Έθνη και κοινωνίες υπό διάλυση... (Με αφορμή τα γεγονότα στη Γαλλία μετά τη νίκη της Παρί Σεν Ζερμέν)

Της Ευγενίας Σαρηγιαννίδη*

Γιορτή Φίλαθλης Νίκης; 

Ή ευκαιρία για εκδήλωση ρατσιστικού, αντιδυτικού μίσους;

Ή τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και εμείς στρουθοκαμηλίζοντας αποφεύγουμε να κάνουμε την «μετάφραση»;                                                                                                                                                               
Μετά τη νίκη της ομάδας «Παρί Σεν Ζερμέν» στις 30/5/2026 οι «Γάλλοι» φίλαθλοι για να «γιορτάσουν», προχώρησαν σε μεγάλες καταστροφές του κέντρου του Παρισιού ειδικά στις περιοχές των Ηλυσίων Πεδίων, του Τροκαντερό και του Πύργου του Άιφελ. Εκτός από το Παρίσι παρόμοιοι «πανηγυρισμοί» έλαβαν χώρα σε 71 γαλλικές πόλεις. Οι συζητήσεις που επακολούθησαν όχι μόνο σε ζητήματα δημόσιας ασφάλειας και δικαιοσύνης, αλλά και στο θέμα της κοινωνικής συνεκτικότητας της γαλλικής κοινωνίας, είναι ενδεικτικές της παρακμής και της αποσάθρωσης των συνεκτικών κοινωνιών του παρελθόντος. Ακόμα κι ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν, μετά από 10 χρόνια στην εξουσία, φαίνεται να εκνευρίστηκε με την κατάσταση που έχει ανεχτεί και ενδεχομένως έχει δημιουργήσει το καθεστώς του. Βέβαια, από την πλευρά του ο Γάλλος Υπουργός Εσωτερικών δήλωσε πως όλα είναι υπό έλεγχο και πως «ήταν ένα υπέροχο κλίμα ευδαιμονίας με λίγα δυστυχώς έκτροπα από κάποιους χούλιγκαν». Φαίνεται πως δεν είχε προλάβει να συνεννοηθεί με τον Πρόεδρο Μακρόν και από σφάλμα προέβησαν σε αντίθετες δηλώσεις... 

Η συνήθης πράγματι στρατηγική του καθεστώτος είναι η άρνηση ή η κοινωνιοπολιτική υποβάθμιση της σημασίας των γεγονότων: «δεν συμβαίνει τίποτα πολύ σοβαρό, κάποιοι χούλιγκαν που κάνουν τα συνηθισμένα επεισόδια» κλπ. Μάλιστα τέτοια επεισόδια δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν, αλλά κάθε φορά, όπως επισημαίνουν διάφοροι αναλυτές, η κατάσταση κινείται από το κακό στο χειρότερο, ενώ είναι ενδεικτική όχι μόνο για τη Γαλλία, αλλά αφορά λίγο ή πολύ το σύνολο του δυτικοευρωπαϊκού κόσμου που ζει σε μια παρατεταμένη παρακμιακή συνθήκη η οποία θυμίζει έντονα τις ιστορικές περιστάσεις της ρωμαϊκής κατάρρευσης. Μάλιστα, η πολιτικώς ορθή «αριστερά» της παρέας Μελανσόν (κάτι σαν τον δικό μας Τσίπρα), ισχυρίζεται ότι «φταίει η αστυνομία που με την παρουσία της προκαλεί την οργή του πλήθους». …

Η Ευρωπαϊκή Διάσταση της Κρίσης των Πολιτικών Συστημάτων: Η Γαλλία και η Ελλάδα ως Παραδείγματα

Της Μαρίας Δεναξά

Η Ευρώπη, ως χώρος πολυπολιτισμικής συνύπαρξης και κοινών θεσμών, βιώνει τα τελευταία χρόνια μια βαθιά κρίση των πολιτικών συστημάτων της.
Αυτή η κρίση δεν περιορίζεται μόνο σε εθνικά σύνορα. Για εκείνους που οι ευρωπαϊκές χώρες αποτελούν το βασικό πεδίο αναφοράς τους -δηλαδή το πλαίσιο μέσα στο οποίο ζουν και εργάζονται- είναι εύκολο να διακρίνουν, από την Ελλάδα έως τη Γαλλία κι από τη Γερμανία και την Ιταλία μέχρι την Πορτογαλία, τη διογκούμενη δυσπιστία των πολιτών απέναντι στους πολιτικούς, απέναντι στους θεσμούς, αλλά και απέναντι στην ίδια την ικανότητα των δημοκρατιών μας να ανταποκριθούν στα ολοένα σοβαρότερα και αυξανόμενα προβλήματα των κοινωνιών.

