Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος): Η επαναστατική προκήρυξη για τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη…

Το μνημείο του Ρήγα στον Πύργο Νεμπόισα στο Βελιγράδι, όπου βρήκε φριχτό θάνατο απο τους Οθωμανούς στις 24/06/1798. Στους Οθωμανούς παραδόθηκε μετά την σύλληψη του απο την Αυστριακή αστυνομία στην Τεργέστη. Η σύλληψη έγινε μετά απο προδοσία του Δημήτρη Οικονόμου, που ήταν μέλος της οργάνωσης του Ρήγα.  Σύμφωνα με τον Κορδάτο, ο Οικονόμου ήταν  πράκτορας του Πατριαρχείου, ορκισμένου εχθρού των ιδεών του Ρήγα, που αμφισβητούσαν την προνομιακή του θέση στο καθεστώς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

ΡΗΓΑΣ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗΣ (ΦΕΡΑΙΟΣ): Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ.

ΑΡΘΡΑ 35

Απόσπασμα από το επαναστατικό του κείμενο «Δίκαια του Ανθρώπου», που περιλαμβάνεται στο κείμενο που εκδόθηκε στη Βιέννη στα 1797 με τίτλο “Νέα Πολιτική Διοίκηση των κατοίκων της Ρούμελης, της Μικράς Ασίας, των Μεσογείων Νήσων και της Βλαχομπογδανίας”

Η επιμέλεια και η γλωσσική προσαρμογή έγινε από τον Γιώργο Πρίμπα

Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος) – Τα Δίκαια του Ανθρώπου.

Την σημαία μην ξεχάσετε να βγάλετε από το μπαλκόνι...

…την Ελληνική. 

Η έννοια της προόδου (και η ανάπτυξη): Η αστική και η μαρξιστική αντίληψη

Του Ευτύχη Μπιτσάκη
Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Ο εκσυγχρονισμός και η ανάπτυξη είναι σήμερα κεντρικός στρατηγικός στόχος

των κυβερνήσεων και κεντρικές έννοιες της προπαγάνδας. Ποια είναι όμως η ουσία αυτής της πολιτικής, η οποία καλύπτεται από την αχλύ της ιδεολογίας; Εκσυγχρονισμός και ανάπτυξη ταυτίζονται με την πρόοδο. Τι σημαίνει όμως πρόοδος; Και ειδικότερα τι σημαίνει πρόοδος στην εποχή της «παγκοσμιοποίησης»;

Η τάση για τεχνολογική ανανέωση, η τάση για αναδιάρθρωση των κεφαλαιοκρατικών σχέσεων και η τάση για παγκοσμιοποίηση, είναι εγγενείς στον καπιταλισμό. Η τάση αυτή έγινε κυρίαρχη στην εποχή μας με τη θυελλώδη ανάπτυξη των φυσικών επιστημών και της τεχνολογίας. Η ανάπτυξη όμως οδήγησε στη γενική ευημερία όπως φαντάζονταν οι ιδεολόγοι της πρώιμης αστικής τάξης; Οδήγησε στην εκλογίκευση των κοινωνικών σχέσεων και στην «αιώνια ειρήνη»; (Καντ). Τα γεγονότα είναι γνωστά. Η τεχνολογική πρόοδος είχε ως συνέπεια την πρωτοφανή αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας και κατά συνέπειαν την πρωτοφανή συγκέντρωση κοινωνικού πλούτου και κεφαλαίου. 

Αργίες...

180 χρόνια Ιστορία σε δυο στιγμιότυπα

Ανάρτηση από: http://papaioannou-giannis.net

Χάος και ΕΕ

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Το χάος μπορεί να είναι ευεργετικό και να προκαλέσει αλλαγές (όσο και εάν οι άνθρωποι αντιδρούν στις αλλαγές) αλλά δεν είναι σίγουρο εάν η νέα κατάσταση που θα διαμορφωθεί θα είναι ευεργετική και σε ποιον θα είναι ευεργετική. 

Ο  Smith (2007) υποστηρίζει ότι θεωρία του χάους είναι η μελέτη του τρόπου που μικρές αλλαγές στα πράγματα ως έχουν την παρούσα στιγμή μπορεί να έχουν πολύ σημαντικές συνέπειες για το μέλλον (το πέταγμα της πεταλούδας). Η θεωρία του χάους πλέον συνδυάζεται με τα οικονομικά και με τη διοίκηση επιχειρήσεων. Πιθανόν να μπορεί να αναχθεί και σε επίπεδο χωρών και γεωοικονομίας.

Ησίοδος

Στη στρατηγική των συμμαχιών των επιχειρήσεων, κάτι που ίσως να μπορεί να αναχθεί στα κράτη, οι επιχειρήσεις που έχουν περισσότερους πόρους μπορούν ευκολότερα να επιλέξουν συνεργάτες σε σχέση με αυτούς που έχουν λιγότερους (όποιος έχει λεφτά φυσά και τη φλογέρα, σύμφωνα με την ελληνική παροιμία). Στην ΕΕ οι ισχυροί είναι οι χώρες του Βορρά και αυτές είναι που επέλεξαν τη διεύρυνση της με  χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και όχι την εμβάθυνσή της.

Μίκης Θεοδωράκης: «Ο Έλληνας στα δύσκολα θα γίνει ραγιάς ή ήρωας»

Του Μίκη Θεοδωράκη

Ο Μίκης Θεοδωράκης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα μιλάει, ανάμεσα σε άλλα, για την κατοχή, την Ρωμιοσύνη αλλά και τον θάνατο.

Στο παρελθόν ο Μίκης Θεοδωράκης είχε δηλώσει ότι οι Έλληνες δεν είναι ώριμοι και έτοιμοι να δεχτούν τα πάντα. Σήμερα θεωρεί ότι δεν είναι έτοιμοι να δεχτούν τις συνέπειες της πολιτικής της υποτέλειας από το μνημόνιο και μετά. Την απόλυτη φτώχια και την τελική καταστροφή του λαού και της χώρας που πλησιάζει με γοργά βήματα.

Στην ερώτηση για το τι τον τρομάζει περισσότερο για το μέλλον αυτού του τόπου, τόνισε ότι ο Έλληνας υποχωρεί μπροστά στην πίεση – επίθεση ελπίζοντας ότι θα βρεθεί κάποιος τρόπος διαφυγής. Όταν όμως ακουμπήσει η πλάτη του στον τοίχο, τότε γίνεται ήρωας ή ραγιάς.

Έχει περάσει δύσκολα στην κατοχή, αλλά δεν θυμάται να έχει ξαναδεί ηλικιωμένους να περιμένουν στην ουρά για να πάρουν ένα λάχανο, σημειώνοντας ότι θυμάται από τότε που ήταν στον ΕΛΑΣ ότι «πεινασμένους και τους αρρώστους δεν τους αφήναμε έτσι. Τους φροντίζαμε παρ’ όλες τις δυσκολίες και τις κακουχίες τους».

