Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2019

ΚΚΕ: Συ­γκε­ντρώ­σεις ενά­ντια στην Συμ­φω­νία των Πρε­σπών την Πέμ­πτη 24 Γε­νά­ρη

Η Κομ­μα­τι­κή Ορ­γά­νω­ση Ατ­τι­κής και η Κομ­μα­τι­κή Ορ­γά­νω­ση Κε­ντρι­κής Μα­κε­δο­νί­ας του ΚΚΕ διορ­γα­νώ­νουν συ­γκε­ντρώ­σεις – συλ­λα­λη­τή­ρια, την Πέμ­πτη 24 Γε­νά­ρη, με θέμα: «Όχι στη Συμ­φω­νία Τσί­πρα – Ζάεφ – Όχι στα σχέ­δια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ – Όχι στον αλυ­τρω­τι­σμό και τον εθνι­κι­σμό – Ναι στη φιλία – αλ­λη­λεγ­γύη και κοινή πάλη των λαών».

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2019

Ενδιαφέρον...


Ο νέος «φιλικός» φασισμός έχει χαμογελαστό πρόσωπο

Μάικλ Μουρ: Ίσως ο πιο επιτυχημένος σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ της Αμερικής. Κέρδισε το Όσκαρ το 2003 για το ντοκιμαντέρ του "Bowling for Columbine» ενάντια στην οπλοκατοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δημιουργός του περίφημου «Φαρενάιτ 9/11» το 2004, με το οποίο ο Μουρ κατήγγειλε την αντιτρομοκρατική πολιτική του τότε προέδρου Τζορτζ Μπους μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Τους τελευταίους μήνες, ο 64χρονος αμερικανός σκηνοθέτης «ξανακτύπησε» με ένα άλλο ντοκιμαντέρ, με παρόμοιο τίτλο: Το «Φαρενάιτ 11/9» που τα βάζει με τον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς στις 9η Νοεμβρίου 2016 ανακοινώθηκε επισήμως η νίκη του Τραμπ στις εκλογές και η ανάδειξή του σε πρόεδρο των ΗΠΑ.
«Η 11η Σεπτεμβρίου του 2001 θα είναι πάντα μια ημερομηνία που συνδέεται με την τρομοκρατία, αλλά για μένα και τα γεγονότα της 9ης Νοεμβρίου 2016, ήταν επίσης, μια μορφή τρομοκρατίας που μαστίζει τη χώρα μου, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ έγινε πρόεδρος» λέει ο Μουρ σε συνέντευξή του στη γερμανική FAZ. «Για μένα, οι ημερομηνίες 11/9 και 9/11 αποτελούν δύο διαφορετικές μορφές του τρόμου: Η πρώτη αφορά στην επίθεση στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου και το Πεντάγωνο και στοίχισε τη ζωή περίπου 3.000 ανθρώπων. Η δεύτερη, επίσης επικίνδυνη, αφορά στην επίθεση στην ελευθερία των Αμερικανών. Η πρώτη ημερομηνία συνδυάζεται με την πολιτική του τότε Προέδρου Μπους που υπονόμευσε τη δημοκρατία και την ελευθερία της Αμερικής. Αυτή ήταν η πολύ μεγαλύτερη επιτυχία των τρομοκρατών. Το κακό που συμβαίνει σήμερα δεν έχει καμία διαφορά, καθώς η πραγματική καταστροφή είναι η κατάργηση της δημοκρατίας στην Αμερική. Πρέπει να αγωνιστούμε για να προστατεύσουμε τη δημοκρατία στην Αμερική» λέει ο Μουρ.

Προς Φιλιππησίους, Θεσσαλονικείς και λοιπούς Μακεδόνες πλην διεθνιστών, το ανάγνωσμα..

Του Κώστα Μαντατοφόρου

 Επειδή η προπαγάνδα και η αγυρτεία των διεθνιστών έχει πιά θεριέψει κι επειδή τα παχιά λόγια τους περί "ανθρωπιστικής" κατάργησης των συνόρων και ελεύθερης διακίνησης προσώπων και ιδεών χρησιμοποιούνται κατά κόρον απ' το σύστημα ως ο φερετζές τού
π@@στη,
     ..θα θέλαμε να θέσουμε προς διεθνιστές και υποστηρικτές της συμφωνίας των Πρεσπών (ως κάτι σπουδαίο που τερματίζει επιτέλους και επιτυχώς για την Ελλάδα μία εκκρεμότητα τόσων ετών) λίγα λαϊκά-απλοϊκά ερωτήματα,
     ..παρέα με κάποιες σκέψεις και παρατηρήσεις.

     Στην επίμαχη συμφωνία (που όπως λέει κι ο Στάθης δεν πρόκειται για έναν έντιμο συμβιβασμό, αλλά για μια άτιμη εκτέλεση διαταγών) υπάρχει ρητή η αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας και μακεδονικής γλώσσας,
     ..και προφανώς αναφέρεται  στην εθνότητα και την γλώσσα του κρατιδίου των Σκοπίων, αλλιώς δεν θα υπήρχε η ανάγκη ξεχωριστής και ρητής αναγνώρισης.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ : " Το όνομά μας είναι η ψυχή μας ! "



Υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι η μνήμη είναι ένα στατικό γεγονός, ανίκανοι να παράγουν συγκεκριμένες ενέργειες που μπορούν να επηρεάσουν το παρόν. Αλλά δεν υπάρχει μέλλον εάν δεν υπάρχει μνήμη.

Πως μια κυβέρνηση των ΜΑΤ και χημικού πολέμου διαλύει ένα συλλαλητήριο

Του Κώστα Βεργή


Συλλαλητήριο στο Σύνταγμα. Προβοκατόρικες και στημένες ολιγάριθμες ομάδες κρούσης ακροδεξιών και νεοναζιστών, χέρι-χέρι με ασφαλίτες, αν δεν συναποτελούνταν και οι ίδιες εν πολλοίς από ασφαλίτες, λειτούργησαν, μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη και στις ένθεν και ένθεν σκάλες που οδηγούν στη Βουλή, ως ο «σχεδιασμένος», μάλλον, καταλύτης, προκειμένου, με τις μεθοδευμένες εφόδους τους για την βίαιη είσοδο στο προαύλιο της Βουλής, να δώσουν τις κατάλληλες αφορμές στα ΜΑΤ και τις αστυνομικές δυνάμεις να προβούν, με κυβερνητική εντολή, σε έναν γενικευμένο χημικό πόλεμο «επί δικαίων και (κυρίως) αδίκων», τον οποίο στη συνέχεια επέκτειναν διαλυτικά και με ιδιαίτερο μένος σε όλο το Σύνταγμα και τους γύρω δρόμους, αδιαφορώντας για το γεγονός, ότι έτσι έθεταν σε άμεσο κίνδυνο ανυποψίαστους γέρουςγυναίκες, ακόμα και ανήλικα παιδιά, πολλοί εκ των οποίων τραυματισμένοι, λιπόθυμοι και με σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα μεταφέρονταν με ασθενοφόρα στα νοσοκομεία.

Οι ανίκανες ελίτ, ο λαός και το εθνικό συμφέρον

Του Γιώργου Καραμπελιά

Το ζήτημα  της υπογραφής της συμφωνίας των Πρεσπών προκάλεσε μια νέα βαθιά διχοτόμηση της ελληνικής κοινωνίας, κατ’ εξοχήν ανάμεσα στις ελίτ και τον λαό.
Πράγματι, το μεγαλύτερο μέρος της αυτο-αποκαλούμενης ελίτ της χώρας, κατ’ εξοχήν της πολιτικής, αλλά και της ακαδημαϊκής, αντιμετωπίζει το Μακεδονικό κατ’ εξοχήν από την άποψη των διεθνών συσχετισμών, της γεωπολιτικής. Σε αυτά τα πλαίσια θεωρεί πως παρ’ ότι οι απαιτήσεις των Σκοπιανών είναι παράλογες, εν τούτοις,η Ελλάδα δεν μπορεί να σπαταλά «πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο» σε ένα τέτοιο ζήτημα. Θα πρέπει λοιπόν, έστω και με κάποιες «αβαρίες» και υποχωρήσεις να κλείσουμε το ζήτημα, έτσι ώστε να μπορούμε να επικεντρωθούμε σε άλλα ζητήματα. Μάλιστα, για όσους προέρχονται από την αριστερά, αυτό το σκεπτικό ενισχύεται με τη θετική προκατάληψη υπέρ των «Σλαβομακεδόνων αδελφών»[1], που οδηγεί τα περισσότερα τμήματα της αριστερόστροφης ελίτ σε μια περιφρονητική αντιμετώπιση του «βουκεφαλισμού», δηλαδή του ενδιαφέροντος του ελληνικού λαού για την ιστορική Μακεδονία.

