Του Στάθη Σταυρόπουλου
Ο Σβέϊκ σε δύο Μέτωπα
«Βρισκόμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία»!
Δεν το είπε άλλος Ευρωπαίος ηγέτης, το είπε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο Κ. Μητσοτάκης. Για την Ελλάδα.
Και οι Ρώσοι το εξέλαβαν τοις μετρητοίς.
Και γιατί να μην το εκλάβουν; Ελληνικά όπλα συστήματα από το «υστέρημα» της εθνικής μας άμυνας έχουν μεταφερθεί στην Ουκρανία.
Η Ελλάδα του Κ. Μητσοτάκη αίφνης κατέστρεψε τις σχέσεις 1100 ετών με τους Ρώσους – στην οποία τους κρατική υπόσταση και πολιτική εκδοχή.
Κανείς είχε ειπωθεί ότι «η Ελλάδα είναι μικρή χώρα για να κάνει μεγάλες ατιμίες».
Βεβαίως στα μάτια των Ρώσων η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ μια «μικρή χώρα», λόγω του αρχαίου και κυρίως του βυζαντινού πολιτισμού – παιδιά του οποίου είναι και οι Ρώσοι, στον βαθμό που το Βυζάντιο υπήρξε το υπόδειγμα για την δική τους κρατική και πολιτισμική οργάνωση.
Χώρια όμως από την Ουκρανία, η Ελλάδα έχει εμπλακεί και με τον πόλεμο εναντίον του Ιράν.
Είναι κωμικοτραγικό, αλλά ο Ν. Δένδιας πολεμά αυτήν τη στιγμή σε δύο μέτωπα – ούτε ο Μεγαλέξανδρος έτσι!Αν δούμε το ευρύτερο τοπίο του πολέμου στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, διαπιστώνουμε μια «θανάσιμη ασάφεια».
Ποιος παίρνει τις αποφάσεις; Ο Τραμπ ή ο Νετανιάχου;
Θα γίνουν χερσαίες επιχειρήσεις;
Ως πού θα φτάσει η κλιμάκωση;
Ποιοι είναι οι στρατηγικοί στόχοι των επιχειρήσεων (αν υπήρξαν ποτέ) – και πώς μπορεί να προσαρμοστούν αναλόγως της πραγματικότητας στο πεδίο;
Μας θεωρεί (την Ελλάδα) εχθρική χώρα πλέον το Ιράν;
Δεν ξέρει κανείς από πού θα του ’ρθει, και η κατάσταση θυμίζει σε υποκλίμακα την εμπλοκή μας στη Λιβύη, όπου «πήγαμε, είδαμε» και επιστρέψαμε με πέντε νεκρούς.
Η Ελλάδα λοιπόν είναι μπλεγμένη σε δύο μέτωπα, με την εμπλοκή της ανοιχτή στις ερμηνείες των ενδιαφερομένων, και με το ενδεχόμενο η εμπλοκή της να βαθύνει ακόμα περισσότερο, χωρίς η ίδια (η Ελλάδα) να διαθέτει κάποια σχετική στρατηγική – πέραν της εκτέλεσης των διαταγών που λαμβάνει…