Εκδήλωση – Συζήτηση: Η Κούβα στο μάτι του ιμπεριαλιστικού τραμπικού τυφώνα. Πέμπτη 4 Ιουνίου, 20:00, Άλσος Αγίας Τριάδας Βύρωνα (Λαμπηδόνα)

Η Κούβα περνά τις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας της, καθώς ο αποκλεισμός των ΗΠΑ που ξεκίνησε το 1960 έχει ενταθεί επί κυβέρνησης Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος «αναβαθμίζει» τον πιο μακροχρόνιο οικονομικό πόλεμο της ιστορίας σε πολιορκία με χαρακτηριστικά γενοκτονίας.

Το μικρό αυτό νησί που βρίσκεται στο «στόμα του λύκου», δίπλα στις ακτές των ΗΠΑ, αγωνίζεται ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τόσα χρόνια καταφέρνει να διατηρεί πολλές από τις κατακτήσεις της κουβανικής επανάστασης, προσφέροντας και την αλληλεγγύη της σε κάθε λαό που ξεσηκώνεται.

Μάλιστα, τώρα οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν την απαγγελία κατηγοριών κατά του πρώην προέδρου, Ραούλ Κάστρο, ηγετική φυσιογνωμία της επανάστασης που αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην υπεράσπιση της κυριαρχίας της Κούβας, της αξιοπρέπειας του λαού της και της ειρήνης. Οι κατηγορίες κατά του Κάστρο για δολοφονικές ενέργειες το 1966(!) αποτελούν ίσως το πιο επικίνδυνο στάδιο μέχρι σήμερα στον πόλεμο των ΗΠΑ.

Για κάθε αξιοπρεπή άνθρωπο, η Κούβα αποτελεί ισχυρό σύμβολο στην πάλη κατά του ιμπεριαλισμού, για λευτεριά και ανεξαρτησία.

Μπροστά σε αυτόν τον πρωτοφανή στραγγαλισμό της, η αλληλεγγύη των λαών όλου του κόσμου είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία.

ΑΠΟΔΟΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ» Πέμπτη 4 Ιουνίου 2026, ώρα 19.00, Δημαρχείο Βύρωνα

Πρόσκληση σε Δημόσια Παρέμβαση

«ΑΠΟΔΟΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ»

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2026, ώρα 19.00, Δημαρχείο Βύρωνα

Ο Δήμος Βύρωνα με τη στήριξη του Δημάρχου, όλων των δημοτικών παρατάξεων και πολιτών ευαισθητοποιημένων στην ανάγκη Θεσμικής αναγέννησης, σας προσκαλεί σε δημόσια εκδήλωση – παρέμβαση με θέμα:

Η απόδοση ποινικών ευθυνών για την τραγωδία των Τεμπών

Θεσμική επάρκεια, Συνταγματικά όρια και ανάγκη μεταρρυθμίσεων

Τόπος Διεξαγωγής

Αίθουσα συνεδριάσεων Δημαρχείου Βύρωνα Καραολή & Δημητρίου 36–44, 1ος όροφος (πάνω από το σούπερ μάρκετ ΑΒ Βασιλόπουλος)

Στόχος της Εκδήλωσης

Η ανάδειξη των θεσμικών ελλειμμάτων, η ενίσχυση της δημόσιας λογοδοσίας και η διαμόρφωση τεκμηριωμένων προτάσεων για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς.

Πλαίσιο Παρέμβασης

Η τραγωδία των Τεμπών δεν αποτελεί μόνο ένα δυστύχημα, αλλά ένα γεγονός με βαθιές θεσμικές και πολιτικές προεκτάσεις. Η αναζήτηση και απόδοση ευθυνών συνδέεται άμεσα με τη λειτουργία του θεσμού της Δικαιοσύνης. Όμως ερευνάται παράλληλα η επιρροή της δικαιοσύνης από τους θεσμούς της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, όπως ορίζονται στο ισχύον Σύνταγμα. Ερευνάται η θεσμική ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, αναγκαία και ικανή συνθήκη για ένα δημοκρατικό πολίτευμα.

Η εκδήλωση στοχεύει στην τεκμηριωμένη ανάδειξη των κρίσιμων ζητημάτων που ανακύπτουν, καθώς και στη διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων.

Μία οικογένεια...

Υποκλοπές: Πως μας ακούνε, πως «σβήνουν» ζωές-Φεντερίκο Καράσκο

 

Το σκάνδαλο των υποκλοπών είναι τεράστιο κι αυτός είναι ο λόγος που η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μπορεί να το «μπαζώσει», όσο κι αν έχει προσπαθήσει.

Ο Φεντερίκο Καράσκο, ιδρυτής της πολυεθνικής εταιρείας Craypes και ειδικός σε θέματα τεχνολογίας, μιλά για το μέγα σκάνδαλο. Και για την τεχνολογική του πλευρά, αλλά και για την πολιτική.

Βομβαρδισμός του μυαλού, «πρόβλημα λαού»…

Το editorial του Δρόμου της Αριστεράς που κυκλοφορεί

Το πιο εντυπωσιακό όσων συμβαίνουν είναι ο επιβαλλόμενος αποπροσανατολισμός και η παρεπόμενη αδυναμία ιεράρχησης και διάκρισης ανάμεσα σε δευτερεύοντα, επιφανειακά, κατασκευασμένα σημεία/εικόνες/στιγμιότυπα, και σε ουσιαστικά, πρωτεύοντα, καθοριστικά, προετοιμαζόμενα και άκρως επικίνδυνα.

Τώρα μάλιστα που έχουμε εισέλθει σε προεκλογική περίοδο, όλα τα τύμπανα βαράνε μαζί ώστε να αποσπαστεί η προσοχή από τα μείζονα και ουσιαστικά, και να στραφεί στις ειδικές στοχεύσεις, στα κουτσομπολιά, στις μεταγραφές, στα ποσοστά κ.ο.κ. Θα δοκιμαστούν έντονα η σοβαρότητα, η κριτική σκέψη, η αναγκαία ιεράρχηση. Το πιθανότερο είναι να αλλοιωθούν οι ανάγκες και η τεράστια κοινωνική δυσαρέσκεια, και να λειτουργήσει ξανά η εκλογική διαδικασία ως εκτονωτικός μηχανισμός μέσω αυταπατών και ψεύτικων υποσχέσεων.

