Επιτέλους! Γινόμαστε ανταγωνιστικοί με τους είλωτες της αρχαίας Ελλάδας

Του mitsos175

Ή κάτσω σπίτι, ή πάω βόλτα, σε μαγαζί δεν πρόκειται να μπω... Μπορώ όμως πάντα να διαμαρτυρηθώ διαδηλώνοντας. Black Friday λοιπόν δεν θα ψωνίσω. Όχι μόνο επειδή δεν υπάρχει φράγκο (ευρώ), αλλά και να είχα, πάλι δεν θα πήγαινα. Όπως δεν πάω να ψωνίσω Κυριακή. Ποτέ την Κυριακή ή την "μαύρη" Παρασκευή.

Σκούρα τα πράγματα για τους εργαζόμενους. Περισσότερη δουλεία (προσέξτε! όχι "δουλειά") λιγότερα χρήματα. Επιτέλους! Γινόμαστε ανταγωνιστικοί με τους είλωτες της αρχαίας Ελλάδας. Σκάσε, δούλευε και πλήρωνε: Τρία (με το συμπάθιο) απλά πράγματα που συνιστούν τοκογλύφοι και κατασκευαστές πλυντηρίων των ΜΜΕ.

Με αφορμή τις εξελίξεις στο Κυπριακό

«...—Τώρα καλύτερα να λησμονήσουμε πάνω σε τούτα τα χαλίκια·

δε φελά να μιλάμε·

τη γνώμη των δυνατών ποιός θα μπορέσει να τη γυρίσει; 

ποιός θα μπορέσει ν’ ακουστεί;

Καθένας χωριστά ονειρεύεται και δεν ακούει το βραχνά των άλλων.

—Ναι· όμως ο μαντατοφόρος τρέχει 

κι όσο μακρύς κι αν είναι ο δρόμος του, θα φέρει

σ’ αυτούς που γύρευαν ν’ αλυσοδέσουν τον Ελλήσποντοτο

το φοβερό μήνυμα της Σαλαμίνας...» 

 Γιώργος Σεφέρης, Σαλαμίνα της Κύπρος, 1953

Του Βασίλη Ασημακόπουλου

Το Κυπριακό ζήτημα είναι κατ’ αρχάς θέμα απαγόρευσης αρχικά από τον αγγλικό και στη συνέχεια από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό άσκησης του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης του κυπριακού λαού. Επειδή η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της Μεγαλονήσου είναι Έλληνες, γι’ αυτό το περιεχόμενο της αυτοδιάθεσης λάμβανε το χαρακτήρα της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα, ως το τελευταίο κομμάτι μιας μακράς διαδικασίας εθνικής ολοκλήρωσης, που ξεκινάει με την Επανάσταση του 1821 και ολοκληρώνεται τον 20ο αιώνα, εντός των πλαισίων της σύγκρουσης μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, αλλά και της οθωμανικής αυτοκρατορίας ή της διαδόχου της Τουρκίας μέσα από τη διαχείριση του λεγόμενου Ανατολικού Ζητήματος. Το δικαίωμα αυτοδιάθεσης-ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα ήταν η κυρίαρχη εκδοχή του Κυπριακού ζητήματος τη δεκαετία του ’50. Η επίσημη δεξιά της εποχής ιδιαίτερα στην Καραμανλική της εκδοχή ήταν ενάντια στο αίτημα αυτοδιάθεσης-ένωσης, αντανακλώντας τον υποτελή χαρακτήρα της ελληνικής αστικής τάξης απέναντι στον αμερικανο-βρετανικό ιμπεριαλισμό, στη δραστική επέμβαση του οποίου χρωστούσε την μεταπολεμική επιβίωση και επικράτησή της στον εμφύλιο που ακολούθησε, εσωτερικεύοντας τις μεταξύ τους αντιθέσεις, υπονομεύοντας καταλυτικά το ιδεολόγημα της εθνικοφροσύνης. Η αριστερά κυρίως (ήδη από τη δεκαετία του ’40) αλλά και το κέντρο στήριζαν ανοιχτά τον αγώνα του κυπριακού λαού για αυτοδιάθεση-ένωση τη δεκαετία του ’50, αναδεικνύοντας στην Ελλάδα το αίτημα της Εθνικής Ανεξαρτησίας απέναντι ουσιαστικά στο καθεστώς αμερικανοκρατίας τη δεκαετία του ’60 ως κυρίαρχο. Την περίοδο 1960-1974, λόγω της συνθήκης της δοττής ανεξαρτησίας υπό καθεστώς εγγυητριών δυνάμεων, το αίτημα αυτοδιάθεσης-ένωσης υποχωρεί και αναδεικνύεται το αίτημα για Κύπρο γνήσια ανεξάρτητη, καθώς είναι φανερό ότι η συνθήκη Ζυρίχης-Λονδίνου δεν είναι λειτουργική, όπως έδειχνε η πρόταση αναθεώρησης της συνθηκών από τον Μακάριο (1963), οι ένοπλες συγκρούσεις ανάμεσα στις κοινότητες, αλλά και ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (1964). 

Κατρακύλα χωρίς τέλος

Ανάρτηση από: http://tsiolakis.blogspot.gr

Των αγγέλων το ένα φτερό είναι η λογική και το άλλο η ποίηση...

Του Στάθη

Ενωση Ανθρακος και Χάλυβα. Κοινή Αγορά. Ευρωπαϊκή Οικονομική Ενωση. Η μεταπολεμική πορεία της Ευρώπης μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε συνθήκες Ψυχρού Πολέμου. Η άνοδος της σοσιαλδημοκρατικής Αριστεράς. Ο Μάης του 1968 και η επακολουθήσασα συρρίκνωση της κομμουνιστικής Αριστεράς. Η παράλληλη άνοδος και ο επακολουθήσας εκφυλισμός των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων ανά την υφήλιο. Η αντεπανάσταση του Ρηγκανοθατσερισμού. Η κατάρρευση της ΕΣΣΔ και των χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Η μετεξέλιξη του Ρηγκανοθατσερισμού σε παγκοσμιοποιημένο σύστημα. Η αναθεώρηση των αποτελεσμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο θρίαμβος του καπιταλισμού στην Κίνα. Η ολική επαναφορά του πολέμου ως μέσου επίλυσης των διεθνών διαφορών. Η αποτυχία της εναλλακτικής Αριστεράς, κυρίως στη Λατινική Αμερική, αλλά και παντού αλλού. Η καθιέρωση της ομογενοποιημένης σκέψης. Το αντισύστημα ως διέξοδος τυραννικότερη από το σύστημα. Συμβολικώς,

Θα μας φαληρίσουν οι πούστηδες...

