Ο Μάρδας και οι σκηνίτες επενδυτές…

Ο κ. Μάρδας εκτοξεύει κατά καιρούς διάφορες κοτσάνες, οι οποίες περισσότερο και από τον ίδιο χαρακτηρίζουν εκείνους  που τον προσέλαβαν σε υψηλή θέση…Υπενθυμίζω αυτήν περί αξιοποίησης του Ολύμπου, που έβγαλε στον αέρα πριν κάτι εβδομάδες, γιατί προφανώς ήθελε να εμφανίσει εαυτόν ως ευρηματικό. Ή ακόμη αυτήν περί "θερινού Νταβός" ("Νησί της τέχνης και του Πολιτισμού", με την οποία επίσης έκανε κάποιο θόρυβο, προφανώς παρελκυστικό μέσα στη γενικότερη μιζέρια που βιώνουμε …. Αξιομνημόνευτο είναι επίσης ότι ο συγκεκριμένος κύριος  μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 πολεμούσε τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό δεν εμπόδισε την μεταγενέστερη υπουργοποίησή του , αποσαφηνίζοντας εν μέρει τη συμπλεγματική συμπεριφορά του Αλέξη έναντι των Πανεπιστημιακών….

 

Για την μεγαλοφυή σύλληψη (μαρδακία ολκής !) περί χορηγήσεως επενδυτικών κινήτρων στους σκηνίτες μεν, πλην κεφαλαιούχους εκ Συρίας κλπ., σχολιάζει η  Λαϊκή Ενότητα:

Το όνειδος της απουσίας (ξανά) της Ελλάδας

Του Γιάννη Κουτσομύτη

Δεύτερη μέρα σήμερα της δίκης των Τούρκων δημοσιογράφων Can Dündar και Erdem Gül της Cumhuriyet, οι οποίοι δικάζονται κεκλεισμένων των θυρών και κινδυνεύουν με ισόβια κάθειρξη επειδή δημοσιοποίησαν την προμήθεια όπλων που παρείχε το τουρκικό κράτος στους τζιχαντιστές στη Συρία.

Σε μια γενναία κίνηση, πολλοί Ευρωπαίοι διπλωμάτες παρέστησαν στη δίκη για να τονίσουν με την παρουσία τους τη συμπαράσταση των Κυβερνήσεών τους στις δημοκρατικές ελευθερίες στην Τουρκία. Μπροστά-μπροστά ο Βρετανός πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη Leigh Turner, αλλά και πρόξενοι της Ολλανδίας, της Σουηδίας και άλλων χωρών.

Ο Ερντογάν έγινε έξαλλος από την παρουσία των ξένων διπλωματών και του επέπληξε δημόσια λέγοντας "Τι δουλειά έχετε εσείς εκεί; Δεν είναι η χώρα σας εδώ. Εδώ είναι η Τουρκία".

Ευφράτης: Η πρώτη γραμμή ενάντια στον ISIS – Οι ξένοι εθελοντές (ντοκιμαντέρ)

Το ντοκιμαντέρ μας ταξιδεύει στο μέτωπο εναντίον του ISIS στις όχθες του ποταμού Ευφράτη στη Συρία. (Κουρδική Rojava). Στην ανατολική όχθη του ποταμού του κουρδικού αντάρτικου – YPG. Στη Δυτική Όχθη – ISIS στην πόλη της Jarabulus. Στο ρεπορτάζ αναδεικνύεται η προστιθέμενη αξία των γυναικών στη μάχη κατά του υποκινούμενου Ισλαμικού φονταμεταλισμού.

Το ντοκιμαντέρ επικεντρώνεται στους εθελοντές που ήρθαν στη Συρία για να πολεμήσουν στο πλευρό του YPG κατά του ISIS. Εκατοντάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν την ασφαλή ζωή τους στα δυτικά και ήρθαν εδώ να πολεμήσουν στη Συρία ή το Ιράκ.

Τσακαλώτος: «Υπογράφουμε άρον – άρον ό,τι να ‘ναι»

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Επίδειξη ενδοτισμού από την κυβέρνηση για να κλείσει η αξιολόγηση

Σε μπαράζ πιέσεων επιδίδονται ευρωπαίοι αξιωματούχοι προκειμένου να πιέσουν την κυβέρνηση να δεχθεί τους όρους της Τρόικας, ώστε να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση. Μόνο τις τελευταίες μέρες ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, λετονός Βάλντις Ντομπρόβσκις, μιλώντας στο πρακτορείο Μπλούμπεργκ, επέστησε στην κυβέρνηση την ανάγκη να επικεντρωθεί σε τρεις μεταρρυθμίσεις (συντάξεις, φορολογία και ιδιωτικοποιήσεις) ώστε να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί έγκαιρα η αξιολόγηση. Επίσης αποσύνδεσε την αξιολόγηση από την προσφυγική κρίση, απαντώντας έτσι στην προσπάθεια της κυβέρνησης να συνδέσει τα δύο θέματα που με αυτό τον τρόπο ζητά να ψηφίσει λιγότερα αντιλαϊκά μέτρα. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να απομακρύνει από μπροστά της το πικρό ποτήρι των νέων μέτρων λιτότητας είχε κορυφωθεί την προηγούμενη εβδομάδα όταν σύμφωνα με ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Πίτερ Σπίγκελ των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς ο αρμόδιος υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, πρότεινε στους εκπροσώπους των πιστωτών να συνεδριάσουν στην Ειδομένη…

Είναι η Ελλάδα το μεγάλο θύμα μιας συνωμοσίας; Οι διεφθαρμένοι και τσαρλατάνοι πολιτικοί…

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Εχουμε με στοιχεία υποστηρίξει πολλές φορές ότι το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι χαμηλού επιπέδου και αντιστάσεων. Και δεν θα υποχωρήσουμε από τη θέση αυτή διότι τα παραδείγματα είναι πολλά. 

Υπάρχουν ανάμεσά τους διεφθαρμένοι και τσαρλατάνοι… Αφού, να φανταστείτε, έχουμε -όπως το 1821- τους οπαδούς της… Γερμανίας, της… Αμερικής και γενικά της Ευρώπης. Διαθέτουμε και… «ρωσολάγνους». Μείναμε να αναζητούμε αυτούς που πραγματικά αγαπούν την Ελλάδα και νοιάζονται για τα εθνικά και στρατηγικά συμφέροντά της. 