Να αναφέρουμε εντελώς ενδεικτικά ορισμένα μόνο από τα μείζονα που ηθελημένα τα κρατούν σε δεύτερο πλάνο:Ο πόλεμος σιγά-σιγά μεταφέρεται στη Μεσόγειο και στις ελληνικές θάλασσες. Η υπόθεση του ουκρανικού ντρόουν στη Λευκάδα δεν είναι δευτερεύουσας σημασίας. Η «Καθημερινή» είχε άρθρο με τίτλο «Αθήνα προς Κίεβο: Μαζέψτε όλα τα drones». Δηλαδή καθαρή ομολογία ότι κυκλοφορούν κι άλλα (πόσα;) στις ακτές μας, έτοιμα να κτυπήσουν διερχόμενους ρωσικούς στόχους…
Ο νόμος που ετοιμάζει η επεκτατική Τουρκία, με τα όρια της «Γαλάζιας Πατρίδας», σημαίνει ότι πλέον θεσμοθετείται το σκηνικό όποιου επεισοδίου θα σχεδιάσει η Άγκυρα σε βάρος της κυριαρχίας της χώρας. Νομοθετεί επί ελληνικής επικράτειας και επιβάλλει την κλοπή της κυριαρχίας της Ελλάδας. Το πολιτικό σύστημα σφυρίζει αδιάφορα, αφού «πρέπει να προσαρμοστούμε γιατί η Τουρκία έχει τη στήριξη μεγάλων συμμάχων, τι να κάνουμε; πόλεμο;». Όντως, η Τουρκία έχει πλάτες: Γερμανία και Ε.Ε. τη στηρίζουν. Η Φον Ντερ Λάιεν δήλωσε ευθαρσώς ότι «είναι συγκλίνοντα τα συμφέροντα Ε.Ε. και Τουρκίας». Σε κίνηση κατευνασμού, η Αθήνα απέσυρε τους Πάτριοτ από Κάρπαθο και Διδυμότειχο. Να δούμε τι άλλο μας έρχεται, διότι αυτό που θα νομοθετήσει η Τουρκία είναι σκληρότερο από το casus belli του 1995, χειρότερο από το γκριζάρισμα των Ιμίων και από το επεισόδιο στην Κάσο. Ίσως να συγκρίνεται με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και κατοχή του 40% του εδάφους της, που όλοι σήμερα ουσιαστικά αποδέχονται σαν τετελεσμένο. Οι κόμποι φτάνουν στο χτένι.

Ξεφτίλα λέγεται

Του κυκλοθυμικού

"Ξυπνάς ένα πρωί κι είσαι μέσα στα νεύρα; Έχεις μια ατέλειωτη οργή που μπορεί να σβήσει μόνο με αίμα; Νιώθεις ένα μίσος που μπορεί να καταλαγιάσει μόνο με φρικτές συμπεριφορές;

Μπορείς να σκοτώσεις και να τεμαχίσεις τη σύντροφό σου και να την πετάξεις στα σκουπίδια όπως έκανε ο Φραντζής. Σε 18 χρόνια είσαι έξω έχεις καινούργια οικογένεια κι ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Αν δε σου φτάνει ούτε αυτό, μπορείς να γίνεις serial killer και βιαστής γυναικών όπως ο Κυριάκος Παπαχρόνης. Πάλι μέσα σε είκοσι χρόνια είσαι έξω κι αν θες γίνεσαι viral και σε μεσημεριανάδικα.

Δε σου αρκεί μόνο η γυναίκα; Μπορείς να πνίξεις τα τρία σου παιδιά, το ένα μετά το άλλο όπως ο Μεταξάκης. 19 χρόνια θα σου κοστίσει, μετά πάλι έξω να κάνεις ό,τι γουστάρεις.

Δε θες οικογένεια; Μπορείς να σκοτώσεις συνδικαλιστή όπως ο Καλαμποκάς, αν είσαι και μέλος του σωστού κόμματος, σε εφτά χρόνια είσαι έξω και μη σου πω γίνεσαι και προϊστάμενος σε τράπεζα μην χαθεί και το ρουσφέτι, τόσα προσέφερες στην παράταξη.

Είσαι πιο μερακλής και θες παιδάκι; Σκοτώνεις δεκαπεντάχρονο στα Εξάρχεια κι αν είσαι λίγο πιο τυχερός όπως ο Μελίστας αθωώνεσαι κιόλας και πας στην Αυστραλία να μεταδώσεις τον ελληνικό πολιτισμό. Αν είσαι λίγο πιο άτυχος κι αμετανόητος όπως ο Κορκονέας θα ψιλομπαινοβγαίνεις στα κρατητήρια, σαν εξοχικό ένα πράγμα.

Σκέψεις για την την παρουσίαση του νέου κινήματος

Του Δημήτρη Σαββίδη 

Με απόλυτη ειλικρίνεια θέλω να μοιραστώ όσα ένιωσα παρακολουθώντας την παρουσίαση του νέου κινήματος της κυρίας Καρυστιανού.

Στο πρώτο μέρος της εκδήλωσης ξεχώρισα τον κύριο Αυγερινό. Σοβαρός, λιτός, μεστός. Χωρίς υπερβολές, χωρίς θεατρινισμούς. Με ένα απλό μπλουζάκι κατάφερε να περάσει λόγια αιχμηρά και ουσιαστικά. «Έγκλημα και τιμωρία». Ίσως μέσα σε αυτή τη φράση να συμπυκνώθηκε όλη η ουσία της εποχής που ζούμε.

Ύστερα εμφανίστηκε η κυρία Μουτσάτσου. Θυμήθηκα το παλιό βίντεο «I am Hellene», που κάποτε με είχε αγγίξει βαθιά. Από τότε όμως δεν την είχα δει να έχει ενεργή παρουσία στα κοινά. Σήμερα τη βλέπω σε πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα τόσο κρίσιμο εγχείρημα και, δυστυχώς, ένιωσα πως ήταν απροετοίμαστη — κάτι που παραδέχθηκε και η ίδια.

Για μένα, όταν καλείσαι να σταθείς μπροστά σε έναν λαό που διψά για ελπίδα, δεν αρκεί μόνο η καλή πρόθεση. Χρειάζεται προετοιμασία, ουσία, αλήθεια. Αν ακόμη και χωρίς προετοιμασία καταφέρεις να μιλήσεις στις καρδιές των ανθρώπων, να εμπνεύσεις, να ξυπνήσεις συνειδήσεις, τότε ίσως αυτό να συγχωρείται. Εμένα όμως δεν με συγκίνησε. Ίσως γιατί δεν μπόρεσα να ταυτιστώ. Ίσως γιατί βλέπω ανθρώπους να εμφανίζονται δημόσια μόνο σε προεκλογικές περιόδους και αυτό πάντα με κάνει επιφυλακτικό.