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Εσείς ποιού μνημονίου είστε;

Ανάρτηση από: Jo Di

Δεκαεπτά Νοέμβρη: Ιστοριών συνέχεια

Του Ευτύχη Μπιτσάκη

Κάποτε, οι εκπρόσωποι των παρηκμασμένων δουλοκτητικών δημοκρατιών, της Αρχαίας Ελλάδας, ταξίδευαν, με τα μέσα εκείνης της εποχής, για να ζητήσουν την εύνοια του Μεγάλου Βασιλέα των Περσών. Πριν από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, δύο Κυρίες, Γραμματίνες των δύο κομμάτων της Αριστεράς, ταξίδεψαν επί «πτερύγων ανέμων» στη Μόσχα. Στόχευε να διεκδικήσει η καθεμία το χρίσμα (ότι εγώ δούλος σου ειμί), από τον εν δόξει τότε, και διαφημιστή πίτσας αργότερα, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.

Χρόνος πολύς εκύλησεν έκτοτε. Η μία εκ των δύο Κυριών, σιτιζόμενη από τα ταμεία της Ε.Ε., σεμνύνεται για την υψηλού πολιτικού ήθους πολιτικήν πράξιν επαιτείας. Η δευτέρα τηρεί σιγήν ιχθύος, καθότι έχει κατανοήσει την ευθύνην της, και μεταθέτουσα τις ευθύνες, αποκαλεί προδότην τον διάσημον κάποτε Πρόεδρο.

Το θύμα του βιασμού σε γάμο με τον βιαστή

Του Λάζαρου Μαύρου

ΤΟ ΘΥΜΑ του βιασμού να παντρεύεται τον βιαστή του για ν’ αθωώνεται ο δεύτερος. Είναι η νομοθεσία που επινόησαν να επιβάλουν οι ισλαμιστές του κ. Ερντογάν στην Τουρκία. Ξεσήκωσε τόσες σφοδρές αντιδράσεις, εντός κι εκτός, ώστε οι δράστες υποκρίθηκαν χθες πως έκαναν πίσω. Αυταρχικοί φαλλοκράτες και βιαστές, με τη γυναίκα, από παιδούλα, εξουσιαστικά υπόδουλο αντικείμενο και σκεύος και υποζύγιο της διαστροφής τους, υπάρχουν βέβαια ανέκαθεν σ’ όλο τον κόσμο.

Χρειάστηκαν μακράν πολυχρόνιοι και φεμινιστικοί αγώνες γυναικών και ανδρών, στις κοινωνίες και στα κράτη σεβασμού της αυτοδιάθεσης του προσώπου, των ατομικών ελευθεριών και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ώστε σήμερα, όχι μόνο οι ποινικές νομοθεσίες, μα κι οι πλειοψηφούσες αντιλήψεις των κοινωνιών να εκφράζουν ακαριαία κι εμπράκτως την αηδία και τον αποτροπιασμό τους έναντι τέτοιων κακουργηματικών αποβρασμάτων…

ΑΛΛ’ ΕΔΩ πρόκειται περί ενός ολόκληρου Κράτους - Αποβράσματος - Βιαστή: Του τουρκικού. Υποψήφιου κιόλας για ένταξη στην Ε.Ε., εκβιαστή της. Οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του οποίου, όχι μόνο συντηρούν αλλά κι εκτραχύνουν στ’ άκρα την παραδοσιακή του φαλλοκρατική βαρβαρότητα. Από την οποία υποφέρουν παιδιόθεν εκατομμύρια γυναίκες στην Τουρκία, αλλ’ ακόμη και στα τουρκο-ισλαμικά «γκέτο» των μεταναστών στη Γερμανία και αλλού. Με ακραίο φαινόμενο και τις ενδο-οικογενειακές δολοφονίες «τιμής» σε βάρος των γυναικών...

Μαζί τα χρωστάγαμε...

Ανάρτηση από: Jo Di

...τα ακτινίδια γίνανε πρωταγωνιστές στο λεωφορείο που πάει στα δυτικά

Της Ρόζας Θαλασσινού

...αγκομαχώντας ανέβασε το καφάσι με τα ακτινίδια στο λεωφορείο που πάει στα δυτικά...
Το φώναξε χαρούμενος να το ακούσουμε όλοι: ''Τα δίνει ο δήμος''! Μια γιαγιά του ζήτησε μερικά για τα εγγονάκια της και της έδωσε... Και τα ακτινίδια γίνανε πρωταγωνιστές στο λεωφορείο που πάει στα δυτικά... Όλοι ήθελαν να ναι τυχεροί να πάρουν ακτινίδια απ το… δήμο!
Κοκκίνισα μέσα μου κι έξω μου κι είπα δυνατά: ''Ομορφο που θα ναι να 'χουμε δικά μας όλα τα δέντρα με τα ακτινίδια!''

Μετά το «ναυάγιο», διαφυγή καμιά;

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Η τέχνη μου έζησε παράξενες στιγμές, και από δίκιο ξέρει,
τα κίνητρά του δεν ήταν ταπεινά, τον βλέπω σε αργές στροφές.
Σαν μια Θεότητα που λύει τον πανικό της και διαστέλλεται ξεσπώντας,
στ’ ανυποψίαστα μπουλούκια του γλεντιού, που βιάζουν το άσυλό της.

Δ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

55.000 πρόσφυγες θα επέστρεφαν στις κλεμμένες εστίες τους (υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση) αν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης παρασυρόταν από τις «άηχες» και «άτολμες» ιαχές των 120 ε/κ και τ/κ οργανώσεων (μαζεμένες στο νεκρό γήπεδο της Τσετίν Καγιά στη Λευκωσία) και δεχόταν τις παραληρηματικές αξιώσεις του Μουσταφά Ακιντζί και της κατοχικής Τουρκίας. Ίσως τότε να μην τρόμαζαν κάποιοι από το «ναυάγιο» του Μοντ Πελεράν, αλλά να τρομάζαμε εμείς, βλέποντας την «τελική λύση», σκιτσαρισμένη (με ή χωρίς χάρτες) από την τουρκική πλευρά.

Όπως και να ’χει, σφίγγοντας για λίγο τις γροθιές μας, επιμένουμε πως το Κυπριακό δεν μπορεί να μείνει άλυτο. Και δεν μπορεί να μείνει άλυτο (προς Θεού), όχι για να εξυπηρετηθούν οι ανέραστες ονειρώξεις των οπαδών της «όποιας λύσης» που βασανίζουν τα περιστέρια στα σκλαβωμένα τους πάρτυ ούτε για να κερδίσει το στοίχημα που έβαλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (είτε με τον εαυτό του είτε με τον Τορναρίτη) περί της «λύσης», μα επειδή αυτός ο τόπος και αυτός ο λαός έχουν δικαίωμα να ζήσουν σε συνθήκες Ελευθερίας, Δημοκρατίας και, σαφώς, Δικαιοσύνης. Αλλά, ακριβώς εξαιτίας των πιο πάνω εννοιών, δεν μπορεί το Κυπριακό να αντιμετωπίζεται τόσο επιπόλαια, ακόμα και από την ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας, διότι θα τελματώνεται (όπως χτες) σε ελβετικά πεντάστερα ξενοδοχεία, ωσάν να πρόκειται για ταξίδι νιόπαντρων που γνωρίστηκαν σε τυφλό ραντεβού.

