Ανάρτηση από: https://politiki-geliografia.blogspot.gr
Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2017
Νίκος Κοτζιάς: Τελικά δεν άντεξε
Τελικά ο υπ. Εξωτερικών μας και βέβαια και ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (εθνο-μηδενιστών και λάϊτ «πατριωτών») φαίνεται πως δεν μπορούν να αντέξουν τις πιέσεις των «συμμάχων» ιμπεριαλιστών για την λύση του Κυπριακού και ούτε να αντισταθούν στην αστραφτερή σκέψη και το απαράμιλλο πολιτικό θάρρος του δοκιμασμένου ανανιστή Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας (μέχρι πότε;) Νίκου Αναστασιάδη.
Σε χθεσινή συνέντευξη του στην εφημερίδα Real News και στον Β. Σκουρή (22-1-17), με σχετική ευπρέπεια και με το θάρρος και θράσος που τον έχει οπλίσει ο «διαλεκτικός» τρόπος σκέψης του, η θητεία στο ΚΚΕ, τον Γ. Παπανδρέου, το ΙΣΤΑΜΕ, το «Πράττω» και τελευταία στην κυβέρνηση των πολλών «κυβιστήσεων», μας αποκάλυψε, αυτά που προσπαθούσε να κρύψει, τι πραγματικά σκέφτεται ως λύση για το Κυπριακό.
Η λύση του Κυπριακού λοιπόν θα εξαρτηθεί :
“Είναι το Μνημόνιο, ηλίθιε”
Του Νίκου Μπογιόπουλου
Πριν από δυο χρόνια, ο συνεταίρος του κ.Τσίπρα, ο κ.Καμμένος, είχε περιγράψει τα μελλούμενα κάπως έτσι:
Πριν από δυο χρόνια, ο συνεταίρος του κ.Τσίπρα, ο κ.Καμμένος, είχε περιγράψει τα μελλούμενα κάπως έτσι:
Πολύ γρήγορα αποδείχτηκε ότι ο κ.Τσίπρας, όπως και οι συνεργάτες του, δεν ήταν και τόσο «κολλημένος» όσο - μέχρι και την τελευταία στιγμή - παρίστανε και όσο μερικοί ήθελαν να πιστεύουν:
Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2017
Ενεργειακή φτώχεια
Η κακοκαιρία έφερε στο φως την τραγική υστέρηση των υποδομών στην Ελλάδα
Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 130
Δεν χρειάστηκε παρά μια συνηθισμένη για την εποχή χιονόπτωση για να διαπιστωθεί ακόμα μια φορά το έλλειμμα προετοιμασίας και οργάνωσης του κρατικού μηχανισμού: διακοπές κυκλοφορίας στη Ν.Ε.Ο Πατρών-Αθηνών, ματαιώσεις πτήσεων στη Β. Ελλάδα, αποκλεισμός νησιών (Αλόννησος Σκόπελος) και χωριών στην Εύβοια, κλειστές κεντρικές αρτηρίες ακόμα και σε αστικές περιοχές λόγω έλλειψης αλατιού, παγωμένες αλατιέρες… ακόμα και κλείσιμο δημόσιων υπηρεσιών (Δήμος της Αθήνας) λόγω κακοκαιρίας! Μια ακόμα εικόνα παράλυσης, ανάλογη με τις πλημμύρες στην πρώτη δυνατή μπόρα ή τις πυρκαγιές και την ασφυξία στους καλοκαιρινούς καύσωνες. Εικόνες που συνεχώς επαναλαμβάνονται, σαν κάτι το σύνηθες, ενώπιον φοβισμένων τηλεθεατών που αδυνατούν να διακρίνουν την υπερβολή της τηλεθέασης από τις συνήθεις και αναγκαίες καιρικές εναλλαγές των φυσικών κύκλων.
Το μυστήριο της Αριστεράς…
Η έξοδος από τον καπιταλισμό δεν είναι εφικτή δίχως να κινητοποιηθεί η τεράστια πλειοψηφία των λαϊκών τάξεων. Η αναγκαία αυτή συσπείρωση απαιτεί τη δημιουργία μιας νέας κοινής γλώσσας, αποδεκτής, κατανοητής και ικανής να συμβάλει στη διαλεκτική επίλυση των αντιθέσεων που εμφανίζονται μέσα στους κόλπους του λαού. Για τον Μισεά, το όνομα «αριστερά», όχι μόνο δεν μπορεί λειτουργήσει σήμερα ως ένα τέτοιο πολιτικό σημαίνον αλλά αντιθέτως ενδέχεται να λειτουργεί διχαστικά. Χωρίς να αρνείται το πραγματικό φορτίο της έννοιας «αριστερά», για μια δεδομένη όμως ιστορική περίοδο, και χωρίς να παραβλέπει τη συναισθηματική προσκόλληση όσων ανθρώπων αγωνίστηκαν μέσα από τις «γραμμές» της, ο Μισεά θεωρεί πως ο διαχωρισμός δεξιά-αριστερά δεν αντιστοιχεί στις σημερινές και αντίπαλες πολιτικές επιλογές.
Δεξιά / Αριστερά: Να κρατήσουμε αυτούς τους όρους ή να τους ξεπεράσουμε;
Η συζήτηση για την επικαιρότητα και την αξία (ή όχι) της διάκρισης Αριστεράς και Δεξιάς, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και αναγκαία. Οι σκέψεις πολλές: Από την κατάργηση της αντίθεσης, μέχρι τον ισχυρό τονισμό της διαφοράς και από τη μετατόπιση των αναγνωριστικών της στοιχείων μέχρι την ανάγκη για μια εκ νέου νοηματοδότηση. Οι αφετηρίες εξίσου: Άμεση πολιτική σκοπιμότητα και φιλοσοφικές προεκτάσεις. Παρατήρηση αυτού που έχουμε «μπροστά στα μάτια μας» αλλά και αναζήτηση των εφοδίων αλλαγής του. Ομοίως και στους «φορείς»: Σε ποια Αριστερά και ποια Δεξιά αναφερόμαστε; Στη ιδέα, το κίνημα, το φορέα, το κόμμα;
NSA. Τα αυτιά και τα μάτια του κόσμου (Infographic)...
Σας φαντάζει εξωπραγματικό; Και όμως, τόσα είναι τα τηλεφωνήματα, μέιλ και εν γένει επικοινωνίες που υπέκλεπτε ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ η γνωστή NSA το 2010. Και πού ‘στε ακόμα…
700.000 δικτυακές συνομιλίες (Voice Over IP / VoIP) αποθήκευε ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ η NSA το 2013, συμπεριλαμβανομένων των δικτυακών κλήσεων και των κλήσεων μέσω Skype.
Ούτως ειπείν, ο κοσμάκης πληρώνει τους φόρους του για να τον… παρακολουθούν.
Το μεγάλο «μπαμ» για τις παρακολουθήσεις και το μεγάλο σούσουρο έγινε όταν ο περιβόητος Edward Snowden, υψηλόβαθμο στέλεχος της CIA και της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας της Αμερικής (ΝSA), έδωσε στην δημοσιότητα χιλιάδες απόρρητα έγγραφα τα οποία αποκάλυπταν το πρόγραμμα μαζικής παρακολούθησης που εφάρμοζαν η NSA και η CIA αλλά και τις μεθόδους παρακολούθησης όλων μας από την αμερικανική κυβέρνηση.