Κι αυτό γιατί, τις τελευταίες δεκαετίες, δεν έχουμε να κάνουμε με κυβερνήσεις που υπηρετούν το κοινό συμφέρον. Υπηρετούν το δικό τους και σε πολλές περιπτώσεις ξένα συμφέροντα, υπό την καθοδήγηση των ταγών της παγκοσμιοποίησης και την εποπτεία των Βρυξελλών, που λειτουργούν ως θερμοκήπιο της διαπλοκής και της θεσμικής αυθαιρεσίας.
Παρά τις μεγάλες διακηρύξεις και τα μεγάλα λόγια της Ένωσης με τα οποία γαλουχηθήκαμε, στις μέρες μας οι μάσκες έχουν πέσει. Το ευρωπαϊκό διευθυντήριο, ένας λαβύρινθος γραφειοκρατίας και εξουσίας, διακρίνεται για τον αυταρχισμό και τη διαφθορά του και κανένας ηγέτης ευρωπαικής χώρας δεν φαίνεται πρόθυμος να αντιμετωπίσει ουσιαστικά αλλά ούτε και να αντισταθεί.

Η Γαλλία, που άλλοτε παρουσιαζόταν ως ισχυρή κεντρική δύναμη της Ένωσης, σήμερα δείχνει να ταλαντεύεται ανάμεσα στην ακροδεξιά και την αποσύνθεση του παραδοσιακού πολιτικού της ιστού, ο οποίος κάποτε ήταν σεβαστό παράδειγμα. Η Ελλάδα, από την άλλη, παρά τα δεινά της, δείχνει να μην μαθαίνει από τα λάθη της και συνεχίζει να κουβαλά τις πληγές και τις παθογένειες ενός πολιτικού συστήματος που ουδέποτε αναγεννήθηκε πραγματικά από την μεταπολίτευση έως σήμερα.

Η κρίση των πολιτικών συστημάτων στη Γαλλία, την Ελλάδα και ευρύτερα στην Ευρώπη, οξύνθηκε μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και ενισχύθηκε από μεταγενέστερα γεγονότα: τη μεταναστευτική κρίση, την πανδημία COVID-19, απο τις αυστηρές δημοσιονομικές απαιτήσεις, τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Αυτά τα γεγονότα λειτούργησαν ως η αφορμή και η δικαιολογία για μια πρωτοφανή «καταλήστευση» και φτωχοποίηση, με κάθε τρόπο, των κοινωνιών μας υλική, πνευματική, ηθική και, πάνω απ’ όλα, πολιτική.

Η Γαλλία «φλέγεται» , οι κοινωνικές αντιδράσεις στις περικοπές και οι «ψεκασμένοι»- Μ.Δεναξά

 

Η Γαλλία «φλέγεται» από τις κοινωνικές αντιδράσεις ,καθώς οι πολίτες καλούνται να υποστούν περικοπές μνημονίου, χωρίς η Γαλλία να έχει μπει επισήμως σε μνημόνιο. Το ύψος των περικοπών φθάνει τα 40 δις και οι Γάλλοι είναι στους δρόμους, έχοντας απέναντι τους έναν απαξιωμένο πρόεδρο, τον Εμμανουέλ Μακρόν. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις σχεδόν το 80% δεν τον θέλει. Κι όμως παραμένει στη θέση του καθώς και στη Γαλλία όπως και στην Ελλάδα εναλλακτική πρόταση δεν φαίνεται να υπάρχει προς το παρόν.

Η Μαρία Δεναξά, έμπειρη δημοσιογράφος και για πολλά χρόνια ανταποκρίτρια ελληνικών μέσων ενημέρωσης στο Παρίσι (σήμερα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και της ΕΣΤΙΑΣ), μιλά στο militaire channel και αναλύει όσα γίνονται στη Γαλλία. Η συνέντευξη μαγνητοσκοπήθηκε λίγες ώρες πριν από τις σημερινές μεγάλες διαδηλώσεις.