Λἀβαρα

Ανάρτηση από: http://www.skitso.biz

Απίστευτο σαμποτάζ απο συστημικό τραπεζίτη του “σημιτιστάν” σε κλειστή σύναξη με Γκάμπριελ! Τι του είπε για τη χώρα και πάγωσαν όλοι…

Μια αποκάλυψη που έβαλε ήδη φωτιά σε πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία , έκανε το απόγευμα στην εκπομπή Αίθουσα Σύνταξης ο Σωτήρης Καψώχας. Ο έγκριτος δημοσιογράφος, αναφέρθηκε σε μυστική σύναξη, που οργανώθηκε στο περιθώριο της επίσκεψης του Γερμανού ΥπΕξ Ζίγκμαρ Γκάμπριελ στην Αθήνα, το απόγευμα της Πέμπτης, από την Γερμανική Πρεσβεία (κατά πάσα πιθανότητα) σε γνωστό ξενοδοχείο, σε στενό κύκλο και στην οποία είχαν προσκληθεί και συμμετείχαν μόνον κορυφαία στελέχη των τεσσάρων συστημικών τραπεζών και δυο-τρεις επιλεγμένοι γνωστοί φιλομνημονιακοί δημοσιογράφοι. Στην σύναξη συμμετείχε όλο το “σημιτιστάν” της τραπεζικής ελίτ στην Ελλάδα, αλλά όχι ο Διοικητής της ΤτΕ και πρωτοπαλίκαρο του σημιτικού συστήματος, Γιάννης Στουρνάρας, προφανέστατα για να προστατευθεί, από όσα θα γίνονταν γνωστό, ότι διαμείφθηκαν.

Ο Ολανδός

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Νύχτες πρεμιέρας

Ανάρτηση από: Jo Di‏ 

Τι έχουν να δουν τα μάτια μου (Θόδωρος Μαραγκός 1984)

Προφητική(?) ταινία, του 1984, από τον Θόδωρο Μαραγκό για την σημερινή κατάσταση.
Το στόρι της ταινίας εξελίσσεται την εποχή του πανίσχυρου ΠΑΣΟΚ και τις προσπάθειας της Ευρώπης να γίνει αυτό που είναι σήμερα...

Γερούν Ντάισελμπλουμ... speeking

Οι κάτοικοι του Ευρωπαϊκού νότου, 

Την έλεγαν «Γιουγκοσλαβία»…

Του Νίκου Μπογιόπουλου

 Ήταν 24 Μάρτη 1999, πριν από δεκαοκτώ χρόνια, όταν άρχιζε το μακελειό που κράτησε 78 μέρες. Ήταν η αρχή του τέλους για την Γιουγκοσλαβία. Μια χώρα που ο λαός της όρθωσε το ανάστημά του στις μεραρχίες του Χίτλερ, δεν υπάρχει πια. Τη διέλυσε το ΝΑΤΟ σε συνεργασία με την ΕΕ.
   Οι χειροκροτητές της θηριωδίας των χιλιάδων νεκρών, των «παράπλευρων απωλειών», των ΝΑΤΟικών «λαθών», των εκτελέσεων αμάχων, του βομβαρδισμού νοσοκομείων, σχολείων, ΜΜΕ και νεκροταφείων (!), αυτοί που κόβουν και ράβουν στα μέτρα τους το Διεθνές Δίκαιο, υποστήριζαν τότε ότι τα αμερικανικά «Στελθ» αποτελούσαν προάγγελο της «δημοκρατίας» και της «ειρήνης» στα Βαλκάνια και τον κόσμο.
   Η αλήθεια είναι ότι εκείνος ο πόλεμος, που έγινε με πρόσχημα τα «δικαιώματα των μειονοτήτων», εξελίχτηκε σε «προληπτικό πόλεμο» στο Αφγανιστάν και μετεξελίχτηκε σε «ανθρωπιστικό πόλεμο» στο Ιράκ. Μετά ακολούθησαν από Λιβύη μέχρι Συρία.
   Στον έναν μόλις χρόνο από τη λήξη των βομβαρδισμών στο «απελευθερωμένο» Κοσσυφοπέδιο είχαν συμβεί τα εξής:

Η Ευρώπη των ταχυτήτων

Ανάρτηση από: https://yannis-ioannou.com

Αναγκαίος ένας νέος, κοινωνικός, δημοκρατικός, πατριωτικός ριζοσπαστισμός

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Την ώρα που στη Ρώμη συνέρχονται οι Eυρωπαίοι ηγέτες για να ξαναδώσουν – αν μπορέσουν – μιαν ανάσα στο τρίζον οικοδόμημα της ευρωένωσης, την ώρα που τα γεωπολιτικά σύννεφα πυκνώνουν αγκαλιάζοντας ακόμα και δια του πολέμου μεγάλες περιοχές, την ώρα που χώρες και κοινωνίες γίνονται καύσιμη ύλη για τη διατήρηση της σπέκουλας και τις εικασίες για 4^η βιομηχανική επανάσταση, την ώρα που οι στρατιές των ανέργων και των προσφύγων δείχνουν πως κύρια τάση είναι η απόρριψη τεράστιων μαζών εργαζομένων σε έναν πλανητικό Καιάδα, την ώρα που η μνημονιακή γκιλοτίνα διαμελίζει διαρκώς τμήματα, περιοχές και βιος μας διαλύοντας τη χώρα και το μήνυμα το’ χουν πάρει χαμπάρι και γείτονες που ορέγονται να συμμετάσχουν στο πλιάτσικο, πλανάται ένα μεγάλο και αμείλικτο ερώτημα: Υπάρχει διέξοδος, σωτηρία, ανάσταση από τον παρατεταμένο θάνατο;

Τα πειραματόζωα της παγκοσμιοποίησης

Της Analyst Team

Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην επιβολή των τεσσάρων βασικών κανόνων της ευρωπαϊκής ένωσης σε παγκόσμιο επίπεδο είναι το εθνικό κράτος – οπότε γίνονται προσπάθειες κατάλυσης του αφενός μεν με τη βοήθεια των υπερχρεωμένων χωρών, αφετέρου με τη δημιουργία πολυπολιτισμικών κοινωνιών μέσω της μετανάστευσης.

«Οι φανατικοί οπαδοί της παγκοσμιοποίησης (αγορές, ελίτ) χρησιμοποιούν (α) τη φιλελεύθερη πολιτική αντίληψη, (β) εκείνα τα κράτη που, έχοντας υπερχρεωθεί, δεν είναι σε θέση να αντιδράσουν όπως η Ελλάδα, (γ) τις πλεονασματικές χώρες όπως η Κίνα και η Γερμανία, καθώς επίσης (δ) τους πρόσφυγες για τη δημιουργία πολυπολιτισμικών κοινωνιών όπως τη Σουηδία, για να καταφέρουν να την επιβάλλουν – όπου όμως το μεγαλύτερο εμπόδιο τους είναι ο οικονομικός εθνικισμός, τον οποίο έχει εγκαινιάσει στην εξουσία ο πρόεδρος Trump».