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2019

ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ: Ησυχία, η Αθήνα κοιμάται

Του Δημήτρη Μηλάκα

Όσο στην Αθήνα κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση προσπαθούν να ξεμπλέξουν από το τσουνάμι που έχει δημιουργήσει στο πολιτικό σύστημα της χώρας η συμφωνία των Πρεσπών και κάποιοι πατέρες του έθνους μελετούν τις κινήσεις τους προς την (επόμενη) καρέκλα, η Άγκυρα συνεχίζει τις… δραστηριότητες γύρω από το Καστελόριζο. Προφανώς οι έμπρακτες τουρκικές αμφισβητήσεις δεν ανησυχούν τόσο την πολιτική ηγεσία του τόπου όσο η διανομή των θώκων… 

Ενώ, λοιπόν, στην ελληνική Βουλή τα εκλεκτά της μέλη βυθίζονται σε προσωπικούς υπολογισμούς και μελετούν κινήσεις για την (πολιτικής τους) επιβίωση, η Τουρκία δέσμευσε την περασμένη Κυριακή με τη NAVTEX 0079/19 για το διάστημα 13-19 Ιανουαρίου μια τεράστια περιοχή που επικαλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας στη Μεσόγειο για σεισμογραφικές έρευνες του «Barbaros». 

Στόχος προφανής της Τουρκίας είναι να αμφισβητήσει εμπράκτως τόσο με τη NAVTEX όσο και με το «πέρασμα» του «Barbaros» πρωτίστως από την ελληνική υφαλοκρηπίδα στην κρίσιμη περιοχή του Καστελόριζου και νοτίως της Ρόδου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συνολική δραστηριότητα της Τουρκίας το τελευταίο διάστημα προβάλλει τη θέση ότι όλη σχεδόν η υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου (πλην εκείνης της Αιγύπτου) ανήκει στην Τουρκία. 

Όταν οι κομμουνιστές ήταν στην πρώτη γραμμή του πατριωτικού Μετώπου!


Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

Σωσίβιο...


Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.com

Όταν ο Μίκης Θεοδωράκης έδινε συναυλία φιλίας στα Σκόπια

''Το όνομα δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία, αρκεί οι λαοί να ζήσουν ειρηνικά'' έλεγε το όχι και τόσο μακρινό 1997, ο Μίκης Θεοδωράκης

Του Χρήστου Δεμέτη

Βρισκόμαστε στον Απρίλιο του 1997. Πρωθυπουργός στην Ελλάδα είναι ο Κώστας Σημίτης και στη πΓΔΜ ο Κίρο Γκλιγκόροφ. Μόλις πριν δύο έτη είχε υπογραφεί η συμφωνία που όριζε το όνομα της γειτονικής μας χώρας ως FYROM.

Ο Μίκης Θεοδωράκης, είχε προχωρήσει σε μια κίνηση με πολλούς συμβολισμούς για την εποχή, την ώρα που το "Μακεδονικό" ζήτημα ήταν φλέγον, όπως και σήμερα. Λίγο καιρό πριν την επίσκεψή του στα Σκόπια για τη διεύθυνση συναυλίας φιλίας και ειρήνης ανάμεσα στους δύο λαούς, η εφημερίδα ΕΘΝΟΣ είχε αποκαλύψει πως στο νεκροταφείο "Μπούτελ" των Σκοπίων βρισκόταν θαμμένος ο θρυλικός ήρωας του Καζαντζάκη Γιώργος Ζορμπάς (που κανονικά λεγόταν Γιώργος και όχι Αλέξης όπως τον "βάφτισε" λογοτεχνικά ο ίδιος ο Καζαντζάκης).

Ο Ζορμπάς είχε ταφεί αρχικά στα παλιά νεκροταφεία νότια της πόλης των Σκοπίων και αργότερα τα δύο εγγόνια του που ζούσαν στο Βελιγράδι μετέφεραν τα οστά του και τα τοποθέτησαν στον οικογενειακό τάφο των γονιών τους.
Ο Μίκης Θεοδωράκης τελικά έδωσε συναυλία παρουσιάζοντας το έργο "Ζορμπάς ο Έλληνας" στην αίθουσα της όπερας του Λαϊκού Θεάτρου σε χορογραφία Λόρκα Μασίνε.

«Αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε»

Των Γιώργου Καραμπελιά και Γιώργου Ρακκά
Ο Ίων Δραγούμης τόνιζε πως «οι Έλληνες πρέπει να σώσουν τη Μακεδονία και η Μακεδονία θα σώσει την Ελλάδα». Με έναν απρόσμενο τρόπο το ίδιο σενάριο φαίνεται να επιβεβαιώνεται και σήμερα. Το Μακεδονικό βάζει φωτιά σε μια απελπισμένη και γονατισμένη κοινωνία, που για πρώτη φορά μετά την υποταγή δια της εξαπάτησης Τσίπρα του 2015, σηκώνει ξανά κεφάλι, ενώνεται, βγαίνει στους δρόμους μαζικά για να διεκδικήσει το δικαίωμα να αυτοδιατίθεται ελεύθερα.
Τα πρώτα συλλαλητήρια πριν από ένα χρόνο στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, οι συγκρούσεις στο Πισοδέρι την ημέρα υπογραφής της Συμφωνίας στις Πρέσπες, οι διαδηλώσεις στη ΔΕΘ, οι συμβολικές χειρονομίες των μαθητών κατά τις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου, καθώς και το κύμα των μαθητικών καταλήψεων, αποτελούν ορόσημο αυτής της μεγάλης πατριωτικής αφύπνισης του ελληνικού λαού.
Μια αφύπνιση που δεν αφορά μόνο τα εθνικά ζητήματα με αφετηρία το Μακεδονικό –όπως κατεφάνη και από την τεράστια συγκίνηση και κινητοποίηση που προκάλεσε η δολοφονία του Κατσίφα στην καθημαγμένη Βόρεια Ήπειρο– αλλά θα αποτελέσει αναπόφευκτα και την αφετηρία κινητοποιήσεων για τη δημοκρατία και την δικαιοσύνη.

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2019

Φτωχότεροι οι Ελληνες από τους πολίτες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ Πηγή: Φτωχότεροι οι Ελληνες από τους πολίτες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ

Επίθεση με μπογιές στην Τράπεζα της Ελλαδος / Φωτογραφία: ΑP/Thanassis Stavrakis

Του Γιώργου Παππού

Βαθιά στα «κόκκινα» έχει βυθιστεί το κατά κεφαλήν ΑΕΠ των Ελλήνων, ανοίγοντας έτσι την «ψαλίδα» με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το 2016 υποχώρησε περαιτέρω στα 16.378 ευρώ, ενώ με βάση τη Eurostat το κατά κεφαλήν ΑΕΠ «βούτηξε» το 2017 στο 67% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μπαίνοντας στην κρίση, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ των Ελλήνων ήταν 21.845 ευρώ και το 2009 αντιστοιχούσε στο 94% του κοινοτικού μέσου όρου, αντικατοπτρίζοντας τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί στους πολίτες ότι στο τέλος της δεκαετίας θα έπαιρνε σάρκα και οστά η περιβόητη πραγματική σύγκλιση. Λίγα χρόνια αργότερα, οι Έλληνες σε όρους αγοραστικής δύναμης βρίσκονται σε χειρότερη θέση ακόμα και από τις Βαλτικές Χώρες, αυτές του πρώην Ανατολικού Μπλοκ.

To Facebook κατάργησε εκατοντάδες σελίδες με αντινατοϊκό περιεχόμενο

- Να θυμίσουμε ότι το facebook, έχει καταργήσει κάθε ανάρτηση και κάθε δυνατότητα ανάρτησης από την ιστοσελίδα μας εδω και 3.5 μήνες.
- O αμερικανικός κολοσσός του ίντερνετ, Facebook, κατάργησε εκατοντάδες σελίδες με αντιΝΑΤΟικό -κυρίως- περιεχόμενο, ισχυριζόμενο ότι είναι ψευδείς και ουσιαστικά διαχειρίζονται από υπαλλήλους του ρωσικού κρατικού πρακτορείου ειδήσεων «Sputnik» (Σπούτνικ).
 Συγκεκριμένα ο αμερικανικός κολοσσός του ίντερνετ, δήλωσε ότι οι 364 σελίδες και οι λογαριασμοί που καταργήθηκαν, είχαν σχεδόν 800.000 οπαδούς και είχαν ξοδέψει περίπου 135.000 δολάρια σε διαφημίσεις στην πλατφόρμα από τον Οκτώβρη του 2013 έως αυτόν το μήνα.

