Χάθηκε η Λευκάδα

9η Μαΐου 1945 - Ημέρα νίκης των αντιφασιστών

Το φιλέτο Ελλάδα ξεπουλιέται! Κόκκινα δάνεια και τράπεζες

Της Αγλαΐας Λιαπάκη

Έχουμε φθάσει σε άλλο επίπεδο, την διαφθορά.

Όποιος δεν πιστεύει ότι πρόκειται για την μεγαλύτερη εγκληματική οργάνωση από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, είναι μακριά νυχτωμένος.

Το θέμα των Πρεσπών με την ονομασία των Σκοπίων σε Βόρεια Μακεδονία και η παράδοση του Αιγαίου στην Τουρκία είναι πταίσματα μπροστά στον οργανωμένο αφανισμό του κράτους έθνους της Ελλάδας.

Υπάρχει μεγαλύτερη προδοσία, από τον αφανισμό του έθνους, από την πολιτική των πολιτικών του;

Μιλάμε για την ψυχική, ηθική κα φυσική εξόντωση των Ελλήνων, με μείωση των γεννήσεων κατά 40% από το 2010 μέχρι το 2024 και πάνω από 700.000 μετανάστες κυρίως νέων, με επιστημονική  κατάρτιση και τεχνικές δεξιότητες, για την ανάπτυξη ξένων οικονομιών.

Μετά την μεταπολίτευση, οι ίδιοι πολιτικοί και οι απόγονοί τους κληρωνομικώ δικαίω , με μαγειρέματα οικονομικών στοιχείων, ιδίως από το 1999 του εκσυγχρονιστή Σημίτη, με ότι πιο διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό , συνέχισαν με την διθυραμβική διοργάνωση των Ολυμπιακών αγώνων, άρτος και θεάματα, για τη ύπνωση του λαού, ενώ μέσω των Ολυμπιακών έργων στράγγισαν τα ταμεία, με εσωτερικές και διεθνείς αναθέσεις και μην σκεφτείτε για δημόσιους και διεθνείς διαγωνισμούς, μόνον κατ΄επίφαση.

Είναι ηλίου φαεινότερο ποιοι ανέκαθεν, εντός και εκτός Ελλάδος, λυμαίνονται τα δημόσια έργα, άρα το δημόσιο χρήμα=φόρους+δάνεια, άσχετα με το ποιος κατέχει την εξουσία.

Αργά και μεθοδικά κατέστρεψαν κάθε παραγωγική δραστηριότητα της χώρας και την παρέδωσαν στα χέρια των “συνεταίρων Ευρωπαίων” να μας σώσουν, για να σώσουν τις Τράπεζές τους, ξεπουλώντας και υποθηκεύοντας τα πάντα σε σχέση με τον δημόσιο πλούτο.

Μέσω του δανεισμού και των μνημονίων, οδήγησαν στην εξαθλίωση και των κατοίκων αυτής της χώρας, προκειμένου να υπάρχει αφελληνισμός (όχι με την έννοια του εθνικισμού, μακριά από εμένα) και πλήρης κατοχή κάθε πλουτοπαραγωγικής πηγής και φυσικά καμία αντίδραση για όλα αυτά, μέσω του κομματικού συνδικαλισμού, ο οποίος ελέγχεται απόλυτα από τα δύο κόμματα που κατέχουν τους μηχανισμούς, οι υπόλοιποι κάτι ψελλίζουν, ενώ κάθε άλλη φωνή πνίγεται, κάθε αυθόρμητη αντίδραση καταστέλλεται, είτε από τις δυνάμεις της αστυνομίας, είτε από την αποδόμηση και κατασυκοφάντηση των εξαρτημένων από κρατικό χρήμα ΜΜΕ.

Το φιλέτο Ελλάδα με ότι της ανήκει, μετά από χιλιετίες ιστορίας, πολιτισμού και επιστημών, σιγά σιγά αφανίζεται και θα ολοκληρωθεί με το ξεπούλημα και της ακίνητης περιουσίας των κατοίκων της.

Η Παλαιστίνη θα γίνει RIVIERA, ενώ η ελληνική RIVIERA χτίζεται στο Ελληνικό και η υπόλοιπη Ελλάδα ένα απέραντο airbnb για όσους θέλουν να απολαύσουν διακοπές, μακριά από τους ουρανοξύστες τους.

Violent Pornography (Η πείνα ως μορφή άσκησης πολιτικής και ελέγχου)

Όταν η όλη σου η σκέψη είναι να μετράς θερμίδες, ώστε το σώμα σου να μοιάζει στο πρότυπο που σου επέβαλαν, τότε πιθανώς σε έχουν κάνει να το αντιλαμβάνεσαι σαν ένα παθητικό σκεύος, το οποίο έχει χρέος να είναι ελκυστικό για να προσεγγίσει τον ιδανικό predator.  

Γράφουν: Κωνσταντίνα Κατσανά – Πάνος Χριστοδούλου

Τι ακριβώς είναι το σώμα μας; Είναι ένα άθροισμα απλών βιοχημικών διεργασιών; Είμαστε μόνοι μας σε αυτό; Η εικόνα που έχουμε για αυτό είναι η εικόνα σε έναν απλό καθρέπτη, ή μια εικόνα μέσα από ένα παραμορφωμένο είδωλο, έναν καθρέπτη στον οποίο κάποιος ρίχνει συνεχώς νερό; Και αν ναι, ποιος και γιατί να το ρίχνει; 

Από πάντα το σώμα ήταν όχι μόνο η κατοικία του εκάστοτε ανθρώπου, αλλά και ένα υλικό στη διαμόρφωση της κοινωνίας. Επομένως, η ίδια η κοινωνία του προσέδιδε χαρακτηριστικά, ιδιότητες και ταμπέλες. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με την επέλαση της εμπορευματοποίησης των πάντων, και το σώμα και η εικόνα που επικρατεί για αυτό έχουν καταστεί εμπορεύματα. 

