Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Πειραματόζωο, ο..."Έλληνας"(Experiment in Greek)



Και αφού το πείραμα με τους Έλληνες πέτυχε, η κρίση μπορεί πια να εφαρμοστεί και στον υπόλοιπο πλανήτη!!!
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ - ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ (Από τη γαλλική σατιρική εκπομπή Guignols)

Τα Έθνη που Αντιστέκονται, τα Έθνη που δεν είναι κότες… (Iranian protesters crash British Embassy)



Addio Lucio Magri... "Αντίο, αποφάσισα να πεθάνω"...


Έφυγε ο Lucio Magri, συνιδρυτής της "Manifesto", ιστορικό στέλεχος του ΚΚΙ και στέλεχος της πάλαι ποτέ εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς της δεκαετίας του '70. Αυτοκτόνησε με τη βοήθεια γιατρού στην Ελβετία...
Nα θυμίσουμε...
Ένθερμός υποστηρικτής του ελληνικού αντιδικτατορικού αγώνα...
Προσωπικός φίλος και θαυμαστής του Ανδρέα Παπανδρέου...
Πολέμιος των δήθεν "εκσυγχρονιστών" της αριστεράς που...
οδηγούν το λαϊκό κίνημα στα σαγόνια του καπιταλισμού...



Γράφει η "Repubblica":
"Αντίο, αποφάσισα να πεθάνω"
Με αυτά τα λόγια αποχαιρέτησε τη ζωή ο Λούτσιο Μάγκρι, αναμφισβήτητος πρωταγωνιστής της "αιρετικής" Αριστεράς στην Ιταλία.
Αμετανόητος ουτοπιστής και συνιδρυτής της ιστορικής εφημερίδας "Ιλ Μανιφέστο", ο 79χρονος μετέβη στην Ελβετία το Σαββατοκύριακο για να αυτοκτονήσει με τη βοήθεια ενός γιατρού. Υστερα από δεκαετίες πνευματικής περιήγησης στο ιταλικό αριστερό πολιτικό τοπίο, ύστερα από σειρά παλινδρομήσεων, απογοητεύσεων και ιδεολογικών αδιεξόδων, ο Μάγκρι πήρε στα χέρια του το ύστατο "ταξίδι" έτσι ώστε να βεβαιωθεί πως θα τον πάει εκεί ακριβώς που ήθελε: τον θάνατο.
Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα "Λα Ρεπούμπλικα", ο δημοσιογράφος και πολιτικός Μάγκρι βίωνε τα τελευταία χρόνια "μια αληθινή κατάθλιψη που ήταν αδύνατο να γιατρευτεί". Οπως υποστήριξαν φίλοι του άλλοτε "ακούραστου" μαχητή, οι λόγοι που τον οδήγησαν στην απόλυτη παράδοση ήταν τόσο δημόσιοι όσο και προσωπικοί. Η αρχή του τέλους σήμανε όταν η γυναίκα του, Μάρα, χτυπήθηκε από καρκίνο και απεβίωσε.
Ο Λ. Μάγκρι, σύμφωνα με όσους τον γνώριζαν καλά, είχε σχέση εξάρτησης με τη σύζυγό του, χωρίς την οποία δεν μπορούσε ούτε να... σηκώσει χρήματα από την τράπεζα. Πέραν όμως της προσωπικής τραγωδίας, ο Ιταλός διανοούμενος αντιμετώπιζε και ένα σοβαρό, μάταιο κατά πολλούς, πολιτικό δράμα.
Όπως το θέτει εύστοχα και η "Ρεπούμπλικα", "ο Μάγκρι ήθελε να αλλάξει τον κόσμο και ο κόσμος τα τελευταία χρόνια διέψευδε αφόρητα την ουτοπία του".
Ο Μάγκρι είχε ταυτιστεί με διάφορες κομμουνιστικές οργανώσεις που τελικά οδηγήθηκαν στο περιθώριο της ιταλικής πολιτικής σκηνής και ο 79χρονος το εκλάμβανε σχεδόν ως μια προσωπική αποτυχία. Αυτή την "απελπισία" σε ιδεολογικό επίπεδο μπορεί κανείς να τη διακρίνει στο τελευταίο βιβλίο του Μάγκρι, "Ο Ράφτης του Ulm, μια πιθανή ιστορία του PCI (Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας)" που κυκλοφόρησε το 2009.

Ανάρτηση από : http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2011/11/addio-lucio-magri.html#more

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

Τζιμάκος Πανούσης VS Γ.Α.Παπανδρέου

Τι σχέση έχει ο κ. Κουβέλης και η Δημοκρατική Αριστερά με την κ. Ρεπούση;

“Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…”(Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ’ δημοτικού)

Η κ. Ρεπούση αποτελεί την υπεύθυνη Παιδείας της ΔΗΜ.ΑΡ.
Μήπως τελικά οι νέο-ταξικοί έχουν την δυνατότητα να εισδέχονται σε όλα τα πολιτικά κόμματα, να γίνονται αποδεχτοί από όλους, να «μολύνουν» όλες τις προσπάθειες οι οποίες προβάλλονται...
από την καθεστηκυία τάξη ως ελπιδοφόρες και τις οποίες ο κόσμος δείχνει να επικροτεί ελπίζοντας σε κάτι νέο…

Δείτε την άποψη της Ακαδημίας Αθηνών για το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ’ τάξης του Δημοτικού αλλά και το άρθρο του Χάρρυ Κλυν για το ίδιο θέμα…

Συμπερασματικά η Ακαδημία Αθηνών για το κείμενο του διδακτικού εγχειριδίου δήλωσε,α. Δεν συμβάλλει στην ενίσχυση της εθνικής μνήμης και της ελληνικής αυτογνωσίας.
β. Eπιδεικνύει προχειρότητα κατά την προσέγγιση μείζονος σημασίας ζητημάτων του ιστορικού παρελθόντος και αδυναμία διακρίσεως του εκάστοτε ουσιώδους από το επουσιώδες.
γ. Παρουσιάζει ικανό αριθμό ανακριβειών, λαθών και παραλείψεων ουσιώδους συχνά σημασίας.

Στην τελική κρίση περί του εγχειριδίου οφείλει να αποδοθεί η επιβεβλημένη βαρύτης στην επιταγή του Συντάγματος για την ανάπτυξη μέσω της παιδείας της “εθνικής συνειδήσεως των Eλλήνων”.

Διαβάστε επίσης το άρθρο του Βασίλη Ν. Τριανταφυλλίδη (Χάρρυ Κλυνν), με τίτλο
«Ο ιδιότυπος εθνικισμός της κυρίας Ρεπούση»

Αντίβαρο, Ιούνιος 2007
«Οι μεταμοντέρνοι ιστορικοί του αριστερονεοταξικού διαλογισμού εγωιστικά επιμένουν να ζητούν από εμάς να σκεφτόμαστε και να εκτιμούμε όπως σκέφτονται και εκτιμούνε αυτοί!

Στο βιβλίο της ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού η συγγραφέας του πονήματος κυρία Ρεπούση εκθειάζει τον Μουσταφά Κεμάλ, του οποίου το μεγάλο όραμα ήταν η ενοποίηση της αταίριαστης κληρονομιάς της χώρας του, και τον αποκαλεί «ηγέτη του απελευθερωτικού αγώνα των Τούρκων» και αναμορφωτή του Τουρκικού κράτους(!) αφήνοντας κατά μέρος τον απίστευτο αυταρχισμό και τη βαρβαρότητα που υιοθέτησε ο «πατέρας των Τούρκων» προκειμένου να μετατρέψει με αίμα και θάνατο σε Τούρκους, Κούρδους, Άραβες, Έλληνες, Λαζούς, Τσέτες, Κιργάσιους, Αρμένιους, Ουζμπέκους, Εβραίους, Πομάκους, Τουρκμένους, Ασσύριους, Πέρσες, Ρομά, Αζέρους, Γεωργιανούς, Τσερκέζους, Κιζήλ-Μπασήδες, Γορούκους, Αφσάρους, Δερβίσες και τόσους άλλους που συνέθεταν το εντυπωσιακό μωσαϊκό των εθνοτήτων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας…

Δε μας λέει, βεβαίως, η κυρία Ρεπούση και οι κάθε είδους ψυχωσικοί υποστηριχτές της αν όλοι αυτοί οι λαοί «συνεργάστηκαν» με τον «απελευθερωτή» Κεμάλ για την αναμόρφωσή τους, και αν η «συνεργασία» αυτή ήταν εντελώς ελεύθερη και πήγαζε από την ελεύθερη θέλησή τους…
Που να βρει, όμως, το κουράγια να μας το πει…

Πως να διασπάσει το φράγμα των δύο και πλέον εκατομμύρια ψυχών, των δύο και πλέον εκατομμυρίων ερινύων… Εκτός και αν η ψύχωση προχώρησε μέχρι του σημείου της πλήρους νοητικής απονεύρωσης…»

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Προς το τέλος του Ευρώ;

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Αγγελτήριο... κηδείας του ευρώ θύμιζε το εξώφυλλο του χθεσινού τεύχους του βρετανικού περιοδικού "Εκόνομιστ". Κυρίαρχο το μαύρο χρώμα, φλεγόμενη βολίδα το κοινό νόμισμα, μακάβριος ο τίτλος: "Είναι αυτό πράγματι το τέλος;". Σήματα συναγερμού εξέπεμπαν το κύριο άρθρο, οι μόνιμες στήλες, οι σχετικές αναλύσεις του περιοδικού.
"Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί επί πολύ. Χωρίς μια δραματική αλλαγή διάθεσης από βάθους καρδιάς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των Ευρωπαίων ηγετών, το κοινό νόμισμα μπορεί να γίνει κομμάτια μέσα σε εβδομάδες" υποστηρίζει το κύριο άρθρο του. Μέσα σε εβδομάδες! Και δεν είναι μόνο Βρετανοί που υποστηρίζουν αυτή τη θέση. Τη συμμερίζονται ακόμη και Γερμανοί. "Περίπου δύο εβδομάδες απομένουν στους αρχηγούς των κυβερνήσεων" έγραφε την Πέμπτη σε πρωτοσέλιδη ανάλυσή της η γερμανική εφημερίδα "Ντι Τσάιτ".
"Η Μέρκελ έθαψε τον διάλογο για τα ευρωομόλογα και τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας" ήταν ο γεμάτος απογοήτευση προχθεσινός πρωτοσέλιδος τίτλος της ισπανικής εφημερίδας "Ελ Παΐς". Η Γερμανίδα καγκελάριος επέβαλε τις θέσεις της την Πέμπτη στο Στρασβούργο επί των ηγετών της Γαλλίας και της Ιταλίας: λιτότητα και τίποτε άλλο!
Σε τίποτα δεν βοηθούν τα εξοντωτικά προγράμματα λιτότητας κατά των Ευρωπαίων πολιτών ή το φορολογικό "γδάρσιμό" τους. Καμία βελτίωση δεν φέρνουν ούτε οι αλλαγές κυβερνήσεων. Τι κι αν νίκησε σαρωτικά στην Ισπανία η εκ των προτέρων αποφασισμένη να εφαρμόσει εξουθενωτική λιτότητα Δεξιά; Αυτή την εβδομάδα η Μαδρίτη πλήρωσε για τρίμηνα έντοκα γραμμάτια επιτόκιο 5,1% - υπερδιπλάσια δηλαδή από όσο πριν από έναν... μήνα! Όσο για τα δεκαετή ισπανικά ομόλογα, αυτά έχουν επιτόκιο πάνω από 6,5% - χειρότερα δηλαδή από όσο είχαν τα ελληνικά πριν μπει η χώρα μας σε καθεστώς Μνημονίου!
Το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο. Στα τέλη Ιανουαρίου, η Ιταλία πρέπει να βρει λεφτά να πληρώσει ομόλογα που λήγουν αξίας 30 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αν οι κερδοσκόποι απαιτήσουν εξωφρενικό επιτόκιο και η ΕΚΤ δεν παρέμβει, τότε δεν αποκλείεται ακόμη και η... στάση πληρωμών της Ιταλίας! Κόλαση! Αλλά ακόμη και αν η Ρώμη βρει τα λεφτά πληρώνοντας όσο όσο, μέχρι πού μπορεί να πάει αυτή η ιστορία; Προφανώς, όχι μακριά. Τα περιθώρια εξαντλήθηκαν πλέον. Μία και μοναδική λύση έχει απομείνει τώρα.
Θα αναλάβει η ΕΚΤ το χρέος όλων ουσιαστικά των κρατών της Ευρωζώνης; Αυτό είναι πια το καθοριστικό ερώτημα. Θα αγοράζει δηλαδή η ΕΚΤ σε απεριόριστες ποσότητες όσα κρατικά ομόλογα βγάζουν οι χώρες της Ευρωζώνης και μάλιστα με χαμηλά, εξυπηρετήσιμα επιτόκια υποχρεώνοντας έτσι τους κερδοσκόπους του χρηματοπιστωτικού συστήματος είτε να λογικευθούν, είτε να φύγουν εντελώς από την αγορά κρατικών ομολόγων; Αν η ΕΚΤ αγοράζει ομόλογα, η Ευρωζώνη θα σωθεί. Αν όχι, η διάλυσή της είναι αναπότρεπτη.
Η Γερμανία θα αποφασίσει τι θα κάνει η ΕΚΤ. Το Βερολίνο και κανένας άλλος για τον πολύ απλό λόγο ότι η Γερμανία θα πληρώσει στην πράξη τις συνέπειες αυτής της ριζικής αλλαγής -"επαναστατικής" στο πλαίσιο του συστήματος- χαρακτήρα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Δεν είναι καθόλου εύκολη η λήψη αυτής της απόφασης για τους Γερμανούς και δικαιολογημένα μέχρι στιγμής αρνούνται να συναινέσουν. Αν συμφωνήσουν, αυτό σημαίνει ότι θα μεταφέρεται πλούτος διαρκώς από τη Γερμανία και τις χώρες του Βορρά προς τις αδύναμες χώρες του Νότου και της περιφέρειας της Ευρωζώνης.
Χωρίς σοβαρό αντάλλαγμα αυτό αποκλείεται να το δεχθεί το Βερολίνο. Θα προτιμήσει ίσως ακόμη και να διαλύσει την Ευρωζώνη, όσο απίστευτο και αν ακούγεται αυτό, παρά να ξοδέψει εν ριπή οφθαλμού τα τεράστια κέρδη που αποκόμισε από τη λειτουργία της Ευρωζώνης μέσα σε μία ολόκληρη δεκαετία.
Η μετατροπή σε επαρχίες του Ράιχ των ανεξάρτητων και μέχρι τώρα κυρίαρχων κρατών της Ευρώπης είναι το βαρύ αντίτιμο που ζητάει η Γερμανία για να συναινέσει. Οι Ευρωπαίοι θα παίρνουν λεφτά από τη Γερμανία μέσω ΕΚΤ, αλλά μόνο αν αποδεχτούν να τους κυβερνά χωρίς προσχήματα το Βερολίνο! Η γερμανική κυβέρνηση δηλαδή θα αποφασίζει για το ύψος των μισθών των Ελλήνων, των συντάξεων των Γάλλων, των δημοσίων επενδύσεων στην Ιταλία, των φόρων στην Ισπανία. Το δέχονται αυτό οι Ευρωπαίοι; Αμφιβάλλουμε, αλλά θα δούμε...
* Αναδημοσίευση από το «Έθνος της Κυριακής» (27/11/2011).