Μερικοί θα απαντήσετε ότι υπερβάλλω στους χαρακτηρισμούς που έδωσα, αλλά να ξέρετε πως και λίγα τους καταμαρτυρώ και τους σέρνω. Τι να πει κανείς όταν ακούει την πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά να λέει ότι δικαιούται δεύτερης ευκαιρίας ο εξοχώτατος κ. Γεώργιος Παπανδρέου, ο οποίος σε όλη του την πολιτική καριέρα εξυπηρετούσε τα προσωπικά του συμφέροντα μέσα από τη διευκόλυνση των Αμερικανών και λοιπών «πατρώνων» της χώρας και ο οποίος, ενώ είχε δεκάδες ευκαιρίες να διασώσει τη διαλυμένη οικονομία, που παρέλαβε εντελώς εξοντωμένη από τον Κώστα Καραμανλή, την έστειλε… αδιάβαστη στον σκληρότατο μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΔΝΤ.

Τι συνέβη πραγματικά στην πλατεία Συντάγματος το 2011

Του Έκτωρα Δ. Κουφοντίνα - Σωτηρόπουλου

Τώρα που έχει ξεκαθαρίσει πια η κατάσταση και έχει γίνει φανερό στους περισσότερους τι ακριβώς είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε η ώρα να πω μια ιστορία.

Το 2011 έφτασα στο Σύνταγμα την πρώτη μέρα, με το πρώτο κάλεσμα και είδα ανθρώπους που δεν είχαν συνηθίσει αυτές τις διαδικασίες να βρίσκονται εκεί και να προσπαθούν να εγκλιματισθούν, χωρίς να βρίσκεται κανείς «έμπειρος» τριγύρω να βοηθήσει. Οι «έμπειροι» τους χλεύαζαν, κι εμένα μαζί. «Θα πας εκεί με τους απολίτικους;» και «πόσο επαναστατικό το θεωρείς με άριστα το 10;» ήταν οι αντιδράσεις τους. Τελικά μετά από λίγες μέρες που το πράγμα φούντωσε έτρεχαν και δεν έφταναν ώστε να μπορέσουν να πιάσουν μια γωνιά εκεί μέσα, μήπως και μοιράσουν κανένα φυλλάδιο, μήπως και τσιμπήσουν κανένα καινούργιο μέλος.

Ροκ και Κούβα: «Αντε... εσύ και ο salsa γρύλος σου»..!

Οταν τα συστημικά ΜΜΕ «κουνάνε» το «πολιτιστικό» τους «δάχτυλο»

Του Γρηγόρη Τραγγανίδα

Η έρμη η ροκ μουσική έχει γίνει, ως μη ώφειλε, ένα άτυπο – ακόμα; – «κριτήριο δημοκρατίας»: Υπάρχει ροκ σε κάποια χώρα; Είναι ελεύθερη στην δημιουργία και την διανομή της; Αν η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα είναι θετική, τότε αυτή η χώρα «καταχωρείται» στην συλλογική συνείδηση, ως «δημοκρατική», «ελεύθερη», «πλουραλιστική». Εχει, δηλαδή, πολλές πιθανότητες να μην πέσουν βόμβες πάνω της ή να «φάει» κανένα εμπάργκο. Αν η απάντηση είναι αρνητική, τότε καταγράφεται στην «λίστα» των εν δυνάμει στόχων. Δεν έχει σημασία αν σε αυτήν την χώρα πεθαίνουν παιδιά από την πείνα. Σημασία έχει να μπορεί να «ροκάρει» ελεύθερα. Είναι σαν την «λογική» του γνωστού ανεκδότου με το «άει… εσύ και ο γρύλος σου».

Φυσικά και η παραπάνω οπτική είναι προβληματική: Δηλαδή, αν δεν υπάρχει πείνα σε μια χώρα, «νομιμοποιείται» η κυβέρνησή της να απαγορεύσει μουσικά είδη; Σε καμία περίπτωση. Αντίθετα, ο ιμπεριαλισμός είναι αυτός που έθεσε αυτήν την εντελώς παράλογη λογική, αντεστραμμένη, ως «αξίωμα» στις διεθνείς σχέσεις. Ακριβώς αυτή η εντελώς ανελεύθερη, αντιδημοκρατική, αντιπλουραλιστική, αντικαλλιτεχνική και βαθειά αντιλαϊκή «λογική» είναι που αναμασούν τα συστημικά ΜΜΕ, με αφορμή την συναυλία των Rolling Stones στην Αβάνα και την προπαγάνδα περί «απαγορευμένου» ροκ στην Κούβα.

Η προφητεία...

Το χειρότερο...

Ανάρτηση από: ARKAS -The Original Page

Ελλάδα 2016: Κάτι ανάμεσα σε αποικία και … στρατόπεδο

Του Ρούντι Ρινάλντι 

Η πραγματική κυβέρνηση της Ελλάδας βρίσκεται στο Hilton. Από κει παίρνονται εγκρίσεις, αποφάσεις, από εκεί περνούν οι υπουργοί για «οντισιόν» και στη συνέχεια μεσολαβούν τις αποφάσεις στο Μαξίμου ή στους κύκλους που παριστάνουν ότι κυβερνούν. Δεν έχουμε απλώς να αντιπαλέψουμε ένα πολιτικό σύστημα –εξάρτημα του νέου καυεστώτος αποικίας και γκέτο. Μαζί με αυτό πρέπει να «σκουπίσουμε» κι ένα παράλληλο διεθνικό αποικιοκρατικό μόρφωμα κρατικότητας που οικοδομείται πάνω και πλάι στο πολιτικό σύστημα που γνωρίζαμε.

Κάτι βαθύ συμβαίνει στη χώρα μας. Ξεριζώνεται μέρος της υπόστασης και της κυριαρχίας της, μετατρέπεται σε κάτι άλλο. Το γεγονός αυτό δεν έχει συνειδητοποιηθεί πλήρως ακόμα, αλλά ολοένα και περισσότεροι το διαισθάνονται υπό τον πυκνό βομβαρδισμό ειδήσεων, γεγονότων, τετελεσμένων.

Μέσα σε ελάχιστους μήνες, έκλεισαν τα σύνορα, εγκλωβίστηκαν περίπου 50.000 πρόσφυγες, κατασκευάζονται στρατόπεδα «χρόνιας διαμονής», η ΝΑΤΟϊκή αρμάδα αφίχθη, ενώ η κυριαρχία αμφισβητείται στο μισό -τουλάχιστον- Αιγαίο και στα νησιά που υποδέχονται πρόσφυγες. Τέσσερις χιλιάδες ξένοι δικαστές, αστυνομικοί και διερμηνείς (μεταξύ των οποίων και Τούρκοι) υπό τον κ. Φερβέι αναλαμβάνουν τον έλεγχο. Η Ελλάδα είναι κοντά στη ζώνη του πολέμου που διεξάγεται στην Μ. Ανατολή κι έχει ειδικό ρόλο: Βάση ανεφοδιασμού και ορμητήριο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, περιοχή αποθήκευσης προσφύγων, φράκτης ανθρώπων που αναζητούν μια καλύτερη τύχη.

