Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ!
ΤΟΥΣ ΖΗΛΕΨΕ ΚΑΙ Ο ΧΙΜΛΕΡ!
Δικάστηκαν με τον τρόπο των στρατοδικείων της Βέρμαχτ και των δικαστηρίων των SS (γερμανικά: SS- und Polizeigerichte).
Τότε που ο Χάινριχ Χίμλερ είχε τον τελικό λόγο.
Ο Ράτκο Μλάντιτς πέθανε χθες μετά από χρόνια προβλήματα υγείας, στο αναρρωτήριο των φυλακών του Scheveningen στη Χάγη. Μέχρι την τελευταία στιγμή του αρνήθηκαν νοσηλεία σε Νοσοκομείο.
Τα τελευταία χρόνια είχε υποβάλλει μέσω των δικηγόρων του επανειλημμένα αιτήματα νοσηλείας σε νοσοκομεία που απορρίφθηκαν όλα. Πρακτικά ήταν χωρίς περίθαλψη, όπως και όλοι οι Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί κρατούμενοι που δικάστηκαν από τους νικητές γιατί τηρήσαν τον όρκο τους και υπεράσπισαν τη χώρα τους.
Πριν 7-8 χρόνια οι δικηγόροι του, εν όψει της άρνησης να του δώσουν πρόσβαση σε νοσηλεία, προσέφυγαν στο αρμόδιο “δικαστήριο”, δηλαδή ένα είδος “υπολειμματικού” δικαστικού μηχανισμού που έχει επινοηθεί μετά τη διάλυση των στημένων δικαστηρίων των νικητών της 10ετίας του ‘90. Το “δικαστήριο” αυτό επικύρωσε σε 1ο και 2ο βαθμό την άρνηση του διοικητικού μηχανισμού της φυλακής να του επιτρέψει νοσοκομειακή περίθαλψη. Τότε ήταν ήδη 75 χρόνων.
Τώρα ανακοίνωσαν ότι θα ξεκινήσουν… έρευνα για τους λόγους του θανάτου του…
Δεν είναι ο πρώτος Γιουγκοσλάβος κρατούμενος που εκτελείται από τον “πολιτισμένο κόσμο” μέσω της άρνησης περίθαλψης .
Ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς οδηγήθηκε στο θάνατο το 2006 με τον ίδιο τρόπο.
Ο Μίλαν Κοβάτσεβιτς Βόσνιος γιατρός, πέθανε σε ανάλογες συνθήκες στην ίδια φυλακή το 1998. Το ίδιο και ο Ζντράβκο Τόλιμιρ το 2016.
Ο Σλάβκο Ντοκμάνοβιτς, Σέρβος-Κροάτης, τ. δήμαρχος του Βούκοβαρ και ο Μίλαν Μπάμπιτς, ο πρόεδρος της Σερβοβοσνιακής Δημοκρατίας, οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία σε ανάλογες συνθήκες, στην ίδια φυλακή.
Οι συνθήκες κράτησης των επιζώντων Γιουγκοσλάβων πολιτικών κρατουμένων που είναι φυλακισμένοι στις φυλακές της Βρετανίας η των Βαλτικών προτεκτοράτων είναι ακόμη χειρότερες από αυτές των κρατουμένων στη Χάγη. Το μοιραίο είναι σχεδιασμένο να μην αργήσει και γι’ αυτούς και δυστυχώς δεν υπάρχουν πλέον αντιδράσεις.
Ο Ράτκο Μλάντιτς πέθανε χθες μετά από χρόνια προβλήματα υγείας, στο αναρρωτήριο των φυλακών του Scheveningen στη Χάγη. Μέχρι την τελευταία στιγμή του αρνήθηκαν νοσηλεία σε Νοσοκομείο.
Τα τελευταία χρόνια είχε υποβάλλει μέσω των δικηγόρων του επανειλημμένα αιτήματα νοσηλείας σε νοσοκομεία που απορρίφθηκαν όλα. Πρακτικά ήταν χωρίς περίθαλψη, όπως και όλοι οι Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί κρατούμενοι που δικάστηκαν από τους νικητές γιατί τηρήσαν τον όρκο τους και υπεράσπισαν τη χώρα τους.
Πριν 7-8 χρόνια οι δικηγόροι του, εν όψει της άρνησης να του δώσουν πρόσβαση σε νοσηλεία, προσέφυγαν στο αρμόδιο “δικαστήριο”, δηλαδή ένα είδος “υπολειμματικού” δικαστικού μηχανισμού που έχει επινοηθεί μετά τη διάλυση των στημένων δικαστηρίων των νικητών της 10ετίας του ‘90. Το “δικαστήριο” αυτό επικύρωσε σε 1ο και 2ο βαθμό την άρνηση του διοικητικού μηχανισμού της φυλακής να του επιτρέψει νοσοκομειακή περίθαλψη. Τότε ήταν ήδη 75 χρόνων.
Τώρα ανακοίνωσαν ότι θα ξεκινήσουν… έρευνα για τους λόγους του θανάτου του…
Δεν είναι ο πρώτος Γιουγκοσλάβος κρατούμενος που εκτελείται από τον “πολιτισμένο κόσμο” μέσω της άρνησης περίθαλψης .
Ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς οδηγήθηκε στο θάνατο το 2006 με τον ίδιο τρόπο.
Ο Μίλαν Κοβάτσεβιτς Βόσνιος γιατρός, πέθανε σε ανάλογες συνθήκες στην ίδια φυλακή το 1998. Το ίδιο και ο Ζντράβκο Τόλιμιρ το 2016.
Ο Σλάβκο Ντοκμάνοβιτς, Σέρβος-Κροάτης, τ. δήμαρχος του Βούκοβαρ και ο Μίλαν Μπάμπιτς, ο πρόεδρος της Σερβοβοσνιακής Δημοκρατίας, οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία σε ανάλογες συνθήκες, στην ίδια φυλακή.
Οι συνθήκες κράτησης των επιζώντων Γιουγκοσλάβων πολιτικών κρατουμένων που είναι φυλακισμένοι στις φυλακές της Βρετανίας η των Βαλτικών προτεκτοράτων είναι ακόμη χειρότερες από αυτές των κρατουμένων στη Χάγη. Το μοιραίο είναι σχεδιασμένο να μην αργήσει και γι’ αυτούς και δυστυχώς δεν υπάρχουν πλέον αντιδράσεις.
