αποτελεσματικότητα της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού,

όποιος-α στοχάζεται διαφορετικά και αρνείται ιδεολογικά να αποδεχθεί μια αξιολόγηση που θεωρεί άδικη, τιμωρητική ή εργαλείο πειθαναγκασμού, δεν είναι αποδεκτός στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα.

Η αιχμάλωτη Παναγιά της Αγιά - Σοφιάς και η Παυσολύπη Παναγιά της Χάλκης

Του Γιώργου Τασιόπουλου

Αξιωθήκαμε σήμερα, Παρασκευή λόγω του σεισμού, και προλάβαμε να προσκυνήσουμε το εσωτερικό της Αγίας Σοφίας έστω και σε συνθήκες αιχμαλωσίας.

Βιαστικά, υπό συνεχή επιτήρηση, μαντιλοφορούσες οι γυναίκες, γιατί στις 12μμ,  θα άρχιζε η προσευχή των Μουσουλμάνων στο τζαμί, όπως τον θέλουν μέχρι σήμερα οι πορθητές της Πόλης.

Για εμάς θα είναι πάντα Εκκλησία, κι ας μας επιτρέπουν να εισχωρήσουμε στον Ναό από τον γυναικωνίτη για να δούμε από ψηλά τον ναό και το δάπεδο του στρωμένο με πράσινο χαλί για τις ανάγκες της δικής τους πίστης.

Μόλις και καταφέραμε να αντικρίσουμε την Πλατυτέρα Παναγιά μας με τον Χριστό στην αγκαλιά της, αιχμάλωτη, στην κόγχη του ιερού, κρυμμένη και αυτή πίσω από κουρτίνα.

Επί αιώνες ο Ναός της Αγια- Σοφιάς αποτελεί το άσβηστο καντήλι της ενότητας του Γένους και της αναστάσιμης ιδεολογίας του.

15 χρόνια μνημόνια: Το μέγα ψέμα της εξόδου από αυτά

Το editorial του Δρόμου της Αριστεράς που κυκλοφορεί

Συμπληρώθηκαν ήδη 15 χρόνια από τη στιγμή που ο Γ. Παπανδρέου ανήγγειλε, από το ακριτικό Καστελλόριζο, την είσοδο της Ελλάδας στο καθεστώς των μνημονίων, της επιτήρησης, του πλήρους ελέγχου της οικονομικής (και πολιτικής) ζωής της χώρας από την τρόικα των Δανειστών. 

Ήταν η ανοικτή ομολογία μιας Χρεοκοπίας που σερνόταν από το 2008, και προϊόν μεθοδεύσεων προκειμένου να πατήσει το πόδι του στην Ευρώπη το ΔΝΤ και να εφαρμόσει νέα τιμωρητικά «εργαλεία» η Γερμανική Ε.Ε. με στόχο το ξεφόρτωμα της κρίσης προς τον Ευρωπαϊκό Νότο. 

Η Ελλάδα για πολλά χρόνια θα ήταν ένα ζωντανό πειραματόζωο εφαρμογής ενός προγράμματος καταλήστευσης του πλούτου μιας χώρας, εφιαλτικής υποβάθμισης των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού, βίαιης ανακατανομής εισοδημάτων, καθώς και επιτήρησης της οικονομίας και όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων της για πολλές δεκαετίες. 

Η είσοδος στα μνημόνια σήμαινε μια νέα καθεστωτική φάση, που καταργούσε κάθε έννοια λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας και μετέτρεπε τη χώρα ολόκληρη σε ένα νέο είδος αποικίας – άλλοι τη χαρακτηρίζουν μετανεωτερική, άλλοι οργανική, άλλοι αποικία χρέους, άλλοι μισο-αποικία νέου τύπου. Δεν έχει τόση σημασία το πώς χαρακτηρίζεται: η έμφαση δίνεται στον υποβιβασμό μιας χώρας σε στάτους αποικίας.

