ΑΙΣΧΟΣ: 623.000 εργαζόμενοι με μέσο καθαρό μισθό 320 ευρώ.

Συνεχίζονται η μείωση των ήδη κατεδαφισμένων μισθών  και η επέκταση της ελαστικής εργασίας.

Ακόμα και τα επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ διαψεύδουν  τα κυβερνητικά παραμύθια 

Την καθήλωση των μισθών σε εξευτελιστικά επίπεδα με τάσεις παραπέρα μείωσής τους καθώς και την ταυτόχρονη επέκταση της μερικής απασχόλησης και της ελαστικής εργασίαςεπιβεβαιώνουν για ακόμα μια φορά τα επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ για τους μισθούς και την απασχόληση, για το Φλεβάρη του 2018.

Παρά τα προπαγανδιστικά παραμύθια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ περί βελτίωσης της θέσης των εργαζομένων, τα επίσημα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι οι εφαρμοζόμενες μνημονιακές πολιτικές λιτότητας συνεχίζουν την κατεδάφιση του επιπέδου διαβίωσης και των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

 Στο 30% η μερική απασχόληση, με μέσο μηνιαίο μεικτό μισθό 378 ευρώ μεικτά! 

Τα παιδιά που είναι στο δρόμο είναι σε άμυνα

Αν οι εξετάσεις είναι η απάντηση ποια είναι η ερώτηση;

Του Χρήστου Κάτσικα

«Μονάχα εκεί όπου υπάρχει πόλεμος
υπάρχουν συστηματικοί κατάλογοι και αρχεία,
μπαίνουν τα ρούχα στο μπόγο και το σιτάρι στο σακί,
μετριούνται άνθρωποι και ζωντανά και τους πάνε γι΄ αλλού,
γιατί το ξέρουν ακριβώς πως, χωρίς τάξη,
πόλεμος δεν γίνεται» (Μπ. Μπρεχτ)    

     Η σημερινή μέρα (τελευταία μέρα της κατάθεσης των  μηχανογραφικών δελτίων των υποψηφίων) κλείνει για μια ακόμη χρονιά τις διαδικασίες των Πανελλαδικών Εξετάσεων, καθώς αμέσως μετά αρχίζει η μακρά περίοδος αναμονής (περίπου 40 ημερών) της ανακοίνωσης των βάσεων εισαγωγής στα ΑΕΙ που συνοδεύεται πάντα με χαμόγελα και πικρίες, ανησυχία και αγωνία.
     Στα πλαίσια αυτά είναι ευκαιρία για κάποιες «ανεπίκαιρες» σκέψεις:
     Ο μήνας που πέρασε εκτός των άλλων έχει χαρακτηριστεί ως ο μήνας του μεγάλου –εξεταστικού- ανταγωνισμού. Εκατό χιλιάδες και πλέον μαθητές και απόφοιτοι και οι οικογένειές τους «ζουν» την αγωνία των πανελλαδικών εξετάσεων και βεβαίως και των αποτελεσμάτων τους.
     Από την περίοδο που θεσπίστηκαν μέχρι σήμερα οι εξετάσεις για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, με όποια μορφή κι αν έγιναν, όποιο όνομα κι αν πήραν, Ακαδημαϊκό Απολυτήριο, Εισιτήριες Εξετάσεις, Πανελλήνιες, Πανελλαδικές, Γενικές Εξετάσεις, είχαν ένα κοινό βασικό χαρακτηριστικό: το νομιμοποιητικό τους λόγο. Πραγματικά δεν υπάρχει Εξεταστικό σύστημα, τα τελευταία σαράντα χρόνια, που να μην περιελάμβανε στην Εισηγητική του Έκθεση σαν στόχους και σαν δικαιολογητικό λόγο της θέσπισής του τον περιορισμό της παραπαιδείας, την  αντικειμενική και αξιοκρατική επιλογή των μαθητών, την ισότητα ευκαιριών, το άνοιγμα του Πανεπιστημίου, το τέλος του «ασφυκτικού εναγκαλισμού» του Λυκείου από τις απαιτήσεις των εξετάσεων και τη φραστική καταδίκη της έμφασης στην απομνημόνευση.

Το σκίτσο του Λατούφ για τον τελικό του Μουντιάλ

Ανάρτηση από: http://www.imerodromos.gr

Λιμπερτέ, Εγκαλιτέ, Εμπαπέ...

Ανάρτηση από: https://tvxs.gr

Παπάδες της απελευθέρωσης

«ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΜΑΡΞΙΣΤΕΣ, Ο ΜΑΡΞ ΗΤΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ!»

Της Ντίνας Δασκαλοπούλου

Φωτογραφίες: Jonnek Jonneksson

Θαυμάζουν τον Τσε Γκεβάρα, μελετούν μαρξισμό, κατεβαίνουν στις πορείες του Πολυτεχνείου, ήταν παρόντες στη Γένοβα το 2001, έκαναν απεργία πείνας για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και συμφωνούν ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Αυτοί είναι παπάδες ή εγώ βρίσκομαι σε απόλυτη σύγχυση;

Στο γραφείο που στεγάζει την Κίνησή τους, κάπου στην πλατεία Κάνιγγος, παθαίνω αλλεπάλληλα σοκ. Ισως γιατί δενπήγα ποτέ στη Λατινική Αμερική, ώστε να συναντήσω κάποιον ιερέα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, και γιατί ο παπα-Ανυπόμονος του ΕΛΑΣ είναι για μένα απλώς μια φωτογραφία. Ομως, ο παπα-Χρήστος Ζαρκαδούλας κι ο παπα-Σταύρος Παπαχρήστος μοιάζουν μ' εκείνους τους παπάδες που, ζωσμένοι φισεκλίκια, βγήκαν στα βουνά του κόσμου για να υπερασπιστούν τους λαούς τους.

Στο δρόμο των πρώτων χριστιανών και ακολουθώντας το παράδειγμα της Παγκληρικής Ενωσης που πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση, το 2004 δημιούργησαν την Παγκληρική Αγωνιστική Κίνηση Κληρικών και Λαϊκών. Εκδίδουν ένα περιοδικό με 9.000 συνδρομητές, συμμετέχουν ενεργά στο μαζικό λαϊκό κίνημα («Ημασταν μπροστά στο προβοκατόρικο κάψιμο του Αγνωστου Στρατιώτη στο πανεκπαιδευτικό, γράψτε αυτό!»), είναι από τους πρωτοπόρους του φιλειρηνικού κινήματος κι έχουν δώσει το «παρών» σε όλες τις πορείες κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, από τη Γένοβα μέχρι το Ροστόκ.

Από τους «ξενοκίνητους Κομμουνιστές» στους «ξενοκίνητους Εθνικιστές»: Πίσω στον Πιουριφόι!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Δεν μπορούμε φυσικά να ξέρουμε τι αληθεύει και τι όχι από τα όσα «διαρρέονται» εντέχνως γύρω από την πολύκροτη πλέον υπόθεση των απελασθέντων Ρώσων διπλωματών, που εξελίσσεται ήδη στη χειρότερη κρίση στην ιστορία των ελληνορωσικών σχέσεων.