Σαφέστατος ο Νίκος Αναστασιάδης

Του Λευτέρη Ριζά

      Δεν πρόκειται εδώ να ασχοληθώ με τα αποτελέσματα των συνομιλιών για την λύση του Κυπριακού που έγιναν στην Ελβετία και το αδιέξοδο στο οποίο έφθασαν. Δηλαδή την «κατάρρευση» τους, που από την πλευρά μας ήταν αναμενόμενη. Διότι η Τουρκία δεν είναι διατεθειμένη να «χάσει» στα χαρτιά αυτά που «κέρδισε» με τα όπλα – την εισβολή και κατοχή της Βόρειας Κύπρου[1]. Οι διαπραγματεύσεις δεν έφτασαν στο ζήτημα της ασφάλειας της Κύπρου – παρουσία κατοχικών δυνάμεων, εγγυήτριες δυνάμεις κλπ – διότι δεν υπήρξε «πρόοδος», συμφρωνία, στο εδαφικό. Με την εισβολή η Τουρκία κατέλαβε περίπου το 38% του νησιού. Ήταν σαν να έφταναν μέχρι τη Λαμία και να είχαμε εδώ γύρω στα δύο εκατομμύρια εσωτερικούς πρόσφυγες. Να συμφωνούσαμε να μετατραπεί η Ελλάδα σε Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία – δηλαδή να αποδεχόμαστε την εισβολή και την κατοχή, τα «τετελεσμένα» - και να συζητάγαμε για τον εάν η Τουρκία θα οπισθοχωρήσει μερικά χιλιόμετρα κλπ. Δηλαδή όχι να «ξεκουμπιστεί». Ή στην κατοχή από τους Βούλγαρους στη Β. Ελλάδα το 1941-44 να μην αγωνιζότανε ο Ελληνικός λαός να τους διώξει, αλλά να συμφωνούσε σε «ΔΔΟ». Αυτό για να καταλάβουμε περί τίνος γίνεται διάλογος για την λύση του Κυπριακού.

       Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νικ. Αναστασιάδης, κάλεσε τους δημοσιογράφους για μια ενημερωτική συνέντευξη τύπου την 4^η Νοεμβρίου. Στην εισαγωγική ομιλία του υπήρξε σαφέστατος. 

«Κράτος-γέφυρα» η νέα φόρμουλα για κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας

Έντονη είναι η κινητικότητα γύρω από το Κυπριακό. Φαίνεται πως όλοι βιάζονται να προχωρήσουν σχεδιασμοί και μεθοδεύσεις ώστε να φθάσουν σε μια «λύση». Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν και η Βικτόρια Νούλαντ υπεύθυνη για τις σχέσεις με την περιοχή έχουν δραστηριοποιηθεί έντονα, ενώ στο Μον Πελεράν της Ελβετίας θα συναντηθούν για δεύτερη φορά οι Αναστασιάδης – Ακιντζί και ο Μπαν Κι Μουν. Ο νέος κίνδυνος για το Κυπριακό είναι η φόρμουλα «κράτος – γέφυρα», ένα μεταβατικό υβρίδιο, χωρίς επιστροφή, με άμεσο αποτέλεσμα την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών δημοσιεύουμε και 4 σημειώματα κομμάτων, σχολιαστών, δημοσιογράφων και του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών για να φανεί καλύτερα η συνολική εικόνα. 

Ο κίνδυνος που ελλοχεύει σήμερα είναι η συμφωνία για ένα μεταβατικό υβρίδιο, προτεκτοράτο των μεγάλων δυνάμεων και της Τουρκίας

Από ό,τι φαίνεται, κατά την πρώτη συνάντηση στο Μον Πελεράν της Ελβετίας (θα ακολουθήσει και δεύτερη αύριο) όπου συναντήθηκαν Αναστασιάδης, Ακιντζί και Μπαν Κι Μουν, αλλά και όσα διαμείφθηκαν στις συναντήσεις Ομπάμα-Τσίπρα, κυοφορείται ένα νέο έκτρωμα για την Κύπρο, μέσω από το οποίο να περάσει η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας όπως τη γνωρίσαμε από το 1960 και τις διάφορες περιπέτειες που πέρασε.

Είναι η Ελλάδα έτοιμη να φύγει απ’ τη χώρα της;

Του Στάθη

Για να αντιμετωπίσει την κυρία Λεπέν η γαλλική Δεξιά ολισθαίνει προς τον εξίσου ακροδεξιό κ. Φρανσουά Φιγιόν - προσέτι δε και νεοφιλελεύθερο εξτρεμιστή. Στη Γερμανία η φράου Μέρκελ, αφού «εξημέρωσε» τους Χριστιανοδημοκράτες σε Σοσιαλδημοκράτες, πάει τώρα για νέα υποψηφιότητα, με τον «μεγάλο συνασπισμό» να αχνοφαίνεται στο βάθος του ορίζοντα. Στην Ιταλία τρίζει το ευρώ, ενώ ο κ. Ματέο Ρέντσι κάνει, εν όψει του δημοψηφίσματος, «εθνικιστικές μαγκιές» αφαιρώντας τη σημαία της Ενωσης από το πλευρό της ιταλικής σημαίας. Με ένα τρανταχτό

γέλιο (το ίδιο φρικτό όσο το γέλιο των θεών) φαίνεται η Ιστορία σαν να είναι έτοιμη να γεμίσει την τρύπα που άφησε η εξαφάνιση του ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος με Μπέπε Γκρίλο. Στην Ολλανδία τα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα κυριαρχούν, ενώ στις περισσότερες πρώην σοσιαλιστικές χώρες που έχουν γίνει μέλη της Ενωσης οι εξελίξεις οπισθοδρομούν διαρκώς και μονίμως. Βρισκόμαστε ήδη στην εποχή Τραμπ

ή μάλλον η εποχή Τραμπ είχε έρθει πριν να καταφθάσει και ο ίδιος.

Τι ζητούν οι δανειστές

- Συντάξεις, μισθοί και κατασχέσεις στο επικαιροποιημένο μνημόνιο - Ολα τα μέτρα «φωτιά»
Κρίσιμα ζητήματα όπως οι αποδοχές των συνταξιούχων, οι οφειλές προς το Δημόσιο, οι μισθοί και οι προσλήψεις στο Δημόσιο περιλαμβάνονται στο κείμενο του επικαιροποιημένου μνημονίου που απέστειλαν οι δανειστές στην ελληνική κυβέρνηση με το οποίο ζητούν να ληφθούν μέτρα φωτιά.

Την αποκάλυψη κάνει η Καθημερινή, η οποία παραθέτει όλα τα μέτρα που ζητούν να λάβει η κυβέρνηση. Αυτά είναι:

Ο πολιτισμικός ιμπεριαλισμός

Αν έπρεπε να περιγράψω τι σημαίνει ο όρος «πολιτισμικός ιμπεριαλισμός» σε μια πρόταση, τότε θα έλεγα ότι είναι η με διάφορους τρόπους μετάδοση σημαντικού μέρους του πολιτισμού μιας πολιτισμικής οντότητας(που μπορεί να είναι έθνος ή κράτος, ή αυτοκρατορία) σε μια άλλη ή άλλες, σε τέτοιο βαθμό που να αλλοτριώνει ή μεταβάλλει αποφασιστικά τον δικό τους πολιτισμό.

