Επέτειος του ΟΧΙ

Εμείς τιμούμε και γιορτάζουμε την επέτειο της έναρξης της αντίστασης, ενάντια στο φασισμό και ναζισμό. Εμείς πολεμήσαμε τον εχθρό. Δεν ανοίξαμε τα σύνορά μας για να κάνουν βόλτα οι Ιταλοί και οι Γερμανοί στην πατρίδα μας.

"ειρηνικά"

Μαλβίνα: Έλληνες πάνω απ' όλα

Ανάρτηση από: http://geromorias.blogspot.gr

Έχω μπερδευτεί..

Πρωθυπουργός ή πορτιέρης του Μαξίμου;

Ανάρτηση από: Jo Di Graphics

Εκσυγχρονισμός

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Κοτζιάς: «H διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία είναι ζήτημα των Κυπρίων»

Ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Γιαννάκης Ομήρου (Δ) και ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκος Κοτζιάς (Α) κάνουν δηλώσεις μετά την συνάντηση τους στην Λευκωσία, Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2015. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Αρης Βικέτος, Αθηναϊκό Πρακτορείο, Λευκωσία, Κύπρος

 

Το θέμα της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας «είναι ζήτημα της εσωτερικής έννομης τάξης της Κύπρου ζήτημα της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Βουλής των Αντιπροσώπων και των κομμάτων της Κύπρου», τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Νίκος Κοτζιάς, σε δηλώσεις μετά από συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο της κυπριακής Βουλής Γιαννάκη Ομήρου.
«Σεβόμαστε απόλυτα την Κυπριακή Δημοκρατία και δεν θέλουμε να επιτρέψουμε σε κανένα, είτε είναι μεγάλες δυνάμεις, είτε λέγεται Ελλάδα, είτε πολύ περισσότερο Τουρκία, το δικαίωμα να επεμβαίνει στις εσωτερικές διεργασίες της Κυπριακής Δημοκρατίας και θα ήμασταν πάρα πολύ ευτυχείς, αν η Άγκυρα αντιλαμβανόταν αυτό το μήνυμα», προσέθεσε ο κ. Κοτζιάς, ενώ σε ερώτηση για το θέμα των εποίκων απάντησε ότι αυτό το διαπραγματεύεται η Κυπριακή Δημοκρατία.

Πίσω γρήγορα

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Η διαχείριση της μιζέριας και ο «άλλος δρόμος»

Του Σταύρου Χριστακόπουλου 

Η προεκλογική υπόσχεση του Αλέξη Τσίπρα έλεγε ότι τα capital controls αναμένεται να αρθούν μετά τις εκλογές και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, δηλαδή τέλος του 2015 με αρχές του 2016.

Τώρα, κατά τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Γιώργο Χουλιαράκη, η άρση τους υπολογίζεται τον Ιούνιο του 2016.

Κατά τον υποδιοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Γιάννη Μουρμούρα, όμως, η άρση των κεφαλαιακών ελέγχων δεν μπορεί να προσδιοριστεί χρονικά και, αντιθέτως, θα είναι εφικτή όταν εκπληρωθούν τέσσερις προϋποθέσεις:

● η ελάφρυνση του χρέους,

● η επαναποδοχή των ελληνικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ),

● η συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» του Μάριο Ντράγκι,

● ένα επενδυτικό σοκ στην ελληνική οικονομία.

Ευχαριστώ τον φίλο Γιάννη Κ.

Πολιτική...

Ευχαριστώ τον φίλο Γιάννη Κ.

28 Οκτώβρη... όλοι στα μπαλκόνια μας τη σημαία της μπατρίδας μας!

28η Οκτώβρη... Γιορτάζουμε το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ!

Ανάρτηση από:http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Όταν ψηφίζεις απατεώνες, είσαι απατεώνας (Βίντεο)

Του πιτσιρίκου

Στο βίντεο βλέπουμε τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Αλέξη Τσίπρα, και κάποιους συνεργάτες του, νυν και πρώην.

Δηλαδή, αυτός ο άνθρωπος στο βίντεο -που λέει όλα αυτά που ακούτε- είναι σήμερα ο πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Και οι Έλληνες περιμένουν να δουν βελτίωση στις ζωές τους.

Όσο οι Έλληνες ψηφίζουν δεξιούς και αριστερούς απατεώνες, δεν πρόκειται να δουν καμία βελτίωση στις ζωές τους.

Όσο οι Έλληνες ψηφίζουν δεξιούς και αριστερούς απατεώνες, οι ζωές τους θα γίνονται όλο και χειρότερες.

Κι άλλα μέτρα...

Ανάρτηση από: http://edo-provokatoras.blogspot.gr

Η χαμένη ηθική της ''κυβερνώσας αριστεράς''

Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*

            Τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας  μαζί με το ρουσφέτι και τις πελατειακές σχέσεις άνθισαν η διαπλοκή, η διαφθορά και τα σκάνδαλα. Ενεπλάκησαν κυβερνητικά κόμματα, πρωθυπουργοί, υπουργοί, πολιτικοί και ανώτερα στελέχη του κομματικού και κρατικού μηχανισμού. Ο ελληνικός λαός άναυδος διάβαζε για ιλιγγιώδη ποσά και για πρόσωπα υπεράνω πάσης υποψίας. Παράλληλα κυριάρχησε  η δημαγωγία, οι κούφιες υποσχέσεις και η πολιτική ανηθικότητα. Όλα μαζί αποτελούν μερικά  από τα διαχρονικά και  βασικά χαρακτηριστικά της μεταπολιτευτικής περιόδου.

            Η αριστερά στην ιστορική της διαδρομή είχε πάντα ένα πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων της  για το οποίο δικαιολογημένα υπερηφανευόταν: το ηθικό.  Η ιδεολογία και οι  αγώνες της, αλλά και το  ό,  τι δεν είχε κυβερνήσει μέχρι τώρα την προστάτευαν . Το τελευταίο διάστημα, όμως, εκείνο που ονομάζεται «κυβερνώσα αριστερά», δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ, άρχισε να χάνει  αυτό το ατού.  Αιτία  η πολιτική ανηθικότητα που προέκυψε από τις  απραγματοποίητες προεκλογικές υποσχέσεις, αλλά και οι σκιές που δημιούργησαν οι  υποθέσεις δύο κορυφαίων υπουργών, των κκ  Φλαμπουράρη και Σταθάκη. 

Πιο αριστερά... πεθαίνεις!