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο

Με αφορμή την συμπλήρωση 150 χρόνων ιστορίας της η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αγγλίας ζήτησε από τον συγγραφέα και αρθρογράφο Musa Okwonga να γράψει ένα ποίημα για το ποδόσφαιρο και τη λατρεία του Αγγλικού λαού προς αυτό. Κρατώντας τη βασική πρόταση του ποιήματος επιχειρήσαμε μια δική μας έκδοση, με μια λίγο διαφορετική προσέγγιση:

Ωδή στο ποδόσφαιρο

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο.

Μια παρέα ηλικιωμένων μπροστά από μια τηλεόραση, σ’ ένα ξεχασμένο από τον κόσμο καφενείο ενός χωριού, να παραλληλίζουν σύγχρονους παίκτες με ασπρόμαυρες φιγούρες από τα νιάτα τους,

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο.

Το τηλεφώνημα του συνταξιούχου πατέρα πριν από ένα πολύ κρίσιμο ματς, «Θα με πάρεις και μένα στο γήπεδο; Δεν θέλω να το χάσω αυτό»,

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο.

Μια παρέα 45ρηδων μέσα σ’ ένα αμάξι με τα παιδιά τους, στο δρόμο για ένα γειτονικό εκτός έδρας παιχνίδι, μια μαγική, αθώα συνωμοσία όλων των παρευρισκόμενων εναντίον των γυναικών του σπιτιού, «ναι μαμά, περάσαμε τέλεια στο λούνα παρκ»,

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο.

Καλή η ανάλυση, Πρόεδρε…

Του Δημήτρη Μηλάκα

Η βαθιά και εύστοχη ανάλυση μπορεί να γοητεύει είτε τα πλήθη είτε τις παρέες στα καφενεία,  γίνεται ωστόσο ωφέλιμη όταν οι ορθές διαπιστώσεις μετουσιώνονται σε αφετηρία πράξεων. Αυτή άλλωστε είναι και η πεμπτουσία της πολιτικής διαδικασίας. Οι πράξεις. Από την άλλη πλευρά, η απόσταση μεταξύ των διαπιστώσεων και των πολιτικών πράξεων, μπορεί να αποδοθεί σε διάφορους λόγους: αδυναμία, ανικανότητα, καιροσκοπισμό…

Αλέξης Τσίπρας: "Η Ευρώπη είτε θα επανιδρυθεί στην βάση των ιδρυτικών της αρχών και της πολιτικής ισοτιμίας των κρατών, είτε δεν θα προχωρήσει για πολύ, ενωμένη". Αυτό συμπέρανε  ο Ελληνας πρωθυπουργός  στην ομιλία του στο διεθνές συνέδριο υπό τον τίτλο «Συμμαχία ενάντια στην λιτότητα, για την δημοκρατία στην Ευρώπη»  διαπιστώνοντας τη βαθύτατη δομική κρίση της ΕΕ.

Η «ανάλυση» των δεδομένων του περιβάλλοντος είναι μια διαδικασία αυτόματη που πραγματοποιεί κάθε ανθρώπινος εγκέφαλος προκειμένου να σταθμίσει καταστάσεις και να κάνει βραχυπρόθεσμες ή «στρατηγικές» επιλογές. Προφανώς, η ανάλυση του πρωθυπουργού έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, μεγαλύτερη απ όση έχουν οι κουβέντες των καφενείων αλλά και οι εμπεριστατωμένες καταγραφές των δεξαμενών σκέψης, καθώς αυτός – σε αντίθεση με τους υπόλοιπους- έχει (ή θα πρέπει να έχει) τη δυνατότητα δράσης και παρέμβασης. Γιατί τι αξία έχει αν ένας πρωθυπουργός διαπιστώνει την καταστροφή αν δεν πράττει οτιδήποτε για να την αποφύγει;

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ: Θέσεις για την πραγματική, Υπερεθνική Τρομοκρατία και την Ισλαμική τρομοκρατία

ΜΕΚΕΑ: ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – 25/03/2016

---

– ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΛΙΤ ΠΟΥ ΔΑΙΜΟΝΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΑΙΤΙΟΙ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ «ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ»

– ΕΝΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ, ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΕΧΘΡΟ: ΤΗ ΝΕΑ ΔΙΕΘΝΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΗ ΕΛΙΤ

Τα τελευταία τρομοκρατικά χτυπήματα στην καρδιά της ΕΕ έδωσαν τροφή σε μια σειρά νέων παραπλανητικών «αναλύσεων» και «κραυγών». Από τη μία, η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) και η κυβερνώσα «Αριστερά» κάνει λόγο για «παρανοϊκούς» δολοφόνους κλπ., ακολουθώντας τη γνωστή συνταγή της προσωποποίησης και του χυδαίου στιγματισμού του εχθρού της, που σήμερα τυχαίνει να είναι βέβαια και οι τζιχαντιστές, τους οποίους η ίδια η Υ/Ε δημιούργησε μακροπρόθεσμα με την πολιτική της ενώ σε κάποιες περιπτώσεις στήριξε και με άλλους τρόπους (όπως στη Συρία)…Από την άλλη πολλοί «εθνικιστές» ινστρούχτορες, και στο εξωτερικό αλλά και στα παρ’ημίν, είτε λόγω έλλειψης συστημικής ανάλυσης για την άνοδο της Παγκοσμιοποίησης και τον ρόλο της Υ/Ε στην υποδαύλιση των θρησκευτικών ανορθολογισμών, και ιδίως του Ισλαμισμού, είτε για λόγους ψηφοθηρικούς κλπ., άρχισαν μια εκστρατεία άκριτης «ισλαμοφαγίας», όπου το φταίξιμο για τη σημερινή τρομοκρατία ρίχνεται κυρίως στο Ισλάμ και στους Ισλαμιστές.

Ο πόθος των καταπιεσμένων για ελευθερία, τελικά, δεν είναι διδάξιμη ύλη σε σχολικά κάτεργα

Λόγω των ημερών και των συνειρμών, δράττουμε την ευκαιρία να παραθέσουμε το παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο Κυριαρχία και Κοινωνικοί Αγώνες στον «Ελλαδικό Χώρο», Από την προεπεναστατική περίοδο μέχρι και τις πρώτες προσπάθειες συγκρότησης εθνικού κράτους, Ομάδα Ενάντια στη Λήθη, τόμος 1, εκδ. Αναρχική Αρχειοθήκη, 1996, σελ. 279-280.