Στην τελική φάση η συνωμοσία κατά της Κύπρου

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Φαίνεται, αν αληθεύουν όσα μεταδίδονται από την Ελβετία την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές και δεν ανατραπούν μέχρι το τέλος αυτών των απερίγραπτων “διαπραγματεύσεων”, ότι οφείλουμε ως λαός ευγνωμοσύνη στον Ταγίπ Ερντογάν, γιατί, με την αδιαλλαξία του, απέτρεψε προς στιγμή την κατάλυση του κυπριακού κράτους. Βεβαίως πρέπει να περιμένουμε μέχρι την τελευταία στιγμή για να δούμε αν όντως επέλθει διαφωνία στην Ελβετία, ή αν δεν πρόκειται για το τελικό φόρσινγκ ώστε να αποσπασθούν και άλλες παραχωρήσεις από τον κ. Αναστασιάδη.

Η Κύπρος στα πρόθυρα ολοκληρωτικής τουρκοποίησης

Του Γιώργου Καραμπελιά

Η Κύπρος αποτελεί το τελευταίο προπύργιο/υπόλειμμα του ιστορικού ελληνισμού στην ανατολική Μεσόγειο. Και όμως, οι ηγεσίες της Ελλάδας, κλεισμένες στον μικροελλαδισμό και τα φοβικά τους σύνδρομα απέναντι στην Τουρκία, την εκχωρούν σταδιακά, βήμα το βήμα, εδώ και δεκαετίες στη ζώνη επιρροής του νεοθωμανισμού, με προοπτική τον πλήρη εκτουρκισμό της.

Οποιεσδήποτε άλλες ηγέτιδες τάξεις, σε οποιοδήποτε μήκος ή πλάτος του πλανήτη, θα θεωρούσαν την ελληνική Κύπρο ως το σημαντικότερο μέρος του χώρου τους και θα έκαναν τα πάντα για να διασφαλιστεί, τουλάχιστον, η στενή σχέση κυπριακού και ελλαδικού ελληνισμού. Αρκεί να κοιτάξει κανείς τον χάρτη για να διαπιστώσει την τεράστια γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου, η οποία με την ύπαρξή της και μόνο καθιστά τον ελληνισμό υπολογίσιμη δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο. Αντίθετα η έκλειψή της, ή ακόμα χειρότερα η παράδοσή της στα χέρια των διαχρονικών αντιπάλων του ελληνισμού, θα οδηγήσει στη μεταβολή της Ελλάδας σε συρρικνούμενο και ανίσχυρο βαλκανικό κρατίδιο.

Μέρκελ! 99 χρόνια θητεία…

Του Στάθη

Κατέβαινε την κατηφορίτσα προς το σπίτι του ένας φίλος μεσημεράκι της Κυριακής -γλυκιάς και ηλιόλουστης- όταν λίγα μέτρα μπροστά του είδε μια κυρία να πλησιάζει έναν κάδο απορριμμάτων. Του «κόπηκε» η καρδιά, όμως η κυρία απλώς πλησίασε τον κάδο κι έριξε τα σκουπίδια της μέσα του, δεν τον έψαξε. «Εκεί

έχουμε φθάσει» μου έλεγε ο φίλος μου, «το αναμενόμενο να μην είναι το συνηθισμένο, αλλά το στενάχωρο»...

Καλημέρα και καλοτάξιδος ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος. Πολυτάραχος ο βίος του και προς τα στερνά του Νέστωρ. Μνημειώδης έμεινε η ομιλία του κατά την υποδοχή του Κλίντον, όταν ο Κωστής Στεφανόπουλος με ευγένεια και σθένος εξέφρασε την πλειοψηφία των Ελλήνων εν σχέσει με την εθνική ανεξαρτησία και την αξιοπρέπεια του λαού.

Όσοι δεν το πίστευαν τώρα θα το πιστέψουν

Του Λευτέρη Ριζά

      Όσοι δεν πίστευαν ότι η κυβέρνηση – ο ΣΥΡΙΖΑ ακριβέστερα – έχει στους κόλπους του μια «Πέμπτη φάλαγγα» εθνο-μειοδοτών που είναι έτοιμοι να «πουλήσουν» την Κύπρο, και μάλιστα αντέδρασαν σφοδρά σε τέτοιους χαρακτηρισμούς, τώρα πια δυστυχώς γι αυτούς, δυστυχέστερα για του κύπριους αδελφούς, την Κύπρο και την Ελλάδα, θα το δούνε μπροστά στα μάτια τους και θέλουν δεν θέλουν θα το πιστέψουν.

       Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: 

       2 Ιανουαρίου 2014 δημοσιεύεται στον ΟΙΣΤΡΟ ένα άρθρο – ανοικτή επιστολή στον ΣΥΡΙΖΑ –  του κύπριου Κυριάκου Μελέτη, ο οποίος αναλύοντας την στάση των ελληνικών κυβερνήσεων για το κυπριακό έγραφε :

«Η πεμπτοφαλαγγίτικη πολιτική ανακόπηκε με την κατάληψη της εξουσίας από τον Ανδρέα Παπανδρέου, το 1981, ο οποίος προσπάθησε να επαναπροσδιορίσει την Ελλάδα ως ανεξάρτητο έθνος-κράτος. Ο Κώστας Σημίτης, όμως, επανάφερε αυτή την πολιτική, το 1997, συμμαχώντας με τους κερδοσκόπους χρηματιστές και θέτοντας στην προοπτική του την παραποίηση της ιστορίας των σχέσεων της Ελλάδας με την Τουρκία. Η παραποίηση της ιστορίας από την Ρεπούση, αλλά και τον διευθυντή του περιοδικού Θέσεων, Γιάννη Μηλιό, δεν αποτελούν μεμονωμένες περιπτώσεις (Φίλιας, 2013, σ. 98 - 106). Είναι μια γενικότερη επιλογή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, όπως βέβαια και του μαρξισμού, η οποία εκφράζεται και στην Κύπρο με χρηματοδοτημένα ερευνητικά προγράμματα (Λύτρα, Ψάλτης, 2011), ….»[1]  

Πρέπει, λοιπόν, να σου πω πρώτα πρώτα τι δεν είναι ο αναρχισμός...

Δεν είναι βόμβες, αταξία ή χάος. 

Δεν είναι κλοπές και φόνοι. 

Δεν είναι πόλεμος του καθενός εναντίον όλων. 

Δεν είναι επιστροφή ούτε στη βαρβαρότητα ούτε στην κατάσταση των πρωτόγονων άγριων.

Ο αναρχισμός είναι το διαμετρικά αντίθετο απ' όλα τα παραπάνω. 