Το πολιτικό-κομματικό σύστημα της χώρας αλλά και οι οικονομικές ελίτ προσαρμόστηκαν στο νέο καθεστώς, το υπηρέτησαν χωρίς αναστολές και κόντρα στη λαϊκή θέληση (αντιμνημονιακό κίνημα, Πλατείες, δημοψήφισμα 2015 κ.λπ.). Πλάσαραν τα μνημόνια σαν σωσίβια για τη διάσωση της Ελλάδας. Η προσαρμογή τους αυτή δεν έγινε χωρίς να επωφεληθούν από τη γενική λεηλασία που επέβαλαν τα 3 μνημόνια και όλοι οι εφαρμοστικοί τους νόμοι. Υπηρέτες για άλλη μια φορά του γενικού καθεστώτος εξάρτησης και υποτέλειας, αλλά με μια μεγάλη διαφορά: 

Η στεγαστική αριθμητική της απόκρυψης

Alexandros Michailidis / SOOC

Ως γνωστόν, η ερευνητική κοινότητα δε σε παίρνει στα σοβαρά αν δεν φέρεις αριθμούς, διαγράμματα και ποσοστά, αν δεν παρουσιάσεις δείκτες και τάσεις. Όλα αυτά στοιχειοθετούν, τεκμηριώνουν και αποδεικνύουν αυτό που ονομάζεται evidence-based research. Στην πραγματικότητα, πολύ συχνά πρόκειται για το ανάποδο: research-based evidence. Οι ερευνητές παίρνουν ορισμένες προϋποθέσεις και κατηγορίες ως δεδομένες, και ψάχνουν τα νούμερα που επιβεβαιώνουν αυτό που ήδη έχουν μάθει να πιστεύουν. Πρώτα παίρνουν ως απαράλλακτο το συμπέρασμα και έπειτα βάζουν τα δεδομένα να παίξουν στο φόντο.

Του Νίκου Βράντση

Ο Μαρξ το έλεγε με ακρίβεια στο μοναδικό του κείμενο περί μεθόδου, στην εισαγωγή των Grundrisse, κριτικάροντας την κλασική πολιτική οικονομία, που κοιτούσε την κατηγορία «πληθυσμός» χωρίς να εξετάζει τις τάξεις που συνθέτουν αυτόν τον πληθυσμό, τις σχέσεις που διαπερνούν αυτές τις τάξεις. Δεν ήταν ενάντια στη χρήση της έννοιας «πληθυσμός», αλλά ενάντια στη δίχως κριτική εξέτασή της.

Η στατιστική είναι η γλώσσα των μεγάλων αριθμών, αλλά και των μεγάλων αποσιωπήσεων. Ετυμολογικά συγγενεύει με το κράτος (state): statistiké είναι η τέχνη της αποτύπωσης για λογαριασμό της κρατικής εξουσίας (βλ. Άρεντ, Η Ανθρώπινη Κατάσταση). Το ίδιο ισχύει για τους αυστηρούς ορισμούς, αποσιωπούν όπως οι μεγάλοι αριθμοί. Ο Νίτσε έγραφε πως «μόνο ό,τι δεν έχει ιστορία μπορεί να οριστεί». Οι ορισμοί παγώνουν τα πράγματα, τα ξεριζώνουν από τις μεταβολές τους, αποκρύπτουν την κίνηση που τα αποσαρθρώνει.

Στην έρευνα για τη στέγαση, η πίεση για «τεκμηρίωση» σπρώχνει πολλούς ερευνητές να ευθυγραμμιστούν με δείκτες και ποσοστά που δεν εξετάζονται κριτικά, αλλά λαμβάνονται ως δεδομένα. Όσο περισσότερο εμπιστευόμαστε αυτούς τους δείκτες, χωρίς να τους αποδομούμε, τόσο πιο τετριμμένα συμπεράσματα βγάζουμε, κι από τα τετριμμένα συμπεράσματα οδηγούμαστε σε αναποτελεσματικές ή επικίνδυνες πολιτικές.

Φτήνια…

«Οι Παλαιστίνιοι θέλουν να εξαφανίσουν το Ισραήλ», υποστηρίζει καθηγήτρια του ΕΚΠΑ

Του Γιώργου X. Παπασωτηρίου

Την ώρα που ο ΟΗΕ αποκαλεί τη Γάζα «κόλαση επί της γης». Τη στιγμή που οι ισραηλινές βόμβες εξακολουθούν να σκοτώνουν παιδιά και γυναίκες. Την ώρα που άνθρωποι εκτοπίζονται για να γίνουν στον τόπο τους τα resorts του Τραμπ. Την ώρα που ο Διεθνές Δικαστήριο καταζητεί τον Νετανιάχου για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Ακούω την καθηγήτρια πολιτικής φιλοσοφίας του ΕΚΠΑ να μιλάει στην ΕΡΤ για τον λαϊκό αντισημιτισμό των Παλαιστινίων που «θέλουν να εξαφανίσουν το Ισραήλ»!

