Μεγάλος τιμονιέρης: "O αγανακτισμένος είναι όπως ένα άδειο σακί…"

«Αν ένας άνθρωπος, που δεν έχει μέσα του κουλτούρα [πολιτική συνείδηση, παιδεία…], εξεγερθεί, δεν θα γίνει ποτέ επαναστάτης.

Θα παραμείνει πάντα εξεγερμένος [αγανακτισμένος].

Μόνον όποιος διαθέτει κουλτούρα γνωρίζει που θέλει να φθάσει και τι σημαίνει επανάσταση.

Τι συνέβη πραγματικά στην πλατεία Συντάγματος το 2011

Του Έκτωρα Δ. Κουφοντίνα - Σωτηρόπουλου

Τώρα που έχει ξεκαθαρίσει πια η κατάσταση και έχει γίνει φανερό στους περισσότερους τι ακριβώς είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε η ώρα να πω μια ιστορία.

Το 2011 έφτασα στο Σύνταγμα την πρώτη μέρα, με το πρώτο κάλεσμα και είδα ανθρώπους που δεν είχαν συνηθίσει αυτές τις διαδικασίες να βρίσκονται εκεί και να προσπαθούν να εγκλιματισθούν, χωρίς να βρίσκεται κανείς «έμπειρος» τριγύρω να βοηθήσει. Οι «έμπειροι» τους χλεύαζαν, κι εμένα μαζί. «Θα πας εκεί με τους απολίτικους;» και «πόσο επαναστατικό το θεωρείς με άριστα το 10;» ήταν οι αντιδράσεις τους. Τελικά μετά από λίγες μέρες που το πράγμα φούντωσε έτρεχαν και δεν έφταναν ώστε να μπορέσουν να πιάσουν μια γωνιά εκεί μέσα, μήπως και μοιράσουν κανένα φυλλάδιο, μήπως και τσιμπήσουν κανένα καινούργιο μέλος.

Video: Αγανακτισμένη γιαγιά, γροθοκοπεί Βενιζέλο και Στουρνάρα!

Δεν άντεξε τις αλλεπάλληλες περικοπές στη σύνταξή της μια ηλικιωμένη γυναίκα στην Κρήτη και ξέσπασε μόλις είδε τις αφίσες του Ευάγγελου Βενιζέλου και του Γιάννη Στουρνάρα.

Αφού τους «στόλισε» πρώτα με αρκετά κοσμητικά επίθετα στη συνέχεια πλησίασε στις αφίσες και άρχισε τις μπουνιές στα πρόσωπα των δύο πολιτικών ανδρών.

Δείτε το video

Ανάρτηση από: http://anemosantistasis.blogspot.com

Πολίτες αγανακτισμένοι αλλά ακόμη όχι επικίνδυνοι

Του Χρήστου Επαμ. Κυργιάκη

Καλό μήνα! Θα αρχίσουμε το μήνα με ένα λογοτεχνικό δοκίμιο.
Γράφτηκε τον Ιούνιο του 2011, στην περίοδο που οι πλατείες γέμιζαν από τους «αγανακτισμένου», αλλά αξίζει να διαβαστεί και σήμερα, με εφόδιο το «ιστορικό απόσταγμα» εκείνων των ημερών.
Πολλά γράφτηκαν, άλλα τόσα ειπώθηκαν και ακόμη περισσότερα προβλήθηκαν σε σχέση με τους αγανακτισμένους πολίτες που γέμισαν και εξακολουθούν να γεμίζουν τις πλατείες.
Ανεξάρτητα από τη γνώμη που έχει σχηματίσει ο καθένας για τον συγκεκριμένο τρόπο διαμαρτυρίας αυτών των πολιτών, για τα όσα υποστηρίζουν και κυρίως για τον προσανατολισμό των κινητοποιήσεων αυτών, υπάρχουν ζητήματα τα οποία διατυπώνονται καλοπροαίρετα από πολλές πλευρές, στα οποία αξίζει να σταθούμε για λίγο.
- Περί μούντζας
Προφανώς η μούντζα λειτουργεί εκτονωτικά όταν μάλιστα συνοδεύεται από προτάσεις ή λέξεις που ικανοποιούν και την αίσθηση της ακοής. Επίσης προφανώς, οι μούντζες δεν λύνουν τα προβλήματα γιατί θα έπρεπε, εδώ και καιρό, να είχαν λύσει το κυκλοφοριακό πρόβλημα στις μεγάλες πόλεις.

ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΙΛΙΔΕΣ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ, ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ, ΑΠΕΡΓΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ...Είναι οι θαυμαστές του Νίκου Βέρτη στη Ρόδο!

ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ!!!

Ανάρτηση από: http://geromorias.blogspot.gr

«Εγώ θα είμαι εκεί»

«Ονομάζομαι Στέλιος Κυμπουρόπουλος και έχω την ηλικία των 28 χρονών (παρά λίγων ημερών). Είμαι ένας νέος ειδικευόμενος ψυχίατρος, είμαι ένας μεταπτυχιακός φοιτητής, είμαι ερευνητής, είμαι υποστηρικτής, και με κάθε τρόπο, προαγωγός των ανθρώπινων δικαιωμάτων… και τέλος είμαι ένας άνθρωπος με σοβαρή κινητική αναπηρία.

Παραπάνω περιγράφω εν συντομία τα όσα είμαι. Κανείς δε ξέρει όμως τα πόσα θέλω να γίνω, τα πόσα μπορώ να φτάσω, τα πόσα αξίζει να κάνω. Ούτε εγώ έχω κάποια απάντηση! Το μόνο που γνωρίζω είναι πως σε σύντομο χρονικό διάστημα δε θα μπορώ να είμαι τίποτα. Ένας άνθρωπος χωρίς όνειρα δεν είναι άνθρωπος. Ένας άνθρωπος χωρίς στόχους δεν είναι άνθρωπος. Ένας άνθρωπος χωρίς ελπίδα δεν είναι άνθρωπος. Ένας άνθρωπος χωρίς αύριο δε ζει! Θέλω να ζω όμως σε μια Ελλάδα που έχει αξίες που μπορεί να βασίζεται στις δικές της δυνάμεις. Δεν έχει σημασία αν φάμε ακόμα μια ημέρα καλό φαγητό, όταν πολλοί συνάνθρωποί μας τρώνε ψίχουλα ή ό,τι βρουν σε συσσίτια και ανοιχτόκαρδους ανθρώπους… σύντομα εκεί θα καταλήξουμε οι περισσότεροι! Δεν έχει αξία αν δουλέψουμε μια μέρα περισσότερο, αφού είτε το 27% των συμπολιτών μας δε δουλεύει είτε και να δουλεύει κάποιος σήμερα, αύριο ο μισθός του δεν θα είναι αρκετός για τα καθημερινά απαραίτητα αγαθά. Και το ερώτημα γεννιέται: γιατί συμβαίνει αυτό;

Συμβαίνει γιατί αφήσαμε τη ζωή μας, χωρίς οδηγό, χωρίς υπηρεσίες, χωρίς όραμα. Σταματήσαμε να πιστεύουμε στην προσπάθεια και στη σωστή ανταμοιβή και πιστέψαμε στη λαχειοφόρο αγορά των ψήφων. Δεν υπολογίσαμε ώστε να φτιάξουμε μια κοινωνία για όλους, μια κοινωνία με βάση την Παιδεία, τις Επιστήμες, την Έρευνα, τη Φυσική Ελληνική Ομορφιά του εδάφους και του υπεδάφους.

Φευγάτε ρε μη μας ξεφτιλιζετε άλλο!.

Τα λόγια της Μαλβίνας Κάραλη και η σάτιρα της είναι ακόμη επίκαιρα στις μέρες μας, γεγονός που καθιστά την Μαλβίνα ώς την Πρώτη Αγανακτισμένη Ελληνίδα

Αγανακτισμένος Βέγγος...

Ανάρτηση από: http://geromorias.blogspot.gr

Η αγανάκτηση και η αντίδραση μας για την μνημονιακή πολιτική...

Φοβάμαι την πείνα Θεέ μου !!!