Σε αυτό το πλαίσιο διαμορφώθηκε και η βιομηχανία της δίαιτας (με κερδοφορία 70 με 80 δις δολάρια το χρόνο στις ΗΠΑ): 

δημιούργησε ανασφάλειες εκεί που δεν υπάρχουν,

κατασκεύασε μη ρεαλιστικά πρότυπα που ένα ελάχιστο ποσοστό του πληθυσμού μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτά χωρίς παρεμβάσεις,

εξύψωσε το αδύνατο σώμα σαν να είναι ‘ιδανικό’/αρετή.

Ο κόσμος δεν αγοράζει απλώς το αδύνατο σώμα, αλλά τη φαντασίωση που έχει χτιστεί γύρω από αυτό μέσα από τη χρόνια πλύση εγκεφάλου λόγω συστηματικής έκθεσης σε πολύ καλά στημένο μάρκετινγκ. Και ύστερα, το συντηρούμε κι εμείς οι ίδιοι εν αγνοία μας και κάπως έτσι διαιωνίζεται. Η φαντασίωση του τι θα κερδίσεις αποκτώντας ένα πιο αδύνατο σώμα περιλαμβάνει μια πιο «επιτυχημένη» ζωή, να φαίνεται ότι έχεις αυτοέλεγχο, πράγματα που ουδεμία σχέση δεν έχουν με το αδύνατο σώμα. 

9 Μαΐου 1945 / Η ημέρα που παραδόθηκαν οι ναζί

Η 9η Μάη είναι η ημέρα της Αντιφασιστικής Νίκης, η ημέρα που ηττήθηκε ο ναζισμός και η Ευρώπη βγήκε στο φως της ειρήνης από το αιματηρότερο σκοτάδι που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα.

Τα μεσάνυχτα της 8ης προς 9ης Μάη του 1945 γράφτηκε η τελευταία πράξη αυτής της φρίκης, με την τελική πράξη της άνευ όρων συνθηκολόγησης της ναζιστικής Γερμανίας.

Η σχετική τελετή έλαβε χώρα σε ένα προάστιο του Βερολίνου, το Κάρλσχορστ, στο κτίριο όπου στεγαζόταν η τραπεζαρία της σχολής μηχανικού του στρατού.

Εκ μέρους της γερμανικής πλευράς τη συνθηκολόγηση υπέγραψαν ο στρατάρχης, Βίλχελμ Κάιτελ, επικεφαλής της ανώτατης διοίκησης της Βέρμαχτ, ο συνταγματάρχης Στουμπφ, εκπρόσωπος της Λουτβάφε (η πολεμική αεροπορία) και ο ναύαρχος φον Φρίντεμπουργκ, εκ μέρους του στόλου.

Η μαυρομάτα - το φυστίκι - το λεμόνι

Του Ντίνου Παπαντωνίου 

ΜΙΚΡΕΣ ΒΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Θα γράψω με απλά λόγια, για τρία σπουδαία προϊόντα: τη μαύρη κορινθιακή σταφίδα, το λεμόνι και το φιστίκι Αιγίνης. Τα δύο από αυτά το φιστίκι και το λεμόνι θα τα συνδέσω παραγωγικά και οικονομικά με τη γειτονική Ιταλία, μέσα από εμπειρίες, για να δούμε τι κάνουν αυτοί και τι δεν κάνουμε εμείς.

Η ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗ ΣΤΑΦΙΔΑ “Ο ΜΑΥΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣ”

Αυτή η ιστορία πάει πίσω δύο δεκαετίες. Προσωπικά καταναλώνω σταφίδα όλο τον χρόνο. Κάθε πρωί, εδώ και 20 χρόνια, για πολλούς μήνες, μια μικρή κάψουλα περίπου 20 γραμμαρίων. Γενικά, τη χρησιμοποιούμε σχεδόν σε όλα τα φαγητά μέσα στη χρονιά.

Στην προηγούμενη εργασία μου, σε τράπεζα, είχα για πολλά χρόνια την ευκαιρία να μιλάω με πολλούς παραγωγούς στην Κορινθία, την Αργολίδα και την Αιγιαλεία. Με τη γενέθλια γη μου, τη Νεμέα, είχα πολλές εμπειρίες με την κορινθιακή σταφίδα.

Όταν πήγαινα εκεί, επισκεπτόμουν έναν φούρνο. Υπήρχαν, αν θυμάμαι καλά, 5-6 φούρνοι το 2005-2006. Ζητούσα ένα σταφιδόψωμο. Τι πιο απλό, σε μια κατεξοχήν παραγωγική ζώνη κορινθιακής σταφίδας; Δεν έβρισκα σε κανέναν φούρνο. Στην ερώτηση “γιατί;”, η απάντηση ήταν πάντα η ίδια: “Δεν το ζητάει ο κόσμος”.

Σκέφτηκα τότε ότι ίσως την καταναλώνουν στο σπίτι ή φτιάχνουν,κέικ, γλυκά με σταφίδα. Στην τράπεζα συναντούσα πολλούς παραγωγούς και η κουβέντα, πέρα από τα τραπεζικά, πήγαινε συχνά στη σταφίδα. Είναι ένα προϊόν που στηρίζει οικονομικά οικογένειες, ως κύριο ή συμπληρωματικό εισόδημα δίπλα στα αμπέλια.

Ράγιο Βαγιεκάνο

Του Κυκλοθυμικού

Φέτος γύρω στα Χριστούγεννα πήγα στη Μαδρίτη.

