Δευτέρα 25 Δεκεμβρίου 2017

Διπλό μέτωπο για τις τράπεζες τα «κόκκινα» δάνεια και οι καταθέσεις


 "Κανονικότητα" είναι να κατασχέσουν  τις περιουσίες μας, για να μπορουν να μας δανείσουν για να τις ... ξανα-αποκτήσουμε.."

Πρόοδο στα δύο βασικά μέτωπα, εκείνα των «κόκκινων» δανείων και των καταθέσεων, προσβλέπουν οι τραπεζίτες τους επόμενους μήνες, προκειμένου η οικονομία να επανέλθει σε κανονικότητα. Ειδικά η επίτευξη του στόχου της μείωσης των μη εξυπηρετούμενων δανείων τα οποία υπερβαίνουν τα 100 δισ. ευρώ, από τα οποία τα μισά είναι επιχειρηματικά, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα των τραπεζών.
Οι τράπεζες έχουν ανεβάσει τους ρυθμούς στο μέτωπο των κόκκινων δανείων και έτσι στο τρίτο τρίμηνο του 2017 τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα των τραπεζών παρουσίασαν περαιτέρω μείωση κατά 2,4% έναντι του Ιουνίου του 2017 και 5,5% συγκριτικά με το τέλος Δεκεμβρίου 2016 και διαμορφώθηκαν σε 100,4 δισ. ευρώ ή το 44,6% των συνολικών ανοιγμάτων. Σε σχέση με το Μάρτιο του 2016, όπου τα ΜΕΑ έφθασαν στο υψηλότερο επίπεδο, παρατηρείται μείωση κατά 7,6% ή 8,2 δισ. ευρώ.

Παλαιστίνη…

«Δημοκρατία έχουμε, όποιον θέλουμε πυροβολούμε και σκοτώνουμε»…
Αλλά δεν έχετε ελπίδα: η Ahed Tamini δεν είναι μόνο μία. Είναι χιλιάδες. Μπορεί και εκατομμύρια. Που θα πλακώσουν στις μπουνιές και στις κλωτσιές όχι μόνο τους στρατιώτες σας, αλλά και όλα τα ρατσιστικά σας επιχειρήματα.
Η Ahed Tamini έχει νικήσει. Και θα νικήσει ακόμα περισσότερο· θα κάνουμε το καλύτερό μας γι’ αυτό…

Το δικαίωμα στην τεμπελιά

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Όποιος θέλει να εξουσιάζει τους ανθρώπους, προσπαθεί να τους ταπεινώσει μέχρι να μείνουν μπροστά του σα ζώα. Και σαν ζώα τους μεταχειρίζεται,ακόμη κι αν δεν τους το λέει, μέσα του έχει πάντα ξεκαθαρισμένο πόση λίγη σημασία έχουν. Ο τελικός του στόχος είναι να τους απομυζήσει και του είναι αδιάφορο τι θ' απομείνει απ' αυτούς. Όταν δεν χρησιμεύουν πια σε τίποτα τους αποβάλει...

Ελία Κανέττι  

Δανείστηκα τον τίτλο από το ομώνυμο βιβλίο του Πωλ Λαφάργκ, ένα βιβλίο που σε αρκετά του σημεία παραμένει ακόμα επίκαιρο.
Στις μέρες μας, παρά την τεχνολογική πρόοδο και τις μειώσεις των μισθών λόγω αυτής αλλά και λόγω των κρίσεων (εν πολλοίς τεχνητών) χρέους, υπάρχει μία εμμονική προσήλωση από την πλευρά των εργαζομένων και των εργοδοτών στην πολύωρη εργασία. Θεωρείται ότι εάν κάποιος εργάζεται ή παραμένει στον χώρο εργασίας για πολλές ώρες (όπως συνηθίζεται στα καθ’ημάς) δεν είναι τεμπέλης. Εάν είναι παραγωγικός τις ώρες αυτές, που δεν είναι γιατί είναι βιολογικά αδύνατον (ο εργαζόμενος δεν μπορεί να είναι παραγωγικός άνω των 40 ωρών εργασίας την εβδομάδα για τους δε άνω των σαράντα το ωράριο εργασίας δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 25 με 30 ώρες εβδομαδιαίως), δεν προβληματίζει κανέναν.

Χριστούγεννα 2017


Ανάρτηση από: Γκόρτσος

Συνέντευξη Θανάση Ν. Παπαθανασίου

ΠΡΟΦΙΛ

Ο Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, διδάκτωρ Θεολογίας και πτυχιούχος Νομικής, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Υπήρξε θεολόγος καθηγητής στο Λύκειο Ζεφυρίου Δυτικής Αττικής από το 1992 και τώρα υπηρετεί ως διδάσκων (ΕΔΙΠ) στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας. Διδάσκει επίσης στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και είναι αρχισυντάκτης του θεολογικού περιοδικού «Σύναξη» από το 1998. Ζει στην Αθήνα με τη σύζυγό του Ελένη Ταμαρέση και τον γιο τους Αλέξανδρο – Αρέθα.

Ο Θανάσης Ν. Παπαθανασίου ανήκει στους Θεολόγους με σημαντική συγγραφική παρουσία. Μεταξύ των έργων του συναντούμε τα βιβλία, Η ρήξη με το μηδέν, Σφηνάκια πολιτικής θεολογίας (εκδ. Αρμός, Αθήνα 2015), Η Εκκλησία γίνεται όταν ανοίγεται, Η ιεραποστολή ως ελπίδα και ως εφιάλτης (εκδ. Εν Πλω, Αθήνα 22008), Με την ψυχή στα πόδια. Από το μνήμα το κενό στους δρόμους του κόσμου (εκδ. Εν Πλω, Αθήνα 2007),Ο Θεός μου ο αλλοδαπός (εκδ. Ακρίτας 32007), Ορθόδοξη θεολογία και Κοινωνική Δικαιοσύνη (εκδ. Ακρίτας, Αθήνα 2002), Κανόνες και ελευθερία. Οι μεταμορφώσεις του 108ου κανόνα της τοπικής Συνόδου της Καρθαγένης και οι περιπέτειες της ελεύθερης αποδοχής του Χριστιανισμού (εκδ. Επέκταση, Κατερίνη 2006, τρίγλωσσο: ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά).