Αναρχισμός σημαίνει ότι θα πρέπει να είσαι ελεύθερος· ότι κανένας δεν θα πρέπει να υποδουλώνει, να σε διαφεντεύει, να σε κλέβει ή να σε εκβιάζει. 

Σημαίνει ότι θα πρέπει να είσαι ελεύθερος να κάνεις αυτά που θέλεις· και ότι δεν θα 'πρεπε να σε υποχρεώνουν να κάνεις αυτά που δεν θέλεις. 

Σημαίνει ότι θα πρέπει να έχεις τη δυνατότητα να διαλέξεις το είδος της ζωής που θέλεις να ζήσεις, και να την ζήσεις, χωρίς κανένας να σε εμποδίσει. 

Σημαίνει ότι ο διπλανός σου θα 'πρέπει να έχει την ίδια ελευθερία με σένα, ότι ο καθένας θα πρέπει να έχει τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες ελευθερίες με όλους τους άλλους.

Σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι αδέρφια και ότι θα πρέπει να ζουν σαν αδέρφια, ειρηνικά και αρμονικά.

Ποιος στηρίζει τον Σύριζα;

Διαδρομές των σχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ με το μεγάλο κεφάλαιο

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 128

Ο Τάσος Τέλλογλου σε μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στην συνδρομητική ιστοσελίδα Inside Story, με τον τίτλο «Το Κόμμα των πλουσίων», παρουσιάζει εκτενώς και εμπεριστατωμένα γνωστές και άγνωστες στο ευρύτερο κοινό πτυχές της βαθύτατης και πολύμορφης διαπλοκής του Σύριζα με το μεγάλο κεφάλαιο. Σχέση που εξηγεί εν πολλοίς και την ευμενή στάση του τελευταίου προς την «πρώτη φορά Αριστερά», την οποία και ανέχονται ή και στηρίζουν «μέχρι να τελειώσουν τη δουλειά».
Ο Τέλλογλου μας περιγράφει πως, από το μακρινό 2012, Τσίπρας και Παππάς συναντούσαν επιχειρηματίες, ο Παππάς στη σουίτα γωνιακού ξενοδοχείου της πλατείας Συντάγματος και ο Τσίπρας στο σπίτι του Αλ. Φλαμπουράρη. Στις ευρωεκλογές του 2014 η Γιάννα Αγγελοπούλου (που τώρα εγκαταλείπει τη χώρα) τους έφερε σε επαφή με την εταιρεία Teneo. Ιδιοκτήτης της είναι ο επικεφαλής των συμβούλων της Κλίντον, Ντάγκλας Μπαντ. Από εκεί προέκυψαν και οι προσκλήσεις στην Αμερική και η σχέση με τους Κλίντον, που έφτασε ο Μπιλ Κλίντον, το καλοκαίρι του 2015, να μεσολαβεί για να περάσει το μνημόνιο 3 και πριν έναν χρόνο να προσκαλέσει τον Τσίπρα για συζήτηση στην Νέα Υόρκη.

Black Friday: Μαιμουδισμός καταναλωτικής καφρίλας

Της Ε. Χ.

Την ερχόμενη Παρασκευή είναι Black Friday. Η γιορτή του καταναλωτή με λίγα λόγια. Μετά το άνοιγμα των μαγαζιών κατά την διάρκεια της νύχτας (λευκές νύχτες), μας έρχεται και αυτό.
Από που άλλου βέβαια, μα από την χώρα του "ψωνίζω άρα υπάρχω". Μια μέρα μετά το thanksgiving των Αμερικανών έρχεται το black Friday ημέρα που σηματοδοτεί γι'αυτούς την έναρξη των χριστουγεννιάτικων αγορών.

Τρέχουν λοιπόν και ποδοπατούνται συχνά χιλιάδες αφιονισμένοι καταναλωτές στα όρια της νευρικής κρίσης να προκάμουν την πολυπόθητη έκπτωση.

Πλήθη τεράστια συρρέουν αξημέρωτα έξω από τις πόρτες πολυκαταστημάτων όπου με το που θα ανοίξουν οι πόρτες ορμάνε μέσα σε ζωώδη κατάσταση και αρπάζουν ότι βρούνε μπροστά τους. Τα ατυχήματα πολλά, ακόμα και οι θάνατοι ανθρώπων που ποδοπατήθηκαν ή πέθαναν από ασφυξία

Ο Τσίπρας οι ξένες γλώσσες και οι... συνεννοήσεις

Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Ραγιαδισμός και νεοαποικιοκρατία

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Η παθητική στάση του ελληνικού λαού προκαλεί την απορία πολλών. Ωστόσο η παθητικότητα αυτή αποτελεί συνισταμένη πολλών παραγόντων. Κάποιοι από αυτούς όπως είναι η χειραγώγηση και η οικονομική εξάρτηση και ο ρόλος κέντρου-περιφέρειας στην ΕΕ έχουν παρουσιασθεί σε προηγούμενα άρθρα μου.

Σε αυτό το άρθρο θα παρουσιάσω το φαινόμενο της νεοαποικιοκρατίας. Το νέο ελληνικό κράτος αποτελεί δημιούργημα των Μεγάλων Δυνάμεων. Οι σχέσεις όμως υποτέλειας υπήρξαν ήδη από την εποχή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ως δημιούργημα λοιπόν τρίτων (κατ’άλλους προτεκτοράτο) έχει δημιουργήσει σχέσεις εξάρτησης οικονομικές και πολιτισμικές.

Η νεοαποικιοκρατία είναι η εκμετάλλευση των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών από τις αναπτυγμένες με έμμεσους τρόπους. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η νεοαποικιοκρατία αποτελεί μία εξέλιξη του καπιταλισμού όπου οι καπιταλιστικές δυνάμεις (έθνη και επιχειρήσεις) επιβάλλονται στα πιο αδύναμα έθνη μέσω του ενεργειών του διεθνούς καπιταλισμού αντί με μεθόδους άμεσης επιβολής.

Τι σημαίνει πραγματικά η πολυδιαφημισμένη "black Friday"

Με περίσσια περηφάνια η αλυσίδα πολυκαταστημάτων public μέσα από μια μεγάλη διαφημιστική καμπάνια ενημερώνει το καταναλωτικό κοινό ότι στις 25/11 φέρνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη “black Friday”. 

Πρόκειται για έναν προερχόμενο εξ Αμερικής θεσμό με «μοναδικές προσφορές για λίγες ώρες». Το νέο αναμεταδίδεται από ένα σωρό ενημερωτικά ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα σαν μια πρωτοποριακή κίνηση…

Ωστόσο, κανείς δε φαίνεται να το ψάχνει λίγο παραπάνω για το τί πραγματικά σημαίνει αυτή η “black Friday” τόσο σε σχέση με τις καταναλωτικές συνήθειες που διαμορφώνει, όσο και σε σχέση με τη δοκιμασία που συνιστά για τους εργαζόμενους στα καταστήματα. 