Οφείλουμε να συναντηθούμε...
"Αυτοί που είναι εναντίον της πολιτικής είναι υπέρ της πολιτικής που τους επιβάλλεται"
(Μπέρτολτ Μπρέχτ, Γερμανός συγγραφέας)
Μετά από επτά συνεχόμενα Κρίσης, Χρόνια «Μνημονιακά», τα οποία μας οδήγησαν στο σημείο Μηδέν.
-Με την ελληνική Κοινωνία σε αδιέξοδο, τις πολιτικές ηγεσίες να μας επιδεικνύουν την γύμνια τους
-Με ορατούς όλους τους υπαρκτούς κινδύνους στην περιοχή μας όσον αφορά τα Εθνικά μας θέματα, με τον κίνδυνο ενταφιασμού της Κυπριακής Δημοκρατίας και με την δική μας ΑΦΡΟΣΥΝΗ
Ήλθε η ώρα της Επανεκκίνησης!
Ήλθε η στιγμή που πρέπει να γίνει η Αντιστροφή, η ανασυγκρότηση, η ανασύνθεση!
Πως; Ποιοι; Με ποιες Δυνάμεις;
Νέα προσπάθεια ή «αναπαλαίωση»; Με αφορμή και τα όσα «επικοινωνιακά» συνέβησαν με την επανεμφάνιση του ΓΑΠ και την «προσχώρηση» του στην «Δημοκρατική Συμπαράταξη» της Φώφης Γεννηματά- καθώς και την άλλη προσπάθεια των τριών σοσιαλφιλελεύθερων Σημιτικών υπό την Άννα Διαμαντοπούλου, καλό είναι να γίνει ΣΑΦΕΣ άπαξ:
Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2017
Η δική μου υποτέλεια είναι καλύτερη απ’ τη δική σου...
Γύρω στα οκτώ χρόνια στην κλίνη του Προκρούστη, ως φαίνεται, αποκτήσαμε το Σύνδρομο της Στοκχόλμης. Ισως να μην τη βρίσκουμε ακόμα με τους δανειστές-βασανιστές μας, αλλά πολλοί από μας πλέον αδιαφορούν ή φέρονται σαν να αδιαφορούν. Κάποιοι ξοδεύουν τον θυμό και την οργή τους στην απελπισία. Κάποιοι άλλοι περιμένουν τη Δευτέρα Παρουσία, όταν η εκ νέου έλευση του Κυρίου θα ωριμάσει τις συνθήκες, ώστε να Τον κατανοήσουμε. Ισως, εν τέλει, οι μόνοι μακάριοι, υπό την έννοια της αγίας βλακείας, να είναι εκείνοι που ευθύς εξαρχής έλεγαν ότι καλά μας κάνουν οι ξένοι, ότι εμείς με τον τρόπο ζωής μας φταίμε για όσα παθαίνουμε. Εχουν
συζητηθεί όλα, αλλά το μαρτύριο επαναλαμβάνεται ημέρα με την ημέρα σαν να μην έχει συζητηθεί τίποτα. Και μάλλον αυτό ακριβώς είναι η ουσία της παρακμής μας.
Υγεία: Ο βασιλιάς που δεν ξέρει ότι είναι γυμνός;
Στον γυάλινο κόσμο της κυβέρνησης φαινόμενα όπως οι θάνατοι από ανεπάρκειες του συστήματος δεν έχουν θέση.
Του Θανάση Τζιούμπα από την Ρήξη φ. 130
Το άρθρο της Γκάρντιαν για την κατάσταση της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα των μνημονίων, άρθρο που στηρίχτηκε στις αναφορές της Π.Ο.Ε.Δ.Η.Ν. και η «οργισμένη» αντίδραση του υπουργού Ξανθού αποτελούν ένα ακόμη σύμπτωμα της παθογένειας που χαρακτηρίζει τον δημόσιο διάλογο για την υγεία.
Το ζήτημα της δημόσιας υγείας σε έναν τόπο που βιώνει μια ανθρωπιστική κρίση είναι ζήτημα κατ’ εξοχήν πολιτικό. Οι συνέπειες των ασκούμενων πολιτικών τα τελευταία χρόνια επιδείνωσαν μια ήδη νοσηρή κατάσταση. Η κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υπηρεσιών υγείας και οι συνέπειές του υπήρξαν σημαία του «αντιμνημονιακού κινήματος», μια σημαία που υπέστειλαν όταν η «ελπίδα» πήρε την εξουσία: στον γυάλινο κόσμο της κυβέρνησης, φαινόμενα όπως οι αυτοκτονίες ή οι θάνατοι από τις ανεπάρκειες του συστήματος δεν έχουν θέση, δεν υφίστανται. Η δημόσια υγεία έγινε ένα ακόμη πεδίο στις κίβδηλες πολιτικές αντιπαραθέσεις, με όλη την ανακολουθία που χαρακτηρίζει τον λόγο της εξουσίας.
Το ζήτημα της δημόσιας υγείας σε έναν τόπο που βιώνει μια ανθρωπιστική κρίση είναι ζήτημα κατ’ εξοχήν πολιτικό. Οι συνέπειες των ασκούμενων πολιτικών τα τελευταία χρόνια επιδείνωσαν μια ήδη νοσηρή κατάσταση. Η κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υπηρεσιών υγείας και οι συνέπειές του υπήρξαν σημαία του «αντιμνημονιακού κινήματος», μια σημαία που υπέστειλαν όταν η «ελπίδα» πήρε την εξουσία: στον γυάλινο κόσμο της κυβέρνησης, φαινόμενα όπως οι αυτοκτονίες ή οι θάνατοι από τις ανεπάρκειες του συστήματος δεν έχουν θέση, δεν υφίστανται. Η δημόσια υγεία έγινε ένα ακόμη πεδίο στις κίβδηλες πολιτικές αντιπαραθέσεις, με όλη την ανακολουθία που χαρακτηρίζει τον λόγο της εξουσίας.
Ατελέσφορα μονεταριστικά παιχνίδια
Του Θοδωρή Αθανασιάδη
Υπάρχουν φορές που αμφιβάλλω για την νοητική μου ικανότητα, καθώς παρατηρώ να βιάζονται βάναυσα μερικές από τις βασικές αρχές τής οικονομικής επιστήμης, έτσι όπως την διδάχτηκα τόσο στα χρόνια που καθόμουν στα θρανία όσο και αργότερα (κυρίως τότε). Όμως, είμαι σίγουρος πως ούτε τόσο πολύ έχω φυράνει λόγω ηλικίας ώστε να μου διαφεύγουν κάποια θέσφατα ούτε όλοι αυτοί που διαγουμίζουν τις ζωές μας είναι τόσο ηλίθιοι. Τί συμβαίνει λοιπόν;Πάρτε, για παράδειγμα, το πρόβλημα της ρευστότητας. Παρ' ότι οι εμπορικές τράπεζες έχουν απορροφήσει άφθονο χρήμα (μέσω ανακεφαλαιοποιήσεων κλπ) και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εξακολουθεί να αγοράζει κρατικά ομόλογα, η ρευστότητα στην αγορά είναι σχεδόν ανύπαρκτη και η δέσμευση των εκάστοτε κυβερνήσεων περί "διοχέτευσης ρευστότητας στην πραγματική οικονομία" έχει καταντήσει ανέκδοτο. Γιατί άραγε; Ας δούμε τι λέει η θεωρία πάνω σ' αυτό.