 Οι χώρες που φιλοξενούσαν τους λογαριασμούς ήταν η Ρουμανία, η Λετονία, η Εσθονία, η Λιθουανία, η Γεωργία και η Μολδαβία.

Μίκης Θεοδωράκης: Δημοψήφισμα για τις Πρέσπες!

Να μην προχωρήσουν στο «έγκλημα» της έγκρισης της Συμφωνίας των Πρεσπών, όπως τη χαρακτηρίζει, καλεί τους Ελληνες βουλευτές ο Μίκης Θεοδωράκης, με ανοιχτή επιστολή του, που δημοσιεύεται στα «ΝΕΑ Σαββατοκυρίακο».

Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:
Εχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, όλων των πολιτικών πεποιθήσεων, ενώθηκαν στο Σύνταγμα απαιτώντας να μην προχωρήσουν οι εθνικές παραχωρήσεις εις βάρος της Ελλάδας στο Μακεδονικό. Τότε, μίλησα σε εκείνους, όπως και σε όλους τους Έλληνες για τους μεγάλους κινδύνους που κρύβει για την πατρίδα μας αυτή η αναίτια υποχώρηση. Η κυβέρνηση αγνόησε και τους κινδύνους και τον ελληνικό λαό και, χωρίς καμία λογική, αποφάσισε να προχωρήσει, με κάθε κόστος. Για ένα θέμα στο οποίο δεν έχουμε κανένα απολύτως λόγο να κάνουμε πίσω, ένα θέμα που δεν χρειάζεται να «λυθεί» γιατί για την Ελλάδα είναι λυμένο. Για να μας επιβληθεί μία συμφωνία που μόνο δεινά επιφυλάσσει για τη χώρα μας αλλά και για τα Βαλκάνια στο σύνολό τους. Και μάλιστα, την ώρα που τα ίδια τα Σκόπια δεν έχουν από τότε μέχρι σήμερα σταματήσει επισήμως να μιλούν για «μακεδονικό» έθνος, «μακεδονική» γλώσσα και «μακεδονική» ταυτότητα, παραβιάζοντας καθημερινά ακόμα και αυτή την ίδια τη Συμφωνία των Πρεσπών. ΟΛΟΙ. Από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τους και την αντιπολίτευση μέχρι τον «καλών προθέσεων» πρωθυπουργό τους και τον υπουργό Εξωτερικών τους που τον ακούσαμε και προχθές ακόμα στην επίσημη επίσκεψή του στην Τουρκία.

Με κριτήρια καθαρά ιδεολογικά


Να μην κυρωθεί η Συμφωνία των Πρεσπών

Ανακοίνωση της ΚΟΕ για το Μακεδονικό

1. Η Συμφωνία των Πρεσπών, πριν καν κυρωθεί, επιβεβαιώνει πως όχι μόνο αποτελεί μια ολέθρια παραχώρηση με όσα προνοεί, αλλά επίσης ότι ανοίγει έναν ανεμοστρόβιλο παραπέρα διεκδικήσεων που πλέον, με εφαλτήριο τη Συμφωνία, κλιμακώνονται σε όλα τα μέτωπα. Η Ελλάδα μέσα από την Συμφωνία των Πρεσπών δεν χάνει μόνο όσα παραχώρησε, αλλά ανοίγει το δρόμο για να τα χάσει όλα.
Εκτός αυτών, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου γενικότερα στα Βαλκάνια, καθόσον αναγνωρίζει περαιτέρω τον ρόλο των Επικυρίαρχων (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Γερμανία) ως πρωταρχικό. Η περιοχή μετατρέπεται σε επίκεντρο γεωπολιτικής θύελλας. Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι όντως «πρότυπο», όπως ισχυρίζεται ο Τσίπρας. Όχι όμως για την επίλυση των διαφορών, αλλά για να ξαναγίνουν τα Βαλκάνια πυριτιδαποθήκη.

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2019

Μέρες κρίσιμες για τον τόπο

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Παρά τους πανηγυρισμούς μιας κυβέρνησης για τα πανηγύρια (145 + 6 δανεικοί) για τη «μεγάλη επιτυχία» της ψήφου εμπιστοσύνης, ο τόπος περνά κρίσιμες στιγμές. Γιατί πρόκειται να έρθει και να περάσει από το ελληνικό κοινοβούλιο (τόπος επικύρωσης εντολών αλλότριων δυνάμεων σε βάρος της χώρας) και από τον συνένοχο πολιτικό κόσμο, η Συμφωνία των Πρεσπών.

Μέσα σε κλίμα ηθικής κατάπτωσης και πολιτικού ευτελισμού, κλίμα που θυμίζει τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια απόλυτης ξενοκρατίας, με την ιδιομορφία πως έχουμε «αριστερή διακυβέρνηση» –και μάλιστα χωρίς πλέον το «ακροδεξιό δεκανίκι» της–, θα παρουσιάσουν και θα κυρώσουν τον «νέο Παρθενώνα». Την κατάπτυστη δηλαδή Συμφωνία των Πρεσπών, μια συμφωνία που καμία άλλη κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να φέρει και να ψηφίσει. Μόνο μια βαθιά εθνομηδενιστική δύναμη, ψευδεπίγραφα «διεθνιστική» και «αντιεθνικιστική» και στην πραγματικότητα πλήρως υποταγμένη στα πιο ακραία κέντρα και ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης, θα μπορούσε με τόσο ήσυχη συνείδηση και κυνισμό να «τελειώνει τη δουλειά». Τη δουλειά που τις ανέθεσαν ο Πάιατ και η Μέρκελ, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

Οινομαγειρείον " Η ΒΟΥΛΗ "

Θα μιλήσουμε εμείς για εμάς ή θα αφήσουμε τους άλλους ……

στην φώτο Κρήτες Μακεδονομάχοι 
Του Κώστα Δαμαβολίτη
Σε λίγες μέρες η εκτελεστική εξουσία θα αποφασίσει για τη ροή των ιστορικών πραγμάτων που μας αφορούν άμεσα και παράλληλα θα επηρεάσουν  τον τρόπο σκέψης, τη συνείδηση και την υπόσταση των επόμενων γενεών. Η πολιτική τάξη την οποία εκλέξαμε με την ψήφο μας, καλείται να αποφασίσει για ένα τόσο σοβαρό εθνικό  ζήτημα όπως είναι το θέμα της ονομασίας την Μακεδονίας και πρέπει  πριν αποφασίσει σήμερα, να λάβει υπόψη το χθες και το αύριο. Να κοιτάξει πίσω στην κοιλάδα του χρόνου του χθες και να δει τα κορμιά που κείτονται με τα μάτια ανοιχτά. Αυτά τα φιλότιμα κορμιά που διαλέξανε το δύσκολο δρόμο της θυσίας, για να έχουμε εμείς σήμερα το δικαίωμα της επιλογής, το δικαίωμα της ελευθερίας. Να ατενίσει στο μέλλον σε έναν ορίζοντα με ένα φωτεινό αύριο για τα παιδιά, που οι ζυμώσεις θρέφουν μέσα τους τώρα πριν  να κατασταλάξουν στην ταυτότητα και το είναι τους και να αναλογιστεί την ευθύνη του σήμερα στο τι θα αποφασίσει.
Όταν όμως τα πάθη της πολιτικής τάξης έχουν φέρει την πώρωση που έχει διαβρώσει τόσο πολύ την ψυχή, την καρδιά και το σώμα, η κρίση λαθεύει. Και όταν στη δημοκρατία οι πολιτική τάξη λαθεύει στην κρίση της και ιδιαιτέρως στα εθνικά θέματα, η κοινωνία πρέπει αντανακλαστικά να σηκώσει άμυνες για να την ανατάξει.

