Το κόστος της διαπραγμάτευσης του 2015

Των Analyst Team

Η σημερινή κυβέρνηση δεν έκανε ουσιαστικά τίποτε άλλο, από το να σφίξει ακόμη περισσότερο τη θηλιά στο λαιμό της Ελλάδας προδίδοντας τους Έλληνες, όπως όλα τα προηγούμενα κόμματα –  ενώ η  ανακύκλωση των σκόπιμα αυθαίρετων υπερβολών των Γερμανών δεν εξυπηρετεί καθόλου την πατρίδα μας, αλλά τους πιστωτές της.   

«Η Ελλάδα όχι μόνο διέκοψε αλλά και αντέστρεψε τις μεταρρυθμίσεις κατά το πρώτο μισό του 2015, επεισόδιο που κοστολογείται έως 200 δις €, δήλωσε ο κ. Ρέγκλινγκ. Ενόψει της ολοκλήρωσης του τρίτου Μνημονίου την προσεχή Δευτέρα, εκτιμά πως η Ελλάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο ώστε να γίνει βιώσιμη και ανταγωνιστική οικονομία, αλλά με προϋπόθεση ότι θα συνεχίσει να εκσυγχρονίζεται και να ανοίγει. «Πιστεύω ότι αυτό θα συμβεί», προσθέτει, σημειώνοντας πως τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι «μεταρρυθμιστές» που τον έχουν διαβεβαιώσει ότι υποστηρίζουν τους μακροπρόθεσμους στόχους που έχει θέσει το πρόγραμμα στήριξης.

Σε μια έμμεση αιχμή δε για την εποχή Βαρουφάκη, ο διευθυντής του ESM αναφέρει πως μετά τα γεγονότα του πρώτου εξαμήνου του 2015, οι Ευρωπαίοι έμαθαν εμπειρικά ότι μπορούσαν να βασίζονται στους «πιο σημαντικούς έλληνες συνομιλητές» τους, τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον αναπληρωτή του Γιώργο Χουλιαράκη. «Νομίζω είναι δικαιολογημένο να πούμε ότι η Ευρώπη συμμετείχε στην μεγαλύτερη πράξη αλληλεγγύης που έχει δει ποτέ ο κόσμος», κλείνει ο κ. Ρέγκλινγκ (πηγή).

Το σκίτσο και η λέξη των ημερών που ζούμε (και θα ζήσουμε) Το σκίτσο των τωρινών ημερών (και των ημερών που έρχονται;) στο προτεκτοράτο που ζούμε:

Η λέξη που δεσπόζει στο πολιτικό σκηνικό των τελευταίων μηνών μετά συνοδείας της απαραίτητης θριαμβολογίας:
"ΕΞΟΔΟΣ"...
Κομμάτι της γεμάτης συναισθηματικής φόρτισης (με στόχο την "πλέμπα") φράσης: "Έξοδος από τα μνημόνια"...
Τι λε ρε παιδί μου! Μήπως έχει κάποια εγγύτητα και με τη γνωστή φράση που δηλώνει επιτυχία με το αναγκαίο όμως τίμημα: "η εγχείρηση πέτυχε, ο ασθενής απεβίωσε..." Μήπως... λέμε;
 Μήπως η αρχική λέξη σημαίνει και άλλα πράγματα πέρα από την "έξοδο από τα προγράμματα σωτηρίας"; Όπως, ας πούμε, την παγίωση των εξαθλιωτικών κοινωνικών συνθηκών, την υποπρολεταριοποίηση των εργαζομένων, τη συνεχιζόμενη καταλήστευση δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, αλλά και νέα χειρότερα μέτρα να αιωρούνται ωσάν τη δαμόκλειο σπάθη πάνω από τα κεφάλια των "εξοδούχων";

Μνημόνια τέλος; Ας διαβάσουμε Ιστορία…

Του Δημήτρη Μηλάκα

Το πραγματικό τίμημα της ελληνικής χρεοκοπίας του 1893 καταβλήθηκε μια γενιά (30 χρόνια) αργότερα: το 1922, με τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον ξεριζωμό 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων από τις προαιώνιες εστίες τους. Πριν από την καταβολή αυτού του τεράστιου από κάθε πλευρά (οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά) ιστορικού τιμήματος, το διάστημα 1893-1922 εμφανίζονται κάποιες αναλογίες με το σήμερα τις οποίες δεν είναι φρόνιμο να αγνοήσουμε.

1. (Και) τότε οι δανειστές εγκαταστάθηκαν επιτόπου, αναλαμβάνοντας τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών με τρόπο ώστε να ικανοποιηθούν κατά προτεραιότητα οι οικονομικές τους απαιτήσεις. Στα χέρια του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΔΟΕ) πέρασε κάθε έσοδο του Ελληνικού Δημοσίου. Τότε ο ΔΟΕ μάζευε από τα τελωνεία και τα έσοδα από τα ελληνικά μονοπώλια (αλάτι, σπίρτα, τράπουλες κ.λπ.). Σήμερα το θεσμικό τέθριππο μαζεύει ξεπουλώντας παραλίες, κτήρια, λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμους, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ κ.λπ. Τότε ο ΔΟΕ έμεινε στην Αθήνα για 81 χρόνια. Σήμερα η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η εποπτεία θα φύγει τον ερχόμενο Αύγουστο.

2. (Και) τότε, μετά τη χρεοκοπία, ο έλεγχος των δανειστών δεν εξαντλήθηκε στη σφαίρα της οικονομίας. Στη χρεοκοπημένη Ελλάδα επετράπη ακόμη και να έχει «μεγάλες ιδέες», καθώς το όραμα της ελληνικής εθνικής ολοκλήρωσης συνέπιπτε με τον τεμαχισμό του μεγάλου Οθωμανού ασθενή, τον οποίο είχαν προγραμματίσει οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής και κατά σύμπτωση προστάτες και δανειστές του νεαρού ελληνικού υποθηκευμένου προτεκτοράτου.

Ο θεός προβοκάτορας, ο θεός ναζί και ο λυτρωτής Θεός.

 

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου       

Δρ. Θεολογίας, αρχισυντάκτης του περιοδικού «Σύναξη», 

Διδάσκων (ΕΔΙΠ) στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας  

        

Δοκίμιο για την πολυτιμότητα της ερμηνείας.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Σύναξη 119 (2011), σσ. 17-25.