[…]
«Απατώνται», θα παραδεχτεί σε κάποιο σημείο των απομνημονευμάτων του ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη Φωτάκος, «όσοι έγραψαν και γράφουν ακόμα, ότι αν έλλειπαν οι αρχοντοκοτσαμπάσηδες η επανάστασις δεν θα εγένετο και οι λέγοντες, ότι αν έλλειπαν οι κλεφτοκαπεταναίοι, και πάλιν αν έλλειπαν οι κληρικοί, και τέλος οι άλλοι ν’ αποδίδουν την αιτία της γενόμενης επαναστάσεως εις εκείνους τους Έλληνες όσοι ήσαν έξω της δούλης Ελλάδος και έμειναν στα χριστιανικά βασίλεια της Ευρώπης, οι οποίοι βλέποντας και αισθανόμενοι την ελευθερία και δόξαντων άλλων εθνών έφεραν εις την πατρίδαν των την τολμηράν απόφασιν και τα μέσα της επαναστάσεως. Ενώ η αληθινή αιτία είναι η απελπισία των Ελλήνων οίτινες κλεισθέντες ολόγυρα υπό των τυράννων των καθ’ εκάστην ημέραν εκαταδιώκοντο από αυτούς δια της αρπαγής των πραγμάτων των, της ατιμώσεώς των, της σφαγής, της αγχόνης και των άλλων της δουλείας συμφορών».(²)

Το… εύκολο

Η επικράτηση της ευέλικτης αριστεράς

Ο κ. Τσίπρας πετάει από επιτυχία σε επιτυχία. Πρόσφατη, η συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία. Ήταν δική του; Δεν ήταν; Ο κ. Τσίπρας, πάντως, την πανηγύρισε με τον γνωστό τρόπο. Ήταν: η μόνη διέξοδος για να αντιμετωπιστεί η κρίση. Όπως και με το αριστερό Μνημόνιο. Δύσκολη η συμφωνία, αλλά εφαρμόσιμη (με ένα παράλληλο πρόγραμμα).  Αρκεί να δουλέψει σκληρά η κυβέρνηση μετά την ιδανική διαπραγμάτευση.

Έτσι όπως γνωρίζει και όπως κάνει (όταν δεν μπορεί να κάνει αλλιώς). Έξι χρόνια κρίση, τρία μνημόνια. Το ένα αριστερό. Κάθε δυο χρόνια κι από ένα. Άντε και το τέταρτο να κλείσουμε αισίως τα οχτώ, μαύρης μαυρίλας. Μέχρι το 2035 που θα επανέλθει (αν) η ανεργία σε επίπεδα 2008 έχουμε μπροστά μας μια εικοσαετία. Τι είναι είκοσι χρόνια μπροστά στην ανάπτυξη Σόϊμπλε, ανόητε; Φάγαμε την ουρά, έμεινε το βόδι. Κι έχει κάτι κέρατα ΝΑ! Αλλά αυτό το βόδι δεν τρώγεται. Και η κυβέρνηση μας είναι για τα εύκολα.

Υπάρχει και αυτή η Ελλάδα: Η αυτοδιαχειριζόμενη ομάδα αγροτών που σπέρνει τον σπόρο της συνεργατικότητας

Η εκπομπή «Αντιδραστήριο» της ΕΡΤ3,  καταγράφει πώς μία αυτοδιαχειριζόμενη ομάδα αγροτών σε χωριά των Γρεβενών απορρίπτει τη μονοκαλλιέργεια και στοχεύει στην αυτάρκεια έχοντας γίνει από τους μεγαλύτερους παραγωγούς του νομού και σπέρνοντας τον σπόρο της συνεργατικότητας και εναλλακτικών τρόπων παραγωγής σε ολοένα και περισσότερους αγρότες. 

Η εκπομπή παρακολουθεί προσπάθειες για απευθείας διάθεση των προϊόντων από τον παραγωγό στον καταναλωτή καθώς και συνεργατικά και αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα που προκύπτουν από αυτές τις προσπάθειες.

Ένα απόσπασμα του Ζαν-Κλωντ Μισεά από το βιβλίο του "Τα μυστήρια της Αριστεράς: από το ιδεώδες του Διαφωτισμού, στον θρίαμβο του απόλυτου Καπιταλισμού"

Αυτή η φυσική τάση της ανταλλακτικής αξίας –ύστερα από έναν ορισμένο βαθμό ανάπτυξης του καπιταλιστικού συστήματος– να χειραφετείται σιγά-σιγά από κάθε πραγματική αξία χρήσης μετατρέπει το εμπόρευμα σε απλό τεχνούργημα (gadget), η κατανάλωση του οποίου γίνεται καθαρά επιδεικτική και η ψευδής ανάγκη του οφείλεται κατ’ αρχήν στο ότι κατασκευάστηκε από τη βιομηχανία της μόδας, της διαφήμισης και της ψυχαγωγίας – πριν βρει τη βάση της εξάπλωσής του στους αιώνιους νόμους της μιμητικής επιθυμίας. Αυτό εξηγεί, σε μεγάλο βαθμό, και τις αυξανόμενες πολιτικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει σήμερα το παλαιό κίνημα χειραφέτησης των ατόμων και των λαών. Όσο η διαδικασία συσσώρευσης του κεφαλαίου έβρισκε ακόμα τα πρωταρχικά στηρίγματά της στην παραγωγή στέρεων εμπορευμάτων, επισκευάσιμων και, τις περισσότερες φορές, σχεδιασμένων για να ικανοποιούν αληθινέςανθρώπινες ανάγκες –ή πραγματικές προσωπικές επιθυμίες– (ανάγκες και επιθυμίες των οποίων ο συγκεκριμένος ορισμός απαιτεί, σε κάθε περίπτωση, μια ελάχιστη φιλοσοφική συμφωνία ως προς την έννοια της ευτυχίας και της καλής ζωής), παρέμενε, όντως, δυνατό να δεχτούμε, σε γενικές γραμμές, την υπάρχουσα τεχνολογική πρόοδο και, κυρίως, να συλλάβουμε με όλη την απαιτούμενη ενάργεια το νόημα της συνδικαλιστικής πάλης και του σοσιαλιστικού αγώνα. 