Υπάρχουν φορές που αμφιβάλλω για την νοητική μου ικανότητα, καθώς παρατηρώ να βιάζονται βάναυσα μερικές από τις βασικές αρχές τής οικονομικής επιστήμης, έτσι όπως την διδάχτηκα τόσο στα χρόνια που καθόμουν στα θρανία όσο και αργότερα (κυρίως τότε). Όμως, είμαι σίγουρος πως ούτε τόσο πολύ έχω φυράνει λόγω ηλικίας ώστε να μου διαφεύγουν κάποια θέσφατα ούτε όλοι αυτοί που διαγουμίζουν τις ζωές μας είναι τόσο ηλίθιοι. Τί συμβαίνει λοιπόν;Πάρτε, για παράδειγμα, το πρόβλημα της ρευστότητας. Παρ' ότι οι εμπορικές τράπεζες έχουν απορροφήσει άφθονο χρήμα (μέσω ανακεφαλαιοποιήσεων κλπ) και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εξακολουθεί να αγοράζει κρατικά ομόλογα, η ρευστότητα στην αγορά είναι σχεδόν ανύπαρκτη και η δέσμευση των εκάστοτε κυβερνήσεων περί "διοχέτευσης ρευστότητας στην πραγματική οικονομία" έχει καταντήσει ανέκδοτο. Γιατί άραγε; Ας δούμε τι λέει η θεωρία πάνω σ' αυτό.
Το Εξίσου - Eşit και Equally = Tο… ζουμί
«Η Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία θα αποτελείται από δυο συνιστώσες πολιτείες με ΙΣΟΤΙΜΟ καθεστώς»
Του Λάζαρου Μαύρου
ΟΤΑΝ, ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ άρθρο, ή μιλώντας δημοσίως, ή μελετώντας κατ’ ιδίαν, για το Κυπριακό, μια τόσο σημαντική Κοινή Διακήρυξη, όπως εκείνη τής 11ης Φεβρ. 2014 των κ.κ. Αναστασιάδη - Έρογλου ως «σκελετό της λύσης» τους, και παραλείπεις, είτε από λάθος, είτε γι’ άλλους λόγους, μίαν από τις εννέα παραταγμένες σε σειρά λέξεις μίας θεμελιώδους έννοιας, τότε μοιραία αποκρύπτεται το ουσιαστικότερο που επεδίωξαν και πέτυχαν -υπέρ τους- με την εν λόγω μία λέξη στην εν λόγω συμφωνία οι Τούρκοι. Και αλλοιώνεται, παραπλανητικά, το σύνολο τού «σκελετού λύσης» τους.
ΕΓΡΑΨΕΣ, ΓΙΑ τη «μία και μόνη κυριαρχία» ότι, η 11.2.2014 προνοεί την: «Κυριαρχία η οποία εκπηγάζει από Ε/κ και Τ/κ». Η κρισιμότατη λέξη που παρέλειψες, απ’ το αυθεντικό κείμενο, είναι η λέξη «ΕΞΙΣΟΥ». Ιδού το επίσημο κείμενο στην 3η παράγραφο τής 11.2.2014 και στις τρεις γλώσσες:
- Ελληνιστί: «Κυριαρχία η οποία προέρχεται εξίσου από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους».
- Τουρκιστί: «Bu egemenlik Kibrisli Rumlar ve Kibrisli Türklere eşit yayilacaktir»
- Αγγλιστί: «Sovereignty which emanates equally from Greek Cypriots and Turkish Cypriots».
ΕΚΕΙΝΟ, λοιπόν, το «εξίσου», το «eşit», το «equally», είναι το… ζουμί τής υπόθεσης. Το πέτυχαν, μαζί μ’ άλλα ομοούσια, οι Τούρκοι στις 11.2.2014.
ΕΓΡΑΨΕΣ, ΓΙΑ τη «μία και μόνη κυριαρχία» ότι, η 11.2.2014 προνοεί την: «Κυριαρχία η οποία εκπηγάζει από Ε/κ και Τ/κ». Η κρισιμότατη λέξη που παρέλειψες, απ’ το αυθεντικό κείμενο, είναι η λέξη «ΕΞΙΣΟΥ». Ιδού το επίσημο κείμενο στην 3η παράγραφο τής 11.2.2014 και στις τρεις γλώσσες:
- Ελληνιστί: «Κυριαρχία η οποία προέρχεται εξίσου από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους».
- Τουρκιστί: «Bu egemenlik Kibrisli Rumlar ve Kibrisli Türklere eşit yayilacaktir»
- Αγγλιστί: «Sovereignty which emanates equally from Greek Cypriots and Turkish Cypriots».
ΕΚΕΙΝΟ, λοιπόν, το «εξίσου», το «eşit», το «equally», είναι το… ζουμί τής υπόθεσης. Το πέτυχαν, μαζί μ’ άλλα ομοούσια, οι Τούρκοι στις 11.2.2014.
ΓΣΕΒΕΕ: Μειωμένο εισόδημα το 75% των Ελλήνων
Αυτά προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από την έρευνα εισοδήματος για το 2016 που πραγματοποίησε η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος (ΓΣΕΒΕΕ), η οποία θα παρουσιαστεί αναλυτικά την Τρίτη σε συνέντευξη Τύπου, που θα δοθεί στο Αμφιθέατρο της ΓΣΕΒΕΕ (Αριστοτέλους 46, Αθήνα).
Μένουμε Ευρώπη, Ελλάδα δεν μένουμε
Πολύ αισιόδοξη για το μέλλον της χώρας είναι η έρευνα που πραγματοποίησε η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος για το 2016.
Σύμφωνα με την έρευνα, το 75% των Ελλήνων είχε συρρίκνωση των εισοδημάτων του το 2016, ενώ το 35% ζει με εισόδημα κάτω των 10 χιλιάδων ευρώ ετησίως, οπότε αποδεικνύεται περίτρανα πως όλη αυτή η ευτυχία που βλέπουμε να φουντώνει καθημερινά γύρω μας τα τελευταία εφτά χρόνια δεν οφείλεται στα χρήματα αλλά σε ανώτερα ιδανικά και πνευματικές αναζητήσεις.
Οι Έλληνες θα γίνουν ο πρώτος λαός, παγκοσμίως, που θα ζει χωρίς χρήματα, προκαλώντας για μια ακόμα φορά τον θαυμασμό της ανθρωπότητας.
Αν καταργήσουμε εντελώς το χρήμα, θα πάψει και ο εθνικός διχασμός για το ευρώ και την δραχμή.