Ὁ Μεσογαίας Νικόλαος καλεῖ σὲ συμμετοχὴ στὸ συλλαλητήριο τῆς Κυριακῆς γιὰ τὴν Μακεδονία

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ  ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ἀ­γα­πη­τοί μου ἀ­δελ­φοί, 
Ὅπως ἀσφαλῶς θὰ ἔχετε πληροφορηθεῖ, τὴν Κυριακὴ 20 Ἰανου­αρίου ὀργανώνεται παλλαϊκὴ ἐκδήλωση στὴν πλατεῖα Συντάγματος γιὰ τὴ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ μας. Ἐπειδὴ καὶ πάλι πολ­λοὶ ρω­τοῦν γιὰ τὸ ἂν ὑ­πάρ­χει πρό­βλημα μὲ τὴ συμ­με­τοχή τους σὲ αὐτὸ τὸ συλ­λα­λη­τή­ριο, θὰ ἤ­θελα νὰ ἐπαναλάβω στὴν ἀ­γάπη σας δυὸ λό­για ποὺ εἶχα πεῖ καὶ πέρσι.
Ἕνα ἁ­γνὸ πα­τρι­ω­τικὸ συλ­λα­λη­τή­ριο, ποὺ μά­λι­στα στη­ρί­ζει τὰ ὅσα ἔ­χει πεῖ ἡ Ἱ­ερὰ Σύ­νο­δος σὲ παλαιότερη Ἀ­να­κοί­νωσή της καὶ ὅσα πρό­σφατα διετράνωσαν ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ Μητροπολῖτες τῶν ἐπαρ­χιῶν τῆς Μακεδονίας μας,  ἀ­πο­τε­λεῖ, ὅ­πως καὶ οἱ ἐ­κλο­γὲς ἢ ἕνα δη­μο­ψή­φι­σμα, ἔκ­φραση τῆς λα­ϊ­κῆς βού­λη­σης, ἀρ­κεῖ νὰ μὴν τὸ κα­κο­ποι­ή­σουν ἀ­κρό­τη­τες καὶ κρυ­φὲς πο­τα­πὲς σκο­πι­μό­τη­τες. Τὰ περσινὰ συλ­λα­λη­τή­ρια τῆς Θεσ­σα­λο­νί­κης καὶ τῶν Ἀθηνῶν, τὰ τραγούδια τῶν μαθητῶν, καὶ οἱ κινητοποιήσεις σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἑλλάδα, ἦ­ταν μία συγ­κλο­νι­στικὴ λαϊκὴ κραυγή, μιὰ φωνὴ ἀ­να­στε­να­γμοῦ πα­νε­θνι­κοῦ δι­α­με­τρή­μα­τος, ὅ,τι κα­λύ­τερο εἶδε ἡ πα­τρίδα μας τὰ τε­λευ­ταῖα χρό­νια. Ὁ τρό­πος τῆς ἀν­τί­δρα­σης καὶ τῆς πο­λε­μι­κῆς αὐ­τῶν ποὺ τὸ ἀ­πορ­ρί­πτουν καὶ ἡ ἐπίμονη ἄρνηση τῶν ὑποστηρικτῶν τῆς λεγόμενης «Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν» νὰ ἀκούσουν τὸν ἀναστεναγμὸ τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας ἀπὸ μό­να τους φα­νε­ρώ­νουν τὴ ση­μα­σία καὶ τὴν ἀ­ξία του. Τὸ θέμα τῆς Μακεδονίας δὲν εἶναι πολιτικό· εἶναι ἐθνικὸ καὶ πνευματικό.

Οι σύγχρονοι Γκοτζαμάνηδες, τα τάγματα ασφαλείας της ΝΑΤΟϊκής "αριστεράς"

Οι σύγχρονοι Γκοτζαμάνηδες, τα τάγματα ασφαλείας της ΝΑΤΟϊκής "αριστεράς"

Δημοψήφισμα τώρα για τη Μακεδονία

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΕΙΟΔΟΣΙΑ!
Ο Ελληνισμός, σύσσωμος, στο συλλαλητήριο της Αθήνας θα διατρανώσει την άρνησή του να δεχθεί τον αλυτρωτισμό των Σκοπίων και τον σφετερισμό της Μακεδονίας! Βροντοφωνάζει την άρνηση του να συνταχθεί με μια κυβέρνηση εθνικής μειοδοσίας και ένα εκφυλισμένο και ξενόδουλο επικοινωνιακό και πολιτικό σύστημα και να υποκύψει στους εκβιασμούς των ΗΠΑ και της Γερμανίας!
Ο πάνδημος ξεσηκωμός του ελληνικού λαού ενάντια στο ξεπούλημα της Μακεδονίας χάλασε τα σχέδια όλων εκείνων που στην Ελλάδα και στα διεθνή ανακτοβούλια πίστεψαν πως ο ελληνικός λαός, επειδή είχε πέσει σε κατάθλιψη για τη συνεχιζόμενη φτωχοποίησή του, θα αποδεχόταν αδιαμαρτύρητα το ξεπούλημα της Μακεδονίας, της Θράκης, της Κύπρου, της Βορείου Ηπείρου.

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019

ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!

Το Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής Απελευθέρωσης (ΜΕΚΕΑ) καλεί κάθε Ελληνίδα και Έλληνα να βρίσκονται όλοι στην Πλατεία Συντάγματος στις 20 του Γενάρη για να δοθεί στην συγκέντρωση για την υπεράσπιση της Μακεδονίας χαρακτήρας λαϊκού δημοψηφίσματος. Δηλαδή του δημοψηφίσματος που αυθαίρετα μάς στέρησε η «αριστερή» κυβέρνηση των πολιτικών απατεώνων, ενώ ακόμη και ο Ζάεφ δεν τόλμησε να κάνει παρόμοια αθλιότητα για ένα θέμα εθνικής σημασίας, αλλά φυσικά στη συνέχεια, σαν καλό παιδί του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αγνόησε τον λαό που στη συντριπτική του πλειοψηφία απείχε μαζικά από το δημοψήφισμα!
Τα ελεεινά ανδρείκελα, οι ιστορικοί εγκληματίες του ΣΥΡΙΖΑ, αφού ολοκλήρωσαν και εδραίωσαν τη στυγνή Ευρωκατοχή της χώρας μας και ολοκλήρωσαν την καταστροφή του λαού μας, σε διατεταγμένη αποστολή ολοκληρώνουν το έγκλημα, με την εκχώρηση κάθε Εθνικής κυριαρχίας στην Υπερεθνική Ελίτ και τα όργανά τους στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ: με πρωταγωνιστές τους άθλιους Τσίπρα και Κοτζιά (του τ. «κομμουνιστή» που τραγουδούσε μαζί με την υπόλοιπη Νατοϊκή αλητεία «εμείς είμαστε ο κόσμος») να υπογράφουν την επαίσχυντη συμφωνία των Πρεσπών, εκτελώντας όπως πάντα τις εντολές των υπερεθνικών πατρόνων τους, ξεπουλώντας τώρα και το όνομα της Μακεδονίας, αφού πρώτα ξεπούλησαν ολόκληρη την Ελλάδα!

Τώρα κάποιος αποφάσισε, ότι ο Γιώργος δεν είναι πια χρήσιμος ...

Ο Γιώργος πήγε από νησί σε νησί για να έχουν τα παιδιά μας σχολείο ή στελέχωσε σχολεία στις πινέζες του χάρτη ως αναπληρωτής. Άφησε τα παιδιά του, ή δεν έκανε παιδιά, για να στηρίξει τα δικά μας.
Τώρα κάποιος αποφάσισε,ότι ο Γιώργος δεν είναι πια χρήσιμος στο δημόσιο σχολείο.
Ο Γιώργος δεν έκανε μεταπτυχιακά, είτε γιατί δεν είχε φράγκα να τα σκάει, είτε απλά δεν γινόταν από το κατσικοχώρι που υπηρετούσε.
Τώρα ο Γιώργος είναι παλιός κι ίσως και λίγο ακριβός, διότι η ηθική φτήνια κάποιων αποφάσεων δεν έχει πάτο. 
Ο Γιώργος στήριξε -υποστελεχωμένα με πολιτική ευθύνη σχολεία 10 χρόνων-και τα κράτησε ΑΝΟΙΧΤΑ!

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2019

Πώς η Μακεδονία πρέπει να θυσιαστεί για να σωθεί η «αριστερή» κυβέρνηση…

  1. Η μοναδική και τελευταία ευκαιρία που είχαν οι δωσίλογοι των Μνημονίων στην Ελληνική Βουλή να δείξουν σημεία μετάνοιας για την καταστροφή που έφεραν στη χώρα και ιδιαίτερα στα λαϊκά στρώματα ήταν με το να ματαιώσουν τα σχέδια της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) για το ξεπούλημα της Μακεδονίας. Κανένας βέβαια μη ηλίθιος δεν πιστεύει ότι ο όρος που θα επικρατήσει παντού τώρα (στα διεθνή ΜΜΕ κλπ) θα είναι ο όρος «Βόρεια Μακεδονία» αντί για το σκέτο «Μακεδονία» και ό,τι αυτό συνεπάγεται, για χάρη των Νατοϊκών σχεδίων και αυτών της Ευρωχούντας.
  1. Τα παραμύθια φυσικά της κυβέρνησης των μεγαλύτερων ίσως πολιτικών απατεώνων στη νεότερη Ελληνική Ιστορία (που είναι βέβαια επάξια η κυβέρνηση «της πρώτη φοράς Αριστεράς»), ότι δήθεν έβγαλαν την Ελλάδα από τα Μνημόνια και την κρίση, μπορούν να γίνουν πιστευτά μόνο από πτωχούς τω πνεύματι, ιδιαίτερα όταν είναι βέβαια γνωστό ότι τα Μνημόνια δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός, ούτε στην Ελλάδα ούτε πουθενά άλλου, αλλά απλά το ΜΕΣΟΝ για να θεσμοποιηθεί η αφομοίωση της χώρας στην Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Οι εκατοντάδες νόμοι και κανονισμοί των Μνημονίων που έχουν θεσμοποιηθεί, όπως το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, δηλ. του κοινωνικού μας πλούτου, ακόμη και η εξέλιξη της Ελλάδας σαν το πιο τυφλό όργανο του ΝΑΤΟ (που δεν είχε γίνει ούτε στην αμέσως μετεμφυλιακή περίοδο) και της Ευρωχούντας της ΕΕ, κάνουν ηλίου φαεινότερο ότι η Ελλάδα δεν έχει σήμερα ίχνος εθνικής, οικονομικής και φυσικά και πολιτιστικής κυριαρχίας, όπως καταλαβαίνει όποιος σπαταλήσει μερικές ώρες να παρακολουθήσει τα σκουπίδια των Ελληνικών καναλιών.