195 χρόνια μετά…

«Με τους Τούρκους είμαστε αδέρφια, γιατί επί πεντακόσια χρόνια έχουμε αποκαταστήσει κοινές συνήθειες, κοινά φαγητά, κοινές λέξεις, κοινά, κοινά, κοινά. Με τους Ευρωπαίους έχουμε διαφορές οι οποίες οφείλονται στη θρησκεία. Το μίσος μεταξύ χριστιανών Ορθοδόξων και Προτεσταντών και Καθολικών είναι πολύ μεγαλύτερο μεταξύ του μίσους των χριστιανών Ορθοδόξων και των Οθωμανών. Πιστεύω ότι η νοοτροπία και η ψυχοσύνθεση των Οθωμανών και των Αράβων γενικότερα, είναι πιο κοντά στη νοοτροπία και στη ψυχοσύνθεση τη δικιά μας απ’ ό,τι είναι των βόρειων λαών […]

-Είναι συντηρητική πόλη η Θεσσαλονίκη;

«-Δεν είναι απλά συντηρητική, είναι και εθνικοπατριωτική. Αλλά εγώ έρχομαι κι αναρωτιέμαι. Γιατί πηγαίνουμε εμείς στην Κωνσταντινούπολη και προσκυνάμε στην Αγιά Σοφιά; Γιατί πηγαίνουν ένα εκατομμύριο Έλληνες το χρόνο στην Τουρκία. Πηγαίνουμε στα πάτρια εδάφη. Την ίδια ανάγκη δεν έχουνε κι οι Τούρκοι, να ‘ρθούνε –οι Τούρκοι οι οποίοι γεννηθήκανε στην Ελλάδα- Ζούσαν στην Ελλάδα, ξεπατριστήκαν κι αυτοί, όπως ξεπατριστήκαμε εμείς. Την ιστορία δεν μπορείς να την αμφισβητήσεις. Λέω επίσης, και το πιστεύω βαθύτατα, ότι δεν μπορείς να χτίσεις το μέλλον σου αν δεν ξέρεις το παρελθόν σου. Το παρελθόν της Θεσσαλονίκης είναι πολυπολιτισμικό»

(συνέντευξη του Γιάννη Μπουτάρη σε δημοσιογράφο του Vice Greece)

195 χρόνια μετά την έναρξη του μεγάλου εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας έχει την δυστυχία να διατηρεί στο τιμόνι της έναν άνθρωπο που πολιτεύεται παρά και ενάντια στα κεκτημένα ανεξαρτησίας και αυτοδιάθεση που αυτή κέρδισε με το αίμα και τα δάκρυα του λαού μας.

Μετανάστευση, Πολιτική και Γεωπολιτική

Του Γρηγόρη Σουλτάνη

Οι μαζικές μεταναστευτικές ροές είναι ένα μέσο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επίτευξη ετερόκλητων σκοπών. Μερικοί από αυτούς μπορεί να είναι: η οικονομική και στρατιωτική αποδυνάμωση της χώρας ή των χωρών από τις οποίες προέρχονται οι μεταναστευτικές ροές, η αμφισβήτηση της κυριαρχίας και των συνόρων της χώρας προορισμού, η πρόκληση πολιτικής αστάθειας, η πρόκληση οικονομικής κατάρρευσης και ο οικονομικός εκβιασμός, η χρήση των μεταναστών ως ταξικού όπλου εναντίον μιας εθνικής εργατικής τάξης, η ανθρωπολογική μετάλλαξη μιας κοινωνικής δομής με εθνική ομοιογένεια, η πραγμάτωση ιδεολογικών ή θρησκευτικών σκοπών και τέλος, η χρησιμοποίηση των μεταναστευτικών ροών ως άλλοθι για στρατιωτικές παρεμβάσεις γεωπολιτικού ή εθνικιστικού χαρακτήρα.

Το ροκ, η Κούβα και η βλακεία…

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Τόση βλακεία… Τόση ανοησία… Τόση φαιή προπαγάνδα…

Δεν υπάρχει δυτικό διεθνές ειδησιογραφικό πρακτορείο, δεν υπάρχει εγχώριος ραδιοτηλεοπτικός γυμνοσάλιαγκας που να μην αναμασάει την φοβερή είδηση:

Οι Rolling Stones πήγαν για συναυλία στην Κούβα κι αυτή είναι η πρώτη φορά μετά την επανάσταση του 1959, που το στυγνό, δογματικό, αυταρχικό κομμουνιστικό καθεστώς του νησιού επέτρεψε να ακουστεί η ροκ μουσική στη χώρα…

Αλλά αν η συναυλία των Rolling Stones είναι αυτή που σπάει την «απαγόρευση» του ροκ στην Κούβα, τότε θα πρέπει να υποθέσουμε ότι στις εμφανίσεις που έκαναν στην Αβάνα τις προηγούμενες δεκαετίες οι Rick Wakeman, Sepultura και Audioslave θα έπαιζαν την… «Παπαλάμπραινα».

Μπόχα

Του Καρτέσιου

Γράφει η Εφημερίδα των Συντακτών: «Ερωτήματα προκαλεί η στάση της βελγικής αστυνομίας που τρεις ημέρες πριν από τις πολύνεκρες επιθέσεις στις Βρυξέλλες και ενώ είχε στα «χέρια της» τον Σαλάχ Αμπντεσλάμ, δεν κατάφερε να αποσπάσει κρίσιμες πληροφορίες που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τα δεδομένα. Οι αστυνομικοί έδειξαν φωτογραφίες των βομβιστών αυτοκτονίας στον Αμπντεσλάμ αλλά δεν μπόρεσαν να συλλέξουν πληροφορίες καθώς εκείνος ισχυρίστηκε ότι δεν τους γνώριζε, σύμφωνα με πληροφορίες της γαλλικής εφημερίδας Le Monde. Η Monde γράφει επίσης ότι οι ανακριτές επικεντρώθηκαν κυρίως στα γεγονότα της 13ης Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι αντί να ρωτήσουν για τα μελλοντικά σχέδια του τρομοκρατικού πυρήνα».

Βασικά ερωτήματα, ανάμεσα σε πολλά άλλα. Ερωτήματα σημαντικά, όπως γιατί η Ε.Ε. χρηματοδοτεί την Τουρκία με 6 δισ. ενώ όλοι γνωρίζουν πλέον ότι η Τουρκία χρηματοδοτεί το Ισλαμικό Κράτος μέσω του λαθρεμπορίου πετρελαίου. Ή όπως, γιατί αφήνουν το Ισλαμικό Κράτος να υπάρχει ακόμη ενώ η …. «συμμαχία του Καλού» έχει αποδείξει σε άλλες περιπτώσεις ότι μπορεί να ισοπεδώσει δίχως τύψεις χώρες με πολύ πιο οργανωμένους και μεγαλύτερους στρατούς.

Καταλαβαίνουν τι υπογράφουν;

Του Γιώργου Δελαστίκ

Φρίττει κανείς διαβάζοντας την κοινή δήλωση ΕΕ – Τουρκίας της 18ης Μαρτίου 2016 και αναρωτιέται αν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και οι περί αυτόν έχουν πραγματικά συναίσθηση τι υπογράφουν, όταν συμφωνούν με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες. Έχουν δηλαδή πλήρη συναίσθηση της ζημιάς που θα προκαλέσουν στην Κύπρο με την παράγραφο 8 της δήλωσης αυτής; ‘Όχι ότι ή ζημιά θα είναι μικρότερη, αν το υπέγραφαν λόγω ανικανότητας και ασχετοσύνης, αλλά αν έχουν πλήρη συναίσθηση του τι υπέγραψαν πρέπει να αντιμετωπιστούν αλλιώς.