Την ίδια «απειλή» επικαλείται και η ακροδεξιά του Νετανιάχου, που θεωρεί ότι δεν απειλείται μόνο από τους Παλαιστίνιους, αλλά απ’ όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Παλιότερα τους «απείλησαν» ακόμα και οι λέξεις του διάσημου γλωσσολόγου Αμερικανο-Εβραίου διανοητή, Νόαμ Τσόμσκι και του απαγόρευσαν την είσοδο στο Ισραήλ. Και παλιά αλλά και σήμερα θεωρούν ότι τους απειλούν όσοι αισθάνονται αλληλεγγύη στον πόνο των Παλαιστινίων που σφάζονται κυριολεκτικά στη Γάζα, ότι τους απειλούν τα σχολεία του ΟΗΕ, ο ΓΓ του διεθνούς οργανισμού, οι ακτιβιστές που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια, το νοσοκομείο της Ερυθράς Ημισελήνου, το κτήριο των διεθνών μέσων ενημέρωσης που ισοπέδωσαν, ότι τους απειλούν οι δημοσιογράφοι που αποκαλύπτουν τα εγκλήματα και τα ψεύδη τους, δείχνοντας ότι αυτοί που απειλήθηκαν από την Τελική Λύση, την επιβάλλουν σήμερα σε άλλους. 

Ιστορικά ο φονταμενταλισμός της ισραηλινής ακροδεξιάς δημιουργήθηκε το 1975 από την αντίδραση του Ισραήλ στην απόφαση των Ηνωμένων Εθνών, με την οποία καταγγελλόταν ο σιωνιστικός ρατσισμός (για τον σιωνιστικό ρατσισμό τι έχει να πει η κυρία καθηγήτρια;). Στη βάση αυτή και με το σύνθημα «Όλος ο κόσμος είναι εναντίον μας» το κόμμα του Νετανιάχου καλλιέργησε μια νέα μορφή φανατισμού που εκτρεφόταν από την εντατικοποίηση της πνευματικής διάστασης του σιωνισμού, με αποτέλεσμα οι ισραηλινοί από εκλεκτός λαός του Θεού να γίνουν τα επίλεκτα θύματα όλου του κόσμου! Στη θυματοποίηση αυτή βασίζεται και η κατηγορία εναντίον του ίδιου του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για «αντισημιτισμό»! Κι αυτό γιατί τα Ηνωμένα Έθνη… τόλμησαν να υιοθετήσουν την έκθεση της επιτροπής έρευνας για την πολύνεκρη εισβολή στη Γάζα τον Γενάρη του 2010 που μιλούσε για εγκλήματα πολέμου. Το ίδιο ισχύει και σήμερα με το Διεθνές Δικαστήριο του ΟΗΕ που κατηγόρησε τον Νετανιάχου ως εγκληματία πολέμου.

Ένα ενοίκιο δώρο το χρόνο

Για τους μπατριώτες που αναπολούν τη Χούντα

Ορισμός της διαπλοκής η “Ομάδα Αλήθειας”!

Του Σπύρου Γκουτζάνη

Για την υπόθεση της “Ομάδας Αλήθειας” ο Παύλος Μαρινάκης εκφράζοντας την επίσημη θέση της κυβέρνησης είπε: «Ιδιώτες πληρώνουν ιδιώτες». Άρα ουδείς ψόγος. Βέβαια η αντιπολίτευση πρόσθεσε «…για να προπαγανδίζουν τις θέσεις της κυβέρνησης και κυρίως για να συντηρούν ένα τεράστιο δίκτυο επιρροής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που επιδίδεται σε συκοφαντίες, διαστρέβλωση και δολοφονία χαρακτήρων».

Από την στιγμή που το Ιnsider αποκάλυψε ένα μέρος της αλήθειας πίσω από την “Ομάδα Αλήθειας”, δεκάδες λογαριασμοί επιστρατεύτηκαν για γράφουν καλά λόγια για τους “αγνούς αγωνιστές της δεξιάς παράταξης”. Και μαζί και οι “γελωτοποιοί” της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ!