Θα ανακάμψουμε με στάση πληρωμών και με το οικονομικό ΣΟΚ από τη ΔΡΑΧΜΗ

"ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ"

Του Κώστα Λαπαβίτσα
Καθηγητή Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.



Την ώρα που εντός και εκτός Ελλάδας φουντώνουν πλέον η συζήτηση και τα σενάρια περί διάσπασης της ευρωζώνης, προκάλεσε αίσθηση µια 90σέλιδη µελέτη µε τίτλο «Breaking Up? A route out of Eurozone Crisis» («Ρήξη; Η διέξοδος από την κρίση της ευρωζώνης») που πραγµατοποιήθηκε στο ερευνητικό κέντρο Research on Money and Finance (RMF) του Πανεπιστηµίου του Λονδίνου.
Επικεφαλής της ερευνητικής οµάδας είναι ο καθηγητής στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών (SOAS) του Πανεπιστηµίου του Λονδίνου κ. Κ. Λαπαβίτσας.
Οικονοµολόγος, από τον χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, ο κ. Λαπαβίτσας µιλά στο «Βήµα της Κυριακής» (27/11) και στην εξαίρετη δημοσιογράφο Παναγιώτα Μπίτσικα, µε αφορµή τη µελέτη αυτή και προτάσσει ως διέξοδο την αθέτηση πληρωµών προς τους δανειστές και την έξοδο από το ευρώ µε πρωτοβουλία της χώρας µας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί, όπως λέτε, η έξοδος από το ευρώ και η αθέτηση πληρωμών με πρωτοβουλία του οφειλέτη δεν είναι καταστροφή αλλά λύση;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: «Απολύτως καταστροφική είναι η τρέχουσα πολιτική. Το ΑΕΠ θα συρρικνωθεί σηµαντικά και το 2012, οδηγώντας σε σωρευτική απώλεια ίσως και 17% από το 2008. Θα ακολουθήσει χαµηλή ανάπτυξη για πολλά χρόνια. Η Ελλάδα θα βρεθεί µε µόνιµη υψηλή ανεργία, τη νεολαία να µεταναστεύει, χωρίς δυναµικούς κλάδους παραγωγής και µε τεράστιο χρέος.
Η αθέτηση πληρωµών µε λογιστικό έλεγχο και επιβολή όρων στους δανειστές µπορεί να απαλλάξει τη χώρα από τον βραχνά του χρέους. Βεβαίως θα έχει κόστος, αλλά µικρότερο από την καταστροφή που φέρνει η τρέχουσα πολιτική. Η έξοδος από το ευρώ θα µας βγάλει από την παγίδα της ΟΝΕ, θα τονώσει την εγχώρια παραγωγή και τις εξαγωγές, θα επιτρέψει την ανάκτηση ελέγχου στα εργαλεία οικονοµικής πολιτικής. Βραχυπρόθεσµα θα είναι οικονοµικό σοκ, αλλά προσφέρει την προοπτική ταχείας ανάκαµψης». 

Να απαλλαγεί η χώρα από τη "ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ" του ΕΥΡΩ!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ  ΣΤΗΝ "ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΗ ΔΑΦΝΗ ΣΦΕΤΣΑ*
"Η Ευρωζώνη γίνεται εβδομάδα με τη βδομάδα παρελθόν" εκτιμά ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης και υποστηρίζει ότι αν η χώρα δεν απαλλαγεί από τη "δικτατορία του ευρώ" δεν μπορεί να κάνει ούτε ένα βήμα διεξόδου και προόδου. Ο Παν. Λαφαζάνης μιλάει για την ανάγκη ενότητας των δυνάμεων της αριστεράς, αναφέροντας ότι η συμπαράταξη "πρώτα απ’ όλα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ αλλά και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έχει καταστεί, σχεδόν, όρος επιβίωσης του ελληνικού λαού". Ολόκληρη η συνέντευξη έχει ως εξής:


ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι σημαίνει ο στόχος του προϋπολογισμού 2012 για πρωτογενές πλεόνασμα;
 ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το διαφημιζόμενο πρωτογενές πλεόνασμα είναι κυριολεκτικά μια τρύπα στο νερό! Ο προϋπολογισμός του 2012 δεν είναι μόνο ένας προϋπολογισμός χαριστικής βολής για τον τόπο αλλά δεν διαθέτει και καμία αξιοπιστία. Τα δεδομένα του για το έλλειμμα και την ύφεση, πέραν των άλλων, είναι πλήρως στον «αέρα»! Ο προϋπολογισμός του 2012 έχει καταρρεύσει, πριν καν ψηφιστεί!
ΕΡ: Σε μια εναλλακτική πολιτική, πως θα μπορούσε να γίνει δυνατός ο ισοσκελισμός χωρίς νέα μέτρα σε βάρος των νοικοκυριών; Όπως συνεχώς ρωτάν οι μνημονιακοί υπουργοί, που θα έβρισκε ο ΣΥΡΙΖΑ τα λεφτά;
ΑΠ: Ως αριστερά -και αναφέρομαι συνολικά- οφείλουμε επί τέλους να επεξεργαστούμε πολύ σοβαρά μια ριζοσπαστική, συνεκτική αλλά και πειστική πολιτική και προγραμματική εναλλακτική πρόταση απέναντι στον σημερινό αστικό συνασπισμό, χωρίς την οποία η αντιμνημονιακή ρητορική μοιάζει με ρόδα που γυρίζει στον αέρα.
 ΕΡ: Στο πλαίσιο αυτό πως θα μπορούσαν να ισοσκελιστούν οι προϋπολογισμοί, χωρίς θυσίες;
ΑΠ: Κατά τη γνώμη μου, οι ισοσκελισμένοι, σώνει και καλά, προϋπολογισμοί, είναι μια ανοησία και δεν μπορεί να είναι στόχος της αριστεράς. Το πρόβλημα της χώρας δεν ήταν εν γένει τα μεγάλα ελλείμματα. Το έλλειμμα, ακόμα και το μεγάλο, δεν είναι ντε και καλά πρόβλημα. Το θέμα είναι ποια χαρακτηριστικά έχει ο προϋπολογισμός και που κατευθύνονται τα ελλείμματα. Το θέμα ήταν και είναι ότι οι προϋπολογισμοί και τα ελλείμματά τους δεν χρησιμοποιούντο αναπτυξιακά αλλά για να στηρίξουν το χρηματιστικό κεφάλαιο, πανύψηλα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων, εκτεταμένα πελατειακά δίκτυα, γραφειοκρατικές αντιπαραγωγικές δομές και σχέσεις διαπλοκής. 
ΕΡ: Επομένως η Αριστερά;
ΑΠ: Η αριστερά δεν χρειάζεται απαραιτήτως να υιοθετήσει τη λογική της δραστικής μείωσης των ελλειμμάτων και πολύ περισσότερο την «ορθοδοξία» των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών. Αυτό που η αριστερά πρέπει πρωτίστως να πράξει είναι να διαμορφώσει ένα ριζικά νέο προϋπολογισμό δικαιοσύνης στα έσοδα και νέας αναπτυξιακής, επενδυτικής, παραγωγικής και κοινωνικά αποτελεσματικής αξιοποίησης των δαπανών του, συμπεριλαμβανομένων και των ελλειμμάτων του! Το έλλειμμα από «συμφορά», μπορεί να γίνει μοχλός οικονομικής και κοινωνικής απογείωσης! Το τεράστιο βάρος από το οποίο πρέπει πρώτα απ’ όλα να απαλλαγεί η χώρα και ο προϋπολογισμός, είναι το χρέος! 
ΕΡ: Τι πρέπει να γίνει; 
ΑΠ: Το χρέος δεν είναι μόνο φοβερά άδικο αλλά και απολύτως μη βιώσιμο. Ένα ασήκωτο βάρος, με τους τόκους και τα χρεολύσια, για την οικονομία και τον προϋπολογισμό. Το «κούρεμα» του 50% με τη συμφωνία της 26ης Οκτώβρη, που μάλλον και αυτό ναυαγεί, δεν δίνει καμία απάντηση στο πρόβλημα. Η μόνη ρεαλιστική και υπεύθυνη διέξοδος για το χρέος είναι η προσωρινή στάση πληρωμών για τη διαγραφή του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους του, η οποία, αν δεν επιτευχθεί, η στάση πληρωμών επί του χρέους θα πρέπει να γίνει μόνιμη. Κι όμως, ακόμα και τώρα, η αριστερά δεν προβάλλει δημόσια αυτή τη θέση! 
ΕΡ: Η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου βρίσκεται ήδη στον αέρα. Η καμπάνα πια χτυπά για τις μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης, Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, ακόμα και για τη Γερμανία. Οι ισχυροί ωστόσο της Ευρώπης, εκτός από τον πόλεμο στις κοινωνίες, δείχνουν να μην έχουν άλλο σχέδιο για το μέλλον της. Γιατί, εκτιμάτε, η Γερμανία επιμένει, ακόμη και την ύστατη ώρα, στο νεοφιλελεύθερο δόγμα χωρίς να κάνει ούτε ένα βήμα πίσω;
ΑΠ: Δεν είναι μόνο η Γερμανία που επιμένει στο νεοφιλελεύθερο δόγμα, αλλά, δυστυχώς, όλες οι κυβερνήσεις από κοινού στην Ε.Ε. και μάλιστα στην πιο ακραία μορφή του! Αυτό που ιδιαιτέρως κάνει η Γερμανία (κυρίως) είναι να μην αποδέχεται προτάσεις για έκδοση ευρωομολόγων και την εκτύπωση χρήματος από την ΕΚΤ για την ευνοϊκή χρηματοδότηση χωρών. Κι αυτές οι προτάσεις, όμως, τις οποίες υποστηρίζουν και μερίδες της Αριστεράς στη χώρα μας και την Ευρώπη, δεν είναι παρά «ασπιρίνες» και δεν θα μπορέσουν, κατά τη γνώμη μου, να προσφέρουν θετική διέξοδο στην Ευρωζώνη. Η Ευρωζώνη, για την οποία τόσο ευρεία συναίνεση υπήρξε και συνεχίζεται στη χώρα μας, γίνεται εβδομάδα με τη βδομάδα παρελθόν. Η Ευρωζώνη πολύ δύσκολα μπορεί να υπάρξει σε συνθήκες νεοφιλελευθερισμού και καπιταλισμού, εκτός, ίσως, αν συνοδευτεί με τη διαμόρφωση ενός ακραία αντιδραστικού αυταρχικού «ευρωζωνικού» υπερκράτους, με τη σφραγίδα της Γερμανίας. Αλλά τότε αλίμονο… 
ΕΡ: Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑΟΣ με επικεφαλής έναν άνθρωπο των αγορών δείχνει τη συσπείρωση που έχει πετύχει το αστικό μπλοκ. Με την αντίπερα όχθη τι γίνεται; Γιατί την ώρα που ο αντίπλαος προχωρά τόσο γοργά στην ανασυγκρότηση του, η Αριστερά αναρωτιέται ακόμη ποιοι είναι οι σύμμαχοι της;
ΑΠ: Όταν από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 μίλαγα για την ανάγκη και τη ρεαλιστικότητα της συμπαράταξης της αριστεράς, πολλοί με παρουσίαζαν ως «συνοδοιπόρο» του ΚΚΕ και ορισμένοι με κακεντρέχεια ως όχημα, περίπου, για τη μετάβαση του ΣΥΝ στο ΚΚΕ! Σήμερα, σχεδόν, όλος ο κόσμος της αριστεράς, των φίλων του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένων, βλέπει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση! Η συμπαράταξη των αριστερών δυνάμεων, πρώτα απ’ όλα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ αλλά και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έχει καταστεί, σχεδόν, όρος επιβίωσης του ελληνικού λαού και ύπαρξης προοπτικής για τη χώρα! Πιστεύω ότι η προγραμματική βάση αυτής της συμπαράταξης, όσο και αν είναι δύσκολη, μπορεί να υπάρξει και να είναι συνεκτική. Αρκεί να εκφραστεί ισχυρή ενωτική βούληση και διάθεση από όλους να κάνουν βήματα προσέγγισης, χωρίς να χάνουν τη φυσιογνωμία τους. 
ΕΡ: Σε πρόσφατο άρθρο σας υποστηρίζετε την ανάγκη συμπαράταξης της αριστεράς ώστε από κυβερνητική θέση να προχωρήσει σε συμμαχίες με την ευρωπεριφέρεια για τη διάλυση της ευρωζώνης και σε έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Ποιες ορίζετε ως χώρες της ευρωπεριφέρειας; Αφού, όπως λέτε, η αριστερά μπορεί να γίνει πλειοψηφούσα παράταξη με την χώρα εντός Ε.Ε. και ευρωζώνης, γιατί η ευρωπαϊκή αριστερά δεν μπορεί να ανατρέψει τη νεοφιλελεύθερη αρχιτεκτονική τους;
ΑΠ: Υποστηρίζω τη στάση πληρωμών επί του χρέους και την έξοδο από το ευρώ ως αφετηριακά σημεία μιας αριστερής κυβέρνησης, για την εφαρμογή ενός προοδευτικού προγράμματος σοσιαλιστικής προοπτικής στην Ελλάδα. Αυτός ο δρόμος εξόδου από το ευρώ και συνολικής σύγκρουσης με την Ε.Ε., ως προϋπόθεση για προοδευτικές και σοσιαλιστικές εξελίξεις, νομίζω ότι είναι ο θετικότερος για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης και ιδιαίτερα της ευρωπεριφέρειας, με την έννοια των οικονομικά πιο αδύνατων χωρών. Είναι προφανές ότι η συνεργασία των αριστερών δυνάμεων των ευρωπαϊκών χωρών πάνω σε αυτές τις κατευθύνσεις μπορεί να διαμορφώσει νέα δεδομένα στην Ευρώπη. Νέες θετικές καταστάσεις με σειρά από χώρες που θα επιτυγχάνουν, η μια μετά την άλλη, την προοδευτική ανατροπή, θα αποκτούν την ανεξαρτησία τους και θα ακολουθούν νέους προοδευτικούς και σοσιαλιστικούς ορίζοντες, εκτός Ευρωζώνης και εκτός κανόνων ΕΕ και καθιστώντας την τελευταία παρελθόν. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θεωρώ ότι μπορεί να επαναδιαμορφωθεί, σε σύγχρονες προοδευτικές και σοσιαλιστικές βάσεις, μια νέα, πολύ προωθημένη, ισότιμη, προοδευτική και σοσιαλιστική ευρωπαϊκή συνεργασία!  
 ΕΡ: Η επιμονή στη συζήτηση για το ευρώ δεν υπερεκτιμά τις δυνατότητες και τα όρια ενός νομίσματος; Το ευρώ φταίει για την πολιτική των ισχυρών σε Ελλάδα και Ευρώπη; Στόχος του κύριου Παπαδήμου, του κύριου Παπανδρέου κλπ είναι η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη ή η έξοδος από την κρίση σε βάρος της εργασίας με όποιο μέσο;
ΑΠ: Το ευρώ δεν είναι ένα απλό νόμισμα όπως όλα τα άλλα εθνικά νομίσματα, αν και καθένα από τα τελευταία έχει τη δική του θεσμική ιδιαιτερότητα. Το ευρώ πάνω στις ράγες της ΟΝΕ και στο πλαίσιο της ενιαίας «απελευθερωμένης» αγοράς της Ε.Ε. συνιστά ένα σκληρό μηχανισμό ηγεμονίας, ταξικού πολέμου και αποκλίσεων στην Ε.Ε., σε βάρος των εργαζομένων και ιδιαίτερα των οικονομικά ασθενέστερων.
Οι νεοφιλελεύθερες μονεταριστικές ηγεμονικές λογικές γέννησαν το ευρώ και το ευρώ με τη σειρά του τις στηρίζει, τις ενισχύει και τις αναπαράγει. Αν ο Παπανδρέου και ο Παπαδήμος τρομοκρατούν κι εκβιάζουν με την παραμονή στην Ευρωζώνη, είναι γιατί αυτή η παραμονή είναι απαραίτητη για το μεγάλο εγχώριο κεφάλαιο, πρώτα απ’ όλα το χρηματιστικό, για την ταξική λεηλασία της χώρας. Επιπλέον, γιατί ξέρουν ότι η άρνηση των μνημονίων, οδηγεί ευθέως στην έξοδο από το ευρώ και στη στάση πληρωμών επί του χρέους. Από κει και η «δικτατορία» του ευρώ που έχουν επιβάλλει, από την οποία, αν δεν απαλλαγεί η χώρα, δεν μπορεί να κάνει ούτε ένα βήμα διεξόδου και προόδου.
* Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην «Αυγή της Κυριακής» στις 27/11/2011.

