Του Γιώργου Ζουρίδη
Πέρασαν εννέα μήνες που ο κύριος Μητσοτάκης ανακοίνωσε στο Ίδρυμα Γουλανδρή
τα απαραίτητα μέτρα για την αντιμετώπιση μιας επικείμενης λειψυδρίας που θα
έπληττε την Αττική.
Έτσι σε μια εταιρική εκδήλωση που διοργάνωσαν οι διάδοχοί μου στη Διεύθυνση
Επικοινωνίας της ΕΥΔΑΠ, με φόντο ένα μεταμοντέρνο ψηφιακό σκηνικό όπως αρμόζει
σε ένα νεωτερικού τύπου περιβάλλον που τους χαρακτηρίζει, ο Πρωθυπουργός, ο
Υπουργός Ενέργειας και η Διοίκηση της ΕΥΔΑΠ ανακοίνωσαν ΦΑΡΑΩΝΙΚΑ
υδραυλικά έργα ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ (!!)
Την αναγκαιότητα όμως των οποίων αμφισβήτησαν ακαριαία πολλοί πρώην
«νερουλάδες» εντός και εκτός της ΕΥΔΑΠ όπως και κάποιοι ειδήμονες Καθηγητές
Πανεπιστημίου.
Βεβαίως κανείς από την Κυβέρνηση ή την Διοίκηση της ΕΥΔΑΠ δεν ασχολήθηκε με
τις απόψεις των άμεσα διαμαρτυρόμενων επιστημόνων που ισχυρίζονταν ότι υπήρχαν
φθηνότερες και πιο αποδοτικές λύσεις για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας στο
Λεκανοπέδιο της Αττικής.
Και δεν έκαναν ούτε το στοιχειώδες: Να συστήσουν μια δεξαμενή επιστημονικής
σκέψης που μετά από μία σύνθεση των απόψεων των επιφανών πρώην και νυν
επιστημόνων της ΕΥΔΑΠ, πλαισιωμένη και από την εμπειρία των λειτουργών και
συντηρητών των απανταχού δικτύων ύδρευσης στην Αττική, θα μπορούσε να δώσει μια
πιο φθηνή και αποτελεσματική λύση!
Θα μου πεις: «Είναι πολλά τα λεφτά Γιώργο!»
Γιατί λοιπόν πριν εννέα μήνες τόση βιασύνη;
Γιατί τόση βιασύνη και σήμερα για την διάλυση των απανταχού ΔΕΥΑ και την
ένταξη των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης της Χώρας υπό την άμεση εποπτεία ή
και λειτουργία από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ;
Η δικιά μου θέση!
Πιστός στις απόψεις μου ότι:●Το ελληνικό μεταπρατικό Κράτος ασθενεί λόγω του υπέρμετρου
συγκεντρωτισμού του αλλά και της εξάρτησης του από ξένα κέντρα λήψης αποφάσεων.
●Η Περιφερειακή ανάπτυξη της Χώρας είναι αναγκαία για την
επιβίωση του αγροτικού, κτηνοτροφικού, μεταποιητικού και βιομηχανικού τομέα
παραγωγής αλλά εν τέλει και του τουριστικού τομέα, η οποιαδήποτε
γραφειοκρατικού-συγκεντρωτικού τύπου παρέμβαση στην δημοκρατική λειτουργία της
Πατρίδας μας είναι καταστροφική.
Άλλωστε αυτό που η Ελλάδα αλλά και οι Επιχειρήσεις χρειάζονται εδώ και
χρόνια, είναι η χειραφέτηση των ανθρώπων απέναντι στην χυδαία πελατειακού τύπου
χειραγώγηση τους. Οι άνθρωποι καταντούν ανδρείκελα των «ισχυρών» και
εξαθλιώνονται!
Αυτό που συμβαίνει στην ΕΥΔΑΠ και στην ΕΥΑΘ με την
«αποϊδεολογικοποίηση» των εργαζομένων και την έλλειψη εταιρικού οράματος
που να τους κινητοποιεί για μια υψηλή παραγωγικότητα, συμβαίνει εδώ και χρόνια
και στα Κόμματα, τα Συνδικάτα, τους Συνεταιρισμούς, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και
όπου αλλού.