Η "Λευκή Κορδέλα" είναι το κινηματογραφικό έργο του σκηνοθέτη Μίκαελ Χάνεκε, το οποίο τιμήθηκε με τον Χρυσό Φοίνικα στο 62ο Φεστιβάλ των Καννών τον Μάϊο του 2009. Στις ελληνικές αίθουσες προβλήθηκε τον χειμώνα του 2009-10. Ασπρόμαυρη και αινιγματώδης η "Λευκή Κορδέλα" του γεννημένου στη Βαυαρία και μεγαλωμένου στην Αυστρία Χάνεκε, κατορθώνει, κατά γενική ομολογία, να καταδείξει την εκκόλαψη του ολοκληρωτισμού, παίρνοντας ως φωλιά του την καθημερινότητα ενός προτεσταντικού γερμανικού χωριού λίγο πριν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Στην εκκόλαψη αυτή συνέβαλλαν πολλά, ιδιαίτερα όμως μπορεί να σταθεί κανείς στη σκυθρωπή θρησκευτικότητα και την απανθρωπία του πουριτανισμού - της δαιμονιώδους αυτοπεποίθησης καθαρότητας και της λύσσας για επιβολή της. Στο πλαίσιο αυτό, εκ των οδυνηρά κορυφαίων στιγμών της ταινίας είναι ο άγριος βασανισμός του διανοητικά καθυστερημένου αγοριού από δράστες που παρέμειναν άγνωστοι. Στους ψιθυρισμούς της τοπικής κοινωνίας το παιδί φερόταν ως  καρπός παράνομου δεσμού κι έτσι πολλοί το βίωναν ως ανυπόφορο φάλτσο στη συγχορδία της άρειας κοινότητας. Το αγόρι βρέθηκε δεμένο σ’ ένα δέντρο, με ένα ανυπόγραφο σημείωμα πάνω στο κορμάκι του. Μεταφέρω το περιεχόμενό του από μνήμης: "Για την αμαρτία των πατέρων που μου αντιστέκονται, τιμωρώ τα παιδιά ως την τρίτη και την τέταρτη γενιά".

Όμηροι των Αγορών οι κοινωνίες

Του Γιώργου Κοντογιώργη

Πολλοί θεωρούν πως η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση ορίζει ένα άλλο σύστημα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ιδιοποίηση του συστήματος, που είναι εξ αντικειμένου εγκατεστημένο μέσα στα κράτη. Ιδιοποίηση από τον οικονομικό παράγοντα, ο οποίος με το όνομα «αγορές», αυτονομήθηκε από το κράτος και φιλοδοξεί να παίξει ένα διακρατικό ρόλο.

Οι νέοι οικονομικοί ηγεμόνες έχουν θέσει σε ομηρία τις πολιτικές ηγεσίες των κρατών και έχουν εκβάλει από το σκοπό της πολιτικής το συμφέρον των κοινωνιών. Αυτό συμβαίνει όχι γιατί οι «αγορές» είναι πρωτογενώς παντοδύναμες, αλλά επειδή οι κοινωνίες παραμένουν εγκιβωτισμένες σε αξίες, σε θεσμούς και σε πολιτικές συμπεριφορές του 18^ου αιώνα.

Με άλλα λόγια, η μεν οικονομία έχει ήδη μεταβεί στο μέλλον, ενώ οι κοινωνίες παραμένουν δέσμιες σε ένα παρελθόν που παρήλθε ανεπιστρεπτί. Έτσι ανατράπηκαν οι συσχετισμοί υπέρ των «αγορών». Οι κοινωνίες αργοπορούν να αντλήσουν τα αναγκαία συμπεράσματα για το πώς θα ανακτήσουν μια σχετική πολιτική επιρροή.

Όσο συμβαίνει αυτό, η μόνη αντιστασιακή παράμετρος που απομένει για να σφυρηλατήσει μια εναντίωση στην άλωση της πολιτικής τάξης από τις «αγορές» και να αναγκάσει την επαναφορά των πολιτικών του κράτους στο συμφέρον της κοινωνικής συλλογικότητας, είναι η πολιτισμική συνοχή της κοινωνίας των πολιτών που αντλεί δυνάμεις από την εθνική της συλλογικότητα.

Η μάχη των συμβόλων

Theodoor Rombouts (1597-1637) – Prometheus

Του Αλέξανδρου Μπριασούλη

Μια από τις πιο βαθιά ριζωμένες και ατράνταχτες πεποιθήσεις της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας που δοκιμάζεται σκληρά από τα γεγονότα, είναι ο περίφημος πραγματισμός της στην αντιμετώπιση των διάφορων κοινωνικοπολιτικών προβλημάτων. Το νεωτερικό πνεύμα διατείνεται ότι χάρη στην ορθολογική διαχείριση των κοινωνικών συνισταμένων, διαχείριση που βασίζεται στην όλο και πιο εξειδικευμένη ανάλυση κάθε πτυχής του επιστητού, μπορεί να λύσει επιτυχώς και αποτελεσματικά οποιαδήποτε σχεδόν δυσλειτουργία που απειλεί να αποσταθεροποιήσει την ισορροπία της κοινωνίας. Αυτό βέβαια ισχύει όταν τα προβλήματα είναι περιορισμένης σχετικά έκτασης και τεχνικής κυρίως φύσης. Σε αυτήν την περίπτωση παρατηρείται μάλιστα το εξής φαινόμενο: τα προβλήματα αυτά, ακόμα κι όταν οι συγκρούσεις που αυτά προκαλούν είναι έντονες και ταράσσουν βίαια το εσωτερικό της κοινωνίας, ενδυναμώνουν με ένα παράδοξο τρόπο την κοινή πίστη στο κυρίαρχο μοντέλο διαχείρισης της εξουσίας. Αυτό συμβαίνει γιατί, ως φαινόμενα, είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα με το γενικότερο εκείνο σύστημα που τα δημιούργησε, ώστε μόνο εντός αυτού του ίδιου συστήματος να μπορεί να αναζητηθεί μια πιθανή ρεαλιστική λύση. Με αυτόν τον τρόπο, κάθε είδους αμφισβήτηση του υπάρχοντος πλαισίου και κάθε εναλλακτική επιλογή, ακόμα και καθαρά θεωρητική, καθίστανται τελικά κυριολεκτικά αδιανόητες. Τα περίφημα σλόγκαν «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» και βέβαια το «there is no alternative», αποτελούν εκφράσεις αυτού ακριβώς του φαινομένου.

Το Μπλόκο της Καισαριανής ~ Χάρις Αλεξίου

Αρκεί ο «εθνολαϊκισμός»;

Οι νέες διαιρέσεις και ο κίνδυνος αναζωπύρωσης των εμφυλιακών συνδρόμων

Του Γιώργου Ρακκά από την Ρήξη φ. 145

Η επινόηση και η κατάχρηση του όρου «εθνολαϊκισμός» από το πολιτικό κατεστημένο αναδεικνύει με αρνητικό τρόπο το τεράστιο ρήγμα που η ίδια η παγκοσμιοποίηση προκάλεσε στις σύγχρονες δημοκρατίες.