Συνολική ματιά και κάνα-δυο ταμπούρια

Του Ρούντι Ρινάλντι

Μπροστά στις ρευστοποιήσεις των πάντων (τιμαλφών, χώρας, συνόρων, κομμάτων, κοινωνίας, αξιών, ηθών)… σε στιγμές εξαιρετικά ανήσυχες για τη χώρα και τις διαστάσεις της (για παράδειγμα μετράμε την τάχα μείωση της ανεργίας και δεν υπολογίζουμε την εθνική ζημιά από τον ξενιτεμό 500.000 νέων κυρίως ανθρώπων)… μια δήλωση της Μέρκελ τις μέρες της επίσκεψής της πρέπει να μας προβληματίσει. Είπε λοιπόν η κυρία Μέρκελ: 

«Είμαι ιδιαιτέρως χαρούμενη που διαπιστώνω ότι η κατάσταση έχει αλλάξει πολύ και η ανεργία έχει μειωθεί. Βεβαίως, δεν είναι το τέλος των μεταρρυθμίσεων, αλλά η αρχή μιας νέας κατάστασης». 

Χαρούμενη, όχι τέλος των μεταρρυθμίσεων, αρχή μιας νέας κατάστασης. Από όλα αυτά συγκρατώ το τελευταίο, το «αρχή μιας νέας κατάστασης». Η αισιόδοξη άποψη, αυτή που κανένας σοβαρός πολιτικός δεν πιστεύει ακόμη κι αν δημοσίως την υποστηρίζει, είναι πως η Ελλάδα επιστρέφει στην κανονικότητα. Πιο συγκρατημένοι πολιτικοί και οικονομολόγοι διαπιστώνουν ότι θα χρειαστούμε κι άλλο πακέτο οικονομικής στήριξης. Η ανησυχία είναι τόση που κανείς δεν κάνει λόγο για εθνικές περιπέτειες, κινδύνους και απειλές. Κανείς δεν λέει ότι είμαστε πριν την καταιγίδα επειδή μια ιδιότυπη κρίση έχει ξεκινήσει στα Βαλκάνια, συναντιέται με το ρόλο μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων στην περιοχή (Ρωσία, Τουρκία), διασταυρώνεται με αλυτρωτισμούς και εθνικιστικές παροξύνσεις (Αλβανία κ.λπ.) και φυσικά με μια ανοικτή πολιτική κρίση στην καρδιά της Ευρώπης (Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία) και με δεδομένο πως θα αλλάξει ο πολιτικός χάρτης με τις εκλογικές διαδικασίες που έπονται. Απ’ ό,τι φαίνεται, με μεγάλη χαρά θα καταργούσαν τις εκλογικές διαδικασίες. Δεν χρειάζεται ο λαός, η πολιτεία. Ούτε ο λόγος τους, ούτε η γνώμη τους. 

Μεταλλάξεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Αριστερά

Του Γιώργη Τερζάκη


Εάν κάποιος πολιτικός χώρος στην Ελλάδα, είναι ιστορικά πιο κοντά στη Τοπική Αυτοδιοίκηση (Τ.Α.) είναι η Αριστερά. Όχι μόνο γιατί η έννοια της Αυτοδιοίκησης βρίσκεται στο πυρήνα της ιδεολογίας της αλλά και γιατί το έχει αποδείξει στη πράξη στη διάρκεια της ιστορίας της, τόσο στη περίοδο της Εθνικής Αντίστασης όσο και στους αγώνες που έχει δώσει μεταπολεμικά και μεταπολιτευτικά για να αποκτήσει  ουσιαστικό ρόλο. Έχει αναδειχτεί κατά καιρούς σε μεγάλο αριθμό Δήμων Διοίκηση και την έχει ασκήσει τις περισσότερες φορές στη κατεύθυνση διεκδίκησης και απόσπασης λύσεων προς όφελος της λαϊκής πλειοψηφίας.
Όμως τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται μία σοβαρή υποχώρηση των δυνάμεών της όπου εκτός από το ΚΚΕ που έχει τη πλειοψηφία σε πολύ μικρό αριθμό Δήμων, έχει τεθεί στο περιθώριο των τοπικών κοινωνιών παρά τις αξιόλογες προσπάθειες ενός αριθμού τοπικών κινήσεων πόλης της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς.
Είναι αναγκαίο σήμερα να εξεταστούν (και επανεξεταστούν) ορισμένες πλευρές αυτής της σχέσης, στάσης, αντιμετώπισης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από την Αριστερά.
Θα σταθούμε κυρίως στη Πρωτοβάθμια Αυτοδιοίκηση, τους Δήμους, καθώς οι Περιφέρειες είναι διαφορετική περίπτωση και παίζουν ξεχωριστό ρόλο ως φορέας υλοποίησης κρατικών πολιτικών.
Αυτοδιοίκηση και κράτος 
Πρώτο θέμα-ερώτημα που τίθεται και το οποίο καθορίζει και τη γενικότερη σχέση Αριστεράς-Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αφορά τη κατάσταση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σήμερα στα πλαίσια του αστικού κράτους, τις σημαντικές αλλαγές που έχει υποστεί τόσο η αυτοδιοίκηση όσο και το κράτος.
Η πρώτη διαπίστωση είναι πως η Τ.Α. έχει υποστεί μεγάλες μεταλλάξεις. Ιδιαίτερα τα τελευταία 20 χρόνια έχουν γίνει 2 διοικητικές μεταρρυθμίσεις («Καποδίστριας», «Καλλικράτης») ενώ αναμένεται να δούμε το είδος των αλλαγών που θα φέρει ο «Κλεισθένης ΙΙ (καθώς ο Κλεισθένης Ι δεν ήταν παρά εξειδίκευση του Καλλικράτη). Οι αλλαγές αυτές έχουν κινηθεί στη κατεύθυνση των διοικητικών μεταρρυθμίσεων που ζητούνται από την ΕΕ στο πλαίσιο της εφαρμογής του «Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ», δηλαδή την επικράτηση των 3 χρυσών κανόνων, αυτών της αποδοτικότητας, της αποτελεσματικότητας και της οικονομικότητας υπεράνω και σε βάρος όλων των άλλων αρχών, όπως της δημοκρατίας κλπ.
Οι μεταρρυθμίσεις αυτές συνίστανται στα εξής:
-Η Τ.Α. έχει υποστεί σημαντική συρρίκνωση στις δομές της. Ο «Καποδίστριας» το 1997 περιόρισε των αριθμό των Δήμων και Κοινοτήτων σε 1034, ενώ το 2010 ο «Καλλικράτης» σε 325.
-Έχει αναβαθμιστεί ο ρόλος της στο πλαίσιο του αστικού κράτους. Έχουν μεταφερθεί πλήθος αρμοδιοτήτων που ασκούνταν είτε κεντρικά από το μηχανισμό του κεντρικού κράτους είτε από τις Νομαρχίες.
-Οι διαδικασίες λειτουργίας των φορέων που απαρτίζουν το κρατικό μηχανισμό (οι λεγόμενοι Φορείς Γενικής Κυβέρνησης) ενοποιούνται θεσμικά και κατ’ επέκταση δεν διαφέρουν λειτουργικά από το υπόλοιπο Δημόσιο.
-Αντικειμενικά ενισχύεται ο ρόλος της στη διαμόρφωση της οικονομίας, των καπιταλιστικών συμφερόντων σε τοπικό (και όχι μόνο) επίπεδο, καλείται να συμβάλλει στη μεταφορά σημαντικών τομέων στην «ιδιωτική πρωτοβουλία» (ιδιωτικοποιήσεις).
-Ενισχύονται οι δημοσιονομικοί κανόνες λειτουργίας της και οι δημοσιονομικοί περιορισμοί («Παρατηρητήριο», μειώσεις χρηματοδοτήσεων)  παράλληλα με τη προσπάθεια να περιοριστεί το καθεστώς τοπικής ασυδοσίας του «Βλαχοδημαρχισμού» που δεν γίνεται πλέον ανεκτό από την ΕΕ.
-Με το «Κλεισθένη Ι» γίνεται προσπάθεια περιορισμού του «Δημαρχοκεντρικού» Δήμου μέσω νέου εκλογικού συστήματος και διαμόρφωση κλίματος συναίνεσης στην άσκηση των πολιτικών που καθορίζονται. 
Η κρίση και οι δημοσιονομικά περιοριστικές πολιτικές των μνημονίων αφενός δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στην ίδια τη λειτουργία των Δήμων, στην άσκηση των βασικών αρμοδιοτήτων που τους έχουν ανατεθεί (κοινωνική πολιτική, περιβάλλον, δόμηση, ) και αφετέρου λειτούργησαν ως ευκαιρία για την υλοποίηση των σύγχρονων ανασυγκροτήσεων του καπιταλισμού και στη Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Στο σημείο αυτό πρέπει να λάβουμε υπόψη τις Ευρωπαϊκές τάσεις που υπάρχουν και επηρεάζουν τη κατεύθυνση στην οποία κινείται η ΤΑ.
Αναβάθμιση δήμων, υποβάθμιση υπουργείων
Η Ευρωπαϊκή τάση στη Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία επιβάλλεται με κοινοτικές οδηγίες, είναι η ανάδειξή της σε κύριο φορέα άσκησης των κρατικών πολιτικών, ταυτόχρονα με το περιορισμό των υπουργείων σε ρόλο διαμορφωτή και επόπτη των κεντρικών πολιτικών. Η λεγόμενη «πολυεπίπεδη διακυβέρνηση» στοχεύει να βάλει πιο ενεργά την Αυτοδιοίκηση στην υλοποίηση των πολιτικών της ΕΕ ακόμη και παρακάμπτοντας τα εθνικά κράτη. Σημαντικό ρόλο σε αυτό έχει ανατεθεί στην Επιτροπή των Περιφερειών. Παρόλα αυτά δεν έχει ολοκληρωθεί στην Ελλάδα η μεταρρύθμιση της Αυτοδιοίκησης, όπως αυτή την απαιτεί η ΕΕ.
Νέος ενεργός ρόλος της Τ.Α. Είναι σημαντικό το ότι σήμερα στο χώρο της Αυτοδιοίκησης υλοποιείται εάν όχι το σύνολο, πάντως το μεγαλύτερο μέρος των πολιτικών που επηρεάζουν την αναπαραγωγή των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων, όπως η κοινωνική πολιτική, το περιβάλλον, η δόμηση κ.λπ. και ως εκ τούτου διαμορφώνεται σε προνομιακό χώρο για την Αριστερά που αντιμετωπίζει τα προβλήματα και τα θέματα «ολιστικά» και παλεύει για συνολική ανατροπή των κοινωνικών σχέσεων και την αλλαγή της κοινωνίας.
Η μεταφορά αρμοδιοτήτων σε τοπικό επίπεδο σημαίνει πως εντός της Τ.Α. συντίθενται διαφορετικές πολιτικές (οικονομική πολιτική, κοινωνική πολιτική, περιβάλλον, δημόσιες επενδύσεις κλπ), πολιτικές που απαιτούν συνολική αντιμετώπιση των προβλημάτων.
Τοπικό κράτος ή «σοσιαλιστικές νησίδες»; Με βάση όλα τα παραπάνω πρέπει να απαντηθεί και το εξής ερώτημα: είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση το «τοπικό κράτος», το μακρύ χέρι του στις τοπικές κοινωνίες ή υπάρχει η δυνατότητα να αποτελέσει μία «σοσιαλιστική νησίδα» όπως πολλές φορές έχει αναφερθεί στο παρελθόν;
Πάντα η Τ.Α. ήταν βραχίονας του κράτους, «σοσιαλιστικές νησίδες» δεν υπήρχαν ποτέ, ούτε πρόκειται να υπάρξουν. Ο βαθμός εξάρτησης της Αυτοδιοίκησης άλλοτε ήταν μικρότερος ενώ σήμερα είναι μεγαλύτερος. Όμως η χρήση του όρου «τοπικό κράτος» περισσότερο παραπέμπει στη λογική πως η παρέμβαση της Αριστεράς στο χώρο αυτό είναι άνευ σημασίας και παρά μόνο για «πολιτική ζύμωση».
Οι παρεμβάσεις και τα όρια τους
Το δεύτερο θέμα-ερώτημα και με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις, είναι εάν υπάρχουν δυνατότητες παρέμβασης της Αριστεράς και εάν ΝΑΙ, τότε ποια είναι τα περιθώρια αυτών των παρεμβάσεων.
Το σημείο εκκίνησης, για να δοθεί η απάντηση, πρέπει να είναι η παραπάνω διαπίστωση πως στο χώρο της Τ.Α. ασκούνται πλέον οι περισσότερες αρμοδιότητες του κρατικού μηχανισμού. Αυτό μπορεί αφενός να κάνει τους Δήμους κυρίως (γιατί οι Περιφέρειες είναι διαφορετική περίπτωση) «τοπικό κράτος» ταυτόχρονα όμως μεταθέτει το πεδίο διεκδίκησης και ιδεολογικής αντιπαράθεσης στο επίπεδο του Δήμου. Αυτομάτως διαμορφώνεται ένας χώρος στον οποίο η Αριστερά πρέπει να αποκαλύψει, να διεκδικήσει και ταυτόχρονα να προτείνει στη βάση της δικής της γενικότερης πρότασης, λύσεις. Στη βάση αυτών των λύσεων να πείσει και να οργανώσει τις κοινωνικές δυνάμεις που σε τοπικό επίπεδο θα αποσπάσουν αυτές τις λύσεις.
Για να πείσει και να συγκεντρώσει δυνάμεις χρειάζεται να γνωρίσει τόσο το είδος, το χαρακτήρα των προβλημάτων όσο και να συνδέσει τις αιτίες με τη γενικότερη πάλη. Ουσιαστικά η Αριστερά πρέπει να «ξαναανακαλύψει» την αξία της πάλης για τα «μικρά» προβλήματα της καθημερινότητας σαν τη βασική τροφή για την ύπαρξή της. Ο χώρος της Τ.Α. είναι προνομιακός χώρος για την Αριστερά σε αυτό το επίπεδο.
Όμως η κύρια τάση που επικράτησε τα τελευταία χρόνια είναι η υποτίμηση του χώρου της Τ.Α. από την Αριστερά και η ταυτόχρονη υποχώρηση  της πολιτικής της δύναμης, σε σχέση με αυτή που είχε μεταπολιτευτικά. Η τάση αυτή δεν είναι άσχετη με τη γενικότερη υποτίμηση που έδειξε (και δείχνει) στα μικρά προβλήματα της καθημερινότητας και αυτό πάντα σε σχέση με τη μετάθεση της λύσης τους στην αλλαγή του κοινωνικού συστήματος.
Η απομάκρυνση από το χώρο αυτό είχε και έχει σοβαρές επιπτώσεις τόσο στο κίνημα όσο και στην ίδια την Αριστερά. Η πρώτη και σημαντική επίπτωση είναι ότι ενισχύεται η  ΤΙΝΑ (There Is Not Alternative) καθώς φαίνεται πως η λύση των τοπικών προβλημάτων είναι αναποτελεσματική στα σημερινά πλαίσια και μόνο η πάλη για το σοσιαλισμό μπορεί να δώσει λύσεις. Η δεύτερη σημαντική επίπτωση είναι ότι απομακρύνει την Αριστερά από τη μελέτη της σημερινής κατάστασης, τις αιτίες των προβλημάτων, γενικότερα την οδηγεί σε θεωρητική ραθυμία.
Βέβαια η πολυπλοκότητα στη σύνθεση των τοπικών προβλημάτων απαιτεί εκ μέρους των δυνάμεων της Αριστεράς πολύπλευρη αντιμετώπιση των προβλημάτων και των προτεινόμενων λύσεων. Απαιτείται σε θεωρητικό επίπεδο η συνεύρεση και από κοινού επεξεργασία των θεμάτων από ειδικούς  διαφορετικών επιστημονικών αντικείμενων αλλά παράλληλα και ο εμπλουτισμός των προτάσεων με λύσεις που θα υπερβαίνουν το πλαίσιο του σημερινού συστήματος. Ταυτόχρονα με την επεξεργασία των θεμάτων απαιτείται η δοκιμασία των επεξεργασιών στην πράξη μέσω των τοπικών κινημάτων και έτσι γίνεται αναγκαία η ανάδειξη αγωνιστών στα τοπικά δημοτικά συμβούλια στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές. Οι συνθήκες σήμερα δίνουν τη δυνατότητα να συνδέονται τα μικρά προβλήματα με τα μεγάλα πολύ περισσότερο από παλαιότερα και όσο περισσότερο σκύβει κανείς στα μικρά τόσο ευκολότερα να αναδεικνύει την ανάγκη γενικότερων κοινωνικών αλλαγών.
Πρόσθετη δυσκολία για την Αριστερά είναι ότι τη πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία στο χώρο αυτό την έχουν οι αστικές πολιτικές δυνάμεις και αστικές αντιλήψεις και αυτό εκφράζεται όχι μόνο σε επίπεδο άσκησης διοίκησης αλλά και σε ιδεολογικό επίπεδο.
Τελευταίο και σημαντικό. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός  πως για την Αριστερά και ιδιαίτερα την κομμουνιστική, η αυτοδιοίκηση, η αυτοδιαχείριση είναι σύμφυτες έννοιες με τη κοινωνία την οποία οραματίζεται. Η  αυτοδιοίκηση, ως γενικότερη έννοια και η πάλη για τα προβλήματα της ζωής θα είναι μια συνεχής προσπάθεια που δεν θα σταματήσει ποτέ, θα αποτελεί χώρο όχι μόνο πάλης αλλά και μελέτης για τη δομή και τη λειτουργία της νέας κοινωνίας, του κομμουνισμού.
Ανάρτηση από: https://www.kommon.gr