Η αντι-Ρωσική ψύχωση της παρανοϊκής «Δύσης», οδηγεί σε Πυρηνικό Πόλεμο ή πως κινδυνεύουμε από τους Ψυχασθενείς

Του Ηλία Παπαναστασίου

  

Διαβάζουμε στον τύπο τις δηλώσεις Γάλλου Υπουργού που μάλλον παριστάνει τον Ναπολέοντα:
«Δεν μπορεί να υπάρχουν κόκκινες γραμμές στη στήριξη της Ουκρανίας, δηλώνει ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Jean-Noël Barrot. «Έχει καθοριστεί η αρχή... τα μηνύματά μας προς τον Πρόεδρο Zelensky έχουν γίνει καλώς αποδεκτά», δήλωσε ο Barrot. Ταυτόχρονα, υπογράμμισε ότι οι δυτικοί σύμμαχοι δεν πρέπει να επιβάλουν περιορισμούς στη στήριξη της Ουκρανίας κατά της Ρωσίας και «να θέτουν ή να εκφράζουν κόκκινες γραμμές».

   

«Θα στηρίξουμε την Ουκρανία με ένταση και για όσο διάστημα είναι απαραίτητο. Γιατί; Επειδή διακυβεύεται η ασφάλειά μας. Κάθε φορά που ο ρωσικός στρατός προχωράει κατά ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο, η απειλή πλησιάζει κατά ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο στην Ευρώπη», δήλωσε.» (Banking news, 23/11/2024).

   

Έτσι, από την Γαλλία του 1789 και της Άλωσης της Βαστίλης και την Γαλλία της Παρισινής Κομμούνας του 1871, μεταπηδήσαμε στην εποχή της «Φιλελεύθερης Παράνοιας» του Μακρόν που παριστάνει τον ηγέτη και του Υπουργού Μπαρό που υποδύεται τον ρόλο του στρατηγού του Ναπολέοντα, Νέυ. Φαίνεται πως 212 χρόνια μετά την συντριβή της Grande Armée (Μεγάλης Στρατιάς) του Ναπολέοντα όπου ο Γαλλικός Στρατός κουρεύτηκε «γουλί» 5 φορές –από 500.000 Γάλλοι στρατιώτες, γύρισαν πίσω 100.000– έμειναν τεράστια απωθημένα συμπλέγματα στους Γάλλους από το στραπάτσο που έπαθαν στην Ρωσία. Το ίδιο βέβαια «μαρτύριο απωθημένων» παρατηρούμε και στους δύστυχους Γερμανούς μετά τον «κάζο» της ολικής συντριβής του Γερμανικού στρατού στον πόλεμο του 1941-45, όταν οι Σοβιετικές στρατιές των Ζούκωφ, Βασιλιέφσκυ κ.α. πήραν φαλάγγι τους πανικόβλητους Γερμανούς από την Μόσχα έως το Βερολίνο.

Μ. Δεναξά : Η αποτυχία των Γαλλικών ελίτ, η άνοδος Λεπέν και τα σενάρια του β΄γύρου

Η Μαρία Δεναξά, δημοσιογράφος στο Παρίσι και επί χρόνια ανταποκρίτρια ελληνικών ΜΜΕ, μιλάει στον 98.4 για την αποτυχία των Γαλλικών ελίτ να επιβάλουν την ατζέντα τους στην πλειοψηφία των Γάλλων πολιτών μέσω των πολιτικών Μακρόν, που σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές γνώρισε την συντριβή.

Της Μαρίας Δεναξά για το Μεγάλο Αδερφό στη Γαλλία

Της Μαρίας Δεναξά

🔴 Είχα καιρό να πάρω το τρένο από το Παρίσι για την επαρχία. Στο πρόσφατο παρελθόν έφθανα στο χώρο αναχώρησης, επικύρωνα το εισιτήριο στα μηχανήματα –δυο το πολύ σε κάθε αποβάθρα- κι έμπαινα στο τρένο, όπου κατά τη διαδρομή περνούσε ο ελεγκτής.