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Εκεί που μας χρωστούσαν ...

De facto facio

Μήπως ο Μπενύτο δεν είναι ένας ογκώδης το δέμας γκαφατζής κι είναι ένας εύθυμος σουρεαλιστής;
Ο άνθρωπος έχει κάνει την καθημαγμένη χώρα μας μαλλιά κουβάρια με την έμπνευσή του να χώσει το πρωτοφανές χαράτσι για τα ακίνητα στους λογαριασμούς της ΔΕΗ

παραβιάζοντας κάθε λογική, κάθε ηθική κι όλους τους δίκαιους νόμους- μήπως δεν είναι ανάλγητος αλλά ένας απλός κουτός;

Υπερτιμημένος κουτός, αλλά κουτός! Τώρα (και όπως κάνει πάντα, όταν προσπαθεί να διορθώσει κάθε του γκάφα με μια νέα γκάφα) προχωράει σε νέα μεγαλειώδη σύλληψη (ιδέας): να δημιουργηθούν χιλιάδες «τριμελείς επιτροπές» (από πέντε-έξι άτομα, ανάμεσά τους κι ένας αστυνόμος με τον νεκροθάφτη αναπληρωματικό στον πάγκο) που θα κρίνουν ποιος Ελλην υπήκοος της

Τρόικας θα μπορεί να πληρώσει το μέσω ΔΕΗ φασιστικό χαράτσι και ποιος δεν θα μπορεί, αν δύναται να αποδείξει ότι είναι ελέφας με 80% αναπηρία.

......................................

Το έρμο το ΠΑΣΟΚ! Αν ο Γιωργάκης το οδήγησε στην έρημο, ο Βενιζέλος θα το οδηγήσει στο φρενοκομείο...
Οταν δεν έχεις κανέναν πρωθυπουργό, μπορείς να 'χεις άνετα τρεις...
Αυτήν τη στιγμή η Ελληνική Δημοκρατία (;) διαθέτει τρεις Πρωθυπουργούς!
Τρόικα Πρωθυπουργών! Ποιος τη χάρη μας! (αν εξαιρέσει κανείς την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Ιταλία και -αίφνης- την Ιαπωνία!! Ητις ήδη ελέγχεται -με την έννοιαν τού εγκαλείται- από το ΔΝΤ για το... χρέος της. Σε λίγο θα ελέγχεται -με την έννοιαν τού ελέγχεται- και αυτή από τη διεθνή των Τοκογλύφων).
Πρώτος, λοιπόν Πρωθυπουργός ο κ. ΡΑΪΧενμπαχ. Ανθύπατος, γκαουλάιτερ, αρμοστής και τα σκυλιά δεμένα. Ο,τι πει ο αρχηγός! «Ακόμα δεν έχετε φθάσει στον πάτο!» μας διαβεβαίωσε! Οταν φθάσουμε στον πάτο, θα έρθουν οι επενδυτές να οργανώσουν τη χώρα σε «Ειδική Οικονομική Ζώνη» και μαζί τους τα εφεδρικά Ες Ες να μαζεύουν τα πτώματα.
Δεύτερος Πρωθυπουργός ο κ. Λουκάς Γκόλντμαν Σακς Παπαδήμος. Υποχείριο του χερ Τασκ Φορς γκρουπενφύρερ ΡΑΪΧενμπαχ, ανδρείκελο της φράου Μέρκελ και προϊστάμενος του τσολιά Αδώνιδος Γεωργιάδη.
Τρίτος Πρωθυπουργός ο Γιωργάκης! Οχι διότι δεν έχει καταλάβει ότι άλλαξαν κάπως τα πράγματα, αλλά διότι δεν έχουμε καταλάβει εμείς το αντίθετο. Εκτός κι αν ο Μπενύτο της κυβέρνησης Γιωργάκη είναι διαφορετικός απ' τον Μπενύτο της κυβέρνησης Παπαδήμου.
Με δυο λόγια έχουμε τρεις Πρωθυπουργούς και διάγουμε λαμπράν περίοδο κοινοβουλευτικού κλέους!

Μπαντζάι!
Ασχετο - αλλά «τεμπέληδες» και «διεφθαρμένοι» και οι Ιάπωνες;! Καταναλώνουν κι αυτοί περισσότερα απ' όσα παράγουν;! Με... «ποιους τα φάγανε μαζί» οι κόρες και οι γιοι του ανατέλλοντος ηλίου;!
Ατεγκτο σύστημα ο καπιταλισμός! Ολους τους λαούς τους βρίσκει λαϊκιστές. Ολα τα κράτη που έχει διαφθείρει, διεφθαρμένα. Ολες τις τάξεις πλην της αστικής παιδιά κατώτερων θεών. Ολους τους ανθρώπους, ένοχους. Αχθη αρούρης που δεν τα «αντέχει η οικονομία»...
Οταν η λογική θα κάνει χαρακίρι...

«Δίνουν» 65 δισ. ευρώ, αρπάζουν 79 δισ. ευρώ!


To αισχρό παραμύθι με την 6η δόση συνεχίζεται.
Πρωταγωνιστές του αίσχους δεν είναι άλλοι από αυτούς που έκοψαν τους μισθούς, από αυτούς που έκοψαν τις συντάξεις.
Ολοι αυτοί οι σεσημασμένοι της βαρβαρότητας, εμφανίζονται τώρα ενώπιον εργαζομένων, συνταξιούχων και ανέργων και χωρίς τσίπα, χωρίς φιλότιμο παριστάνουν ότι τους τρώει η έγνοια για το «πώς θα καταβληθούν οι μισθοί και οι συντάξεις»!
*
Αλλά για ποιους μισθούς, για ποιες συντάξεις μιλούν;
Μα για τους μισθούς και τις συντάξεις που αυτοί ισοπέδωσαν! Που αυτοί εξανέμισαν! Που αυτοί αφάνισαν!
Φυσικά, για τούτη την «πατριωτική» πράξη τους δε μιλούν.
Την προσπερνούν και με τον αέρα του ταγού της «εθνικής σωτηρίας», καθώς παρελαύνουν από τα κανάλια και τα μικρόφωνα, φορούν τη μάσκα του φτηνού θεατρίνου τρίτης διαλογής και αρχίζουν να βγάζουν σπαραξικάρδιες κορόνες ότι αδημονούν για την εκταμίευση της 6ης δόσης διότι - όπως εξηγούν οι «φιλεύσπλαχνοι» - αγωνιούν για την ...πληρωμή μισθών και συντάξεων.
*
Πρόκειται για ελεεινούς ψεύτες!
*

Κατ' αρχάς - και δε θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε - αυτοί που καμώνονται ότι «νοιάζονται» για την πληρωμή μισθών και συντάξεων, είναι σαν τους κροκόδειλους που δακρύζουν ακριβώς την ώρα που καταβροχθίζουν τα θύματά τους.

Οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ, η κυρία Μπακογιάννη «κλαίνε» για εκείνους τους μισθούς και εκείνες τις συντάξεις που οι ίδιοι πετσόκοψαν!
«Κλαίνε» για την καταβολή εκείνων των δώρων Χριστουγέννων που οι ίδιοι κατάργησαν!
*
Η τιποτένια δημαγωγία τους ξεπερνάει κάθε όριο μαυρογιαλουρισμού.
*

Δεύτερον, η τρομοκρατία περί την 6η δόση ουδεμία σχέση έχει με την καταβολή των (εναπομεινάντων) μισθών και των (εναπομεινασών) συντάξεων.