Λέει επί λέξει το σημείο 8 της δήλωσης αυτής: »Η ΕΕ και τη Τουρκία επαναβεβαίωσαν τη δέσμευση τους να επανενεργοποιήσουν την ενταξιακή διαδικασία, όπως τέθηκε στην κοινή τους δήλωση της 29ης Νοεμβρίου 2015. Καλωσόρισαν το άνοιγμα του Κεφαλαίου 17 στις 14 Δεκεμβρίου 2015 και αποφάσισαν ως επόμενο βήμα να ανοίξουν το Κεφάλαιο 33 κατά τη διάρκεια της ολλανδικής προεδρίας (σ.σ η προεδρία της Ολλανδίας είναι η τρέχουσα και θα λήξει στις 30 Ιουνίου 2016). Καλωσόρισαν ότι η Κόμισιόν θα παρουσιάσει πρόταση προς αυτό το στόχο τον Απρίλιο». Μέχρις εδώ, το πρόβλημα είναι ότι αν ρωτήσει κανείς τους Έλληνες, ελάχιστοι θα απαντήσουν ότι γνωρίζουν πως στις 14 Δεκεμβρίου, πριν από τρεις μήνες δηλαδή, ξεκίνησαν εκ νέου οι διαδικασίες ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, άρχισαν δηλαδή πάλι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις.

Η παγίδα κλείνει!

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Οφείλω να προειδοποιήσω τους αναγνώστες. Αν δεν θέλουν πολύ δυσάρεστες πραγματικότητες, ας μη διαβάσουν το άρθρο που ακολουθεί. Νομίζω όμως ότι, έτσι κι αλλιώς, το παραδεχόμαστε ή όχι συνειδητά, η μάζα του ελληνικού λαού καταλαβαίνει τι γίνεται και γι’ αυτό πάγωσε.

Συγκλίνουσες πληροφορίες από συνήθως αξιόπιστους διπλωματικούς παρατηρητές εδώ και στο εξωτερικό, κάνουν λόγο για ισχυρές πιέσεις των ΗΠΑ, ειδικότερα της Κυρίας Νούλαντ, του κεντρικού ηγετικού πυρήνα των νεοσυντηρητικών, να κλείσει άμεσα το θέμα της “Μακεδονίας”. Πακέτο θέλουν να πάει και η αναγνώριση Κοσσόβου από την Αθήνα.

Το δώρο. Η ταινία που διαρκεί 3 λεπτά και κέρδισε 50 βραβεία

The Present from Jacob Frey on Vimeo.

Απλά τα πράγματα

Ο μόνος εχθρός είναι ο φασισμός... Χιλιάδες χρόνια...

Τα γουρούνια δεν πολεμούν

Οι τζιχαντιστές, οι τρομοκράτες, που σκοτώνουν στα αεροδρόμια, στις πλατείες, στα χωριά, είναι ψυχοπαθείς.

Οι πιλότοι, οι στρατιώτες, που βομβαρδίζουν τα νοσοκομεία, τις πόλεις, τα χωριά, είναι ήρωες.

Οι «εγκέφαλοι», αυτοί που σχεδιάζουν τις τρομοκρατικές ενέργειες, είναι φανατικοί.

Οι στρατηγοί, αυτοί που σχεδιάζουν τις αεροπορικές επιθέσεις, είναι παρασημοφορεμένοι.

Οι φονταμενταλιστές, αυτοί που χρηματοδοτούν τις σφαγές αμάχων, είναι τέρατα.

Οι πολιτικοί, αυτοί που εγκρίνουν τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, είναι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι.

Οι βιομήχανοι, όταν πουλάνε όπλα στους ισλαμιστές, είναι έμποροι θανάτου.

Οι βιομήχανοι, όταν πουλάνε όπλα στους χριστιανούς, είναι επιχειρηματίες.

Οι δυτικοί, όταν δολοφονούνται, είναι αθώα θύματα.

Οι τριτοκοσμικοί, όταν δολοφονούνται, είναι αριθμοί.

"Αν επιλέγαμε την ρήξη θα διαλυόταν η χώρα"....Ευτυχώς Τσιπρα που δεν σε άκουσαν το 1821

Ένα από τα πολλά αμίμητα που είπε ο Τσίπρας μετά την 13η Ιουλίου του 2015 για να δικαιολογήσει την επιλογή του να υπογράψει τρίτο και σκληρότερο τρίτο μνημόνιο ήταν ότι δεν ήθελε προσωπικά να το κάνει (σήμερα λέει ότι το ήθελε) αλλά αν δεν το έκανε η χώρα θα διαλυόταν!

Ο Τσίπρας βέβαια είχε φροντίσει στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης του να εξαντλήσει τα ταμειακά αποθέματα της χώρας πληρώνοντας τους δανειστές χωρίς να έχει στήσει κάποιο εναλλακτικό σχέδιο και η αλήθεια είναι ότι εντός του ΣΥΡΙΖΑ στοιχεία εναλλακτικών σχεδίων είχαν κατατεθεί.....

Πάμε πίσω στο επιχείρημα Τσίπρα "Αν δεν υπέγραφα, αν επέλεγα την ρήξη η χώρα θα διαλυόταν" και μέρα που είναι σήμερα και γιορτάζουμε την εθνική παλιγγενεσία να πούμε δύο βασικά πράγματα.....

Aνεπιθύμητοι απ’ τους εργαζόμενους του ξενοδοχείου οι φασίστες της Χρυσής Αυγής

Ανεπιθύμητοι οι φασίστες της Χρυσής Αυγής

Με αφορμή το επικείμενο συνέδριο της Χρυσής Αυγής στο ξενοδοχείο Νovotel, στις 26 και 27 Μάρτη, το Συνδικάτο Επισιτισμού - Τουρισμού και Ξενοδοχείων Ν. Αττικής και το Σωματείο Εργαζομένων Ξενοδοχείου Νovotel σε κοινή ανακοίνωσή τους σημειώνουν:

«Πληροφορηθήκαμε ότι το διήμερο 26-27 Μαρτίου πρόκειται να πραγματοποιηθεί στο ξενοδοχείο Novotel συνέδριο των νεοναζί - δολοφόνων της Χρυσής Αυγής. Πρόκειται για αυτούς που ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, που ευθύνονται για δεκάδες επιθέσεις σε μετανάστες, νεολαίους, συνδικαλιστές και μέλη κομμάτων, αντιφασιστικών και αντιρατσιστικών οργανώσεων.