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Στις 12 Νοεμβρίου, το λαϊκό κίνημα έχει προκηρύξει πανελλαδική απεργία, η οποία έχει αποφασιστεί εδώ και καιρό. Πρόκειται για μια απεργία που έχει διπλό στόχο: από την μια να αποτελέσει εκκωφαντική διαμαρτυρία κατά της εντεινόμενης επίθεσης της άρχουσας τάξης εναντίον των λαϊκών στρωμάτων κι από την άλλη να διατρανώσει την διάθεση αυτών των στρωμάτων να αντισταθούν στην επίθεση αυτή.

Εννοείται ότι προσάναμμα στην φωτιά της προγραμματισμένης απεργιακής κινητοποίησης αποτέλεσε το πόρισμα της διαβόητης "επιτροπής σοφών", το οποίο θα χρησιμοποιηθεί από την κυβέρνηση ως δικαιολογία για το γκρέμισμα όσων αντερεισμάτων του ασφαλιστικού συστήματος έχουν μείνει ακόμη όρθια.

Η αφίσα του συνεδρίου

Ποιά είναι η απάντηση της "αριστερής" κυβέρνησης σ' αυτόν τον ξεσηκωμό; Μια ροχάλα στα μούτρα των εργαζομένων! Διότι μόνο ως ροχάλα στα μούτρα των εργαζομένων μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι στις 12 Νοεμβρίου, την ημέρα τής προγραμματισμένης πανελλαδικής απεργίας, η κυβέρνηση θα συμμετέχει σε συνέδριο ασφαλιστικών εταιρειών με θέμα "Ιδιωτική ασφάλιση: Είναι θέμα πολιτικής ή ανάγκη;", το οποίο διοργανώνει η οικονομική εφημερίδα Ναυτεμπορική στο Μέγαρο Μουσικής και στο οποίο θα πάρουν μέρος όλες οι ασφαλιστικές εταιρείες που περιμένουν, σαν κοράκια και σαν ύαινες, να ορμήσουν στο πτώμα τής δημόσιας ασφάλισης και να το ξεσκίσουν.

Τι είναι καλύτερα;

Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

ΕΝΦΙΑ 2015

Στέφανος Μάνος: Θα τουφέκιζα τον κ. Φίλη

«Καλύτερα να ακριβύνει η σπαλομπριζόλα παρά να γίνει αυτός ο χαμός»

Ιδιαίτερα εξοργισμένος με όσα συμβαίνουν με το ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση εμφανίστηκε, Στέφανος Μάνος, μιλώντας στον σταθμό «Παραπολιτικά 90.1»

Για το ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση ο κ. Μάνος είπε: «Θα σας θυμίσω ότι αυτό ξεκίνησε ως ισοδύναμο δηλαδή επεβλήθη το 23% στην Παιδεία ως ισοδύναμο της μείωσης του ΦΠΑ στο βόειο κρέας. Εγώ λέω το εξής αφού μπλέξαμε τόσο πολύ γιατί δεν κάνουμε το απλό να γυρίσουμε στο 23% στο βόειο κρέας από όπου ξεκίνησε και η όλη ιστορία. Γιατί δεν το συζητούμε καν; Γιατί τώρα θα επικροτήσουμε τη βλακεία γιατί περί βλακείας πρόκειται και σημειώστε ότι δεν είναι μόνο το 23% στην Παιδεία, βάλανε οι έξυπνοι αυτοί κύριοι, οι ευαίσθητοι άνθρωποι και 23% στα γηροκομεία. Άλλη ωραία κίνηση αυτή από κοινωνικά ευαίσθητη κυβέρνηση. Καλύτερα να ακριβύνει η σπαλομπριζόλα παρά να γίνει αυτός ο χαμός που γίνεται στην Παιδεία».

Υποδομή και βάση για δημοκρατία και εθνική ανεξαρτησία

Παραγωγική ανασυγκρότηση, τροφική επάρκεια, συνεργατικές-συνεταιριστικές ενώσεις 

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Διατυπώνω μια "ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ (για να βγούμε κάποτε από ..το "τούνελ"): Θεωρώ πρώτιστη την Ανάγκη Παραγωγικής Ανασυγκρότησης. Με Οργάνωση της παραγωγής, Συνεργατικές-"εναλλακτικές" μορφές εργασίας . Με Αγροτικούς συνεταιρισμούς, Καταναλωτικούς Συνεταιρισμούς που λειτουργούν Χωρίς μεσάζοντες, δίκτυα ανεξάρτητων επαγγελματιών που παράγουν συνεργατικά. ΤΡΟΦΙΚΗ ΕΠΑΡΚΕΙΑ.

Η χώρα μας βρίσκεται μπροστά σε ένα διαρκή και ωμό εκβιασμό, με τις Μνημονιακές Κυβερνήσεις να υποθηκεύουν με τις επιλογές της ολόκληρο τον εθνικό πλούτο και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Εκτός όμως από την υποθήκευση, προωθείται τεράστια μεταφορά πλούτου από τους εργαζόμενους και τα μεσαία στρώματα σε ποικίλα κοινωνικά παράσιτα όσο και στους «δανειστές». Από το Δημόσιο στους πειρατές των ιδιωτικοποιήσεων, από τους παραγωγικούς κλάδους στη χρηματιστική κερδοσκοπία.

Όλες αυτές οι μεταβιβάσεις διευθύνονται από τις “αγορές” και κατευθύνονται κυρίως σε ξένους δήθεν επενδυτές.

Η μικρόνοια ως επιλογή

Του Χρήστου Γιανναρά

Η εικόνα πέρασε σε όλα τα Δελτία Ειδήσεων. Ενας ξέφρενος εκπαιδευτικός να κραυγάζει στον καινούργιο υπουργό Παιδείας την αγανάκτησή του, με ερώτημα καταλυτικό: «Αφού το Μνημόνιο σας απαγορεύει να διορίσετε δασκάλους και ρημάζουν τα σχολειά, γιατί δεν μειώνετε τον αριθμό των συμβούλων του κάθε υπουργού διορίζοντας (ισοδύναμα) με το κόστος κάθε συμβούλου τρεις, το λιγότερο, δασκάλους;».