Επίσης, το πρώτο μέρος περιείχε μια μακρά εισαγωγή με τοποθετήσεις ομογενών. Και το λέω αυτό όντας κι εγώ ομογενής: δεν ήταν αυτό που περίμενα να ακούσω πρώτο. Θα ήθελα να ακουστεί πρώτα η φωνή του Έλληνα που παλεύει καθημερινά μέσα στην Ελλάδα. Του ανθρώπου που δεν βγάζει τον μήνα. Του γονιού που στερείται για να ταΐσει τα παιδιά του. Του εργαζόμενου που δουλεύει σε συνθήκες γαλέρας.  Που κοιμάται και ξυπνάει μες στην εξάντληση και την ανασφάλεια. Αυτές είναι οι φωνές που σήμερα πονάνε περισσότερο. Και αυτές περίμενα να ακουστούν πρώτες.

Μην αφήσετε την Κούβα να πεθάνει!

Έκκληση προς τους ηγέτες της Κίνας, της Ρωσίας, των BRICS και την παγκόσμια κοινή γνώμη

Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών συνεχίζει την απάνθρωπη, εγκληματική και γκανγκστερική πολιτική του αποκλεισμού της Κούβας εμποδίζοντας τη χώρα αυτή να εισάγει το πετρέλαιο που της είναι απελπιστικά αναγκαίο. Το αποτέλεσμα είναι ελλείψεις στα πιο βασικά είδη και τις υποδομές, άνθρωποι που πεθαίνουν εξαιτίας της διακοπής ηλεκτρικού στα νοσοκομεία, τεράστιες δυσκολίες στους τομείς της περίθαλψης και της εκπαίδευσης, ακόμα και της αποκομιδής των σκουπιδιών και η σταδιακή αποσύνθεση της κουβανέζικης οικονομίας.

Ταυτόχρονα, η αμερικανική κυβέρνηση απειλεί με στρατιωτική επέμβαση στο νησί και κατασκευάζει παράλογα και γελοία «προσχήματα» για μια εισβολή, υποστηρίζοντας ότι η Κούβα εξοπλίζεται για να επιτεθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες!

Ο οικονομικός πόλεμος αποσκοπεί στο να συντρίψει την Κούβα και να προκαλέσει αλλαγή καθεστώτος, επαναφέροντάς την στην εποχή που χρησίμευε ως το πορνείο και το καζίνο της Αμερικής.

Μια κατάρρευση της Κούβας θα αποτελούσε μια τρομερή ήττα όλης της δημοκρατικής ανθρωπότητας. Θα ήταν μια «ανταμοιβή» για την καταστροφή του διεθνούς δικαίου από τις Ηνωμένες Πολιτείες και θα τρόμαζε κάθε κυβέρνηση στον κόσμο που θέλει το κράτος της να ασκεί κρατική κυριαρχία  – ακόμα και κυβερνήσεις υποτιθέμενων συμμάχων των ΗΠΑ, όπως ο Καναδάς και η Δανία.

Αλλά το ζήτημα δεν είναι μόνο αυτό. Η Ουάσιγκτων ανοιχτά δηλώνει ότι θέλει την απομάκρυνση από το νησί των ρωσικών και κινεζικών σταθμών έγκαιρης προειδοποίησης. Η διάλυσή τους, σε συνδυασμό με το νέο «Πόλεμο των Άστρων», το αντιπυραυλικό πρόγραμμα της Ουάσιγκτων, διευκολύνει σχέδια για ένα πρώτο πυρηνικό πλήγμα και βλάπτει σοβαρά την όποια στρατηγική σταθερότητα ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία και την Κίνα.

Αλέξανδρος Γιωτόπουλος: Εξετάζεται από τον Άρειο Πάγο η αναίρεση αποφυλάκισής του

Το Δικαστικού Συμβουλίου Εφετών Πειραιά έκανε δεκτή την πέμπτη αίτηση αποφυλάκισης που είχε υποβάλει το μέλος της «17 Νοέμβρη» Αλέξανδρος Γιωτόπουλος έχοντας παραμείνει κρατούμενος για περίπου 24 χρόνια. Ωστόσο, η υπόθεση τέθηκε υπό εξέταση έπειτα από παραγγελία του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλα, ο οποίος ζήτησε τη διαβίβαση του σχετικού βουλεύματος προκειμένου να αξιολογηθεί αν συντρέχουν λόγοι προσβολής του.

Σημειώνεται ότι ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος συνελήφθη το 2002, κατά την επιχείρηση εξάρθρωσης της οργάνωσης «17 Νοέμβρη», έχει εκτίσει περίπου 24 χρόνια και συμπληρώνει τα 25 (εκτιτέα από το νόμο) το καλοκαίρι του 2027. Από το 2022 ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος λάμβανε τακτικές άδειες, τις οποίες είχε τηρήσει.

Το Δικαστικό Συμβούλιο ενέκρινε την πέμπτη αίτηση αποφυλάκισης που είχε υποβάλει ο κ. Γιωτόπουλος, αν και είχαν προηγηθεί απορριπτικές εισηγήσεις και κρίσεις σε προηγούμενα στάδια της διαδικασίας.

Η υπόθεση ωστόσο τέθηκε υπό εξέταση έπειτα από παραγγελία του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλα, ο οποίος ζήτησε τη διαβίβαση του βουλεύματος του Δικαστικού Συμβουλίου Εφετών Πειραιά για να αξιολογηθεί αν συντρέχουν λόγοι αναίρεσης της αποφυλάκισης.

«Ελπίδα για τη Δημοκρατία»: Η ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού «Στόχος η πρώτη θέση»

«Σήμερα δεν σας ζητώ να πιστέψετε σε σωτήρες. Οι σωτήρες τελείωσαν. Σας ζητώ όμως να πιστέψετε ξανά στη δύναμη των πολιτών. Γιατί μόνο οι πολίτες έχουν την πίστη να αλλάξουν αυτή τη χώρα», υπογράμμισε η κυρία Καρυστιανού

Πώς διαμορφώνουμε την νέα γενιά

Του Γιώργου Ηλ. Τσιστιμπή

Η τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με τους ειδικούς, διαμορφώνει για τους νέους και τους εφήβους ένα ιδιαίτερα επιβαρυντικό ψυχολογικό και ψυχιατρικό τοπίο

Ανέκαθεν η εφηβεία έκρυβε δυσκολίες και συχνά σημαδευόταν από κρίσεις ταυτότητας. Η μετάβαση από την παιδική «ανεύθυνη» ζωή στην ενήλικη «αυτόνομη και υπεύθυνη» στάση, συχνά επηρεάζεται από τον τύπο της κοινωνίας. Στην σημερινή δυτική νεωτερική κοινωνία, όπου οι παραδοσιακές σταθερές τείνουν να εκλείψουν, αυτή η μετάβαση δείχνει να έχει έντονες κρίσεις.