Θέλω να χτίσω μια συνήθεια, τη δικιά μου ιδιοτροπία, ας πούμε. Να συνδυάζω τα ταξίδια με το ποδόσφαιρο, άλλωστε όση γεωγραφία έχω μάθει στη ζωή μου, και νομίζω ξέρω καλή, είναι από τα παιδικά μου χρόνια, από τα Μουντιάλ, τα προκριματικά, τους παίχτες από τις εξωτικές χώρες, τους συλλόγους από κάθε γειτονιά της Ευρώπης. Ας ενηλικιωθούν, λοιπόν, και το ποδοσφαιρικά μου ταξίδια, όπως υποτίθεται έκανα κι εγώ.

Έχω ξεχωρίσει το παιχνίδι της αγαπημένης μου Λίνφιλντ στο Μπέλφαστ κι ένα από τα πιο ανεπανάληπτα γκολ που έχω δει ζωντανά στο γήπεδο της Τζουγκάρντεν στην Στοκχόλμη.

Σχεδιάζοντας το ταξίδι για την Μαδρίτη, λοιπόν, ούτε καν κοίταξα πού πέφτει το Μπερναμπέου, ούτε ήθελα να ξέρω πού είναι το Μετροπολιτάνο. Αυτές οι ομάδες, που οι modern football ambassadors, τις παρουσιάζουν ως ελίτ και την κορύφωση της εξέλιξης του αθλήματος, είναι η αντίστοιχη αστική τάξη που κλέβει τον ιδρώτα, το ταλέντο, την δουλειά, τη γνώση όλων των υπόλοιπων ομάδων και χωρών της γης. Είναι αυτοί που έχουν φτιάξει ένα σκληρό ολιγοπώλιο στην πιο λαϊκή έκφραση του πολιτισμού, το ποδόσφαιρο. Μόνο ο αφανισμός τους μπορεί να μου προκαλέσει κάποιο συναίσθημα κάποτε.

Έτσι τα μάτια μου στράφηκαν πιο μακριά. Στο Βαγιέκας, στην εργατική γειτονιά της Μαδρίτης, στους ήρωες του ισπανικού εμφυλίου, εκεί που δεν έχει κερδίσει ποτέ η Δεξιά, και στην περηφάνια της, την Ράγιο Βαγιεκάνο. Μια από τις πιο πολιτικοποιημένες ομάδες της Ευρώπης. Εκεί που παίχτες κι οπαδοί απεργούν παρέα. Εκεί που όλη η ομάδα εμποδίζει εξώσεις και μαζεύει χρήματα για τους φτωχότερους της περιοχής. Εκεί που όταν πήγε να γίνει μπαμ, μια μεταγραφή από το πάνω ράφι, του νεοναζιστή ποδοσφαιριστή, του Ζοζούλια, οι οπαδοί ακύρωσαν την υπογραφή του και δεν του επέτρεψαν ποτέ να μπει σε γήπεδο με την φανέλα με τον κεραυνό.

Τραβώντας την κουρτίνα του βόρβορου Επστάιν

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη *                

Οι μέχρι τώρα αποκαλύψεις, που έφεραν στο φως τα σεξουαλικά εγκλήματα του Επστάιν, επικεντρώθηκαν κατά κύριο λόγο σε αυτά, αφήνοντας στη σκιά τους γενεσιουργούς λόγους, που τα προκάλεσαν, καθώς και τις ευρύτερες συνέπειές τους.

Στο άρθρο αυτό θα αρκεστώ σε σύντομη  αναφορά στο γενικότερο πλαίσιο, εντός του οποίου κινούνται οι διάφοροι και πολυάριθμοι Επστάιν, με την άνεση, που τους εξασφαλίζει το άφθονο χρήμα και η παγκοσμιοποίηση.

Τα εγκλήματα του Επστάιν, και όχι μόνο, που δεν ήταν αποκλειστικά σεξουαλικά, αφού συμπεριέλαβαν, ανάμεσα και σε άλλα, και πλευρές της δολοφονίας της Ελλάδας, ανήκουν στην παγκόσμια στοά του ελιτισμού, που κάκιστα  οι θαμώνες εντός της αναγνωρίζονται ως «εξαιρετικοί (ELIT)». Προφανώς, έχουν αρχίσει σε κάποιο μακρινό παρελθόν ως εξαιρετικοί, αλλά στην πορεία,  οι περισσότεροι ανάμεσά τους κατέληξαν να απολαμβάνουν ισχύ, μέσω απόκτησης υπερβολικού πλούτου, που τον χρησιμοποιούν εναντίον των λαών της υφηλίου, με υπεροψία, περιφρόνηση προς αυτούς, και  με  καταστρεπτικές επιλογές.

Θα υποστήριζα, στη συνέχεια, ότι τα σεξουαλικά εγκλήματα είναι, σίγουρα κατάπτυστα,  βρίσκονται πιθανότατα πίσω από τις χιλιάδες εξαφανισμένων παιδιών στον πλανήτη μας, αλλά θα έλεγα ότι πρόκειται για την «εξάτμιση» ενός γιγαντιαίου αρπαχτικού θηρίου, που καταβροχθίζει στο διάβα του, την ευημερία δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Πρόκειται, λοιπόν:

Η υπερδύναμη…

Η ήττα της Δύσης

Η κατάρρευση της ΕΣΣΔ έθεσε και πάλι την Ιστορία σε κίνηση. Δημιούργησε ένα κενό που απορρόφησε το δυτικό και κυρίως το αμερικανικό σύστημα σε μια εποχή που το ίδιο βρισκόταν σε κρίση και ατροφούσε στο κέντρο του. Προκλήθηκε έτσι ένα διπλό κίνημα: ένα κύμα επέκτασης της Αμερικής προς τα έξω, την ίδια στιγμή που στο εσωτερικό της εντείνονταν η φτώχεια και η θνησιμότητα. Η υποχώρηση του προτεσταντισμού οδήγησε τις ΗΠΑ από τον νεοφιλελευθερισµό στον µμηδενισμό και τη Μεγάλη Βρετανία από τη χρηµατιστικοποίηση στην απώλεια του χιούμορ.