Πληροφορίες για μια τέτοια υπόθεση έχουν μόνο οι μυστικές υπηρεσίες της Ελλάδας, των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Τη στιγμή ακριβώς που ένας δημοσιογράφος γράφει ότι έχει «ασφαλείς πληροφορίες» για ένα τέτοιο θέμα, την ίδια στιγμή μετατρέπεται από δημοσιογράφο σε όργανο κάποιας ή περισσότερων από αυτές τις υπηρεσίες. Αν δεν είναι προ πολλού.

Τίτλοι όπως “«Μακεδονομάχοι», Κατάσκοποι και Ρούβλια” με υπότιτλο «Έγινε απόπειρα εξαγοράς από Ρώσους πράκτορες», που διαβάσαμε π.χ. στις εφημερίδες, θυμίζουν αναπότρεπτα τις χειρότερες στιγμές του ελληνικού μετεμφυλιακού καθεστώτος και της Χούντας, των τριών μαύρων δεκαετιών που ακολούθησαν τον πόλεμο.

Τότε που εκτελούσαν τον άνθρωπο με το τριαντάφυλλο, τον Νικο Μπελογιάννη, και χιλιάδες άλλους Έλληνες, για κατασκοπεία υπέρ των Ρώσων, καθ’ υπόδειξην της αμερικανικής πρεσβείας, που διοικούσε τη χώρα.

Τότε που κάθε πρωί “την καρδιά μου στην Ελλάδα ντουφεκάγανε”.

Οι χρήσιμοι...

Ανάρτηση από: http://www.efsyn.gr

Γλωσσάρι ΟΑΣΕ: Οι λέξεις κατοχή, εισβολή και πρόσφυγας είναι προσβλητικές!

ΚΥΠΡΟΣ: «Γλωσσάρι» για να χαλιναγωγεί τους δημοσιογράφους

Αποφάσισαν ότι λέξεις όπως κατοχή, εισβολή και πρόσφυγας είναι προσβλητικές

Του Αλέκου Μιχαηλίδη

Αν και το Κυπριακό παραμένει βαλτωμένο στις τουρκικές προεδρικές εκλογές και στις παραβιάσεις στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας, εντούτοις οι προσπάθειες για «αναθεώρηση» της ιστορίας προς όφελος της κατοχικής Τουρκίας συνεχίζονται.

Σε άλλα επίπεδα πια, παρουσιάστηκε την Τρίτη, 10 Ιουλίου, στη νεκρή ζώνη της Λευκωσίας, ανάμεσα σε ελεύθερες περιοχές και κατεχόμενα, το «Γλωσσάριο για τη δημοσιογραφία στην Κύπρο». Παρουσιαστής και ιθύνων νους ήταν ο Χαρλέμ Ντεζίρ, Εκπρόσωπος του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) για την Ελευθερία των Μέσων.

Ο κ. Ντεζίρ, Γάλλος με καταγωγή από τη Μαρτινίκα, παρουσίασε το «Γλωσσάριο», για το οποίο θα μιλήσουμε παρακάτω, ως συμβουλευτικό. Ο κ. Ντεζίρ ευχαρίστησε τον καθοδηγητή της εκπόνησης του Γλωσσαρίου, Άινταν Ουάιτ, ο ο οποίος γεννήθηκε στο Ντέρι της Β. Ιρλανδίας και αυτοπροσδιορίζεται ως Βρετανός, καθώς και τους τέσσερις εν Κύπρω βοηθούς του έργου, τον δρα Μπεκίρ Αζκίν, καθηγητή σε παράνομο πανεπιστήμιο των κατεχομένων, την τουρκολόγο Μαρία Σιακαλλή, τον Χρίστο Χριστοφίδη, ο οποίος είναι Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Συντακτών Κύπρου και Ταμίας της Επιτροπής Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας και την Εσρά Αϊγκίν, Τουρκοκύπρια δημοσιογράφο.

ΑΠΕΡΓΙΑ FIAT: «Για τον Ρονάλντο 400 εκ. και για τους εργάτες μονάχα κλωτσιές στα αρχ...»!

Ορίστε ένας ωραίος αγώνας...

Του Χρήστου Σκυλλάκου

«Αντιμέτωποι με τόση ενοχή δεν μπορούμε από το να προχωρήσουμε σε απεργία. Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι ενώ οι εργαζόμενοι εξακολουθούν για χρόνια να κάνουν τεράστιες οικονομικές θυσίες η ίδια η εταιρεία αποφασίζει να δαπανήσει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την αγορά ενός ποδοσφαιριστή. Μας λένε ότι η στιγμή είναι δύσκολη. Και ενώ οι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους σφίγγουν όλο και περισσότερο τις ζώνες τους, η εταιρεία αποφασίζει να επενδύσει πολλά χρήματα σε μόνο έναν άνθρωπο! Είναι εντάξει; Είναι φυσιολογικό για ένα άτομο να κερδίζει εκατομμύρια και χιλιάδες οικογένειες να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν έως τα μέσα του μήνα; Είμαστε όλοι εξαρτημένοι από το ίδιο αφεντικό, αλλά σε αυτήν την στιγμή τεράστιας κοινωνικής δυσκολίας, αυτή η άνιση μεταχείριση δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Οι εργαζόμενοι της Fiat έχουν υπηρετήσει την εταιρεία για τουλάχιστον τρεις γενιές, πλουτίζοντας όποιον κινείται γύρω από την εν λόγω εταιρεία, και σε αντάλλαγμα έλαβαν πάντα και μόνο μια ζωή δυστυχίας. Η εταιρεία θα μπορούσε να επενδύσει σε μοντέλα αυτοκινήτων που διασφαλίζουν το μέλλον των χιλιάδων ανθρώπων και όχι μόνο σε έναν άνθρωπο. Προτιμούν τον κόσμο του παιχνιδιού, την διασκέδαση για οτιδήποτε άλλο. Για τους λόγους που περιγράφονται ανωτέρω, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης κηρύσσει απεργία από την Κυριακή (22:00) 15 Ιουλίου μέχρι την Τρίτη (06:00), 17 Ιουλίου 2018».

Η ανηθικότητα των Κυβερνώντων – Μεταμοντέρνα Αριστερά (14)

Του Ηλία Παπαναστασίου

Εάν το ερώτημα «Ο Σκοπός αγιάζει τα μέσα, τότε ποιος αγιάζει τον Σκοπό;;;» του Leon Trotsky είναι επίκαιρο, πολύ περισσότερα ερωτήματα παραμένουν επίκαιρα. Π.χ. ποιος θα σταματήσει τον κατήφορο ανθρώπων που άλλα λένε, άλλα σκέφτονται, άλλα εφαρμόζουν και άλλα εξυπονοούν… Ποιος θα σταματήσει έναν απίστευτο ηθικό κατήφορο που οδηγεί κυριολεκτικά σε έναν ψυχοπνευματικό αφανισμό ολόκληρο λαό;;;