Ανάλυση

Οι εντάσεις, οι οποίες πηγάζουν από την παγκοσμιοποίηση, συναντώνται επίσης εντός της ΕΕ και της Ευρωζώνης – όπου έχουμε αναφέρει στο παρελθόν ότι, υπάρχει ένα πολιτικό «τρίλημμα», καθώς επίσης ένα αντίστοιχο οικονομικό, πολύ δύσκολα και τα δύο στην επίλυση τους. Ειδικότερα υπενθυμίζουμε τα εξής:

Γερούν φωτιές μας άναψες

Ανάρτηση από:http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Η νεολαία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας κήρυξαν ως ανεπιθύμητο τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Το Μέτωπο της Ένωσης Κομμουνιστών της Ιταλίας, μια νεολαιίστικη οργάνωση, έφτιαξε μέχρι και αφίσα για να δηλώσει πως ο Αλέξης Τσίπρας, είναι ανεπιθύμητος στη Ρώμη και στο Πανεπιστήμιό της, όπου αναμένεται να μιλήσει σε ανοιχτή εκδήλωση που διοργανώνει το Δίκτυο “Transform Europe” με τίτλο: «Μία Ευρώπη για τον Λαό από τον Λαό».

Τό προδομένο ‘21

Ἔφτασε πάλι ἡ ἐπέτειος τῆς ἑλληνικῆς Παλιγγενεσίας καί πᾶμε γιά μιάν ἀκόμη φορά νά τήν προσπεράσουμε χωρίς νά ἀποκτήσουμε τήν παραμικρή ἰδέα γιά τό νόημά της. Τίς σκέψεις αὐτές πυροδότησε ἡ παρουσία μας σέ διάλεξη γιά τήν Ἐπανάσταση ὅπου ἐγέρθησαν πάλι τά γνωστά ἀναπάντητα ἐρωτήματα, διατυπώθηκαν πάλι οἱ μετανεωτερικοί μῦθοι γιά τήν προέλευσή της ἀλλά καί βεβαιώθηκε πώς ἡ ἀρρώστεια τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους εἶναι πολύ βαθύτερη ἀπό τήν οἰκονομική δυσπραγία τῶν τελευταίων 7 χρόνων.

Δέν θά μείνω στά ἐπιμέρους ζητήματα πού ἀκούστηκαν, π.χ. τῆς γνωστῆς ἄμεσης (καί ἀνεδαφικῆς) σύνδεσης τοῦ ‘21 μέ τήν Γαλλική Ἐπανάσταση, ἤ πώς τά φιλελεύθερα πολιτικά κείμενα τῶν ἐπαναστατῶν – σάν τῆς Ἐπιδαύρου – ἦταν μόνο γιά τά μάτια τῶν Εὐρωπαίων (τή στιγμή πού τά συνέτασσαν ἐπαναστάτες / καρμπονάροι καί στήν Εὐρώπη κυριαρχοῦσε ἡ ἀπολυταρχία καί ἡ Ἱερά Συμμαχία!), ἤ πώς ἡ ἔμπνευση τοῦ ‘21 ἦταν ἡ ἀρχαιότητα κι ὄχι τό Βυζάντιο (ὅταν ὅλοι οἱ ἀγωνιστές ἀναφέρονται στήν Πόλη, στόν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο κτλ). Θά σημειώσω ὅμως τόν διάλογο πού ἀκολούθησε σχετικά μέ τήν μελέτη τῆς ἱστορίας τοῦ ‘21 στό ἑλληνικό Πανεπιστήμιο. Ρώτησα λοιπόν τήν καθηγήτρια ἄν θεωρεῖ πώς ἡ Ἐπανάσταση αὐτή, ἡ ληξιαρχική πράξη γέννησης τοῦ κράτους στό ὁποῖο ζοῦμε, ἔχει τή θέση πού τῆς ἀξίζει στά προγράμματα σπουδῶν τῶν ἱστορικῶν Τμημάτων τῆς χώρας. Γιατί μέ μιά ματιά σέ 4-5 ἐξ αὐτῶν διαπίστωσα πώς τά σχετικά μαθήματα εἶναι μία ἐλάχιστη μειοψηφία μέσα σέ ἑκατοντάδες ἄλλα ἀπίθανα, ὅσον δέ ἀφορᾶ τά διδακτορικά ἐκεῖνα βρίσκονται κοντά στό ἀπόλυτο μηδέν. Ἡ ἀπάντηση ἦταν κάτι περί συνολικῆς θεώρησης, περί διεπιστημονικῆς ματιᾶς κτλ. Ἐπέμεινα ρωτώντας συγκεκριμένα γιά τούς ἱστορικούς καί ἡ περίεργη ἀπόκριση ἦταν πώς “τήν μελετοῦν ἀλλά δέν γίνεται ΟΛΑ τά διδακτορικά νά ἀφοροῦν τήν Ἐπανάσταση” (τή στιγμή πού δέν ἀσχολεῖται ΚΑΝΕΝΑ). Κι ὅταν ἔφερα τό παράδειγμα τῶν ἀγγλικῶν δανείων πού ἀκόμα δέν ξέρουμε ἄν μᾶς κατέστρεψαν πυροδοτώντας τόν Ἐμφύλιο ἤ ἄν μᾶς ἔσωσαν δεσμεύοντας τήν Ἀγγλία στό πλευρό μας, “πληροφορήθηκα” πώς δέν ὑπάρχει κεντρική κατεύθυνση καί καθένας ἐπιλέγει νά ἀσχοληθεῖ μέ ὅ,τι θέλει. Στήν τελευταία παρατήρησή μου γιά τό περιρρέον πνευματικό κλῖμα πού ἐπιβάλλει τήν κατεύθυνση, ἡ ἀπάντηση ἦταν πώς μόνο “ἄλλα” καθεστῶτα ἦταν ἐκεῖνα πού ἐπέβαλαν μιά συγκεκριμένη κατεύθυνση!!! (δηλαδή;;;)

Τα 'θελε και τα άκουσε πάλι το έκπτωτο γίδι...

Ανάρτηση από: Παλιό ΠΑΣΟΚ - Το Ορθόδοξο

Η διπλή σκέψη και τα δόγματα της υποταγής

Της Analyst Team

Η πρώτη προϋπόθεση της κοινωνικής ειρήνης, είναι το να έχουν οι φτωχοί το συναίσθημα της αδυναμίας τους να αντιδράσουν – ενώ η Ελλάδα αποτελεί το πειραματικό εργαστήριο που επιτρέπει τις δοκιμές των μεθόδων, μέσω των οποίων μπορεί να επιτευχθεί η κάμψη των αντιδράσεων των Πολιτών.