«Από τον Οτσαλάν και τη παράδοσή του στους 8 Τούρκους που ζητούν άσυλο η ντροπή είναι ίδια»
Ο χειρισμός της υπόθεσης Οτσαλάν από την εθνικώς ανάξια κυβέρνηση του Σημίτη κηλίδωσε ανεξίτηλα το όνομα της Ελλάδος. Ένα μικρό έθνος με αποθέματα διεθνούς σεβασμού για το ιστορικά πρόσφατο κλέος ανδρείας, απώλεσε τότε την όποια ηθική του θωράκιση και στιγματίστηκε στη διεθνή κοινωνία για χαμέρπεια και ποταπότητα.
Είναι εμπύρινα χαραγμένη στα βιώματα του γράφοντος η εικόνα μικτής ελληνο-γαλλικής συνάθροισης σε συγγενικό σπίτι του Παρισιού, όταν με το άνοιγμα της τηλοψίας για το βραδινό δελτίο ειδήσεων, ο παρουσιαστής βροντερά αναγγέλλει, με λέξεις και έκφραση που πάγωσαν την ομήγυρη: « Les Grecs ont donné Otsalan !». Φράση που στην -επίτηδες επιλεγείσα- γαλλική αργκό σημαίνει:
Οι Έλληνες πρόδωσαν/κάρφωσαν τον Οτσαλάν!
Στα 28 χρόνια ζωής στη Γαλλία, ουδέποτε δεχθήκαμε (ο γράφων και η οικογένειά του) καταπρόσωπα τέτοιο μαστίγωμα εθνικής ταπείνωσης. Σταθερά στο προσκήνιο της ελληνο-γαλλικής επικαιρότητας όλη αυτή την περίοδο, υπήρξαν ώρες εντροπής για την κομπλεξική δουλικότητα Ελλαδιτών πολιτικών επισκεπτών στο Παρίσι-όπως και χαρές εθνικής υπερηφάνειας, κατά τις επισκέψεις των προέδρων Τσάτσου και Σαρτζετάκη. Η «παράδοση του Οτσαλάν» υπήρξε η εμπειρία της έσχατης καταισχύνης. Στη Γαλλία η φράση « il les a donné» ήταν δακτυλοδείξημο στιγματισμού και αναγόταν στη γερμανική κατοχή και στο «κάρφωμα» των κρυμμένων Εβραίων στα Ες Ες. Οι ΄Ελληνες της συντροφιάς εκείνο το βράδυ θα θέλαμε ν’ ανοίξει η γη να μας καταπιεί…
Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2017
Β΄ Πανελλήνια Συνάντηση Φωκιανών
Ολοκληρώθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία στις 19 Νοεμβρίου 2016 στην Παλαιά Φώκαια Αττικής το αντάμωμα των Φωκιανών, που διοργάνωσαν από κοινού η Κοινότητα Παλαιάς Φώκαιας Αττικής και το Πανελλήνιο Συντονιστικό Φωκιανών Κοινοτήτων και Συλλόγων.
Τώρα, εμείς οι Φωκιανοί κάνουμε τα πρώτα μας βήματα για να γνωρισθούμε, να επικοινωνήσουμε και να οργανωθούμε σε πανελλήνιο επίπεδο. Η συμμετοχή του κόσμου ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Πρώτη φορά από το 1922 ανταμώθηκαν τόσοι πολλοί Μικρασιάτες Φωκιανοί (μεταξύ των οποίων έσμιξαν και μέλη οικογενειών άγνωστοι μέχρι τώρα μεταξύ τους !!!) από διάφορες πόλεις της Ελλάδας και περιοχές της Αττικής (Πειραιά, Δραπετσώνα, Χαιδάρι, Κερατσίνι, Αθήνα κλπ), Κρήτη (Ρέθυμνο), Μεσολόγγι αλλά και από την υπόλοιπη Ελλάδα. Από την Βόρειο Ελλάδα ήλθαν από Νέα Φώκαια Χαλκιδικής, Θεσσαλονίκη (Ιωνική Εστία). Θερμούς χαιρετισμούς έστειλαν ξενιτεμένοι Φωκιανοί από Αμερική, Αυστραλία. Επίσης μας τίμησαν με την παρουσία τους πολλοί Μικρασιάτικοι φορείς, Κωνσταντινουπολίτες κλπ.
Το αδιέξοδο σύστημα και η ανάγκη παραγωγικού οράματος
Οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα, από την κυβερνητική κοροϊδία για το πλεόνασμα, που κατέληξε σε φιάσκο και τροφοδότησε τη νέα διαιώνιση της αξιολόγησης, τα καραγκιοζιλίκια γύρω από τον ΔΟΛ και τον έλεγχό του από την κυβέρνηση, την «επιστροφή» του παρακλήτου ΓΑΠ στο ΠΑΣΟΚ, μέχρι το φαινόμενο Σώρρα, υπογραμμίζουν το αδιέξοδο και την κρίση –μέχρι γελοιοποίησης– του πολιτικού σκηνικού και εν πολλοίς της ίδιας της ελληνικής κοινωνίας.
Η κατάσταση θα ανήκε στη δικαιοδοσία των γελοιογράφων αποκλειστικά αν δεν αφορούσε πολύ σοβαρά θέματα. Διότι όλα αυτά τα καραγκιοζιλίκια εξελίσσονται πάνω σε έναν καμβά αυξανόμενων κινδύνων για την επιβίωση της χώρας, με τη συνεχιζόμενη επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης, την απειλή κυριολεκτικού εξανδραποδισμού του κυπριακού ελληνισμού και, προπαντός, τη γενικευμένη απογοήτευση και τη συλλογική κατάθλιψη της πλειοψηφίας των Ελλήνων, που τους κάνει ανίκανους να αντιδράσουν θετικά μπροστά στην παρακμή της χώρας.
Αυτή η γενικευμένη ανημποριά, που έχει σκεπάζει σαν μολυβένιο πέπλο την ελληνική κοινωνία –ιδιαίτερα μετά την (καταστροφική) απάτη του δημοψηφίσματος και τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015–, δεν δείχνει ακόμα σημεία αναστροφής διότι οι Έλληνες, μέσα σε έξι ή εφτά χρόνια, νιώθουν πως οι προσπάθειές τους είναι απελπισμένες «σαν των Τρώων» και δεν υπάρχει διέξοδος.
Σωτηρία, ίσως, ο κοσμοπολιτισμός
Πρόκειται για «κρίση» ή για «παρακμή»;
H ορθή διάγνωση είναι προϋπόθεση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση, προϋπόθεση για την ελπίδα – αν υπάρχει.