Αν συνειδητοποιήσουμε ότι στην ιστορική και όχι στη θεωρητική της εκδοχή, η ίδια η έννοια της δημοκρατίας είναι τρόπον τινά «εθνολαϊκιστική», μιας και έλαβε σάρκα και οστά μέσα στην εθνική κοινότητα, καθώς οι μάζες εισήλθαν στην ιστορία και διεκδίκησαν τη συγκρότησή τους στο ενεργό πολιτικό υποκείμενο που σηματοδοτείται με την έννοια «λαός», και έρχεται να υποκαταστήσει την έννοια του «δήμου» με την οποία είχε συνδεθεί στην αρχαιότητα.

Το γεγονός ότι φτάσαμε, στην τρέχουσα πολιτική ορολογία, να ορίζεται ο «εθνολαϊκισμός» ως εχθρός της δημοκρατίας, αντί να αποτελεί ένα –ίσως κακόηχο– συνώνυμό της, αποκαλύπτει το κεντρικό πολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι παγκοσμιοποιημένες κοινωνίες, ιδίως στη Δύση. Στο μέτρο που οι πολιτικές εκφράσεις της μεγάλης δεξαμενής των ηττημένων της παγκοσμιοποίησης, οι οποίοι σταδιακά πετάχτηκαν έξω από το κοινωνικό συμβόλαιο, και τους μηχανισμούς της πολιτικής εκπροσώπησης, αντιμετωπίζονται με τους όρους μιας «εξωτερικής απειλής» τότε έχουμε να κάνουμε με τη σιωπηρή παραδοχή μιας πράξης απροκάλυπτου αποκλεισμού: Για όλους εκείνους που στηλιτεύουν τον «εθνολαϊκισμό», οι μάζες που τον δυναμώνουν είναι οι «βάρβαροι» του πολιτικού συστήματος, εκείνοι που βρίσκονται έξω από τα τείχη του και το πολιορκούν.

Βουτιές, λίγη ξεκούραση και αμπελοφιλοσοφίες…

Απουσία για λίγες ημέρες.

Ξεκούραση, καθαρό μυαλό, διάβασμα κάποιων βιβλίων, δύναμη για να συνεχίσουμε...

«Γιατί χαίρεται ο κόσμος;» Ο Μεταξάς στην εξουσία

Του Γεώργιου Π. Μαλούχου

Επειδή οι μέρες είναι (πολύ) πονηρές, επειδή σήμερα βασικές ελευθερίες έχουν μπει στο στόχαστρο, με πρώτη εκείνη της Ελευθεροτυπίας,  και επειδή, ότι κι αν λένε οι μαρξιστές, η ιστορία έχει επαναληφθεί όχι μία αλλά περισσότερες φορές και διεθνώς και στην Ελλάδα, αξίζει διπλά να σταθεί κανείς στη σημερινή επέτειο, όσο κι αν η παρούσα τουλάχιστον στήλη έχει αρκετές φορές επίμονα ασχοληθεί με το θέμα τα προηγούμενα χρόνια.

Σήμερα λοιπόν, συμπληρώνονται 80 χρόνια από την επικράτηση της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά, στις 4 Αυγούστου 1936. Παρά το πέρασμα οκτώ ολόκληρων δεκαετιών, εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι οι η κοινή γνώμη εξακολουθεί και αγνοεί βασικές παραμέτρους εκείνης της δικτατορίας, ως προς το γιατί και το πώς επικράτησε, ενώ και η ιστοριογραφία έχει ελάχιστα ασχοληθεί με αυτές – σχεδόν καθόλου. 

Καθώς όμως πρόκειται για παραμέτρους που σήμερα παρουσιάζουν εκ νέου εξαιρετική επικαιρότητα, αξίζει κανείς να σταθεί σε αυτές: 

Ξαποσταίνει...

Ανάρτηση από: https://i-kyr.gr

Δεν φταίει κανείς;

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

…δεν είναι χώρα!

Ανάρτηση από: https://i-kyr.gr

«Καθάρισμα του εδάφους» και όλα τα λεφτά στον αμερικανικό αετό

Του Σταύρου Λυγερού

Από το περασμένο φθινόπωρο ο Κοτζιάς εντατικοποίησε τις προσπάθειες να κλείσει χρόνια ανοικτά μέτωπα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ειδικά στα Βαλκάνια. Το δόγμα του είναι ότι τα προβλήματα και στις σχέσεις Αθήνας-Τιράνων και στις σχέσεις Αθήνας-Σκοπίων έχουν μεν τη σημασία τους, αλλά δεν απειλούν την εθνική ασφάλεια. Αντιθέτως, η ελληνοτουρκική διένεξη έχει γεωστρατηγικό χαρακτήρα και την απειλεί.

Με βάση αυτή την παραδοχή δικαιολογεί και τη Συμφωνία των Πρεσπών και την επιδίωξή του να υπογράψει μία συμφωνία-πακέτο για τη ρύθμιση όλου του φάσματος των ελληνοαλβανικών ζητημάτων. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι διαπραγματεύσεις Αθήνας-Τιράνων βρίσκονται σε τελική φάση, αν και ελληνικές διπλωματικές πηγές κρατάνε μικρό καλάθι, επειδή υπάρχει αρνητική προϊστορία και ο πρωθυπουργός Ράμα, που κινεί τα νήματα, δεν κρίνεται αξιόπιστος.

Όλη αυτή η διπλωματική κινητικότητα, λοιπόν, δεν είναι συμπτωματική. Σύμφωνα με το δόγμα Κοτζιά στόχος είναι το “καθάρισμα του διπλωματικού εδάφους”, ώστε η Ελλάδα να αντιμετωπίσει από πλεονεκτική θέση τις προκλήσεις που ενδεχομένως να προκύψουν από κυοφορούμενες γεωπολιτικές αλλαγές, κυρίως ως αποτέλεσμα της κρίσης στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.

Παρέμβαση της Original 21 στον φιλικό αγώνα ΑΕΚ-Γαλατασαράι 3-2

¨Κείνο το βράδυ σώπαιναν οι λύκοι 

γιατί ουρλιάζανε οι άνθρωποι¨ 

Δολοφόνοι πολιτικοί 

Original 21 Λαμπρινή

Φωτογραφία: Τάκης

Ανάρτηση από: http://sinthimatapantou.blogspot.com

Πόσα ακόμα;

Ανάρτηση από: http://gregordergrieche.blogspot.com

Εμπρησμοί: Τώρα ψελλίζουν, δόλια, κάποια μισόλογα…

Του Θύμιου Παπανικολάου

Κάθε εθνική και κοινωνική συμφορά, κάθε ανθρώπινη τραγωδία …κινητοποιεί όλους τους μηχανισμούς του ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ: Τους πολιτικούς απατεώνες, τις ύαινες των ΜΜΕ και τους ποικίλους «αναλυτές»… 
Τα εμπρηστικά ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ τα συνοδεύουν πάντα, σαν αποτρόπαιο …αποτύπωμα, τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ: α). Της φρενοβλαβούς προπαγανδιστικής αυθάδειας, αλλά και ηλιθιότητας της πολύχρωμους καθεστωτικής αλητείας και ιδιαίτερα των κοινοβουλευτικών απατεώνων: Κυβέρνησης και αντιπολίτευσης…