Tο διάστημα 2016-2022 το ΝΑΤΟ και η Ουκρανία βρέθηκαν μπροστά σε µια σταθεροποιημένη Ρωσία που έγινε ξανά µια ισχυρή αλλά συντηρητική δύναμη, η οποία καθησυχάζει τον «υπόλοιπο κόσµο», καθώς εκείνος δεν θέλει να ακολουθήσει τη Δύση στην περιπέτειά της.

Το 2022 η ηγεσία της Ρωσίας αποφάσισε να πάρει θέση: αψήφησε το ΝΑΤΟ και εισέβαλε στην Ουκρανία.

Πως στήθηκε η κομπίνα για να ληστεύουν το λαό στα τιμολόγια της ΔΕΗ

Του Νίκου Ασπράγκαθου*

Ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών και αντιδήμαρχος Νίκος Ασπράγκαθος, εξηγεί με σαφήνεια πως νομιμοποίησαν τη ληστεία σε βάρος του λαού, μέσω των τιμολογίων του ηλεκτρικού ρεύματος. Το άρθρο του είναι αποκαλυπτικό:

Το τελευταίο διάστημα ακούμε όλοι διάφορους όρους, όπως «Χρηματιστήριο Ενέργειας», βλέπουμε την εξοντωτική «ρήτρα αναπροσαρμογής» στους λογαριασμούς του ρεύματος και αναρωτιόμαστε, τι είναι αυτά, ποιοι τα αποφάσισαν και για ποιόν;

Τον Ιανουάριο του 2018, εφαρμόζοντας τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την ολοκλήρωση της ενιαίας και απελευθερωμένης αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ο ΣΥΡΙΖΑ ίδρυσε το «Χρηματιστήριο Ενέργειας». Μάλιστα, για να δικαιολογήσει τη μετατροπή ενός είδους πρώτης ανάγκης, σε χρηματιστηριακό εμπόρευμα, μας έλεγε ότι σκοπός του χρηματιστηρίου είναι η  «ενίσχυση του ανταγωνισμού για διασφάλιση καλύτερων τιμών για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις».

Όμως, όταν η Νέα Δημοκρατία ενεργοποίησε το Χρηματιστήριο Ενέργειας, τα νοικοκυριά και οι επαγγελματίες είδαν κατακόρυφη αύξηση στους λογαριασμούς του ρεύματος. Αποκαλύφθηκε στην πράξη, ότι σκοπός αυτών των επιλογών, ήταν η εξασφάλιση της κερδοφορίας των εταιρειών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, με παραπέρα στράγγισμα του λαού και όξυνση της ενεργειακής φτώχειας.

Ας δούμε πως λειτουργεί το Χρηματιστήριο Ενέργειας. Ας υποθέσουμε ότι παράγεται ενέργεια 100 μονάδες από τρεις πηγές, που η πρώτη δίνει 70 μονάδες ενέργειας με προσφερόμενη στο χρηματιστήριο τιμή μονάδας 10 ευρώ, η  δεύτερη 25 μονάδες με 100 ευρώ, και η τρίτη 5 μονάδες με 250 ευρώ. Τότε, όλη η παραγόμενη ενέργεια και από τις τρεις πηγές, τιμολογείται με 250 ευρώ! Δηλαδή, τα νοικοκυριά θα κληθούν να πληρώσουν 100Χ250 = 25.000 ευρώ, αντί για 70Χ10+25Χ100+5Χ250 = 4.450 ευρώ.

Η ευλογία των Μουσικών Σχολείων

Του Γιώργου Η. Τσιτσιμπή

Είθε να αποτελέσουν μίμηση και για άλλες ανάλογες προσπάθειες. Κάποτε είχαν ξεκινήσει και τα αθλητικά σχολεία, αλλά κάπου στην διαδρομή χάθηκαν!

Η ίδρυσή τους ξεκίνησε το 1988, με πρώτο το Μουσικό Γυμνάσιο – Λύκειο Παλλήνης. Έκτοτε, φτάσανε τα 52 σε όλη την επικράτεια. Το πρόγραμμά τους είναι διττό. Συνδυάζουν την υποχρεωτική γενική παιδεία, με την εξειδικευμένη μουσική εκπαίδευση.

Είναι από τις λίγες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που όχι μόνο άντεξαν στον χρόνο, αλλά έχουν και απτά αποτελέσματα. Όχι πως δεν υπάρχουν αδυναμίες, με περιθώρια βελτίωσης, διορθώσεων και αναβάθμισης, αλλά  στην διάρκεια της λειτουργίας τους έδειξαν πως δικαιώνουν την ύπαρξή τους.

Ένα από αυτά τα σχολεία είναι και το Μουσικό Σχολείο Καρδίτσας, που το απολαμβάνουμε από το 1994. Οι δράσεις του δεν περιορίζονται στα τυπικά πλαίσια των υποχρεώσεών του,   αφού εκτός από τις παρουσιάσεις που πραγματοποιεί το ίδιο, και είναι αρκετές, πλαισιώνει, με τα διάφορα σχήματα που διαθέτει, και πολλές εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στην πόλη μας.

Καθηγητές και μαθητές συναποτελούν ένα εξαίσιο ακουστικό αποτέλεσμα, με όργανα και φωνές, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από άλλα αντίστοιχα επαγγελματικά σύνολα.

Μάρτυρες, όσοι τυχεροί βρέθηκαν στην πρόσφατη εκδήλωση του Μουσικού Σχολείου της πόλης μας, αφιερωμένη στον Θανάση Παπακωνσταντίνου. Μάλιστα, στις 20.30΄, ώρα έναρξης, «έκλεισαν» και οι πόρτες, αφού είχε γεμίσει ασφυκτικά η αίθουσα. Ευτυχώς, είχαν προβλέψει να ακούγεται η μουσική και στους εκτός της αιθούσης, που δεν ήταν και λίγοι!