Από την επίδειξη αποτελεσματικότητας στην επανάσταση;

Πάνε τώρα 8 εβδομάδες που μία μερίδα του γαλλικού έθνους κάθε Σάββατο κατεβαίνει σε μαζικές συγκεντρώσεις στις μικρές ή μεγάλες πόλεις της Γαλλίας, και μία άλλη μερίδα σε μικρότερες ομάδες που κινείται στους κυκλικούς κόμβους και στα διόδια. Θέλουν ν’ ακουστούν τα παράπονα κι οι διεκδικήσεις τους και έχουν αρχίσει ν’ αναπτύσσουν διαφόρους τύπους δράσεων.
Αυτό που είχε ληφθεί ως διαμαρτυρία δίχως αύριο, μεταμορφώνεται σταδιακά σε ένα κίνημα που μάχεται για την αληθινή Δημοκρατία.
Ωστόσο, σήμερα όπου δεν καλλιεργούμε παρά μόνο τη λατρεία της στιγμής και την έλλειψη απόστασης, τα ανέκδοτα αντικαθιστούν την ανάλυση της ουσίας, οι πολιτικές βλέψεις υποκαθιστούν στη ματιά του κοινωνιολόγου, την αισθησιακή μάσκα των βαθύτατων αιτιών. Και καθώς υποπτευόμαστε τη διάσταση και τη δύναμη του φαινομένου, όταν η πληροφόρηση χειραγωγείται, γίνεται αναληθής και χονδροειδής κι αυτό φτάνει μέχρι τα ανώτερα κρατικά αξιώματα. Με την ευκαιρία των καθιερωμένων ευχών για το νέο έτος στο λαό, ο πρόεδρος της γαλλικής Δημοκρατίας χαρακτήρισε τα κίτρινα γιλέκα όχλο μίσους. Ολική τύφλωση ή συκοφαντία;
Εδώ θα σας πρότεινα, να ρίξουμε μια ματιά σε ένα ευρύτερο εννοιολογικό πλαίσιο και να αναπτύξουμε μία πιο παγκόσμια οπτική στην όλη διαδικασία. Ίσως θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε τις προοπτικές του μέλλοντος αυτού του αδημοσίευτου κινήματος.

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2019

Cum amore notitia – «Μετά αγάπης σημείωση»

Της Γιάννας Γιαννουλοπούλου*

Σε ένα άρθρο στο τέλος της χρονιάς ή έστω στην αρχή μιας καινούριας, καλείται ο συγγραφέας να κάνει απολογισμούς ή προβλέψεις με αισιοδοξία και καθαρό νου. Από εμένα θα αναμενόταν να αναφερθώ σε ζητήματα εκπαίδευσης ή γλώσσας και γλωσσολογίας, όπως στα περισσότερα σημειώματά μου στον Δρόμο.
Διάλεξα, λοιπόν, χωρίς μεγάλη αισιοδοξία αλλά με αρκετή βεβαιότητα ως σημαντικότερο εκπαιδευτικό γλωσσικό γεγονός της χρονιάς που πέρασε την ανακοίνωση της κατάργησης της διδασκαλίας της λατινικής από το ελληνικό σχολείο. Η υλοποίηση της εξαγγελίας δεν έχει ακόμη προχωρήσει και ελπίζω να παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες. Δεν θα επαναλάβω τα επιχειρήματα εναντίον αυτής της κατάργησης, που ήδη έχουν εκτεθεί σε προηγούμενο άρθρο. Δεν θα προσπαθήσω να εξηγήσω τις ιδεολογικές προκείμενες αυτής της κίνησης από την κυβερνητική πλευρά. Δεν θα αναφερθώ στο ότι οι ριζοσπάστες εκπαιδευτικοί και οι συνδικαλιστικές ανακοινώσεις τους δεν θεώρησαν άξιο αναφοράς το ζήτημα και άφησαν τις «συντηρητικές» ενώσεις φιλολόγων να υπερασπίζονται το «βαρετό και άχρηστο μάθημα». Δεν θα ξοδέψω λέξεις για τα ανόητα ιντερνετικά σχόλια του τύπου «κι εγώ βαριόμουν τα λατινικά στο σχολείο».

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019

Μακεδονία...


Ανάρτηση από: Ελλάδα 2021 

Όπου αισθάνεται "Ασφάλεια" ο καθείς ..


Ανάρτηση από: Ελλάδα 2021

Ο αγωνιστής μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος δεν βρίσκεται μαζί μας

Του Γιώργου Καραμπελιά


Ο συναγωνιστής και συνοδοιπόρος σε όλους τους αγώνες των τελευταίων δεκαετιών, Σισσανίου και Σιατίστης Παύλος, εκοιμήθη από ανακοπή καρδιάς την Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2019. Ο Σιατίστης Παύλος ήταν υπόδειγμα ορθόδοξου ιεράρχη, αλλά και αγωνιστής του ελληνισμού. Συμμετείχε σε όλους τους μεγάλους δημοκρατικούς και εθνικούς αγώνες των τελευταίων χρόνων. Πρωτοστάτησε με λόγια και έργα στις κινητοποιήσεις ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές– ενώ πλούσιο ήταν το φιλανθρωπικό του έργο σε όλες τις θέσεις που βρέθηκε από απλός παππάς μέχρι την τελευταία του διακονία στη μητρόπολη Σισσανίου και Σιατίστης. Τελευταίο του επίτευγμα υπήρξε η παραχώρηση κατοικίας και αγροτικής γης σε τρία πολύτεκνα ζευγάρια που εγκατέστησε στη Σιάτιστα, δείχνοντας έμπρακτα τον δρόμο του αγώνα για τη δημογραφική ανάκαμψη της χώρας.
Με τον μακαριστό μητροπολίτης Παύλο γνωριζόμαστε από πολύ παλαιά, και συνδεθήκαμε αρχικώς στους κοινωνικούς αγώνες της δεκαετίας του 1970 όταν ως ιερέας στο Μαντούδι Ευβοίας αποτελούσε την ψυχή των κινητοποιήσεων των μεταλλωρύχων του Μαντουδίου, καθώς και του αγώνα των κατοίκων για το κτήμα Μπέκερ στο γειτονικό Προκόπι της Ευβοίας. Έκτοτε είχαμε μια ανάλογη ιδεολογική πορεία, ιδιαίτερα μετά το 1990, καθώς εκτός από τους κοινωνικούς αγώνες άρχισε να προσανατολίζεται όλο και περισσότερο στο συνολικό πρόβλημα της επιβίωσης της χώρας, που μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας προβάλει όλο και πιο επιτακτικά. Από τότε, ήδη, ο μακαριστός πλέον Παύλος τοποθετήθηκε, –πάντοτε ως ιεράρχης και κληρικός και όχι ως πολιτικός βέβαια– πάνω στα ζέοντα προβλήματα του ελληνισμού.

Η εικοσαετία του ευρώ...