Ανοίγω το κινητό και βλέπω μία βροχή από λογαριασμούς στο Twitter και Facebook που μου απευθύνονται προσωπικά με καλά λόγια για την “Ομάδα Αλήθειας”. Πού με βρήκαν; Τώρα, το ότι τα δικά μου άρθρα ποτέ δεν πηγαίνουν προσωπικά σε άλλους χρήστες, προφανώς είναι άλλη μια δυσάρεστη λεπτομέρεια. Ποιος πληρώνει ώστε οι λογαριασμοί-σκουπίδια των social media να φθάνουν σε εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες; Στα 500 εκατομμύρια ευρώ έχει φτάσει το χρέος της ΝΔ, επί του “ικανού” διαχειριστή Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Μίας όμως και η πολιτική δεν είναι απογευματινό τσάι με συμπάθεια, θα μπορούσε να πει κανείς: “So what?”, όλα είναι μέσα στο πολιτικό παιχνίδι. Η λεπτομέρεια… που ξεχνούν οι πολιτικοί υποστηρικτές της “Ομάδας αλήθειας” είναι ότι στον καπιταλισμό δεν υπάρχουν δωρεάν γεύματα. Δεν ξύπνησαν ένα πρωί οι ιδιώτες για να αρχίσουν να δίνουν χρήματα στα γαλάζια παιδιά της “Ομάδας Αλήθειας” και των σκουπιδο-λογαριασμών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να προπαγανδίζουν τις θέσεις της ΝΔ και να εξοντώνουν τους πολιτικούς και προσωπικούς αντιπάλους του “Μεσσία”, με βρώμικες επιθέσεις. 

Η αλήθεια και η διαπλοκή

Οι καταγγελίες της αντιπολίτευσης που στηρίζονται από στοιχεία της δημοσιογραφικής έρευνας είναι ότι οι ιδιώτες λειτουργούν ως μεσάζοντες, ανακυκλώνοντας κρατικό χρήμα. Εν ολίγοις με το δημόσιο χρήμα λειτουργεί ένας τεράστιος παρακρατικός μηχανισμός για να δοξάζει τον Κυριάκο. Δεν θαμπωθήκαν ξαφνικά από το μεγαλείο του. Διαπλεκόμενοι είναι, όχι ηλίθιοι. Το χρήμα ανακυκλώνεται και όσοι συμμετέχουν παίρνουν διαφορές κρατικές δουλειές, με απευθείας αναθέσεις, φωτογραφικούς διαγωνισμούς κλπ. Είναι σκοτεινός, τουλάχιστον, ο ρόλος του Θωμά Βαρβιτσιώτη, σταθερού συνομιλητή του Μαξίμου. 

Η ιστορία των «εξοπλισμών Μητσοτάκη»! Δις που «βουλιάζουν» την οικονομία μαζί και …το καλώδιο στην Κάσο!

Του Πάρη Καρβουνόπουλου

Φρεγάτες αγοράζουμε, F-35 αγοράζουμε, αλλά εκείνο το καλώδιο ηλεκτροδότησης με την Κύπρο δεν τολμούμε όχι να το ποντίσουμε αλλά ούτε να το συζητήσουμε! Το φιάσκο την «εξοπλιστικής διπλωματίας» της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι ανεπανάληπτο όπως και το εθνικό κόστος. Το οικονομικό κόστος θα το υποστούν εξ΄ ολοκλήρου οι Έλληνες πολίτες, οι οποίοι αν κρίνουμε από τις αντιδράσεις και τα σχόλια, έχουν αρχίσει να κατανοούν το μέγεθος της κοροϊδίας.

 

Η κοινή γνώμη που είχε αποδεχτεί με θετικό τρόπο τις ανακοινώσεις Μητσοτάκη για την αγορά φρεγατών Belharra και μαχητικών αεροσκαφών Rafale, ήταν δύσπιστη -απολύτως δικαιολογημένα- σε όσους ασκήσαμε κριτική για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση Μητσοτάκη σπαταλούσε δισεκατομμύρια, χωρίς να εξασφαλίζει τίποτα ουσιαστικό για την Εθνική Άμυνα και την αμυντική βιομηχανία. Οι παλινωδίες, η προχειρότητα και τελικά η ανευθυνότητα με την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη διαχειρίστηκε τις πολυδάπανες εξοπλιστικές αγορές είναι πλέον εμφανέστατες.

Ο κ.Μητσοτάκης ξεκίνησε την καριέρα του ως πρωθυπουργός ανακοινώνοντας στον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν πως δεν μπορεί να γίνει η προμήθεια γαλλικών φρεγατών ,γιατί «είχε να δώσει τα αναδρομικά των συνταξιούχων»!

Για να εξευμενίσουν την οργή του Μακρόν, που είχε χάσει και το τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα ναυπήγησης υποβρυχίων στην Αυστραλία, σε σύσκεψη στο Μαξίμου …έπεσε η ιδέα να αγοράσουμε τα Rafale! Ακόμη κι έτσι η αγορά ήταν θετική εξέλιξη για την ΠΑ, που προμηθεύτηκε ένα αξιόπιστο μαχητικό αεροσκάφος που μπορεί να κάνει τη διαφορά.