Πάνος Καμμένος (...αλήθειες!?) 19/10/2011

Δήλωση Γιώργου Παπανδρέου από Καστελόριζο 23/4/2010

 

"Ζητούμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, που από κοινού δημιουργήσαμε στην Ε.Ε.".

Κόμμα Καρυστιανού: Τι να περιμένει η κοινωνία; Όθωνας Ιακωβίδης

 

Μία ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού την Πρωτομαγιά,ερμηνεύθηκε ως μία ακόμη ανακοίνωση του κόμματος της. Ανεξάρτητα από το πότε θα γίνει η οριστική ανακοίνωση του κόμματος και η παρουσίαση των θέσεων αλλά και των προσώπων που θα τις υποστηρίξουν στην κοινωνία, το βέβαιο είναι ότι στην έτσι κι αλλιώς δυσεπίλυτη πολιτική εξίσωση, προστίθεται ένας ακόμη «άγνωστος Χ».

Επιτελικό μπαούλο

Μιχάλης Χαραλαμπίδης για την αριστερά και την εθνικοφροσύνη

 

Συγκλονιστικός Μιχάλης Χαραλαμπίδης διδάσκει για την Αριστερά, την Ακροδεξιά, το ρατσιστικό τουρκικό κράτος, την Θράκη, το εθνοκτόνο ελλαδικό κράτος.

Αλέκος Παναγούλης / Όταν έφυγε ένας ωραίος Έλληνας

Ήταν την 1η Μαΐου του 1976, που το νήμα της ζωής ενός «ωραίου» Έλληνα, του Αλέκου Παναγούλη, κόπηκε μια για πάντα, σε ηλικία 36 ετών.

Επιβαίνοντας σε ένα πράσινο αυτοκίνητο ο Αλέκος Παναγούλης κινείται στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, όταν υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες χάνει τον έλεγχο και πάει και καρφώνεται σε ένα υπόγειο κατάστημα επί της λεωφόρου, κάθετα στην πορεία του.

Σήμερα το αυτοκίνητο του Αλέκου Παναγούλη βρίσκεται στην Κρήτη στο Αργυράκειο Πολεμικό Μουσείο που έστησε στο σπίτι του, στην Επισκοπή, ο καπετάν Μιχάλης Αργυράκης, στη μνήμη των εθνομαρτύρων γονέων του Ιωάννου και Καλλιόπης που θυσιάστηκαν στο βωμό της ελευθερίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο πεθαίνοντας στη Μάχη της Κρήτης ο πρώτος και στο Άουσβιτς η δεύτερη, μετά από απερίγραπτα μαρτύρια και βασανισμούς.

Η ιστορία της Εργατικής Πρωτομαγιάς

 Kαθιέρωση της Πρωτομαγιάς H 1η Μαΐου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα των Eργατών στις 20 Ιουλίου 1889 κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δευτέρας Διεθνούς στο Παρίσι, σε ανάμνηση του Μακελειού του Σικάγο το 1886, όπου η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά εργατών που διαμαρτύρονταν υπέρ της διεκδίκησης της οκτάωρης εργασίας και καλύτερων εργασιακών συνθηκών. Ωθούμενοι από τις πετυχημένες διεκδικήσεις Καναδών συντρόφων τους, τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886.

Βασικό τους αίτημα αποτελούσε το οκτάωρο, καθώς την περίοδο εκείνη δεν υφίστατο στις ΗΠΑ κανονιστικό εργασιακό πλαίσιο και οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να εργάζονται αμέτρητες ώρες, ακόμα και Κυριακές. Στη δυναμική πορεία του Σικάγο έλαβαν μέρος περισσότεροι από 90.000 εργαζόμενοι, ενώ περίπου 350.000 εργάτες από 1.200 εργοστάσια συμμετείχαν στην απεργία.

Οι βίαιες συμπλοκές έλαβαν χώρα τρεις μέρες αργότερα, στις 4 Μαΐου, στην πλατεία Χέιμαρκετ του Σικάγο, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης προς συμπαράσταση των απεργών, στην οποία συμμετείχαν ενεργά μέλη του αναρχικού κινήματος. Παρά τον ειρηνικό χαρακτήρα της πορείας, η αστυνομία έλαβε την εντολή να διαλύσει με τη βία την κινητοποίηση.

Στις συμπλοκές που ακολούθησαν, άγνωστος από το πλήθος πέταξε προς τις αστυνομικές δυνάμεις μία χειροβομβίδα, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκάδες.

Σε απάντηση, οι αστυνομικοί άρχισαν να πυροβολούν τους συγκεντρωμένους, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις διαδηλωτές και σημαντικός αριθμός τους να τραυματιστεί. Στη συμπλοκή έχασαν τη ζωή τους και άλλοι έξι αστυνομικοί από πυρά, χωρίς να εξακριβωθεί η προέλευσή τους. Την προηγούμενη μόλις ημέρα, επιπλέον 4 διαδηλωτές είχαν σκοτωθεί από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Οκτώ συνδικαλιστές καταδικάστηκαν σε απαγχονισμό για τη βομβιστική επίθεση που προκάλεσε το θάνατο του αστυνομικού. Μοναδικό επιχείρημα του εισαγγελέα, Τζούλιους Γκρίνελ, εναντίον τους ήταν η ενθάρρυνση του άγνωστου βομβιστή από τους λόγους που εκφώνησαν. Ως εκ τούτου, κρίθηκαν ένοχοι για συνωμοσία και θανατώθηκαν.

Πρωτομαγιά… Μια φωτογραφία μας δίνει ανάσα και πίστη στον αγώνα

🌹Λόγω παραμονής Πρωτομαγιάς👊σας παρουσιάζουμε με σεβασμό και χρέος ένα νέο τραγούδι που εξυμνεί εκείνο το ελεύθερο και αλύγιστο βλέμμα που προτάσσει ανάστημα, ήθος, αλήθεια και μεγαλείο ψυχής απέναντι σε κάθε βέβηλο και νοσηρό. 