Foto: Μάριος Λώλος

Βία και πάλι εναντίον αγανακτισμένων

Στην πλατεία Συντάγματος και στον Λευκό Πύργο επέστρεψαν το απόγευμα της Κυριακής οι «Αγανακτισμένοι», με σύνθημα «Φτώχεια, ανεργία, αυτοκτονίες. Φτάνει πια!». Έντονη ήταν η παρουσία των αστυνομικών δυνάμεων στη συγκέντρωση της Αθήνας. Έκαναν χρήση δακρυγόνων και προσήγαγαν έναν διαδηλωτή. Στο βίντεο του enet.gr μπορείτε να δείτε την προσαγωγή του διαδηλωτή μπροστά από το περίπτερο, έξω από τον Εθνικό Κήπο. Οι αστυνομικοί των ΜΑΤ τού κλείνουν το στόμα όταν εκείνος, πεσμένος στο πεζοδρόμιο, προσπαθεί να φωνάξει το όνομά του.

Το μανιφέστο των εξεγερμένων της Μαδρίτης...

Οι εξεγερμένοι της Μαδρίτης, δεν ξεσηκώθηκαν έτσι απλά και δεν πήγαν έξω από το Ισπανικό Κοινοβούλιο, όπως οι δικοί μας αγανακτισμένοι πέρυσι. Οι εξεγερμένοι της Μαδρίτης, κινούνται βάσει ενός Μανιφέστου που συνέταξαν και προφανώς δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τον αγώνα τους, μέχρι την τελική δικαίωση.

Φυσικά τα ελληνικά καθεστωτικά ΜΜΕ δεν είπαν λέξη για το Μανιφέστο των εξεγερμένων της Μαδρίτης. Έδωσαν στον (υπνωτισμένο από το σύστημα) ελληνικό λαό την εντύπωση ότι επρόκειτο.. για μια απλή διαδήλωση με συνδικαλιστικά αιτήματα.

Το ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ των εξεγερμένων της Μαδρίτης έχει ως εξής:

"Εμείς, καθημερινοί άνθρωποι, που δεν αντέχουμε άλλο να πληρώνουμε τις συνέπειες μιας κρίσης που δεν δημιουργήσαμε εμείς, ενωνόμαστε για να συντάξουμε αυτό το μανιφέστο και καλούμε όλους τους πολίτες του κράτους να υποστηρίξουν τις διεκδικήσεις μας που διατυπώνονται εδώ.

Από την αγανάκτηση στην επ – ανάσταση

Οι δίδυμες εκλογές του Μαΐου Ιουνίου 2012 επισφράγισαν το τέλος της μεταπολιτευτικής περιόδου και εγκαινίασαν την αρχή της ανασύνθεσης του συνολικού πολιτικού συστήματος. Είναι βέβαιο πως η κρίση και η ανασύνθεση δεν θα περιοριστούν μόνο στην έκλειψη του ΠΑΣΟΚ και την ανάδυση των Ανεξαρτήτων Ελλήνων ή της Χ. Α. στο πολιτικό προσκήνιο, ούτε απλώς στην εξαφάνιση του ΛΑΟΣ τη συρρίκνωση του ΚΚΕ και την απόσχιση της ΔΗΜΑΡ από τον κάποτε ενιαίο Σύριζα. Είναι βέβαιο πως και ο χώρος της Ν.Δ. θα αποδομηθεί, όπως έχει σήμερα, και ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι υποχρεωμένος να επιλέξει εάν θα επιχειρήσει να «χωρέσει» το 25% των ψηφοφόρων του στο 3% του σκληρού του πυρήνα, ή αν αντιστρόφως θα αποδεχθεί την πρόκληση που αντιπροσωπεύουν αυτοί οι νέοι ψηφοφόροι και θα προσαρμοστεί σε αυτό το νέο πλειοψηφικό ρεύμα. Δηλαδή η αλλαγή του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης έχει μόλις αρχίσει και κανείς δεν θα μπορέσει να μείνει όπως ήταν.