Γιατί λοιπόν να μην συμβαίνει και στις ΔΕΥΑ της Χώρας;
Θυμάμαι ότι επί δεκαεννέα συναπτά έτη υπηρέτησα την ΕΥΔΑΠ ως Υπεύθυνος
Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων της.
Με την στήριξη κάποιων εμπνευσμένων Διοικητών προσπάθησα να πλησιάσω και
τις ΔΕΥΑ μέσα από ένα κύκλο επικοινωνίας που πέρναγε είτε μέσα από ετήσια
Επιστημονικά Συνέδρια για το Νερό είτε μέσα από ένα εμπνευσμένο δημοκρατικά
τρίμηνο Περιοδικό, την «Πηγή Ενημέρωσης», που έφτανε σε όλες τις ΔΕΥΑ όπως και
σε όλο το Προσωπικό της ΕΥΔΑΠ.
Εκεί, είτε στα Συνέδρια είτε στην «Πηγή» είτε με επισκέψεις επί τόπου των
ΔΕΥΑ, διάφοροι επιστήμονες εντός και εκτός της ΕΥΔΑΠ έδιναν με
επάρκεια, ένα άλλο τρόπο χειραφέτησης της γνώσης και της επιστήμης ενάντια
στην καταστροφική φτώχεια που παράγει η κάθε είδους χειραγώγηση.
Σεβόμενοι την αυτοτέλεια των ΔΕΥΑ και γνωρίζοντας τις παθογένειες που τις
βασανίζουν, προχωρήσαμε σε σχέσεις συνεργασιών που στηρίζονταν σε διαλεκτική
σχέση σεβασμού και ευπρέπειας. Χωρίς να υποτιμούμε την ιστορία, την
προσφορά και τις δυνατότητες των τοπικών Δήμων ήρθαμε αρωγοί στα όποια
προβλήματα τους όποτε μας ζητήθηκε.
Εν πολλοίς τα προβλήματα ήταν ανάλογα με αυτά που ταλανίζουν και την ΕΥΔΑΠ,
απλά η Εταιρεία μας λόγω του όγκου των εργασιών και του πλήθους των εργαζομένων
της, είχε μια πιο πρωτοπόρα αντιμετώπιση.
Διερωτώμαι αν στην όλη Κυβερνητική διαβούλευση μεταξύ της ΕΥΔΑΠ και της
ΕΥΑΘ εκλήθηκαν αντιπρόσωποι από τις ΔΕΥΑ για να καταθέσουν τις απόψεις ή τις
αντιρρήσεις τους στο όποιο Νομοσχέδιο προκύψει για τα νερά της Χώρας. Είτε για
το πόσιμο, είτε για το αρδευτικό που είναι πολλαπλάσιο του πρώτου…
Προσωπικά εκτιμώ, ότι χρειάζονται οι συνεργασίες μεταξύ των ΔΕΥΑ και
της ΕΥΔΑΠ ή της ΕΥΑΘ σε μια σχέση αυτοτέλειας και δημιουργικής συλλογικής
διάθεσης.
Το ολοκληρωτικό πρότυπο ενσωμάτωσης που προτείνει η Κυβέρνηση θα
«γονατίσει» λειτουργικά και οικονομικά τις δύο μεγαλύτερες Εταιρείες νερού της
Ελλάδας ενώ θα πληγεί ανεπανάληπτά η όποια τεχνογνωσία, η όποια επιστημονική
χειραφέτηση έχει κατακτηθεί στην ελληνική Περιφέρεια, που προσδοκά κάποτε την
ανάπτυξη της.
Βεβαίως αν χρειαστούν οι όποιες τύπου συνενώσεις ΔΕΥΑ σε Περιφερειακό
επίπεδο θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα δημοκρατικών διαδικασιών και συλλογικής
βούλησης.
Διαφορετικά θα πρυτανεύσει ο πλουτισμός των ιδιωτών μεταπρατών και στον
τομέα του νερού, με επικίνδυνες συνέπειες για την Ελλάδα και τον Λαό μας….