🔴 Τα πράγματα όμως φαίνεται πως άλλαξαν. Ο σιδηροδρομικός σταθμός με τα τρένα που αναχωρούν για την περιφέρεια και την επαρχία, δίνει την εντύπωση πως μετατράπηκε σε συνοριοφυλάκιο. Εχει χωριστεί σε τμήματα, που για να μπει κάποιος μέσα πρέπει να περάσει από σιδερένιους φράχτες, αφού πρώτα δείξει τον QR κωδικό του εισιτηρίου στον ανιχνευτή του φράχτη.

🔴 Δεν θα με πείραζε η όλη διαδικασία, αν δεν γνώριζα πως οι παραπάνω εγκαταστάσεις είναι μέρος ανησυχητικών προθέσεων:

📌 Πριν από λίγες ημέρες έγινε γνωστό πως τo Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πρόκειται να επιτρέψει τη χρήση των τεχνολογιών βιομετρικής ταυτοποίησης εξ αποστάσεως,  σε πραγματικό χρόνο (αρχικά) σε ορισμένες πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις… =>

euractiv.fr/section/intell…

📌 Την ίδια ώρα, δοκιμάστηκε η βιομετρική αναγνώριση προσώπου σε πολλά αεροδρόμια της χώρας και σύντομα στο δεύτερο μεγαλύτερο αεροδρόμιο του Παρισιού, στο Ορλί. Αρχικά κι εδώ με φόβητρο την τρομοκρατία και δικαιολογία την ασφάλεια, η οποία είναι κατά περίσταση => tf1info.fr/high-tech/repo…

Ζώνη Σαχέλ:: ”Αποχαιρετισμός” της Γαλλίας στον Νίγηρα

Νίγηρας 3 Αυγούστου 2023 Υποστηρικτές της χούντας πανηγυρίζουν και ζητούν απεξάρτηση από τις ξένες δυνάμεις via Associated Press

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μεγαλύτερο μερίδιο παρουσίας στον Νίγηρα, και προφανώς η Ρωσο-αμερικάνικη αντιπαράθεση θα ενταθεί και στον Νίγηρα...

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε το βράδυ της Κυριακής 24.09.23 ότι το Παρίσι θα τερματίσει τη «στρατιωτική του συνεργασία με ”τις de facto αρχές του Νίγηρα» και ότι οι στρατιώτες που βρίσκονται στην Υποσαχάρια χώρα θα επαναπατριστούν «μέχρι το τέλος του έτους».

Οι Γάλλοι διπλωμάτες και το προσωπικό στο (Niamey) Νιαμέι θα επιστρέψει στη Γαλλία «τις επόμενες ώρες». Ως εκ τούτου, η ανακοίνωση, που έγινε ζωντανά στην τηλεόραση, αφορά την επιστροφή του Γάλλου πρεσβευτή στο Νιαμέι, Σιλβέν Ιτέ, και την απόσυρση περίπου 1.500 στρατιωτών που έχουν αναπτυχθεί στον Νίγηρα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Η απόφαση αυτή έρχεται δύο μήνες μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα που έλαβε χώρα στη χώρα στις 26 Ιουλίου, και στο αδιέξοδο διαρκείας πολλών εβδομάδων με την κυβέρνηση που προέκυψε από το πραξικόπημα. «Η Γαλλία αποφάσισε να επαναφέρει τον πρεσβευτή της και ως εκ τούτου, τις επόμενες ώρες, ο πρεσβευτής μας με αρκετούς διπλωμάτες θα επιστρέψει στη Γαλλία. Και ας βάλουμε τέλος στη στρατιωτική μας συνεργασία με τις de facto αρχές του Νίγηρα, γιατί δεν θέλουν πλέον να πολεμήσουν την τρομοκρατία», δήλωσε ο Πρόεδρος Μακρόν, διευκρινίζοντας ότι οι Γάλλοι στρατιώτες «θα επιστρέψουν με τάξη τις επόμενες εβδομάδες και μήνες, με προθεσμία το τέλος του έτους. Μια δήλωση που έγινε αμέσως δεκτή με χαρά στο Νιαμέι, όπου χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν αυθόρμητα σε μια πλατεία κοντά στην κύρια γαλλική στρατιωτική εγκατάσταση στην πόλη.