Ούτε και κάνει κάποιες αναφορές στις χαοτικές καταστάσεις που διαμορφώνονται μέσα στα καταστήματα (στο διαδίκτυο υπάρχουν άπειρα σχετικά videos) ή ακόμα και για τους θανάτους και τους τραυματισμούς που έχουν συντελεστεί και σχετίζονται με αυτή (7 και 98 αντίστοιχα τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ – βλ.  blackfridaydeathcount.com

Να μάθουμε να αναγνωρίζουμε την γλώσσα εχθρών και φίλων

( προπαντός των εχθρών)

Οι χειριστικοί μηχανισμοί έχουν φουλάρει τις μηχανές και ο λόγος του συστήματος κατακλύζει κάθε πτυχή της σύγχρονης ζωής. Γι αυτό πρέπει να αποκτηθεί η ικανότητα να αποσυντίθεται ο κυρίαρχος λόγος, να αποκαλύπτεται το τι λέγεται και τι συγκαλύπτει, να μην εγκολπώνονται κυρίαρχες ιδέες σαν τάχα απελευθερωτικές, να αποφεύγουμε να μην μας «καταπίνει» ο αντίπαλος. Εν πολλοίς μέχρι σήμερα και όχι χωρίς υπαιτιότητα της ίδιας, η σύγχρονη αριστερά γειτονεύει επικίνδυνα με τον κυρίαρχο λόγο της παγκοσμιοποίησης. Αυτή η γειτνίαση αν ψαχθεί καλύτερα θα αποκαλύψει ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της αριστεράς έχει ενσωματωθεί και είναι ιδεολογικός προπομπός της παγκοσμιοποίησης. Όσο πιο γρήγορα ξεκολλήσει κανείς από τον κυρίαρχο λόγο τόσο πιο εύκολα θα μπορέσει να ορίσει μιαν αυτεξουσιότητα απέναντι στα συστημικά μπλοκ που ορθώνονται. Δεν είναι εύκολο, αλλά δεν είναι δα και πολύ δύσκολο να γίνει αυτό. Όποιος θυμάται οι πρώτες αντιδράσεις απέναντι στην παγκοσμιοποίηση είναι ονομαστεί «κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση» ή «αντιπαγκοσμιοποιητικό κίνημα». Διάφορες δυνάμεις με ρίζες εντός του συστήματος και παρουσία στο κίνημα εκείνο έδιναν από τότε μάχη να δηλωθεί ως κίνημα για μια «εναλλακτική παγκοσμιοποίηση». Από τότε μεγάλο μέρος της ατζέντας του κινήματος ήταν «εναλλακτικό» κάπως συμπληρωματικό της προωθούμενης παγκοσμιοποίησης. Ο λόγος των εχθρών, που βαφτίζονται τάχα φίλοι μας, πρέπει να μελετιέται και να αποσυγκροτείται. Ακολουθούν δύο τέτοια παραδείγματα στα δύο σημειώματα που παραθέτουμε. Το πρώτο αφορά την «ιστορική» ομιλία Ομπάμα στο ίδρυμα Νιάρχος. Το δεύτερο είναι μια μικρή συλλογή από το πώς μιλούν οι υποστηρικτές του κλαμπ της παγκοσμιοποίησης, ποια γλώσσα μιλούν.

Το αίμα μας σώζει τις πλούσιες ζωές τους

Του Χρήστου Επαμ. Κυργιάκη

Δυο παλιά τραγούδια, λίγο κρασί στο ποτήρι, τα παιδιά στα γόνατα και η σκέψη παντού και πουθενά.
Δεν πρόλαβε να μπει ο μήνας και τα λεφτά σώθηκαν. Σώθηκε και η υπομονή και το κουράγιο. Πόσο να έχεις και από αυτά;
Πάλι μαύρισε η ψυχή σου. Κοιτάζεις τα παιδιά όταν εκείνα δεν σε βλέπουν και λες ότι κάτι πρέπει να κάνεις. Σε κοιτάζουν στα μάτια και τότε λες πως σίγουρα κάτι πρέπει να κάνεις.
Αλλά τι;
Σκέφτεσαι να βρεις μια δουλειά ακόμα, ότι να΄ ναι, για να πάψεις να ντρέπεσαι όταν σε κοιτάζουν στα μάτια. Δεν απαιτούν τίποτα, αλλά εσύ νιώθεις ενοχές ακριβώς γιατί τους έμαθες πως δεν πρέπει να απαιτούν.
Όμως πού να βρεθεί η δεύτερη δουλειά; Αστεία να λέμε; Εδώ χάνεται και η πρώτη και όποια δεν χάνεται μετατρέπεται σε εθελοντική εργασία , σε ευγενική χορηγία προς τους δύστυχους τους δανειστές μας.

Σοφά λόγια...

Νομάδες του πλούτου και νομάδες της φτώχειας

(Τρεις διανοούμενοι εξηγούν πόσο κακό είναι το να μένετε στο δικό σας σπίτι στον τόπο που γεννηθήκατε)

Αφορμή για το παρακάτω κείμενο στάθηκε, η εξής ειδησούλα:

«Το πρώτο ακίνητο στην Αττική με βάση τον νέο νόμο 4146/2013 πουλήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα σε Κινέζο. Βάσει του νόμου αυτού ο αγοραστής έλαβε άδεια παραμονής, παρ’ ότι πρόκειται για πολίτη εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως ανακοίνωσε η εταιρεία ακινήτων BuildUp, το συμβόλαιο υπογράφηκε στο πλαίσιο της αποκλειστικής συνεργασίας της ελληνικής εταιρείας με την κινέζικη CSDH με σκοπό την προώθηση ελληνικών ακινήτων στο κοινό της Κίνας.» Ο Αντώνης ο Τρομερός έχει κάνει θρησκεία του την προώθηση τέτοιου είδους συμφωνιών που επιτρέπουν σε ευυπόληπτους κινέζους μαφιόζους των Triads και Κολομβιανούς εισαγωγείς (ξέρετε τι…) να ξεπλένουν τα δολλάριά τους και από πάνω να κερδίζουν άδειες παραμονής και στασίδι στην τοπική ενορία.

Γυρίζουμε τις πλάτες στο Μοντ Πελεράν…

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα,
και κάτι που ’χουμε μες την καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα
και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!

Ι. ΠΟΛΕΜΗΣ

Ούτε τη λύση φοβόμαστε ούτε τη «λύση» ούτε την πολυμερή διάσκεψη ούτε τον Ερντογάν ούτε τα εναπομείναντα τουρκικά στρατεύματα ούτε τις εγγυήσεις ούτε τις βάσεις ούτε κανέναν. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το δίκαιο, οι αρχές και οι αξίες του κυπριακού Ελληνισμού μας πολλαπλασιάζουν και μας καθιστούν ανίκητους και αέναους. Ξέρουμε πως ό,τι και να γίνει στο ελβετικό θέρετρο, ο κυπριακός Ελληνισμός θα πέσει αλλά θα ξανασηκωθεί και, απεμπολώντας «σκληρές διαπραγματεύσεις» και «οδυνηρούς συμβιβασμούς», θα καθορίσει τη δική του μοίρα και το δικό του ελεύθερο μέλλον. Αργά ή γρήγορα.