*
Ολα τα ποσά της 6ης δόσης, όπως συνέβη με την 5η, την 4η, την 3η δόση κ.ο.κ., όπως θα συμβεί με την 7η, την 8η, την 9η δόση κ.ο.κ., δεν πάνε σε εργαζόμενους και συνταξιούχους, δεν πάνε για μισθούς και συντάξεις.
Πάνε στους τοκογλύφους!
Πάνε στους κερδοσκόπους!
Πάνε στους κατόχους των ομολόγων του ελληνικού δημόσιου χρέους!
Οι δόσεις, μέσω των τραπεζών, πάνε σε εκείνα τα συνδεδεμένα και διαπλεκόμενα με χίλια νήματα με τους τραπεζίτες μονοπώλια, πάνε στους βιομήχανους, στους εφοπλιστές και στους κεφαλαιοκράτες.
Οι δόσεις τους, δηλαδή, πάνε στα ταμεία της πλουτοκρατίας, για να συνεχίσουν να παραγεμίζουν τα θησαυροφυλάκια εκείνης της τάξης που προκάλεσε το χρέος και που τώρα το πληρώνει ο λαός!
***
Οσο κι αν η άθλια προπαγάνδα τους έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας,
η αλήθεια είναι συγκεκριμένη και είναι η εξής:
*

1) Με την μέχρι σήμερα πολιτική του μνημονίου,

από τις 5 δόσεις που έχουν εκταμιευτεί προς την Ελλάδα,
το συνολικό ποσό της εκταμίευσης ισούται
με 65 δισεκατομμύρια ευρώ.
*
Ομως,

2) κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου


- της περιόδου που υποτίθεται ότι «οι Ελληνες ζουν με τα δανεικά από την τρόικα» (!!) -

η Ελλάδα, δηλαδή ο ελληνικός λαός, έχει πληρώσει για τόκους και χρεολύσια προς τους εγχώριους και ξένους τοκογλύφους και κάθε λογής κατόχους ελληνικών ομολόγων
το ποσό των 79 δισεκατομμυρίων ευρώ!
*
Με άλλα λόγια:
Τα 65 δισ. ευρώ των δόσεων όχι μόνο δεν πήγαν σε μισθούς και συντάξεις, αλλά, αντίθετα, από τους ρημαγμένους μισθούς και τις λεηλατημένες συντάξεις αφαιρέθηκαν κι άλλα 14 δισ. ευρώ,
κι όλα αυτά μαζί, τα 65 δισ. των δόσεων συν τα 14 δισ. της αρπαγής,
σύνολο 79 δισ. ευρώ,
επέστρεψαν στους «πιστωτές» μας! Ξαναγύρισαν (με τόκο!) στους «δανειστές» μας! Τα έφαγαν οι ντόπιοι και ξένοι «σωτήρες» μας!
*
Μας «δίνουν», δηλαδή, λεφτά για να μη χάνουν οι ίδιοι τα τοκογλυφικά τους,
μας «δίνουν» λεφτά για να διατηρείται «βιώσιμο το χρέος μας» απέναντί τους που σημαίνει να μας ξεζουμίζουν μια ολόκληρη ζωή,
μας «δίνουν» λεφτά για να μας κρατάνε αιωνίως χρεωμένους,
μας «δίνουν» λεφτά με το ένα χέρι για να τα παίρνουν με το άλλο χέρι στο πολλαπλάσιο,
και πάνω σ' αυτά τα νέα δάνεια - που επιστρέφουν στους ίδιους - προσθέτουν νέα, μεγαλύτερα, ακόμα πιο δυσβάσταχτα τοκογλυφικά!
*
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την περίφημη 6η δόση.
Οι τόκοι και τα χρεολύσια για τους μήνες Νοέμβρη - Δεκέμβρη ανέρχονται σε 15,5 δισ. ευρώ!
Οπως, λοιπόν, θα 'ρθουν τα 8 δισ. ευρώ της 6ης δόσης, έτσι ακριβώς και θα φύγουν, αφού, όμως, πρώτα προστεθούν δίπλα σε αυτά κι άλλα 7,5 δισ. ευρώ που θα έχουν αφαιρεθεί από το αίμα του ελληνικού λαού, έτσι ώστε να εξοφληθούν οι τοκογλύφοι!
*
Να, επομένως, πού θα πάει (και) η 6η δόση: Σε τόκους και χρεολύσια!
Να τι θα «εισπράξουν» οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι: Νέους τόκους, για μια δόση που θα φέρει νέες δόσεις, που με τη σειρά τους θα φέρουν νέους τόκους κ.ο.κ.!
*
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την πολιτική που έχει καθοριστεί από τις «ιστορικές» αποφάσεις της 26ης Οκτώβρη.
Συμπέρασμα:
Κάθε τους «δόση» ισούται με νέα δυσβάσταχτα μέτρα, με νέες περικοπές των μισθών και των συντάξεων (για την... πληρωμή των οποίων «αγωνιούν» οι πρασινο-γαλαζό-μαυροι κυβερνώντες)
ώστε δίπλα στα λεφτά της εκάστοτε δόσης να προστίθενται τα κλεμμένα από τα νέα χαράτσια, τα κλεμμένα από τους νέους φόρους, τα κλεμμένα από τη νέα βαρβαρότητα εναντίον μισθωτών και συνταξιούχων,
και όλα αυτά μαζί,
οι δόσεις από τη μια, τα χαράτσια, οι φόροι, οι περικοπές, από την άλλη,
να ενώνονται, να προστίθενται και να επιστρέφουν (με τόκο!) στους εγχώριους «πατριώτες» και στους ξένους «εταίρους» και «φίλους» μας.
*
Αυτόν τον φαύλο κύκλο τον βαφτίζουν «σωτηρία».
Αυτή την στυγνή ταξική πολιτική υπέρ του κεφαλαίου την αποκαλούν «πατριωτισμό».
Δεν πάει άλλο!

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
 
Ανάρτηση από : http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=6560025&publDate=24/11/2011

Η Ελλάδα να κάνει αθέτηση πληρωμών

Του Κώστα Λαπαβίτσα
Καθηγητή Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Ζήτημα εβδομάδων θεωρεί τη διάλυση της ευρωζώνης ο καθηγητής Κ. Λαπαβίτσας και προτείνει ως μόνη εναλλακτική λύση την αθέτηση πληρωμών και έξοδο από την ΟΝΕ. Αναλυτικά:
ΕΡΩΤΗΣΗ: Βρισκόμαστε μπροστά στη διάλυση της ευρωζώνης;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η διαδικασία διάλυσης είναι ήδη πολύ προχωρημένη. Η ΟΝΕ πάσχει από τεράστιες ανισορροπίες, όπου τα πλεονάσματα του κέντρου, κυρίως της Γερμανίας, αντιστοιχούν με ελλείμματα της περιφέρειας. Το χρέος που πνίγει την περιφέρεια είναι απόρροια αυτών των ανισορροπιών. Η λιτότητα κάνει τα πράγματα χειρότερα γιατί φέρνει ύφεση. Ακόμη και τα κράτη του κέντρου θα έχουν πλέον μεγάλα προβλήματα στην εξυπηρέτηση του χρέους τους. Για το λόγο αυτό οι χρηματοπιστωτικές αγορές ξεφορτώνονται τα ομόλογα άλλων χωρών και αγοράζουν γερμανικά που τα θεωρούν τα μόνα ασφαλή. Τις πρόσφατες μέρες ανέβηκαν τα σπρεντ της Ιταλίας, της Ισπανίας, του Βελγίου, αλλά και της Γαλλίας. Οσο ανεβαίνουν τα σπρεντ, τόσο ευνοείται η κερδοσκοπία και στην ουσία καταρρέει η αγορά κρατικών ομολόγων της Ευρώπης. Αν συνεχιστεί αυτή η πορεία, η διάλυση είναι θέμα εβδομάδων.

ΛΑΟΣ - ΠΑΣΟΚ στην εξουσία ...

Το εθνικό μας ξεβράκωμα

Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Χθες, λίγη ώρα αφότου τα ΜΑΤ μπουζούριαζαν καμιά δεκαπενταριά ανθρώπους, κυρίως συνδικαλιστές της ΔΕΗ που είχαν καταλάβει το Κέντρο Έκδοσης Εντολών Διακοπής Ρεύματος της εταιρείας, η Κομισιόν – ένα από τα τρία μέρη της τρόικας! –, διά του Γερμανού επιτρόπου για θέματα Ενέργειας, ερχόταν κυριολεκτικά να ξεβρακώσει το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών και να αποφανθεί: Δεν έχει κανένα δικαίωμα να συνδέει φορολογικές υποχρεώσεις με το δικαίωμα παροχής ηλεκτρικού ρεύματος!
Σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή, ο επίτροπος Γκίντερ Έτινγκερ δεν μάσησε τα λόγια του:
Σε κάθε περίπτωση οι κυβερνήσεις πρέπει να εξασφαλίζουν «τη συμμόρφωση με το σύνολο της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και των διατάξεων αυτής που αφορούν την προστασία των καταναλωτών (άρθρο 3 και παράρτημα Ι), τα δικαιώματα των ευάλωτων καταναλωτών (άρθρο 3 παράγραφοι 7 και 8) και την καθολική υπηρεσία (άρθρο 3 παράγραφος 3)».
● «Οι διατάξεις σχετικά με την καθολική υπηρεσία γεννούν σαφή υποχρέωση των κρατών μελών και παρέχουν στους οικιακούς καταναλωτές το δικαίωμα να προμηθεύονται ηλεκτρική ενέργεια. Η οδηγία δεν περιέχει διατάξεις που να εξαρτούν το δικαίωμα αυτό από την κατάσταση του νοικοκυριού ή των μεμονωμένων μελών του όσον αφορά τις φορολογικές τους υποχρεώσεις».
● «Ως προς την προστασία των ευάλωτων καταναλωτών, η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την τήρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέονται με τους ευάλωτους καταναλωτές».

Δικαίωμα του πολίτη, υποχρέωση του κράτους
Τι σημαίνει, με απλά λόγια, αυτή η απάντηση:
1. Η «καθολική υπηρεσία», κατ’ αρχάς, συνίσταται στην παροχή καθορισμένης στοιχειώδους δέσμης υπηρεσιών καθορισμένης ποιότητας, σε όλους τους τελικούς χρήστες, σε προσιτή τιμή. Τέτοια είναι η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.
2. Για τον λόγο αυτόν τα κράτη μέλη της Ε.Ε. έχουν τη σαφή και ξεκάθαρη υποχρέωση να «παρέχουν στους οικιακούς καταναλωτές το δικαίωμα να προμηθεύονται ηλεκτρική ενέργεια». Ο ηλεκτρισμός, λοιπόν, είναι δικαίωμα και η παροχή του είναι κρατική υποχρέωση, επιβεβλημένη, μεταξύ άλλων, και από τη νομοθεσία της Ε.Ε.
[Κρατήστε αυτό το σημείο περί «καθολικής υπηρεσίας», διότι μιλάει επίσης για «προσιτή τιμή», στοιχείο που βαίνει προς ανατροπή με τις σχεδιαζόμενες διψήφιες αυξήσεις που σχεδιάζονται στην τιμή του ρεύματος από την κυβέρνηση Παπαδήμου και τον Βενιζέλο].
3. Επειδή, λοιπόν, λέει ο επίτροπος στο πλαίσιο της σχετικής οδηγίας, η ηλεκτροδότηση είναι δικαίωμα, δεν μπορεί να εξαρτηθεί από την κατάσταση ούτε του νοικοκυριού ούτε των μεμονωμένων μελών του «όσον αφορά τις φορολογικές τους υποχρεώσεις».
Είναι, λοιπόν, άλλο πράγμα η φορολογική εκκρεμότητα και άλλο ένα δικαίωμα, το οποίο θεμελιώνει βασική υποχρέωση του κράτους. Κοινώς ένα νοικοκυριό, εφόσον πληρώνει το ρεύμα που καταναλώνει, δεν μπορεί να εξαρτάται από τα γούστα ούτε του Βενιζέλου ούτε των γελοίων υποκειμένων που σχεδίασαν και εισηγήθηκαν αυτή τη βαρβαρότητα.