5.000 Ρώσοι στρατιώτες στο Νίγηρα; H Ρωσία προειδοποιεί το CEDEAO να μην ανακατευθεί. Χιλιάδες διαδηλώνουν κατά των Γαλλικών βάσεων!

Ανεπιβεβαίωτη πληροφορία αναφέρει ότι 4800 Ρώσοι στρατιώτες κάποιοι από αυτούς Τσετσένοι θα βρεθούν στον Νίγηρα μια συγκεκριμένη ώρα.
Αυτό σημαίνει πως οδηγούμαστε προς μια αντιπαράθεση του Νίγηρα και του CEDEAO;

Η Ρωσία προειδοποιεί τo CEDEAO να μην αναλάβει στρατιωτική δράση κατά του Νίγηρα

Η στρατιωτική δράση κατά των πραξικοπηματιών στον Νίγηρα θα οδηγούσε σε «παρατεταμένη αντιπαράθεση», προειδοποίησε η Ρωσία..

Λαϊκή Δράση: Η Αφρική στις φλόγες – Ο αγώνας των λαών απέναντι στην ευρωατλαντική ιμπεριαλιστική αποικιοκρατία είναι δίκαιος!

 «Η Αφρική αποτελούσε και αποτελεί περιοχή που υφίσταται την ιμπεριαλιστική καταλήστευση της Δύσης, η οποία φθάνει σε δυσθεώρητα ύψη, που αντίστοιχα ένα εξαρτημένο καπιταλιστικό κράτος όπως η Ελλάδα δεν έχει βιώσει. Η σημερινή κατάσταση στην Αφρική είναι σε πολλούς τομείς σε χειρότερο επίπεδο ακόμη και από τις παραδοσιακού τύπου αποικίες των αρχών του 20ου αιώνα» αναφέρει η Λαϊκή Δράση - Ομάδα Κομμουνιστών/Αγωνιστών.

«Η εργατική δύναμη, οι παραγωγικές δυνάμεις, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, η εθνική κυριαρχία, τα πάντα τέθηκαν στην μέγγενη της Δυτικής αποικιοκρατίας και νεοαποικιοκρατίας, με την Αφρική να αποτελεί μια τεράστια βιομηχανία στα χέρια του ευρωατλαντικού άξονα. Οι χώρες της λεγόμενης “ζώνης Σαχέλ” (Μάλι, Μπουργκίνα Φάσο, Νίγηρας, Σουδάν, Μαυριτανία, Τσάντ) βιώνουν την εξαθλίωση εξαιτίας της αποικιοκρατικής καταλήστευσης από τον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό και ειδικότερα από τον γαλλικό μέχρι και σήμερα» προσθέτει η ανακοίνωση.

«Τα γαλλικά μονοπώλια όπως η Total, η Bouygues, η Ballore και η Areva αρπάζουν τον ορυκτό πλούτο των χωρών της περιοχής οδηγώντας τους λαούς σε ακραία φτώχεια. Παράλληλα, οι λαοί της υποσαχάριας Αφρικής υφίστανται ένα ακόμα επίπεδο ομηρίας από τους Αμερικάνους και Γάλλους ιμπεριαλιστές, που ως «αυτόκλητοι σωτήρες» έχουν στρατοπεδεύσει στην περιοχή δήθεν για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας λόγω των οργανώσεων της ισλαμιστικής τζιχάντ όπως η Μπόκο Χαράμ, η αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος της Μεγάλης Σαχάρας που λυμαίνονται την περιοχή» συμπληρώνει η Λαϊκή Δράση και συνεχίζει:

«Μια κλασσική τακτική παρέμβασης του Αμερικάνικου και Ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού που από το 2001, ντυμένη με τον μανδύα του “ανθρωπισμού” και στα πλαίσια του “πολέμου κατά της τρομοκρατίας”, στραγγαλίζουν τους λαούς και παρεμβαίνουν στα εσωτερικά των χωρών όπως έχουμε δει για παράδειγμα στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ.

Από την έναρξη της Ρωσο-ΝΑΤΟϊκής σύγκρουσης στην Ουκρανία, γινόμαστε μάρτυρες μιας σειράς πραξικοπημάτων και εξεγέρσεων από τους καταπιεσμένους από τον Γαλλικό ιμπεριαλισμό λαούς στη “ζώνη Σαχέλ”.