β). Της δημοσιογραφικής πορνείας που δραματοποιεί κάθε συμβάν, εμπορεύεταιι αδίστακτα τους θανάτους, τον ανθρώπινο πόνο και τους θρήνους των θυμάτων… 

γ). Των «ειδικών» και ποικίλων «αναλυτών» που έρχονται να «ανακαλύψουν» τα αίτια της καταστροφής, στηρίζοντας, εμμέσως, αλλά και ευθέως, τις καθεστωτικές μυθολογίες, οι οποίες διαχέουν τις ευθύνες σε ένα ευρύτατο φάσμα, και με δόλιο τρόπο τις μεταθέτουν στα θύματα… 

Το Μάτι αποτεφρώθηκε ολοκληρωτικά, οι νεκροί και οι αγνοούμενοι μπορεί να φτάσουν στους 200 (και να βομβαρδιζόταν το Μάτι λιγότερους νεκρούς θα είχαμε και εντυπωσιακά μικρότερες καταστροφές), ο κρατικός μηχανισμός, η αυτοδιοίκηση και όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες πιαστήκανε στον ύπνο και απλώς φωτογράφιζαν τα «οπίσθια» της πύρινης λαίλαπας,  ΚΑΙ παρ’ όλα αυτά τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ,  το θράσος των «αριστερών» ανδρεικέλων και όλης αυτής της καθεστωτικής αλητείας, υψώθηκε σε μορφές παράνοιας… 

Να ζήσουμε

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Τι κάνει ο λαός όταν πενθεί;

Γίνεται λίγο περισσότερο λαός.

Κλαίει για γνωστούς και για αγνώστους.

Δίνει νερό και χέρι.

Αίμα απ’ αυτό που πάντα περισσεύει.

Βουτιές βαθιές για να σώσει ό,τι σώζεται.

Μετά ανοίγει το μάτι που απόμεινε κοιτάζοντας πίσω, τριγύρω και μπροστά.

Πιάνεται καλά-καλά για να μετρήσει ποια κομμάτια του λείπουν.

Ποιο δέρμα κάηκε και ποιο αξίζει να φορά.

Διαλέγει ξανά τους φίλους του.

(Δεν μπορεί να είναι οι ίδιοι).

Διαλέγει και τους εχθρούς του.

(Τους δίνει ονόματα φαρδιά-πλατιά).

Ανατρέχει σε στίχους δικούς του που ξέχασε.

«Ήρθαν ντυμένοι φίλοι αμέτρητες φορές οι εχθροί».

Οι επαναλαμβανόμενοι εμπρησμοί που μετατρέπονται σε Εθνική καταστροφή είναι η τραγική συνέπεια μιας χώρας που κατάντησε Προτεκτοράτο

Κάτοικος περιοχής Μάτι: «…δεν μας ενδιαφέρουν τα σπίτια.., θέλουμε τους ανθρώπους μας πίσω, χάσαμε τους ανθρώπους μας, φέρτε τους ανθρώπους πίσω… τη γειτονιά μας… το καλοκαίρι πλημμύριζε παιδιά η γειτονιά που έρχονταν να κάνουν διακοπές με τους παππούδες και τις οικογένειές τους και ήμασταν όλοι μαζί,… πού είναι οι άνθρωποί μας;! Φέρτε τους πίσω σας παρακαλώ…!»

Λένε πολλοί, ο «Έλληνας είναι δεμένος με το σπίτι του» και την οικογένειά του. Είναι αλήθεια αλλά είναι και «μισή αλήθεια», γιατί αυτός ο λαός έχει υποστεί την πιο άγρια οικονομική βία και τον έχουν πλέον καθυποτάξει ολοκληρωτικά.

Όταν ο ελληνικός λαός έβγαινε από τον πόλεμο του ’40 και έναν εμφύλιο, έμπαινε σε ένα καθεστωτικό μοντέλο οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης, όπου στα μετέπειτα χρόνια εκφράστηκε με την ενσωμάτωση της χώρας στην ΕΕ και αργότερα στο ευρώ, χάνοντας σταδιακά ακόμα και κάποιες υποτυπώδεις βάσεις οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας.

Μάλλον πολύ λίγα λόγια έχουν συνδέσει την αποδιάρθρωση των κοινοτικών ανθρώπινων δεσμών στην ελληνική ύπαιθρο με το μοντέλο της εξαρτημένης ανάπτυξης που μας επιβλήθηκε μεταπολεμικά και οδήγησε στην μαζική εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση και σε ένα σωρό τραγικές συνέπειες που είναι απόρροια μια καθολικής απουσίας προστατευτικών κοινωνικών δομών και μηχανισμών.

Η καταστροφή σαν καθρέπτης

Του Γιώργου Ρακκά 

Κρατικές ευθύνες: κανένα σχέδιο που υπάρχει για να δίνει λόγο ύπαρξης στην «πολιτική προστασία» δεν λειτούργησε. Απ′ την Περιφέρεια μέχρι την Κυβέρνηση, κι από εκεί τους κατά τόπους Δήμους αντιλήφθηκαν πολύ αργά το μέγεθος της καταστροφής, όταν αυτή ήταν εν εξελίξει. Χαριστική βολή στην απρονοησία τους, το ξέσπασμα της εστίας στην Ραφήνα, ενώ έτρεχαν και δεν πρόφταναν στην Κινέττα.

Η υστέρηση δεν ήταν μόνον ή κυρίως οικονομική – την καθίζηση υποδομών και μηχανισμών θα πρέπει να την δούμε περισσότερο σα συνέπεια, παρά σαν το αίτιο. Πρωτόκολλα για την αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης υπάρχουν πολλά. Συνήθως δεν τίθεται κανένα εν ισχύ· γιατί; Μια πολύ χαρακτηριστική στάση νωθρότητας έχει κυριεύσει τις θεσμικές ηγεσίες. Απορροφώνται αποκλειστικά στο επικοινωνιακό έργο, αντιμετωπίζοντας με απίστευτη αδράνεια ό,τι επηρεάζει επί της ουσίας την πραγματικότητα.

Συβαριτισμός των ολίγων μέσα στην ανέχεια των πολλών. Οι περισσότεροι δήμαρχοι, περιφερειάρχες, υπουργοί και λοιποί αρμόδιοι θεωρούν προσβολή ν′ ασχολούνται με την «πολιτική προστασία». Το βλέπουν σαν να σφουγγαρίζουν, αυτοί, οι μικροί Λουδοβίκοι της ύστερης μεταπολίτευσης· κάποια βράβευση, μια συνέντευξη που θα επιτρέψει να φιλοτεχνήσουν όποιο προφίλ θέλουν για τον εαυτό τους, μια κοκορομαχία στα παράθυρα· οπωσδήποτε εγκαίνια, ή μια εκδήλωση σαν ευκαιρία να διαφημίσουν την ανθρωπιά τους. Αυτό είναι το πεδίο των δραστηριοτήτων τους.