Το εισπράττουμε καθημερινά από αυτά που βλέπουμε και διαβάζουμε στα ΜΜΕ, για την έξαρση της βίας, το συναίσθημα της ματαίωσης, την αύξηση του άγχους και των καταθλιπτικών καταστάσεων, τις ατομοκεντρικές λύσεις, τον άκρατο δικαιωματισμό, τις αυτοκτονίες και ένα σωρό άλλα, που κάθε μέρα γίνονται όλο και πιο έντονα.

Ακόμα και η χρήση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών είναι άλλου επιπέδου. Κυριαρχεί μια αντίληψη αγχολυτικής υποστήριξης και «αυτό-φαρμακοθεραπείας» και δευτερευόντως η καταφυγή σ’ αυτά για λόγους απόλαυσης, «ενεργητικής διέγερσης» ή αναζήτηση πειραματισμού, που είχαμε τις παλιότερες δεκαετίες. Το εξίσου καταστροφικό τους αποτέλεσμα, αναδεικνύεται πιο έντονο, αφού, ως ψευτοψυχολογική υποστήριξη, μειώνει τις αντιστάσεις και θυμίζει τον αλκοολισμό στα προλεταριακά στρώματα της πρώτης βιομηχανικής επανάστασης.

Η τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με τους ειδικούς, διαμορφώνει για τους νέους και τους εφήβους ένα ιδιαίτερα επιβαρυντικό ψυχολογικό και ψυχιατρικό τοπίο.

Η σημερινή κουλτούρα, αποκομμένη από τις ρίζες μας, μοιάζει βαθιά αγγλοσαξονική, αποικιακού τύπου (αμερικανική), που στα πλαίσια του άκρατου καπιταλισμού έχει φθείρει τις πολιτισμικές παραδόσεις. Ο φιλελευθερισμός, ως η μόνη σημερινή πολιτική έκφραση, έχει στον πυρήνα του το άτομο έναντι της κοινωνίας, την κοινωνία ως άθροισμα ανταλλαγών αμοιβαίου ατομικού συμφέροντος, την ιδιοκτησία ως φυσικό πρωταρχικό δικαίωμα και την αρνητική ελευθερία (η ελευθερία ως επιθυμία να μην παρεμβαίνει κανείς στην δράση του ατόμου). Το πρόσωπο εξοβελίστηκε.

19η Μαΐου - Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του Πόντου

Του Γιώργου Τασιόπουλου

📎Το 1994 καθιερώθηκε από την ελληνική Βουλή η 19η Μαΐου ως ημέρα Ποντιακής Γενοκτονίας και αναγνωρίστηκε κι από ορισμένα κράτη. 

📎Με το πέρασμα των χρόνων η συμβολή στο Ποντιακό ζήτημα , ιδιαίτερα του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, δικαιώθηκε από την Ιστορία. Μέχρι το 1980 η γενοκτονία των Ποντίων περίπου θεωρείτο απαγορευμένο θέμα.

📎Στις δεκαετίες ΄50 και ΄60 ιστορικά το ανέδειξε από τη Βιέννη ο Ενεπεκίδης με τον όρο, "οι διωγμοί των Ποντίων".

📎Το Ποντιακό ζήτημα, όχι μόνο ως ελληνικό αλλά και ευρωπαϊκό συντέλεσε στις μελλοντικές εξελίξεις με το κουρδικό, τις κοσμογονικές αλλαγές στην Τουρκία, την κρίση της τουρκικής ταυτότητας, την άνοιξη των λαών της Μ. Ασίας – ιδιαίτερα των αυτόχθονων.

📎Από περιορισμένο ζήτημα έγινε εθνικό και εξελίχθηκε σε ευρωπαϊκό και διεθνές. Πέρα από μία ιστορική δικαίωση καθόρισε τον επανακαθορισμό της ταυτότητας σημερινών Ποντίων της Τουρκίας είτε εξισλαμισθέντων είτε κρυπτοχριστιανών. 

📎 Στις εξελίξεις της Μ. Ασίας κουρελιάστηκαν τα κέντρα μελετών της Αμερικής, τα λεγόμενα και στην Ελλάδα «think tank», γελοιοποιήθηκε η κεμαλολαγνεία και ο νέο-οθωμανισμός. 

Δεν ξεχνώ!

«Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική»: Ένα βιβλίο για το πρώτο θύμα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού

 Ομιλία του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη, δημοσιογράφου στο TPP, στην παρουσίαση του βιβλίου του Ηλία Σκυλλάκου «Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινή Αμερική: Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ».

Πηγή φωτογραφίας: larissanet.gr

Του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη*

Θα ξεκινήσω ευχαριστώντας τον Ηλία Σκυλλάκο για την τιμή που μου έκανε να με προσκαλέσει να συμμετέχω στην παρουσίαση του βιβλίου του «Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική: Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ».

Μετά από τη γενοκτονία των ιθαγενών και τον εποικισμό της γης τους, η Λατινική Αμερική ήταν το πρώτο θύμα της εδαφικής επέκτασης του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Το Δόγμα Μονρόε υιοθετήθηκε για να αποκλείσει την παρέμβαση των ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων στην αμερικανική ήπειρο, καθώς αυτή θεωτουταν απειλή για την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Στην πραγματικότητα, όμως, εγκαινίασε την παρέμβαση του αναδυόμενου αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή, την οποία χαρακτήρισε «πίσω αυλή» του.

Με την πάροδο των αιώνων, η λογική αυτή μετασχηματίζεται ανάλογα με τις προτεραιότητες του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, χωρίς ποτέ να εγκαταλείπεται. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, για παράδειγμα, οι παρεμβάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στη Λ. Αμερική καθορίζονται από τις προσπάθειες ανάσχεσης της ΕΣΣΔ και την καταστολή των κομμουνιστικών και αριστερών κινημάτων. Όπως επίσης και από τον στόχο ανατροπής της Κουβανικής Επανάστασης, της πρώτης σοσιαλιστικής επανάστασης στη Λ. Αμερική, που αναδείχθηκε από τον αντιδικτατορικό αγώνα κατά της φασιστικής φιλοϊμπεριαλιστικής χούντας του Μπατίστα.

Το βιβλίο ανατρέχει στις παρεμβάσεις του Πενταγώνου στη Λ. Αμερική, χωρίς να τις αποκόβει από το πλαίσιο που εξελίσσονται. Συγκεκριμένα, στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου γίνεται μια σύντομη αλλά περιεκτική ανασκόπηση της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον από τον Ψυχρό Πόλεμο μέχρι σήμερα. Η επιλογή αυτή νομίζω πως δεν είναι τυχαία, καθώς την ίδια περίοδο, δηλαδή μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, δρομολογείται και η πορεία επικράτησης του αμερικανικού ιμπεριαλισμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Μια τάση που ήδη διαφαίνεται από τα τέλη του 19ου αιώνα, όπως σωστά αναφέρει ο συγγραφέας στο βιβλίο.

Η φτώχεια αυξάνει...

19 Μαΐου: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η Αλήθεια που Φοβούνται Αθήνα και Άγκυρα

Δεν Ήταν Πόλεμος — Ήταν Γενοκτονία

Από το 1914 έως το 1923 εξελίχθηκε στον Πόντο, στη Μικρά Ασία και ευρύτερα στην Ανατολή μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες του 20ού αιώνα. Το καθεστώς των Νεότουρκων και στη συνέχεια ο Μουσταφά Κεμάλ οργάνωσαν την εξόντωση των χριστιανικών λαών της Ανατολής: Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων του Πόντου. Η τραγωδία αυτή δεν αποτελούσε μια σειρά από ακρότητες πολέμου, ούτε επρόκειτο για σύγκρουση μεταξύ ισότιμων στρατιωτικών δυνάμεων. Ήταν ένα οργανωμένο σχέδιο εθνικής ομογενοποίησης.

Στον Πόντο η Γενοκτονία υπήρξε καθαρή και ολοκληρωτική. Δεν υπήρχε ελληνικός στρατός. Δεν υπήρχε πολεμικό μέτωπο. Υπήρχε μόνο το αντάρτικο σωτηρίας, ένα αντάρτικο που συστάθηκε τοπικά για να προστατέψει ότι μπορούσε ώστε να μην εξοντωθεί ολόκληρος ο αυτόχθονος ελληνικός πληθυσμός, ένας λαός με ιστορία χιλιάδων ετών στον Εύξεινο Πόντο, που οδηγήθηκε σε πορείες θανάτου, τάγματα εργασίας, σφαγές, εκτοπίσεις, βιασμούς και εξισλαμισμούς. Πάνω από 353.000 Έλληνες του Πόντου εξοντώθηκαν.

Αυτό είναι το κρίσιμο ιστορικό και νομικό στοιχείο που διαφοροποιεί τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από άλλες ιστορικές περιπτώσεις πολέμου. Στον Πόντο δεν υπήρχε στρατιωτική αντιπαράθεση αλλά οργανωμένη εξόντωση ενός αυτόχθονα πληθυσμού. Αυτό είναι η ουσία της Γενοκτονίας.

Η ιστορική αλήθεια για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου τεκμηριώθηκε μέσα από ένα τεράστιο επιστημονικό έργο. Ο καθηγητής ιστορίας Κωνσταντίνος Φωτιάδης, με τη δεκατετράτομη εγκυκλοπαίδεια «Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου», συγκρότησε ένα από τα σημαντικότερα έργα ιστορικής τεκμηρίωσης του σύγχρονου Ελληνισμού. Η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου ανέλαβε τη χρηματοδότηση της έρευνας και της έκδοσης του έργου. Στη συνέχεια όμως, η κυβέρνηση Κώστα Σημίτη σταμάτησε αυτή τη στήριξη, εντάσσοντας το ζήτημα στη λογική του κατευνασμού και της αποσιώπησης, στο δόγμα της "ελληνοτουρκικής φιλίας" και του φιλοκεμαλισμού κάτω από τις εντολές των Αμερικανών.

Εκδήλωση για την ίδρυση της SOVINTERN( Διεθνές Φόρουμ Αριστεράς) – Συμπεράσματα, προοπτικές

Τρίτη 19 Μαΐου, 6μ.μ., στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20, Αθήνα)

Νίκη στη Ρωσία και το Ιράν. 

Τέρμα στην ιμπεριαλιστική νεοαποικιοποίηση, την τρομοκρατία, τις κυρώσεις και τις πολιορκίες χωρών και λαών.

Ελεύθερη, ανεξάρτητη και δίκαιη Ελλάδα σε ένα ειρηνικό και δίκαιο κόσμο ελεύθερων και ανεξάρτητων λαών και χωρών.

Στην εκδήλωση θα παρευρεθούν με αλφαβητική σειρά όλοι όσοι προσκλήθηκαν και παρευρέθηκαν στις εργασίες του Παγκόσμιου Φόρουμ της Αριστεράς στη Μόσχα: 

Κατσούλας Περικλής
Κωνσταντακόπουλος Δημήτρης
Λαπιέρης Σωτήρης
Λαφαζάνης  Παναγιώτης
Πάγκας  Αλφόνσος
Παπαδομανωλάκης Παναγιώτης
Πατέλης Δημήτρης
Ραχιώτης Γιάννης

Θα ακολουθήσει συζήτηση

Eurovizionism…

Ο Μητσοτάκης συνταξιούχος…

Λαοί και Ιμπεριαλισμός: Ιστορική ευκαιρία τυχόν ήττα ΗΠΑ – Ισραήλ στον Κόλπο

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου (*)

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

Θέλω να σας ευχαριστήσω και να σας συγχαρώ για την πρωτοβουλία σας να οργανώστε αυτή την εδώ και πολύ καιρό αναγκαία διάσκεψη. Θέλω ιδιαίτερα να ευχαριστήσω τους συντρόφους Μπαμπακώφ, Πριλέπιν και Κατσιούλα για την ενέργεια και το χρόνο που αφιέρωσαν για την επιτυχία της.