Πιστεύουμε πως η διαδικασία είναι μόλις στην αρχή, διότι όπως έχουμε διακηρύξει πάμπολλες φορές τα δύο τελευταία χρόνια, η γενικευμένη κρίση της παγκοσμιοποίησης και της παρασιτικής ένταξης της Ελλάδας σ’ αυτήν, συνεπάγεται τεκτονικές αλλαγές στην κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα της χώρας και των πολιτικών της σχηματισμών. Έχουμε μάλιστα ορίσει την κατεύθυνση του κύριου ανύσματος αυτών των μετασχηματισμών: από τα έξω προς τα μέσα, από τον παρασιτισμό στην παραγωγική ανασύνθεση, από τον εθνομηδενισμό στον πατριωτισμό. Αυτές οι κατευθύνσεις είναι αναγκαίες και αναπόφευκτες. Το ερώτημα είναι σε πιο βαθμό θα γίνουν με το μικρότερο κόστος για το λαό και τη χώρα, χωρίς μεγάλες εθνικές καταστροφές, που είναι πολύ πιθανές εάν δεν συνειδητοποιήσουμε το ταχύτερο δυνατό τα διακυβεύματα της κρίσης.

Μεγάλος τιμονιέρης: "O αγανακτισμένος είναι όπως ένα άδειο σακί…"

«Αν ένας άνθρωπος, που δεν έχει μέσα του κουλτούρα [πολιτική συνείδηση, παιδεία…], εξεγερθεί, δεν θα γίνει ποτέ επαναστάτης.

Θα παραμείνει πάντα εξεγερμένος [αγανακτισμένος].

Μόνον όποιος διαθέτει κουλτούρα γνωρίζει που θέλει να φθάσει και τι σημαίνει επανάσταση.

Ο άνθρωπος που παραμένει στην κατάσταση του εξεγερμένου είναι όπως ένα... άδειο σακί. Όταν στη διάρκεια της επανάστασης φυσάει ο άνεμος, αυτός φουσκώνει και εμφανίζεται επαναστάτης. Αλλά όταν βρέχει και βρέχει συχνά στην επανάσταση, εκείνο το άδειο σακί μουσκεύει, το βρίσκεις καταγής στα πόδια σου.

Δεν θα μπορέσετε ποτέ να κάνετε επανάσταση χωρίς επαναστάτες.

Όμως, προσοχή στους αγανακτισμένους. Σε κάνουν να σκοντάφτεις κι είναι οι πρώτοι που καταστρέφουν [την επανάσταση]»

Μάο Τσε Τουνγκ

Ανάρτηση από : http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com

ΣΟΚ: Βρετανός αγανακτισμένος στέλνει μήνυμα στην Ελλάδα

Ευχαριστώ τον φίλο Ηλία Κ.

Συγκλονιστικό video καλεί τους Αγανακτισμένους στο Σύνταγμα ...

Ένα συγκλονιστικό βίντεο που δημιούργησε και ανέβασε στο You Tube ο χρήστης jpastos κάνει τον γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ώρες.

Δεκάδες εικόνες εξαθλίωσης «ντυμένες» με την μοναδική φωνή του Ξυλούρη καλούν τον κόσμο στην... συγκέντρωση που έχουν οργανώσει μέσω των κοινωνικών δικτύων και των blogs οι «Αγανακτισμένοι».

Το μήνυμα που το συνοδεύει αναφέρει τα εξής:...
«Όταν κάποιο δικό σου πρόσωπο πεινάει & θα ζητήσεις να σε βοηθήσω δε θα έχω φαγητό ούτε εγώ.

Όταν μου ζητήσεις να βγω στο δρόμο δε θα μπορώ να σταθώ όρθιος από την πείνα.
ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΘΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ ?

Σήμερα ΤΩΝ ΣΚΟΤΩΝ

Η Μεγάλη ειρωνεία.
Μια ολόκληρη χώρα που ζει στο σκοτάδι, σήμερα να γιορτάζει "ΤΑ ΦΩΤΑ".

Ποια φώτα ρεεε; Tα φώτα που μας αλλάξανε η τα φώτα που μας κάψανε;
Που να τα βρούμε τα φώτα για να τα γιορτάσουμε κιόλας;

Σκοτάδι παντού.

Και μεις να κυκλοφορούμε σαν εκπαιδευμένοι τυφλοπόντικες πατώντας ο ένας στα βήματα του άλλου μέσα στο απόλυτο σκοτάδι.

Μας μάθανε πως να ζούμε στο σκοτάδι

Μας μάθανε να μην φοβόμαστε το σκοτάδι.