Η απάντηση στο ερώτημα είναι προφανέστατη, γι’ αυτό και δεν δόθηκε – ο κώδικας «πολιτικής ορθότητας» στην παντομίμα του δημοκρατικού παιγνίου την απαγορεύει. Τον κ. Τσίπρα δεν τον ενδιαφέρουν τα σχολειά που ρημάζουν χωρίς δάσκαλο, τον ενδιαφέρει να μη ρημάξει το κόμμα του χωρίς βολεμένους κομματανθρώπους. Ιδια στάση, πανομοιότυπη, με αυτήν του Αντ. Σαμαρά, του Γ. Παπανδρέου (τουπίκλην ολίγιστου), Κ. Καραμανλή του βραχέος, Κ. Σημίτη και πάει λέγοντας (οπισθοβατικώς). Αν και νέος, φρέσκος και ριζοσπάστης, ο Αλ. Τσίπρας είναι πειθήνια υποταγμένος στην απαρέγκλιτη αρχή του εν Ελλάδι συνταγματικού πολιτεύματος, της αχαλίνωτης κομματοκρατίας: «Πρώτα το κόμμα και ύστερα η κοινωνία» – δεν λέμε «η πατρίδα», γιατί τη λέξη την αχρηστεύει η χρήση της από τον κ. Καμμένο, τον εκλεκτό του «προοδευτικού» εθνομηδενισμού.

Νίκος Ζαχαριάδης: Ορθοδοξία

Πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν σε αθηναϊκές εφημερίδες μας πληροφορούν ότι στο Λονδίνο ο Μακαριότατος θα συζητήσει με τους υπεύθυνους αγγλικούς κύκλους και το ζήτημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Είναι ολοφάνερο ότι ξαναγίνεται προσπάθεια στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Πόλης να μεταβληθεί πάλι όχι μόνο σε στίβο προσωπικών αντιζηλιών και επιδιώξεων που έχουν συναμεταξύ τους διάφοροι χρεοκοπημένοι ιεράρχες, μα και σε όργανο μεγαλοδυναμικών εξωορθοδοξιακών βλέψεων. 

Στο σημείο αυτό ο ελληνικός Λαός πρέπει να προσέξει εξαιρετικά. Χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να πέσει σε ανακρίβειες, μπορεί κανείς να ισχυριστεί εδώ ότι η λαοφθόρα διαμάχη ανάμεσα στους βαλκανικούς λαούς χρονικά συμπίπτει με την εποχή που το Οικουμενικό Πατριαρχείο αρχίζει να κομματιάζεται και να γίνεται όργανο ξένων, ανθελληνικών, αντιβαλκανικών και αντιορθοδοξιακών συμφερόντων. 

Ο μεγαλοτυχοδιωκτικός εθνικισμός μέσα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν έβλαψε και αυτός λίγο το έργο για μια δημοκρατική συνεργασία και συμβίωση στα Βαλκάνια και με τους φατριασμούς της φαναριώτικης παπαδοκρατίας τράφηκε πολλές φορές και ενισχύθηκε το τοπικιστικό διασπαστικό πνεύμα μέσα στους κόλπους της ορθοδοξίας, που τόσο έβλαψε τη λαϊκή και εθνική εξέλιξη και πρόοδο όλων των βαλκανικών λαών. 

Ο αγροτικός κόσμος συρρικνώνεται

Του Βασίλη Γαλούπη 

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Μεταπολεμικά, και ειδικά μετά το 1990, η πτώση του αγροτικού πληθυσμού της χώρας ήταν ραγδαία σε όλα τα επίπεδα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για το παραγωγικό σκέλος, αλλά και για τη συνεισφορά του στο ΑΕΠ. Στα χρόνια της κρίσης η κατάσταση έγινε ακόμη δυσκολότερη. Οι επιβαρύνσεις στους αγρότες και το κόστος παραγωγής αυξάνονται, ενώ τα έσοδα μειώνονται.

Η χαρτογράφηση του αγροτικού χώρου από το 1821 μέχρι σήμερα είναι άκρως διαφωτιστική για το τι πραγματικά έχει συμβεί αυτά τα σχεδόν 200 χρόνια στη χώρα μας σε όλα τα στάδια και τους τομείς της παραγωγικής διαδικασίας στη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Το 1838 ο οικονομικώς ενεργός πληθυσμός ανδρών της Ελλάδας, σύμφωνα με την απογραφή που είχε γίνει εκείνη τη χρονιά, έφτανε τους 233.273, σε συνολικό πληθυσμό 651.000. Απ’ όσους εργάζονταν, οι 95.069 ήταν γεωργοί και οι 27.366 κτηνοτρόφοι. Δηλαδή ο ένας στους δύο εργαζομένους, και συγκεκριμένα σε ποσοστό 55%, ασχολούνταν με τη γεωργία – κτηνοτροφία.

Σχέδια συνταξιοδοτικής καταστροφής

Των Κώστα Λαπαβίτσα και Ζωή Χασιούρα

  

Το πόρισμα της «Επιτροπής Σοφών» για το συνταξιοδοτικό (ΥΑ 37564/Δ9.10327/21.8.2015) σκοπεύει, αφ’ ενός, να ανοίξει τη δημόσια συζήτηση και, αφ’ ετέρου, να λειτουργήσει ως οδηγός για το σχετικό νομοσχέδιο που σύντομα θα κατατεθεί στη Βουλή. Όσον αφορά το πρώτο στόχο, το πόρισμα σημείωσε τεράστια επιτυχία, προκαλώντας όμως αρνητική αντίδραση. Όσον αφορά τον δεύτερο, καλό θα είναι το πόρισμα να αποτύχει πλήρως, αν πρόκειται κάτι να διασωθεί από το ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα.

  

Οι διαπιστώσεις του πορίσματος

Το πόρισμα ξεκινά με τη βασική παραδοχή ότι το σύστημα δεν είναι πλέον βιώσιμο γιατί χαρακτηρίζεται από πολυνομία, μεγάλη διοικητική διάσπαση και πολύπλοκη θεσμική δομή. Η κακοδιοίκηση του συστήματος επί δεκαετίες οδήγησε σε πελατειακές λογικές που έφεραν επίμονη αύξηση των εξόδων, χωρίς αντίστοιχη αύξηση των εσόδων. Η ταχεία γήρανση του πληθυσμού οδήγησε τα πράγματα σε κρίσιμη κατάσταση. 

Στρατεύμενη υποτέχνη

Την ώρα που η εξουσία έσπρωχνε μεθοδικά από την δεκαετία του '80 τις Άντζελες Δημητρίου, Πανταζήδες και ποπσκυλάδες, παράλληλα δημιουργούσε την αντίπερα όχθη του βαρέος έντεχνου και του πολιτικοκοινωνικού τραγουδιού που στο βάθος ασχολούνταν μόνο με τις υπαρξιακές αναζητήσεις που κατέληγαν στο γιατί μάς άφησε ο γκόμενος/α ή γιατί αν και δε μου λείπει τίποτε νιώθω μια μοναξιά την ώρα που μαγειρεύω μια μακαρονάδα.