Τι είναι ο «ευάλωτος καταναλωτής»
Η ειδική αναφορά του επιτρόπου στην «προστασία των ευάλωτων καταναλωτών», για τους οποίους η σχετική οδηγία «υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την τήρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέονται με τους ευάλωτους καταναλωτές», είναι επίσης πολύ ενδιαφέρουσα.
Στο νομοσχέδιο της Τίνας Μπιρμπίλη, που αναρτήθηκε τον περασμένο Μάιο προς διαβούλευση στο opengov και είχε αντικείμενο την ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία περί ενέργειας των διατάξεων της Οδηγίας 2009/72/ΕΚ του Ευρωκοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 2009 (δηλαδή της ίδιας οδηγίας που επικαλείται ο επίτροπος Έτινγκερ) βρίσκουμε τον ορισμό των «ευάλωτων καταναλωτών», οι οποίοι αναφέρονται ως «Ευάλωτοι Πελάτες». Προσέξτε πώς ορίζονται:
«Ευάλωτοι Πελάτες: Οι Επιλέγοντες Πελάτες που είτε ευρίσκονται σε δυσχερή θέση να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους έναντι του Προμηθευτή, λόγω της οικονομικής κατάστασής τους, είτε εξαρτώνται για λόγους υγείας από τη συνεχή και αδιάλειπτη παροχή ηλεκτρικής ενέργειας ή Φυσικού Αερίου, είτε δυσκολεύονται να διαπραγματευθούν τη συμβατική τους σχέση με τον Προμηθευτή και να αξιώσουν να δικαιώματά τους απέναντι στον τελευταίο ένεκα αντικειμενικά ιδιαίτερα δυσχερών και αναπότρεπτων κοινωνικών ή ατομικών συνθηκών που εκφεύγουν του ελέγχου τους, και ως εκ τούτου χρήζουν ειδικών μέτρων υποστήριξης και προστασίας, είτε, τέλος, είναι Πελάτες σε απομακρυσμένες περιοχές, όπως τα Μη Διασυνδεδεμένα Νησιά».
Με απλά λόγια: Οι ευάλωτοι πελάτες «χρήζουν ειδικών μέτρων υποστήριξης και προστασίας». Αυτό λέει ο επίτροπος και γι’ αυτό «η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την τήρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέονται με τους ευάλωτους καταναλωτές».
Συνεπώς, όταν ο καταναλωτής πληρώνει το ρεύμα που καταναλώνει, το κράτος δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα να του το κόψει επειδή χρωστάει στην εφορία. Σε αυτό ο επίτροπος είναι ξεκάθαρος απαντώντας επί τη βάσει του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Νομιμότητα, φασισμός και μαφία
Στην απάντηση αυτή του επιτρόπου το υπουργείο, μέχρι σήμερα τα ξημερώματα, δεν είχε τα άντερα (για να μην πω τίποτε βαρύτερο) να βγάλει επίσημη ανακοίνωση, η οποία θα χρεωνόταν απευθείας στον συνταγματολόγο υπουργό Οικονομικών. Έτσι προτίμησε να σχολιάσει – μεσω... «κύκλων του» κατά ένα ρεπορτάζ, ή μέσω του γραφείου Τύπου κατά ένα άλλο, αλλά... όχι γραπτώς – ότι:
«Η προστασία του ευάλωτου καταναλωτή διασφαλίζεται απολύτως από την ελληνική νομοθεσία και διασφαλίζεται και από τις προβλέψεις του νόμου για το ειδικό τέλος ακινήτων. Τηρούνται στο έπακρο οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια της κοινοτικής νομοθεσίας».
Πέρα από το ότι κανενός ευάλωτου καταναλωτή τα δικαιώματα δεν προστατεύονται από το χαράτσι, τι γίνεται με τους... «κανονικούς» καταναλωτές και τα δικά τους δικαιώματα; Απόλυτη σιωπή. Το υπουργείο του συνταγματολόγου δεν λέει λέξη για την ουσία της απάντησης του επιτρόπου. Πλήρης ομολογία ενοχής. Ως εκ τούτου, κάθε συζήτηση περί νομιμότητας ήδη περιττεύει. Στο πολιτικό επίπεδο, όμως, υπάρχει έτσι ή αλλιώς τεράστιο ζήτημα.
Όταν ένα εισπρακτικό ή άλλο κυβερνητικό μέτρο με σαφείς κοινωνικές επιπτώσεις δεν γίνεται αποδεκτό με όρους νομιμότητας ούτε καν από τους επιτηρητές της χώρας, τότε η ελληνική κυβέρνηση είναι έκθετη.
Όταν, κάθε τρεις και λίγο οι επιτηρητές ανακοινώνουν ότι ουδέποτε ζήτησαν τη λήψη του ενός ή του άλλου μέτρου (όπως η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων – και άλλα κατά καιρούς), τότε η ελληνική κυβέρνηση είναι έκθετη.
Όταν η ελληνική κυβέρνηση παραβαίνει τους νόμους, τότε διαπράττει έγκλημα εις βάρος των πολιτών της και είναι μια παράνομη κυβέρνηση.
Από πέρυσι λέγαμε ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου (από την εποχή Παπακωνσταντίνου), λαμβάνοντας αλλεπάλληλα «οριζόντιας λογικής» εισπρακτικά μέτρα και επιβάλλοντας «οριζόντια» λιτότητα, υιοθετεί την κατ’ εξοχήν φασιστική λογική της «συλλογικής ευθύνης». Στα ίδια βήματα κινείται όμως και η νυν κυβέρνηση, κινούμενη πέραν της νομιμότητας, προκειμένου μόνο να εισπράξει.

Δημοσιογράφοι πράκτορες του φόβου
Στο πλευρό της κυβέρνησης, πολυτιμότερος σύμμαχος της, βρίσκονται κυρίως δημοσιογράφοι. Ένας μάλιστα εξ αυτών (κρίμα το παρελθόν του, διότι κάποτε και καλός δημοσιογράφος ήταν και από τους πιο εργατικούς) είπε χθες από τηλεοράσεως πως το τέλος δεν έχει τίποτε μεμπτό, επειδή το 80% των υπόχρεων το έχει ήδη πληρώσει, ακόμη και αν αυτό έχει συμβεί υπό το κράτος φόβου.
Σε αυτή τη χώρα, λοιπόν, πολιτικοί και δημοσιογράφοι θεωρούν καλώς καμωμένο οτιδήποτε έχει συντελεστεί υπό το κράτος φόβου. Με το πιστόλι στον κρόταφο. Το αν πρόκειται για λογική φασιστών ή μαφιόζων δεν σηκώνει εύκολη απάντηση. Η οποία γίνεται ακόμη πιο δύσκολη υπό το δεδομένο ότι, όπως διαβάσαμε χθες στην «Ελευθεροτυπία», έβαλαν χαράτσι και στα κοντέινερ σεισμοπαθών! Για την ακρίβεια:
«Τελικά η πολιτεία θυμήθηκε τους ξεχασμένους σεισμοπαθείς. Επικαλούμενη την αρχή της ισονομίας, απέστειλε το χαράτσι για τα ακίνητα μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ στους σεισμόπληκτους στα Γρεβενά, οι οποίοι ζουν εδώ και δεκαετίες σε κοντέινερ περιμένοντας μάταια τη μετεγκατάστασή τους, όπως τους είχαν υποσχεθεί».
Σύμφωνα με τη λογική αυτών των δημοσιογράφων, κατ’ εξοχήν υπεύθυνων για τον γενικό αφορισμό «αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι», ο μαφιόζικος εκβιασμός (διότι και περί μαφιόζικου και περί εκβιασμού πρόκειται) εις βάρος των άστεγων σεισμόπληκτων είναι και αυτός θεμιτός; Λίγη τσίπα, ρε! Σας ακούνε και σας βλέπουν οι δύστυχοι. Και «σας τα μαζεύουν» – μην έχετε καμιά αμφιβολία.

Ο κυνικός κ. Ράιχενμπαχ!
Ας μην κοροϊδευόμαστε όμως. Τα λέμε από την πρώτη στιγμή. Αυτό που συμβαίνει σε αυτή τη χώρα δεν σχετίζεται ούτε με κάποιον «εκσυγχρονισμό» της ούτε με κάποια «σωτηρία» της ούτε με τίποτε από όσα επικαλούνται διάφορα πολιτικά ή προπαγανδιστικά σκουπίδια. Περί καθαρής λεηλασίας πρόκειται.
Οι δανειστές ζητούν να αρπάξουν με κάθε μέσον ό,τι έχουμε και δεν έχουμε. Και οι ελληνικές κυβερνήσεις – τόσο η μονοκομματική του ΠΑΣΟΚ υπό τον Γιώργο Παπανδρέου όσο και η τρικομματική των ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑΟΣ υπό τον Λουκά Παπαδήμο – τα προσφέρουν απλόχερα.
Ο κυνισμός των δανειστών όμως ούτε πρωτοφανής ούτε μοναδικός είναι. Χιλιάδες χρόνια η ισχύς δεν επιβάλλεται με δικαιοσύνη, αλλά με βία και κυνισμό.
Κατ' εξοχήν κυνικός λοιπόν φαίνεται πως είναι ο πραγματικός πρωθυπουργός της χώρας, τον οποίο όλοι προτιμούν να αφήνουν στο απυρόβλητο και δεν είναι άλλος από τον αξιότιμο κύριο Χορστ Ράιχενμπαχ, τον άνθρωπο της Κομισιόν, που μας ήλθε ως επικεφαλής της περίφημης Task Force. Σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Die Welt ο Ράιχενμπαχ είπε τα εξής εκπληκτικά:
1. Διέψευσε – και αυτός – τις ακατάσχετες μπουρδολογίες των Ελλήνων υποτακτικών του περί επιστροφής στην ανάπτυξη από του χρόνου: «Οι πρώτες εκτιμήσεις της Κομισιόν για τις οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα το 2012 δεν προβλέπουν ανάπτυξη ακόμα».
2. Εξήγησε τι ακριβώς σημαίνει το κυβερνητικό παραμύθι περί «ξένων επενδύσεων στην Ελλάδα» λέγοντας την αλήθεια: ότι οι καλοί επενδυτές θα δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα σε μια καθοδική φάση. «Αλλά αυτό το κάνουν όταν πειστούν ότι δεν πάει πιο κάτω, όταν δηλαδή βρισκόμαστε πλέον στον πάτο».
3. Επειδή όμως δεν βρισκόμαστε ακόμη «στον πάτο», η επόμενη σημαντικότερη αποστολή της Task Force είναι... να βελτιώσει το επενδυτικό κλίμα στη χώρα. Δηλαδή να προσελκύσει τους «καλούς επενδυτές» που επενδύουν μόνο σε χώρες που βρίσκονται στον πάτο.
Σε αυτό το σημείο ο Ράιχενμπαχ είναι, αν μη τι άλλο, απολύτως ειλικρινής. Επιβεβαιώνει όλα όσα λέμε εδώ και δύο χρόνια. Ότι ο στόχος τους είναι να μας οδηγήσουν στην ελεγχόμενη πτώχευση, έχοντας επιβάλει όλους τους δικούς τους όρους, ώστε να λεηλατήσουν τη χώρα ανενόχλητοι.
Κι όσο για τη μέχρι τώρα καταστροφή, τα πράγματα, κατά τον αξιότιμο αυτόν κύριο, είναι επίσης απλά: «Από τη σημερινή οπτική γωνία είναι σαφές ότι η βοήθεια δεν είχε το απαιτούμενο εύρος και την ταχύτητα».
Και τι έφταιξε, ρε μεγάλε; Κατά τη γνώμη του, η... απειρία! Διότι: «Για μια τέτοια περίπτωση κανείς δεν είχε τη συνταγή στην τσέπη». Έτσι λοιπόν τώρα «τα λάθη εκδικούνται»!
Δύο χρόνια καταστροφής της χώρας, λοιπόν, οφείλονται σε... απειρία. Ήρθαν χωρίς «τη συνταγή στην τσέπη», διέλυσαν τα πάντα, παίρνουν εκτός Ελλάδος ό,τι χρήμα κυκλοφορεί, καταστρέφουν μία ή δύο γενιές και ολόκληρη την κρατική υπόσταση, αλλά δεν τρέχει απολύτως τίποτε. Ήταν θέμα απειρίας!
Μήπως η ευρωζώνη ολόκληρη δεν καταστρέφεται από την «απειρία» τους;
Για μια κωλο-Ελλάδα θα τα βάψουν μαύρα; Η οποία μάλιστα τους παραδόθηκε οικειοθελώς και χωρίς αντίσταση;
Γιατί να κλάψουν; Γιατί να λυπηθούν;
Ευτυχώς γι’ αυτούς και δυστυχώς για την Ελλάδα, βρήκαν περισσότερους σύγχρονους Κουίσλινγκ, Τσολάκογλου και «χρήσιμους ηλίθιους» από όσους έλπιζαν να βρουν...

Ανάρτησα από : http://topontiki.gr/article/25633

ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ! Ακόμα και η Κομισιόν αντιδρά στο κόψιμο του ρεύματος από ΔΕΗ!

«ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ Η ΔΕΗ ΝΑ ΚΟΒΕΙ ΤΟ ΡΕΥΜΑ»!
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΣΤΟ ΝΙΚΟ ΧΟΥΝΤΗ
Ακόμα και αυτή η Κομισιόν, πρωτεργάτης της κοινωνικής εκθεμελίωσης στην Ευρώπη και ιθύνων νους  της μνημονιακής λεηλασίας στη χώρα μας, υποχρεώθηκε να αντιδράσει ευθέως στην πρωτοφανή για τη βαρβαρότητα και αντισυνταγματικότητα  κυβερνητική ρύθμιση: να κόβεται το ηλεκτρικό ρεύμα, δηλαδή η δυνατότητα να επιβιώσουν, σε όσους δεν πληρώνουν το ''χαράτσι'' για τα ακίνητα !!!!
Δεν έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα σε κανέναν πολίτη που δεν πληρώνει το φόρο αλλά πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα. Αυτό απαντάει ο Γερμανός Επίτροπος κ. Oettinger αρμόδιος για θέματα ενέργειας στον Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.
Πιο συγκεκριμένα, ο Ν. Χουντής στην ερώτησή του ισχυριζόταν ότι με βάση την κοινοτική νομοθεσία «δεν έχει δικαίωμα το κράτος να επιβάλλει στους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας (ΔΕΗ) να διακόψουν την παροχή σε εκείνους τους καταναλωτές που δεν καταβάλλουν το διεκδικούμενο φόρο» αλλά πληρώνουν κανονικά την κατανάλωση του ρεύματος που χρησιμοποίησαν. Τόνιζε ταυτόχρονα ότι πολύ περισσότερο δεν μπορεί να διακοπεί η παροχή σε ευάλωτους καταναλωτές, όπως ορίζει και η σχετική οδηγία 2009/72.
 Στην απάντησή του ο Γερμανός Επίτροπος κ. Oettinger, τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι σε κάθε περίπτωση οι κυβερνήσεις πρέπει να εξασφαλίζουν «τη συμμόρφωση με το σύνολο της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και των διατάξεων αυτής που αφορούν την προστασία των καταναλωτών (άρθρο 3 και παράρτημα Ι), τα δικαιώματα των ευάλωτων καταναλωτών (άρθρο 3 παράγραφοι 7 και 8) και την καθολική υπηρεσία (άρθρο 3 παράγραφος 3).» Συνεχίζοντας την απάντηση του ο Επίτροπος ενέργειας της ΕΕ, γίνεται απολύτως σαφής: «Οι διατάξεις σχετικά με την καθολική υπηρεσία γεννούν σαφή υποχρέωση των κρατών μελών και παρέχουν στους οικιακούς καταναλωτές το δικαίωμα να προμηθεύονται ηλεκτρική ενέργεια. Η οδηγία δεν περιέχει διατάξεις που να εξαρτούν το δικαίωμα αυτό από την κατάσταση του νοικοκυριού ή των μεμονωμένων μελών του όσον αφορά τις φορολογικές τους υποχρεώσεις» και καταλήγει την απάντησή του σημειώνοντας ότι αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τους ευάλωτους καταναλωτές: «Ως προς την προστασία των ευάλωτων καταναλωτών, η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την τήρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέονται με τους ευάλωτους καταναλωτές

Ν. Χουντής: Το κράτος που παρανομεί και δεν σέβεται το δικαίωμα των πολιτών να έχουν ηλεκτρική ενέργεια, δεν έχει δικαίωμα να συλλαμβάνει πολίτες που υπερασπίζονται τη νομιμότητα. Να αφεθούν άμεσα ελεύθεροι οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ!!

Ο Ν. Χουντής σχολιάζοντας αυτήν την απάντηση δήλωσε: « Η ανάλγητη κυβέρνηση, που αποδεικνύεται ότι δεν σέβεται καμία νομιμότητα, τόλμησε σήμερα να στείλει τα ΜΑΤ ενάντια σε όσους υπερασπίζονται το δικαίωμα του πολίτη να έχει ηλεκτρική ενέργεια και να μην του κόβουν το φως, εφόσον πληρώνει κανονικά τον λογαριασμό του. Καλούμε την κυβέρνηση μετά από αυτή την απάντηση, να πάρει πίσω αμέσως το απαράδεκτο χαράτσι, που πάει να επιβάλλει στους πολίτες. Αυτοί που εμπνεύστηκαν και επιμένουν στην εφαρμογή αυτού του μέτρου, που ταλαιπωρούν και εκφοβίζουν τον ελληνικό λαό, αξίζουν την γενική κατακραυγή»
Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Χουντής αύριο Παρασκευή 25/11 και ώρα 11πμ θα δώσουν Συνέντευξη τύπου με θέμα: ''Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ερώτηση του Ν.Χουντή για το χαράτσι της ΔΕΗ. Κοινωνικές αντιστάσεις και εντεινόμενος κρατικός αυταρχισμός'' στα γραφεία του Συνασπισμού.
ΠΕΜΠΤΗ 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Ανάρτηση από http://www.iskra.gr/

Λίγες εβδομάδες ζωής δίνει στο ευρώ ο Economist αν δεν ληφθούν τολμηρές αποφάσεις

Το ευρώ οδεύει με ταχύτητα προς την κατάρρευση του, εκτιμά ο Economist στο κύριο άρθρο του, και οι ηγέτες της Ευρωζώνης πρέπει άμεσα να πάρουν τολμηρές αποφάσεις για να την αποτρέψουν. Ο χρόνος λιγοστεύει επικίνδυνα, αλλά οι λύσεις υπάρχουν: ο Economist τάσσεται υπέρ της αποφασιστικής παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των προτάσεων για ένα είδος ευρωομόλογου, σε συνδυασμό με αυστηρή πολιτική και μεταρρυθμίσεις στην ευρωπεριφέρεια για τις οποίες «ήδη δεσμεύτηκαν οι κυβερνήσεις».

Έχοντας στο εξώφυλλο ένα ευρώ που πέφτει σαν φλεγόμενος μετεωρίτης, ο Economist εκτιμά πως η κατάρρευση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος θα προκαλέσει παγκόσμια ύφεση μεγαλύτερη αυτή του 2008-2009, χρεοκοπίες, καταρρεύσεις τραπεζών, σπάσιμο της Ευρωζώνης στα δύο απειλώντας ακόμα και την ίδια της Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι πιθανότητες για μία ασφαλή έξοδο από τη διογκούμενη κρίση μειώνονται με ταχύτητα, επισημαίνει ο Economist.

Μέσα ένα περιβάλλον περιορισμένης ρευστότητας, αντιδημοφιλών μέτρων λιτότητας και πτώσης της καταναλωτικής εμπιστοσύνης, το 2012 μπορεί να φέρει την Ευρωζώνη σε βαθιά ύφεση. Αυτό θα τροφοδοτήσει ένα φαύλο κύκλο ελλειμμάτων, λιτότητας και όλο και μεγαλύτερης δυσαρέσκειας.

Μόνο οι τολμηρές πολιτικές μπορούν να βγάλουν την Ευρώπη από αυτόν τον κύκλο, λέει ο Economist, αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες «φαίνονται ανίκανοι ή απρόθυμοι να είναι αρκετά τολμηροί» και δεν έχουν ιδέες πώς να αντιμετωπίσουν την τρέχουσα κατάσταση.

Αν δεν δοθούν λύσεις, «το ευρώ μπορεί να καταρρεύσει μέσα σε εβδομάδες» αλλά, όπως προειδοποιεί ο Economist, όσο περνά ο καιρός, τόσο πιο τολμηρές αποφάσεις πρέπει να πάρουν οι ηγέτες.

Μόνο η ΕΚΤ μπορεί να παράσχει μία λύση που θα ανακουφίσει άμεσα το πρόβλημα. Πρέπει να γίνει ο πιστωτής έσχατης ανάγκης ή –αν δεν συμφωνήσουν οι κυβερνήσεις για αυτό– να συνεχίσει να αγοράζει κρατικά ομόλογα κυρίως της περιφέρειας, να μειώσει και άλλο τα επιτόκια και να εγκαινιάσει πολιτική πιστωτικής χαλάρωσης όπως έπραξε η Fed.

Αναγκαίο είναι ακόμη να καθιερώσει ένα είδος ευρωομολόγου όπως αυτό που πρότεινε η Κομισιόν. Η άρνηση της Γερμανίας να δεχτεί και αυτήν την πρόταση, χωρίς αλλαγή στάσης εκ μέρους της, εκτιμά το περιοδικό, θα φέρει σύντομα την καγκελάριο Μέρκελ μπροστά σε τετελεσμένα γεγονότα.
Από in.gr

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Να καεί η Ελλάδα για το καλό της Ευρώπης.



Θαυμάστε την ευρωβουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ., Νίκη Τζαβέλα !!!!!!!!

Οι «πατριώτες» του ξενόδουλου κόμματος δωσίλογων του ΛΑ.Ο.Σ. αποκαλύπτονται. Ακούστε και δείτε την αγόρευση της ευρωβουλευτή Τζαβέλα να «χαίρεται» που η Ελλάδα έγινε το πειραματόζωο της Ευρώπης και προτείνει αν είναι να καεί η Ελλάδα να καεί για το καλό της Ευρώπης!

Εμείς δεν ξαφνιαζόμαστε με αυτές τις δηλώσεις! Το ΛΑ.Ο.Σ. είναι η ιδεολογική συνέχεια των γερμανοτσολιάδων! Πατριδοκάπηλοι ξεδιάντροποι προδότες που δεν χάνουν ευκαιρία να δίνουν «πιστοποιητικά» υποταγής στα νεοταξικά αφεντικά τους στις Βριξέλλες!

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

Η υπογραφή. (24/11/11)

Με ιδιαίτερη χαρά χαιρετίζουμε την υπογραφή, επιστολή, σημείωμα, πάπυρο, γράμμα, τέλεξ, φαξ, σήμα καπνού,  του Αντώνη Σαμαρά, προς τα αφεντικά, του, στην Ενωμένη Ευρώπη.

 Επιτέλους μπορεί, να εκταμιευθεί, η ρημάδα η έκτη δόση, για να πάμε μετά στους νέους εκβιασμούς και τις συνακόλουθες κωλοτούμπες της έβδομης δόσης.

 Η στήλη, λόγω των διασυνδέσεών της με μεγαλοσχήμονες της ΕΕ, αποκαλύπτει, τι σχεδιάζουν, να ζητήσουν τα αφεντικά, για την επόμενη, επίσης κρίσιμη, δόση:

Υπογραφή Αντώνη Σαμαρά. Αυτή τη φορά, όμως, λαξεμένη με καλέμι, πάνω σε μάρμαρο Πεντέλης.

Υπογραφή Γιώργου Καρατζαφέρη… στο στήθος της Άγγελας Μέρκελ. (κάτι σαν αυτόγραφο, γιατί όπως μαθαίνουμε, και η Άγγελα είναι ξετρελαμένη με τον Γιώργο)

Υπογραφή, Γιώργου Παπανδρέου. Αν δεν μπορεί, ο ίδιος, θα κάνουν δεκτή την υπογραφή, του Πετσάλνικου. Αν δεν γίνει ούτε αυτό, προκήρυξη δημοψηφίσματος μεταξύ των δύο, ώστε να αποφασίσουν αυτοί, ποιος θα υπογράψει και που.

Φωνητική υπογραφή, του Αδώνιδος Γεωργιάδου, η φωνή του οποίου, ηχογραφημένη θα μεταδίδεται, από τα μεγάφωνα, των στρατοπέδων συγκέντρωσης που ιδρύονται σε Γερμανικό και Πολωνικό έδαφος, για κάθε χρήση…

Σημάδι, από την Ντόρα Μπακογιάννη. Ως τέτοιο εννοούν, ένα φιλί σε λευκό χαρτί, από τα φρεσκοβαμένα χείλη της Ντόρας. (φήμες λένε ότι αυτό είναι αίτημα του Ρομπάι, αλλά επειδή ντρέπεται, έβαλε να το ζητήσει ο Σαρκοζί)

Ένα μουσακά, φτιαγμένο από τα χεράκια, του Κουβέλη.  Το αίτημα έγινε αμέσως δεκτό, με θετική δήλωση του βουλευτού Γρηγόρη Ψαριανού ο οποίος, συμπλήρωσε με νόημα: «όποιος δεν έχει φάει, τον μουσακά του Φώτη, δεν ξέρει τι σημαίνει, αριστερή απόλαυση»

Πέντε τρίχες από τα μαλλιά, της Άννας Διαμαντοπούλου.

Πέντε τρίχες από τα μυαλά της Εύης Χριστοφιλοπούλου.

Τυχαίο δείγμα 1000 ελλήνων, οι οποίοι θα συλληφθούν και θα οδηγηθούν, στο Βερολίνο, για να εργαστούν δωρεάν, σε συνεργεία καθαρισμού, κυβερνητικών κτιρίων.

Τυχαίο δείγμα 1000 ελλήνων, οι οποίοι, θα χρησιμοποιηθούν, στις δημόσιες υπηρεσίες, της Γερμανίας, ως σαλιοδότες. Θα στέκονται όρθιοι, σε μια γωνία, και όποιος θέλει να μουσκεύει το δάχτυλό του για να φυλλομετρήσει χαρτιά, θα το ακουμπά, στην μόνιμα, βγαλμένη γλώσσα του έλληνα, σαλιοδότη.

Τυχαίο δείγμα, 30 ελλήνων βουλευτών, οι οποίοι θα οδηγηθούν, σε περιοδεύον τσίρκο, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν, ως τροφή, για τους τίγρεις του τσίρκου.

Επίσης υπάρχουν σκέψεις, ώστε, οι υποστηρικτές της κυβέρνησης Παπαδήμου, που για συντομία θα αποκαλούνται, «παίκτες» να υποβληθούν, σε διαγωνισμό γυμναστικών ασκήσεων, τραγουδιού, μαγειρικής, αρλουμπαρίας,  και σε άλλες δοκιμασίες, που θα θέσει η παραγωγή.

ΥΓ 1.  Μα καλά πίστευε κανείς ότι ο Αντωνάκης θα αντιστεκόταν… ? Με τι μπόλς;

ΥΓ 2.  Άλλωστε από πότε κάποιος αντιστέκεται, σε κάτι που συμφωνεί, και είναι στρατηγική επιλογή του;

ΥΓ3.  Ωραία Ευρώπη!