Οι Μέλισσες και η Κοινωνική Τεμπελιά

Του BeeHappy

Στο ξεκίνημα της μελισσοκομικής μου σταδιοδρομίας είχα την τύχη να ακούσω μια πολύτιμη συμβουλή (για την ιστορία δια στόματος Ισίδωρου Τσιμίνη «Καλύτερα να τρυγάς 10 μελίσσια Σπύρο, με είπε, παρά να ταΐζεις 20». Στην πορεία αποδείχτηκε απόλυτα σοφή.
Το θυμήθηκα και σήμερα, 2η μέρα του 3ημερου μελισσοκομικού σεμιναρίου που διοργανώνει ο Σύλλογός μας, με εισηγητή τον εξαίρετο Θανάση Μπίκο. Τα βιβλία του αλλά και τα άρθρα του στα μελισσοκομικά έντυπα σε μαθαίνουν να σκέφτεσαι «σαν μέλισσα». 
«Ισχύς εν τη ενώσει» ήταν το μήνυμα από τις πρώτες διαφάνειες του Θανάση. Κάθε έμπειρος μελισσοκόμος ξέρει πολύ καλά ότι συνενώνοντας στην κύρια ανθοφορία 2 «εικοσάρες» κυψέλες θα κομίσει τελικά κατά πολύ περισσότερο απ’ ότι θα λάμβανε από το άθροισμα της κάθε μιας μεμονωμένης.
Προκύπτει λοιπόν αβίαστα το συμπέρασμα ότι οι μέλισσες εργάζονται αποδοτικότερα ως μέλη μιας ομάδας.
Θα θεωρήσει κανείς εύλογο το παραπάνω και θα περίμενε να συμβαίνει και στις ανθρώπινες κοινωνίες. Οι ομάδες ανθρώπων να είναι αποδοτικότερες από το άθροισμα των μεμονωμένων ατόμων. Όσοι το πιστεύουν αυτό απλά αγνοούν το φαινόμενο της «Κοινωνικής Τεμπελιάς».

Κυριακή 24 Δεκεμβρίου 2017

Η μόνη λύση για την Ελλάδα: Η έξοδος από την ευρωζώνη

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
Η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε ανοδική τροχιά. Όμως ο γερμανός αναλυτής Ρόμπερτ Χάλβερ παραμένει πεπεισμένος ότι μόνο χωρίς ευρώ και με διαγραφή ολόκληρου του δημοσίου χρέους η Ελλάδα θα καταφέρει να ορθοποδήσει (19.12.2017)
____
Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ. Φυσικά, δεν είναι ο μόνος που  το είπε. Πολλοί οικονομολόγοι, που καταλαβαίνουν τι τους γίνεται, και η υπογράφουσα, από την αρχή της κρίσης. Το έγραψα σε όλες τις γλώσσες, το φώναξα, το δίδαξα. Αλλά….ποιος ακούει;

Πάει το παλιό μνημόνιο, ας γιορτάσουμε παιδιά…

Χτες, μέλη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη έκαναν εξόρμηση στους δρόμους της πόλης κι ενημέρωσαν τους πολίτες για το “τελευταίο μνημονιακό έτος” που τελειώνει σε λίγες μέρες. Γελάνε κι οι τάρανδοι του Αι-Βασίλης, όπως λέει κι ο Γκιόκας…

Χτες, μέλη, στελέχη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη έκαναν εξόρμηση στους δρόμους της πόλης κι ενημέρωσαν τους πολίτες για το “τελευταίο μνημονιακό έτος” που τελειώνει σε λίγες μέρες. Η ελπίδα μπορεί να κόλλησε κάπου στην κίνηση και να μην ήρθε ποτέ, αλλά η ανάπτυξη κυκλοφορεί στους δρόμους, πηχτή στην ατμόσφαιρα και μας περιμένει να απλώσουμε το χέρι για να την πιάσουμε.

Ο Κυριάκος είναι έτοιμος


Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

«Φυλάξτε τα συνήθεια μας, γιορτάστε όπως οι πατεράδες σας, και μη ξεγελιώσαστε με τα ξένα κι άνοστα φράγκικα πυροτεχνήματα»

Τοῦ Φώτη Κόντογλου

Τά Χριστούγεννα, τά Φῶτα, ἡ Πρωτοχρονιά, κ’ ἄλλες μεγάλες γιορτές, γιά πολλούς ἀνθρώπους δέν εἶναι καθόλου γιορτές καί χαρούμενες μέρες, ἀλλά μέρες πού φέρνουνε θλίψη καί δοκιμασία. Δοκιμάζονται οἱ ψυχές ἐκεινῶν πού δέν εἶναι σέ θέση νά χαροῦνε, σέ καιρό πού οἱ ἄλλοι χαίρουνται. Παρεκτός ἀπό τούς ἀνθρώπους πού εἶναι πικραμένοι ἀπό τίς συμφορές τῆς ζωῆς, τούς χαροκαμένους, τούς ἄρρωστους, οἱ περισσότεροι πικραμένοι εἶναι ἐκεῖνοι πού τούς στενεύει ἡ ἀνάγκη νά γίνουνε τοῦτες τίς χαρμόσυνες μέρες ζητιάνοι, διακονιαρέοι. Πολλοί ἀπ’ αὐτούς μπορεῖ νά μή δίνουνε σημασία στή δική τους εὐτυχία, μά γίνουνται ζητιάνοι γιά νά δώσουνε λίγη χαρά στά παιδιά τους καί στ’ ἄλλα πρόσωπα πού κρέμουνται ἀπ’ αὐτούς. Οἱ τέτοιοι κρυφοκλαῖνε ἀπό τό παράπονό τους, κι’ αὐτοί εἶναι οἱ πιό μεγάλοι μάρτυρες, πού καταπίνουνε τήν πίκρα τους μέρα νύχτα, σάν τό πικροβότανο.
Ἴσα ἴσα αὐτές τίς ἁγιασμένες μέρες πού θἄπρεπε νά σμίξουνε πιό κοντά οἱ ἄνθρωποι συναμεταξύ τους, «νά περιπτυχθῶσιν ἀλλήλους», ἴσια ἴσια αὐτές τίς μέρες ἀποξενώνουνται περισσότερο ὁ ἕνας ἀπό τόν ἄλλον, χωρίζουνται σέ δύο στρατόπεδα ὁλότελα ξένα τὄνα στἄλλο, σχεδόν ἐχθρικά. Ἀπό τή μιά μεριά εἶναι οἱ εὐτυχισμένοι, οἱ καλοπερασμένοι, οἱ καλότυχοι, κι’ ἀπό τήν ἄλλη μεριά εἶναι οἱ....
δυστυχισμένοι κ’ οἱ παραπεταμένοι. Ἀνάμεσά τους «χάσμα μέγα ἐστήρικται» κατά τίς γιορτές. Κανένα γεφύρι δέν ἑνώνει τίς δύο ἀκροποταμιές, ἐνῶ τίς ἄλλες μέρες ἔρχουνται σέ περισσότερη συνάφεια. Οἱ πλούσιοι κι’ ὅσοι ἔχουνε τόν τρόπο τους κάνουνε, ἀλλοίμονο! τό πᾶν γιά νά ἐπιδείξουνε τά πλούτη καί τ’ ἀγαθά τους στούς λιμασμένους. Κι’ αὐτό γίνεται στὄνομα τοῦ Χριστοῦ, πού γεννήθηκε πάμφτωχος μέσα στό παχνί! 

Χριστός γεννάται! Κ α λ ή Α ν ά σ τ α σ η !

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Φαίνεται παραδοξολογία, αλλά κυριολεκτώ! Η ευχή "Καλή Ανάσταση" είναι η πληρέστερη, η καταλληλότερη για τα Χριστούγεννα. 

Για να δούμε! 