Για άγνωστο λόγο όλοι αυτοί που αυτοχαρακτηρίζονταν έντεχνοι θεωρούσαν ότι είναι η συνέχεια της ποιότητας του Μάνου Χατζιδάκι γι' αυτό ή θα κόμπαζαν ότι ο Μάνος τους ήξερε προσωπικά ή στα κουλτουρέ μαγαζάκια (τα έλεγαν μουσικές σκηνές) ανάμεσα στην εντεχνίλα έβαζαν πάντα έναν Χατζιδάκι για να νιώσει ο μαλάκας θαμώνας ότι είναι θαυμαστής της ύψιστης ποιότητας.

Ανάμεσα σε ένα παιδί 15 χρονών με μολότοφ κι έναν 30άρη αστυνομικό με πιστόλι, εγώ είμαι με το μέρος του παιδιού

Τον Ιανουάριο του 1990 ήμαστε καλεσμένοι κάποιο βράδυ στο σπίτι του Δημήτρη Χορν, στην οδό Βασιλέως Γεωργίου. Παρόντες άλλοι δέκα φίλοι του, προερχόμενοι κυρίως από καλλιτεχνικούς χώρους.

Στη διάρκεια του δείπνου, κύριο θέμα συζήτησης ήταν η δίκη του αστυνομικού Αθανάσιου Μελίστα, που είχε πυροβολήσει και σκοτώσει τον δεκαπεντάχρονο Μιχάλη Καλτεζά, κατά τη διάρκεια επεισοδίων στα Εξάρχεια. Το Εφετείο, δικάζοντας σε δεύτερο βαθμό, τον είχε αθωώσει καθώς είχε δεχτεί ότι τελούσε σε κατάσταση άμυνας, δεδομένου ότι ο νεαρός είχε πετάξει εναντίον του βόμβα μολότοφ. Οι συνδαιτημόνες του Χορν επαινούσαν την απόφαση του δικαστηρίου και πρόσθεταν ότι λογικά και σωστά ένας αστυνομικός πυροβολεί όταν κινδυνεύει να καεί ο ίδιος από τις μολότοφ.

Περί του δωσιλογισμού και των όσων γνωρίζουμε γι’ αυτόν - Το φάντασμα της Ιστορίας

Του Γιώργου Μαργαρίτη

Η ιστοριογραφία της περιόδου της ναζιστικής Κατοχής στη χώρα μας στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έχει κάνει εμφανείς προόδους.

Οι τελευταίες αποτυπώνονται σε σημαντικό αριθμό διατριβών (ξεχωρίζει η μνημειώδης του Βασίλη Μανουσάκη για την οικονομία της Κατοχής) -τις οποίες ελπίζουμε όλες να τις δούμε ως βιβλία και να συζητηθούν- ή στα μεγάλα ιστορικά συνέδρια που οργάνωσαν τα προηγούμενα χρόνια ο Προκόπης Παπαστράτης και ο Μιχάλης Λυμπεράτος στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Σε αυτά, μια νέα γενιά ερευνητών έδειξε έτοιμη να διερευνήσει ουσιαστικές πτυχές (οικονομικές, κοινωνικές, ιδεολογικές) της περιόδου.

Προφανώς μέσα από αυτή την ενθουσιώδη όσο και μεθοδικά επιστημονική δραστηριότητα γνωρίσαμε πολύ καλύτερα τον δωσιλογισμό, τα χαρακτηριστικά του και τις διαστάσεις του.

Τελείως αναντίστοιχη με τις προόδους που έχει πραγματοποιήσει η ιστοριογραφία σε αυτό το πεδίο είναι η επιμονή ενός κύκλου πολιτικών επιστημόνων και γενικών σχολιαστών να αποσυνδέουν το ζήτημα του δωσιλογισμού από την επιστημονική έρευνα και να το ανάγουν σε ζήτημα πολιτικής ή ηθικής ή όποιας άλλης «εξισορρόπησης».

Το ισοδύναμο του ισοδύναμου…

Του Καρτέσιου

… είναι ένας νέος φόρος ή η αύξηση ενός υπάρχοντος. Το ισοδύναμο του ισοδύναμου είναι η μείωση εισοδήματος. Το ισοδύναμο του ισοδύναμου είναι η μείωση της αγοραστικής αξίας του εναπομείναντος εισοδήματος. Εν τέλει, τα ισοδύναμα είναι το ανέκδοτο με τον διοικητή του Άουσβιτς ο οποίος ένα πρωί μάζεψε τους κρατούμενους και τους ανακοίνωσε ότι εκείνη την ημέρα θα άλλαζαν επιτέλους εσώρουχα κι ύστερα άρχισε να τους δείχνει και να λέει «εσύ με εκείνον, εσύ με αυτόν, εσύ με τον άλλον». Μεταξύ τους άλλαζαν τα εσώρουχα οι κρατούμενοι, μεταξύ μας αλλάζουμε αυξήσεις φόρων και μειώσεις εισοδημάτων εμείς.

Τώρα, όλο αυτό που ζούμε στο στρατόπεδο της δικής μας αιχμαλωσίας, το ζούμε επειδή καταδικαστήκαμε με την κατηγορία της συνενοχής στο «όλοι μαζί τα φάγαμε». Αυτό νίκησε, όσο κι αν κάποτε κάναμε πως αντιδράσαμε. Μέσα μας ξέρουμε ότι δεν ισχύει, «αλλά και τι να κάνουμε;». 

Σάντσο Πάντσα, ο ασυγχώρητος!

Είναι μπορετή μια συζήτηση για τα Θρησκευτικά σήμερα;

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Δρ. Θεολογίας, εκπαιδευτικός, αρχισυντάκτης του περιοδικού «Σύναξη»

Όταν ήμουν μαθητής διάβασα για πρώτη φορά κάτι θεολογικό, πέρα από τα σχολικά εγχειρίδια, στα τέλη του 1974. Ήμουν στη Δ΄ Γυμνασίου, η χούντα είχε πέσει πρόσφατα και τα πεζοδρόμια στο κέντρο της Αθήνας είχαν γεμίσει από πάγκους τίγκα στο πολιτικό βιβλίο. Το πρώτο, λοιπόν, θεολογικό, που διάβασα, βρισκόταν στο βιβλίο του Ένγκελς, Ουτοπικός Σοσιαλισμός και Επιστημονικός Σοσιαλισμός, το οποίο αγόρασα ο ίδιος, με το μαθητικό χαρτζιλίκι.