Δ. Κουφοντίνας: «Ο Γιωτόπουλος μου προκαλεί θλίψη και αηδία»

Συνέντευξη του Δημήτρη Κουφοντίνα στην Κατερίνα Κατή. Εφημερίδα Documento 20 Νοέμβρη 2016

Ενδεικτική της αποστροφής Κουφοντίνα για τη συμπεριφορά του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου είναι η άρνησή του να προφέρει ακόμα και το επίθετό του, αφού καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης τον αποκαλεί «κύριο Γ.».

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, ο μοναδικός από τους καταδικασθέντες για τη 17Ν που έχει αναλάβει την παλτική ευθύνη για τη δράση της, κατηγορεί ευθέως τον Αλ. Γιωτόπουλο για ανηθικότητα, αφού αναφερόμενος στη συμπεριφορά του παραλληλίζει την ηθική του με την ηθική «κρεμάστε τον αδερφό μου γιατί ζαλίζομαι».

«Ήξερε καλά τι έκανε ο κύριος Γ. όταν κατασκεύαζε αυτά τα μυθεύματα» υποστηρίζει ο Δημ. Κουφοντίνας αναφερόμενος στη νέα έρευνα για την υπόθεση της 17Ν που προκάλεσε η επιστολή Γιωτόπουλου.
Του επιστρέφει μάλιστα τους υπαινιγμούς για συνεργασίες με τις αρχές και εξαφάνιση στοιχείων ώστε να μείνουν ασύλληπτα συγκεκριμένα άτομα λέγοντας: «Ποιος ξέρει τι άλλο θα επινοήσει. Σενάρια που ταυτίζονται με τις τερατουργίες που εξέβραζαν οι οχετοί από τα υπόγεια των δυσωδών υπηρεσιών».

Το διαρκές μνημόνιο του ιμπεριαλιστικού νεοφιλελευθερισμού ή ας θυμηθούμε το ξεχασμένο Μάαστριχτ

Του Δημήτρη Ναπ. Γ.

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ, επίσημα γνωστή ως Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, υπεγράφη στις 7 Φεβρουαρίου 1992, και αποτελεί την τρίτη κατά σειρά συνθήκη με την οποία ολοκληρώθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως σύγχρονος θεσμός, ύστερα από τη Συνθήκη της Ρώμης και την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη (1986). Στην Ελλάδα, υπέρ της συνθήκης τάχτηκαν τα κόμματα ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, και καταψήφισε μόνο το ΚΚΕ, ενώ υπεγράφη από τον Υπουργό Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά και τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας Ευθύμιο Χριστοδούλου.

Ουτοπία

Ανάρτηση από: http://sinthimatapantou.blogspot.gr

Βλάκα, η σημαία δεν είναι το Κράτος! Είναι η μάνα σου, ο πατέρας σου κι ο παππούς σου…

Του Νίκου Συρίγου

Είσαι βλάκας. Εκεί καταλήγω. Απλά βλάκας. Κι είναι το μόνο που σε κάνει να νιώθεις ανίκητο. Η βλακεία σου. Α και το γεγονός ότι το περίφημο Κράτος, πουπολεμάς σε χαϊδεύει. Τι σε χαϊδεύει δηλαδή, σε ζει. Ξέρεις τι εννοώ μπαχαλάκη… Όλοι ξέρουμε πια. Είσαι ο χρήσιμος βλάκας του συστήματος, που για ένα χαρτζιλίκι θα σε βγάλει στο δρόμο για να τρομάξεις τον κόσμο. Αυτός που ξεφτιλίζει ακόμη και την έννοια «αναρχικός». Είσαι ένας ασύδοτος, χαϊδεμένος από όλους και απ’όλα που πουλάς δήθεν επανάσταση καίγοντας τη σημαία. Θεωρείς και καλά βλάκα ότι αυτό το κομμάτι πανί δεν συμβολίζει τίποτα περισσότερο από το Κράτος και το καις για να το παίξεις επαναστάτης…

Ο άσχημος κόσμος, άσχημα καίγεται

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,

O Τζον Μέιναρντ Κέινς είπε κάποτε πως ο καπιταλισμός είναι η καταπληκτική πεποίθηση πως οι χειρότεροι άνθρωποι με τα σκοτεινότερα κίνητρα, με κάποιον τρόπο, θα εργαστούν προς όφελος του συνόλου.Τα επόμενα χρόνια, θα γίνεται εντονότερη η αίσθηση ότι τα προβλήματα που μαστίζουν σήμερα τον πλανήτη δεν έχουν σκοπό να επιλυθούν από καμιά πολιτική ηγεσία, από κανέναν Τραμπ, από κανένα συστημικό ή κατ’ επίφασιν αντισυστημικό κόμμα, βασικά και από κανένα κόμμα γενικά.

Γιατί, πολύ απλά, δεν υπάρχει η ανάγκη να επιλυθούν.

Τα προβλήματα αυτά μάλιστα διογκώνονται.

Διογκώνονται, γιατί αυτό ήταν το σχέδιο εξαρχής.

Η ελίτ άρχισε να στρέφει τη «μεσαία» τάξη ενάντια στους φτωχότερους -και το ανάποδο- και άρχισε να τρίβει τα χέρια της με το αίμα τους.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το προσφυγικό, που φαίνεται ότι αρχίζει να περνάει σε άλλο στάδιο, μετά τα όσα εκτυλίσσονται/εκτυλίχθηκαν τις τελευταίες ώρες στη Χίο.

Δεν θα κάτσω να ερευνήσω αν ήταν προβοκάτσια από ακροδεξιούς ή αν κάποιοι προσπάθησαν να δημιουργήσουν εστίες έντασης.

Αυτό που δεν θέλουμε να δούμε είναι ότι αργά η γρήγορα θα γίνει μια μαζική εξέγερση μεταναστών στην Ελλάδα, γιατί πολύ απλά οι άνθρωποι δεν χορταίνουν με λόγια.

Και βέβαια, θα αντιδράσουν εξίσου άσχημα οι ‘Ελληνες πολίτες όταν δουν να καταστρέφονται οι περιουσίες τους.

Κυβέρνηση υπαλλήλων της Eldorado (Σκουριές) και Ιδιοκτητών ιδιωτικών σχολείων

Όποιοι είχαν την παραμικρή αμφιβολία ότι ο πρόσφατος κυβερνητικός ανασχηματισμός έγινε για την πλήρη και απόλυτη παράδοση της κυβέρνησης στους πιστωτές, στους λεγόμενους “επενδυτές” και στην απεριόριστη ιδιωτική ασυδοσία, έχουν μείνει άναυδοι από τις πρόσφατες σκανδαλώδεις κυβερνητικές αποφάσεις υπέρ των πιο προκλητικών απαιτήσεων της τρόϊκας και των πιο αρπακτικών συμφερόντων. 