ΑΕΚ Original 21: ΟΧΙ άλλο κάρβουνο

Μια βροχή μας σώζει...

Ανάρτηση από: Γκόρτσος

ΕΕ και ευρώ πάση θυσία: Η δολοφονία ενός λαού!

Του  askordoulakos 

Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια· έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις, τότε κυρίως πρόσεξε σα βγεις στον δρόμον έξω, εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία, αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο κανένας Aρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα, και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα, είναι μεγάλα πράγματα που σ’ ενδιαφέρουν», μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις ν’ αναβάλεις κάθε ομιλίαν ή δουλειά· μη λείψεις τους διαφόρους που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις (τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη κ’ η Σύγκλητος αυτή, κ’ ευθύς να τα γνωρίσεις τα σοβαρά γραφόμενα του Aρτεμιδώρου»

Κωνσταντίνος Καβάφης: «Μάρτιαι Ειδοί»
__________________________________

Aπό τη μια, τα δωσιλογικά καθάρματα, λαφυραγωγοί του κουφαριού της Ελλάδας, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι τόσο άχρηστοι, που…φορούν δυο αριστερά παπούτσια.
Από την άλλη, η κατοχή της χώρας, από τη μαύρη διεθνή των τοκογλύφων, που αφαιμάσσει  οικονομικά (κι όχι μόνο) τη χώρα και την εκποιεί κομμάτι-κομμάτι, με την αγαστή συνεργασία των δωσιλόγων. .

Οι αλάστορες του πολιτικού συστήματος, με μόνη ικανότητά τους, τη λυσσώδη προσπάθεια για τη διατήρηση και τη νομή της-ελέω Γερμανίας και ΗΠΑ- μνημονιακής εξουσίας, ώστε να «πουλάνε μούρη» και να «θρέφουν κώλο», αυξάνοντας την προσωπική τους περιουσία κι ευημερία.

«Σε μια χώρα που εν ριπή οφθαλμού μπορεί να καείς ζωντανός, απαγορεύεται να καείς νεκρός»

Αποτεφρώθηκε η σορός του Μάνου Ελευθερίου

Η σορός του Μάνου Ελευθερίου μεταφέρθηκε στη Βουλγαρία όπου και κάηκε.
Η πικρία της οικογένειάς του η οποία αναγκάστηκε να μεταφέρει τη σορό στη Βουλγαρία μιας και οι αποτρεφρώσεις δεν επιτρέπονται στην Ελλάδα, αποτυπώθηκε σε ανάρτηση στην επίσημη σελίδα του Μάνου Ελευθερίου στο facebook.

Καμένη γη

Της Analyst Team

Το να αναφέρεται κανείς σε ασύμμετρες απειλές είναι μάλλον ανόητο, αφού τα δικά μας σφάλματα είναι εκθετικά μεγαλύτερα από τα σχέδια των «εχθρών» μας – πόσο μάλλον όταν ακόμη και στην άκρη του γκρεμού, όταν φαίνεται καθαρά πως η πατρίδα μας καταρρέει μετατρεπόμενη σε ένα αποτυχημένο κράτος, επικρατεί ο ατομισμός και η εσωστρεφής μικροπολιτική σε ολόκληρο το εύρος της κοινωνίας.

«Στην ιστορία και στις μέρες μας οι φυσικές καταστροφές δεν είναι σπάνια φαινόμενα. Αυτοί που τυχόν τις υποκινούν, ενδέχεται να είναι εσωτερικά εγκληματικά στοιχεία αλλά και εξωτερικά. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις η απουσία ελέγχων οφείλεται σε κρατικό έλλειμμα. Το ίδιο ισχύει και για την ανεπάρκεια των μέσων αντιμετώπισης ή την ελλιπή οργάνωση. Παρά το ότι στην ανοχύρωτη Πολιτεία μας (μια Πολιτεία δεν είναι οχυρωμένη εάν τα ιδεολογήματα θεωρούν το κράτος και την κρατική κυριαρχία περιττά και αναλώσιμα) η ελπίδα είναι μάταιη, ας ελπίσουμε ότι οι πυρκαγιές δεν θα αποτελέσουν, όπως αποτέλεσαν οι «Ρώσοι κατάσκοποι», αντικείμενο εσωτερικών μικροπολιτικών παιγνίων.

Κινέτα και όχι μόνο

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.com

Προτιμήσεις...

Ανάρτηση από: https://i-kyr.gr

Oι συριζέοι Ιωαννίδηδες ετοιμάζουν πραξικόπημα στη Θράκη

Του Κώστα Καραΐσκου 

Το γεγονός ότι η σημερινή Κυβέρνηση των συριζέων εθνομηδενιστών κρέμεται κυριολεκτικά από 3 ψήφους μειονοτικών βουλευτών της Θράκης τείνουμε γενικώς να το ξεχνάμε. Όπως υποτιμούμε κάπως και το γεγονός ότι οι βουλευτές αυτοί, πέραν των όποιων προσωπικών τους πεποιθήσεων, δέχονται ποικίλες πιέσεις από την Τουρκία όπου αναφέρεται το μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων τους. Έρχεται όμως να μας το θυμίσει με τρόπο οδυνηρό και με αύξουσα επιμονή η θρακική πολιτική της Αθήνας των δύο τελευταίων χρόνων.

Η Κυβέρνηση από το φθινόπωρο του 2016, τουλάχιστον, άρχισε με τρόπο ύπουλο να πριονίζει ό,τι έχει απομείνει όρθιο στην μειονοτική πολιτική της χώρας μας. Υπήρξαν και κάποια βήματα σωστά, οφειλόμενα όχι βεβαίως σε κάποια συριζέικη πρωτοβουλία αλλά στην καθαυτό λειτουργία του κράτους και της νομιμότητας. Από τον περασμένο Δεκέμβρη όμως η κατάσταση έχει ξεφύγει και ό,τι γίνεται στη Θράκη προερχόμενο από την Αθήνα είναι ταυτισμένο με το αιτηματολόγιο της Άγκυρας. Φυσικά δημοσίως οι Τσίπρες, οι Κοτζιάδες και οι Γαβρόγλοι διακηρύσσουν ότι η πολιτική τους στη Θράκη είναι εσωτερικό μας θέμα και κανέναν ρόλο δεν παίζει το τι θα πει ο Ερντογάν, παραλλήλως όμως κάνουν ακριβώς αυτά που απαιτεί ο νεοσουλτάνος (εδώ δεν μπόρεσαν να αρνηθούν την επίσκεψή του στην Κομοτηνή, θα του πούνε όχι στα άλλα;)! Έτσι, και στην κατεύθυνση των δίγλωσσων νηπιαγωγείων προχωράνε (με το ευρωπαϊκό πιλοτικό πρόγραμμα του ΙΕΠ), και τις Διαχειριστικές Επιτροπές των βακουφίων υπονομεύουν με κάθε τρόπο (μηνύσεις, καταγγελίες, οικονομικός στραγγαλισμός…), και τους μουφτήδες κάλεσαν σε παραίτηση για να προχωρήσουν σε εκλογές (άλλη παγκόσμια πρωτοτυπία)! Ό,τι ζητάει η Άγκυρα υλοποιείται από τους Κουΐσλιγκς της Αθήνας, αλλά ως …δική τους επιλογή. Φυσικά επικαλούνται και τον «διάλογο», αλλοίμονο, τι είναι οι άνθρωποι, τίποτε φασίστες; Τίποτε πουλημένα τομάρια, εξωνημένα κνώδαλα, προσκυνημένα γιουσουφάκια; Όχι, είναι δημοκράτες και αριστεροί κι έχουν προτεραιότητα τον διάλογο (με την Άγκυρα).