Στην πρώτη και δραματική ανάγνωση μού ξέφευγαν πολλά, όμως κράτησα κάτι που μου φάνηκε αποκαλυπτικό: αν νοιάζεσαι για την ανάγνωση της πραγματικότητας, δεν βγάζεις έξω από τον οπτικό σου ορίζοντα τη θρησκεία, ούτε αυταπατάσαι πως ανήκει τάχα στο ιδιωτικό, το οποίο δεν συμμετέχει στο φτιάξιμο της ιστορίας. Το βιβλίο είναι ριζικά αντιθρησκευτικό και πολύ παλιό, με κατακλυσμιαία γεγονότα και αναπροσανατολισμούς να έχουν λάβει χώρα από τότε. Αλλά δεν στέκομαι στα σημεία του που έκαναν τη χριστιανική συνείδησή μου να διαμαρτύρεται. Στέκομαι στο ότι προϋποθέτει διαβάσματα για θεολογικά ρεύματα (είτε φεουδαρχικών σκοπιμοτήτων είτε σοσιαλιστικών προθέσεων), δίχως τα οποία είναι αδύνατη η κατανόηση της ευρωπαϊκής πορείας.

Προσοχή !!!

Προς τι η απίστευτη περί το Έθνος σύγχυση;

Του Θεόδωρου Ι. Ζιάκα 

Η σημερινή οικουμένη αποτελείται από καμιά τριακοσαριά έθνη πάνω κάτω, που αναμένεται μάλιστα να αυξηθούν. Εμφανίζονται σαν υποκείμενα της οικουμένης, σαν υποστάσεις της, ώστε χωρίς εθνικότητα να μην νοείται οικουμενικότητα. Προσδιορίζονται κατά κανόνα ως εθνοκράτη. Πριν αποκτήσουν όμως κράτος υπήρχαν σαν εθνότητες. Αν και υπάρχουν εθνότητες που φαίνεται να γεννήθηκαν από το κράτος. Ξεχωρίζουν όλα μεταξύ τους από ένα είδος συλλογικής ετερότητας: την εθνική ετερότητα.

Αλλά τι είναι εθνική ετερότητα; Ανάγεται μήπως σε καμιά από τις γνωστές συλλογικές ετερότητες; Παραδόξως όμως δεν ταυτίζεται με καμιά από τις εμφανείς μορφές συλλογικής ετερότητας, όπως είναι η κρατική, θρησκευτική, γλωσσική, ταξική, λαοτική, εδαφική, οικονομική, πολιτική, πολιτιστική. Παρόλο που βλέπουμε συχνά στην αυτοκατανόηση των εθνών να συνδέεται η ταυτότητά τους με τη μια ή την άλλη μορφή συλλογικής ετερότητας και να αναπαράγεται χρησιμοποιώντας τες σαν οιονεί καταφύγιο. Η εθνική ετερότητα δεν ταυτίζεται, επίσης, με κάποιο συνδυασμό, ή με την ολότητα των ως άνω μορφών συλλογικής ετερότητας, όπως εύλογα θα υπέθετε κάποιος. Αν υπάρχει πρέπει να είναι ένα αυτόνομο είδος συλλογικής ετερότητας.

Η πελαγωμένη Ε.Ε. στο έλεος της απαιτητικής Άγκυρας

Του Κώστα Ράπτη

Το ερώτημα “Ποιός κυβερνά αυτή την Ένωση;” επανήλθε επιτακτικά στο προσκήνιο, μετά την πρωτοβουλία του προέδρου της Κομισιόν να συγκαλέσει, εισακούοντας την Βιέννη και το Βερολίνο, αλλά παρακάμπτοντας τον πρόεδρο του Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, έκτακτη άτυπη μίνι Σύνοδο Κορυφής για αύριο, με αντικείμενο την κατάσταση στον “βαλκανικό διάδρομο” των προσφυγικών ροών και με τη συμμετοχή Αυστρίας, Βουλγαρίας, Γερμανίας, Ελλάδας, Κροατίας, Ουγγαρίας, Ρουμανίας, Σλοβενίας, αλλά και της Σερβίας και της ΠΓΔΜ που δεν ανήκουν στην Ε.Ε.

Την άμεση αφορμή δίνει η νέα εστία κρίσης που προέκυψε στην Σλοβενία, μετά το σφράγισμα των ουγγροκροατικών συνόρων, αλλά και τα πενιχρά αποτελέσματα του φλερτ των “28” προς την Άγκυρα, που επισφραγίστηκε από την αμφιλεγόμενη επίσκεψη της καγκελαρίου Μέρκελ στη γείτονα την Κυριακή, μόλις δύο εβδομάδες πριν από τις τουρκικές εκλογές.

Δικοινοτικά καφέ, βραβεία, εκατομμύρια και «πορείες ειρήνης» στην κατεχόμενη Λευκωσία

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Τι αξίζουν τα παλάτια και τα κάστρα,
μπρος στα μάτια σου τσιγγάνα ξελογιάστρα;

Ο sir Stelios Haji-Ioannou, γνωστός πάμπλουτος Ελληνοκύπριος επιχειρηματίας, με λαμπρή καριέρα στο Λονδίνο και στο Μονακό, ασχολείται εδώ και χρόνια με τη «δικοινοτική» επιχειρηματικότητα στην Κύπρο. Επιχορηγεί λοιπόν (περιττά τα εκατομμύρια), όπως καταλάβαμε, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους νέους επιχειρηματίες, οι οποίοι μαζί στήνουν δουλειές και «βοηθούν» το μομέντουμ της «λύσης» και της «επανένωσης».

Ο sir Stelıos, λοιπόν, όπως κάθε εκατομμυριούχος ή μαφιόζος που σέβεται τον εαυτό του, στράφηκε στη… φιλανθρωπία. Μάλιστα, το «bi-communal cafe» που άνοιξε πριν λίγους μήνες στην Επτανήσου στην παλιά Λευκωσία, πέραν του χώρου συνάντησηςνέων επιχειρηματιών από τις δύο κοινότητες, προσφέρει και φαγητό σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. Ουδέν μεμπτό. Μας θυμίζει τους «νονούς», που ενώ διενεργούν δολοφονίες, προσφέρουν και κάμποσα εκατομμύρια σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, καταχειροκροτούμενοι για τον ανθρωπισμό τους.