Ποιος θα συγκρατήσει τους πειναλέους – για να θυμηθούμε και τον «Πειναλέοντα» του Μποστ προδικτατορικά…– των νεοδιοριζόμενων Συριζαίων, κρατικοδίαιτων Λεβέντηδων; Που σε πόζα Καρανίκα κοροϊδεύουν την μάζα δηλαδή την λαϊκή πλέμπα για την οικονομική της απελπισία και τακτική ασχετοσύνη να εκμεταλλευτεί «γνωριμίες ή κονέ» όπως η πλειοψηφία των Lumpen ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ, γνωστών στην πιάτσα για την ατσιδοσύνη τους να εξαργυρώνουν την κομματική και εκλογική σχέση τους με τον ΣΥΡΙΖΑ με μια θέση στο Δημόσιο;;; 

Ποιος τέλος θα βάλει ένα οριστικό τέρμα στην νοοτροπία Μαρίας Αντουανέττας και Λουδοβίκου 16ου που διακατέχει πολλούς ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ της Κρατικοδίαιτης Σχολής δηλαδή όλων των Χρυσοκάνθαρων που κολλάνε στο Δημόσιο Πρυτανείο για να βολευτούν ή «διοριστούν»; 

Ποιος – τέλος…– θα αντισταθεί στην ανείπωτη παρακμή και εκφυλισμό που ταλανίζει την Ελληνική Κοινωνία και συνολικότερα τεράστια τμήματα του ελληνικού λαού; 

Δελτίο γεωπολιτικής θυέλλης

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Θυελλώδης θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η προηγούμενη εβδομάδα από πλευράς εξελίξεων σχετικά με την περιοχή μας και τη χώρα μας. Και εξηγούμαστε:

Σύνοδος του ΝΑΤΟ, η ΠΓΔΜ προσκαλείται να γίνει μέλος, ο Τραμπ κατσαδιάζει Ευρωπαίους ηγέτες για στρατιωτικές δαπάνες, ο Τσίπρας συναντά Ερντογάν – ο οποίος μόλις έχει επιστρέψει από τα Κατεχόμενα της Κύπρου, την πρώτη επίσκεψή του μετά την ορκωμοσία του, που άλλαξε και τυπικά τον κοσμικό χαρακτήρα της Τουρκίας. Ο Ερντογάν ζητά μεταξύ άλλων να αναγνωριστεί η «Τουρκική Ένωση Ξάνθης»…

Ταυτόχρονα, απελαύνονται από την Ελλάδα δύο Ρώσοι διπλωμάτες με πρωτοφανείς κατηγορίες και δικαιολογίες. Οι ΗΠΑ αμέσως χαιρετίζουν την απόφαση αυτή, ενώ ανοίγει από το πουθενά με δηλώσεις του Γιοχάνες Χαν, θέμα συνόρων με την Αλβανία! Ο Ζάεφ όπου σταθεί και όπου βρεθεί μιλά για την μακεδονική ταυτότητα, το μακεδονικό έθνος, τον μακεδονικό στρατό… και μας πληροφορεί επακριβώς πότε θα συζητηθεί στην ελληνική Βουλή το θέμα της συμφωνίας (τον Φεβρουάριο του 2019).

Η ελληνική κυβέρνηση έχει κλείσει συμφωνία με τη Γερμανία για επαναπροώθηση από εκεί στη χώρα μας προσφύγων (αγνώστου αριθμού), ενώ Αλβανία και ΠΓΔΜ αρνούνται κατηγορηματικά να δεχτούν πρόσφυγες και hotspots. Σαν να μην έφθαναν αυτά, το Γιούρογκρουπ μπλοκάρει τη δόση: απαιτεί ισοδύναμα για την 6μηνη μείωση του ΦΠΑ σε ορισμένα νησιά και επιμένει στην περικοπή των συντάξεων. 

Έκαναν ήρωες τους βασανιστές

Ντουζέπης Γεώργιος, το δεξί χέρι του Ιωαννίδη

Του Απόστολου Λυκεσά

Μουσείο μισαλλοδοξίας και κακοποίησης της ιστορικής αλήθειας, που υμνεί βασανιστές της Μακρονήσου, συνεργάτες της χούντας και καθυβρίζει αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, λειτουργεί στη Βέροια και μάλιστα γίνονται σε αυτό ξεναγήσεις σχολείων της πόλης και της ευρύτερης περιοχής.

Η καταγγελία είναι του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ), έχει ήδη αποσταλεί στους υπουργούς Πολιτισμού-Αθλητισμού και Παιδείας-Ερευνας και Θρησκευμάτων και αφορά το «Βλαχογιάννειο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα» στη Βέροια.

Κύπρος: Πραξικόπημα 15 Ιουλίου 1974

Γερμανικά καψόνια

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.com

Τα παιδιά χρειάζονται γονείς που τα αποδέχονται, όχι μάνατζερ

Του Δημήτρη Τσιριγώτη

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε στη χώρα μας να αναδύεται όλο και πιο συχνά, όλο και πιο έντονα, μια νοοτροπία γονέων με μη ρεαλιστικές ή υπερβολικές προσδοκίες. Επιπλέον παρατηρείται το φαινόμενο οι γονείς με υπερβολικές προσδοκίες από τα παιδιά τους να αναλαμβάνουν δράση οι ίδιοι για την εκπλήρωση των προσδοκιών αυτών. Μοιάζει να έχουν μεταβολίσει τον γονεϊκό τους ρόλο σε ένα είδος μάνατζερ που έχει έναν και μοναδικό σκοπό: τη διάκριση του παιδιού τους. Εδώ δεν εννοούμε απλά την επαγγελματική αποκατάσταση που είναι μια παλιά ιστορία και ανέκαθεν ήταν η μεγάλη προσδοκία των ελλήνων γονέων. Εννοούμε την προσδοκία: «να γίνει το παιδί μου κάτι σημαντικό, να ξεχωρίσει». Μιλάμε για την πρωτιά, την αποθέωση, το χειροκρότημα, τα βραβεία. Αναρωτιέμαι μήπως όλο και περισσότεροι γονείς γινόμαστε σαν «τα αμερικανάκια» που κάποτε κοροϊδεύαμε;

Πώς να αναγνωρίσεις ένα γονέα με υπερβολικές προσδοκίες 

Τον γονέα με υπερβολικές προσδοκίες θα τον συναντήσεις στο σχολείο του παιδιού του να παραπονιέται στους καθηγητές γιατί το 19 δεν είναι 20, να εποφθαλμιά για την σημαία, για το αριστείο, με εξόφθαλμο το «σύνδρομο της κουκουβάγιας» που βλέπει το παιδί του ως το πιο καλό και το πιο έξυπνο που υπάρχει. Να κοιτάζει υποτιμητικά άλλους γονείς που, άκουσον-άκουσον, έκαναν κάτι για τον εαυτό τους (όπως π.χ που πήγαν ένα ταξίδι) και ταυτόχρονα να ωρύεται: «Τι εγωιστές; Είναι γονείς αυτοί;»

Θα τον συναντήσεις στις αθλητικές ομάδες να μαλώνει με τους προπονητές που δεν αναγνωρίζουν το νέο Ρονάλντο ή τη νέα Κομανέτσι στο παιδί του.

Θα τον αναγνωρίσεις από την μονομανία του να επιζητά στις παρέες του συζητήσεις που αφορούν τα κατορθώματα του παιδιού του και από τις αναρτήσεις του στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης να καμαρώνει για τα βραβεία, τους βαθμούς και τις επιτυχίες του παιδιού του. Οι βαθμοί τετραμήνου και το πτυχίο Lower σε περίοπτη ηλεκτρονική θέση και τα like να πέφτουν βροχή.