Θύμιος Καλαμούκης

Ανάρτηση από : http://www.ellinofreneia.net/details.php?id=1953

ο Βίσμαρκ στο Λούνα Πάρκ

Δεν φταίει ο κ. Βορίδης ή ο κ. Αδώνιδας Γεωργιάδης. Ο Παπανδρέου φταίει για τον κ. Βορίδη. Και ο κ. Σαμαράς που συνεργάζεται μαζί τους. Ο κ. Βορίδης ένας «εθνικόφρων με τσεκούρι» υπήρξε, και ο κ. Γεωργιάδης έγινε διάσημος (και βουλευτής) διότι διάφοροι μαυροντυμένοι ανεγκέφαλοι (ήγουν μελανοχίτωνες) του έκαιγαν κάθε τρεις και λίγο το βιβλιοπωλείο. Είναι όμως ανατριχιαστική η ειρωνεία της Ιστορίας: σε μιαν κυβέρνηση που απολογείται κυρίως στους Γερμανούς, όπως η κυβέρνηση του κ. Γκόλντμαν Σακς Παπαδήμου, να συμμετέχουν σήμερα οι ιδεολογικοί επίγονοι εκείνων που συμμετείχαν επίσης στις Γερμανικές κατοχικές κυβερνήσεις τότε, των δωσιλόγων και των προδοτών, που αργότερα
επί εμφυλίου και μετά τον εμφύλιο «μεταμορφώθηκαν» σε εθνικόφρονες κλείνοντας τη λέξη «πατρίς» σε όλες τις πτώσεις (η πατρίς, της πατρίς, την πατρίς, ω πατρίς) - σχοινί κορδόνι απ' την Κατοχή έως τη χούντα, απ' τον φασιστικό πέλεκυ έως το τσεκούρι στο χέρι του κ. Βορίδη...
Η Γερμανία «επανεξοπλίζεται»...
Η Γερμανία έχει μπει πάλι στον «ευρωπαϊκό πειρασμό της». Από την εποχή που συνετέθη ως ενιαίο αστικό κράτος, επί Βίσμαρκ, είναι η τέταρτη φορά (αν συνυπολογίσουμε και τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870-71) που η Γερμανία δείχνει να αντιλαμβάνεται την Ευρώπη ως ζωτικό χώρο των Οστρογότθων ανατολικώς και των Βησιγότθων δυτικώς.
Οι εξελίξεις είναι ταχύτατες - μπλιτς κριγκ, σαν να γίνεται κεραυνοβόλος πόλεμος.
Μέσα σε λίγα χρόνια η Γερμανία υπερφαλάγγισε το άτυπο Ευρωπαϊκό Διευθυντήριο (ήδη δεσποτικό για την Ενωση) των τεσσάρων (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία με ολίγον από Αγγλία) και τώρα, μέσα σε λίγους μήνες, έσπασε τον Γαλλογερμανικό Αξονα και φέρεται πλέον ως μονοκράτορας της Ενωσης.
Σε αυτήν την, από ένα σημείο και μετά, φρενήρη πορεία της Γερμανίας προς την «αυτο-κρατορική μονοκρατορία επί της και επί την Ευρώπη, οι ομοιότητες της συμπεριφοράς της με εκείνες του παρελθόντος της, είναι ανατριχιαστικές.
Αντιθέτως προς τον Γερμανικό λαό, η συντριπτική πλειοψηφία του οποίου βδελύσσεται το μιλιταριστικό, ρατσιστικό και και φασιστικό παρελθόν της χώρας, η Γερμανική ελίτ δείχνει να «ξεχνά»,
ακριβώς επειδή δεν ξέχασε! όπως αποδεικνύει ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας, τον άτυπο «Ανσλους» που επιχειρείται με την Ολλανδία, την Τσεχία, τη Φινλανδία, την Αυστρία, ο «ζωτικός χώρος» προς Ανατολάς, η ταπείνωση της Ελλάδας
και η υπαγόρευση πολιτικής στην Ισπανία (όπου προχθές εξελέγη πρωθυπουργός η κυρία Μέρκελ, καθώς άλλωστε το Σύνταγμα Θαπατέρο πλέον προβλέπει), ή στην Ιρλανδία. Για τη διακυβέρνηση της οποίας νομοθετεί απ' ευθείας το ...Γερμανικό Κοινοβούλιο...
Και είμαστε ακόμα στην αρχή αυτού του
κεραυνοβόλου πολέμου -ο οποίος διεξάγεται εν καιρώ ειρήνης με «άλλα μέσα»: το Ευρώ, πράγμα
που δεν αποκλείει στο μέλλον, μάλιστα το εγγύς, να διεξαχθεί επίσης με «άλλα μέσα», τα όπλα.
*****
Η πολιτική που ασκεί η Γερμανία είτε με την κυρία Μέρκελ είτε με άλλον Κάιζερ ή Φύρερ επικεφαλής, ήδη παράγει μίσος.
Μίσος των λαών εναντίον της Γερμανίας, μίσος των λαών μεταξύ τους - όπου ο ένας «φταίει» για την πενία και τη δυσπραγία του άλλου - παλιά κλισέ του ρατσισμού σηκώνουν κεφάλι και ο εθνικισμός τρέφεται πλουσιοπάροχα από ληστρικές ταξικές πολιτικές που πλουτίζουν τους πλούσιους και εξαθλιώνουν τους εργαζόμενους.
Η Γερμανία σκοτώνει τις χώρες γύρω της κι ύστερα αναλαμβάνει τη σωτηρία τους, αν υποταχθούν και μετατραπούν σε προτεκτοράτα.
Αίφνης προχθές η Μάλτα μπήκε προληπτικώς στον γύψο. Στην Ελλάδα έχουμε ακόμα τύποις δημοκρατία, στην ουσία όμως Γερμανική.
Ο ίδιος της ο Πρωθυπουργός, ο κ. Γκόλντμαν Σακς Παπαδήμος αρνείται να βεβαιώσει ενώπιον του Δ' Ράιχ το γνήσιον της υπογραφής του κ. Αντώνη Σαμαρά, αν δεν αποδεχθεί ο ίδιος ο κ. Σαμαράς να παρουσιασθεί όμηρος στην πλησιέστερη κομαντατούρ της περιοχής του.
Η κυβέρνηση της Γερμανίας και πέντε καραγκιόζηδες οργανέτα του νέου Ράιχ στην Ενωση, όπως ο κομίντιαν Μπαρόζο κι εκείνο το γκόλουμ ξωτικό ο Βαν Ρόμπαϊ μιλούν για την Ελλάδα και τους Ελληνες με εκείνον τον απαξιωτικό τρόπο που παραπέμπει σε Βογιάρους, Πασάδες, Βαρώνους και λοιπά περιττώματα της ιστορίας...
Αν οι (φονιάδες των λαών) Αμερικάνοι μάς μιλούσαν με τον τρόπο που μάς μιλούν επ' εσχάτοις οι οφειλέτες μας κι όχι πιστωτές μας Γερμανοί, θα καιγόταν στην Ελλάδα το πελεκούδι.
Πράγμα που δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να καεί εν τέλει το πελεκούδι και μάλιστα λείαν συντόμως κι όχι μόνον στην Ελλάδα...

Ο Παπανδρέου απάλλαξε τον κ. Παπαδήμο από τα καθήκοντά του (του συμβούλου του πρωθυπουργού) στις 10-11-11. (βλ. ΦΕΚ)!

Δηλαδή αυτός που συμβούλευε πώς θα καταστραφεί η Ελλάδα, τώρα προήχθη σε πρωθυπουργό για να αποτελειώσει το έργο του!!!

Σημαντική παρέμβαση του Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαου


Αστραψε και βρόντηξε ο μαχητικός μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος σε παρέμβαση που έκανε στην Ιερατική Σύναξη της Μητρόπολης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. Ο κ. Νικόλαος (όπως το συνηθίζει) δεν κρύφτηκε πίσω από γενικόλογες αναφορές για την κρίση και τις σοβαρές πολιτικές ευθύνες που υπάρχουν, αλλά μίλησε για τον κίνδυνο εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας, σημειώνοντας ότι «ξεπουλήθηκε η αξιοπρέπειά μας», ενώ δεν δίστασε να καταδικάσει και την αφαίμαξη των Ελλήνων μέσω της φορολογίας κάνοντας λόγο για «τρέλα».

Συγκεκριμένα ο μητροπολίτης Μεσογαίας είπε ότι «η οικονομική κρίση έρχεται και μας χτυπάει σαν αλόγιστη και αιφνιδιαστική φορολόγηση. Είναι τρέλα. Ενα πανικόβλητο κράτος, για λόγους που όλοι καταλαβαίνουμε, με κάποιον τρόπο χωρίς επεξεργασμένα μέσα του τα δεδομένα των προβλημάτων που υπάρχουν, αρχίζει να προσπαθεί να πάρει λεφτά από κάπου».

Προχωρώντας όμως ένα βήμα παραπέρα, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου και για τα εθνικά θέματα, λέγοντας: «Εχουν εκχωρηθεί όλα τα διεκδικητικά δικαιώματά μας εν μια νυκτί. Ξεπουλήθηκε η αξιοπρέπειά μας. Δε θα έπρεπε να είχαμε διαπραγματευτεί με τους δανειστές; Δεν είναι λογικό να κάθεσαι και να δίνει ότι σου ζητούν, άρα η πολιτική της χώρας μας στον τομέα αυτό ήταν χωρίς εξυπνάδα. Μας ειρωνεύονται ακόμα και οι Αλβανοί που μας καλούν πλέον να πάνε να δουλέψουμε εκεί». O κ. Νικόλαος, αν και είπε ότι δεν θέλει να κινδυνολογήσει, εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για την εθνική κυριαρχία και ακεραιότητα της χώρας, με βάση τις πιέσεις που ασκούνται από συγκεκριμένα συμφέροντα με «όπλο» τις οικονομικές δυσκολίες ενώ ανέφερε ότι ούτε η ΑΟΖ ανακηρύσσεται ενώ και το Καστελόριζο πλέον κινδυνεύει. Τέλος ιδιαίτερη αίσθηση έκανε η αναφορά του στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου για τις οποίες είπε ότι «ο λαός μούτζωσε το κράτος γιατί αρνείται να εκχωρήσει δικαιώματα σ’ αυτούς που θα έπρεπε να τον υπηρετούν».

Δείτε μια σημαντική παρέμβαση του Μητρπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικολάου. http://vimeo.com/32221316

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

Πόλεμο θέλουν; Θα τον έχουν! Εσύ διάλεξες στρατόπεδο;

του Δημήτρη Πατέλη
Επίκουρος καθηγητής  Πολυτεχνείου Κρήτης
 
Από το διάλογο του Πολυτεχνείου:
 
Πόλεμο θέλουν; Θα τον έχουν! Εσύ διάλεξες στρατόπεδο;
 
«Τώρα έχουμε πόλεμο», μας λένε κυνικά και απροκάλυπτα οι δωσίλογοι κυβερνώντες του χρηματοπιστωτικού άξονα. Ας το συνειδητοποιήσουν λοιπόν καλά όσοι σπεύδουν (ασχέτως προθέσεων: από ωμό συμφέρον, από εκβιασμούς και πιέσεις, από ιδιοτελείς στρατηγικές επιβίωσης, από άγνοια, από αφέλεια, από κοινωνικό αναλφαβητισμό, από απλή βλακεία) να συστρατευθούν σήμερα με το στρατόπεδο των ύπουλων επιτιθεμένων, απατεώνων, καταχραστών εξουσίας, με τη χούντα των δωσίλογων και τους Νόμους Πλαίσιο της Νέας Κατοχικής Τάξης τους.
 
Οι αδίστακτοι επιτιθέμενοι, αποφάσισαν να θυσιάσουν την παιδεία, την υγεία, τις εργασιακές σχέσεις, την περίθαλψη, την ασφάλιση, και κυρίως: μερικές γενεές του λαού μας, τη νεολαία μας, τα αγέννητα παιδιά, με όρους γενοκτονίας, για να εξευμενίσουν τα αφεντικά τους: τους διεθνείς και ντόπιους τοκογλύφους!
 