Πρώτα απ' όλα, για όσους κάνουν μακροβούτι στους ωκεανούς της πίστης (κι όχι surfing στον αφρό μιας αφιλοσόφητης ζωής, ή του καταναλωτισμού, ή της αυτιστικής βεβαιότητας πως αφού δεν βλέπω δυο μέτρα κάτω από τον αφρό, δεν υπάρχει τίποτα παραπέρα από τα δύο μέτρα), για όσους λοιπόν κάνουν μακροβούτι στους ωκεανούς της πίστης, τα Χριστούγεννα δεν είναι γιορτή γενεθλίων. Τα γενέθλια έχουν κάτι μακάβριο. Δεν το βλέπουμε, απλούστατα γιατί δεν θέλουμε να στοχαστούμε πάνω στο συντριπτικό γεγονός του θανάτου. Κι έτσι καμωνόμαστε πως δεν υπάρχει (ή μάλλον πως υπάρχει μόνο για τους άλλους και μόνο ως ατύχημα, ως εξαίρεση –πανάθεμά μας! – ενώ δεν είναι εξαίρεση, αλλά καθεστώς). Τα γενέθλια στην πραγματικότητα σημαίνουν το αναπότρεπτο πάλιωμά μας: την ασταμάτητη απομάκρυνσή μας από το σημείο που γίναμε ζωή, και το ξέφρενο πλησίασμά μας στη στιγμή που θα γίνουμε στάχτη και μπούρμπερη. Αυτό συμβαίνει αναπόδραστα, ακόμα κι αν κρεμαστούμε ανάποδα τσιρίζοντας ότι δεν είναι έτσι! Η μόνη πιθανότητα να μην είναι έτσι, είναι αν η πορεία της ζωής μας είναι από τη ζωή προς πληρέστερη Ζωή, προς μια όντως Ζωή! 

«Με συγχωρείτε...»

Της Ευαγγελίας Τυμπλαλέξη

Μέρες που είναι κι όλοι μια «συγχώρεση» ζητούν!
Να με «συγχωρείτε» λοιπόν κι εμένα…
Που δεν αναρτώ τη «φιλοζωία» μου,
Τσακίζοντας ωστόσο τους μεζέδες στο οικογενειακό τραπέζι∙
Αφού το αγαπημένο μου φαγητό είναι το ρύζι.
Που δεν έχω ποτέ πιει Coca-Cola,
Που δεν καπνίζω ούτε πίνω∙
Όχι από πουριτανισμό αλλά από συνειδητή αντίσταση κατά των επιβαλλόμενων εξαρτήσεων.
Που κάνω τα ψώνια μου απ’ τον μικρό-παραγωγό, σηκώνομαι το πρωί και πηγαίνω στις λαϊκές αγορές, κι όχι στις μεγάλες αλυσίδες των σούπερ μάρκετ, οι οποίες απολύουν καθημερινά χιλιάδες εργαζομένους ανά τον Κόσμο.
Που δεν αναρτώ τη «συμπόνοια» μου για τους απαθλιωμένους,
Επιδεικνύοντας ταυτόχρονα τα ψώνια μου∙
Την παρουσία μου σε πολυτελή μέρη.

Όφελος η φτώχεια


Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Σάββατο 23 Δεκεμβρίου 2017

Θέλετε να κλαιν τα μωρά σας; Ψηφίστε ΔΗΣΑΚΕΛ

ΤΟ ΑΔΕΙΟ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΟ Η ΚΥΠΡΟΣ ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΕΙ
Της Σύνταξης
Τα όνειρά σου μην τα λες
γιατί μια μέρα κρύα
μπορεί και οι φροϋδιστές
να ’ρθουν στην εξουσία.
Οι εκλογές δεν είναι αναγκαίες πια. Έχουν παρέλθει εκείνες οι μέρες που μιλούσαν για γιορτή της δημοκρατίας και άλλες καλλωπιστικές φράσεις και έχουν έρθει οι μέρες της μετριότητας και του υποβιβασμού της αξιοπρέπειας και των ηθών. Ο ένας τρώει τον άλλον χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα και χωρίς οποιοδήποτε επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης.
Οι εκλογές δεν είναι απαραίτητες. Παρ’ όλα αυτά, η ΕΝΩΣΙΣ ψηφίζει. Δεν μπορεί, καλώς ή κακώς, να κρατηθεί μακριά από αυτό το πανηγύρι και θα αναγκαστεί να ψηφίσει εναντίον του ΔΗΣΑΚΕΛ. Αναγνωρίζουμε, λοιπόν, το γεγονός ότι ο Αναστασιάδης δεν πρέπει να επανεκλεγεί. Αν συμβεί αυτό, τότε στο Κυπριακό δεν θα μας σώσει ούτε η Τουρκία ούτε ο Ακιντζί ούτε κανένα Μπαρμπαρός. Άλλωστε, ο Αναστασιάδης απέδειξε πριν δεκατρία χρόνια πως δεν λαμβάνει υπ’ όψιν καμιάν αδιαλλαξία.

Είναι «φυσική» η ανισότητα;

Η απαίτηση για πραγματική ισότητα είναι ένα αίτημα διαρκές
Της Ελένης Προκοπίου
Στις δημοκρατικές καπιταλιστικές κοινωνίες, ο νόμος αναγνωρίζει την δικαιική ισότητα και την ελευθερία των πολιτών ως απόλυτα και απαραβίαστα δικαιώματα, όμως όπως γνωρίζουμε πλέον όλοι η ηθική – δικαιική ισότητα είναι μία ισότητα αφηρημένη, τυπική, «νομική» ισότητα, δεν είναι δηλαδή ισότητα «πραγματική», με κοινωνικό περιεχόμενο.
Το εξισωτικό αίτημα είχε τεθεί από την εποχή του Ρουσό ως οικουμενικό αίτημα της «προσωπικής αξίας», δηλαδή ως απαίτηση της κοινωνικής αναγνώρισης κάθε ατόμου με τις ιδιαιτερότητές του. Η αναγνώριση λοιπόν του κάθε προσώπου ετέθη ως προϋπόθεση της «πραγματικής» ισότητας που είναι κοινωνικής φύσεως: είναι δηλαδή δικαίωμα στην κοινωνική αναγνώριση των προσωπικών ικανοτήτων με σκοπό την κοινωνική εκπλήρωση του ατόμου και της προσωπικότητάς του.
Ο μαρξισμός επισημαίνει την ανάγκη της οικονομικής αναγνώρισης των ανισοτήτων ή διαφορών των ατόμων, ασκώντας κριτική στην αστική αρχή του ίσου δικαιώματος, διότι δεν λαμβάνει υπόψιν τις πραγματικές συνθήκες της παραγωγής, καθώς και τις υποκειμενικές ικανότητες των ατόμων, που είναι άνισες, θεωρεί δε ότι το ίσο δικαίωμα είναι «άνισο δικαίωμα για άνιση εργασία» (βλ. Κριτική του Προγράμματος της Γκότα), γι’ αυτό και η μαρξιστική κριτική στρέφεται εναντίον της αφηρημένης, τυπικής ισότητας των δικαιωμάτων.