...Γερμανικότεροι των Γερμανών!

Του Τάσου Παππά

Και καλά οι Γερμανοί, είναι Γερμανοί, κάνουν κουμάντο στην Ευρώπη και δεν εννοούν να δεχθούν ενέργειες που κατά τη γνώμη τους παραβιάζουν τις συμφωνίες. Κι ας τις παραβιάζουν αυτοί με ωμό τρόπο και μάλιστα ατιμωρητί (για παράδειγμα, τα εμπορικά πλεονάσματα). Ποιος να τολμήσει να απαιτήσει τη συμμόρφωση τους.

Η Κομισιόν είχε ενημερωθεί για την αναστολή του μέτρου για το Φ.Π.Α στα πέντε νησιά, όπως δήλωσε ο Πιέρ Μοσκοβισί, ωστόσο το Βερολίνο την έγραψε κανονικά εκεί που δεν πιάνει μελάνι και μπλόκαρε την εκταμίευση της δόσης για μερικές μέρες, προφανώς για να στείλει το μήνυμα στους υπόδουλους ότι «όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν».

Οι υπόδουλοι όμως γιατί πανηγυρίζουν; Βλέποντας τα δηλητηριώδη πρωτοσέλιδα δεξιών (παλιών και νέων) εφημερίδων, τις χολερικές αναρτήσεις ιστοσελίδων και ακούγοντας τους «ανεξάρτητους» δημοσιολόγους που υποδύονται τους αντικειμενικούς ενώ εκλιπαρούν την ηγεσία της Ν.Δ. για μια θέση στις εκλογικές λίστες της, μου ήρθε στο μυαλό εκείνη η ...παροιμία που λέει «θέλει η ελαφρών ηθών να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει» (άλλη λέξη χρησιμοποιεί η λαϊκή γλώσσα, αλλά ας είναι). Σαν να ευχαριστήθηκαν που η Γερμανία μπλόκαρε τη δόση.

Η σημασία της αγροτικής γης

Της Analyst Team

Μεταξύ των ετών 2000 και 2001, αγοράστηκε ή ενοικιάστηκε μία συνολική έκταση 2 εκ. τετραγωνικών μέτρων (οκτώ φορές όσο είναι η Αγγλία), εκ μέρους των μεγάλων επιχειρήσεων, ιδίως αυτών που παράγουν γενετικά μεταλλαγμένα τρόφιμα . Στην Ελλάδα δε θα συμβεί πιθανότατα κάτι ανάλογο, μέσω την υπαγωγής αγροτικών περιοχών στα σχέδια πόλεων – με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση οι αγρότες να πληρώνουν τον υψηλότερο ΕΝΦΙΑ, με τον οποίο θα επιβαρυνθούν, οπότε θα χάνουν τις ιδιοκτησίες τους.

«Καθημερινά στην Ευρώπη «χάνονται» 250 έως 275 εκτάρια γης, από την ανοικοδόμηση, ενώ σε 42.000.000 εκτάρια γης είναι ορατή η διάβρωση από τον άνεμο  – ο οποίος μεταφέρει τα καλύτερα οργανικά σωματίδια (οργανική ύλη πηλό και αργίλιο) πολλά χιλιόμετρα μακριά, ενώ μειώνει την ικανότητα του εδάφους να αποθηκεύει θρεπτικά συστατικά και νερό, καθιστώντας έτσι το περιβάλλον ξηρότερο. Περίπου το 25% δε της ευρωπαϊκής γης πλήττεται από τη διάβρωση μέσω του νερού, όπου η ποιότητα του γλυκού ύδατος επηρεάζεται αρνητικά.

Η αύξηση της κατάχρησης της γήινης επιφάνειας, από τον υποβιβασμό της ποιότητας του εδάφους και την αστικοποίηση, έχει οδηγήσει σε τεράστιες απώλειες όσον αφορά τη λειτουργία των εδαφών, με αποτέλεσμα το ένα τρίτο περίπου της ευρωπαϊκής αγροτικής γης να είναι κατακερματισμένο – με την Αυστρία να αποτελεί τον πρωταθλητή, όσον αφορά τις ζημίες που προκαλούνται στο περιβάλλον. Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι, σύντομα η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει προβλήματα επισιτισμού των κατοίκων της – ενώ η ποιότητα των παραγομένων τροφίμων μειώνεται συνεχώς» (υπηρεσία περιβάλλοντος της ΕΕ).

Πικρό μείγμα: Η συγκλονιστική πραγματικότητα πίσω από τον καφέ

Υπάρχουν δύο βασικές ποικιλίες καφέ: η arabica και η robusta. Η πρώτη (που θεωρείται καλύτερης ποιότητας) προέρχεται κυρίως από τη Λατινική Αμερική, την Αιθιοπία και την Κένυα. Η δεύτερη από τη Βραζιλία, το Βιετνάμ και την Ουγκάντα. 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, που αποτελούν το μεγαλύτερο καταναλωτή παγκοσμίως, αυτό που κάποτε ήταν μια εξωτική πολυτέλεια, έχει καταλήξει να είναι τόσο εμποτισμένο στην κουλτούρα ώστε να θεωρείται βασικό προϊόν. Δυστυχώς, ο καφές είναι συνδεδεμένος με τη μακρά ιστορία της αποικιοκρατίας και της δουλείας, και η παραγωγή του παραμένει μέχρι σήμερα ένα μελανό σημείο όσον αφορά την εκμετάλλευση και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Παιδική εργασία

Η παιδική εργασία είναι ευρέως διαδεδομένη στην καλλιέργεια του καφέ. Όταν ανεβαίνει η τιμή του καφέ, μεγαλώνει και η ανάγκη των οικογενειών που τα βγάζουν δύσκολα πέρα, να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο και να τα στείλουν να δουλέψουν. Την ίδια στιγμή, η πτώση των τιμών του καφέ αυξάνει τα επίπεδα της φτώχειας σε περιοχές που εξαρτώνται από την καλλιέργειά του, γεγονός που επίσης αποτρέπει τα παιδιά από το να πάνε στο σχολείο. Καθώς, μακροπρόθεσμα, όσο ανώτερη είναι η εκπαίδευση, τόσο μεγαλύτερες είναι και οι πιθανότητες για υψηλότερο εισόδημα, και καθώς τα παιδιά των φτωχών οικογενειών είναι πιθανότερο να σταλούν για δουλειά αντί να πάνε στο σχολείο, η παιδική εργασία συντηρεί τον κύκλο της φτώχειας για πολλές γενιές. Και για το λόγο αυτό είναι σημαντικό για τα παιδιά να πάνε στο σχολείο και για τους καλλιεργητές να πληρώνονται ένα βιώσιμο εισόδημα.

Διακοπές... αριστερών

Ανάρτηση από: https://i-kyr.gr

Στον «κουβά» του ΝΑΤΟ

Του Δημήτρη Μηλάκα

Με προσδοκίες ανάλογες των μεγάλων προσφορών που ήδη έχει κάνει στην Ουάσιγκτον έσπευσε η ελληνική κυβέρνηση στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ.