Τέλος πάντων. Τη Δευτέρα (26 Οκτωβρίου), ο sir Stelios Haji-Ioannou, καλεί τους «δύο ηγέτες» να παρευρεθούν στην τελετή απονομής των δικοινοτικών βραβείων, όπου 10.000 ευρώ θα δοθούν σε κάθε μια από 30 ομάδες, Ε/κ και Τ/κ, με σκοπό να στήσουν την «επιχείρηση ειρήνης» (εμείς τις ονομάζουμε έτσι) που επιθυμούν. Η εκδήλωση θα λάβει χώρα στο δικοινοτικό καφέ της οδού Επτανήσου και ακολούθως ο Σερ και οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι θα πραγματοποιήσουν «πορεία ειρήνης» από το πρώτο στο δεύτερο δικοινοτικό καφέ, που βρίσκεται υπό κατασκευή στην οδό Ferah στη «βόρεια Λευκωσία».

Ιγνατίου: Κυβερνούν… η Ντέλια και η παρέα της

Την εκτίμηση ότι οι Θεσμοί… κυβερνούν τη χώρα, διατυπώνει ο Μιχάλης Ιγνατίου με άρθρο του στο “Έθνος της Κυριακής”.

Ο γνωστός δημοσιογράφος σημειώνει μεταξύ άλλων τα εξής:

“Αυτός ο τόπος δεν έχει σωτηρία.

Η Ελλάδα χάνει πολύτιμο χρόνο, και οι πολίτες βρίσκονται σε απόγνωση.

Δυστυχώς, για τον Πρωθυπουργό και τους πολιτικούς μας, η Ντέλια και οι υπόλοιποι της παρέας των δανειστών παίρνουν τις αποφάσεις.

To ρεζουμέ

Ανάρτηση από: http://mamalinga.wordpress.com

«Εραστές της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας»;

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας
είναι πολύ ζαχαρωμένα
ταιριάζουν για σοκολατόπαιδα
μα δεν ταιριάζουνε για μένα.

ΝΤ. ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Εδώ και χρόνια πλανιέται στην ατμόσφαιρα το γνωστό πλέον «Διζωνική ή διχοτόμηση», κυρίως από την εκάστοτε εξουσία, τα μεγάλα κόμματα και ορισμένους που σήκωσαν άλλο μπαϊράκι τώρα, αυτοαποκαλούμενοι ως «εραστές της ΔΔΟ». Ο Θεός να τους ελεήσει…

Είναι οι ίδιοι που προχθές μιλούσαν για «νερό της ειρήνης», στο ίδιο τέμπο με τον νεο-σουλτάνο Ερντογάν και τον υπάλληλό του, Μουσταφά Ακιντζί, είναι οι ίδιοι που λένε πως μας «τρέχουν τα σάλια» επειδή δεν πάμε κατεχόμενα ή επειδή οι Τ/κ ευημερούν κι εμείς είμαστε μίζεροι. Άκου ανάλυση. Είναι οι ίδιοι που «μπούχτισαν» 41 χρόνια (λες κι είναι στα χαρακώματα) και θέλουν «λύση τώρα» επειδή «αύριο» τα πράγματα θα είναι χειρότερα.

Διαδήλωση ενάντια στην TTIP και η φτώχεια στη Γερμανία

Σχόλιο: Όπως έχουμε επισημάνει και αλλού η οικονομική και συνακόλουθα η πολιτική παγκοσμιοποίηση κάνει γοργά βήματα ολοκλήρωσης. Οι συζητήσεις για τη δημιουργία μιας τεράστιας ενιαίας αγοράς μεταξύ Αμερικής και Ευρώπης μπαίνουν στο τελικό στάδιο για την πραγματοποίησή τους με οδυνηρά μελλοντικά αποτελέσματα για τα λαϊκά στρώματα της εκάστοτε χώρας αλλά και για την ίδια την οικονομική αυτοδυναμία των χωρών. Παρακάτω δημοσιεύουμε ένα άρθρο για την πολυπληθή διαδήλωση  που έλαβε χώρα στην πρωτεύουσα της Γερμανίας ενάντια σε αυτή τη συμφωνία αλλά και ένα ρεπορτάζ για την κοινωνική κατάσταση στη χώρα,δείχνοντας έτσι ότι οι αντιστάσεις των λαών δεν έχουν εξαλειφθεί εντελώς. Αν και οι διαδηλωτές είχαν αρκετά ετερόκλιτες καταβολές, με ένα μέρος της να αποτελείται από την ενσωματωμένη παγκοσμιοποιητική “Αριστερά” ,το γεγονός έχει τη σημασία του. Η “Αριστερά”  αυτή θεωρεί την TTIP συνέπεια της “κακής παγκοσμιοποίησης” που οδηγείται από “κακούς” νεοφιλελεύθερους πολιτικούς (εν αντιθέσει με τους “καλούς” πολιτικούς τύπου Τσίπρα, Βαρουφάκη κλπ) και αμφισβητεί μόνο τον νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα της (σα δηλαδή να μπορούσε να είχε άλλο χαρακτήρα μια καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση), και όχι ως αποτέλεσμα της ολοένα και πιο επεκτεινόμενης διεθνοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς, αποπροσανατολίζοντας έτσι τα θύματά της από το ποια στόχευση πρέπει να έχει ο αγώνας τους.

Ο κίνδυνος του θρησκευτικού αναλφαβητισμού

Του Πασχάλη Κιτρομηλίδη

Η συζήτηση που ανέκυψε σε σχέση με το μάθημα των Θρησκευτικών και τη θέση του στο αναλυτικό πρόγραμμα των ελληνικών σχολείων δεν μπορεί να αφήσει αδιάφορους όσους κήδονται πραγματικά της Παιδείας της χώρας. Οπως είναι σε όλους γνωστό, τα φλέγοντα και τα επείγοντα προβλήματα στον χώρο της Παιδείας είναι άλλα και όχι το μάθημα των Θρησκευτικών και η διδασκαλία του. Η σκέψη πάντως που έχει ακουστεί για μεταβολή του μαθήματος σε προαιρετικό, διά της εισαγωγής της δυνατότητας αναιτιολόγητης επιλογής για απαλλαγή από αυτό, συνεπάγεται την κατάργησή του. Ποιος μαθητής ή μαθήτρια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν θα θελήσει να απαλλαγεί από τον φόρτο ενός ακόμη μαθήματος που απαιτεί μελέτη και εκμάθηση πληροφοριών; Ετσι με την άσκηση της ελεύθερης επιλογής μαθητών και γονέων για την «ελάφρυνση του φόρτου εργασίας των παιδιών» - αυτό είναι το ακαταμάχητο παιδαγωγικό επιχείρημα - θα μπορέσει να επέλθει, επιτέλους, η απαλλαγή του αναλυτικού προγράμματος από το «φοβερό» μάθημα των Θρησκευτικών. 