Κορδέλες για τους ιθαγενείς

Του Κώστα Βενιζέλου

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κρίνεται περισσότερο από τους άλλους υποψηφίους καθώς βρίσκεται στην εξουσία. Κρίνεται η διακυβέρνησή του. Οι υπόλοιποι κρίνονται για τις προτάσεις τους, από τη μέχρι σήμερα πορεία τους στην πολιτική (όσοι διαθέτουν), καθώς και από την εν γένει συμπεριφορά τους στην προεκλογική εκστρατεία. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, αν και παλιά καραβάνα στην πολιτική, φαίνεται πως δεν συμμερίζεται το γεγονός ότι οι πολίτες και αντίληψη έχουν και μπορούν να αξιολογήσουν πότε μια κίνηση είναι προεκλογική και πότε όχι.
Είναι δυνατό να υπάρχει πολίτης σε αυτή τη χώρα, που να μην αντιλαμβάνεται πως δεν είναι δυνατόν να έχουν προκύψει όλες οι εξελίξεις στη χώρα το τελευταίο τρίμηνο πριν από τις προεδρικές εκλογές; Και οι επισκέψεις ξένων αξιωματούχων στην Κύπρο, η σύγκληση συνόδων όπως είναι οι τριμερείς, οι μεταβάσεις στο εξωτερικό του Προέδρου αλλά και οι εξαγγελίες για έργα και αυξήσεις. Πώς είναι δυνατόν να έχουν «στριμωχθεί» όλα αυτά στο τελευταίο τρίμηνο της θητείας του;

Ο άγριος φανατισμός της ισραηλινής ακροδεξιάς

Του Γιώργου Χ. Παπασωτηρίου

Ακούω να φωνάζουν στον ισραηλινό στρατιώτη: «Είναι παιδί». Κι εκείνος να απαντά: «Είναι τρομοκράτης»! Και αναρωτιέμαι: Ποιος του άλλαξε τους νευρώνες του εγκεφάλου; Ποιος αντικατέστησε τη μυελίνη με φανατισμό; Ναι, η ισραηλινή κοινωνία είναι μία στρατιωτικοποιημένη κοινωνία, είναι κυριολεκτικά μία στρατιωτική μηχανή, καθώς άντρες και γυναίκες εκπαιδεύονται συνεχώς στον «πόλεμο», ενώ οι έφηβοι κάθε καλοκαίρι πηγαίνουν να «παίξουν» πόλεμο στις κατασκηνώσεις Gadná. Όμως οι γενικεύσεις είναι πάντα άδικες. Δεν είναι όλοι οι ισραηλινοί στρατιωτικές μηχανές, ούτε ακροδεξιοί φασίστες. Θυμάμαι τις μεγαλειώδεις κοινές πορείες ειρήνης ισραηλινών και παλαιστίνιων γυναικών. Θυμάμαι σπουδαίους ισραηλινούς πολιτικούς που ήταν υπέρ της ειρηνικής συνύπαρξης και γι’ αυτό το λόγο δολοφονήθηκαν. Όπως το 1995, όταν σε προεκλογική συγκέντρωση του κόμματος Λικούντ έκαψαν μια κούκλα-ομοίωμα του Ράμπιν. Λίγο καιρό μετά ο Ράμπιν δολοφονήθηκε από οπαδό του ριζοσπαστικού εθνικού θρησκευτικού κόμματος! Δεν ξεχνώ τον Εβραίο διανοούμενο Daniel Salvatore Schiff, όταν κατήγγειλε την ισραηλινή δεξιά για προδοσία της ιστορίας του Ολοκαυτώματος προς χάρη γεωστρατηγικών συμφερόντων. Δεν λησμονώ αριστερούς βουλευτές που αντιστάθηκαν στον εκφασισμό της ισραηλινής κοινωνίας.  

Τα κάλαντα φέτος τα είπε ο Τραμπ

Τo editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Σε αυτήν τη χώρα που παρακολουθούμε, με οργή και ταυτόχρονα απάθεια, τον αυτοθαυμασμό και τα παραμύθια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που «οδηγεί» τη χώρα στην «καθαρή έξοδο» αλλά και στις «αγκάλες των αγορών», που άλλωστε την οδήγησαν και την κρατούν σε διαρκή ομηρεία και επτάχρονη ύφεση, παρά τις όλο και πιο ξεκάθαρες φωνές των πιο επίσημων παραγόντων της Ε.Ε. ότι ούτε «έξοδος» θα υπάρξει ούτε άρση της επιτροπείας, αν η χώρα δεν συνεχίσει να εφαρμόζει τις μεταρρυθμίσεις που την καθιστούν καθηλωμένη στη φτώχεια και την οικονομική αδυναμία…
Σε αυτήν τη χώρα που οι κάτοικοί της ζουν τον μύθο των Χριστουγεννιάτικων εορτών, μετρώντας πού θα πρωτοδιαθέσουν το μέρισμα «κοινωνικής αναλγησίας» του Τσίπρα – προϊόν μιας αδυσώπητης κλοπής της αμοιβής της εργασίας τους (που όλο και πιο πολύ λιγοστεύει και ελαστικοποιείται), των ασφαλιστικών τους εισφορών και της πιο ξέφρενης φορομπηξίας που γνώρισε ο τόπος…

Η Σιωνιστική Αρπαγή της Ιερουσαλήμ και η Παγκόσμια Καταδίκη της

Η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ από την Aμερικανο-σιωνιστική ηγεσία ως πρωτεύουσας του εγκληματικού κράτους του Ισραήλ ήρθε να αναπαράγει τον κύκλο βίας και αίματος στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η απόφαση αυτή που εκφράστηκε μέσω του Αμερικανού Προέδρου Τραμπ, (σαν αντάλλαγμα της σιωπηρής αποδοχής της Προεδρίας του από το Σιωνιστικό τμήμα της Υπερεθνικής Ελίτ-Υ/Ε), δεν αποτελεί μόνο κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, αλλά είναι ταυτόχρονα μία ακόμη εξοργιστική πρόκληση μπροστά στις βαναυσότητες που υφίσταται εδώ και δεκαετίες ο παλαιστινιακός λαός από το ρατσιστικό σιωνιστικό κράτος. Και είναι ρατσιστικό, καθώς εκ καταβολής του επιδίωκε να γίνει ένα «καθαρό» εβραϊκό κράτος για τους απανταχού Εβραίους στην περιοχή όπου κατοικούσαν σύμφωνα με τα ιερά τους βιβλία οι πρόγονοί τους! Έτσι η μετανάστευση Εβραίων στην περιοχή της ιστορικής Παλαιστίνης συνοδεύτηκε από την παράλληλη μαζική εκδίωξη Παλαιστινίων, οδηγώντας τόσο σε εθνοκάθαρση όσο και στην ναζιστικού τύπου τιμωρία της γκετοποιημένης πια Γάζας.