Eμπεριστατωμένα διεγνωσμένη είναι η διεθνής κρίση. Eχει ορατό επίκεντρο ή άξονα την οικονομία και ταλαιπωρεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού της γης. Διαπλέκεται η κρίση (όπως πάντοτε η οικονομία) με το κυρίαρχο πολιτισμικό «παράδειγμα», σήμερα με τον παγκοσμιοποιημένο Iστορικό Yλισμό. Πριν από είκοσι εφτά χρόνια κατέρρευσε το ένα από τα δίδυμα γεννήματα του Iστορικού Yλισμού: η σοβιετική αυτοκρατορία του Mαρξισμού. Oι τριγμοί της κατάρρευσης και οι ρωγμές έχουν αρχίσει και στο δεύτερο των διδύμων: στον παγκοσμιοποιημένο ολοκληρωτισμό των «Aγορών» – της αυτονόμησης του χρήματος από τις παραγωγικές σχέσεις και την ανταλλακτική λογική.
Aραγε στην Eλλάδα ζούμε τις επιπτώσεις της παγκοσμιοποιημένης κρίσης του «παραδείγματος»; ΄H καμουφλάρουμε με τη λεοντή της οικονομικής συμφοράς ένα ιθαγενές φαινόμενο κοινωνικής αποσύνθεσης και πολιτισμικού εκβαρβαρισμού; Δεκαετίες τώρα συντηρούμε, με την ψήφο μας και με μια καλοστημένη ραδιοτηλεοπτική αγυρτεία, ένα κομματικό σύστημα ανίκανο και φαύλο. Eξωφρενικά ανίκανο να ανταποκριθεί στις θεμελιώδεις ανάγκες του συλλογικού βίου. Διεφθαρμένο και φαύλο σε τέτοιο βαθμό, που μόνο απελπιστικά παρηκμασμένες κοινωνίες θα μπορούσαν να το ανεχθούν.
Τι χρη δραν;
Κάποτε ένας δημοσιογράφος βλέποντας το προπτυχιακό πρόγραμμα του κορυφαίου Πανεπιστημίου Χάρβαρντ παρατήρησε ότι το ποσοστό των υποχρεωτικών μαθημάτων Ανθρωπιστικής Παιδείας έφτανε το 22% του συνόλου των μαθημάτων, εγγίζοντας το 30% στα κατ' επιλογήν αντίστοιχα. Πλησίασε, λοιπόν, τον πρύτανη και στομφωδώς τον ρώτησε: «Αλήθεια, κύριε πρύτανη, σε τι θα ωφελήσουν τον πολιτικό μηχανικό οι τόσες πολλές ανθρωπιστικές αφηγήσεις;».
Τον κοίταξε ο πρύτανης και μειλίχια του απάντησε: «Φίλτατε, σας πιάνω αδιάβαστο. Ο πολιτικός μηχανικός που θα λάβει ανθρωπιστικές γνώσεις θα γίνει κατ' αρχάς καλύτερος άνθρωπος, καλύτερος μηχανικός, θα γίνει, κυρίως, κατά Αριστοτέλη, “ον πολιτικόν”». Και συνέχισε, βάζοντας στο στόμα του τ' ανείπωτα λόγια του ποιητή Εζρα Πάουντ:
Η Συριακή σύγκρουση από τη σκοπιά του Διεθνούς Δικαίου...
Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr
Επίδειξη δύναμης από Τερέζα Μέι εναντίον Βερολίνου, Βρυξελλών
Το χειρότερο δυνατό σενάριο, για τη Γερμανία, υλοποιήθηκε την Τρίτη με αφορμή την πολυαναμενόμενη ομιλία της βρετανίδας πρωθυπουργού στην οποία θα περιέγραφε το σχέδιο εξόδου της Αγγλίας από την ΕΕ.
Πετώντας στο καλάθι των αχρήστων όλα τα ήπια σενάρια στα οποία ήλπιζαν οι Ευρωπαίοι, η Τερέζα Μέι, στη σημαντικότερη ομιλία που εκφώνησε μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας εξήγγειλε το πιο «σκληρό Brexit» που μπορούσαν να φανταστούν Βρυξέλλες και Βερολίνο.
Η αλήθεια είναι πώς και μόνο το γεγονός ότι το σχέδιο εξόδου εκφωνήθηκε έξι μήνες μετά το δημοψήφισμα, όταν οι Ευρωπαίοι ζητούσαν την ενεργοποίηση του άρθρου 50 την επομένη κιόλας και την επιτάχυνση όλων των διαδικασιών ώστε να μη δημιουργηθεί προηγούμενο, αποτέλεσε χαστούκι στους μηχανισμούς της ΕΕ. Έκτοτε η θέση του Λονδίνου έναντι της ΕΕ ενισχύθηκε απροσδόκητα, διαμορφώνοντας μια ετεροβαρή για τις Βρυξέλλες ισορροπία δυνάμεων, λόγω της διάψευσης όλων των αρνητικών προβλέψεων για τη βρετανική οικονομία. Μάλιστα αντί των σεναρίων αποκάλυψης, όλοι οι δείκτες (για τουρισμό, βιομηχανία, κατασκευές και υπηρεσίες) κινούνται θετικά, εξ αιτίας της υποχώρησης τη στερλίνας. Υπέρ της Μέι είναι και οι βραχυχρόνιες προβλέψεις καθώς τα μέτρα ενίσχυσης της αμερικανικής οικονομίας που θα ενεργοποιήσει τάχιστα ο Τραμπ θα ωφελήσουν άμεσα τις βρετανικές εξαγωγικές επιχειρήσεις. Όσο για τους Γερμανούς, αν κάτι κρατούν μέχρι στιγμής είναι τις απειλές του Τραμπ για εισαγωγικούς δασμούς στα αυτοκίνητα ύψους 35%. Γιατί επομένως να μην κάνει η Μέι επίδειξη δύναμης, προκρίνοντας ένα επιθετικότατο σχέδιο εξόδου, σε βαθμό βρετανικά κι ευρωπαϊκά Μέσα να αναρωτιούνται αν μπλοφάρει…
Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017
ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Να μην μας διαφεύγουν...
...Ουσιαστικές «λεπτομέρειες». Έχουμε επιμείνει στην αρθρογραφία μας για το κυπριακό πως η παραμικρή απομάκρυνση από την ουσία του προβλήματος, οδηγεί και σε λάθος προτάσεις για την λύση του. Αυτή η απομάκρυνση, διαστρέβλωση του, έγινε ήδη πριν από 48 χρόνια. Όταν για τους γνωστούς λόγους η τότε κυβέρνηση της ΕΡΕ (Κωνσταντίνου Καραμανλή πρωθυπουργού και Ευάγγελου Αβέρωφ υπ. Εξωτερικού) αποδέχτηκε την πρόταση / παγίδα της Αγγλικής κυβέρνησης για λύση του Κυπριακού σε συνεργασία με την Τουρκία.
Το πρόβλημα από αγώνα ενάντια στην Αγγλική κυριαρχία, από αποτίναξη της Βρετανικής αποικιοκρατικής κυριαρχίας, από αντίθεση δηλαδή της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού της Κύπρου που ήταν Έλληνες, παρουσιάστηκε σαν πρόβλημα συνύπαρξης Ελλήνων και Τούρκων!! Έγινε δηλαδή πρόβλημα δικοινοτικό!! Στην βάση αυτή που διαστρέβλωνε πλήρως την φύση του αγώνα των Κυπρίων (ΕΟΚΑ κλπ) οδηγηθήκαμε στην προδοσία του αγώνα με τις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου και στην κολοβή ανεξαρτησία του νησιού, στον αποκλεισμό της Αυτοδιάθεσης-Ένωσης, το καθεστώς των εγγυητριών δυνάμεων (όπου οι 2 από τις τρείς ήτανε αυτές ενάντια στις οποίες αγωνίστηκε ο κυπριακός ελληνισμός) και σε ό,τι ακλούθησε μέχρι σήμερα.