Η συγκυρία, όπως παρατηρούν έμπειροι διπλωμάτες στην Αθήνα, έχει φέρει στο προσκήνιο ζητήματα πού είτε αφορούν άμεσα είτε μπορεί να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό ελληνικά συμφέροντα. Η «οικοδόμηση» της ελληνοαμερικανικής στρατηγικής συνεργασίας, όπως αυτή εκδηλώνεται μετά από τη συνάντηση Τραμπ – Τσίπρα στον Λευκό Οίκο τον περασμένο Οκτώβρη, δημιουργεί στην ελληνική κυβέρνηση την πεποίθηση – έστω κι αν αυτή δεν διατυπώνεται έντονα και δημόσια – ότι θα αποτυπωθεί κατά κάποιον τρόπο στα αποτελέσματα της ΝΑΤΟϊκής Συνόδου.

Αυτά που η ελληνική κυβέρνηση αναμένει είναι:

1. Αν όχι την ευτυχή κατάληξη του θέματος των δύο φυλακισμένων Ελλήνων αξιωματικών στην Τουρκία, τουλάχιστον ισχυρές πιέσεις στο παρασκήνιο και μια σαφή και δημόσια παρέμβαση της συμμαχίας υπέρ της άμεσης απελευθέρωσής τους.
2. Την αποτύπωση του αναβαθμισμένου ελληνικού γεωγραφικού χώρου στις οργανωτικές / επιχειρησιακές αποφάσεις που θα ληφθούν.
3. Την – παρασκηνιακή έστω – παρέμβαση των Αμερικανών προκειμένου να αμβλυνθούν οι καθημερινές εντάσεις που προκαλούν οι στρατιωτικές κινήσεις της Τουρκίας στον αέρα και τη θάλασσα του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου.

Απέλασε τους Ρώσους με εντολή των ΗΠΑ

Του Γιώργου Παπαδόπουλου-Τετράδη

Η απέλαση των δύο Ρώσων διπλωματών και οι κυβερνητικές «δημοσιογραφικές» κυπατζήδικες διαρροές για τα αίτια, αναδύουν τη μπόχα της πιο αμερικανόδουλης κυβέρνησης σε βάρος της πολιτικής ισορροπίας που ακολουθούσε η χώρα, ακόμα και επί εποχής ΕΣΣΔ. Και σε βάρος των ελληνικών συμφερόντων. Τα οποία, εκτός της Δύσης, στηρίζονται σε 5 ρωσικούς πυλώνες!

Ο ένας είναι τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα. Ό άλλος ο τουρισμός 1,5 εκ. Ρώσων το χρόνο με ρευστό στη Β. Ελλάδα. Ο τρίτος οι αγωγοί. Ο τέταρτος ο ρώσικος στόλος που ναυλοχεί στο Αιγαίο και στο Ιόνιο. Ο πέμπτος η ανάγκη καλής σχέσης με τη δεύτερη υπερδύναμη.

Η ιστορία είναι κωμικοτραγική και απίστευτα σοβαρή. Η Ρωσία κατηγορείται από την ελληνική κυβέρνηση ότι με πράκτορες αποπειράθηκε να επηρεάσει δήμους και μητροπόλεις της Β. Ελλάδας κατά της συμφωνίας των Πρεσπών(!), να αποκτήσει επιρροή στο Άγιο Όρος, «με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την απρόσκοπτη άσκηση κυριαρχίας επί της ελληνικής επικράτειας από το ελληνικό κράτος», και απόπειρα εξαγοράς κρατικών λειτουργών, που απέτυχε!

Επίσης οι Ρώσοι κατηγορούνται για διακίνηση πληροφοριών σε βάρος της Ελλάδας! Σε μια «συστηματική προσπάθεια παραβίασης της κυριαρχίας της χώρας και του Διεθνούς Δικαίου».

Δείτε τον πρόεδρο του κώλου τύφλα στο μεθύσι στη σύνοδο των φονιάδων των λαών... Κι εμείς αναμένουμε από διορισμένα πιωμένα κτήνη ν' αποφασίζουν το μέλλον μας;

Ανάρτηση από:https://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

Το Ρεμπελιό των ποπολάρων

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Θέρος 2018, στη Ζάκυνθο, ξανά! Σπειροειδώς προχωράμε στον χρόνο. Μοιάζει να κάνει κύκλο η ζωή, μα μόνο μοιάζει! κανέναν κύκλο δεν κάνει. Κάθε γύρισμα της σπείρας είναι προχώρημα. Επιστροφή ποτέ, ίδιο πράγμα ποτέ!

Αντίδωρό μου φέτος στο νησί, η ενθύμηση ενός γεγονότος Ζακυνθινού και ξεχωριστού, που συμπληρώνει αυτό το καλοκαίρι 390 χρόνια: ενθύμηση του «Ρεμπελιού των ποπολάρων», που θα πει, της εξέγερσης των ανθρώπων του λαού.

Ήταν το καλοκαίρι του 1628, όταν οι επαγγελματίες, έμποροι και τεχνίτες της πόλης εξεγέρθηκαν κατά των ευγενών, οι οποίοι και ήταν οι μόνοι πολίτες, δηλαδή οι μόνοι με πλήρη δικαιώματα. Εξέγερση λαϊκή, με αιτήματα ριζοσπαστικά, αλλά πάντως δίχως τους «εξωχωρίτες» (τους αγρότες), οι οποίοι και βρίσκονταν στον πυθμένα της ταξικής πυραμίδας.

Το χρονικό της εξέγερσης (η οποία καταπνίγηκε μετά από συγκρούσεις τεσσάρων ετών), το κατέγραψε, από τη δική του, φαρμακωμένη σκοπιά, ο ευγενής Άντζολος (Άγγελος) Σουμάκης, γεμάτος αγανάκτηση για τη διασάλευση της κοινωνικής τάξης. Χαρακτηριστική μια αποστροφή του, με την οποία εξέφρασε μια άθλια πεποίθηση, συνήθη στους ομοίους του: ότι η ταξική ανισότητα είναι θέλημα Θεού! Αποδίδω το απόσπασμα στη νεοελληνική:

«Λογιστικός έλεγχος: μια έρευνα με θέμα το ελληνικό χρέος»

Τώρα στα ελληνικά

18 Ιουνίου 2015: Η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους παρουσίασε μια προκαταρκτική έκθεση των εργασιών της κι ενώ η πρώτη είδηση στα ΜΜΕ ήταν οι διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους Θεσμούς. Σύμφωνα με τα πορίσματα της Επιτροπής Αλήθειας, το σύνολο του ελληνικού δημόσιου χρέους ήταν μη βιώσιμο, ενώ το χρέος προς την Τρόικα (εκείνη την περίοδο αντιστοιχούσε στο 85% του συνολικού δημόσιου χρέους) κρίθηκε παράνομο, επονείδιστο και αθέμιτο.

Τρία χρόνια μετά τη δημοσίευση αυτής της λεπτομερούς έκθεσης με θέμα την αιτία του ελληνικού δημόσιου χρέους, η CADTM (Επιτροπή για την Κατάργηση των Άνομων Χρεών) και η Zin TV με χαρά αναγγέλλουν την ολοκλήρωση της παραγωγής και την κυκλοφορία του ντοκιμαντέρ με τίτλο L’Audit. Enquête sur la dette grecque («Λογιστικός έλεγχος: μια έρευνα με θέμα το ελληνικό χρέος»).