Δεν πρόλαβε να καθίσει στην υπουργική καρέκλα του Υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος ο Γ. Σταθάκης και έσπευσε να υπογράψει απόφαση – σκάνδαλο με την οποία εγκρίνεται η εκκρεμούσα παράνομη τεχνική μελέτη της “Ελληνικός Χρυσός” με την οποία “ξεπαγώνει” η μονάδα εμπλουτισμού χρυσού στις Σκουριές. 

Με την σκανδαλώδη και χαριστική αυτή απόφαση, η Εldorado Gold καταγάγει “περίλαμπρη νίκη” για το καταστρεπτικό της έργο σε βάρος του περιβάλλοντος στην Χαλκιδική.

Με την ως άνω κυβερνητική απόφαση ξεπουλιέται πλήρως το μεγάλο κίνημα των Σκουριών και αναιρούνται απολύτως οι προγραμματικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ. 

Η 17Ν, ο Γιωτόπουλος, τα ασύλληπτα... πιστόλια και ο Κουφοντίνας

Του Τάσου Παππά

Η επιστολή Γιωτόπουλου στο «Εθνος» έχει ασφαλώς μεγάλο ενδιαφέρον: για τους ιστορικούς που μελετούν την ιστορία της «17 Νοέμβρη», για τις διωκτικές αρχές, επειδή ο καταδικασμένος σε ισόβια Αλ. Γιωτόπουλος ισχυρίζεται ότι διαθέτει στοιχεία για ασύλληπτα μέλη της οργάνωσης, αλλά για και την κοινή γνώμη - τουλάχιστον εκείνο το κομμάτι της που πιστεύει ότι δεν έχουμε μάθει όλη την αλήθεια.

Στις υποθέσεις τέτοιου τύπου η περιέργεια εξάπτεται όταν εμφανίζονται άνθρωποι που υποστηρίζουν ότι γνωρίζουν πρόσωπα που έχουν μείνει σκοπίμως στο απυρόβλητο. Για να δούμε τα βασικά σημεία της επιστολής του Αλ. Γιωτόπουλου και τα ερωτήματα που δημιουργούνται:

«Αριστερά» και The Economist στον ίδιο δρόμο… The Economist: Το όργανο του παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού και του σύγχρονου φασισμού…

Του Θυμιού Παπανικολάου

Την έννοια του «εθνικισμού» πλέον, όπως και του «Ρατσισμού» και CIA, την καθορίζουν και την προσδιορίζουν τα όργανα (πολιτικά και δημοσιογραφικά) της πλανητικής χρηματιστηριακής κακουργίας. 
Ο ΥΠΕΡ-ΕΘΝΙΚΟΣ ιμπεριαλισμός, η Νέα Τάξη δηλαδή, ό,τι δεν υποτάσσεται στους μηχανισμούς της και ό,τι αντιστέκεται στην κυριαρχία της και στα εγκλήματά της, χαρακτηρίζεται «εθνικιστικό», «λαϊκιστικό», «ρατσιστικό» κ.λπ… 
Ο «πλανητικός εθνικισμός», δηλαδή αυτός της παγκόσμιας χρηματιστηριακής μαφίας, ο σωβινισμός των διεθνών ληστών και δημίων, αναθεματίζει σαν «εθνικισμό», «σωβινισμό» κ.λπ, τις ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ των λαών και κάθε εκδήλωση (αγωνιστική ή εκλογική) των λαών για την εθνική και κοινωνική απελευθέρωσή τους από το ΦΑΣΙΣΜΟ (Νέα Τάξη) των... νέων αποικιοκρατών… 

Εις μνήμη του Yasser Arafat

Η ΑΕΚ έπραξε τα αυτονόητα και συμμετέχει σε μια εκδήλωση παραδοσιακής φιλίας, τόνισε ο Γιώργος Νικολάου.
Πραγματοποιήθηκε σήμερα (14/11) στο Πάρκο ΤΥΠΕΤ συνέντευξη Τύπου, με αφορμή τη διεξαγωγή της φιλικής αναμέτρησης (Κυριακή, 20/11, 14:00, Κλειστό Γυμναστήριο Βριλησσίων) της ομάδας Νέων της ΑΕΚ με την Κυπελλούχο Παλαιστίνης, Orthodox Beitsahour.

Πως μας ελέγχουν τελικά; Μέσω του φόβου (Όργουελ) ή μήπως μέσω της αδιάκοπης αναζήτησης ευχαρίστησης (Χάξλεϋ);

Του Δημήτρη Τσιριγώτη

“Τι είναι χειρότερο άραγε; Να βλέπει κάποιος θεωρίες συνωμοσίας ή να κάνει ότι δεν βλέπει τις πράξεις των συνωμοτών;“

Ο Τζώρτζ Όργουελ στο βιβλίο του «1984», που εκδόθηκε το 1949, προέβλεψε ότι κάποια στιγμή στο μέλλον -συγκεκριμένα το έτος 1984- ο κόσμος θα φτάσει σε ένα σημείο όπου θα υπάρχει ένα και μοναδικό ολοκληρωτικό καθεστώς που θα ασκεί τον απόλυτο έλεγχο στις συνειδήσεις και ως εκ τούτου και στις συμπεριφορές των ανθρώπων. Ότι το Κόμμα θα ασκούσε την εξουσία μέσω της προσωποποίησης του, αυτής του Μεγάλου Αδελφού. Ο στόχος του Μεγάλου Αδελφού θα ήταν ο απόλυτος έλεγχος της σκέψης και της ελευθερίας της έκφρασης που θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω των απαγορεύσεων και του φόβου, δηλαδή με την τρομοκράτηση και την καταστολή.

Μπρος Αμάν και πίσω Ανάν

Του Στέλιου Κανάκη

Θύμωσε το ΑΚΕΛ. Εγκαλεί το ΚΚΕ πως διαπράττει «σοβαρό πολιτικό λάθος»¹ και πως, τέλος πάντων, το τι θα γίνει με το μέλλον της Κύπρου «είναι θέμα των Κυπρίων και αυτοί είναι τελικά που θα αποφασίσουν»².

Πρόκειται για συμπεριφορά που περισσότερο προσομοιάζει σε άτακτο και πεισμωμένο μικρό παιδί, παρά σε κόμμα και δη «Ανορθωτικό».

Είναι προφανές πως είναι «θέμα των Κυπρίων». Άλλο τόσο όμως, είναι και θέμα της διεθνούς κοινότητας, διότι πρόκειται για εισβολή και κατοχή. Είναι και θέμα των Άγγλων με τις δυο βάσεις τους που δεν φαίνεται να… πολυενοχλούν. Και των Τούρκων, με τα χιλιάδες στρατεύματα στο νησί. Και των Αμερικανών και των πετρελαίων και των αερίων και του ιμπεριαλισμού, που αγνοείται από πολλούς και των ανταγωνισμών του, και να με συμπαθάτε που χρησιμοποιώ «ξύλινη γλώσσα».