Έτσι η «προστασία» της τουρκοκυπριακής μειοψηφίας που υπήρξε το μακρύ χέρι της Οθωμανικής κυριαρχίας στην Κύπρο για αιώνες, αναγορεύτηκε στο υπ. αριθμό ζητούμενο της λύσης του προβλήματος. Η Τουρκία εν τω μεταξύ απαλλαγμένη από τον Σουλτάνο και «δημοκρατική» τώρα πια, είχε παραιτηθεί κάθε αξίωσης στην παλιά «κτήση» της με τη Συνθήκη της Λοζάνης.
Ο Λένιν μάλιστα είχε ενθουσιαστεί με τον «επαναστάτη» Κεμάλ Αττατούρκ που σε τηλεγράφημα του έγραφε:
Το Ανακλητό…
ΒΕΒΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ότι δεν πρόκειται να ψηφιστεί από την ισχύουσας κομματικής σύνθεσης σημερινή Βουλή, η πρόταση νόμου της Συμμαχίας Πολιτών για τη θεσμοθέτηση τού Ανακλητού τών εκάστοτε εκλεγομένων στην εξουσία, πριν λήξει η θητεία τους, εάν κάποια στιγμή η λαϊκή πλειοψηφία, δηλαδή ο Εντολέας λαός, κρίνει ότι παραβίασαν την εντολή εκείνοι, στους οποίους με την ψήφο του την είχε αναθέσει, ως Εντολοδόχους του, κι αθέτησαν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις και δεσμεύσεις.
ΕΙΝΑΙ, ΟΜΩΣ, εξίσου βέβαιο ότι οι νουνεχείς πολίτες, όταν βαθύτερα την μελετήσουν και την στοχαστούν, είτε ανήκουν ακόμη στους ψηφοφόρους τών οιωνδήποτε κομμάτων, είτε απαξιώνοντας το κομματικό σύστημα διογκώνουν τα αυξανόμενα ποσοστά τής Αποχής, στην πλειοψηφία τους, θα την υποστηρίξουν. Ως μία βαλβίδα ανάκτησης μέρους τής λαϊκής κυριαρχίας - δηλαδή της ουσιωδέστερης ουσίας του δημοκρατικού πολιτεύματος - απ’ τον ίδιο τον λαό.
- ΩΣΤΕ: Έγκαιρα ο λαός (κι αυτό είναι το σπουδαιότερο), χωρίς να περιμένει τη χρονική λήξη τής 5ετούς θητείας του Εντολοδόχου του, να έχει θεσμικά, από τον νόμο, τη δυνατότητα, ως πλειοψηφία του κυρίαρχου λαού, να του αφαιρεί τη λαϊκή εντολή, όταν η πλειοψηφία βουληθεί ότι ο Εντολοδόχος παραβίασε τη λαϊκή Εντολή.
Κομμουνιστές και “Κομμουνιστές” στην Κύπρο για την Κύπρο
“Θεωρούμε ως λαό της Κύπρου και τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους, αλλά ΔΕΝ θεωρούμε την Κύπρο Ελληνική, όπως θεωρούν κάποιοι”, είπε χαρακτηριστικά προχτές, στην εκπομπή του ΡΙΚ, ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, ‘Αντρος Κυπριανού.
Μεταξύ των κάποιων προφανώς συγκαταλέγεται και ο μεγάλος Τούρκος ποιητής και κομμουνιστής Ναζίμ Χικμέτ, που πέρασε πολλά χρόνια της ενήλικης ζωής του σε φυλακές και εξορίες και του οποίου τα έργα μεταφράστηκαν σε πενήντα γλώσσες, μεταξύ των οποίων και τα ελληνικά.
Η εφημερίδα Αυγή, που για να την αγοράσεις στην Ελλάδα από περίπτερο έπρεπε, το 1955, να κάνεις ειδική επιχείρηση, για να μην καταλήξεις στην Ασφάλεια, έγραφε στο φύλλο 174 εκείνου του έτους:
“Ο Χικμέτ απηύθυνε μήνυμα στους Τούρκους της Κύπρου, στο οποίο τονίζει ότι “η Κύπρος ήταν πάντοτε ελληνική”. “Δεν υπάρχει”, γράφει, “κανένα ζήτημα για την ελληνικότητα της νήσου. Η πλειοψηφία των κατοίκων της είναι ‘Ελληνες και δίκαια αγωνίζονται για την ‘Ενωσιν της νήσου με την Ελλάδα”. Απευθυνόμενος ειδικότερα στην τουρκική μειονότητα της Κύπρου, ο Τούρκος ποιητής τονίζει ότι “πρέπει να συνεργασθή με τους ‘Ελληνες Κυπρίους για την απαλλαγή της νήσου από τον Αγγλικό ιμπεριαλισμό”. “Μόνο”, γράφει, “όταν η νήσος απαλλαγή από τους ‘Αγγλους ιμπεριαλιστάς, οι Τούρκοι κάτοικοί της θα μπορέσουν να ζήσουν πραγματικά ελεύθεροι…”
Το πόρισμα των Συριζανέλ για τα δάνεια κομμάτων και ΜΜΕ και … η άλωση του ΔΟΛ
Σκίτσο του Ηλία Μακρή
Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 130
Οι Σύριζα-Ανέλ έδωσαν την προηγούμενη Τρίτη το πόρισμά τους για την Εξεταστική Επιτροπή Ελέγχου για τα τραπεζικά δάνεια που χορηγήθηκαν στα κόμματα και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Μετά από επτά ολόκληρα χρόνια που οι συριζαίοι κατήγγειλαν το περιβόητο τρίγωνο διαπλοκής κομμάτων, τραπεζών και ΜΜΕ και οχτώ μήνες που διήρκεσε η επιτροπή, κατά την οποία παρήλασαν οι ισχυρότεροι μηντιάρχες και τραπεζικοί παράγοντες της χώρας, το πόρισμα της πλειοψηφίας είναι… μια τρύπα στο νερό.
Η πλειοψηφία έκρινε από τη διερεύνηση που έκανε ότι δεν προκύπτουν ευθύνες πολιτικών προσώπων, κάτι που σημαίνει ότι δεν πρόκειται να κατατεθεί αίτημα συγκρότησης προανακριτικής επιτροπής της Βουλής, άρα ο πολιτικός κόσμος είναι καθαρός. Για τις ευθύνες τώρα τραπεζών και ΜΜΕ η πλειοψηφία δηλώνει αναρμόδια και προτρέπει τη δικαιοσύνη να διερευνήσει τις τυχόν ευθύνες τους.