Το πραξικόπημα στο Νίγηρα και η μοίρα της Αφρικής

Με πάνω από 100 πραξικοπήματα τα τελευταία 50 χρόνια, εκ των οποίων ελάχιστα απασχόλησαν τόσο τον Τύπο, η κατάσταση στην περιοχή του Σαχέλ σήμερα παίρνει θέση στα παγκόσμια πρωτοσέλιδα και αναλύεται στα δελτία ειδήσεων, ελέω Νίγηρα. Οι λόγοι πολλοί, οι οπτικές συγκεκριμένες.

Της Λαμπρινής Θωμά

Μόλις το Μαη που μας πέρασε, με τη Γαλλία να καίγεται και τους λαούς της Αφρικής να δίνουν νέο αγώνα για την οριστική απελευθέρωση από την αποικιοκρατία, ο Μωχάμεντ Μπαζούμ, που χαρακτηρίζονταν ως «ο μεγαλύτερος σύμμαχος της Δύσης στην περιοχή», ήταν από τους λίγους που έβρισκε κάτι καλό να πει τον πρόεδρο της Γαλλίας, Εμμανουέλ Μακρόν. «Είναι αλήθεια ότι η γαλλική πολιτική στην Αφρική δεν παρουσιάζει ακόμη κάποιες μεγάλες επιτυχίες. Φταίει η Γαλλία; Δεν νομίζω. Οι αντίπαλοί της θέλουν να παρουσιάσουν τη Γαλλία ως νεοαποικιοκρατική δύναμη. Κάποιοι κολλάνε σε αυτό το κλισέ, που δεν είναι αλήθεια, αλλά είναι πολύ χρήσιμο στην προπαγάνδα. Η Γαλλία είναι απλώς ο εύκολος στόχος για τους λαϊκιστές, και ειδικά όσους δρουν μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και επηρεάζουν την Αφρικανική νεολαία» δήλωνε στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς.

Εκείνο που ξέχασε να πει είναι πως η Νεολαία είναι η Αφρική.

Αν ο μέσος όρος ηλικίας των κατοίκων της ηπείρου είναι τα 19, στο Νίγηρα είναι τα 15 χρόνια. Ένας δεκαπεντάχρονος του Νίγηρα έχει μεγαλώσει με την παρουσία Γάλλων, Αμερικάνων στον τόπο του, και Ρώσων – αλλά χωρίς το βάρος της αποικιοκρατίας και νεοαποικιοκρατίας πάνω τους – να διαφεντεύουν με την άδεια κυβερνήσεων της μικρής χώρας, και πρόφαση/ αιτία τους τζιχαντιστές, κατά των οποίων, ωστόσο, πολύ λίγα έχουν καταφέρει. Για τους λίγο μεγαλύτερους, η Γαλλία θεωρείται υπεύθυνη για την καταστροφή της Λιβύης, το θάνατο του – ιδιαίτερα αγαπητού σε όλη την Αφρική – Μουαμάρ Καντάφι, και για τη στήριξη σε εχθρικά προς τους λαούς καθεστώτα. Οι μνήμες των γαλλικών ευθυνών για την γενοκτονία της Ρουάντας είναι παρούσες στη λαϊκή μνήμη, επίσης, κάτι που αναγνώρισε και ο ίδιος ο Μακρόν. Και δεν είναι οι μόνες μνήμες γενοκτονιών στην Αφρική, ειδικά αλλά όχι μόνον, από τους Γάλλους.

Η Γαλλία σε σταυροδρόμι

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ (ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ)

H Γαλλία σε σταυροδρόμι

«Η γαλλική κοινωνία δεν είναι διαιρεμένη ανάμεσα στους πεφωτισμένους υποστηρικτές της προόδου και στους αμόρφωτους εχθρούς της. Το πραγματικό σχίσμα βρίσκεται ανάμεσα στους νικητές της παγκοσμιοποίησης, ή τουλάχιστον σε εκείνους που έχουν τα μέσα να προστατευτούν από περιστασιακές ατυχίες, και στους χαμένους της παγκοσμιοποίησης, οι οποίοι δεν έχουν καμία δύναμη να αντισταθούν στην αμείλικτη επέλασή της.»