Η Αριστερά ως θεραπαινίδα της διεθνούς των Αγορών

Του Γιώργου Κοντογιώργη


Η Αριστερά παραμένει εμμονικά στο σύστημα που επεξεργάσθηκε η νεοτερικότητα κατά την έξοδό της από τη φεουδαρχία και του οποίου η εφαρμογή ολοκληρώθηκε προς το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Το γεγονός αυτό συνομολογεί την προσχώρησή της στην αρχή της ενιαίας σκέψης και πράξης που στοχεύει την περιοριστική οριοθέτηση του διαλόγου για την εξέλιξή του. Όσον αφορά το διακύβευμα της πολιτικής χειραφέτησης της κοινωνίας των πολιτών, η Αριστερά πρωτοστατεί στην άρνησή της.
Το ενδιαφέρον εν προκειμένω είναι ότι η Αριστερά συντάσσεται με την κυρίαρχη σταθερά της νεοτερικότητας, η οποία υποστηρίζει ότι ο κόσμος της, η εποχή μας, αποτελεί όχι φάση στην εξελικτική πορεία του κοινωνικού ανθρώπου, αλλά το τέλος της (ανθρωποκεντρικής) της ολοκλήρωσης.
Επομένως, το αύριο γι’ αυτήν είναι το σήμερα και κατά τούτο οι λύσεις στα προβλήματα θα πρέπει να αναζητηθούν στο πλαίσιο του παρόντος συστήματος. Όχι με την υπέρβασή του. Εύλογα, αφού το σύστημα εισήλθε, κατ’ αυτήν, ευθέως από τη δεσποτεία-φεουδαρχία στην πλέον ολοκληρωμένη εκδοχή της δημοκρατίας. Ως εκ τούτου, η όποια αμφισβήτησή του οδηγεί αναπόφευκτα στην οπισθοδρόμηση.
Η προσέγγιση αυτή, εντούτοις, είναι στην πηγή της περιέλευσης της κοινωνίας σε πολιτική αδυναμία. Και μάλιστα στην απολύτως ταξική και αντικοινωνική οριοθέτηση του σκοπού της πολιτικής. Διότι, δεν εξηγεί πώς είναι δυνατόν, ένα σύστημα και μάλιστα μια Πολιτεία που συμπυκνώνει το καταστάλαγμα της δημοκρατίας, να παράγει ολιγαρχικές πολιτικές!

Mataroa 22/12/1945 το πλοίο της μεγάλης φυγής

"Η γυναίκα με τα μεγάλα μάτια" Αυτό σημαίνει στα πολυνησιακά Mataroa, το νεοζηλανδέζικο πλοίο, το οποίο ξεκίνησε από τον Πειραιά το πρωί της 22ας Δεκεμβρίου 1945, έχοντας 200 περίπου φοιτητές ως επιβάτες. Ανάμεσα τους, 32 παράνομα στελέχη του ΚΚΕ. 
 Πολλοί από αυτούς σώθηκαν από το εκτελεστικό απόσπασμα και έγιναν σπουδαίοι. Η χώρα μας όμως στερήθηκε από αυτούς και από πολλούς άλλους που έχασαν την ζωή τους ή δεν μπόρεσαν να προοδεύσουν.

Οι αδηφάγοι στη χώρα των λωτοφάγων

Της Τάνιας Ζωγράφου

Τι να κάνει και αυτό το κατακαημένο. Για τον Κούλη λέμε. Παλεύει με την αγριεμένη θάλασσα  της αδηφαγίας των στελεχών της ΝΔ κάθε ώρα, κάθε μέρα, κάθε μήνα. Αδηφάγος: από το Άδην (επίρρημα) που σημαίνει μέχρι αηδίας, ασταμάτητα, ατελείωτα και τον αόριστο του τρώγω (έ-φαγ-ον).
Περιδρομιάζω, τρώω τον άμπακο, τον αγλέορα. Φουριόζος ο Τραγάκης προεξόφλησε, σε συνέντευξη, πως ο γιος του θα εκλεγεί βουλευτής στις επόμενες εκλογές. Βεβαιότητα που δεν προκύπτει από την αξιοσύνη τού γιου, αλλά από το τσιφλίκι του πατέρα. «Δεν θα συμπεριληφθεί στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας όποιος προκαταλαμβάνει τις αποφάσεις του Προέδρου και των αρμοδίων οργάνων του Κόμματος», η απάντηση του Κούλη που έκοψε, τοιουτοτρόπως, το δρόμο στην εκκολαπτόμενη δυναστεία Τραγάκη. Μήνυμα προς κάθε νεοδημοκρατικό σόι πως αυτός κάνει «κουμάντο» και πως η διαπραγμάτευση εξαρτάται από αυτόν. Και ... «Μπήκαν τα γίδια στο μαντρί».
Μαζί με το άναμμα των φώτων στο χριστουγεννιάτικο δέντρο από τον Καμίνη, (τι κοπιώδης εργασία και αυτή), ο Κούλης άναψε τον πυρσό κατά της «οικογενειοκρατίας» για την κυβέρνηση που ελπίζει πως θα ηγηθεί, μετά τις εκλογές. «Κι ο κλήρος έπεσε στη Ντόρα, κι ο κλήρος έπεσε στη Ντόρα...». Αν έπαιρνε ένας τυχαίος δημοσιογράφος το μικρόφωνο γυρνώντας στους δρόμους και ζητούσε από τους ανέμελους περαστικούς, ένα παράδειγμα για τη λέξη οικογενειοκρατία, ομοφώνως το κοινό θα υποδείκνυε τον Κυριάκο, υιό του πατρός του, Μητσοτάκη. Αχαριστία! Μέχρι να γίνει αρχηγός της ΝΔ, «Οικογενειοκρατία; Τι είναι αυτό;». Τώρα: «Κάτω η  Οικογενειοκρατία».

Πολιτικές διώξεις: Αλλο ένα επεισόδιο στο έργο τρόμου που ζούμε της "χρήσιμης αριστεράς", που πράττει όσα δεν τόλμησε η δεξιά...

Του Γ.Γ.

Δεν έχει μείνει σε κανέναν αμφιβολία ότι η ανάλγητη και αδίστακτη αυτή συγκυβέρνηση θα κάνει τα πάντα για να ανταποκριθεί, σαν υπηρετικό πολιτικό προσωπικό που είναι ντόπιων και ξένων πλουτοκρατών, στα κελεύσματα των αφεντικών της.

Σήμερα, όπως ήταν αναμενόμενο και όπως το είχε υποσχεθεί στην κλίκα των συμβολαιογράφων που επέλεξαν να γίνουν τσιράκια των αρπακτικών για να καταλήξει η λαϊκή περιουσία σε θησαυροφυλάκια τραπεζιτών και κερδοσκοπικών fund, προωθεί νόμο που μας γυρίζει στις πιο σκοτεινές εποχές της σύγχρονης ιστορίας, νομιμοποιώντας και με την σφραγίδα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας τις πολιτικές διώξεις.

Ετσι, λοιπόν, το υπουργείο Δικαιοσύνης κατέθεσε τροπολογία, η οποία αναμένεται να ψηφιστεί αύριο, η οποία προβλέπει την αυτεπάγγελτη δίωξη που θα συνοδεύεται με ποινή φυλάκισης σε όσους εκδηλώνουν την αλληλεγγύη τους σε δανειολήπτες που έχουν πέσει στα νύχια τραπεζιτών – τοκογλύφων και αδυνατούν να πληρώσουν τα δάνεια τους και οι οποίοι κινδυνεύουν να μείνουν άστεγοι, χάνοντας τα σπίτια τους μέσω πλειστηριασμών.

Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου 2017

Είτε έτσι είτε αλλιώς, οι πλειστηριασμοί θα είναι ο πολιτικός τάφος της συμμορίας των πλουσιόπαιδων που μας κυβερνάει

Του Γιώργου Αλεξάτου

Σύσσωμη η κοινοβουλευτική αλητεία που στηρίζει την κυβέρνηση του αμόρφωτου κοινωνικού δολοφόνου θα ψηφίσει να μας βάζουν φυλακή όταν πηγαίνουμε να εμποδίσουμε πλειστηριασμούς ή όταν γράφουμε κάτι που κάποιος μπορεί να το θεωρήσει απειλητικό κ.λπ. κ.λπ.
Από την ίδια μέρα χιλιάδες από μας θα γράφουμε σκόπιμα ώστε να προκαλέσουμε διώξεις και φυσικά, την πρώτη κιόλας Τετάρτη που θα γίνουν πλειστηριασμοί, θα μαζευτούν στα Ειρηνοδικεία όσοι δεν έχουν μαζευτεί ποτέ μέχρι τώρα. Καθώς θα κατέβει και κόσμος μόνο και μόνο από φιλότιμο.
Κι εκεί είναι που θα εξευτελιστεί πλήρως η κυβέρνηση του αμόρφωτου κοινωνικού δολοφόνου. Αν διατάξει τη σύλληψη χιλιάδων πολιτών, που σημαίνει πως θα ξεσπάσουν μάχες έξω από κάθε Ειρηνοδικείο και
έξω από κάθε Αστυνομικό Τμήμα, ενώ θα έρχονται μπάτσοι να μας πιάνουν και στα σπίτια μας λόγω απειλητικών κειμένων, το βέβαιο είναι πως μέσα σε λίγες μέρες θα καταρρεύσει κάτω από την έκρηξη της λαϊκής οργής.

Η φάτνη χάθηκε...


Ανάρτηση από: http://tsiolakis.blogspot.gr

Το μεταναστευτικό ρεύμα προς την Ευρώπη ενδέχεται να αποτελεί την υλοποίηση ενός σκοτεινού σχεδίου του 1922

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί προδημοσίευση του νέου βιβλίου της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη με τίτλο "ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΔΥΣΗ, ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΝΑΤΟΛΗ"

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΣΤΙΣ 16.12/2017

Εισαγωγή

Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι προϊόν επιστημονικής φαντασίας, αλλά ούτε ανήκει στην κατηγορία των "θεωριών συνωμοσίας". Όλα όσα αναφέρονται σε αυτό αποτελούν πραγματικότητα των αρχών του περασμένου αιώνα.
Δεν είμαι πεπεισμένη ότι τα όσα συμβαίνουν τώρα στην Ευρώπη με το μεταναστευτικό κύμα και τις επιπτώσεις που, με μαθηματική ακρίβεια, θα προκύψουν από αυτό, είναι αποτέλεσμα του σχετικού σχεδίου Kalergi. Ωστόσο, είναι δύσκολο για μένα, και θα έλεγα και για όποιον διαβάσει τις γραμμές αυτού του άρθρου, να μην αναρωτηθεί "για το τι ακριβώς συμβαίνει", "τι μπορεί να κρύβεται" κάτω από το ανείπωτο δράμα αυτών των ανθρώπων, τι σχέση μπορεί να υπάρχει "ανάμεσα στο ευρωπαϊκό ιερατείο και τα βραβεία Kalergi" κ.ο.κ.
Σκέφθηκα, λοιπόν, ότι θα ενδιαφέρει τους αναγνώστες του περιοδικού "Επίκαιρα", και ακόμη ότι ενδεχομένως θα ενθαρρύνει και συνέχιση της έρευνας, ώστε να διαφωτιστεί περισσότερο η, όντως, περίεργη αυτή υπόθεση.

Πρώτη φορά τόσο… ξεφτιλιστερά! –

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Είναι αυτοί (Τσίπρας) που έταζαν «σεισάχθεια», που αποκαλούσαν «πογκρόμ» κατά του λαού τους πλειστηριασμούς, που υπόσχονταν από προεκλογικά μπαλκόνια «κανένα σπίτι σε χέρι τραπεζίτη».
Είναι αυτοί που μιλούσαν για μετατροπή της αντιπολίτευσης σε «αντίσταση» και σε «εξέγερση» καλώντας σε φυσική παρουσία στα ειρηνοδικεία ενάντια στα κοράκια (Καμμένος).
Είναι αυτοί που έβγαζαν φωτογραφίες πίσω από πανό σε συγκεντρώσεις κατά των πλειστηριασμών (Τσακαλώτος), που εκφωνούσαν λογύδρια ενάντια στις κατασχέσεις (Αχτζιόγλου), που στήνανε ακόμα και προεκλογικές διαφημίσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς.

Διπλασιάστηκε η "μαύρη" οικονομία λόγω της φοροκαταιγίδας

Της Δήμητρας Καδδά
Η μαύρη οικονομία στην Ελλάδα αυξήθηκε μέσα στην κρίση από το 25% στο 35% - 40% του ΑΕΠ. Αιτία είναι η υπερφορολόγηση, καθώς ένα μεγάλο μέρος των πολιτών και των επιχειρήσεων, στην προσπάθειά τους να αποφύγει τους φόρους μετακινήθηκε στη σκιώδη οικονομία η οποία δεν έγινε εφικτό (όπως θα έπρεπε) να παταχθεί, αναφέρει η τράπεζα της Ελλάδος σε Working Paper σε στοιχεία του οποίου βασίστηκε η χθεσινή Ενδιάμεση Έκθεση της ΤτΕ που κατατέθηκε στη βουλή και δημιούργησε έντονες αντιδράσεις με την πρόταση για προληπτικό πρόγραμμα ECCL- PCCL μετά το τέλος του μνημονίου τον Αύγουστο του 2018.
Η Τράπεζα της Ελλάδος στο Working Paper "Fiscal policy with an informal Sector” εκτιμά ότι η έμφαση που δόθηκε κατά τα μνημονιακά χρόνια στην υπερφορολόγηση δημιούργησε έναν φαύλο κύκλο ύφεσης/αύξησης παραοικονομίας/επιβολής νέων φόρων/απώλειας εσόδων, καθώς οι υψηλότεροι φορολογικοί συντελεστές συρρίκνωσαν τη φορολογική βάση.

Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2017

Αφεντικών πλυντήρια, γραφειοκρατίας παραμύθια

Διηγείται ο/η: Vectrum  
Η υπάλληλος της επιθεώρησης εργασίας έκπληκτη με ρώτησε: «Είστε σίγουρη πως θέλετε να κάνετε καταγγελία; Είστε σίγουρη πως δε θέλετε τα ένσημα; Θα τα χρειαστείτε για τη σύνταξή σας.» Ένιωσα περιττό να απαντήσω «στην ποια;». Στην κατάθεση της καταγγελίας δύο υπάλληλοι της επιθεώρησης συζητάνε χωρίς καμιά ντροπή που ακούγονταν.
«Βλέπεις αυτό εδώ στην παλάμη μου;» της δείχνει μια γρατσουνιά που άνετα θα την είχε κάνει και μια γάτα.«Μας κάλεσαν σε ένα ξερόνησο για καταγγελία. Και πήδηξα από την βάρκα και κοίτα σχίστηκα στα βράχια.» «Απαπαπαα, αν είναι δυνατόν. Τι καταγγελία ήταν;» «Άκου δω, κατήγγειλαν τον εργολάβο σε μια οικοδομή ότι χρώσταγε 30 ευρώ. Ακούς; Για τ30 ευρώ πληρώσαμε βενζίνες, τραβηχτήκαμε στο νησί και σχίστηκε και το χέρι μου.» «Τς,τς, τι σκατόψυχοι, για 30 ευρώ. Έλα να στα δώσουμε εμείς που μας τρέχουν, για 30 ευρώ στα κατσάβραχα. Αν είναι δυνατόν!»
Αυτά ήταν η εισαγωγή ενός θεατρικού που έμελλε να ακολουθήσει. Για την ακρίβεια, ένα θεατρικό σουρρεαλισμού και καφκικής γραφειοκρατικής παράνοιας…