Σχετικά με το «εθνικιστικό ντελίριο» του Τραμπ
Η «αριστερά» της Παγκοσμιοποίησης εκπληρώνει το ρόλο της (αυτόν του «ξεπλύματος» και του δεκανικιού της Παγκοσμιοποίησης), με τη δαιμονοποίηση των ιδεολογημάτων του διεθνούς χρηματιστηριακού κεφαλαίου: Των ιδεολογημάτων του «εθνικισμού», του «ρατσισμού», της «ξενοφοβίας», της «πολυπολιτισμικότητας» και CIA… Είναι αυτή η «αριστερά» που έχει αναγάγει σε «σκιάχτρα» όλα τα ιδεολογήματα της Νέας Τάξης…
Δεν υπάρχει κείμενο αυτής της «αριστεράς» (σε όλες τις αποχρώσεις της, ιδιαίτερα τις «αριστερίστικες») το οποίο να μην έχει ως κεντρικό του άξονα ένα από αυτά τα «σκιάχτρα»: Του «εθνικισμού» και του «ρατσισμού» κατά κανόνα…
Ο «εθνικισμός» και ο «ρατσισμός» έχουν υποκαταστήσει κυριολεκτικά την αφετηρία κάθε ταξικής ανάλυσης: Την ταξική πάλη…
Τα πάντα κινούνται με απόλυτο κριτήριο τον «εθνικισμό», το «ρατσισμό» κ.λπ…
Το άλλο μας μισό
Μισός μισθός,
μισή σύνταξη, μισή περίθαλψη, μισή παιδεία, μισές διακοπές, μισές ευχές, μισοί άνθρωποι.
Επτά χρόνια τώρα εποχή εκπτώσεων. Έκπτωση στην ξενοιασιά, στη βεβαιότητα για τη
δουλειά, στα εξασφαλισμένα γηρατειά, στην αξιοπρέπεια.... Έκπτωση στη διεκδίκηση,
στα όνειρα, στα ιδανικά.
Ένα μαραμένο
«καλή χρονιά», κι αμέσως μετά ένα τρομαγμένο «την υγειά μας νάχουμε, πάνω απ' όλα»,
οι ευχές για την υποδοχή του νέου Έτους. Καμιά προσμονή, κανένα όνειρο. Βασανιστική
υποψία- βεβαιότητα ότι όλα θα πάνε χειρότερα. 126.956 εργαζόμενοι αμείβονται
με μεικτό μηνιαίο μισθό έως 100 ευρώ, για δυο ή τρεις μέρες τη βδομάδα. Συνολικά
343.760 εργαζόμενοι αμείβονται με μηνιαίους μισθούς από 100 έως και 400 ευρώ μεικτά,
σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, στον ιδιωτικό τομέα. Κάτι ανάμεσα
Βουλγαρία και Κίνα. Και τα λίγα ευρώ, να πετάνε στους φόρους. Γιατί τα ευρώ είναι
άψυχα πράγματα και δεν έχουν καρδιά και αισθήματα, αλλά φτερά σίγουρα έχουν.
Η αντίσταση στην ευρω-κατοχή: Με αφορμή μια αποκαλυπτική δημοσκόπηση (βίντεο)
Το 2002 η Ελλάδα παρέδωσε τη νομισματική κυριαρχία της στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και μετέτρεψε το 75% του τότε Δημόσιου Χρέους της, από δραχμές που ήταν, σε ευρώ. Έτσι το σύνολο του χρέους έγινε χρέος σε συνάλλαγμα, αφού η χώρα μας δεν έχει το δικαίωμα να εκδίδει ευρώ. Από τότε οι τόκοι και τα χρεολύσια του Δημόσιου Χρέους πληρώνονται υποχρε-ωτικά από νέα δάνεια που δεν αποπληρώνουν, αλλά ανακυκλώνουν αενάως το χρέος.
Οκτώ χρόνια μετά, το 2010, η Ελλάδα χρεοκόπησε, αφού δεν μπορούσε να δανείζεται από τις «αγορές», με βιώσιμο επιτόκιο, και μπήκε στα Μνημόνια, δηλαδή στο «αναμορφωτήριο», του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Οι δανειστές ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας, οι εγχώριες κυβερνήσεις έγιναν μαριονέτες τους, η εθνική κυριαρχία απωλέσθη και η Ελλάδα έγινε αποικία.
Μεταρρυθμίσεις, μεσοπρόθεσμα προγράμματα, προαπαιτούμενα και αξιολογήσεις τέθηκαν στην ημερήσια διάταξη. Η οικονομία συρρικνώθηκε δραματικά (χάθηκε το 26% της εγχώριας παραγωγής), η κοινωνία διαλύθηκε, η ανεργία έλαβε εφιαλτικές διαστάσεις (περισσότερο από το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού είναι άνεργο ή υποαπασχολείται), εκατοντάδες χιλιάδες μορφωμένοι Έλληνες...
μετανάστευσαν και η δημόσια, καθώς και η ιδιωτική περιουσία λαφυραγωγούνται. Όλα αυτά έγιναν στο όνομα του ενιαίου νομίσματος και του ευρω-χρέους.
Η Κυπριακή Δημοκρατία κινδυνεύει από ελληνικά χέρια
Αν η πολυετής ανάμειξή του στην πολιτική έχει ως μόνη κατάληξη τη διαπίστωση ότι η Κυπριακή Δημοκρατία κινδυνεύει από την κατοχή, τότε ο Νίκος Αναστασιάδης, είτε είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως, είτε γνωρίζει τα γεγονότα, αλλά τα διαστρεβλώνει για να στηρίξει την καταστροφική για το κυπριακό κράτος πολιτική του.
Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ο βράχος απέναντι στην κατοχή. Η Κυπριακή Δημοκρατία άντεξε σε ένα τουρκικό πραξικόπημα (1963), άντεξε σε ένα χουντικό πραξικόπημα, άντεξε σε μία βάρβαρη εισβολή, άντεξε σε μία διεθνή συνωμοσία με συμμετοχή Κυπρίων πολιτικών και κομμάτων για την κατάλυσή της (σχέδιο Ανάν), άντεξε σε απειλές, υπονομεύσεις και θα αντέχει και θα επιβιώνει για πάντα.
Η Κυπριακή Δημοκρατία κινδυνεύει μόνο, εάν βρεθούν ελληνικά χέρια να υπογράψουν τη διάλυσή της. Κινδυνεύει από όσους αποδέχθηκαν το σχέδιο Ανάν για διάλυσή της, όσους την υπονόμευσαν με διεθνείς καταγγελίες εναντίον της, από όσους απεργάζονται σήμερα λύση η οποία την καταργεί.
Η Κυπριακή Δημοκρατία κινδυνεύει μόνο, εάν βρεθούν ελληνικά χέρια να υπογράψουν τη διάλυσή της. Κινδυνεύει από όσους αποδέχθηκαν το σχέδιο Ανάν για διάλυσή της, όσους την υπονόμευσαν με διεθνείς καταγγελίες εναντίον της, από όσους απεργάζονται σήμερα λύση η οποία την καταργεί.