ΗΠΑ: Ο σοσιαλισμός της νέας γενιάς εισβάλει στο πολιτικό προσκήνιο!

Ενώ δεν αποκλείεται πια ακόμα και ο εμφύλιος…

Του Γιώργου Μητραλιά

Μέχρι και τον περασμένο Νοέμβρη ήταν σερβιτόρα στη Νέα Υόρκη, εδώ και μια βδομάδα είναι το πρόσωπο των ημερών στα ΜΜΕ της χώρας της και τον προσεχή Νοέμβρη θα είναι -στα 28 της!- το νεότερο μέλος της Γερουσίας στην ιστορία των ΗΠΑ! Είναι η Alexandria Ocasio-Cortez, μιγάδα πορτορικανής καταγωγής και μέλος του κόμματος των Δημοκρατών Σοσιαλιστών της Αμερικής (DSA), που η σαρωτική νίκη της στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών επί του εκλεκτού του κατεστημένου του κόμματος και προοριζόμενου για την προεδρία της Γερουσίας (!) συγκλονίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Να λοιπόν που το απίθανο και αδιανόητο έγινε πραγματικότητα εγκαινιάζοντας ταυτόχρονα μια νέα εποχή στην πολιτική ιστορία της καπιταλιστικής υπερδύναμης. Για πρώτη φορά μετά από τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν το Σοσιαλιστικό κόμμα του Γιουτζίν Ντεμπς εξέλεγε ακόμα βουλευτές, μια νεαρή Λατίνα που προτάσσει τα σοσιαλιστικά της πιστεύω και προτείνει ένα άκρως ριζοσπαστικό πρόγραμμα άμεσης δράσης, ετοιμάζεται να γίνει το νεότερο στην ιστορία μέλος της αμερικανικής Γερουσίας εκπροσωπώντας το Μπρονξ και το Κουίνς, την καρδιά της Νέας Υόρκης. Για να φτάσει σε αυτό το αποτέλεσμα χρειάστηκε να ανατρέψει όλα τα προγνωστικά συντρίβοντας (57% έναντι 42%) τον επονομαζόμενο και “βασιλιά του Κουίνς” και “μπος” του Δημοκρατικού κατεστημένου απερχόμενο γερουσιαστή Joe Crowley, που τύγχανε της δημόσιας υποστήριξης της Γουώλ Στρητ και της ανοιχτής χρηματοδότησής του από καπιταλιστικούς γίγαντες όπως Facebook, Google, Blackrock, Citigroup, JP Morgan, Lockheed Martin και Viacom! Πώς τα κατάφερε; Αρνούμενη κάθε υποστήριξη και χρηματοδότηση από τους παραδοσιακούς μεγαλοχρηματοδότες του Δημοκρατικού κόμματος, εμπνέοντας και κινητοποιόντας χιλιάδες νεαρούς πολίτες (που συνήθως δεν ψηφίζουν), καταγγέλοντας τον αμερικανικό δικομματισμό (τι Γιάννης τι Γιαννάκης), προτείνοντας “επαναστατικά” -για τις ΗΠΑ αλλά όχι μόνο- μέτρα όπως ένα “Πράσινο New Deal” άμεσης δράσης ενάντια στη κλιματική καταστροφή, άμεση κατάργηση της υπηρεσίας δίωξης των μεταναστών (ICE), ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους και όλες χωρίς εξαίρεση, υπερδιπλασιασμό της ελάχιστης ωριαίας αμοιβής, προοδευτική εργατική νομοθεσία, νομοθετικά εγγυημένες θέσεις απασχόλησης, τερματισμό του ισχύοντος αποικιοκρατικού καθεστώτος στο Πόρτο Ρίκο, κ.ά. Με δεδομένο ότι η περιφέρεια του Μπρονξ-Κουίνς είναι προπύργιο των Δημοκρατικών που συγκεντρώνουν παραδοσιακά το 80% των ψήφων, η εκλογή της Alexandria στη Γερουσία τον προσεχή Νοέμβριο θεωρείται ήδη βέβαιη.

Χωρίς λόγια...

Ανάρτηση από: http://www.topontiki.gr

Κύλησε η ακροδεξιίλα και βρήκε τη φασιστίλα

Του Νίκου Μπογιόπουλου  

O Βρετανός συγγραφέας και διανοητής, ο Σάμιουελ Τζόνσον, μιλώντας για την πατριδοκαπηλεία που παριστάνει τον «πατριωτισμό», το είχε διατυπώσει έτσι:

«Ο πατριωτισμός αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων».

Δυόμιση αιώνες μετά την αποχώρηση του Τζόνσον από τον μάταιο τούτο κόσμο ερχόμαστε στην Ελλάδα του 2018.

Στην Ελλάδα του 2018 ο Δημήτρης Καμμένος, μέχρι πριν λίγες μέρες εκλεκτό μέλος της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, παρολίγον υπουργός και τέως αντιπρόεδρος της Βουλής, μαζί με τον Μπαλτάκο,εμβληματική μορφή της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου και πρώην γενικός γραμματέας εκείνης της κυβέρνησης, ανακοίνωσαν τη δημιουργία νέου κόμματος.

Τι κόμμα; Δεξιό, όπως λένε οι ίδιοι, αφού ποτέ κανένας ακροδεξιός δεν παραδέχτηκε το «ποιόν» του και δεν αυτοπροσδιορίστηκε ως τέτοιος, δηλαδή ως ακροδεξιός. 

Αγκυροβολημένοι στον προηγούμενο κύκλο;

Του Ρούντι Ρινάλντι

Μερικές επισημάνσεις, ενώ το μέλλον μας κυνηγά ήδη…

Οι ιαχές του συριζικού στρατοπέδου ότι συντελείται κάποια έξοδος από την εποχή των μνημονίων, μόνο με μία έννοια μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν μια εγκυρότητα: Ενώ δεν βγαίνουμε από τον μνημονιακό κύκλο, εισερχόμαστε πράγματι σε έναν καινούργιο, όπου η πραγματικότητα θα κυριαρχηθεί από αυτό που ορίζεται ως «γεωπολιτικά μνημόνια» ή και «επικαιρότητα του εθνικού». Όσα ζούμε, αλλά και όσα έρχονται, θα σφραγιστούν από αυτά τα ζητήματα και κανένας «οικονομισμός» δεν θα μπορεί να ερμηνεύσει τίποτα και πολύ περισσότερο να ανοίξει δρόμους στον νέο κύκλο.

Συσχετίσαμε τη Συμφωνία των Πρεσπών με το Καστελόριζο του 2010 (βλέπε παλιότερο πρωτοσέλιδο του Δρόμου). Σημειώσαμε επίσης ότι η Συμφωνία των Πρεσπών δεν κλείνει το Μακεδονικό, αντίθετα το ανοίγει και έχει πολλές αναλογίες με τις συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου, που δεν έλυσαν το Κυπριακό αντίθετα έβαλαν τις βάσεις για όσα ακολούθησαν για πάνω από 65 χρόνια –ακόμα «το κλείνουν» το Κυπριακό…

Πόσο καθαρή θα είναι η "καθαρή έξοδος";

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Όπως διατυμπανίζει σε κάθε ευκαιρία η κυβέρνηση, σε σαράντα περίπου μέρες βγαίνουμε από τα μνημόνια, σε μια "καθαρή έξοδο" με το κεφάλι ψηλά. Κι όπως επιμένουν όσοι καταλαβαίνουν, σε σαράντα περίπου μέρες δεν λήγει κανένα μνημόνιο αλλά η τρέχουσα δανειακή σύμβαση και μαζί της λήγει το πρόγραμμα στήριξης, πράγμα που σημαίνει ότι από κει και πέρα πρέπει να ψάχνουμε μόνοι μας για δανεικά στην ελεύθερη αγορά, προκειμένου να παραμείνουμε συνεπείς στις μνημονιακές μας υποχρεώσεις, οι οποίες πάνε μέχρι το 2062 και βλέπουμε.

Έτσι κι αλλιώς, όμως, το τέλος της δανειακής σύμβασης και η έξοδός μας στις αγορές είναι δεδομένα που έχουν την δική τους σημασία. Ας προσπαθήσουμε να ρίξουμε μια ψύχραιμη ματιά στις συνθήκες υπό τις οποίες θα κληθούμε να κολυμπήσουμε μόνοι μας στα βαθειά νερά. Κι εν πρώτοις, ας δούμε αν υπάρχουν θετικές προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο ή, τουλάχιστον, αν υπάρχουν κάποια δεδομένα, τα οποία κάποιοι χαρακτηρίζουν ως θετικά.

Ο Άρης δεν χρειάζεται αποκατάσταση, ο Περισσός την είχε ανάγκη

Του Μπάμπη Συριόπουλου

Το ΚΚΕ, στο πλαίσιο της πρόσφατης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψής του για το Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ – περίοδος 1918-1949 προχώρησε στην «κομματική αποκατάσταση» του Άρη Βελουχιώτη, μετά την «πολιτική αποκατάστασή» του στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη στις 16 Ιούλη του 2011. Τι εκφράζει αυτή η απόφαση;

Η τότε απόφαση, 66 χρόνια μετά το θάνατό του, θεωρούσε ότι ο Άρης «είχε δίκιο ως προς την εκτίμηση που έκανε για τη συμφωνία της Βάρκιζας». Ωστόσο, συνέχιζε η απόφαση, αυτή η ορθή διαφωνία του «δεν δικαιώνει τη στάση του απέναντι στη συλλογική θέση του Κόμματος και την παραβίαση από αυτόν της κομματικής πειθαρχίας», ενώ «η στάση αυτή, που αποτέλεσε ρήξη με τη θεμελιώδη αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, δεν καθιστά δυνατή τη μετά θάνατο αποκατάσταση της κομματικής του ιδιότητας».

Το ΚΚΕ σήμερα -73 χρόνια μετά το θάνατο του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ- θεωρεί ότι «η συλλογική λειτουργία των καθοδηγητικών οργάνων (ΠΓ και ΚΕ) ήταν ανεπαρκής» κατά τη διάρκεια της κατοχής καθώς και μετά την απελευθέρωση, το Δεκέμβρη και τη συμφωνία της Βάρκιζας, οπότε «δίχως να δικαιώνεται η απειθαρχία του», «η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ αποφασίζει να αποκατασταθεί  ολόπλευρα  ο Άρης Βελουχιώτης». Το πρώτο ερώτημα που προκύπτει είναι αν χρειάζεται αποκατάσταση αυτός που πρωτοστάτησε στην ένοπλη πάλη του λαού μας απέναντι στην τριπλή κατοχή από τον Φλεβάρη του 1942, αυτός που έγινε ψυχή και σύμβολο του αντάρτικου στη Ρούμελη και σ’ όλη τη χώρα, αυτός που αρνήθηκε να παραδώσει  τα όπλα μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, αυτός που καταδιώχθηκε ανελέητα από το μεταβαρκιζιανό κράτος των δοσίλογων της Δεξιάς και αυτοκτόνησε για να μην πέσει στα χέρια του εχθρού στις 15 Ιουνίου 1945;

Δεν μπορώ να ζήσω ηθικά νεκρός

Του Γιάννη Αθανασιάδη

Οκτώ διάπυρα χρόνια τώρα.

Βαρέθηκα τους σοβαροφανείς, τους φρόνιμους, τους ορθολογιστές και τους διανοητικούς γραφειοκράτες.

Βαρέθηκα τους αερολόγους, τους εμμονικούς, τους ιδεοληπτικούς, τους κάθε λογής θρησκόληπτους.

Βαρέθηκα τις αυθεντίες, τους λογιότατους, τους σπουδαγμένους, τους ακαδημαΐζοντες, τους καλλιγράφους των "σχεδίων", τους..."ακριβολογούντες".

Βαρέθηκα τους ακόλουθους, τους κουτοπόνηρους της προσκολλήσεως, και τους εγωπαθείς πολιτικολογούντες.

Βαρέθηκα τους "χύμα" επαναστάτες, τους "νηπιοδημοκράτες", τους αρχαιοτρελαμένους και τους διεθνοσυμπλεγματικούς "αλυχτάδες".

Βιολογία των Ελίτ και Πολιτική

Του Χρήστου Γεωργίου  
Καθηγητής Βιοχημείας, Τμήμα Βιολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών 

Πώς εξηγείται η μεγάλη έλξη που ασκεί ο γενετικός αναγωγισμός, η ανθεκτικό­τητά του στις επιστημονικά θεμελιωμέ­νες νέες αντιγονιδιοκεντρικές ιδέες, η ελλιπής χρηματοδότησή τους από επί σημους ερευνητικούς θεσμούς και η αποσιώπησή τους από το εκπαιδευτικό σύστημα και τα ΜΜΕ; 

Οι λόγοι εν πολλοίς απορρέουν από την ιδεολογικοπολιτική και οικονομική εξάρτηση των επιστημών. Οι βάσεις της γονιδιοκεντρικής βι­ολογίας τέθηκαν από το Rockefeller Institute of Biochemistry (σήμερα Rockefeller University) της γνωστής οι­ κονομικής δυναστείας των ΗΠΑ (Kay, 1993),όπου πρωτοανακαλύφθηκε η χημική σύνθεση του DNA (τη δεκα­ετία του 1920). 

Το Ίδρυμα Ροκφέλερ διαμόρφωσε ακόμα και το όνομα του DNA, εισάγοντας τα αρχικά του στο τμήμα rib της πλήρους ονομασίας του (deoxyribonucleic acid) – θα έπρεπε να είναι riboso από τον ελληνικό όρο δεο­ ξυριβοζονουκλεϊνικό οξύ. Το Ίδρυμα Ροκφέλερ ασχολήθηκε με το DNA τη δεκαετία του 1920 επειδή οι διαχειριστές (καταπιστευματοδέκτες) του φοβόντουσαν μια επανάστα­ση μπολσεβίκικου τύπου, λόγω των προηγηθεισών λαϊκών αναταραχών (το 1911), που οδήγησαν στη διάσπαση της πετρελαϊκής εταιρείας τους, Standard Oil. 