Τίτλος τραγουδιού : “Η Φωτογραφία”
Ερμηνεία: Βασίλης Προδρόμου 
Μουσική: Γιάννης Τσιαντής
Στίχοι: Γιώργος Μιχελάκος 

 

Εμπνευσμένο από τις παραμερισμένες και καταχωνιασμένες ιστορικές φωτογραφίες που είδαν προσφάτως το φως της δημοσιότητας με τους διακόσιους Κομμουνιστές αγωνιστές που εκτελέστηκαν στον τοίχο του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής. Μια συγκλονιστική και σπαραχτική πράξη ηρωισμού υπέρ της Ελευθερίας, που χαράζει στη μνήμη μας όχι μόνο δέος και δάκρυα περηφάνιας αλλά και το πανανθρώπινο χρέος ενός ομορφότερου και δικαιότερου κόσμου. 

SOS θα πληρώσουμε 1,3 δις για να μετατρέψει ο Μητσοτάκης με τον Στάση σε 100% ιδιωτική την ΔΕΗ

Του Θανάση Πετράκου

Σε  νέο πολιτικό και οικονομικο έγκλημα σε βάρος των συμφερόντων του λαού και της χώρας, προχωράει η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο κ. Στάσης.

Θα πληρώσουμε 1,3 δις για να χάσει το Δημόσιο και τη καταστατικού μειοψηφία!!! Κάνουν τελείως ιδιωτική τη ΔΕΗ !!! Δεν πρέπει να τους αφήσουμε. 

Η διοίκηση της ΔΕΗ σε συνεννόηση με την ελληνική κυβέρνηση, αποφάσισαν μια νέα κολοσσιαία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου (ΑΜΚ), μεγάλο μέρος της οποίας θα χρησιμοποιηθεί για επενδύσεις σε άλλες χώρες. Με το Δημόσιο να καταβάλει ως συμμετοχή 1,3 δις ευρώ, που εντούτοις δε θα διατηρήσουν στο ίδιο ποσοστό τις μετοχές του στην εταιρεία. Προσέξτε, σήμερα το Δημόσιο έχει μόνο τη καταστατικό μειοψηφία 34% όταν μέχρι το 2022 είχε το 51% δικοί στην προηγούμενη ΑΜΚ που πάλι έκανε ο Στάσης σε συνεννόηση με τη κυβέρνηση Μητσοτάκη, το δημόσιο δεν είχε καν συμμετάσχει με την αιτιολογία ότι θα αποτελούσε μεγάλη σπατάλη η απώλεια 650 εκατομμυρίων €.

Έτσι χάθηκε βέβαια η πλειοψηφία του στη ΔΕΗ, ώστε να μπορεί πλέον η επιχείρησή να λειτουργεί με αποκλειστικό κριτήριο της την αύξηση της κερδοφορίας της και την τιμή της μετοχής της. 

Γνωστά πράγματα…

Να μην επιτρέψουμε την νέα ωμή πρόκληση του Γερμανικού κράτους να παραχαράξει την Ιστορία της Εθνικής μας Αντίστασης

Του Θανάση Πετράκου 

Για μία ακόμη φορά το γερμανικό κράτος συνεχίζει, κυνικά, να προκαλεί. Επιδιώκει  να διαπράξει ιεροσυλία ακόμη και με τα φωτογραφικά ιστορικά ντοκουμέντα του τουφεκισμού από τους Γερμανούς Ναζί των διακοσίων πατριωτών κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. 

Πιο συγκεκριμένα, το ίδρυμα Friedrich Ebert στην Αθήνα οργανώνει εκδήλωση στις 30 Απριλίου στις 5μμ  με θέμα «Η Καισαριανή και οι φωτογραφίες των 200: Από τις φωτογραφίες των θυτών σε εθνικό μνημείο». Η εκδήλωση θα λάβει χώρα, 30 Απριλίου 2026, 5:00μμ - 7:00μμ στο ξενοδοχείο Elektra Palace Ναυάρχου Νικοδήμου 18-20 στην αίθουσα «Balroom”, με την παρουσία μάλιστα του Andreas Kindl, Πρέσβη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα.

Η πρόκληση και η ασέβεια και η ιεροσυλία είναι ακόμη πιο  μεγάλη διότι επιλέγουν  να πραγματοποιηθεί η εκδήλωση τους την παραμονή της Πρωτομαγιάς, την παραμονή της επετείου της εκτέλεσης των 200 αγωνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τους Γερμανούς Ναζί κατακτητές.  

Για αυτό είναι υποχρέωση μας να αντιδράσουμε να καταγγείλουμε την πρόκληση και την ασέβεια και  να μην επιτρέψουμε να πραγματοποιηθεί η ιεροσυλία αυτή.

Με την ανακοίνωσή τους, γίνονται φανεροί οι πραγματικοί στόχοι της εκδήλωσης: Το γερμανικό κράτος ομολογεί, χωρίς αιδώ, ότι αναζητά «μία νέα προσέγγιση της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα» (!!!) και αποκαλύπτουν την αγωνία τους, για το «τι σημαίνουν οι εικόνες για τις ελληνογερμανικές σχέσεις και την προσπάθεια διαμόρφωσης μιας κοινής κουλτούρας μνήμης» (!!!) 

Οφείλουμε να τους πούμε καθαρά:

Βάσος Λυσσαρίδης. 13 Μαΐου 1920 - 26 Απριλίου 2021

"Και να θυμάσαι:

 αν εθελούσια δεν γονατίσεις, ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν".

Μου είπαν:

 "Είσαι μικρός, αν κάνεις ένα ακόμη βήμα θα σε αφανίσουν.

Είπα: 

"ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΜΙΚΡΟΣ."

ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ

Ο Βάσος Λυσσαρίδης γεννήθηκε στα Λεύκαρα, στις 13 Μαΐου 1920 και απεβίωσε στις 26 Απριλίου 2021

Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Λευκάρων και μετά για δύο χρόνια στην ανωτέρα σχολή Λευκάρων και συνέχισε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο στη Λευκωσία.

Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και απεφοίτησε με άριστα. Εξάσκησε γενική ιατρική και διετέλεσε Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου (1967-1981). Κατά τα φοιτητικά του χρόνια διετέλεσε Πρόεδρος της Πανσπουδαστικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα, Γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής Κυπριακών Σωματείων και υπεύθυνος της Εθνικοτοπικής ΕΑΜ Κύπρου. Οργανώθηκαν τεράστιες συγκεντρώσεις και το Κυπριακό προβλήθηκε ως εθνική διεκδίκηση.

Πήρε μέρος στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Ε.O.Κ.Α. (1955-1959). Ως εκπρόσωπος της ΕΟΚΑ καταψήφισε τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου διότι πίστευε ότι νομιμοποιούσαν και με δική μας συνυπογραφή την πολιτικοστρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας, στηριζόταν σε φυλετικές διακρίσεις, και διότι το σύνταγμα ήταν μη λειτουργικό και θα οδηγούσε σε αδιέξοδα με αρνητικές επιπτώσεις εις βάρος του Κυπριακού λαού. Μετά το πραξικόπημα στην Ελλάδα και την επιβολή στρατιωτικής δικτατορίας, συνεργάσθηκε με τις αντιστασιακές οργανώσεις του Ελληνικού λαού ενάντια στη χούντα και κυρίως με το ΠΑΚ με ηγέτη τον Ανδρέα Παπανδρέου. Πρωτοστάτησε στην αντίσταση ενάντια στην ΕΟΚΑ Β και κατά του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 1974 και του μεταπραξικοπήματος. Στην σύσκεψη ηγεσιών (νομίμων και παρανόμων) στο Γ.Δ.Π. την 15η Αυγούστου ματαίωσε την υπογραφή του σχεδίου Γκιουνές στην παρουσία πολλών δεκάδων ένστολων οπλοφόρων και επέμενε ότι η νομιμότητα επανέρχεται μόνο με την επάνοδο του νομίμως εκλεγέντος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Τα όπλα σίγησαν. Όμως στις 30 Αυγούστου έγινε απόπειρα δολοφονίας εναντίον του στην οποία σκοτώθηκε ο αγωνιστής ποιητής Δώρος Λοϊζου. Συνέχισε τον αγώνα ενάντια στο μεταπραξικόπημα μέχρι την επιστροφή του Μακαρίου. Εκλεγόταν ανελλιπώς βουλευτής από το 1960 μέχρι το 2006 και την περίοδο 1985-1991 διετέλεσε Πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής.

Το 1969 ίδρυσε το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ε.Δ.Ε.Κ., του οποίου υπήρξε Πρόεδρος μέχρι και τον Ιούλιο του 2001.

Αρκετά Πια !- Η Ελλάδα που σε κάνει να ζητάς συγγνώμη που ζεις

Του Βαγγέλη Ξανθάκη *

Υπάρχει μια λέξη που δεν λέγεται στα τηλεοπτικά στούντιο, δεν χωράει στα γραφήματα των οικονομολόγων και δεν εμφανίζεται στις κυβερνητικές ανακοινώσεις για «ανάπτυξη» και «επενδύσεις».

Είναι η λέξη που ψιθυρίζεται στις οικογένειες τα βράδια, όταν τελειώνει ο μήνας πριν τελειώσουν τα χρήματα.

Δεν αντέχουμε άλλο.

Αυτό το άρθρο είναι γι’ αυτή τη λέξη.

Η αριθμητική της εξαθλίωσης

Ας μιλήσουμε με αριθμούς, επειδή οι αριθμοί δεν έχουν κομματική ταυτότητα.

Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα αγγίζει τα 830 ευρώ μικτά,χωρίς κρατήσεις.

Στο χέρι, 709,29.

Ένα ενοίκιο στην Αθήνα για ένα μέτριο διαμέρισμα 600-800 ευρώ.

Μόνο με το ενοίκιο τελείωσαν τα χρήματα!

Λογαριασμός ρεύματος 100-170 ευρώ τον μήνα, επειδή η ενέργεια στην Ελλάδα έχει γίνει πολυτέλεια.

Σούπερ μάρκετ ό,τι απομένει. Που συνήθως ποτέ δεν φτάνει.

Κάντε την πράξη μόνοι σας. Βγαίνει αρνητικό.

Κι όμως κάθε μήνα εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες κάνουν αυτή την πράξη και προσπαθούν να βγουν θετική  κόβοντας από το φαγητό, από τη θέρμανση, από τα φάρμακα, από τα όνειρα των παιδιών τους.

Κόβοντας από τον εαυτό τους, από την ζωή τους.

Αυτό δεν είναι λιτότητα. Είναι ακρωτηριασμός αργός και συστηματικός.

Φτώχεια με ΦΠΑ

Η Ελλάδα έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά φορολόγησης βασικών αγαθών στην Ευρώπη.

ΦΠΑ 24% σε είδη που σε άλλες χώρες θεωρούνται αναγκαία.

Εισαγωγές που σηκώνουν στους ώμους τους οι μισθωτοί, ενώ η μεγάλη κεφαλαιακή περιουσία χαίρεται φορολογικές εξαιρέσεις που θα ζηλέψει επαγγελματίας φοροτεχνικός.

Στην Ελλάδα του 2025, ένας εργαζόμενος με μισθό 1.000 ευρώ πληρώνει σχεδόν τα μισά του σε φόρους και εισφορές  άμεσους και έμμεσους.

Ο ίδιος εργαζόμενος αγοράζει ψωμί με ΦΠΑ, πληρώνει ρεύμα με ΦΠΑ, αγοράζει φάρμακα με συμμετοχή, μετακινείται με καύσιμα που φορολογούνται επανειλημμένα.