Του Πάολο Σαβόνα


Στην 20η επέτειο από τη γέννηση του ευρώ, ο Economist  αφιερώνει δύο άρθρα με τίτλους  «Το ευρώ δεν είναι ακόμη ασφαλές» και «Η μη ικανοποιητικά μαγειρεμένη Ένωση». Σε αυτά τα άρθρα αναγνωρίζεται ότι η κρίση του δημόσιου χρέους, που ακολούθησε την αμερικανική χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, είχε διαδώσει τον φόβο ότι το ευρωπαϊκό νόμισμα θα καταρρεύσει, αλλά η ισχυρή στήριξη που δόθηκε από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και από την κοινή γνώμη απέφυγε το δράμα. Ωστόσο, αποδέχονται ότι "η στήριξη αυτή δεν αντικατοπτρίζει την οικονομική και πολιτική επιτυχία", καθώς η ευρωπαϊκή ανάπτυξη παραμένει χαμηλή και άνισα διανεμημένη, η ανεργία παραμένει υψηλή σε αρκετές χώρες μέλη και οι μισθοί στο σύνολο των κρατών αυξάνονται ελάχιστα. 

"Η ιστορία του ευρώ - συνεχίζει το έγκριτο εβδομαδιαίο- είναι διάσπαρτη από τα λάθη των τεχνοκρατών". Το χειρότερο όλων είναι η μη αναγνώριση του ελληνικού χρέους ως απεχθούς [μη αποπληρωτέου] και οι αποφάσεις που ελήφθησαν για την υπεράσπισή του προκάλεσαν μιαν ύφεση που μείωσε κατά 1/4 το ΑΕΠ της Ελλάδας. Η αυστηρότητα των λεγομένων αφορά, επίσης, στην ΕΚΤ «που έχει μια επαίσχυντη ιστορία περιοριστικής νομισματικής πολιτικής» η οποία πολιτική, μεταξύ άλλων, «εγκατέλειψε μόνες και στην τύχη τους συνειδητά τις υποβαθμισμένες σε ύφεση περιοχές» και «καθυστέρησε ιδιαίτερα να αντιδράσει στο αμερικανικό κραχ του 2008, εξετάζοντας το με έναν αλαζονικό τρόπο ως ένα μεμονωμένο αμερικανικό πρόβλημα.

Η Χ και οι χίτες. Η ιστορία και η δράση μιας ακροδεξιάς οργάνωσης

Στο κείμενο που ακολουθεί, θα αναφερθούμε με συντομία στην ιστορία και τη δράση της οργάνωσης «Χ» και σε ορισμένες άγνωστες πτυχές της.
Η ίδρυση της οργάνωσης Χ
Τον Ιούνιο του 1941 ιδρύθηκε η «Στρατιωτική Οργάνωσις Γρίβα», η οποία στη συνέχεια (Μάρτιος 1943) έγινε γνωστή και ως «Οργάνωση Χ», ή απλώς «Χ» (για λόγους συντομίας). Τα μέλη της Χ λέγονταν Χίτες. Στα ιδρυτικά μέλη της οργάνωσης περιλαμβάνονταν οι εξής : 1) στρατηγός Γεώργιος Λάβδας, 2) στρατηγός Βασίλειος Βραχνός, 3) σ/χης Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου, 4) σ/χης Θεμιστοκλής Κετσέας, 5) σ/χης Αγησίλαος Σινιώρης και 6) σ/χης Γεώργιος Γρίβας. Περισσότερο δραστήριος από όλους ήταν ο Γρίβας. Ο Γρίβας, που έμεινε στην ιστορία με το ψευδώνυμο «Διγενής», είχε γεννηθεί στην Κύπρο και ήταν φανατικός ακροδεξιός και βασιλόφρων. Έγινε ο αδιαμφισβήτητος Αρχηγός της Χ. Είχε τοποθετηθεί Υπεύθυνος της Υπηρεσίας Στρατιωτικών Αρχείων που είχε συστήσει η κατοχική – δοσιλογική κυβέρνηση.
Σύντομα ο Γρίβας συνάντησε τον υπολοχαγό  Όμηρο Παπαδόπουλο και έγιναν στενοί συνεργάτες. Θεωρώντας παθητικά τα άλλα ιδρυτικά στελέχη, άρχισε να αυτονομείται και να λειτουργεί με βάση τις προσωπικές του αντιλήψεις. Οι στρατηγοί Λάβδας και Βραχνός από την πλευρά τους, προχώρησαν στη συγκρότηση της οργάνωσης των «Ευόρκων Στελεχών».
Σκοπός του Γρίβα ήταν η αύξηση του αριθμού μελών της Χ και η συσπείρωση όσο το δυνατόν περισσότερων αξιωματικών στις τάξεις της. Στην Χ εντάχθηκε μεταξύ άλλων και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος (ο οποίος είχε αρνηθεί να ορκίσει την κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου). Ο Γρίβας συνδέθηκε με τον Χρύσανθο, μέσω του μητροπολίτη Κυρήνειας Μακαρίου Β’. Χάρη στον Χρύσανθο, η οργάνωση Χ εξασφάλισε το πρώτο σεβαστό χρηματικό ποσό για αγορά όπλων.

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

Σιατίστης Παύλος: ''ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ''

Του Σεβ. Μητροπολίτου Σισανίου καί Σιατίστης κ. Παύλου

Τό κείμενο τῶν 22 Μητροπολιτῶν τῆς Μακεδονίας πού ἀφορᾶ τήν Συμωνία τῶν Πρεσπῶν ἔχει ἤδη περάσει στήν Ἱστορία καί θά παραμείνει στή μνήμη τοῦ κάθε σκεπτόμενου ἀνθρώπου, ἀλλά καί τῶν μελλοντικῶν γενεῶν σάν ἕνα κείμενο εὐθύνης καί ἀξιοπρέπειας γιά τόν λαό μας σέ μιά ἀπό τίς πιό κρίσιμες στιγμές τῆς ἱστορίας Του. 
Εἶναι βέβαια σέ συνέχεια καί συνέπεια τῆς ἀρχικῆς στάσης ὅλης τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλά πιό ἐξειδικευμένο ἀπό αὐτούς πού θά γνωρίσουν ἄμεσα τίς συνέπειες. 
Μέ γλῶσσα εὐπρεπῆ, μέ ἐπιχειρήματα σαφέστατα, δείχνοντας καθαρά τίς παρενέργειες ἀπό τώρα μιᾶς μειοδοτικῆς γιά τήν Πατρίδα συμφωνίας θά εἶναι στό μέλλον μιά ἀκόμη βεβαίωση τῆς διαρκοῦς συνοδοιπορίας τῆς ποιμαίνουσας Ἐκκλησίας μέ τόν Λαό, μία ἀκόμη φανέρωση ὅτι ἡ ποιμαίνουσα Ἐκκλησία βρίσκεται σέ ἀπόλυτη ταύτιση μέ τήν συνείδηση τοῦ λαοῦ καί σέ ἀντίθεση μέ τήν ὀλιγαρχία τῶν ἐξουσιαστῶν, τούς ὁποίους ἡ ἐξουσία καί ἡ νομή της ἐνδιαφέρει περισσότερο ἀπό τήν Πατρίδα
Ποιά ἀξία μπορεῖ νά ἔχει ἡ δῆθεν ἀλλαγή τοῦ Συντάγματος στά Σκόπια, ὅταν τά βασικά σημεῖα τοῦ ἀλυτρωτισμοῦ τῆς χώρας τά προσφέρουμε ἐμεῖς στό πιάτο. 

Ε, δεν θα μας "ευνουχίσετε" την επαναστατική δράση του Δ.Σ.Ε κύριοι του ΚΚΕ

Με αφορμή την κατάληψη της Νάουσας που έγινε σαν σήμερα το 1949 από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας.
Του Γ.Γ.

Για μας η επαναστατική παράδοση δεν ενσωματώνεται σαν μουσειακό είδος σε μια στρατηγική και τακτική υποταγής και σεβασμού της αστικής νομιμότηταςκαι των θεσμών του συστήματος. Την ανακαλούμε στην μνήμη μας προσδοκώντας και παλεύοντας για να ρθει η στιγμή που θα σταματήσουν να μιλάνε τα στόματα και θα αναλάβουν να κελαηδάνε τα στόμια των όπλων γιατί τότε μόνο θα έχει ουσιαστικό πρόβλημα το αστικό καθεστώς.

Οπως λένε και κάποιοι "κολλημένοι" -όμως εγώ- οι οποίοι ασπάζονται τον Μαρξ:"Οι κομουνιστές δεν καταδέχονται να κρύψουν τις απόψεις τους και τις βλέψεις τους. Δηλώνουν, λοιπόν, ανοιχτά ότι ο σκοπός τους μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη βίαιη ανατροπή της σημερινής καθεστηκυίας τάξης". Και η "βίαιη ανατροπή" δεν γίνεται με διαδηλώσεις -παρελάσεις (και "κλάμα" αν δεχθείς την κρατική καταστολή).
Πόσο μάλλον όταν συνειδητά πας να απονευρώσεις τις πιο λαμπρές σελίδες της τρίχρονης εποποιίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας,