Το δυστύχημα που έγινε έγκλημα

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Παρ’ όλο που δικαιολογημένα η επικαιρότητα κυριαρχείται από τον πόλεμο, αξίζει να επανέλθουμε σε ένα δικό μας μεγάλο θέμα.
Αν υποθέσουμε ότι η σύγκρουση δύο τρένων είναι ένα τραγικό τροχαίο δυστύχημα, εντελώς παράλογο όμως αφού δυο αμαξοστοιχίες βρέθηκαν να κινούνται αντίθετα στην ίδια γραμμή, αυτά που επακολούθησαν δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία ότι κάποιοι κάτι θέλουν να κρύψουν.

Η φράση του Λάκη Λαζόπουλου «το δυστύχημα που έγινε έγκλημα», ειπώθηκε στην εκπομπή «Αντιθέσεις» του Γιώργου Σαχίνη, στις 27-02-26, στο Κρήτη TV και συμπυκνώνει πολύ χαρακτηριστικά όλα όσα διαδραματίστηκαν, πριν και μετά, από το τραγικό γεγονός των Τεμπών.
Για να κατανοήσουμε και να αντιληφθούμε πλήρως την αλήθεια της φράσης αυτής, αρκούν μερικά μόνο από τα πολλά αναπάντητα ερωτήματα:

Ποιανού «βύσμα» ήταν ο τραγικός σταθμάρχης; Διότι όταν τοποθετείται σε θέση ευθύνης ένας ανεπαρκής, επειδή απλά είναι «δικός σου», τότε σου αναλογεί ποσοστό ευθύνης για το όποιο αποτέλεσμα.

Γιατί τσιμεντώθηκε αμέσως ο χώρος; Δεν θα έπρεπε να είχε προστατευθεί, ως κόρη οφθαλμού, μέχρι να «μιλήσουν» τα όποια ευρήματα; Έτσι δεν γίνεται παντού;

Γιατί απαγορεύτηκαν οι νεκροψίες και καταστράφηκε το βιολογικό υλικό; 

Τρία χρόνια τώρα προσπαθούν να πιαστούν από κάπου οι ηρωικοί συγγενείς και συνεχώς τους ταλαιπωρούν. Από δικές τους έρευνες ήρθαν στο φως τόσα στοιχεία και όχι από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Πόσο φυσιολογικό ακούγεται;

Τι ήταν η μεγάλη πυρκαγιά και πυρόσφαιρα και από τι προήλθε;

 Όποιος ακούσει τα εκατέρωθεν επιχειρήματα κατανοεί ότι την αληθινή αιτία πρόκλησης του φαινομένου δεν μας την έχουν αποκαλύψει!

Γιατί όλα αυτά τα τραγελαφικά με τις εκταφές των θυμάτων, εδώ και τόσους μήνες; Πόσο ειδικός πρέπει να είναι κάποιος για να δεχτεί να εξεταστούν οι σωροί από κατάλληλα εργαστήρια, που να μπορούν να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες έρευνες στο σύνολό τους, όπως ζητούν οι συγγενείς;

Είναι τόσα πολλά τα ερωτήματα, που ακόμα και ο πιο αδαής εξανίσταται. Καταλαβαίνει ότι κάτι συμβαίνει. Κυρίως, ότι απουσιάζει η αλήθεια. Έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη.

Ο πόλεμος ως ευκαιρία για νέους πυρηνικούς πειραματισμούς

Από την πυρηνική ομπρέλα μέχρι το «πρασίνισμα» της πυρηνικής ενέργειας

Του Δημήτρη Γκάζη

Tο θέμα των πυρηνικών άνοιξε εκ νέου στην Ευρώπη, και στη χώρα μας, μέσα σε ένα περιβάλλον κλιμακούμενων γεωπολιτικών εντάσεων και ενεργειακής αβεβαιότητας. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και η κλιμακούμενη επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, αλλά και η συνολική αναδιάταξη των στρατηγικών ισορροπιών, επαναφέρουν στο προσκήνιο τόσο την πυρηνική αποτροπή όσο και την πυρηνική ενέργεια. Σε αυτό το πλαίσιο η Γαλλία προωθεί τη συζήτηση για μια «ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική πυρηνικής αποτροπής», ενώ παράλληλα αναζητά συμμάχους για να επαναφέρει την πυρηνική ενέργεια ως βασικό εργαλείο της ευρωπαϊκής ενεργειακής στρατηγικής στην πορεία απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Η Ελλάδα εμφανίζεται να εμπλέκεται και στα δύο επίπεδα. Από τη μία πλευρά βρίσκεται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, μεταξύ των χωρών που εξετάζουν στενότερη συνεργασία με τη γαλλική στρατηγική αποτροπής (σε συνέχεια άλλων αμυντικών και εξοπλιστικών συμφωνιών), με ερωτηματικό αν θα κληθεί να φιλοξενήσει και η ίδια γαλλικά συστήματα στο έδαφός της, σε μια περίοδο που η Ανατολική Μεσόγειος και η Κύπρος αποκτούν ιδιαίτερη σημασία ως κόμβοι στρατιωτικών και ενεργειακών σχεδιασμών.

Από την άλλη, η κυβέρνηση ανοίγει για πρώτη φορά συζήτηση για την πυρηνική ενέργεια. Μιλώντας στη Σύνοδο για την Πυρηνική Ενέργεια στο Παρίσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα θα συστήσει διυπουργική επιτροπή που θα εξετάσει την ανάπτυξη μικρών πυρηνικών αντιδραστήρων (SMRs). «Έχει έρθει η ώρα για τη χώρα μας να εξερευνήσει αν η πυρηνική ενέργεια και ειδικά οι αρθρωτοί αντιδραστήρες μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο», δήλωσε, προσθέτοντας ότι «σε καιρούς μεγάλων αναταραχών όλες οι επιλογές πρέπει να είναι στο τραπέζι».

3D-printed fake meat: The healthier, greener future of food?

 

Prime Minister Netanyahu visits Steakholder Foods to taste 3D printed cultivated fish!

Mercosur. Το τέλος του πρωτογενούς μας τομέα

Της Μαρίας Νεγρεπόντη - Δελιβάνη *

Η κυρία Ούρσουλα φον ντερ Λαιεν, ανυπόμονη για την άμεση εφαρμογή της συμφωνίας Mercosur δεν ανέμενε την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου όπου αυτή παραπέμφθηκε, και αντ’ αυτής ανήγγειλε την άμεση εφαρμογή της. Αγνόησε, έτσι, τις  οικονομίες, Γαλλία, Πολωνία, Ιρλανδία, Ουγγαρία και Αυστρία, που καταψήφισαν τη συμφωνία, καθώς  και το Βέλγιο που απείχε της ψηφοφορίας. Η χώρα μας ψήφισε υπέρ.

  

Υπενθυμίζω ότι πρόκειται για  συμφωνία ανάμεσα στην ΕΕ και στις χώρες της Νότιας Αμερικής Αργεντινή, Βραζιλία, Ουρουγουάη και Παραγουάη.

Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στην παγκόσμια οικονομία, όπου η ελευθερία των συναλλαγών δίνει τη θέση της στον προστατευτισμό,  η συμφωνία Mercosur αποτελεί την εξαίρεση, καθώς αναβιώνει  την ελευθερία των συναλλαγών.

Η συμφωνία αυτή υλοποιείται σε περίοδο, κατά την οποίαν η ΕΕ βρίσκεται σε δεινή θέση εξαιτίας του παραγκωνισμού της από  τις ΗΠΑ, της παρατεταμένης ύφεσης, του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία, των συνεπειών του πολέμου Ιράν-Ισραήλ, αλλά και εξαιτίας της απόφασής της να στρατιωτικοποιηθεί, αναμένοντας τα φουσάτα της Ρωσίας.

Καθώς οι επί μέρους ευρωπαϊκές οικονομίες είναι, σε σημαντικό βαθμό, ανομοιογενείς, τα  υποτιθέμενα οφέλη από την Mercosur, όπως και οι αναμενόμενες  δυσμενείς επιπτώσεις, δεν μπορεί να  είναι κοινές για το σύνολο των κρατών-μελών της ΕΕ.

Μητσοτάκης, 2024: «Α, θα βάλετε πλαφόν στα κέρδη... Τι ωραία που τα λέτε...»

Αν η Ολλανδία είχε "ακρίβεια Ελλάδας"…

Ποιο θα ήταν το κόστος στην Ολλανδία αν είχε την ακρίβεια που έχει η Ελλάδα;

 Ενοίκιο → 1.600€ / 1 υπνοδωμάτιο κέντρο
 Γάλα → 3,40€ / λίτρο
 Ψωμί → 4,05€ / 500γρ.
 Αυγά → 10€ / δωδεκάδα
 Ελαιόλαδο → 29€ / λίτρο
 Βενζίνη → 6,10€ / λίτρο
 Κινητό → 80€ / μήνα
 Λογαριασμοί σπιτιού → 605€ / μήνα
 Internet → 92€ / μήνα
 Καφές → 11€ / μεσαίο μέγεθος
 Σινεμά → 26€ / εισιτήριο
 Βρεφικό γάλα → 65€ / 800γρ.
 Πάνες μωρού → 21€ / 30 τεμάχια

Από 10% έως... 440% πιο ακριβά!

Πλαφόν σε τρόφιμα

Ακούει κανείς;

Χτύπημα πάλι στην Γάζα

Η κυβέρνηση οργάνωσε συνέδριο για την αλήθεια και την παραπληροφόρηση και δεν είναι ανέκδοτο…

Δεύτερη ημέρα του συνεδρίου "Athens Alitheia Forum", στην Αθήνα, Τετάρτη 11 Μαρτίου 2026. Στο πλαίσιο του συνεδρίου ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συμμετείχε σε συζήτηση με τον Γιάννη Θεοχάρη, Καθηγητή Ψηφιακής Διακυβέρνησης και κάτοχο της ομώνυμης έδρας στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου, και τον Γιάννη Πρετεντέρη, εκδότη της εφημερίδας "Το Βήμα", Τετάρτη 11 Μαρτίου 2026. (ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)

Η κυβέρνηση που επί επτά χρόνια έχει επιβάλει μια πρωτόγνωρη «μονοφωνία» στα μέσα ενημέρωσης, η κυβέρνηση με τις «λίστες Πέτσα» και τις χρηματοδοτήσεις μέσων ενημέρωσης, η κυβέρνηση που ελέγχει όχι μόνο την κρατική αλλά και την ιδιωτική διαφήμιση, η κυβέρνηση που παρακολουθούσε δημοσιογράφους, η κυβέρνηση που ανέθεσε σε ιδιώτες τον έλεγχο της αξιόπιστης πληροφόρησης, η κυβέρνηση που δεν έχει διστάσει να πει ψέματα για γεγονότα που αποκαλύφθηκαν από δημοσιογράφους με αποδείξεις, η κυβέρνηση που έχει κάνει την απόκρυψη γεγονότων «ευαγγέλιο» και την τακτική «δεν ξέρω δεν απαντώ» κανόνα, οργάνωσε συνέδριο με τίτλο Athens Alitheia Forum!

Τα όσα ετοιμάζει η κυβέρνηση για όσους δεν συμβαδίζουν με τη δική της  «αλήθεια» δεν θα είναι ευχάριστα. Η  εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ , που έχει αναδείξει το θέμα όπως πρέπει τα επισημαίνει :

Κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος συνιστά η γκεμπελικής έμπνευσης μεθόδευση της κυβέρνησης να ποινικοποιήσει την αντικυβερνητική άποψη και τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις!

Στην Ελλάδα του 2026 η μία και… μοναδική «Αλήθεια» έχει ονοματεπώνυμο. Λέγεται «Κυριάκος Μητσοτάκης». Επιβεβαιώθηκε στο συνέδριο Athens Alitheia Forum, που ξεκίνησε χθες στο «Intercontinental» και ολοκληρώνεται σήμερα, από το υστέρημα του Ελληνα φορολογουμένου.

• Γράφουν οι Βασίλης Γαλούπης, Ιωάννα Τσέφλιου
• 
  

Ενα ποσό 180.000 ευρώ κατασπαταλήθηκε, αν όχι πετάχτηκε, από τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας του Παύλου Μαρινάκη, για να εξυπηρετήσει αυστηρά τους σκοπούς της σκληρής προπαγάνδας υπέρ του Κυριάκου, με στόχο να σφραγιστεί κάθε χαραμάδα πραγματικής ενημέρωσης στη χώρα.

Με χορηγούς την ΕΡΤ και το ΑΠΕ, που υπάγονται απευθείας στον Ελληνα πρωθυπουργό, το συνέδριο έχει στόχο να ολοκληρώσει τον μηχανισμό χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Στο Μαξίμου δεν αρκούν οι «λίστες Πέτσα» προς τα ΜΜΕ. Τα πληρωμένα τρολ για «δολοφονίες χαρακτήρων». Ο νόμος για τα fake news με επιλεκτικές συλλήψεις και φυλακίσεις. Τα ελληνικά hoaxes που πάντα λοξοκοιτούν υπέρ της ελληνικής κυβέρνησης.

Αμερικανο-ισραηλινό έγκλημα στην Τεχεράνη! Εικόνες αποκάλυψης από τον βομβαρδισμό των διυλιστηρίων

Όσο οι ημέρες περνούν και οι «στόχοι» Τραμπ-Νετανιάχου στο Ιράν δεν επιτυγχάνονται, οι βομβαρδισμοί εντείνονται και οι στόχοι που επιλέγονται θέτουν πλέον σε ακόμη μεγαλύτερο  κίνδυνο τη ζωή αμάχων. Άνθρωποι σκοτώνονται κι άλλοι πολλοί εκτείθενται σε άκρως επικίνδυνες για τη ζωή τους καταστάσεις. Οι εικόνες από τον βομβαρδισμό διυλιστηρίων στην Τεχεράνη είναι συγκλονιστικές . Μέχρι στιγμής η κατ’  επιλογή «ευαίσθητη Δύση» δεν έχει πει κουβέντα. Όσο για την ελληνική κυβέρνηση δεν γνωρίζουμε ακόμη αν έχει συνειδητοποιήσει τι υποστηρίζει και ποιο θα είναι το κόστος των αποφάσεων της.

Ο νταής…

10 συμβουλές για να καλύπτεις την επίθεση στο Ιράν όπως κάνουν τα "έγκυρα" δυτικα ΜΜΕ

Από τη δημοσιογράφο Φραγκίσκα Μεγαλούδη

1. Όταν βομβαρδίζεται το Ιράν, μην αναφέρεις ποιός το κάνει.  Ποτέ μην γράψεις «Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ βομβάρδισαν…».   Προτίμησε: «Εκρήξεις συγκλόνισαν την Τεχεράνη» ή  Σκοτώθηκαν δεκάδες σε επιθέσεις». Οι πύραυλοι εμφανίζονται μόνοι τους (ενίοτε και οι άνθρωποι - στο Ιράν - σκοτώνονται μόνοι τους). 

2. Πρόσθεσε πάντα “σύμφωνα με ιρανικά κρατικά μέσα”.  Ακόμη κι αν μιλάμε για αριθμό νεκρών παιδιών. Η λέξη “κρατικά” φτάνει για να δείξεις ότι η είδηση δεν είναι αξιόπιστη (αφού το λένε οι Ιρανοί και όχι οι New York Times ψέμα είναι)

3. Αντί για “παράνομη επίθεση”, γράψε “κλιμάκωση”.   Η νομιμότητα δεν χρειάζεται ανάλυση. Όλα είναι απλώς “εντάσεις στην περιοχή”. Τις οποίες βέβαια προκάλεσε το Ιράν. 

4. Αν το Ιράν απαντήσει, χρησιμοποίησε ενεργητική φωνή και δείξε τον αποτροπιασμό σου.  «Το Ιράν εξαπέλυσε επίθεση», «Το Ιράν έπληξε»,  «Το Ιράν σπέρνει χάος».

5. Χρησιμοποίησε συναισθηματική περιγραφή μόνο για τα “σωστά” θύματα : 

Αν πληγεί ισραηλινή πόλη: «Τρόμος», «φρίκη», «ισοπεδωμένο σχολείο». 

Αν πληγεί ιρανική πόλη: «Στρατιωτικές εγκαταστάσεις επλήγησαν»

Με ηγεσίες στην υπηρεσία ξένων δεν υπάρχει άμυνα

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η Ελλάδα, αφού βιάστηκε εδώ και πολλά χρόνια να το θάψει, αποφάσισε ξαφνικά να «αναστήσει εκ νεκρών» το «ενιαίο αμυντικό δόγμα». Θα στείλει λέει, δύο φρεγάτες και τέσσερα αεροπλάνα να υπερασπιστούν την Κύπρο.

Το δόγμα όμως φτιάχτηκε για να αμυνθούν Ελλάδα και Κύπρος κατά της τουρκικής απειλής. ‘Όχι για να βοηθήσουν σε απρόκλητες επιθέσεις τρίτων κρατών εναντίον φιλικών προς τον ελληνισμό δυνάμεων.

Φυσικά η φρεγάτα και τα αεροπλάνα δεν μπορούν να αναχαιτίσουν drones και πυραύλους που δεν καταφέρνει να αναχαιτίσει ούτε ο πολυδιαφημισμένος, αλλά αρκετά τρύπιος κατά τα φαινόμενα «Σιδερένιος Θόλος».

Το πιθανότερο είναι ότι οι διοικούντες, για λογαριασμό ΗΠΑ και Ισραήλ, το κράτος μας και τις ένοπλες δυνάμεις του βρήκαν την ευκαιρία να στείλουν ελληνικές δυνάμεις κοντύτερα στο θέατρο του πολέμου, μπας και τις χρειαστεί ο δήθεν «στρατηγικός σύμμαχος», το γενοκτονικό Ισραήλ. Το ίδιο Ισραήλ που ήταν πίσω από το κυπριακό και την εισβολή της Τουρκίας, πίσω από το σχέδιο Ανάν, αν όχι και τα Μνημόνια, ελέγχει και παρακολουθεί τα πάντα και τους πάντες σε Ελλάδα και Κύπρο και τώρα μοιάζει να θέλει να αποικίσει την Κύπρο! Με τέτοιους συμμάχους τι να τους κάνεις τους εχθρούς;

Που άλλωστε θα πάνε τα πλοία και τα αεροπλάνα; Στη ναυτική βάση Φλωράκης που έχει παραχωρηθεί από την Κύπρο σε αμερικανικά και ισραηλινά πλοία και στην αεροπορική βάση Ανδρέας Παπανδρέου που ετοιμάζουν για να δώσουν στους Αμερικανούς! Αποικία έκαναν ξανά το νησί, το πούλησαν οι διοικούντες και τώρα τρέμουν για τις συνέπειες. Γέμισαν την Κύπρο Αμερικανούς, Ισραηλινούς, Βρετανούς και Γάλλους και ξύνουν το άδειο κεφάλι τους να καταλάβουν γιατί έγιναν στόχος.

Μια εβδομάδα πόλεμος κι όλα δείχνουν ότι το σχέδιο άλωσης του Ιράν «στραβώνει»

Του Στάθη Σταυρόπουλου 

Δεν πάει μαλά ο Κουροπάτκιν…

Οι ΗΠΑ (κι όχι ο Τραμπ μόνον) εξαπέλυσαν έναν προαναγγελθέντα πόλεμο.

Προφανώς έχοντας ορισμένους στρατηγικούς στόχους.

Αν ο πρώτος (και λογικός) στόχος ήταν με ένα συντριπτικό χτύπημα να καταρρεύσει το καθεστώς, απέτυχαν.

Παρότι οι ΗΠΑ μαζί με το Ισραήλ αποκεφάλισαν με ένα γκανκστερικό χτύπημα το σύνολο της ηγεσίας του Ιράν, παρά το μαζικό κύμα δολοφονιών που ακολούθησε, το καθεστώς δεν κατέρρευσε.

Ο επόμενος διακηρυγμένος στόχος ήταν η πλήρης καταστροφή των πυρηνικών δυνατοτήτων του Ιράν – ούτε αυτός επετεύχθη, για την ώρα τουλάχιστον. Όπως ούτε και η ικανότητά του να καταφέρνει χτυπήματα.

Οι εκκλήσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ για εξέγερση των Ιρανών και ανατροπή του καθεστώτος εκ των έσω, απέτυχαν παταγωδώς.

Μία εβδομάδα μετά την έναρξη του πολέμου το Ιράν εξακολουθεί να ανθίσταται, να εμπλέκει τις συμμαχίες των ΗΠΑ χώρες του Κόλπου στις εχθροπραξίες (ενώ διαθέτουν ασθενή άμυνα), να προκαλεί απώλειες Αμερικανών στρατιωτικών, να ελέγχει τα στενά του Ορμούζ, να προκαλεί ταραχή στη διαμετακόμιση πετρελαίου και φυσικού αερίου, να αναστατώνει τις αγορές και να χτυπάει με πυραύλους το Ισραήλ.

Διασυρμός Ευαγγελάτου από τον καθηγητή Κοσματοπουλο. Προσπάθησε να του «δολοφονήσει» τον χαρακτήρα του

 

Με τη σφουγγαρίστρα στο χέρι

Ο Ρομπέρτο Μπενίνι μιλάει για τον πόλεμο

 

Ευκαιρία για να απαλλαγεί η Κύπρος από τις βρετανικές βάσεις

Του Κώστα Βενιζέλου

Οι βρετανικές βάσεις -όχι για πρώτη φορά- βάζουν στο κάδρο των περιφερειακών συγκρούσεων την Κύπρο. Αναλαμβάνουν δράσεις που προφανώς ξεπερνούν το πλαίσιο λειτουργίας τους και ενεργούν αγνοώντας την Κυπριακή Δημοκρατία

Η πτώση στρατιωτικού drone, στον αεροδιάδρομο Ακρωτηρίου, έγινε μερικές ώρες μετά που ο Βρετανός Πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ, σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του είπε ότι η χώρα του έχει παραχωρήσει στις ΗΠΑ άδεια να χρησιμοποιήσουν βρετανικές βάσεις για επιχειρήσεις κατά των αποθηκών των ιρανικών πυραύλων. Ακολούθησαν κι άλλα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Αυτών προηγήθηκε και η δήλωση του υπουργού Άμυνας της Βρετανίας, Τζον Χίλι ότι, δυο πύραυλοι που εκτοξεύθηκαν από την Τεχεράνη ήταν συστημένοι να χτυπήσουν τις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο. Κατευθύνονταν, είπε, προς την Κύπρο. Αυτήν την αναφορά το Λονδίνο την πήρε αργότερα πίσω, ενώ υπήρξε και επικοινωνία της Λευκωσίας στο ψηλότερο επίπεδο.

Οι βρετανικές βάσεις κάνουν την Κύπρο στόχο

Προφανώς εάν δεν υπήρχαν οι βρετανικές βάσεις στο νησί δεν θα υπήρχε θέμα, ούτε και θα στοχοποιείτο η Κύπρος. Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που εμπλέκουν την Κύπρο επειδή λειτουργούν οι στρατιωτικές βάσεις των Βρετανών, που έχουν ενεργό ρόλο στα τεκταινόμενα στην περιοχή. Υπενθυμίζεται ότι τον Ιούνιο του 2024 ο ηγέτης της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα, ο οποίος σκοτώθηκε αργότερα από τους Ισραηλινούς, απείλησε την Κύπρο. Σημειώνεται δε ότι, η κατοχική πλευρά, διά του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, έδωσε συνέχεια στις απειλές Νασράλα εντάσσοντας στο αφήγημα και την Ελλάδα.

Αμνησία για την τουρκική εισβολή, όλοι θυμήθηκαν την Κύπρο μόνο για τις βρετανικές βάσεις!

Του Στάθη Σταυρόπουλου

Βάσεις και Κατεχόμενα

Η Αγγλία είχε γεμίσει την Κύπρο αγχόνες.

Στη συνέχεια ενεργοποίησε τον τουρκικό παράγοντα και τον αξιοποίησε για να πετύχει την διαίρεση της μαρτυρικής Νήσου.

Μετά την Ανεξαρτησία της Κύπρου και την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Βρετανία συνέχισε την Κατοχή κυπριακού εδάφους υπό τη μορφή Κυρίαρχων Βάσεων σε καθεστώς βρετανικού εδάφους. Χωρίς, τέλος, η Αγγλία να κουνήσει το δακτυλάκι της όταν εκδηλώθηκε ο Αττίλας το 1974.

Η βάση των Άγγλων δέχτηκαν επίθεση από ιρανικά ντρόουν, το ένα την πέτυχε!

Ξεφτιλίζοντας την αεράμυνα της κάποτε ηρωικής RAF.

Αμέσως, ο «Κίμων» και η φρεγάτα «Ψαρά», συν τέσσερα F-16 Viper, έσπευσαν στην Κύπρο για να υπερασπιστούν τη βρετανική Βάση που μόνη της δεν μπόρεσε.

Τη βρετανική Βάση ή την Κυπριακή Δημοκρατία;

Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ήταν στόχος. Όταν όμως αμερικανικά μαχητικά αιτήθηκαν τη χρήση της Βάσης ή την απαίτησαν ή τη χρησιμοποιούν ήδη, ο εναέριος χώρος της Κύπρου παραβιάστηκε και η Βάση χτυπήθηκε.

Και έτσι η Κύπρος βρέθηκε στη ζώνη του πολέμου εν μία στιγμή.

Σαν έτοιμη από καιρό, η Ούρσουλα φον ντερ Ράϊχ δήλωσε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα σταθεί στο πλευρό του κράτους-μέλους που δέχτηκε πλήγμα στο έδαφός του. Μπράβο!

Ποιος ήταν ο ξεχωριστός Τζέημς Πέτρας

Του Βασίλη Ασημακόπουλου

Υπήρξε ένας σημαντικός μαρξιστής και μάχιμος διανοούμενος του καιρού μας. Έχοντας γεννηθεί στις ΗΠΑ, από Έλληνες γονείς από την Λέσβο, μετανάστης 2ης γενιάς. Καθηγητής Κοινωνιολογίας της Ανάπτυξης στο State University of New York, Binghamton. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί μεταξύ άλλων στα περιοδικά Μonthly Review, New Left Review, Le Monde Diplomatique. Με τροτσκίζουσα ιδεολογική καταγωγή, περνά στο νεομαρξιστικό ρεύμα μητρόπολη-περιφέρεια τη δεκαετία του ’60, στη θεωρία της εξάρτησης, στη σχολή του ανεξάρτητου σοσιαλιστικού περιοδικού Μonthly Review (Πωλ Σουήζυ, Πώλ Μπαράν, Σαμίρ Αμίν, Αντρέ Γκούντερ Φρανκ, Κώστας Βεργόπουλος).

Στο σημείο αυτό μπορεί να ανιχνευθεί μια αντίστοιχη ιδεολογική διαδρομή με εκείνη του Ανδρέα Παπανδρέου και ίσως αυτό να ήταν ένα επιπλέον στοιχείο που τους έφερνε κοντά. Ο Πέτρας ανήκε στην παράδοση του κριτικού μαρξισμού, όπως ιδίως αυτός διαμορφώθηκε στα κινήματα του “παγκόσμιου 68”, διατηρώντας και τις δύο αυτές ιδιότητες στην ενότητά τους και μετά τους “σεισμούς του ‘89”, επικαιροποιώντας διαρκώς την ιδεολογικο-πολιτική του ταυτότητα μέχρι το τέλος της ζωής του, σταθερά σε αντιιμπεριαλιστική και ταξική οπτική.

Μολονότι πανεπιστημιακός, δεν τον χαρακτήριζε ο “ακαδημαϊσμός”. Απεναντίας η πολιτική-κινηματική του δραστηριοποίηση, αποτέλεσε ένα σταθερό στοιχείο που εγγράφεται στις αναλύσεις του, καθιστώντας αυτές ιδιαίτερα διεισδυτικές σε πολλά σημεία λόγω ακριβώς της κοινωνικής του γείωσης.

Η διαδρομή του, χαρακτηρίζεται από τη μελέτη και την ενεργό συμμετοχή του σε εγχειρήματα σοσιαλιστικής μετάβασης, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη Νότια Αμερική. Είναι στη Χιλή την περίοδο του Σαλβαδόρ Αλιέντε, 1970-1973, κινούμενος μεταξύ του σοσιαλιστικού κόμματος και του MIR (Κίνημα Επαναστατικής Αριστεράς), στο πλαίσιο της Λαϊκής Ενότητας και ειδικότερα βρίσκεται στο Σαντιάγο την 11η Σεπτεμβρίου 1973, ημέρα του πραξικοπήματος και δολοφονίας του Αλιέντε. Θα έχει παρουσία και στο εγχείρημα της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας του Ούγκο Τσάβες την 1η δεκαετία του 21ου αιώνα.

Über Alles: Οι Λίστες Epstein και το θλιβερό καρναβάλι της παγκόσμιας ελίτ

Του Γιάννη Παπαμιχαήλ*

Τα αμέτρητα δεδομένα της λίστας Epstein έκαναν το δυτικό κόσμο να παραμιλάει – λες και δεν το περίμενε. Ωστόσο, εδώ και πολλές δεκαετίες αρκετοί φιλόσοφοι, πολιτικοί επιστήμονες και καλλιτέχνες είχαν προειδοποιήσει: η δυτική μεταφυσική του ριζικού ατομισμού, του έρωτα για τον εαυτό, του άκρατου ναρκισσισμού, αυτός ο απόλυτος εγωισμός που καταλήγει γρήγορα σε έναν ηδονισμό ικανό να θυσιάσει και να ποδοπατήσει τον άλλο και όλο τον κόσμο, αρνούμενος κάθε ηθική αναστολή, είναι το μηδενιστικό αξιακό πλαίσιο που ιστορικά συνδέθηκε με την ανάπτυξη ενός «γυμνού» καπιταλισμού. Με πρώτο ίσως τον Μαρκήσιο Ντε Σαντ, αυτή η δυναμική της βύθισης των Φώτων (και του διαφωτισμού) στα σκοτάδια και την «άβυσσο της ψυχής του ανθρώπου», όπως λέμε, δηλαδή η αναζήτηση της ηδονής και της ικανοποίησης στην καταστροφή, υπήρξε ένα θέμα φιλοσοφικού αναστοχασμού και πολιτικού προβληματισμού. Ο πολιτισμός, ιδιαίτερα εκείνος που απορρέει ρομαντικά και «αναγενησιακά» από την αρχαιοελληνική πλατωνική και αριστοτελική παράδοση, ήταν εκείνος που λειτούργησε πρώτος σαν ηθικό φρένο, σαν καταστολή του εγωκεντρικού σαδικού πάθους των ανθρώπινων «υπέρ φύσιν ζώων» και επέτρεψε να σκεφτούμε ανθρωπολογικά τους όρους της συμβίωσης και της συνεργασίας στις ανθρώπινες κοινότητες. Χρειάστηκε βέβαια γι’ αυτό μια ιεροποίηση των πλαισίων της κανονικότητας. Μια παράδοση ηθική και ταυτόχρονα λογική, κοινή και σεβαστή από όλους. Η ιδέα του Καλλικλή (Πλάτωνος, Γοργίας) ότι μπορούμε να καταστρέψουμε εγωιστικά τα πάντα και τους πάντες, φύση και ανθρώπους, για να διατηρήσουμε ή να αυξήσουμε την χαρά του ατομικού κέρδους (ή, με σημερινούς όρους, για να παράγουμε περισσότερα εμπορεύματα, παρέχοντας στα άτομα, παραγωγούς ή καταναλωτές, την ψευδαίσθηση της αυτοεκπλήρωσης κλπ), ήταν στις παραδοσιακές κοινωνίες μια ιδέα κατάπτυστη ηθικά, παράλογη, ανίερη και απαράδεκτη. Βέβαια, η προκλητική ιεροσυλία από τις ελίτ ήταν πάντα πιθανή. Όμως, σε κάθε συγκροτημένη κοινωνία ήταν εξίσου πιθανό ότι οι ιερόσυλοι, (με ηθικούς όρους μηδενιστές, με πολιτικούς εν δυνάμει προδότες), δεν θα ξέρουν στο τέλος που να κρυφτούν (κάτι θα είχε να πει περί αυτού ο Αλκιβιάδης…)

Ας ακολουθήσουμε τι έθιμο του πετάγματος του αετού... πιο ολοκληρωμένο!

Ιστορικές αβλεψίες

Του Γιώργου Μαργαρίτη 

(Το παρόν σημείωμα προτάθηκε σε γνωστή εφημερίδα και απορρίφθηκε. Το αναρτώ λοιπόν στον παρόντα δημόσιο διάλογο)  

Η "προσαρμογή" της ιστορίας του τελευταίου παγκόσμιου πολέμου στην χώρα μας στην κατεύθυνση της βελτίωσης της εικόνας της γερμανικής κατοχής έχει κάποιο νόημα όταν προέρχεται από την Γερμανική Πρεσβεία ή άλλους γερμανικούς οργανισμούς που εύλογα επιζητούν την άμβλυνση των εντυπώσεων για την απάνθρωπη γερμανική κατοχική πολιτική. Αδυνατώ να κατανοήσω όμως τους λόγους για τους οποίους εγχώριοι ιστορικοί επιδίδονται πεισματικά στην ίδια αυτή προσπάθεια.  

Ανθολογώ επιλεκτικά από συνέντευξη  σε γνωστό ενημερωτικό ιστότοπο.

. 

«....οι Γερμανοί κατακτητές, ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο της κατοχής, πήραν το «πάνω χέρι» της Αθήνας τα τάγματα των SS».

Την περίοδο αυτή «έχουμε την εκτόξευση των ομαδικών εκτελέσεων, του αριθμού των εκτελεσμένων, γιατί τα SS δεν εφάρμοζαν τις τακτικές των γερμανικών στρατοδικείων. Δηλαδή για να καταδικαστεί κάποιος σε θάνατο έπρεπε να περάσει από κάποιο γερμανικό στρατοδικείο που έδινε έστω κάποιες ελάχιστες εγγυήσεις, ότι κάποιος θα μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του».

Τα SS αντιθέτως, όπως τονίζει, εφάρμοζαν την τακτική των αντιποίνων. «Για οποιαδήποτε αντιστασιακή ενέργεια, έπαιρναν από τη μεγάλη δεξαμενή κρατουμένων που είχαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Χαϊδαρίου, που ήταν υπό τη διοίκηση των SS και τους μετέφεραν προς εκτέλεση στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής»....". 

Τα παραπάνω έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τα γεγονότα. Δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται για αβλεψία ή για κάτι άλλο. Πάντως με τον τρόπο που δίνονται  μεταθέτουν τις ευθύνες των γερμανικών εγκλημάτων στα Ες Ες και απαλλάσουν της ευθύνης τον τακτικό γερμανικό στρατό και, ως εκ τούτου το γερμανικό κράτος. Στην πραγματικότητα οι μαζικές εκτελέσεις είναι -με την εξαίρεση του Διστόμου- έργο του τακτικού στρατού (Βέρμαχτ) και όχι τμημάτων των Ες Ες.   

Οι 200 της Καισαριανής: Νικώντας το θάνατο μ΄ ένα μόνο βλέμμα! Βασιλική Λάζου

 

Οι φωτογραφίες των 200 πατριωτών, λίγο πριν την εκτέλεση τους από τους Γερμανούς στην Καισαριανή, προκάλεσαν συγκίνηση σ’ όλη την Ελλάδα. Ανατριχίλα προκάλεσαν τα σχόλια μιας θλιβερής αλλά θορυβώδους μειοψηφίας που έσπευσαν είτε να αμφισβητήσουν, είτε να χλευάσουν και να απαξιώσουν τη θυσία των 200, μόνο και μόνο επειδή στη συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν κομμουνιστές!

Η στρατηγική Kipper: Πώς να κρύβεις την ουσία με θόρυβο

Το «brutal θέατρο» δεν είναι ιδεολογία είναι τεχνική

Του Απόστολου Αποστόλου *

Στην εποχή μας, η πολιτική δεν χρειάζεται επιχειρήματα. Χρειάζεται σκηνικά. Δεν χρειάζεται πρόγραμμα. Χρειάζεται φώτα, κάμερες και θυμό. Η δημόσια σφαίρα έχει μετατραπεί σε μια σκηνή όπου η ένταση μετριέται σε ντεσιμπέλ και η «αλήθεια» σε likes. Αυτό που η ηθοποιός Ursina Lardi περιέγραψε σε ομιλία της στη Μπιενάλε Θεάτρου του 2025 ως «βάναυσο θέατρο» δεν είναι μια μεταφορά για τους ευαίσθητους. Είναι η ακριβής περιγραφή του τρόπου με τον οποίο ασκείται πλέον η πολιτική, ως μια επιθετική, ωμή παράσταση, όπου η ουσία θυσιάζεται στον βωμό της εικόνας.

Το «brutal θέατρο» δεν είναι ιδεολογία είναι τεχνική. Δεν έχει πρόγραμμα, έχει σκηνοθεσία. Δεν ενδιαφέρεται για τη λύση ενός προβλήματος, αλλά  ενδιαφέρεται για την παραγωγή ενός επεισοδίου. Η πολιτική συζήτηση δεν είναι πια ανταλλαγή επιχειρημάτων αλλά διαγωνισμός επιθετικότητας, ποιος θα προσβάλει καλύτερα, ποιος θα εξευτελίσει πιο θεαματικά, ποιος θα βγάλει την πιο κοφτερή ατάκα που θα παίξει σε επανάληψη στα δελτία.

Στην Ελλάδα, βεβαίως, δεν χρειαζόμασταν τη διεθνή σκηνή για να ανακαλύψουμε τη θεαματοποίηση. Εδώ το θέατρο ήταν πάντα λαϊκό άθλημα, απλώς τώρα έχει χάσει κάθε ίχνος μέτρου. Η Βουλή θυμίζει συχνά σκηνή επαρχιακού θιάσου που παίζει διαρκώς την ίδια παράσταση, αγανάκτηση, καταγγελία, ηθικός πανικός. Σκηνικά λιτά, λόγος υπερφίαλος, χειροκρότημα από τους κομπάρσους των κοινωνικών δικτύων.

Σελίδες…

Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στην Κούβα

Στην γενοκτονία των Παλαιστινίων από τον Νετανιάχου έρχεται να προστεθεί ο στραγγαλισμός της Κούβας από τον Τραμπ.

Όλα τα βλέμματα τώρα είναι στραμμένα στην Κούβα.

Λαοί και κυβερνήσεις στέκονται στο πλάι του δοκιμαζόμενου κουβανικού λαού, αντιτιθέμενοι στην νεοαποικιοκρατία του Τραμπ.

Ήδη το Μεξικό σπάει τον αποκλεισμό και στέλνει στο νησί δύο πλοία με 800 τόνους τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης.

«Επειδή δεν μπορείς να στραγγαλίσεις έναν λαό έτσι» δήλωσε η πρόεδρος του Μεξικού Κλαούντια Σάινμπαουμ, προσθέτοντας ότι η αποστολή βοήθειας αποτελεί μέρος της ιστορικής αλληλεγγύης του μεξικανικού λαού προς τον κουβανικό λαό. Η πρόεδρος του Μεξικού καταδίκασε  το εκτελεστικό διάταγμα του Τραμπ που επιβάλλει κυρώσεις σε χώρες που πωλούν πετρέλαιο στην Κούβα.

Αυτή τη στιγμή ετοιμάζονται νηοπομπές με ανθρωπιστική βοήθεια απ' όλο τον κόσμο.

Όλοι τώρα κοιτάμε και προς την Κούβα.

Το εμπάργκο πρέπει να αρθεί, ο αποκλεισμός πρέπει να τερματιστεί.

Όχι στην νέο-αποικιοκρατία των ΗΠΑ.

Γεμίσαμε καρνάβαλους....

Ποιος ήταν ο φωτογράφος των εκτελέσεων της Καισαριανής: Οι ιδιαιτερότητες της συλλογής του

Του Μιχάλη Γελασάκη

Η ταυτότητα, η διαδρομή και τα κίνητρα του γερμανού υπολοχαγού Χέρμαν Χένερ

Δύσκολα δεν θα είδε κάποιος αυτές τις μέρες το πρόσωπο του θανάτου στο Χαϊδάρι και στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, μπροστά από τον φωτογραφικό φακό. Υπάρχει όμως και το αντίστοιχο πρόσωπο πίσω από αυτόν.

Ο άνθρωπος που είχε την ιδέα, την ψυχραιμία, την ψυχρότητα ή την εντολή να καταγράψει με τον φακό του το σκηνικό των εκτελέσεων και τα πρόσωπα των μελλοθανάτων. Εκείνος που κρατούσε επί χρόνια το άλμπουμ του ως προσωπικό κειμήλιο, μέχρι να αλλάξει χέρια και να φτάσει ως αντικείμενο δημοπρασίας στη δημοσιότητα.

Από φόβο, από ντροπή, από την αίσθηση ότι κρατάει στα χέρια του κάτι καλλιτεχνικό, από την ηδονή που προκαλούσε στους Ναζί ο θάνατος; Ποιος ξέρει; Πάντως, μέχρι πριν από μία εβδομάδα θεωρούσαμε την ύπαρξη φωτογράφου την ώρα της εκτέλεσης μόνο κινηματογραφικό εύρημα στην τελευταία ταινία του Παντελή Βούλγαρη.

Το να είσαι ο φωτογράφος αυτής της διαδικασίας, από τη στιγμή κιόλας της μεταγωγής, είναι σαν να πατάς τη σκανδάλη πρώτος. Νωρίτερα από τους παρατεταγμένους στρατιώτες. Ο τρόπος δε που το έκανε ο συγκεκριμένος φανερώνει κάποιον που ηδονίζεται καταγράφοντας ή θεωρεί πως κάνει κάποιου είδους τέχνη… Δεν ήταν από κάπου μακριά που τράβηξε μια γρήγορη εικόνα.

Ηθελε να φαίνονται τα πρόσωπα εκείνων που σε λίγη ώρα, ο καθένας με τον τρόπο του, θα στέκονταν απέναντι στις σφαίρες. Να τους καταγράψει από τη στιγμή που «στ’ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή». Ενδεχομένως να τους έχει καταγράψει και νεκρούς. Ηθελε να τους έχει σε πρώτο και δεύτερο πλάνο. Να έχει προοπτική… Σαν φωτογραφική άσκηση.

Ηθελε να κοιτάξουν τον φακό, να τραβήξει μια καλή πόζα… Με τους συνυπεύθυνους να φαίνονται επιβλητικοί μέσα στα κάδρα του. Πόση διαστροφή μπορεί να κρύβεται σε μια ιστορία που επιστρέφει;

Σκάνδαλο Παναγόπουλου: Η «επιχειρηματική» διάσταση του εργατοπατερισμού

Του Παύλου Δερμενάκη

Tην τελευταία περίοδο οι ανακατατάξεις στο ελληνικό πολιτικό σύστημα έχουν φέρει «στην επιφάνεια» διάφορες υποθέσεις ή / και σκάνδαλα. Η υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλου, είναι μία από αυτές. Το θέμα αφορά την ποινική διερεύνηση σε βάρος του Γ. Παναγόπουλου και άλλων για χρήματα μέσω «εκπαιδευτικών» σεμιναρίων και προγραμμάτων «κατάρτισης». Πρόκειται για ένα πακτωλό χρημάτων που διακινήθηκαν μέσω της ΓΣΕΕ για να καταλήξουν σε συγκεκριμένες τσέπες. Επίσης προκύπτει από πολλές πλευρές πως στο συγκεκριμένο σκάνδαλο είναι μπλεγμένα και κυβερνητικά παιδιά.

Σκανδαλώδεις διαδικασίες

Σύμφωνα με την έκθεση της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου (Βρώμικου) Χρήματος (πόρισμα Βουρλιώτη) ο Γ. Παναγόπουλος, αλλά και άλλοι, ελέγχονται για δύο κακουργήματα: υπεξαίρεση και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Επιβεβαιώνοντας το πόρισμα η Οικονομική Εισαγγελία έχει ήδη διατάξει επείγουσα προκαταρκτική έρευνα τα δύο αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα.

Φυσικά σε τέτοιες δουλειές δεν εμπλέκεται μόνο ένα άτομο, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Γ. Παναγόπουλος, αλλά υπάρχει και συνεργάζεται μαζί του ένας ολόκληρος μηχανισμός που ξεκινά από τον κρατικό μηχανισμό, συμπεριλαμβανομένων και πολιτικών προσώπων, για να φτάσει μέχρι τη «διεκπεραίωση» του έργου και τους «ελέγχους» υλοποίησης. Έτσι στην υπόθεση Παναγόπουλου μαζί του ελέγχονται και άλλα πρόσωπα που συμμετείχαν στην διαδικασία.

Στόχος το σύνηθες στην ελληνική οικονομική διαδικασία διαχείρισης δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων. Να φαγωθούν τα χρήματα χωρίς ή έστω με μηδαμινή παραγωγή έργου και φυσικά πολύ μακριά από τα τελικά οφέλη που θα έπρεπε να έχει η οικονομία και οι εργαζόμενοι μέσω αυτών των διαδικασιών.

Μηχανισμός μέσω του οποίου στήθηκαν αυτές οι διαδικασίες στην περίπτωση «Παναγόπουλου» είναι το ΙΝΕ / ΓΣΕΕ καθώς και άλλα αντίστοιχα ιδρύματα που έχει δημιουργήσει πανελλαδικά η ΓΣΣΕ ως συνδικαλιστική οργάνωση και στα οποία προΐσταται ο Γ. Παναγόπουλος, έχοντας τον απόλυτο έλεγχο.