Ο Αlpha «έκοψε» την Ελληνοφρένεια

Ο Αlpha «έκοψε» την Ελληνοφρένεια. Είναι προφανές ότι η τηλεοπτική – αλλά και η εν γένει – δημοκρατία λειτουργεί…
   Παραθέτουμε πώς ο Θύμιος, ο Αποστόλης και τα άλλα παιδιά γνωστοποίησαν το «μαύρο» πριν από λίγη ώρα:

Homo Syrizaiikus

Του Ηλία Παπαναστασίου

Το θέμα των πλειστηριασμών αποτελεί το φλέγον – και θα αποτελέσει ίσως το πλέον εκρηκτικό – θέμα της ελληνικής κοινωνίας. Ήδη μετά τους πρώτους πλειστηριασμούς φάνηκαν οι επικίνδυνες διαστάσεις που μπορεί να πάρει το θέμα και ειδικότερα μέσω των απροβλέπτων – και πολύ πιθανών αντιδράσεων…– από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα. Αυτές ακριβώς τις αντιδράσεις προσπαθεί να προλάβει η Κυβέρνηση μεταχειριζόμενη κάθε επικοινωνιακό μέσο είτε μέσω των επίσημων δημοσίων μέσων είτε μέσω των social media είτε μέσω επίσημων «καθησυχαστικών»δηλώσεων…
Πλέον έχει γίνει κατανοητό πως η διεξαγωγή των πλειστηριασμών θα επιδεινώσει την συνολική κοινωνική κατάσταση με όξυνση των συγκρούσεων και των – σχεδόν βέβαιων…– απρόβλεπτων εξελίξεων. Η Κυβέρνηση πληρώνει τοις μετρητοίς τα επίχειρα των υποσχέσεων και των – χωρίς σχεδιασμό – πράξεών της, εάν μάλιστα θυμηθούμε και το τι υποστήριζαν οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ παλαιοτέρα και το σημαντικότερο, τι εφαρμόζουν σήμερα…

Συγκέντρωση έξω από την Σιωνιστική Πρεσβεία


Σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την Σιωνιστική Πρεσβεία, την Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου καλεί το Μέτωπο Αντίστασης και Αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη «Γασσάν Καναφάνι».

Η απάντηση για την απόφαση του Τραμπ για την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ σαν πρωτεύουσα του Ισραήλ, θα πρέπει να έχει μία συνέχεια από κάθε φίλο της Παλαιστίνης, μέχρι τελικά να καταφέρουμε να την ανατρέψουμε.

Υπενθυμίζουμε πως ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ με αυτή του την απόφαση, τελειώνει οριστικά την όποια ειρηνική διευθέτηση του Παλαιστινιακού ζητήματος και αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις των Ιμπεριαλιστών, που είναι η ολοκληρωτική κατάκτηση της Παλαιστίνης και η εξόντωση του Παλαιστινιακού λαού.

Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 2017

Η μπαρούφα της «Μιας Ελλάδας», και η παπαριά των «εθνικών στόχων»

Του Γ. Γ.

«Δεν υπάρχουν δύο Ελλάδες. Οι πατριώτες και οι γερμανοτσολιάδες, οι μνημονιακοί και οι αντιμνημονιακοί, οι πλούσιοι και οι φτωχοί. Η Ελλάδα είναι μία. Και δεν θα βγούμε από την κρίση αν δεν ενώσουμε τις δυνάμεις μας και αν δεν αντιληφθούμε επιτέλους ότι αυτή η προσπάθεια μας αφορά όλους».

Τα παραπάνω τόνισε, καταχειροκροτούμενος από τους βουλευτές τις αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σήμερα στην βουλή.

Καμιά εντύπωση. Είναι συνεπέστατος στις ακραίες νεοφιλελεύθερες απόψεις που πρεσβεύει και συνοψίζονται στην φράση που είχε πει στο πρόσφατο παρελθόν: «Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση, όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα».

Έγινε το ξεπούλημα συνήθεια

Σκίτσο του Ηλία Μακρη από την Καθημερινή
Για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης
Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 139
Η τρίτη αξιολόγηση έκλεισε χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανείς. Μέσα σε τρεις μέρες κυβέρνηση και τρόικα τα βρήκαν σε όλα και ανακοίνωσαν τη συμφωνία μια μέρα πριν το αρχικό χρονοδιάγραμμα. Σάββατο βράδυ ο υπουργός Τσακαλώτος ανακοίνωσε το «ευχάριστο», σε μέρα που ο Τύπος βρίσκεται σε αργία. Από Δευτέρα φιλοκυβερνητικά φύλλα και κανάλια-ραδιόφωνα έστησαν το προπαγανδιστικό σκηνικό για το πόσο σημαντικό είναι που έκλεισε η τρίτη αξιολόγηση χωρίς καθυστερήσεις και ότι σε μερικούς μήνες βγαίνουμε τελεσίδικα από τα μνημόνια. Για την ουσία βέβαια ούτε κουβέντα, δηλαδή τι συμφώνησε η κυβέρνηση.
Σε αυτή την αξιολόγηση η τρόικα δύο τρία πράγματα ήθελε και τα πήρε όλα. Πρώτον, τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. και το ότι, την προπερασμένη Τετάρτη, ξεκίνησαν με τρόπο εντυπωσιακό από την κυβέρνηση, ανοίγοντας τα κεφάλια των μελών της ΛΑΕ και των υπόλοιπων που διαμαρτύρονταν, ήταν το εχέγγυο που αναζητούσε η τρόικα. Δεύτερον, την πώληση του 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ. Τρίτον, το πετσόκομμα κοινωνικών επιδομάτων του 2018, των συντάξεων από το 2019 και τη μείωση του αφορολογήτου από το 2020, αλλά και αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο.