Αντιθέσεις και Αντιφάσεις του Παγκόσμιου Ιμπεριαλισμού: Η εκλογή Τράμπ
Αν ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής και οργάνωσης της κοινωνίας δεν κινείτο μέσα σε αντιθέσεις και αντιφάσεις, αν και στην εποχή του ιμπεριαλισμού – της κυριαρχίας των μεγάλων μονοπωλιακών ενώσεων, των διεθνών πια κοντσέρν, του κρατικο-χρηματοπιστωτικού μονοπωλιακού κεφαλαίου – μπορούσε να απαλλαγεί από τις σύμφυτες στο σύστημα αυτό αντιθέσεις, τότε θα ζούσαμε σε έναν παράδεισο ή το «τέλος της ιστορίας».
Αλλά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η ενότητα και πάλη των αντιθέσεων διαπερνάει όλη την ανθρώπινη ιστορία και όλη την φύση. Υπάρχουν βέβαια αντιθέσεις ανταγωνιστικές και αντιθέσεις μη-ανταγωνιστικές. Η πάλη των τάξεων ανήκει στις πρώτες. Αλλά και πολλές από τις αντιθέσεις μέσα στους κόλπους του κυρίαρχου συστήματος, του ίδιου του κοινωνικού-πολιτικού μπλοκ εξουσίας εξελίσσονται σε ανταγωνιστικές. Οι παγκόσμιοι και τοπικοί πόλεμοι αποτελούν την καλύτερη απόδειξη. Κανένας μεγάλος πόλεμος δεν υπήρξε αποτέλεσμα της σύγκρουσης των βασικών ανταγωνιστικών τάξεων: αστικής τάξης και προλεταριάτου. Μπορεί η εργατική τάξη να πήρε μέρος σε αυτούς, να τάχθηκε στο πλευρό της μιας πλευράς των συγκρουόμενων, αλλά ο πόλεμος δεν ήτανε καθαρά και αποκλειστικά δικός της. Και ούτε η νίκη της πλευράς με την οποία είχε συνταχθεί και πολεμήσει υπήρξε τελικά νίκη δική της.
Αλλά δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η ενότητα και πάλη των αντιθέσεων διαπερνάει όλη την ανθρώπινη ιστορία και όλη την φύση. Υπάρχουν βέβαια αντιθέσεις ανταγωνιστικές και αντιθέσεις μη-ανταγωνιστικές. Η πάλη των τάξεων ανήκει στις πρώτες. Αλλά και πολλές από τις αντιθέσεις μέσα στους κόλπους του κυρίαρχου συστήματος, του ίδιου του κοινωνικού-πολιτικού μπλοκ εξουσίας εξελίσσονται σε ανταγωνιστικές. Οι παγκόσμιοι και τοπικοί πόλεμοι αποτελούν την καλύτερη απόδειξη. Κανένας μεγάλος πόλεμος δεν υπήρξε αποτέλεσμα της σύγκρουσης των βασικών ανταγωνιστικών τάξεων: αστικής τάξης και προλεταριάτου. Μπορεί η εργατική τάξη να πήρε μέρος σε αυτούς, να τάχθηκε στο πλευρό της μιας πλευράς των συγκρουόμενων, αλλά ο πόλεμος δεν ήτανε καθαρά και αποκλειστικά δικός της. Και ούτε η νίκη της πλευράς με την οποία είχε συνταχθεί και πολεμήσει υπήρξε τελικά νίκη δική της.
Μήπως είναι η στιγμή;
Το κυπριακό, γνωρίζει αυτές τις μέρες, μεγάλο ενδιαφέρον στην Ελλάδα. Το μεγαλύτερο, στα τελευταία τριάντα και παραπάνω χρόνια. Καθώς εκδηλώνεται αυτή η προσοχή, ας εξετάσουμε τα ακόλουθα δεδομένα:
- Η κατέχουσα στρατιωτικά την βόρεια Κύπρο Τουρκία, βρίσκεται σε δυσχερέστατη πολιτικά-στρατιωτικά κατάσταση στο εσωτερικό της, εξαιτίας της εμφύλιας διαμάχης με το κίνημα Γκιουλέν, της κουρδικής αντίστασης στην γενοκτονία τους και των τυφλών αυτοκτονικών επιθέσεων του ISIS (ισλαμικό κράτος).
- Στις ΗΠΑ αναδιατάσσεται η πολιτική εξουσία και ο διεθνής προσανατολισμός τους, με πρόταξη της εσωτερικής κατάστασής τους και όχι της παγκόσμιας.
- Στην Ευρώπη, μετά το Brexit, ισχυροποιούνται ακατάπαυστα τα αντιγερμανικά-πατριωτικά πολιτικά ρεύματα, όσων αρνούνται την πολτοποίηση των εθνών και των πολιτισμών.
Συνεπώς, δημιουργείται κενό στην έως τώρα ασκούμενη πολιτική από τα διεθνή ισχυρά κέντρα και, έναντι της Ελλάδας και, έναντι της Τουρκίας. Αναθεωρούνται στρατηγικές και αναδιοργανώνονται συσχετισμοί.
Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017
Μια σουηδική ματιά στον κόσμο
Έλα τώρα εσύ και πες μου πώς τα καταφέρνουμε σε 30 λεπτά να χωρέσουμε τόση ουσία, αλλά η προοπτική μιας -επιτέλους- χαλαρής ημέρας στην κλινική μας έχει δώσει την ενέργεια και την διαύγεια πνεύματος, η απώλεια της οποίας μας χαρακτηρίζει συνήθως.
Το μέγα φιλοσοφικό ερώτημα είναι η έλλειψη προσωπικού, ιατρικού και παραϊατρικού, στο σουηδικό σύστημα υγείας.
Η απάντηση που δίνω, όπως κάθε φορά που το θέμα έρχεται στη συζήτηση, είναι πως, αν θέλετε να έρθει κόσμος να δουλέψει, πρέπει να τον πληρώνετε κιόλας.
Μην παρεξηγηθώ, είμαι πολύ καλοπληρωμένος σε σχέση με τον σουηδικό μέσο όρο.
Για την ακρίβεια, όπως και να το δω, ανήκω σίγουρα στο προνομιούχο 2-3% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Μην είμαστε και αχάριστοι γιατί θα μας τιμωρήσει ο θεός -ΑΧΑΧΑΧΑΧΑ- συγγνώμη, λέμε και καμιά μαλ@κία πού και πού.
Δεν ισχύει το ίδιο για νοσηλευτές και βοηθούς νοσηλευτές, και φυσικά μπορεί κανείς να βγάλει τα λεφτά που βγάζει ένας γιατρός και παραϊατρικό προσωπικό σε λιγότερο ψυχοφθόρες δουλειές. Όχι πιο εύκολες, λιγότερο ψυχοφθόρες. Οπότε γιατί να μπλέξει;
Η συνάδελφος διαμαρτύρεται, λέει πως δεν δουλεύουν όλοι για τα χρήματα αλλά και για την ηθική ικανοποίηση του να προσφέρουν κλπ κλπ κλπ.
Για παράδειγμα, αυτή δούλεψε χρόνια εθελόντρια με παιδιά και νέους που κλπ κλπ κλπ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)