«Η παρούσα ανάλυση προέρχεται από τη συνένωση δύο προηγουμένων, ενώ ο στόχος της είναι να δώσει μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα – πιστεύοντας πως η επανάληψη είναι απαραίτητη, για την κατανόηση τόσο πολύπλοκων πειραμάτων».

Ανάλυση

Το 2015 ο «πατριώτης» κομματικός συνεργός του πρωθυπουργού δήλωσε ότι, το μνημόνιο σημαίνει πως η Ελλάδα συμβιβάσθηκε, ότι είναι το αποτέλεσμα ενός εκβιασμού, ενώ αποτελεί κυριολεκτικά ένα στυγνό πραξικόπημα των δανειστών – συμπληρώνοντας όμως ταυτόχρονα πως η Ελλάδα συνθηκολόγησε μεν, αλλά δεν παραδόθηκε!

Συγκλονιστική αποκάλυψη που επιβεβαιώνει το ρόλο των ΝΑΤΟϊκών πρακτορείων-ΜΚΟ στην Ελλάδα!

Από το Fb του Γιάννη Ραχιώτη
Αναρτώ κείμενο παραίτησής μου από μέλος της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, επειδή πιστεύω ότι έχει ένα ενδιαφέρον αναφορικά με τη διείσδυση στην Ελλάδα μεγάλων ιδρυμάτων/εργαλείων της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης , τους τρόπους που οργανώνουν αυτή διείσδυση και τους στόχους που κυρίως σχετίζονται με τη διαμόρφωση μιας ισχυρής (αριθμητικά οικονομικά και επικοινωνιακά) φιλοδυτικής /νεοφιλελεύθερης κοινότητας νέων επιστημόνων που θα μπορεί να δράσει σαν πολιτικό υποκείμενο.

" Προς :Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΕΔΑ
Υπόψη : Προέδρου κ.Κων/νου Τσιτσελίκη , Θεσσαλονίκη.
Αντιπροέδρου κ. Δημητρίου Σαραφιανού, Αθήνα.
Κύριοι,

Για την περίπτωση που ακόμη με συμπεριλαμβάνετε στα μέλη της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), ζητώ την άμεση διαγραφή μου.
Ο λόγος είναι η πολιτική κατεύθυνση που τα τελευταία χρόνια προσδώσατε στο Σωματείο. Αναφέρω, ενδεικτικά μόνον:

Επέτειος

Του Στάθη

Τα τελευταία χρόνια η επέτειος της Επανάστασης του 1821 γιορτάζεται με κάποιες δυσκολίες. Αυτό οφείλεται σε δύο παράγοντες: από τη μία ο κομφορμισμός στο τελετουργικό της εορτής, σχολικό ή άλλο, καθώς επίσης και η ταρίχευση της προσέγγισης στο νόημα της επανάστασης, κι από την άλλη η πολλαπλή αμφισβήτηση της ταυτότητας και της καταγωγής του 1821.

Κι έτσι, ο μεν σχολαστικός λόγος για την εθνεγερσία αποχυμώνει την ουσία της, ο δε υπερασπιστικός λόγος -όπως τώρα και ο δικός μου- χάνει συχνά την πανηγυρική αύρα των γεγονότων, αυτήν που εννοούσε ο ποιητής όταν μας καλούσε να «μεθύσουμε με το αθάνατο κρασί του ’21».

Σήμερα που η Ελλάδα χειμάζεται, η μέθη αυτή θα μπορούσε να είναι εθνεγερτική, και για αυτόν ακριβώς τον λόγο έχει εκ προοιμίου -εδώ και πολλά χρόνια- κατασυκοφαντηθεί.

Αθώοση Βατοπεδινών

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Σκέψεις για τη λαϊκή αμφισβήτηση και διαθεσιμότητα σήμερα

Του Ρούντι Ρινάλντι

Οποιοσδήποτε σοβαρός πολιτικός σχεδιασμός δεν μπορεί παρά να εκκινεί από την εκτίμηση της λαϊκής αμφισβήτησης και διαθεσιμότητας, τις τάσεις της και την κατάσταση που διαμορφώνεται ιδιαίτερα στα στρώματα που την προηγούμενη περίοδο είχαν επιδείξει μια ορμητική είσοδο στον πολιτικό στίβο (περίοδος 2010-2012) έχοντας εκρηκτικό χαρακτήρα και με αιχμή την ανατρεπτικότητα.

Από την περίοδο εκείνη μέχρι σήμερα, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι και έχουν αλλάξει αρκετά πράγματα που πρέπει να επισημάνουμε.

Οι πίνακες που παρατίθενται είναι όλοι από το Πολιτικό Βαρόμετρο που διενεργεί κάθε μήνα η εταιρεία Public Issue (www.publicissue.gr). 

Υπάρχει, ογκώνεται, αλλά…

Διαγραφή χρέους ή ρήξη με τους δανειστές

Της Analyst Team

Αυτό που πρέπει να σταματήσει με κάθε θυσία, είναι ο δρόμος προς την καταστροφή και το χάος, ο οποίος είναι στρωμένος με τα μνημόνια – τονίζοντας πως μόνο τα μνημόνια είναι αυτά που εγγυώνται την έξοδο από την Ευρωζώνη και όχι η οικονομική κατάσταση της πατρίδας μας.

.

«Το χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, αφού προηγουμένως μας στέρησε την εθνική μας κυριαρχία, έχει αναχθεί πια σε εθνικό θέμα – αφού, εάν δεν ακολουθήσει η ονομαστική διαγραφή του άμεσα, θα βυθιστεί η Ελλάδα στο χάος. Επομένως θα μετατραπεί σε ένα αποτυχημένο κράτος, με κίνδυνο να χάσει ακόμη και την εδαφική της ακεραιότητα –συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου. 

Ως εκ τούτου, είναι υποχρεωμένες όλες οι πολιτικές δυνάμεις να συνεργαστούν μεταξύ τους στο συγκεκριμένο θέμα, όπως στην περίπτωση που η χώρα μας θα ήταν αντιμέτωπη με μία στρατιωτική απειλή – στηριζόμενες φυσικά από το σύνολο των Πολιτών ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, για τον ίδιο λόγο«.

Το βίντεο του ΚΚΕ για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή επανάσταση

Nτοκιμαντέρ της ΤΟ Βόρειου Τομέα της Οργάνωσης Αττικής της ΚΝΕ

Εξοντώνουν τον λαό επικαλούμενοι «συλλογική ευθύνη»

Του Προκόπη Μπίχτα

Από την ώρα που οι «ελληνικές» κυβερνήσεις έσυραν την χώρα στην κόλαση των μνημονίων, άρχισε μια λυσσαλέα προπαγάνδα περί της δήθεν συλλογικής ευθύνης του ελληνικού λαού για την καταστροφή του. Κατηγορήθηκε και κατηγορείται σαν «ανίκανος», «τεμπέλης», «άχρηστος», «καλοπερασάκιας», «αδιάφορος» και σαν υπαίτιος κάθε κακού. Επίσης κατηγορείται ότι για πολλά χρόνια «καλοπερνούσε με τα λεφτά που του έστελναν οι Ευρωπαίοι πολίτες», παρά το γεγονός ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι δούλευαν τις περισσότερες ώρες μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, τις περισσότερες μέρες του χρόνου και αμείβονταν με τους χαμηλότερους μισθούς. Αυτά συνέβαιναν στις εποχές της «καλοπέρασης»!