Μη φοβάσαι...

Ανάρτηση από: https://iskra.gr

Εκατομμύρια ανθρώπων ξεριζώνονται

Υπεύθυνοι οι πόλεμοι της Δύσης και η εκμετάλλευση από την Αυτοκρατορία

Του Τζέιμς Πέτρας*

Η «μετανάστευση» έχει καταστεί ένα κυρίαρχο πρόβλημα, που διαιρεί την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Κι όμως, παραβλέπεται ο πιο σπουδαίος λόγος που ωθεί εκατομμύρια να μεταναστεύσουν: οι πόλεμοι. Σε αυτό το κείμενο θα εξετάσουμε τις αιτίες της μαζικοποίησης της μετανάστευσης, επικεντρώνοντας σε μια σειρά θέματα: 1) τους πολέμους της Αυτοκρατορίας, 2) την επέκταση των πολυεθνικών εταιριών, 3) την εξασθένηση των αντιπολεμικών κινημάτων στις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη, 4) την αδυναμία των συνδικάτων και των κινημάτων αλληλεγγύης. Θα ξεκινήσουμε εντοπίζοντας τις χώρες οι οποίες πλήττονται περισσότερο από τη μαζική μετανάστευση που προκαλούν οι πόλεμοι των ΗΠΑ και της Ε.Ε., κι έπειτα θα επικεντρώσουμε στις δυτικές χώρες που εξαναγκάζουν τους πρόσφυγες να «ακολουθούν» τις ροές των κερδών.

Οι εισβολές και οι πόλεμοι των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ ξερίζωσαν εκατομμύρια ανθρώπων, καταστρέφοντας τις ζωές τους, τις οικογένειές τους, τα μέσα βιοπορισμού τους, τα σπίτια και τις κοινότητές τους, και ρίχνοντάς τους σε ανασφάλεια. Έτσι τα περισσότερα θύματα βρέθηκαν αντιμέτωπα με το δίλημμα «αντίσταση ή φυγή». Εκατομμύρια επέλεξαν να διαφύγουν στη Δύση, δεδομένου ότι οι ΝΑΤΟϊκές χώρες δεν θα βομβάρδιζαν τους νέους τόπους κατοικίας τους στις ΗΠΑ ή την Ευρώπη. Άλλοι, που  διέφυγαν σε γειτονικές χώρες στη Μέση Ανατολή ή στη Λατινική Αμερική, κυνηγήθηκαν, ή ζουν σε χώρες πολύ φτωχές για να τους προσφέρουν απασχόληση ή δυνατότητες διαβίωσης. Ορισμένοι Αφγανοί κατέφυγαν στο Πακιστάν ή τη Μέση Ανατολή, μόνο και μόνο για να ανακαλύψουν ότι και αυτές οι περιοχές ήταν στο στόχαστρο της Δύσης. Οι Ιρακινοί, διαλυμένοι από τις δυτικές κυρώσεις, την εισβολή και την κατοχή, κατέφυγαν στην Ευρώπη και, σε μικρότερο βαθμό, στις ΗΠΑ, τα κράτη του Κόλπου και το Ιράν.

Μάλλον στραβά αρμενίζουμε

Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος

Σίγουρα δέν εἶναι στραβός ὁ γιαλός. Ἐμεῖς εἴμαστε πού ἀρμενίζουμε στραβά. Προσπαθῶ νά καταλάβω πῶς τελικά σάλεψε ὁ νοῦς μας καί τά αὐτονόητα τά διαγράψαμε ἀπό τήν ζωή μας.

Μέχρι τώρα θεωρούσαμε αὐτονόητο τό πόσο δύσκολο εἶναι ἕνα παιδί νά μεγαλώσει χωρίς μάνα. Ἀναπτύξαμε μάλιστα μιά ὁλόκληρη ψυχολογική ὑποστήριξη πρός μία τέτοια κατεύθυνση.

Εἴτε ἡ μάνα ἔφευγε ἀπό τήν ζωή, εἴτε ἐγκατέλειπε τήν οἰκογένεια της, ἡ θέση τοῦ πατέρα ἦταν πολύ δύσκολη. Ὄχι σπάνια ὁ πατέρας ἀναζητοῦσε μιά ἄλλη μάνα γιά τά παιδιά του καί ξαναπαντρευόταν μιά ἄλλη γυναῖκα γιά νά τήν βάλει στή θέση τῆς μάνας.

Δικαιολογημένα ὁ Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιος ἐτοῦτες τίς ἡμέρες ἔλεγε: «Ἀπορῶ πῶς σκέπτονται κάποιοι ὅτι εἶναι δυνατόν νά μεγαλώσουν παιδιά πού θά στερηθοῦν τή λέξη καί τό πρόσωπο τῆς μητέρας. Ποιός εἶναι αὐτός πού μπορεῖ νά νομοθετήσει ὅτι ἕνα παιδί θά μεγαλώσει χωρίς μάνα, ὅταν ὅλοι ξέρουμε τί σημαίνει μάνα στήν ζωή μας. Αὐτό ξεπερνᾶ τήν λογική μου. Καλός ὁ ἐκσυγχρονισμός καί οἱ μοντέρνες ἰδέες, ἀλλά κάπου χρειάζεται ἕνα ὅριο.»

H Ελλαδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα. – Καζαντζάκης…

Απόσπασμα από συνέντευξη του Ν. Καζαντζάκη στον Pierre Sipriot, Γαλλική Ραδιοφωνία (Παρίσι), 6 Μαΐου 1955.

~~~~~~~~~~

“Όσο πιο μακρυά είμαστε από την πατρίδα μας, τόσο περισσότερο τη σκεφτόμαστε και τόσο περισσότερο, την αγαπάμε. 

Όταν βρίσκομαι στην Ελλάδα βλέπω τις μικρότητες, τις ίντριγκες, τις ανοησίες, τις ανεπάρκειες των αρχηγών, τη μιζέρια του λαού. Όμως από μακρυά δεν βλέπουμε τόσο ευδιάκριτα την ασκήμια και έχουμε περισσότερη ελευθερία να πλάσουμε μια εικόνα της πατρίδας αντάξια ενός ολοκληρωτικού έρωτα. 

Να γιατί δουλεύω καλύτερα και αγαπώ καλύτερα την Ελλάδα όταν βρίσκομαι στο εξωτερικό. Μακρυά της καταφέρνω να συλλάβω καλύτερα την ουσία της και την αποστολή της στον κόσμο, και συνακόλουθα τη δική μου ταπεινή αποστολή. Κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει στους Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό. Γίνονται καλύτεροι. Έχουν την περηφάνεια της φυλής τους, νιώθουν ότι όντας Έλληνες έχουν την ευθύνη να είναι αντάξιοι των προγόνων τους. H πεποίθησή τους, ότι κατάγονται από τον Πλάτωνα και τον Περικλή, μπορεί ίσως να είναι μια ουτοπία, μια αυθυποβολή χιλιετιών, όμως αυτή η αυθυποβολή, γενόμενη πίστη, ασκεί μια γόνιμη επίδραση στη νεοελληνική ψυχή.