Διεθνές δίκτυο αριστερών κομμάτων και οργανώσεων

27 Απρίλη, Μόσχα: Πάνω από 100 κόμματα από 70 χώρες στο Ιδρυτικό Forum της Διεθνούς Ένωσης των σύγχρονων δυνάμεων της Αριστεράς του κόσμου, “SOVINTERN – Για τον Σοσιαλισμό του 21ου αιώνα”

O Αλεξάντερ Μπαμπάκοφ, Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου του Σοσιαλιστικού Κόμματος “Δίκαιη Ρωσία” κι Αντιπρόεδρος της Δούμας, ενημέρωσε σήμερα τη Δούμα και προσκάλεσε τους βουλευτές στο Forum:

“Στις 27 Απριλίου στη Μόσχα δίνουμε την εκκίνηση σε ένα έργο που, χωρίς υπερβολή, ξεπερνά τα όρια της εθνικής πολιτικής.

Ο λόγος για το Διεθνές Σοσιαλιστικό Δίκτυο SOVINTERN — μια πρωτοβουλία που υλοποιεί το κόμμα «Δίκαιη Ρωσία» υπό την ηγεσία του προέδρου του Σεργκέι Μιρόνοφ.

Δεν είναι απλώς ένα φόρουμ — είναι η εκκίνηση μιας μόνιμα λειτουργούσας διεθνούς πλατφόρμας.

Σήμερα ο κόσμος βιώνει όχι απλώς αναταραχές — βλέπουμε μια συστημική κρίση του καπιταλιστικού μοντέλου: αύξηση της ανισότητας, υποβάθμιση των κοινωνικών εγγυήσεων, προσπάθειες νεοαποικιακής πίεσης.

Και υπό αυτές τις συνθήκες γίνεται σαφές: η απαίτηση για δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και κυρίαρχη ανάπτυξη είναι παγκόσμια.

Γι’ αυτό η SOVINTERN δεν είναι «επιστροφή στο παρελθόν», αλλά επανεξέταση και ανάπτυξη του σοσιαλισμού στον 21ο αιώνα.

Τι είναι θεμελιωδώς σημαντικό:

Περισσότερα από 100 κόμματα και κινήματα από πάνω από 70 χώρες — από τη Λατινική Αμερική μέχρι την Αφρική και την Ευρώπη — ήδη συμμετέχουν στη δουλειά. Δεν είναι μια περιφερειακή πρωτοβουλία, αλλά η αρχιτεκτονική ενός νέου διεθνούς διαλόγου.

Για πρώτη φορά δημιουργείται μια παγκόσμια ψηφιακή πλατφόρμα βασισμένη στην ΤΝ, που θα επιτρέψει:

Λάουρα Κοβέσι - Ολόκληρη η συνέντευξη στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών με ελληνικούς υπότιτλους

Αμνησία pass

Οι αετοί και οι ποντικοί…

Πάνω… Η πρώτη εξέδρα που σήκωσε πανό κατά της Χούντας. Ο κόσμος της ΑΕΚ φυσικά…

Κάτω οι γυμνοσάλιαγκες Ολυμπιακοί προσκυνούν γονυπετείς τους Χουντικούς…

Ο Τσε ο Άρης και η πατρίδα

Του Γιάννη Αθανασιάδη

Κάποιοι συμπαθείς φίλοι αναρωτιούνται τι είναι αυτό που έχει κάνει δύο κομμουνιστές όπως ο Άρης Βελουχιώτης και ο Τσε Γκεβάρα, να είναι αγαπητοί στα μη κομμουνιστικά λαϊκά στρώματα.

Κάποιοι απαντούν:

"Ο αυτοθυσιαστικός αγώνας τους."

Μα δεν ήταν οι μόνοι που είχαν τέτοιο τέλος. Άλλωστε αυτό δεν αλλάζει την ιδεολογία την οποία είχαν. Και αυτό δεν είναι κρυφό.

Κάποιοι άλλοι (απίθανοι τύποι) οικειοποιούμενοι (εντελώς αντιδιαλεκτικά ), σαν να ήταν ιδιόκτητο οικόπεδο του κόμματος τους αυτοί οι μεγάλοι αγωνιστές, ειρωνεύονται όσους δεν ανήκουν σε αυτό, ευτελίζοντας το πανανθρώπινο της ιδεολογίας τους, σε επικοινωνιακό τοτέμ μιας οπαδικής σέχτας.

Μετά χάνονται σε κοινοτοπίες της μαρξιστικής βιβλιογραφίας ή σε αυθαίρετα "μονοδιάστατα" συμπεράσματα αποδεχόμενοι χωρίς να το αντιλαμβάνονται το κυρίαρχο αφήγημα του συστήματος,

όπως π.χ. ότι "έγιναν μόδα" ή ότι "ως νεκροί δεν ενοχλούν" κλπ, απομακρυνόμενοι από την ουσία του γεγονότος.

Η μεγάλη διαφορά αυτών των αγωνιστών που έκανε το λαό να τους αγκαλιάσει, πέρα από την όποια χαρισματική προσωπικότητα και ήθος τους, περιγράφεται με μία λέξη: Πατριώτης!

Ο διεθνισμός τους δεν εκφραζόταν με την στείρα και άκαιρη αναγωγή των πάντων στην πανανθρώπινη αλληλέγγυα κομμουνιστική ολοκλήρωση χωρίς κράτος και εξουσία.

Ο διεθνισμός τους πατούσε γερά στην διαδικασία της χειραφέτησης των λαών και την διεκδίκηση αυτού που του στερούσαν οι πατριδοκάπηλοι κεφαλαιοκράτες.

Την πατρίδα!

Την ανάδειξη των καταπιεσμένων σε κυρίαρχη εθνική τάξη!