Η Πρωτοβουλία των Δελφών για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας που εκπροσωπώ εδώ, γεννήθηκε από την πεποίθηση ότι κανένα από τα μεγάλα σημερινά ζητήματα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σε εθνικό ή ακόμα και περιφερειακό επίπεδο. Είναι παγκόσμια από τη φύση τους. Ούτε μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνο από κράτη. Χρειάζονται για να αντιμετωπιστούν την είσοδο των μαζικών κινημάτων στη σκηνή της Ιστορίας. Εξ αυτού η ανάγκη μιας νέας Διεθνούς, που ο σύντροφός μας Σαμίρ Αμίν ονόμαζε Πέμπτη, ή μπορούμε να την ονομάσουμε Sovintern. Μια παγκόσμια πρόκληση είναι ανάγκη να αντιμετωπιστεί με μια παγκόσμια αντι-πρόκληση.

Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που αυτή η Διάσκεψη πραγματοποιείται στη Ρωσία. Μιλώντας πρόπερσι στη λέσχη Βαλντάι, ο ίδιος ο Πρόεδρος Πούτιν υπογράμμισε τη διεθνή σημασία της Ρωσικής Επανάστασης. Πράγματι, η Επανάσταση του 1917 υπήρξε η πρώτη μείζων απάντηση του παγκόσμιου σοσιαλιστικού και εργατικού κινήματος στο φαινόμενο του Ιμπεριαλισμού, την πολιτική δηλαδή με την οποία ο Καπιταλισμός επιχειρεί να λύσει την κρίση του από τον 19ο αιώνα και μετά.

Ο Ιμπεριαλισμός δεν είναι ένα συγκυριακό, τυχαίο χαρακτηριστικό του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Είναι συστημικό, οργανικό του χαρακτηριστικό, απαραίτητο για την ίδια την επιβίωσή του.

Η πρώτη χώρα που το κατάλαβε και αντέδρασε σε αυτό ήταν η Ρωσία γιατί δεν μπορούσε να αναπτυχθεί στο δεδομένο πλαίσιο που είχε διαμορφώσει ο καπιταλισμός. Αυτό είναι που έκανε τη Ρωσική, την Κινέζικη και τις αντιαποικιακές επαναστάσεις που ακολούθησαν και αναγκαίες και δυνατές.

Αξίζει τον κόπο

Θανάσης Αυγερινός / Στηρίζει το κόμμα Καρυστιανού ο δημοσιογράφος – «Δεν θα μπορούσα να λείπω»

Την δημόσια στήριξή του στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού που αναμένεται να ανακοινωθεί τις επόμενες ημέρες εξέφρασε ο δημοσιογράφος και ανταποκριτής στη Μόσχα, Θανάσης Αυγερινός.

Όπως ανέφερε ο ίδιος, στο Χ, «δεν θα μπορούσα να λείπω από μια τέτοια ιστορική συγκυρία, δεν θα μπορούσα να μη συμμεριστώ την κοινή αγωνία και την Ελπίδα ότι ευρύτατες δυνάμεις αξίζει κι έχουν την πρωτοφανή ευκαιρία να προσπαθήσουν να αλλάξουν το μέχρι σήμερα πολιτικό παράδειγμα…».

Σύμφωνα με τον κ. Αυγερινό, η ανακοίνωση του κόμματος, που αναμένεται να συμβεί την ερχόμενη Πέμπτη, θα είναι «αναμφίβολα μια ιστορική στιγμή για τη μεταχουντική περίοδο».

Υπενθυμίζεται πως με βίντεο το οποίο δημοσίευσε στα κοινωνικά δίκτυα, η Μαρία Καρυστιανού δημοσιοποίησε αργά το βράδυ της Πέμπτης, ότι στις 21 Μαΐου θα ανακοινώσει το κόμμα της.

«Στις 21 Μαΐου, όλοι μαζί με την Ελπίδα για μια Νέα Αρχή!» έγραψε στην ανάρτησή της η Μαρία Καρυστιανού, το οποίο συνοδεύει από ένα σύντομο βίντεο στο οποίο εμφανίζεται να κρατάει ένα λευκό περιστέρι με κλάδο ελαίας.

Η παρουσίαση θα γίνει στις 21 Μαΐου στη Θεσσαλονίκη, στις 18:30, στον κινηματογράφο «Ολύμπιον».

Ολόκληρη η ανάρτηση του Θανάση Αυγερινού

Θα είναι αναμφίβολα μια ιστορική στιγμή για τη μεταχουντική περίοδο, το οριστικό ίσως τέλος της Μεταπολίτευσης και του δι(στην ουσία μονο-)κομματισμού των «επαγγελματιών» πολιτικών, που οδήγησαν στη χρεοκοπία της χώρας και τα ταπεινωτικά μνημόνια. Για πρώτη φορά επιχειρείται η δημιουργία δύναμης θεσμικής υπέρβασης τής – κατά τον καθηγητή Γ.Κοντογιώργη – «κοινοβουλευτικής μοναρχίας» μέσω μιας «μετωπικής» συμπόρευσης διαφορετικής αφετηρίας πατριωτικών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, που γνωρίστηκαν και ενώθηκαν με αφορμή την εγκληματική τραγωδία των Τεμπών και τη σκανδαλώδη συγκάλυψη των ακόμη αγνώστων αιτίων και των πραγματικών ενόχων της.

Πόθεν αίσχος!

Χάθηκε η Λευκάδα

9η Μαΐου 1945 - Ημέρα νίκης των αντιφασιστών

Το φιλέτο Ελλάδα ξεπουλιέται! Κόκκινα δάνεια και τράπεζες

Της Αγλαΐας Λιαπάκη

Έχουμε φθάσει σε άλλο επίπεδο, την διαφθορά.

Όποιος δεν πιστεύει ότι πρόκειται για την μεγαλύτερη εγκληματική οργάνωση από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, είναι μακριά νυχτωμένος.

Το θέμα των Πρεσπών με την ονομασία των Σκοπίων σε Βόρεια Μακεδονία και η παράδοση του Αιγαίου στην Τουρκία είναι πταίσματα μπροστά στον οργανωμένο αφανισμό του κράτους έθνους της Ελλάδας.

Υπάρχει μεγαλύτερη προδοσία, από τον αφανισμό του έθνους, από την πολιτική των πολιτικών του;

Μιλάμε για την ψυχική, ηθική κα φυσική εξόντωση των Ελλήνων, με μείωση των γεννήσεων κατά 40% από το 2010 μέχρι το 2024 και πάνω από 700.000 μετανάστες κυρίως νέων, με επιστημονική  κατάρτιση και τεχνικές δεξιότητες, για την ανάπτυξη ξένων οικονομιών.