Αυτή η προπαγάνδα, η πρωτοφανής σε έκταση, ένταση και διάρκεια, έχει σαν σκοπό να δημιουργήσει στον ελληνικό λαό τύψεις και ενοχές και να τον βυθίσει σε μια ολοκληρωτική εσωτερική συντριβή θρησκευτικού τύπου, ακριβώς όπως η μεσαιωνική καθολική εκκλησία καθιστούσε υπεύθυνο κάθε «αμαρτωλό» για τα βάσανά του, και παρουσίαζε το κάψιμο στην πυρά σαν εξιλέωση για τις αμαρτίες του μέσα από  ένα auto-da-fé, μια «θεάρεστη» πράξη πίστεως. Οι βρωμεροί που γέννησαν και ενορχηστρώνουν αυτά τα ψέματα ξέρουν ότι, ένας άνθρωπος ή ένας λαός που βασανίζεται από συμφορές και θεωρεί υπεύθυνο τον ίδιο του τον εαυτό, δεν μπορεί να αντιδράσει. Αυτό θέλουν.
Αυτή η προπαγάνδα, επίσης αποσκοπεί στο να πείσει τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης ότι οι «άχρηστοι Έλληνες» ευθύνονται για την μοίρα τους, αλλά και για τα δεινά που έρχονται γρήγορα στις δικές τους, «ευημερούσες» κοινωνίες.

΄Εθνος, εθνότητα, εθνική συνείδηση

Της Ιωάννας Τσιβάκου

Στο The Books’ Journal του Μαρτίου, ο πρώην υπουργός Ευάγγελος Βενιζέλος (Ε.Β.) σε κείμενό του για τον Διονύσιο Σολωμό, γράφει αναφερόμενος στη διαδικασία της εθνογένεσης: «Διότι η διαδικασία της εθνογένεσης, όπως γίνεται γενικότερα αποδεκτό πλέον στην επιστημονική συζήτηση, είναι αντίστροφη. Το κράτος είναι αυτό που γεννά την εθνική ταυτότητα και την εθνική συνείδηση. Προηγείται το εθνικό κράτος της εθνικής ταυτότητας» (σ. Ά-Ρ. ολόκληρο το κείμενο του ΕΒ. θα το βρείτε εδώ).

Από πού συμπεραίνει ο Ε.Β. ότι «γίνεται γενικότερα αποδεκτό»; Αγνοεί ή θέλει να αγνοεί την πλούσια βιβλιογραφία (κυρίως ανθρωπολογική) που αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια γύρω από το έθνος και η οποία ήλθε σε αντίθεση με κείμενα γνωστών ιστορικών οι οποίοι ισχυρίζονταν πως το έθνος είναι επακόλουθο του κράτους. Είναι περίεργο ένας καθηγητής της επιστήμης του Δικαίου να αγνοεί τις ουσιαστικές συνιστώσες του έθνους που η σύγχρονη σκέψη έχει φέρει στο φως προκειμένου να αντιμετωπιστούν σε βάθος (όχι μόνο πολιτικό αλλά και ανθρωπολογικό) φαινόμενα όπως του σύγχρονου εθνικισμού.

Ερχονται κατασχέσεις εξπρές: Μόνο τα απαραίτητα για στοιχειώδη διαβίωση θα κρατάει ο οφειλέτης -Τι θα ισχύει για τα ακίνητα

Του Γιώργου Παππού

Μόνο οι… κατσαρόλες και τα απολύτως προσωπικά είδη- προφανώς ρούχα και εσώρουχα- γλιτώνουν από τις κατασχέσεις, οι οποίες θα «τρέχουν» με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και αυτοματοποιημένες διαδικασίες.

Η εγκύκλιος του Διοικητή της ΑΑΔΕ έρχεται απλώς να κοινοποιήσει και να διευκρινίσει τα όσα έφεραν οι αλλαγές στις διαδικασίες επιβολής των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, αλλά η παράθεση των συγκεκριμένων διατάξεων προκαλεί ανατριχίλες, με δεδομένο ότι αφενός ο αριθμός των οφειλετών του Δημοσίου παραμένει πάνω από τα 4,1 εκατομμύρια αφετέρου ο αριθμός των φορολογούμενων εναντίον των οποίων μπορούν να επιβληθούν κατασχέσεις- πλειστηριασμοί, πρέπει να αυξηθεί κατά περίπου 100.000 βάσει μνημονιακών δεσμεύσεων.

Άνωθεν εντολή

Ανάρτηση από: https://georgopalis.com

ΔΙΑΖΩΜΑ: κρυφές και φανερές διαδρομές για την ιδιωτικοποίηση του πολιτισμού

Τι συμβαίνει αλήθεια και το ΔΙΑΖΩΜΑ είναι τελευταία πανταχού παρόν σε ό,τι αφορά την αξιοποίηση και προβολή της πολιτιστικής κληρονομιάς; Πώς ένα σωματείο που είχε αρχικά ως στόχο τη μελέτη, ανάδειξη και αξιοποίηση των αρχαίων θεάτρων σήμερα περιοδεύει ανά τη χώρα, υποστηρίζοντας ότι σχεδιάζει τις δράσεις πολιτισμού του νέου ΕΣΠΑ; Πώς γίνεται ένα μη κερδοσκοπικό, σύμφωνα με το καταστατικό του, σωματείο να εισηγείται και να κατευθύνει κρατικές και ευρωπαϊκές επενδύσεις εκατομμυρίων ευρώ; Πώς οι «εταίροι» του ΔΙΑΖΩΜΑΤΟΣ από χορηγοί αδημονούν πλέον να εισβάλουν ως επενδυτές στον κερδοφόρο τομέα της πολιτιστικής διαχείρισης; Τι συμβαίνει όταν ένα σωματείο ιδιωτών διαμορφώνει και επιβάλει την κατεύθυνση στη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς για τα επόμενα χρόνια, με τη συναίνεση της πρώην και νυν πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείο Πολιτισμού, αλλά και πολλών στελεχών του;