– Christophe Guilluy (Κριστόφ Γκιλουί)

Το φάντασμα της καθολικής λαϊκής εξέγερσης, από τη στιγμή που ο Γαλλικός λαός εισέβαλε με τόση ορμή στη δημόσια σφαίρα, άρχισε να στοιχειώνει και πάλι τη γαλλική και την υπερεθνική ελίτ. Έπειτα από πάνω από δύο εβδομάδες διαδηλώσεων, συγκρούσεων και οδοφραγμάτων στην πρωτεύουσα και στην επαρχία της Γαλλίας, η «επιστροφή του νόμου και της τάξης», όσο κι αν θα το επιθυμούσε ο Μακρόν αλλά και τα συνδικάτα (που δεν μπορούν πλέον να ελέγξουν την αυθόρμητη πολιτική δράση), αποτελεί ένα όνειρο θερινής νυκτός. Το ταξικό ρήγμα ανάμεσα σε εκείνους που επωφελούνται και στηρίζουν τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και σε αυτούς που μάχονται εναντίον της, έχει γίνει ξεκάθαρο.

Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο και η κοινωνική κατάσταση

Η αφορμή για την όξυνση της κοινωνικής πάλης ήταν το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που προωθεί ο πρώην μεγα-τραπεζίτης και νυν πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν, το οποίο σκοπεύει να αυξήσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64. Κι αυτό διότι, όπως είπε στην τηλεοπτική συνέντευξη της περασμένης εβδομάδας, «αυτό είναι απαραίτητο» για τη βιωσιμότητα του συστήματος.

Η βία των αδυνάτων λέγεται αντίσταση

Του Γιώργου X. Παπασωτηρίου

Οι ένστολοι νταήδες του Μακρόν έδειξαν πάλι το αποκρουστικό πρόσωπό τους σε διαδήλωση χιλιάδων πολιτών στο λεκανοπέδιο του Sainte-Soline, στο Deux-Sèvres, όπου μεγαλοαγρότες επιχειρούν να ιδιοποιηθούν το νερό φτιάχνοντας τεράστιες δεξαμενές-ταμιευτήρες, σε βάρος της τοπικής κοινωνίας και των μικρών παραγωγών. «Η μάχη για το νερό είναι ίδια με αυτή για τις συντάξεις. Χρησιμοποιούν την ίδια βία εναντίον μας», δήλωσε ο εκπρόσωπος της Ένωσης Αγροτών, Ζαν Μπενουά. 

Κι εδώ ασκήθηκε η ίδια σαδιστική βία από την γαλλική στρατοχωροφυλακή όπως και στις διαδηλώσεις για το συνταξιοδοτικό. Αποτροπιασμό έχει προκαλέσει η καταγραφή απειλών αστυνομικών κατά νεαρών διαδηλωτών: «Θέλεις ίσως και άλλο χαστούκι για να “ισιώσει” και το δεξί σου σαγόνι. Μην ανησυχείς την επόμενη φορά δεν θα μπεις στο περιπολικό για να πας στο αστυνομικό τμήμα, θα σε βάλω σε ασθενοφόρο…», ακούγεται να λέει αστυνομικός που μόλις έχει χαστουκίσει διαδηλωτή. Έντονες αντιδράσεις προκαλεί και ο τραυματισμός σιδηροδρομικού υπαλλήλου, ο οποίος έχασε το αριστερό του μάτι, ενώ έφευγε από μία διαδήλωση.

Ο Μακρόν επιχειρεί να καταστείλει τη γενικευμένη εξέγερση με τους ένστολους σαδιστές του, αλλά και με τους τηλεοπτικούς αναλυτές του που επιχειρούν να συκοφαντήσουν το κίνημα, προβάλλοντας τη βία των διαδηλωτών. Ο υπουργός Εσωτερικών, Ζεράρ Νταρμανάν, κατηγόρησε την «άκρα αριστερά για θρασύτατες επιθέσεις» και εξέφρασε τη στήριξη του προς τους αστυνομικούς!

Γαλλία: Ο Μακρόν αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη πολιτική κρίση της θητείας του

Με τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν να αναζητά (και να μη βρίσκει) μια κοινοβουλευτική έξοδο κινδύνου, τα συνδικάτα να δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα τους και τους διαδηλωτές όλο και περισσότερο να ριζοσπαστικοποιούνται, η Γαλλία βρίσκεται, χωρίς καμία απολύτως αμφιβολία, σε πολιτική κρίση.