Τότε Χίτες και Ταγματασφαλίτες σήμερα Χρυσαυγίτες. Πάντα δολοφόνοι και κακοποιοί.

Του Γ. Γ.

Είναι γνωστό ότι ένα απ' τα αγαπημένα συνθήματα των Χρυσαυγιτών είναι το "Τιμή σε Χίτες και Ταγματασφαλίτες".

(Οι Χίτες και οι ταγματασφαλίτες ήταν κάτι άθλια υποκείμενα, βασιλόφρονες, δοσίλογοι, και οτιδήποτε «πατριωτικό» υπήρχε στο χώρο της άκρας δεξιάς που  στην διάρκεια της κατοχής εξοπλίστηκαν απ’ τους Γερμανούς για να πολεμήσουν τον ΕΛΑΣ, διαπράττοντας παράλληλα τεράστιες θηριωδίες σε βάρος του άμαχουελληνικού λαού).

Γιατί το θυμήθηκα αυτό τώρα; Ο λόγος είναι γιατί συνάντησα στον "Ριζοσπάστη" ο οποίος κυκλοφορούσε σαν σήμερα το 1946, άλλο ένα κοινό που έχουν οι οπαδοί και τα μέλη της δικαζόμενης σήμερα εγκληματικής συμμορίας, με τους ιδεολογικούς προγόνους τους.
Οτι δηλαδή πέρα από δολοφόνοι και τραμπούκοι είναι και κακοποιοί κάθε είδους.
Για σεσημασμένους λωποδύτες με την ταμπέλα του Χίτη κάνει λόγο ο "Ριζοσπάστης" του '46, με τα μπραβιλίκια και την προστασία που "πουλούσαν" οι χρυσαυγίτες σε μετανάστες και νυχτερινά μαγαζιά ασχολήθηκε πρόσφατα το δικαστήριο στην δίκη της Χ. Α.

Άλλο ένα γνήσιο τέκνο του νεοφιλελευθερισμού ενάντια στη δημοκρατία

Ο μονάρχης Μακρόν και ο παρακρατικός Ρασπούτιν του βυθίζουν τη Γαλλία σε βαθιά κρίση!

Του Γιώργου Μητραλιά

Τα αποκαλυπτήρια του μακρονικού (παρα)κράτους είναι εντυπωσιακά και βυθίζουν ήδη το καθεστώς Μακρόν και συνάμα τη Γαλλία σε μια κρίση που ίσως δεν έχει προηγούμενο. Φυσικά, δεν είναι μόνον ότι ο “άνθρωπος για όλες τις δουλειές” του προέδρου και Νο 2 του προεδρικού του γραφείου αρεσκόταν να κακοποιεί αγρίως με τα ίδια τα χέρια του νεαρούς διαδηλωτές (που τυχαίνει να ήταν Έλληνες), ούτε ότι ντυνόταν μπάτσος και διηύθυνε τις επιχειρήσεις των γαλλικών ΜΑΤ. Είναι κυρίως και πριν απ’όλα ότι ο πανταχού παρών 26χρονος Αλεξάντρ Μπεναλλά έκανε όλες αυτές και πολλές άλλες καραμπινάτες παρανομίες ολκής με τις ευλογίες και την κάλυψη του Γάλλου προέδρου καθότι ετύγχανε -τουλάχιστον- ευνοούμενος, κολλητός και μυστικοσύμβουλός του υπεράνω νόμων, ιεραρχιών, θεσμών και λοιπών παραδόσεων της Γαλλικής Δημοκρατίας!(1)

Προς το παρόν, ο συνήθως λαλίστατος κ. Μακρόν που αρέσκεται να συγκρίνεται με τον… Δία, παραμένει εκκωφαντικά σιωπηλός ενώ οι κάθε λογής επιβαρυντικές αποκαλύψεις (βίντεο, φωτογραφίες, μαρτυρίες,...) πέφτουν σαν το χαλάζι, διαψεύδοντας ακαριαία και συνεχώς τα αλλεπάλληλα χονδροειδή ψέμματα των αμήχανων κυβερνητικών αξιωματούχων με τα οποία ο Γάλλος προέδρος προσπαθεί απλώς να κερδίσει χρόνο. Στη γαλλική κυβέρνηση επικρατεί πανικός, τα μέχρι χτες φιλο-μακρονικά ΜΜΕ δείχνουν να μην ποντάρουν πια στη μακροημέρευση του “καθεστώτος-Μακρόν” και τα κόμματα της γαλλικής αντιπολίτευσης πυροβολούν ακατάσχετα τον ένοικο των Ηλυσίων προσβλέποντας ίσως ακόμα και στην πρόωρη έξωσή του! Με άλλα λόγια και κατά κοινή ομολογία, δεν είμαστε ακόμα παρά στην αρχή ενός πολιτικού σεισμού και μιας πρωτόγνωρης θεσμικής κρίσης που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το τέλος της…

Το τεσσαρακονταετές μνημόνιο

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Με την μετονομασία των μνημονίων σε «ενισχυμένη επιτήρηση», η Ελλάδα θα ισοπεδωθεί ευρισκόμενη διαρκώς σε μία κατάσταση, όπου θα πρέπει να διασώζεται σε μόνιμη βάση – ενώ αυτές οι «διασώσεις» θα δρομολογούνται με τους παλιούς γνωστούς όρους και συνθήκες, παρά το ότι τα αποτελέσματα τους ήταν ανέκαθεν εγκληματικά για τους Έλληνες.

Ανάλυση    

Υπάρχουν αρκετοί που ισχυρίζονται ότι, η Ελλάδα χρεοκόπησε το 2010, με χρέος στο 127% του ΑΕΠ της (όσο η Πορτογαλία σήμερα και λιγότερο από την Ιταλία, η οποία έχει επί πλέον μεγάλο πρόβλημα τραπεζών, κόκκινα δάνεια συν αρκετά άλλα, ανάλυση). Η δική μας άποψη είναι πως η Ελλάδα, έχοντας ένα συνολικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη, μεγάλη δημόσια περιουσία (περί τα 300 δις € κατά το ΔΝΤ τότε, πηγή), καθώς επίσης ιδιωτική, οπότε μία θετική καθαρή θέση, βίωνε μία κρίση ρευστότητας – την οποία θα μπορούσε να ελέγξει εάν στηριζόταν από την ΕΚΤ, για να δανειστεί από τις αγορές με βιώσιμα επιτόκια, όπως συνέβη με όλες τις άλλες χώρες μετά το 2012.