Η… Έβδομη Σφραγίδα

Του Στάθη

«Η μεταμνημονιακή Ελλάδα θα έχει τη σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ» αγόρευε χθες στη Βουλή ο κ. Παππάς. Έχει απόλυτο δίκιο. Ήδη στην Ελλάδα το 30% των εργαζομένων λαμβάνει μισθό 600 ευρώ τον μήνα. Ήδη οι υποαπασχολούμενοι (οι «απασχολίσιμοι» του Σημίτη) εργάζονται με μισθούς κάτω από τα 500 ευρώ.
 Ενώ αξιοπρεπείς μισθούς άνω των 1.500 ευρώ λαμβάνει μόνον το 3,29% των εργαζομένων. Έχει δίκιο ο κ. Παππάς, τέτοια χώρα ειλώτων, σκλάβων και κολίγων είναι χώρα λαχταριστή, χώρα λάφυρογια τους «επενδυτές», είναι μια «Γη της Επαγγελίας» για τους πειρατές και τους κουρσάρους, καθώς διαβεβαίωνε τους Αμερικανούς μπίζνεσμαν ο Τσίπρας


Όμως ενώ η ανάπτυξη θα έχει τα χαρακτηριστικά της ανάπτυξης ενός προτεκτοράτου, ενώ η έξοδος στις αγορές θα συνιστά επιτροπεία των τραπεζών, ενώ η όλο και αυξανόμενη φτώχεια θα συνεχίσει να παράγει όλο και περισσότερο πλούτο για όλο και πιο λίγους Δυνατούς, υπάρχει η πιθανότης αυτή η κυβέρνηση να βρεθεί αίφνης εκτός νυμφώνος.
  Διότι η σήψη (για την ίδια) εξ αιτίας της παρακμής (που επιβάλλει σε όλους) έχει αρχίσει να λαμβάνει διαστάσεις τσίρκου σε φρενοκομείο.

Πολιτικές παραδοξότητες

Της Analyst Team

Ένας λαός που είναι υπό την εξευτελιστική κατοχή των δανειστών του, πρέπει πριν από όλα να το συνειδητοποιήσει – στη συνέχεια να θέλει να δραπετεύσει από τη φυλακή, στην οποία τον έχουν καταδικάσει με δεσμοφύλακες τις κυβερνήσεις του, αδιαφορώντας για το κόστος και αναλαμβάνοντας την ευθύνη.
«Είναι αποφασισμένοι οι Έλληνες να θυσιάσουν τη σημερινή τους ευημερία, την οποία χάνουν σταδιακά, όχι ξαφνικά και απότομα, έτσι ώστε να συνηθίσουν τη μελλοντική τους εξαθλίωση; Είναι πρόθυμοι να αγωνισθούν και να υποφέρουν για να ανακτήσουν την αξιοπρέπεια, την ελευθερία και την εθνική τους κυριαρχία; Έχουν την αρετή και την τόλμη που απαιτείται;
Κατά την άποψη μας, επιθυμώντας να είμαστε ρεαλιστές και χωρίς ψευδαισθήσεις, η συντριπτική πλειοψηφία δεν είναι πρόθυμη για τίποτα από τα παραπάνω – θέλοντας να κερδίσει έναν πόλεμο, χωρίς να χρειαστεί να δώσει καμία μάχη και χωρίς να θυσιάσει απολύτως τίποτα. Επομένως είναι ανόητο να περιμένει κανείς μαζικές διαδηλώσεις και εξεγέρσεις, μέσω των οποίων θα μπορούσε να αλλάξει πορεία η χώρα«.

Τρίτη 19 Δεκεμβρίου 2017

Οι ελεήμονες των Χριστουγέννων

Του Κώστα Γκιώνη

Κοινωνικό επίδομα αλληλεγγύης, κοινωνικό μέρισμα, εφάπαξ επίδομα νεανικής αλληλεγγύης, επίδομα θέρμανσης. Η κυβέρνηση θριαμβολογώντας μοιράζει τα γυαλάκια της λήθης στο εξαθλιωμένο πόπολο, το οποίο εξαντλημένο από τους δυσβάστακτους φόρους, τις τεράστιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, την εξαφάνιση του ΕΚΑΣ και των επικουρικών συντάξεων, την ανεργία, αλλά και την γιγάντωση της εκ περιτροπής εργασίας μέσα στο αμπαλάζ πού ονομάζεται εργασιακός μεσαίωνας, περιμένει να καλύψει κάποια τρύπα από το χιλιοτρυπημένο της πανωφόρι.

  • Ότι το μισό και παραπάνω κομμάτι του πληθυσμού βρίσκεται να καλύπτει αυτά τα ακραία τεκμήρια φτώχειας, ώστε να του επιδοθούν αυτά τα βοηθήματα, δεν τίθεται ούτε καν ως θέμα συζήτησης.

  • Ότι τον άλλο μήνα δεν θα πάρουν αυτά τα έκτακτα επιδόματα, αλλά θα τους έρθει ο λογαριασμός της ΔΕΗ, ο οποίος στις περισσότερες των περιπτώσεων θα είναι μεγαλύτερος του μηνιαίου εισοδήματος τους, δεν νομίζω ότι ενδιαφέρει και πολύ έως καθόλου θα έλεγα τους ακριβοπληρωμένους από το αίμα μας, πολιτικούς σαλτιμπάγκους πού μας κυβερνάνε.

  • Ότι ο Ελληνικός λαός ζει με αλχημείες, ο κοινωνικός ιστός έχει διαλυθεί τελείως, με τις ψυχικές ασθένειες να κάνουν πάρτι στα τσακισμένα κορμιά των συμπολιτών μας, μέσα σε μία καθημερινή έκπτωση των συνθηκών διαβίωσης, δοκιμάζοντας ολοένα και περισσότερο τις αντοχές του καθενός να υποκύψει στον πειρασμό της απόδρασης, μη αντέχοντας άλλο ένα κουτσούρεμα της αξιοπρέπειάς του, νομίζω ότι ποσώς απασχόλησε τους καλοπερνούντες μπαμπακόκωλους της εύφορης κοιλάδας.

Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 2017

Μοιάζει και με κάλπη

Ανάρτηση από: http://www.koufogiorgos.de

Η απόφαση του πρόεδρου των ΗΠΑ Τράμπ αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ δυναμιτίζει την εύθραυστη ισορροπία στην Μέση Ανατολή

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Aλυσσιδωτές είναι οι αντιδράσεις που ακολούθησαν  την ανακοίνωση.
    Ο κουμπάρος Ερντογάν άρπαξε την ευκαιρία και κάλεσε στην Κωνσταντινούπολη σε σύνοδο τις 57 χώρες του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC), της οποίας αυτή την περίοδο προεδρεύει Ενδεικτική της θέλησης του να επιβληθεί ως ο νέος ηγέτης του παλαιστινιακού ζητήματος.
Σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Ερντογάν, όπως σημειώνει η Figaro, η Διάσκεψη αποσκοπεί να συντονίσει τη δράση των μουσουλμανικών χωρών ενάντια στην απόφαση του Αμερικανού Πρόεδρου να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του ισραηλινού κράτους.
 Από την μεριά του ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου δήλωσε ότι δεν του «προκάλεσε έκπληξη» η ανακοίνωση των ηγετών των μουσουλμανικών χωρών που κάλεσαν τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα ενός παλαιστινιακού κράτους, έπειτα από την έκτακτη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC).
 Εδώ «Να διευκρινίσουμε ότι η  Ιερουσαλήμ είναι «Ιερή Πόλη» και για τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες: Τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ.
Για τους Εβραίους: Ο  Σολομώντας έχτισε τον μεγαλοπρεπή ιουδαϊκό ναό που καταστράφηκε λίγους αιώνες αργότερα από τους Βαβυλώνιους. Σήμερα σώζεται μόνο ένα τμήμα του τείχους από την περίοδο του Δεύτερου Ναού, το γνωστό «Τείχος των Δακρύων» ή «Δυτικό Τείχος» που είναι και ο ιερότερος τόπος λατρείας των Εβραίων.