Μετά την μεταπολίτευση, οι ίδιοι πολιτικοί και οι απόγονοί τους κληρωνομικώ δικαίω , με μαγειρέματα οικονομικών στοιχείων, ιδίως από το 1999 του εκσυγχρονιστή Σημίτη, με ότι πιο διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό , συνέχισαν με την διθυραμβική διοργάνωση των Ολυμπιακών αγώνων, άρτος και θεάματα, για τη ύπνωση του λαού, ενώ μέσω των Ολυμπιακών έργων στράγγισαν τα ταμεία, με εσωτερικές και διεθνείς αναθέσεις και μην σκεφτείτε για δημόσιους και διεθνείς διαγωνισμούς, μόνον κατ΄επίφαση.

Είναι ηλίου φαεινότερο ποιοι ανέκαθεν, εντός και εκτός Ελλάδος, λυμαίνονται τα δημόσια έργα, άρα το δημόσιο χρήμα=φόρους+δάνεια, άσχετα με το ποιος κατέχει την εξουσία.

Αργά και μεθοδικά κατέστρεψαν κάθε παραγωγική δραστηριότητα της χώρας και την παρέδωσαν στα χέρια των “συνεταίρων Ευρωπαίων” να μας σώσουν, για να σώσουν τις Τράπεζές τους, ξεπουλώντας και υποθηκεύοντας τα πάντα σε σχέση με τον δημόσιο πλούτο.

Μέσω του δανεισμού και των μνημονίων, οδήγησαν στην εξαθλίωση και των κατοίκων αυτής της χώρας, προκειμένου να υπάρχει αφελληνισμός (όχι με την έννοια του εθνικισμού, μακριά από εμένα) και πλήρης κατοχή κάθε πλουτοπαραγωγικής πηγής και φυσικά καμία αντίδραση για όλα αυτά, μέσω του κομματικού συνδικαλισμού, ο οποίος ελέγχεται απόλυτα από τα δύο κόμματα που κατέχουν τους μηχανισμούς, οι υπόλοιποι κάτι ψελλίζουν, ενώ κάθε άλλη φωνή πνίγεται, κάθε αυθόρμητη αντίδραση καταστέλλεται, είτε από τις δυνάμεις της αστυνομίας, είτε από την αποδόμηση και κατασυκοφάντηση των εξαρτημένων από κρατικό χρήμα ΜΜΕ.

Το φιλέτο Ελλάδα με ότι της ανήκει, μετά από χιλιετίες ιστορίας, πολιτισμού και επιστημών, σιγά σιγά αφανίζεται και θα ολοκληρωθεί με το ξεπούλημα και της ακίνητης περιουσίας των κατοίκων της.

Η Παλαιστίνη θα γίνει RIVIERA, ενώ η ελληνική RIVIERA χτίζεται στο Ελληνικό και η υπόλοιπη Ελλάδα ένα απέραντο airbnb για όσους θέλουν να απολαύσουν διακοπές, μακριά από τους ουρανοξύστες τους.

Violent Pornography (Η πείνα ως μορφή άσκησης πολιτικής και ελέγχου)

Όταν η όλη σου η σκέψη είναι να μετράς θερμίδες, ώστε το σώμα σου να μοιάζει στο πρότυπο που σου επέβαλαν, τότε πιθανώς σε έχουν κάνει να το αντιλαμβάνεσαι σαν ένα παθητικό σκεύος, το οποίο έχει χρέος να είναι ελκυστικό για να προσεγγίσει τον ιδανικό predator.  

Γράφουν: Κωνσταντίνα Κατσανά – Πάνος Χριστοδούλου

Τι ακριβώς είναι το σώμα μας; Είναι ένα άθροισμα απλών βιοχημικών διεργασιών; Είμαστε μόνοι μας σε αυτό; Η εικόνα που έχουμε για αυτό είναι η εικόνα σε έναν απλό καθρέπτη, ή μια εικόνα μέσα από ένα παραμορφωμένο είδωλο, έναν καθρέπτη στον οποίο κάποιος ρίχνει συνεχώς νερό; Και αν ναι, ποιος και γιατί να το ρίχνει; 

Από πάντα το σώμα ήταν όχι μόνο η κατοικία του εκάστοτε ανθρώπου, αλλά και ένα υλικό στη διαμόρφωση της κοινωνίας. Επομένως, η ίδια η κοινωνία του προσέδιδε χαρακτηριστικά, ιδιότητες και ταμπέλες. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με την επέλαση της εμπορευματοποίησης των πάντων, και το σώμα και η εικόνα που επικρατεί για αυτό έχουν καταστεί εμπορεύματα. 

Σε αυτό το πλαίσιο διαμορφώθηκε και η βιομηχανία της δίαιτας (με κερδοφορία 70 με 80 δις δολάρια το χρόνο στις ΗΠΑ): 

δημιούργησε ανασφάλειες εκεί που δεν υπάρχουν,

κατασκεύασε μη ρεαλιστικά πρότυπα που ένα ελάχιστο ποσοστό του πληθυσμού μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτά χωρίς παρεμβάσεις,

εξύψωσε το αδύνατο σώμα σαν να είναι ‘ιδανικό’/αρετή.

Ο κόσμος δεν αγοράζει απλώς το αδύνατο σώμα, αλλά τη φαντασίωση που έχει χτιστεί γύρω από αυτό μέσα από τη χρόνια πλύση εγκεφάλου λόγω συστηματικής έκθεσης σε πολύ καλά στημένο μάρκετινγκ. Και ύστερα, το συντηρούμε κι εμείς οι ίδιοι εν αγνοία μας και κάπως έτσι διαιωνίζεται. Η φαντασίωση του τι θα κερδίσεις αποκτώντας ένα πιο αδύνατο σώμα περιλαμβάνει μια πιο «επιτυχημένη» ζωή, να φαίνεται ότι έχεις αυτοέλεγχο, πράγματα που ουδεμία σχέση δεν έχουν με το αδύνατο σώμα. 

9 Μαΐου 1945 / Η ημέρα που παραδόθηκαν οι ναζί

Η 9η Μάη είναι η ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης, η ημέρα που ηττήθηκε ο ναζισμός και η Ευρώπη βγήκε στο φως της ειρήνης από το αιματηρότερο σκοτάδι που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα.

Τα μεσάνυχτα της 8ης προς 9ης Μάη του 1945 γράφτηκε η τελευταία πράξη αυτής της φρίκης, με την τελική πράξη της άνευ όρων συνθηκολόγησης της ναζιστικής Γερμανίας.