Ας μην ακκίζονται κάποιοι με λεκτικές ακροβασίες και υπεκφυγές: ο κοινωνικός πόλεμος που έχει πρακτικώς και επισήμως κηρυχθεί, έχει στρατούς και στρατόπεδα που οριοθετούνται όσο προχωρά η σύγκρουση ζωής ή θανάτου με μεγαλύτερη σαφήνεια:
  1. Από τη μια πλευρά το στρατόπεδο των αδίστακτων επιτιθέμενων: παρτάκηδες μεγαλοεισοδηματίες, επιχειρηματίες που βλέπουν τον πόλεμο ως “ευκαιρία” για μπίζνες, μισθοφόρους, συνεργάτες του κατακτητή, πουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, κομματόσκυλα κάθε αποχρώσεως της “εθνικής συναίνεσης” της Νέας Τάξης, ψευτοαγωνιστές της παρελκυστικής εκτόνωσης που υπονομεύουν τη συγκρότηση του μετώπου μάχης των από κάτω, αρχομανείς αυλοκόλακες που μυρίστηκαν καινούργια νομή εξουσίας και δεν κρύβουν τη λύσσα τους, εθελοντές, ψοφοδεείς εθελόδουλους, βλάκες που συνωστίζονται αγεληδόν με τους ισχυρούς, κ.ο.κ. Αυτό είναι το στρατόπεδο της κραυγαλέας κυνικής ιδιοτέλειας, της υποκρισίας, του ψεύδους, της απάτης, της αναλγησίας, της καταδίκης του λαού σε γενοκτονία.
  2. Από την άλλη – το στρατόπεδο όσων πλήττονται από τον κοινωνικό πόλεμο: η καθημαγμένη κοινωνία, που κάθε μέρα περιμένει την επόμενη εξαγγελία αφαίμαξης, μισθωτοί, συνταξιούχοι, άνεργοι, “εργασιακοί έφεδροι”, νέοι που καταδικάζονται σε ανέχεια και μετανάστευση, πεινασμένοι και άστεγοι, φοιτητές, μαθητές, αγέννητα παιδιά που δεν πρόκειται να έλθουν στον κόσμο λόγω εξαθλίωσης ανθρώπων που δεν θα κάνουν οικογένειες… Το στρατόπεδο της αξιοπρέπειας και του αγώνα για την επιβίωση της κοινωνίας, για το μέλλον των παιδιών μας. Αυτό το στρατόπεδο έχει το ηθικό προβάδισμα, την αλληλεγγύη, την ανιδιοτελή συλλογικότητα, την αλήθεια, την κοινωνική ευαισθησία, την αίσθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης, άρα και την προοπτική της νίκης.
Ο πόλεμος έχει διακυβεύματα, έχει θύτες, θύματα και παράπλευρες απώλειες. Ας αφήσουν λοιπόν κάποιοι κατά μέρος την υποκρισία του τεχνοκρατικού, του δήθεν “ουδέτερου” επαγγελματισμού και της υποτακτικής νομιμοφροσύνης.
Στον πόλεμο, η άνευ όρων και ορίων αποδοχή της εύρυθμης “νομιμότητας” των επιτιθέμενων, των κυρίαρχων, ανεξαρτήτως προθέσεων (δηλ. από κυνισμό είτε από απλή βλακεία-ιδιωτεία) συνιστά μονοσήμαντα πράξη πολέμου, συστράτευσης με τον επιτιθέμενο.
 
Δεν έχει εδώ “δεν με νοιάζει τι παθαίνει ο λαός, αν πληρώνει δίδακτρα με το νόμο απ’ το 4ο έτος ο φοιτητής, αν τον χώνουν στο βρόγχο των φοιτητοδανείων απ’ τα 18 του, αν ο φτωχός και ο εργαζόμενος δεν έχει πρόσβαση στην παιδεία, αν θα περιφέρεται στην επισφάλεια με το κουρελόχαρτο των 180 πιστωτικών μονάδων”, κ.ο.κ. καθ’ ότι “εγώ κοιτάζω τη δουλίτσα μου”.
 
Αν κάποιος ωρύεται σήμερα μετ’ επιτάσεως: “Το μόνο που με νοιάζει είναι η “εύρυθμη λειτουργία των θεσμών” άνευ όρων και ορίων”, σε συνθήκες ασύμμετρου κοινωνικού πολέμου, αυτό σημαίνει de facto συστράτευση, σημαίνει σήμερα μονοσήμαντη αναγνώριση στον επιτιθέμενο του αποκλειστικού μονοπωλίου να θέτει τους δικούς του όρους και τα όρια.
 
Στον πόλεμο, κανείς δεν σε ρωτά γιατί διάλεξες στρατόπεδο ή αν είσαι ανίκανος να διαλέξεις ή να συνειδητοποιήσεις το διακύβευμα, το με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις. Η κλαγγή των εκάστοτε όπλων διεξαγωγής του πολέμου, θα ξεκαθαρίσει το ποιόν των στρατοπέδων, των σκοπών, της θεωρίας και της πράξης, των στρατηγικών, των τακτικών. Εδώ κρίνεται και το ήθος του καθ’ ενός και της κάθε μιας, ατόμων και συλλογικοτήτων.
 
Σε συνθήκες οξύτατου ανοικτού κοινωνικού πολέμου, δεν υπάρχουν ουδέτεροι, δεν υπάρχει αταραξία της βολής, δεν υπάρχουν χρυσελεφάντινοι πύργοι διανοουμενίστικης εστέτ νιρβάνα, δεν υπάρχουν μεσοβέζικες θέσεις και υπεκφυγές: το κάθε επιμέρους, τοπικό και ελάσσον συνάπτεται αναγκαστικά με το γενικό, το κοινωνικό και το μείζων. Ότι αφορά έστω και μικρά διακυβεύματα μετατοπίσεων συσχετισμών δυνάμεων, η κάθε θέση υπέρ ή κατά θεσμών, επιλογών και προσώπων, εξακοντίζεται στο επίκεντρο του αδυσώπητου κοινωνικού και πολιτικού αγώνα.
 
Όποιοι δεν θέλουν ή δεν μπορούν να το αντιληφθούν, ας πρόσεχαν.
 
Όλοι οι εμπλεκόμενοι, τελικά θα λογοδοτήσουν απέναντι στο λαό μας, απέναντι στην ιστορία.
 
Ο πανεπιστημιακός δάσκαλος έχει ως εκ της θέσης, του ρόλου και του λειτουργήματός του ιδιαίτερες ευθύνες σε αυτό τον πόλεμο.
 
Εσύ διάλεξες στρατόπεδο ή καμώνεσαι ακόμα ότι δεν σε αφορά και είσαι υπεράνω;
 
Δημήτρης Πατέλης
Επίκουρος καθηγητής Τμήματος Κοινωνικών Επιστημών Πολυτεχνείου Κρήτης
Μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του Ε.ΠΑ.Μ.
 
ΠΗΓΗ 
 
Αναρτήθηκε από τον/την netakias στο Νοεμβρίου 23, 2011

Η προφητεία ενός ναζί

Πόσο “ανεξάρτητα” είναι κάποια σύγχρονα κινήματα λαϊκής βάσης;

Η ιστορία μας διδάσκει πως κάποια κινήματα λαϊκής βάσης, μπορούν εύκολα να διαβρωθούν από τα συμφέροντα εναντίον των οποίων πολεμούν.
Ένα τέτοιο κίνημα στον 21ο αιώνα, αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα.
Μπορεί να διαβρωθεί από τις δυνάμεις ασφαλείας και τις μυστικές υπηρεσίες, ή να αγκαλιαστεί από κάποιο μεγάλο κόμμα.
Όσο το κράτος διεισδύει στις ζωές μας, οι ακτιβιστές θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι, όχι μόνο για χρήση κρατικής βίας (όπως είδαμε στη Νέα Υόρκη) αλλά και για απόπειρες εισοδισμού, παρακολούθησης, συλλογής πληροφοριών, κλπ.
Υπάρχει όμως και ένα ακόμη πιο σκοτεινό σενάριο, που θέλει κάποιο κίνημα να έχει ιδρυθεί από τις δυνάμεις εκείνες που υποτίθεται ότι μάχεται. Όσο πιο μεγάλο ένα κίνημα, τόσο πιο πολύ ενδιαφέρονται τα μεγάλα κόμματα να το απορροφήσουν.
Η ξαφνική ανάδυση του αμερικανικού Tea Party το 2007 είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Ο ιδρυτής του Ρεπουμπλικάνος Ron Paul το χρησιμοποίησε για να περάσει τις «ελευθεριακές» του απόψεις το 2008. Λίγο αργότερα, το κίνημα αγκαλιάστηκε από πολιτικούς και από ΜΜΕ της δεξιάς, συντασσόμενο περισσότερο με τους συμβατικούς Ρεπουμπλικάνους από ότι με τους διάφορους ελευθεριστές. Σήμερα, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ομάδα ψηφοφόρων με την οποία το Ρεπουμπλικανικό κόμμα μπορεί περιστασιακά να συμφωνεί όποτε διεξάγονται  εκλογές.
Από την άλλη, το κίνημα Occupy Wall Street έχει περάσει στη σκιά του Δημοκρατικού κόμματος, με πολλούς Δημοκρατικούς πολιτικούς  να το στηρίζουν. Τα ΜΜΕ που πρόσκεινται στους Δημοκρατικούς το έχουν υιοθετήσει επίσημα. Όπως και το Tea Party, το κίνημα αυτό μπορεί να αλλάξει το αποτέλεσμα μιας εκλογικής μάχης, λειτουργώντας ως βαλβίδα εκτόνωσης για πολιτικά ζητήματα που θεωρούνται ως ακραία για τα παραδοσιακά κόμματα.
Πάντα υπάρχει και ο κίνδυνος της διείσδυσης. Υπάρχουν άπειρα επίσημα πρώην διαβαθμισμένα έγγραφα, που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα, όπως και μαρτυρίες βετεράνων ακτιβιστών, που αποκαλύπτουν περιστατικά μελών που δεν ήταν παρά μυστικοί αστυνομικοί, πράκτορες του FBI, της  M15 κλπ. Πολλές φορές, οι πράκτορες αυτοί ενεργούν και ως προβοκάτορες με σκοπό την ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος και την ως εκ τούτου δαιμονοποίησή του στα μάτια της κοινής γνώμης. Έτσι ώστε να μειωθεί η πολιτική του απήχηση.
Αν και το Occupy Wall Street έχει γίνει πλέον παγκόσμιο, πολλοί είναι αυτοί που το στηρίζουν, αλλά που αγνοούν το πως ιδρύθηκε. Αν το ερευνήσουν, θα δουν πως υπάρχει μια ολόκληρη αλυσίδα μη κερδοσκοπικών οργανώσεων, συνδεδεμένων μεταξύ τους από εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια ετήσιων επιχορηγήσεων.
Το αρχικό κάλεσμα έγινε από το μη κερδοσκοπικό διεθνές ίδρυμα μήντια: Adbusters. Όπως πολλά ανάλογα ιδρύματα, έτσι και το Adbusters χρηματοδοτείται από διάφορες παρασκηνιακές πηγές. Σύμφωνα με έρευνες της ομάδας Activistcash, το εν λόγω ίδρυμα χρηματοδοτείται κυρίως από το Times Foundation, που αποτελεί συνέταιρο του ιδρύματος  Open Society Institute, που ανήκει στον δισεκατομμυριούχο ολιγάρχη George Soros.
Αν και συνήθως το κοινό δεν το γνωρίζει, όλα τα μεγάλα και επαγγελματικά ιδρύματα και think tanks, διεξάγουν έρευνες κλπ. που αποσκοπούν στη προώθηση κάποιας πολιτικής ατζέντας. Πρόκειται για μέσο έκφρασης κάποιων δραστηριοτήτων, που δεν μπορούν να ενταχθούν επίσημα σε κυβερνητικά πλαίσια.
Το Freedom House είναι ένα ακόμη παράδειγμα ιδρύματος που συνδέεται με το Open Society. Υποστηρίζει την οργάνωση CANVAS, που ίδρυσαν οι Σέρβοι Ivan Marovic και  Srdja Popovic. Αφού έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανατροπή (με βοήθεια της CIA) του Slobodan Milosevic, τα δυτικά ΜΜΕ χαιρέτισαν τον Marovic ως ήρωα της δημοκρατίας, αλλά αργότερα αποκαλύφθηκε πως το πρόγραμμά του σχεδιάστηκε με βάση ένα εγχειρίδιο ενός think tank της Βοστόνης, που συνέταξε ο καθηγητής του Χάρβαρντ Gene Sharp. Το ινστιτούτο που διοικεί (Albert Einstein Institution) χρηματοδοτείται από το National Endowment for Democracy και το Open Society Foundation, ενώ η εργασία του θεωρείται η βίβλος των υποστηριζόμενων από τη Δύση αντιπολιτεύσεων σε ολόκληρο τον κόσμο (χρωματιστές επαναστάσεις, κλπ.)
Υπάρχουν επίσης πληροφορίες ότι το CANVAS συμμετείχε στο κίνημα Occupy Wall Street τις πρώτες του ημέρες, με βίντεο του Marovic να βγάζει λόγο στους συγκεντρωμένους.
Σήμερα, το CANVAS διαφημίζει τον ρόλο του και την συνεργασία του με τους διαδηλωτές της Τυνησίας και της Αιγύπτου, διδάσκοντάς τους τεχνικές ανατροπής των προέδρων, και έναρξης τοπικών εξεγέρσεων.
Όταν απομακρυνθεί ο κουρνιαχτός, τα εκατομμύρια των συμμετεχόντων στο κίνημα Occupy Wall Street μπορεί να αντιληφθούν ότι συμμετείχαν σε μια «ελεγχόμενη αντίσταση».
Στο τέλος τέλος, το κίνημα αυτό μπορεί να προωθεί ακόμη και τα συμφέροντα των παγκόσμιων ελίτ εναντίον των οποίων συστάθηκε εξαρχής.
Για να αποφευχθεί  κάτι τέτοιο, θα πρέπει οι συμμετέχοντες να μάθουν ιστορία, και να γνωρίσουν καλά τους μοχλούς της εξουσίας του 21ου αιώνα.

Του Patrick Henningsen
Global Research.
http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=27708
Απόδοση: S.A.
This entry was posted in Πρώτη Σελίδα. Bookmark the permalink.
Ανάρτηση από : http://www.antinews.gr/2011/11/23/134940/