Οι προσπάθειες ιδιωτικοποίησης του πολιτισμού δεν είναι νέες. Δεν είναι, βέβαια, εύκολο να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς σε μια χώρα που βάσισε τη συλλογική της συνείδηση σε «αυτά τα αγάλματα». Οπότε οι βασικοί τρόποι είναι δύο: είτε μέσω των ΟΤΑ (Δήμοι, Περιφέρειες), είτε μέσω «κοινωφελών οργανισμών» και σωματείων (ΔΙΑΖΩΜΑ, Ίδρυμα Νιάρχος, Ίδρυμα Ωνάση κλπ). Οι προσπάθειες αυτές εντείνονται τα τελευταία χρόνια, είτε με τη μορφή της ανάθεσης έργων σε εργολάβους (όπως λ.χ. η ανάθεση της ψηφιοποίησης αρχαιολογικών αντικειμένων των Εφορειών Αρχαιοτήτων σε ιδιωτικές εταιρείες-εργολάβους, έργο που βρίσκεται σε εξέλιξη) είτε με την προσπάθεια εμπλοκής στο αρχαιολογικό έργο φορέων που παρουσιάζονται ως επίδοξοι διαχειριστές σχετικών κονδυλίων. Ασφαλώς, όλα αυτά προβάλλονται με «θετικό τρόπο»: κάθε φορά που Δήμοι ή Ιδρύματα θέλουν να ανακατευτούν με τη διαχείριση μνημείων, θυμούνται τη «σχέση των μνημείων με την κοινωνία», την οποία υποτίθεται ότι «δεν θέλει» ή «δεν μπορεί» να υπηρετήσει το Υπουργείο Πολιτισμού, θυμούνται τη «σχέση του πολιτισμού με τον τουρισμό» και πάει λέγοντας. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι εργαζόμενοι του πολιτισμού εμφανίζονται ως οι «κακοί» που δεν αφήνουν τα μνημεία να «ανασάνουν», ενώ οι δήμαρχοι, οι πολιτευτές, τα διορισμένα ΔΣ και οι επιχειρηματικοί όμιλοι παρουσιάζονται ως η «έκφραση της κοινωνίας των πολιτών» (!). Το ίδιο το ΔΙΑΖΩΜΑ, με αφορμή τα 8 χρόνια λειτουργίας του, δημοσιοποίησε ένα βίντεο με το οποίο ενημερώνει για τις δράσεις του, αλλά και για το ότι ήρθε για να μας σώσει από το «τείχος» που έχουν ορθώσει οι «αρχαιολόγοι» (!) μεταξύ της κοινωνίας και των μνημείων.

Επαναστάτης με Αιτία

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Σύμφωνα με στοιχεία (Πετράκης, 2017), η παγκόσμια οικονομία δείχνει να ανακάμπτει με διεύρυνση ωστόσο των κοινωνικών ανισοτήτων τόσο εντός των χωρών όσο και μεταξύ χωρών ενώ οι ευκαιρίες για τους νέους είναι περιορισμένες. Η κατάσταση αυτή παρατείνει την πολιτική αναταραχή και η αβεβαιότητα είναι μεγάλη.

Ταυτόχρονα δημιουργούνται διάφορα κινήματα με σκοπό την ανατροπή αυτής της κατάστασης. Είναι η ανατροπή (κατ’άλλους επανάσταση) πιθανή; Υπάρχουν οι συνθήκες ανατροπής; 

Ο Γουστάβος Λε Μπον στο βιβλίο του "Ψυχολογία των Επαναστάσεων" αναφέρει ότι τα στοιχεία του χαρακτήρα των ανθρώπων που επικρατούν σε περιόδους επανάστασης είναι το μίσος, ο φόβος, η φιλοδοξία, η ζηλοφθονία και ο ενθουσιασμός. Ενώ παρατηρούμε στην κοινωνία έντονα τα πρώτα δηλαδή τον φόβο, τη φιλοδοξία, τη ζηλοφθονία, εν τούτοις το στοιχείο του ενθουσιασμού λείπει. 

Το Νέο είναι ήδη εδώ

Του Προκόπη Μπίχτα

Σε επαναστατικές περιόδους, όταν το Παλιό πνέει τα λοίσθια και το Νέο αρχίζει να προελαύνει ορμητικά, οι συνειδήσεις των δρώντων ανθρώπων μεταμορφώνονται μ’ ένα ραγδαίο τρόπο. Οι μέχρι χθες αδιάφοροι βρίσκονται σε συνεχή εγρήγορση, δειλοί γίνονται γενναίοι, κλέφτες μπαίνουν μπροστά, ληστές γίνονται γενναιότεροι και θέτουν την επιδεξιότητά τους στο πλευρό των δυνάμεων της επανάστασης. Αμόρφωτοι μορφώνονται σε μέρες, σκλάβοι σπάζουν τις αλυσίδες τους με μια κίνηση, φοβισμένοι σηκώνουν τα κεφάλια τους, απολιτικοποιημένοι πολιτικοποιούνται. Τα αισθηματικά τραγουδάκια μαζί με τα δακρύβρεχτα ποιηματάκια δεν έχουν, πια, κοινό και νέοι διανοούμενοι, καινούργιοι καλλιτέχνες υμνούν τον Άνθρωπο και σπρώχνουν μπροστά το Νέο. Ποτέ δεν σημειώνεται τέτοια ηθική ανάταση, όσο σε επαναστατικές περιόδους.

Άνοιξη και ΕΝΦΙΑ

Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Φάκελοι – Βόμβες

Ανάρτηση από: https://georgopalis.com

Είμαι ο «Τάκης» και σας γαμώ τα υπουργεία!

Του Γιάννη Αθανασιάδη

Ανθούν τώρα τελευταία, ιδίως στο διαδίκτυο, άρθρα και σχόλια που στη λογική της «αντιμνημονιακής» καταγγελίας, πετάνε στη ρεμίζα του δημόσιου οίκτου, συγγενείς, φίλους, παλιούς συμμαθητές, γείτονες, συμμαθητάκια των παιδιών τους και πάει λέγοντας.

Το στόρι έχει πλέον κλισαριστεί. Ξεκινάει με μια τυχαία συνάντηση, π.χ. στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, στην στάση του λεωφορείου κ.λ.π.
Το θύμα: Ο «Τάκης», ο παλιός συμμαθητής, ο ξάδερφος απ’ το χωριό, το παιδί της φίλης μου, ένας παλιός γείτονας οικοδόμος ή ο άνεργος μπατζανάκης, ρακένδυτος συνήθως και αξύριστος.
Το περιστατικό: «Δεν είχε 50 λεπτά για το εισιτήριο του» ή «του έλειπε ένα ευρώ στο ταμείο» και άλλα παρόμοια. Βέβαια ο αφηγητής ή η αφηγήτρια σπεύδει να τον βοηθήσει δίνοντας του τα ελλείποντα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις του αφήνει και πουρμπουάρ! Κι αυτός με βουβό κλάμα την ευγνωμονεί και εξατμίζεται στον χωροχρόνο!