Για προεκλογική χρήση η έξοδος της Κύπρου από το Μνημόνιο

Με χαρές και πανηγύρια έκανε δεκτή η πολιτική ηγεσία της Κύπρου και της Τρόικας την ολοκλήρωση του προγράμματος δανεισμού της κυπριακής οικονομίας (αρχικού ύψους 9 δις. ευρώ εκ των οποίων το 30% δεν χρησιμοποιήθηκε), τρία ακριβώς χρόνια μετά το κούρεμα των αποταμιεύσεων χιλιάδων κυπρίων καταθετών.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη 

Το ζητούμενο από τη μεριά της κυβέρνησης σχετίζεται με τις εκλογές του προσεχούς Μαΐου. Ο ΔΗΣΥ του προέδρου Ν. Αναστασιάδη δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να απολογείται στην προεκλογική περίοδο για τις πληγές που άνοιξε στο σώμα της κυπριακής κοινωνίας το Μνημόνιο κι εξακολουθούν να πυορροούν. Κι αντί γι’ αυτό επέλεξε να κραδαίνει την «επιτυχή ολοκλήρωση» του προγράμματος, έστω κι αν μόνο κατ’ ευφημισμό μπορεί να αποκληθεί έτσι. Από τη σκοπιά των δανειστών τα επινίκια έρχονται να καλύψουν την οξύτατη και πέρα για πέρα βάσιμη κριτική ότι τα μέτρα που επέβαλλαν το μοναδικό που κατάφεραν ήταν να φτωχύνουν την κοινωνία και να επιδεινώσουν την κατάσταση της οικονομίας.

Οι κόποι μας

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Θεολογία στην πλευρά των θυμάτων

Μια θεολογική συνηγορία υπέρ του πρόσφυγα και του μετανάστη

Γιώργος Σεφέρης: Ένας Έλληνας – ο Μακρυγιάννης

Πηγή: Γιώργου Σεφέρη, «Δοκιμές», εκδ. Ίκαρος, Αθήναι 1981 (4).

1

ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ συνοικία του Μακρυγιάννη την ξέρουν όλοι οι Αθηναίοι. Τη δράση του αγωνιστή του ’21, του πρωτεργάτη της Γ’ Σεπτεμβρίου και του κατάδικου των στρατοδικείων του Όθωνα, την ξέρουν όσοι μελέτησαν τα χρονικά της Επανάστασης και της βαυαροκρατίας. Είναι όμως λιγοστοί εκείνοι που πρόσεξαν πως ο Μακρυγιάννης μας άφησε ένα πολύ σημαντικό βιβλίο -την ιστορία της ζωής του- ίσως επειδή ήταν ένας αγράμματος.

Τον Μακρυγιάννη των Απομνημονευμάτων τον αγάπησαν πραγματικά μερικοί νέοι που άρχισαν να δημοσιεύουν ύστερα από τη μικρασιατική καταστροφή. Δε νομίζω πως θα γελαστώ πολύ αν προσθέσω πως η φωνή του μπαίνει δειλά και ψιθυριστά στην ελληνική ζωή ανάμεσα στα 1925 και στα 1935. Κι αυτό δεν μπορούσε να φανεί στο πλατύ κοινό. Οι νέοι που μεγάλωσαν στον περασμένο παγκόσμιο πόλεμο και ήταν ακόμη στην ακμή της ηλικίας τους όταν άρχισε η σημερινή κρίση, δεν πρόφτασαν ούτε το έργο τους να ωριμάσουν ούτε να αποκαταστήσουν τη δική τους ιεραρχία πνευματικών αξιών όπως την ήθελαν. Και όμως είναι γνωστό σε όσους ενδιαφέρθηκαν να παρακολουθήσουν τα ελληνικά ρεύματα στα μεσοπολεμικά εκείνα χρόνια, πως με τη μικρασιατική καταστροφή αρχίζει στον τόπο μας μια περίοδος ιδεολογικών ισολογισμών και μετατροπών που μπορεί να παραβληθεί με την περίοδο, της αναμόρφωσης που ακολούθησε τον πόλεμο του ’97. Τις προσπάθειες αυτές τις σκέπασε ή τις ετοιμάζει οξύτερες ο σημερινός αγώνας. Γι’ αυτό και ο Μακρυγιάννης, που βρήκε μια φορά το δρόμο της καρδιάς των νέων, θα πρέπει να περιμένει να καθαρίσει πάλι ο ουρανός για να πάρει τη θέση που του αξίζει.

1453-1821: 124 επαναστάσεις ενάντια στους Οθωμανούς

Του Κάρολου Μπρούσαλη 

Ένας ταχυδρόμος έφερε το δυσάρεστο μήνυμα στην Υψηλή Πύλη, την 1η Μαρτίου του 1821: Ο υπασπιστής του τσάρου Αλέξανδρου Α’ της Ρωσίας, στρατηγός Αλέξανδρος Υψηλάντης, εδώ και πέντε μέρες, ξεσήκωσε τους Έλληνες της Μολδοβλαχίας σε επανάσταση και βοηθά και τους Βλάχους του Βλαδιμηρέσκου που επαναστάτησαν από τις 17 Ιανουαρίου. Για τον σουλτάνο Μαχμούτ Β’, το μήνυμα ήταν σαφές: Ο τσάρος παρασπόνδησε τη στιγμή που η Οθωμανική αυτοκρατορία είχε προβλήματα και προσπαθούσε να του πάρει κι άλλα εδάφη. Το ίδιο άλλωστε είχε κάνει και η μεγάλη Αικατερίνη, καμιά τριανταριά χρόνια πριν.

Με τον Αλή πασά επαναστατημένο και τους Σουλιώτες να έχουν γυρίσει στα μέρη τους και να ξαναχτυπούν τους Τούρκους στην Ήπειρο, με τους Μολδαβούς ξεσηκωμένους στον Δούναβη και με προβλήματα στην Περσία, στη Συρία (με τους Δρούσους), στην Αραβία (με τους σεΐχηδες) και στην Αίγυπτο που έδειχνε χωριστικές τάσεις, ένα του έλειπε του Μαχμούτ: Ν’ ανοίξει μέτωπο και με τους Ρώσους. Θα περνούσε καιρός, ώσπου να μάθει πως ο τσάρος δεν είχε καμιά σχέση. Ως τότε, η ασπίδα της επανάστασης θα κρατούσε τους Τούρκους μακριά από την Πελοπόννησο. Το σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας πετύχαινε στο ακέραιο.