«Σοφά» ζόμπι του κεφαλαίου

Ιδεολογικός πόλεμος προετοιμασίας για την κατεδάφιση της 

Κοινωνικής Ασφάλισης

Καταρχάς, κομμένο το παραμυθάκι με τους «σοφούς» που τους μαζεύει το κράτος από καιρού εις καιρόν σε μια επιτροπή, για να κάνουν τη δουλειά της ιδεολογικής προετοιμασίας για μια αντιλαϊκή επίθεση. Οι τύποι αυτοί δεν είναι καν «σοφοί», με την έννοια που έχει αυτή η λέξη στην ελληνική γλώσσα. Συχνά δεν είναι ούτε καν τεχνοκρατικά επαρκείς για να επεξεργαστούν ένα θέμα. Στη δημόσια διοίκηση υπάρχουν στελέχη με μεγαλύτερη τεχνοκρατική επάρκεια και γνώση των αντικειμένων. Οι «σοφοί» είναι κατασκευάσματα της αστικής πολιτικής και της αστικής μιντιοκρατίας. Είναι άνθρωποι ειδικών αποστολών, που το ανύπαρκτο κύρος τους αντικαθίσταται από ένα κατασκευασμένο κύρος.
 

Το σημειώνουμε εισαγωγικά, για να μην «ψαρώσει» κανένας εργάτης, κανένας εργαζόμενος απ' όσα ακούγονται για το πόρισμα της «επιτροπής σοφών» για το Ασφαλιστικό. Πρόκειται για ένα προχειρογράφημα 30 σελίδων, το οποίο αναμασά γενικές αρχές της νεοφιλελεύθερης προσέγγισης για την Ασφάλιση (χωρίς να τη συνοδεύει το επίθετο Κοινωνική). Οποιος γνωρίζει το Ασφαλιστικό και τις θεωρίες που προτείνονται γελάει μ' αυτό που παρουσιάζεται ως πόρισμα των «σοφών». Υπήρξαν άλλες ανάλογες επιτροπές στο παρελθόν που έκαναν πολλή περισσότερη δουλειά. Τούτοι 'δω δεν παρουσιάζουν ούτε καν έναν πίνακα, κάτι που να μοιάζει με αναλογιστική μελέτη. Παρουσιάζουν τη νεοφιλελεύθερη θεωρία και από κάτου βάζουν λίστες με «πλεονεκτήματα» και «μειονεκτήματα», λες και γράφουν διαγώνισμα στη Γ' Λυκείου.

Αλλαγή ώρας

Επώλησα τον καναπέ

Επώλησα τον καναπέ-γωνία και πληρώσαμε το ίντερνετ και πήγαμε και σούπερ μάρκετ.

Οξυγόνο για μια εβδομάδα και βλέπουμε.

Πικρές αλήθειες !!!

Χειμερινή ώρα

Το πλαστικό χρήμα θα καταπιεί τους «μικρούς»

Η προπαγάνδα – απάτη για την πάταξη της φοροδιαφυγής και η πραγματικότητα

Του Παύλου Δερμενάκη* 

Η λαϊκή παροιμία λέει «τρώγοντας έρχεται η όρεξη». Κάπως έτσι «κυβέρνηση» και «τερατόικα» αφού επέβαλαν τα capital controls επεξεργάζονται νέες μεθόδους για να μείνουν μόνιμα σε εφαρμογή, στο «πειραματόζωο» που λέγεται Ελλάδα και ελληνικός λαός. Με αφορμή την αυξημένη χρήση του πλαστικού χρήματος μετά την επιβολή των capital controls και με το πρόσχημα της πάταξης της φοροδιαφυγής ξεκινούν το νέο «προαπαιτούμενο» την «υποχρεωτική αποδοχή καρτών πληρωμών από επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες, μέσω της χρήσης τερματικών αποδοχής καρτών (POS)».

Ο ήρωας Τσαφέντας κι ένας λεβέντης παπάς!

Του Μανώλη Δημελλά

Όταν ένας αυθεντικός Ζορμπάς πνίγει συναισθήματα και κρύβει βαθιά μέσα στο κορμί το Δία, το Διόνυσο και το σύστημα τον αναγκάζει να κρύψει κάθε ανθρώπινη αξία μέσα στη ψυχή του, το πιθανότερο αποτέλεσμα θα είναι κάτι αληθινά πολύ άγριο και θα μυρίζει αίμα.

Μοιραία έπειτα ακολουθούμε όλοι εμείς, το κοπάδι, οι επόμενες γενιές, που δεν θέλουμε να ξέρουμε, ούτε αναγνωρίζουμε τον ξένο πόνο.

Όμως, όσο κι αν κουκουλώσουμε την ιστορία, κάποτε θα βρεθεί ένας άλλος μαχητής, ένας ακόμη πιο παράξενος Ζορμπάς, μάλιστα σήμερα αυτός φοράει ράσα και αφού σκαλίσει το παρελθόν και παλέψει με ένα σωρό στερεότυπα, θα ρίξει φως και θα προτείνει να αντλήσουμε διδάγματα για το παρόν και μέλλον.

Η ματωμένη κάμα αυτού του φονιά εξακολουθεί να γράφει Ελευθερία, Αξιοπρέπεια, Ήθος και Τιμιότητα. Πόσο έτοιμη είναι η κοινωνία, όλοι εμείς να διαβάσουμε το μήνυμα της;

Το παράλληλο καθεστώς

To editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 

Ενώ το «παράλληλο πρόγραμμα» του ΣΥΡΙΖΑ παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες, ένα παράλληλο καθεστώς είναι φανερό ότι έχει εγκαθιδρυθεί στη χώρα. Δίπλα στο Κοινοβούλιο και την κυβέρνηση που μόνο τυπικά ασκούν εξουσία, ένα παράλληλο πλέγμα θεσμών, οργανισμών και προσώπων παίρνει τις αποφάσεις και ασκεί την πραγματική εξουσία.

Στην κορυφή της πυραμίδας, οι περιβόητοι Θεσμοί, μαζί με τα ισχυρά κράτη της Ε.Ε. αλλά και τις ΗΠΑ, υπαγορεύουν τις αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Στο εσωτερικό της χώρας, «ανεξάρτητες Αρχές», Διοικήσεις τραπεζών που υπάγονται απευθείας στην ΕΚΤ, εγχώρια μεταπρατικά συμφέροντα και τα μεγάλα ΜΜΕ, λειτουργούν ως τμήματα του νευρικού ιστού του παράλληλου καθεστώτος.