Μετά αρχίζει ο δακρύβρεκτος σπαραγμός κατά της γαμημένης κρίσης και των μνημονίων, που σπέρνει δυστυχία στους «Τάκηδες» και «τον λαό». Κάπου εδώ μπαίνουν τα ηθικοπλαστικά, ανάλογα με την ιδεολογία που κουβαλά ο καθένας.

Η Ελλάδα και ένας νέος βαλκανικός άξονας

Του Σωτήρη Δημόπουλου

Η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον κρίσιμων επιλογών στην βαλκανική της πολιτική, που μπορούν είτε να την ισχυροποιήσουν, μέσω μιας νέας βαλκανικής συμμαχίας έναντι του νεο-οθωμανικού επεκτατισμού, είτε να την μεταβάλουν σε ευάλωτο στόχο, ταυτοχρόνως, του τουρκο-αλβανικού και του σλαβικού αναθεωρητισμού. Οι, έως τώρα, κινήσεις εκ μέρους της Αθήνας δείχνουν την απουσία μιας μακρόπνοης στρατηγικής, με βάση τα νέα δεδομένα. Αντιθέτως, εκδηλώνεται με ολοένα και μεγαλύτερη ένταση, και χωρίς αντίλογο από την αντιπολίτευση, η μια και μοναδική οδός «σωτηρίας»: η απόλυτη ταύτιση με τα, εικαζόμενα ως, συμφέροντα των ΗΠΑ, ώστε μέσω της εκδούλευσης να προφυλαχθεί η πολλαπλώς απειλούμενη εθνική μας κυριαρχία. 

Ως γνωστόν, οι γεωπολιτικές «τεκτονικές» πλάκες καθώς μετακινούνται, ενεργοποιούν στα σημεία τριβής τους ιστορικά ρήγματα, που ως συνέπεια έχουν την εκδήλωση επαναληπτικών συγκρούσεων. Ένα τέτοιο «σημείο» είναι τα Βαλκάνια. Η κατάρρευση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου είχε επιτρέψει την άμεση διείσδυση των ευρωατλαντικού παράγοντα σ’ όλη την βαλκανική ενδοχώρα. Κύριος στόχος της «νέας τάξης πραγμάτων» υπήρξε η δημιουργία μικρών και αδύναμων κρατών, ελεγχόμενων από τα ισχυρά δυτικά συμφέροντα, με παράλληλη εξάλειψη της όποιας ρωσικής παρουσίας. Όπως σύντομα αποδείχθηκε, οι ανησυχίες όσων σχεδίαζαν την νέα Ευρώπη για τη «ρωσική απειλή» ήταν εύλογες, παρά το ότι όταν ξεκινούσαν την εφαρμογή των σχεδίων τους, η Ρωσία του Γιέλτσιν τρέκλιζε τόσο, όσο και ο τότε πρόεδρός της. Γιατί το εσωτερικό δυναμικό της αυτοκρατορίας παρέμενε πάντα ζωντανό και ανέμενε αυτόν που θα έθετε και πάλι τη μηχανή σε λειτουργία. Όπερ και εγένετο! Μάλιστα, η ραγδαία δυτική επέλαση επιτάχυνε τις εξελίξεις στη ρωσική πολιτική σκηνή, καθώς ο εγωισμός της κρατικής ρωσικής ελίτ «πληγώθηκε» από την επονείδιστη αδυναμία της χώρας να αντιταχθεί στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

«... και για το σκοπό αυτό όταν χρειαστεί δίνουμε αδίσταχτα τη ζωή»

ΕΞΗΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ

Οι σημειώσεις του Νίκου Μπελογιάννη στη διάρκεια της δεύτερης δίκης, το 1952, έως και την παραμονή της εκτέλεσής του. Ντοκουμέντα από το Αρχείο του ΚΚΕ

Το τμήμα του χειρογράφου του Νίκου Μπελογιάννη που περιέχει τη φράση «Ετσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα. Με την καρδιά μας και με το αίμα μας»

Στην τελευταία του επιστολή, πριν την εκτέλεσή του, ο Νίκος Μπελογιάννης είχε βάλει τίτλο τη φράση «That is the question». Και κάτω από τον τίτλο παρουσίαζε την κατάσταση στο δικαστικό σύστημα εκείνης της περιόδου, η οποία ήταν τέτοια που θα έκανε ακόμα και τους θεούς του Ολύμπου να πάνε αλλού να δικαστούν. Το λογοπαίγνιο χρησιμοποιήθηκε σαν εισαγωγή σε μια ανάλυση που έδειχνε πως η αστική τάξη μπορεί να είναι ανεκτική απέναντι σε κάθε έγκλημα αλλά είναι αμείλικτη όταν πρόκειται να χτυπήσει την ίδια την αμφισβήτηση της εξουσίας της.

Αντίγραφο από την πρώτη σελίδα αυτής της επιστολής έχει ήδη εκτεθεί στην έκθεση που οργάνωσε το ΚΚΕ, το 2015, στην Αμαλιάδα στα 100 χρόνια από τη γέννησή του και αποτελεί σήμερα ένα από τα πολλά ντοκουμέντα που έχουν παραχωρηθεί από το Αρχείο του ΚΚΕ στον δήμο Αμαλιάδας για τη λειτουργία του Μουσείου «Νίκος Μπελογιάννης».

Με αφορμή τη συμπλήρωση 65 χρόνων από την εκτέλεσή του, ανασύρουμε σήμερα από το Αρχείο του ΚΚΕ τις χειρόγραφες σημειώσεις του Νίκου Μπελογιάννη, όπως εμφανίζονται στο τελευταίο μπλοκ σημειώσεων που χρησιμοποίησε από την έναρξη της δεύτερης δίκης έως και τις τελευταίες ώρες πριν την εκτέλεση. Κρατά λεπτομερείς σημειώσεις και συγκροτεί εντέλει τη δική του απολογία που περιέχει τη συγκλονιστική φράση «έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα».

Στην πρώτη ενότητα των σημειώσεων, καταγράφονται τα στοιχεία όπως παρουσιάζονται από τον Βασιλικό Επίτροπο με σύντομα σχόλια όπως:

«Αρχή: Η δίκη αυτή είναι συνέχεια της προηγούμενης δίκης. Είναι στην ουσία επανάληψη της προηγούμενης. Ο 2ος γύρος»

και «Οι κατήγοροί μας είναι οι από 25ετίας διώκτες μας».

Στις 18 Φλεβάρη σημειώνει τους ισχυρισμούς Ταβουλάρη ότι «η ηγεσία (σ.σ. του ΚΚΕ) είχε ανάγκη να μάθει τι μέσα διαθέτουν αι ένοπλαι δυνάμεις για να επαναλάβει την επίθεσή της».