Αισιόδοξα μηνύματα

Ανάρτηση από: ARKAS -The Original Page

Άραβες παιανίζουν το «Μακεδονία ξακουστή» με γκάιντες και παρελαύνουν στην παραλία Θεσσαλονίκης

Για την εθνική μας επέτειο της 25ης Μαρτίου

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Πολλές φορές, τον τελευταίο καιρό, διερωτήθηκα πως αλήθεια μπορεί να λειτουργεί το μυαλό των κυβερνητικών μας, που όλοι δίνουν την εντύπωση "κανονικών ανθρώπων", αλλά όμως δέχονται σταδιακά, και με μορφή του μαρτυρίου της σταγόνας, το τέλος των συμπατριωτών τους, και συνεπώς και της Ελλάδας;;;;; ΠΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ;;; Είναι, πράγματι, ένα μεγάλο μυστήριο, άλυτο μέχρι στιγμής, η απόλυτη σχεδόν επικράτηση του τρόμου του GREXIT, παρότι προ πολλού η όποιας μορφής σύγκριση, και με οποιονδήποτε τρόπο, αφενός των δεινών και κινδύνων ενός GREXIT, και των αντίστοιχων της πειθήνιας-εξευτελιστικής-αντεθνικής παραμονής στο ευρώ, γέρνει σαφέστατα υπέρ των δεύτερων. Ωστόσο, οι πατέρες του Έθνους μας, αριστεροί κεντρώοι και δεξιοί (δεν υπάρχει, φυσικά, ουδεμία διαφορά ανάμεσά τους, με μόνη εξαίρεση το ΚΚΕ), λειτουργούν ωσάν να είναι απολύτως πεπεισμένοι ότι τα Μνημόνια και τα βασανιστήρια που απορρέουν από αυτά, η κυρία Μέρκελ που τους  "κάνει την τιμή να συνομιλεί μαζί τους", να "φιλιέται επαγγελματικά μαζί τους", να "καταδέχεται να σηκώνει το τηλέφωνο για να συνομιλεί μαζί τους", ο κ. Σόιμπλε που υποστηρίζει έμμεσα, αλλά συχνά και άμεσα ότι "ουδεμία σημασία έχει το επισήμως αναγνωρισμένο δραματικό λάθος του ελληνικού προγράμματος", διότι η πραγματικότητα είναι ότι εμείς οι ανίκανοι, οι τεμπέληδες και οι ανεπρόκοποι  Έλληνες φταίμε για την αποτυχία του, και συγκεκριμένα επειδή δεν δεχόμαστε με ευχαρίστηση το ξεπούλημα βωμών και εστιών της πατρίδας μας, τη ζουγκλοποίηση της αγοράς εργασίας μας και την απόλυτη εξαθλίωσή μας, στα οποία πρόσφατα προστίθεται και η υποχρέωσή μας να περιθάλψουμε του κόσμου τους δυστυχισμένους μετανάστες, που ουδείς πια τους δέχεται εντός των συνόρων τους.

Η ειλικρίνεια του Ταγίπ, το σχέδιο Ανάν και οι Τουρκοκύπριοι στην ΕΕ

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί, 
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

Στον απόηχο της συμφωνίας που επιτεύχθηκε μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας για το Προσφυγικό, μα και της τρομοκρατικής επίθεσης στις Βρυξέλλες, μαθαίνουμε ότι ο Αχμέτ Νταβούτογλου δεν απαίτησε μόνο ξεπάγωμα ενταξιακών κεφαλαίων, αλλά και ανταλλάγματα στην Κύπρο. «Πρέπει να πάρουν κάτι και οι Τουρκοκύπριοι», επαναλάμβανε για να ξεκαθαρίσει ότι το Πρωτόκολλο της Άγκυρας θα υλοποιηθεί μόνο αν κερδίσει η Άγκυρα από αυτό και όχι μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία.

Αν και στα κατεχόμενα επιμένουν πως αν ανοίξουν τα τουρκικά λιμάνια και τα αεροδρόμια για τα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα «θα παραμείνουν στην απομόνωση», ο Τούρκος Πρωθυπουργός έθεσε στις Βρυξέλλες ξανά το αίτημα για νομιμοποίηση του αεροδρομίου της κατεχόμενης Τύμπου υπό τη διοίκηση του ΟΗΕ. Από την άλλη όμως, όταν η ΚΔ ήγειρε το θέμα της Αμμοχώστου και αυτό διαβιβάστηκε στον κύριο Νταβούτογλου, απάντησε πως δεν μπορεί να συζητηθεί καθώς άπτεται του εδαφικού. Ως εκ τούτου, καθίσταται προφανές πως η Άγκυρα δεν θα υλοποιήσει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας αν δεν κερδίσουν κάτι και οι Τουρκοκύπριοι (ή ο Ερντογάν;).

...που να'ναι;

Ανάρτηση από: http://www.skitso.biz

Το άλμα στην ελευθερία –

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί 

Ο τόπος μας έχει γνωρίσει δύο μεγάλες επαναστάσεις, το 1821 και το 1940, πολλές μεγάλες στιγμές, εξεγέρσεις, λαϊκές ανατάσεις αλλά και αντίστοιχες ήττες, ταπεινώσεις και προδοσίες. Στη Νεοελληνική Ιστορία οι μεγάλες στιγμές σχετίστηκαν άμεσα με το αίτημα της ελευθερίας, με την απαλλαγή από τις τυραννίες, κυρίως εκείνες που αντιμάχονταν την κοινωνική και εθνική απελευθέρωση και ολοκλήρωση. Ελευθερία ή θάνατος, Ύμνος στην Ελευθερία, Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή… Μας χωρίζουν κοντά δύο αιώνες από την Επανάσταση του 1821…

Ένοχος ο Κάρατζιτς, ήρωας το ΝΑΤΟ

Ανήμερα της "επετείου" των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ εναντίον της Σερβίας, η παγκόσμια δικαιοσύνη τιμώρησε έναν Σέρβο.

Της Κατερίνας Γκαράνη

Οι σφαγείς της Γιουγκοσλαβίας καταδίκασαν σε 40 χρόνια φυλάκισης τον πρώην πολιτικό ηγέτη των Σέρβων στην Βοσνία για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς μετά από 7 χρόνια εγκλεισμού άκουσε την απόφαση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου απογοητευμένος και δήλωσε μέσω του  δικηγόρου του ότι θα ασκήσει έφεση.

Το κατηγορητήριο είχε δύο σκέλη. Το πρώτο αφορούσε στην σφαγή 8,000 μουσουλμάνων ανδρών και αγοριών στην Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο του 1995 και το δεύτερο  ότι ήταν στην "πρώτη γραμμή της ανάπτυξης και της εφαρμογής της ιδεολογίας" των Σερβοβοσνίων κατά τη διάρκεια του πολέμου που σύμφωνα με τους κατηγόρους του στοίχισε τη ζωή σε 100.000 ανθρώπους μεταξύ 1992-95 και 2,2 εκατομμύρια άνθρωποι εκτοπίστηκαν. Σύμφωνα, λοιπόν, με το κατηγορητήριο ο μοναδικός λαός που έπραξε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στην Γιουγκοσλαβία ήταν ο σερβικός.