Η σχετική τελετή έλαβε χώρα σε ένα προάστιο του Βερολίνου, το Κάρλσχορστ, στο κτίριο όπου στεγαζόταν η τραπεζαρία της σχολής μηχανικού του στρατού.

Εκ μέρους της γερμανικής πλευράς τη συνθηκολόγηση υπέγραψαν ο στρατάρχης, Βίλχελμ Κάιτελ, επικεφαλής της ανώτατης διοίκησης της Βέρμαχτ, ο συνταγματάρχης Στουμπφ, εκπρόσωπος της Λουτβάφε (η πολεμική αεροπορία) και ο ναύαρχος φον Φρίντεμπουργκ, εκ μέρους του στόλου.

Η μαυρομάτα - το φυστίκι - το λεμόνι

Του Ντίνου Παπαντωνίου 

ΜΙΚΡΕΣ ΒΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Θα γράψω με απλά λόγια, για τρία σπουδαία προϊόντα: τη μαύρη κορινθιακή σταφίδα, το λεμόνι και το φιστίκι Αιγίνης. Τα δύο από αυτά το φιστίκι και το λεμόνι θα τα συνδέσω παραγωγικά και οικονομικά με τη γειτονική Ιταλία, μέσα από εμπειρίες, για να δούμε τι κάνουν αυτοί και τι δεν κάνουμε εμείς.

Η ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗ ΣΤΑΦΙΔΑ “Ο ΜΑΥΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣ”

Αυτή η ιστορία πάει πίσω δύο δεκαετίες. Προσωπικά καταναλώνω σταφίδα όλο τον χρόνο. Κάθε πρωί, εδώ και 20 χρόνια, για πολλούς μήνες, μια μικρή κάψουλα περίπου 20 γραμμαρίων. Γενικά, τη χρησιμοποιούμε σχεδόν σε όλα τα φαγητά μέσα στη χρονιά.

Στην προηγούμενη εργασία μου, σε τράπεζα, είχα για πολλά χρόνια την ευκαιρία να μιλάω με πολλούς παραγωγούς στην Κορινθία, την Αργολίδα και την Αιγιαλεία. Με τη γενέθλια γη μου, τη Νεμέα, είχα πολλές εμπειρίες με την κορινθιακή σταφίδα.

Όταν πήγαινα εκεί, επισκεπτόμουν έναν φούρνο. Υπήρχαν, αν θυμάμαι καλά, 5-6 φούρνοι το 2005-2006. Ζητούσα ένα σταφιδόψωμο. Τι πιο απλό, σε μια κατεξοχήν παραγωγική ζώνη κορινθιακής σταφίδας; Δεν έβρισκα σε κανέναν φούρνο. Στην ερώτηση “γιατί;”, η απάντηση ήταν πάντα η ίδια: “Δεν το ζητάει ο κόσμος”.

Σκέφτηκα τότε ότι ίσως την καταναλώνουν στο σπίτι ή φτιάχνουν,κέικ, γλυκά με σταφίδα. Στην τράπεζα συναντούσα πολλούς παραγωγούς και η κουβέντα, πέρα από τα τραπεζικά, πήγαινε συχνά στη σταφίδα. Είναι ένα προϊόν που στηρίζει οικονομικά οικογένειες, ως κύριο ή συμπληρωματικό εισόδημα δίπλα στα αμπέλια.

Ράγιο Βαγιεκάνο

Του Κυκλοθυμικού

Φέτος γύρω στα Χριστούγεννα πήγα στη Μαδρίτη.

Θέλω να χτίσω μια συνήθεια, τη δικιά μου ιδιοτροπία, ας πούμε. Να συνδυάζω τα ταξίδια με το ποδόσφαιρο, άλλωστε όση γεωγραφία έχω μάθει στη ζωή μου, και νομίζω ξέρω καλή, είναι από τα παιδικά μου χρόνια, από τα Μουντιάλ, τα προκριματικά, τους παίχτες από τις εξωτικές χώρες, τους συλλόγους από κάθε γειτονιά της Ευρώπης. Ας ενηλικιωθούν, λοιπόν, και το ποδοσφαιρικά μου ταξίδια, όπως υποτίθεται έκανα κι εγώ.

Έχω ξεχωρίσει το παιχνίδι της αγαπημένης μου Λίνφιλντ στο Μπέλφαστ κι ένα από τα πιο ανεπανάληπτα γκολ που έχω δει ζωντανά στο γήπεδο της Τζουγκάρντεν στην Στοκχόλμη.

Σχεδιάζοντας το ταξίδι για την Μαδρίτη, λοιπόν, ούτε καν κοίταξα πού πέφτει το Μπερναμπέου, ούτε ήθελα να ξέρω πού είναι το Μετροπολιτάνο. Αυτές οι ομάδες, που οι modern football ambassadors, τις παρουσιάζουν ως ελίτ και την κορύφωση της εξέλιξης του αθλήματος, είναι η αντίστοιχη αστική τάξη που κλέβει τον ιδρώτα, το ταλέντο, την δουλειά, τη γνώση όλων των υπόλοιπων ομάδων και χωρών της γης. Είναι αυτοί που έχουν φτιάξει ένα σκληρό ολιγοπώλιο στην πιο λαϊκή έκφραση του πολιτισμού, το ποδόσφαιρο. Μόνο ο αφανισμός τους μπορεί να μου προκαλέσει κάποιο συναίσθημα κάποτε.

Έτσι τα μάτια μου στράφηκαν πιο μακριά. Στο Βαγιέκας, στην εργατική γειτονιά της Μαδρίτης, στους ήρωες του ισπανικού εμφυλίου, εκεί που δεν έχει κερδίσει ποτέ η Δεξιά, και στην περηφάνια της, την Ράγιο Βαγιεκάνο. Μια από τις πιο πολιτικοποιημένες ομάδες της Ευρώπης. Εκεί που παίχτες κι οπαδοί απεργούν παρέα. Εκεί που όλη η ομάδα εμποδίζει εξώσεις και μαζεύει χρήματα για τους φτωχότερους της περιοχής. Εκεί που όταν πήγε να γίνει μπαμ, μια μεταγραφή από το πάνω ράφι, του νεοναζιστή ποδοσφαιριστή, του Ζοζούλια, οι οπαδοί ακύρωσαν την υπογραφή του και δεν του επέτρεψαν ποτέ να μπει σε γήπεδο με την φανέλα με τον κεραυνό.