Aντί πολιτικής, «συνομιλίες»

Του Χρήστου Γιανναρά

Γ​ια πολλές δεκαετίες από την εκκόλαψη του μεταπρατικού ελλαδικού μας κράτους, σχεδόν δύο αιώνες, ζήσαμε με την καύχηση για τους αρχαίους προγόνους μας. Δεν πολυκαταλαβαίναμε γιατί ήταν σπουδαίοι, μας αρκούσε ότι τους θαύμαζαν τα ισχυρά έθνη-κράτη της Eυρώπης, από την εποχή που ήταν και αυτά βυθισμένα στον πρωτογονισμό και επιρρεπή στην ξιπασιά των υπανάπτυκτων.

Kάποτε επιτέλους καταλάβαμε οι Eλλαδίτες ότι το να είμαστε μεταπράτες του θαυμασμού άλλων για το δικό μας παρελθόν, καταντούσε γελοίο. «Kι αλλάξαμε ζωή»: Δηλώσαμε, με την κωμική σιγουριά του επαρχιώτη, ότι «ανήκομεν εις την Δύσιν», η θέση μας είναι (αυτονόητα) στον «σκληρό πυρήνα» της τάχατες ενωμένης Eυρώπης.

H απολάκτιση της μακρόχρονης ξιπασμένης αρχαιοπληξίας μας είχε (και έχει) την απερισκεψία και τη βαναυσότητα κάθε ιεροσυλίας: Διαρρήξαμε την κάποιων χιλιάδων χρόνων ζωντανή συνέχεια της γλώσσας μας επιβάλλοντας τη μονοτονική γραφή της. Oπότε, αυτομάτως, η αρχαιοκλασική, η ελληνιστική κοινή και των μετέπειτα αιώνων η πανελλήνια λαλιά έγινε για τα παιδιά μας «ξένη γλώσσα», όσες ώρες κι αν τη διδάσκονται στα σχολεία.

Με τους Γερμανούς, με τον Τραμπ ή με τους Ρώσους;

Οι βάρβαροι υποτάσσονται στους Έλληνες

“δια το μη δύνασθαι την ου συλλαβήν λέγειν”
(γιατί δεν μπορούν να πουν Όχι)

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Μια σύντομη απάντηση στο ερώτημα που θέσαμε με τον τίτλο είναι με κανέναν. Με τους Έλληνες και με την Ελλάδα.

Όχι γιατί δεν έχει σημασία “με ποιόν”, και κυρίως “με ποιούς όρους και σκοπούς” θα πάμε (ή κι αν προτιμήσουμε τον “επιτήδειο ουδέτερο”). Αλλά οι περισσότεροι που θέτουν τέτοια ερωτήματα δεν θέλουν να αγωνιστούν, ψάχνουν “Nταβατζή” κατά “Μπαϊρακτάρειο” ορολογία.

Συμμαχία σημαίνει συν+μάχη. Αν δεν είσαι υποκείμενο, αν δεν μπορείς να πεις Όχι, αν δεν σκοπεύεις να δώσεις μάχη, οι “συμμαχίες” δεν είναι τρόπος να χρησιμοποιήσεις διεθνείς αντιθέσεις, αλλά να χρησιμοποιηθείς από αυτές.

Δεν πας, σε πάνε.

Τρεις τάσεις, τρία σχέδια

Τρία σχέδια μας γυροφέρνουν

– το “σχέδιο ΕΕ”, όπου επενδύσαμε δεκαετίες, αλλά τρεκλίζει, εξελισσόμενο σε ολοκληρωτικό, προκαλώντας αντιδράσεις

– το σχέδιο της “αντιπαγκοσμιοποιητικής” φράξιας στον εμφύλιο της σύγχρονης Ρώμης. Θέλουν να αλλάξουν τροπάρι, αντικαθιστώντας τον Φουκουγιάμα με τον Χάντιγκτον, την  υπερεθνική “πολτοποίηση” με το “διαίρει και βασίλευε”, τον πόλεμο και το Χάος. Να πάρουν την Ελλάδα από τη Γερμανία, χωρίς να πάει στη Ρωσία, πιθανώς εντασσόμενη σε γαλλο-ισραηλινή “Μεσογειακή Ένωση”. Δεν αποκλείεται ο Ρότσιλντ γι’ αυτό να θέλησε να γνωρίσει προσωπικά το παλληκάρι.

– Το υπό διαμόρφωση σχέδιο των ανερχόμενων εναλλακτικών, Ρωσίας, Κίνας κλπ. Ο σύμβουλος του Πούτιν,  αρχιτέκτων της μετασοβιετικής ολοκλήρωσης, Γκλάζιεφ είπε δημοσίως το 2015 (κάναμε ότι δεν ακούσαμε) ότι η Ελλάδα θα έχει πολύ σοβαρά οικονομικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στην Ευρασιατική από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν η Αθήνα ρώτησε τη Μόσχα αν μπορεί να τυπώσει νόμισμα, ο Πούτιν είπε “ναι”.

Το μόνο που δεν υπάρχει είναι ελληνικό σχέδιο. Εκεί συμπυκνώνεται σήμερα η ελληνική τραγωδία.

Η "ανάπτυξη" της ιμπεριαλιστικής "αριστεράς"! Σωματείο Βάσης Εργαζόμενων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (Μ.Κ.Ο.)!

Του Χριστόφορου Τριαντάφυλλου

Είμαστε εργαζόμενοι, 
ΟΧΙ εθελοντές!
Σωματείο Βάσης Εργαζόμενων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (Μ.Κ.Ο.)

Δεν πέφτει...

Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Το περίσσευμα εκπαίδευσης δημιουργεί έλλειμμα Παιδείας;

Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό Ελλήνων πιστεύει σε παραφυσικά και 

παρα-επιστημονικά φαινόμενα..  

Του Δημήτρη Τσιριγώτη

Σύμφωνα με διεθνή έρευνα, που έγινε το 2009 για το περιοδικό «Νew Scientist», σχεδόν οι μισοί  Έλληνες αμφισβητούν την εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου. Το εντυπωσιακό είναι ότι από όλες τις  χώρες όπου διεξήχθη η έρευνα, η Ελλάδα ξεπερνά σε επίπεδα αποδοχής της εξελικτικής θεωρίας μόνο τις ΗΠΑ. Και αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι η επιστημονική κοινότητα έχει αποδεχθεί την ορθότητα της θεωρίας αυτής και ότι η Ορθόδοξη αλλά και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία με επίσημες ανακοινώσεις τους τη θεωρούν συμβατή με τη χριστιανική πίστη.

Επίσης ένα πολύ μεγάλο ποσοστό Ελλήνων- ευτυχώς για μας δεν έχει γίνει ακόμα έρευνα- πιστεύει σε παραφυσικά και παρα-επιστημονικά φαινόμενα όπως : στα φαντάσματα, στις θεωρίες συνωμοσίας, στα μάγια, στη γρουσουζιά, την γλωσσοφαγιά και το κακό μάτι, στα σημαδιακά όνειρα,  στην επίδραση των άστρων, στην πρόβλεψη των μελλούμενων(π.χ χαρτομαντεία, καφεμαντεία) και πάρα πολλά άλλα.