Η τραγικότητα του προσφυγικού και η παρακμή του ευρωπαϊκού πολιτισμού σε μια φωτογραφία

Πρόσφυγας προσπαθεί να προστατευτεί από τη βροχή και το κρύο κλεισμένος εντός ενός ψυγείου.

subcomandante marcos - ιστορίες του γερο - αντόνιο

Η συνείδηση της κοινότητας και το όπλο των λέξεων

Μου δίδαξε ο γέρο – Αντόνιο πως κάποιος είναι τόσο μεγάλος όσο ο εχθρός που διάλεξε να παλέψει, κι ότι κάποιος είναι τόσο μικρός όσο μεγάλος είναι ο φόβος που τον διακατέχει. «Διάλεξε ένα μεγάλο εχθρό, κι αυτό θα σ’ αναγκάσει να μεγαλώσεις για να μπορέσεις να τον αντιμετωπίσεις. Μίκρυνε το φόβο σου, γιατί, αν μεγαλώσει, εσύ θα γίνεις μικρός» μου είπε ο γερο – Αντόνιο ένα βροχερό μαγιάτικο απόγευμα, την ώρα εκείνη που βασιλεύουν το ταμπάκο και το λόγος. Η κυβέρνηση τον τρέμει τον λαό του Μεξικού, γι’ αυτό έχει τόσους στρατιώτες και αστυνομικούς. Έχει ένα φόβο πολύ μεγάλο. Κατά συνέπεια, η ίδια είναι πολύ μικρή. Εμείς φοβόμαστε τη λήθη, που πάμε να τη μικρύνουμε με πόνο και αίμα. Γι’ αυτό είμαστε μεγάλοι. [σ. 79]

Ο Υποδιοικητής Μάρκος έχει διπλή ιδιότητα: είναι ο στρατιωτικός του αντάρτικου και ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του νεοζαπατιστικού κινήματος αλλά και ο επιφορτισμένος με την επικοινωνία των εξεγερμένων ιθαγενικών κοινοτήτων με τον έξω κόσμο. Η δεύτερη ιδιότητά του είναι η πιο γνωστή: αντί για σφαίρες – που παραμένουν πάντως σε ετοιμότητα – πυροβολεί με κείμενα, ποιήματα, διηγήματα, παραμύθια. Ο πρωτότυπος λόγος του συνδυάζει τα εκφραστικά μέσα των ιθαγενών, αγαπημένα του ποιήματα και στίχους τραγουδιών, κινηματογραφικές ατάκες, χιούμορ και αυτοσαρκασμό κ.ά. και οτιδήποτε άλλο κρίνεται κατάλληλο για να αποδώσει την πραγματικότητα των ιθαγενών και να κάνει γνωστά τα αιτήματά τους σε όλο τον κόσμο.


Ο Μάρκος χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να φτάσει παντού η φωνή τους (βιβλία, περιοδικά, διαδίκτυο, τηλεόραση, ραδιόφωνο, τηλεφωνικές συνδέσεις με κινηματογράφους), μένοντας πιστός στον συμβολισμό της εικόνας: το πηλίκιο με τα κόκκινα αστέρια ως μακρά ιστορία του αντάρτικου, ο ασύρματος ως στρατιωτική οργάνωση, το παραδοσιακό κόκκινο μαντήλι ως χαρακτήρας ιθαγένειας, η μαύρη κουκούλα ως σήμα των Ζαπατίστας. Ύστερα από διάφορες τραγελαφικές «αποκαλύψεις» από τους απανταχού εχθρούς του, όσοι αγωνιούσαν μπορούν πλέον να πιστεύουν πως διαθέτουν τα πλήρη στοιχεία της ταυτότητάς του και να αναζητούν κρυμμένα μηνύματα στις ακαδημαϊκές του μελέτες. Η απάντησή του εξίσου γνωστή: Άκουσα ότι ανακάλυψαν κι άλλον Μάρκος, κι ότι είναι από το Ταμπίκο. Τουλάχιστον αυτός ο καινούργιος Υποδιοικητής Μάρκος είναι όμορφος; Γιατί τελευταία όλο κακάσχημους μου βάζουν και μου καταστρέφουν όλη τη γυναικεία αλληλογραφία…

Τι φάση;

Ανάρτηση από: Jo Di Graphics

Capital controls are forever…

Η πλαστικοποίηση του χρήματος με πρόσχημα τη φοροδιαφυγή ή όλα τα λεφτά στις τράπεζες και στους δανειστές.

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Όταν στις 29 Ιουνίου επιβλήθηκαν τα capital controls, λίγο μετά την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος, ελάχιστοι υποψιάστηκαν ότι θα αποτελούσαν μιαν αθόρυβη, τεράστια για τα ελληνικά δεδομένα, «διαρθρωτική αλλαγή». Η νηφαλιότητα με την οποία δέχθηκε η λαϊκή πλειοψηφία την αποξένωση από τις λιγοστές αποταμιεύσεις της, τους μισθούς και τις συντάξεις της θεωρήθηκε -και ήταν- μια ισχυρή ένδειξη πολιτικής και κοινωνικής ωριμότητας, σε πείσμα της λυσσαλέας προσπάθειας των ΜΜΕ να στήσουν σκηνές αλλοφροσύνης σε γκισέ και ATM.

Το δημοψήφισμα έγινε, το «Όχι» νίκησε στην κάλπη για να ηττηθεί λίγα 24ωρα αργότερα. Τα capital controls όχι απλώς έμειναν, αλλά προκάλεσαν ανατροπές στα συναλλακτικά ήθη των Νεοελλήνων: Τον Ιούλιο, πρώτο μήνα με capital controls, εκδόθηκαν 1,1 νέες χρεωστικές κάρτες. Σήμερα, πλησιάζουν τα 12 εκατ., έναντι 2,7 εκατ. πιστωτικών καρτών. Τον ίδιο μήνα προστέθηκαν 150.000 νέοι χρήστες ηλεκτρονικής τραπεζικής, δεκαπλάσιοι από το μέσο μηνιαίο αριθμό μέχρι τότε. Φυσικά, υπάρχει μεγάλη απόσταση μέχρι να προσεγγίσει η Ελλάδα τα επίπεδα χρήσης πλαστικού χρήματος στην ΕΕ. Στη χώρα μας ακόμη αναλογούν μόλις 19 ηλεκτρονικές πληρωμές ανά κάτοικο το χρόνο, έναντι 198 πληρωμών που είναι ο μέσος όρος στην ΕΕ.