Ευάγγελος Αβέρωφ: «Γιατί αφήσαμε αβοήθητη την Κύπρο το 1974 στον Αττίλα 2»

Του Στέφανου Λαμπίρη

Υπουργός Εθνικής Αμυνας της Ελλάδας κατά τον Αττίλα 2 ήταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ, μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές μορφές της Μεταπολίτευσης, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι άφησε αβοήθητη την Κύπρο στην δεύτερη φάση της εισβολής τον Αύγουστο του 1974 και αντίθετα με την προσπάθεια της στρατιωτικής κυβέρνησης στον Αττίλα 1 που έστειλε δυνάμεις ή προσπάθησε να στείλει ακόμα ισχυρότερες, αρνήθηκε να δώσει την σχετική διαταγή, βασιζόμενος στην κρίση του τότε πρωθυπουργού Κ.Καραμανλή ότι «Η Κύπρος κείται μακράν».

Φέροντας βαρύ φορτίο (όταν ανέλαβε υπουργός οι Τούρκοι, μαζί με τους Τουρκοκύπριους ήλεγχαν μόνο το 6-8% του εδάφους, αφού είχαν καταληφθεί οι περισσότερες τουρκοκυπριακές περιοχές και με τον Αττίλα 2 έφτασαν να κατέχουν σχεδόν το 40% του κυπριακού εδάφους) ο στενός συνεργάτης του Κ. Καραμανλή, υπουργός Άμυνας την εποχή εκείνη και μετέπειτα πρόεδρος της ΝΔ καταθέτει στην επιτροπή της Βουλής το 1988 που είχε ανοίξει τον σχετικό φάκελο.

Αυτοπεποίθηση και νοημοσύνη

Ανάρτηση από: ARKAS -The Original Page

Airbnb: «Η οικονομία του διαμοιρασμού»

Οι ευρωπαϊκές πόλεις αναζητούν τρόπους να περιορίσουν το φαινόμενο Airbnb

Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 145

Η «οικονομία του διαμοιρασμού» ορίζεται από τους Μπόστμαν και Ρότζερς ως «εκείνο το οικονομικό σύστημα που βασίζεται στην κοινή χρήση αγαθών και υπηρεσιών δωρεάν ή έναντι αμοιβής, μεταξύ ομότιμων ιδιωτών» και εντάσσεται στο πλαίσιο της «συνεργατικής οικονομίας», σύμφωνα με σχετική γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών (ΕΕ C51/10-2-2016). Η δωρεάν χρήση ήτοι «οικονομία της δωρεάς», αφορά σε μη κερδοσκοπικές συναλλαγές ενώ οι κερδοσκοπικές δραστηριότητες, συνδέονται με τη λειτουργία διαδικτυακών πλατφορμών υπό την κατοχή ιδιωτών-επενδυτών.

Στον τομέα των καταλυμάτων, σχετικές πλατφόρμες είναι οι: Airbnb, Rentalia, Homeaway, Couchsurfing, Bedycasa, στις οποίες εγγράφονται ιδιοκτήτες ακινήτων για προσωρινό διαμοιρασμό δωματίων, σπιτιών, ακόμα και ξενώνων, πανσιόν και τουριστικών καταλυμάτων. Στον τομέα των μεταφορών, αντίστοιχες πλατφόρμες είναι οι: Blablacar, Umcoche, Liftshare, Karzoo, στις οποίες είναι δυνατή η εγγραφή ιδιοκτητών ΙΧ διατεθειμένων να μοιραστούν με άλλους τις ελεύθερες θέσεις των οχημάτων τους στα ταξίδια εντός και εκτός των πόλεων. Η Uber είναι μια αντίστοιχη πλατφόρμα η οποία, εκτός του διαμοιρασμού των οχημάτων, προτείνει και υπηρεσίες μετακινήσεων με προσφυγή σε επαγγελματίες οδηγούς.

Η μάχη για την ηγεμονία του πλανήτη

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Όταν η Κίνα αντιμετωπίζει αδιέξοδα στον εμπορικό πόλεμο που της έχουν κηρύξει οι Η.Π.Α., δραστηριοποιείται έμμεσα η Ρωσία – ενώ η Γερμανία προσπαθεί να συμβαδίσει μέσω της ΕΕ, όπως με το πρόσφατο θηριώδες πρόστιμο στη Google, ύψους 4,34 δις $.

Παρά το ότι φαίνεται πως οι σχέσεις των προέδρων Trump και Putin βελτιώνονται, σύμφωνα με τα νέα στοιχεία του αμερικανικού υπουργείου οικονομικών η Ρωσία μείωσε δραστικά και απότομα τα συναλλαγματικά της αποθέματα σε ομόλογα της υπερδύναμης – από 100 δις $ στα 15 δις $, εντός του 2018 (γαλάζια καμπύλη στο γράφημα). Μία τόσο μεγάλη μείωση δεν έχει συμβεί ποτέ – ούτε καν στα τέλη του 2014, όπου η ρωσική κεντρική τράπεζα, λόγω της κρίσης της Κριμαίας, προσπάθησε να σταματήσει την κατάρρευση του ρουβλίου, επεμβαίνοντας στις αγορές συναλλάγματος και πουλώντας μαζικά δολάρια.

Σε πλήρη αντίθεση όμως με τότε, οι πιέσεις που ασκούνται σήμερα στο ρούβλι δεν είναι μεγάλες – ενώ η ρωσική οικονομία ευρίσκεται σε ανοδική πορεία (ανάλυση). Εκτός αυτού τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας αυξάνονται – με βραδύ ρυθμό, αλλά συνεχώς (κόκκινη καμπύλη στο γράφημα), οπότε δεν στηρίζεται το νόμισμα από την κεντρική τράπεζα. Τέλος, ο χρυσός που διαθέτει η Ρωσία, αυξήθηκε εντός των τελευταίων ετών από τα 50 δις $ στα 80 δις $ κατά το ΔΝΤ (γαλάζια καμπύλη) – γεγονός που συνεχίζει να δίνει την εντύπωση πως το χρυσό ρούβλι αποτελεί έναν πιθανό στόχο της χώρας, για την πλήρη αποδέσμευση της από το δυτικό σύστημα του χρέους.

Φωτογραφία-ντοκουμέντο: Ο Σωτήρης Πέτρουλας αιμόφυρτος, χτυπημένος από δακρυγόνο στα «Ιουλιανά»

Στη δημοσιότητα δόθηκε φωτογραφία-ντοκουμέντο με τον αιμόφυρτο Σωτήρη Πέτρουλα, χτυπημένο από δακρυγόνο σε διαδήλωση κατά τη διάρκεια των «Ιουλιανών».  
Η φωτογραφία τραβήχτηκε λίγα λεπτά μετά το χτύπημα στον Σωτήρη Πέτρουλα ενώ ο άνδρας που εικονίζεται να τον μεταφέρει στα χέρια του είναι ο δημοσιογράφος της «Αθηναϊκής», Γιώργος Κουτλίδης (υπέγραφε σαν Γιώργος Σειρηνός), που κάλυπτε την πορεία.  
Το ιστορικό ντοκουμέντο παραδόθηκε στο αρχείο του ΚΚΕ.  

Σωτήρης Πέτρουλας - «Μάρτυρες ήρωες οδηγούνε | τα γαλάζια μάτια του μάς καλούνε»

«Μάρτυρες ήρωες οδηγούνε | τα γαλάζια μάτια του μάς καλούνε» – Ο Ιούλιος για το κίνημα δεν ήταν ποτέ «μήνας τον διακοπών» και του καναπέ με συνοδεία κλιματιστικού. Ιούλιο γράφτηκαν με αίμα μερικές από τις κορυφαίες μάχες του λαϊκού κινήματος. 21η Ιουλίου του 1965 δολοφονείται ο φοιτητής Σωτήρης Πέτρουλας. 70 ημέρες κράτησαν τα «Ιουλιανά».  

ΤΑ ΙΟΥΛΙΑΝΑ

Από νωρίς το απόγευμα συγκεντρώνονται στα Προπύλαια φοιτητές της ΕΦΦΕ και εργαζόμενοι κυρίως οικοδόμοι από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας. Ξεκινάει πορεία. Στη Σταδίου, στο ύψος του «Αττικόν» η αστυνομία εμποδίζει την πορεία να προχωρήσει και ξεκινάνε οι συγκρούσεις. Οι «αύρες», τα τεθωρακισμένα οχήματα της αστυνομίας επιτίθενται εκτοξεύοντας εκατοντάδες διακρυγόνα και ένα από αυτά χτυπάει τον άτυχο αγωνιστή Πέτρουλα. Οι μαινόμενοι άνδρες της αστυνομίας τον καθηλώνουν και τον κακοποιούν μέχρι θανάτου.

«Κάντε κάνα μπάνιο, είστε πολύ άσπροι»

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Αυτή τη δήλωση έκανε ο πρωθυπουργός των «επιτυχιών» Α. Τσίπρας προσερχόμενος στη συνεδρίαση του πολιτικού συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ στην Κουμουνδούρου.

Η ταλαιπωρημένη Ελλάδα, όπως και όσο μπορεί, με όποιο μέσο και με κάθε οικονομία, μετρώντας και το τελευταίο ευρώ, θα προσπαθήσει να βρεθεί σε κάποια παραλία, να κάνει κάποιο μπάνιο, να κάνει ολιγοήμερες διακοπές, να στείλει τα παιδιά στο χωριό. Η Ελλάδα του κυρίου Τσίπρα μπορεί στα διαλείμματά της, στη χαλάρωσή της, να παίρνει χρώμα στις βίλες που παραχωρούν διάφοροι εφοπλιστές – όπως συμβαίνει με τον ίδιο τον Τσίπρα και την οικογένειά του στο Σούνιο.

Πίσω από τα ευφυολογήματα, τύπου «κάντε κάνα μπάνιο» (άρα δεν έχουμε εκλογές…) κρύβονται υπολογισμοί, μεθοδεύσεις, σχέδια αιφνιδιασμού, ίντριγκες και φυσικά θελήματα προς τους ισχυρούς. Η καλοκαιρινή ανάπαυλα πάντα χρησίμευε ως προθάλαμος των κυοφορούμενων εξελίξεων.

328 ευρώ ο μισθός ιδιωτικού υπαλλήλου, 400 το… επίδομα δημόσιου για να δουλέψει!

Του Γιώργου Παπαδόπουλου-Τετράδη

Την ώρα που η Ελλάδα έχει άμεση ανάγκη παραγωγικής εργασίας, οι μισθοί μειώθηκαν σε όλο τον ιδιωτικό τομέα το 2018 σε σχέση με το 2017 και έφτασαν στα 328,25 ευρώ για το 30% των εργαζόμενων εκεί- με μερική απασχόληση κι όλας- ενώ στο δημόσιο, υπηρεσίες διπλοπληρώνουν χαριστικά επιδόματα των 400 ευρώ (γρηγορόσημα) ακόμα και σ εκείνους που δεν δικαιούνται τίποτε!

Τρανταχτό παράδειγμα της ασυδοσίας στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και επί εποχής του «ηθικού πλεονεκτήματος», είναι, σύμφωνα με καταγγελίες, το μεγάλο ταμείο ΙΚΑ του Ηρακλείου Κρήτης. Και είναι αυτό που αποκαλύφθηκε. Άγνωστο πόσες άλλες υπηρεσίες μοιράζουν τα λεφτά των πολιτών ρουσφετολογώντας, κλέβοντας και χαρτζηλικώνοντας ημέτερους.

Ημέτερους, γιατί στο πάρτι του Ηρακλείου φέρονται να εμπλέκονται συνδικαλιστικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και κορυφαία μέλη του διοικητικού συμβουλίου ΙΚΑ Ανατολικής Κρήτης!

Όλα ξεκίνησαν με την πρωτοφανή απόφαση της κυβέρνησης να πληρώνει γρηγορόσημο 400 ευρώ το μήνα στους υπαλλήλους ασφαλιστικών ταμείων, προκειμένου να διεκπεραιώνουν πιο γρήγορα τους φακέλους συνταξιοδοτήσεων! Δηλαδή, τους πληρώνουμε παραπάνω από ένα μισθό ιδιωτικού υπάλληλου το μήνα για να κάνουν τη δουλειά τους!

Μ αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση άνοιξε την όρεξη σε κάθε υπάλληλο να δουλεύει στο ρελαντί προκειμένου να εκβιάζει παραπάνω λεφτά για να δουλεύει κανονικά! Κι όποιος έχει συναλλαγεί με τις δημόσιες υπηρεσίες έχει σαφή εικόνα της σβελτάδας για την οποία μιλάμε.

Αυτή την κερατιάτικη αύξηση των 400 ευρώ το μήνα, που πληρώνουν οι πολίτες από τους φόρους τους, την τσεπώνουν υπάλληλοι του ΕΦΚΑ σε όλη τη χώρα για να διεκπεραιώνουν πιο γρήγορα τις συντάξεις. Στο ΙΚΑ Ηρακλείου όμως, σύμφωνα με τις καταγγελίες, η διεύθυνση δήλωσε αδυναμία ελέγχου των φακέλων, επικαλούμενη έλλειψη προσωπικού.