Η απόφαση του Γάλλου προέδρου να θέσει με προεδρικό διάταγμα σε ισχύ την αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας, παρακάμπτοντας την Εθνοσυνέλευση, όπου διαθέτει τη σχετική, αλλά όχι την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, πυροδότησε αντιδράσεις των οποίων η έκβαση δεν είναι προς το παρόν προβλέψιμη.

Ο πρόεδρος Μακρόν ήλπιζε πως η πλειονότητα των περίπου 60 βουλευτών του αντιπολιτευόμενου κεντροδεξιού Ρεπουμπλικανικού κόμματος, (το οποίο παγίως τάσσεται υπέρ της αύξησης της ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65 χρόνια) θα στήριζε την πρόταση της κυβέρνησης για συνταξιοδότηση στα 64 χρόνια, από τα 62 που είναι σήμερα.

Αν αυτό συνέβαινε θα υπήρχε στη γαλλική Εθνοσυνέλευση πλειοψηφία υπέρ του νομοσχεδίου για την αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Κατεβαίνουν στους δρόμους κατά του ΝΑΤΟ και της ΕΕ οι Γάλλοι…«δεξιοί» – στις βολικές τους ‘ίσες αποστάσεις’ επιμένουν οι «αριστεροί»

Οι μεγαλύτερες αντιΝΑΤΟϊκές διαδηλώσεις ξέσπασαν στην Γαλλία, όχι από τους «επαναστάτες αριστερούς», αλλά από «δεξιούς πατριώτες» του νέου πατριωτικού γαλλικού κόμματος που αποσπάστηκε από τους κόλπους του κόμματος της Μαρί Λε Πεν.

Με ξεκάθαρα αντινατοϊκά συνθήματα για αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ και για την παύση αποστολής βαρέος οπλισμού στην Ουκρανία, οι διαδηλωτές βροντοφώναξαν την αντίθεσή τους στο στέλεχος της Υπερεθνικής Ελίτ Εμμανουέλ Μακρόν, με συγκεντρώσεις σε 25 πόλεις.

Ο ηγέτης του πατριωτικού κόμματος οργανώνει πολιτικές διαμαρτυρίες όχι μόνο ενάντια στο ΝΑΤΟ, αλλά και στην ΕΕ, από το Φθινόπωρο.

Σκεφτείτε στην πατρίδα μας ηγέτης «δεξιών» καταβολών πατριωτικού κόμματος να ψαλιδίζει τη σημαία του ΝΑΤΟ σε δημόσια συγκέντρωση…

Την ίδια στιγμή, οι «επαναστάτες αριστεροί» (ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.λπ.) συνεχίζουν τον … ‘διμέτωπο’ “αγώνα” τους, βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι, από τη μία, τον πόλεμο της Υπερεθνικής Ελίτ ενάντια στη Ρωσία, στον οποίο σύρθηκε μετά το πραξικόπημα στην Ουκρανία του 2014 και, από την άλλη, τον αμυντικό ουσιαστικά πόλεμο της Ρωσίας κατά της φασιστικής αλητείας των Ζελένσκι και Σία, και του εγκληματικού ΝΑΤΟ από πίσω της…

Εναντίον Κίνας και Αφρικής – Οι αστείες φιλοδοξίες της Αμερικανόδουλης Ελλάδας που προκαλούν γέλια

Του Ηλία Παπαναστασίου

Μετά την «Ουκρανία» της Ελληνικής Κυβέρνησης δηλαδή την ταύτισή της με την Αμερική σε βαθμό εξωφρενικού δοσιλογισμού, η παραληρηματική «Κρίση Μεγαλείου» της Ελληνικής Κυβέρνησης προχώρησε σε νέο επίπεδο. Μετά την υπογραφή της Ελληνο/Γαλλικής Συμφωνίας της οποίας προηγήθηκαν οι γαλλικές πωλήσεις όπλων στην Ελλάδα, η Ελληνική Κυβέρνηση αναλαμβάνει να στείλει στρατιωτικό σώμα στο Σαχέλ δήθεν για να «πολεμήσει την τρομοκρατία», ουσιαστικά για να συμπαρασταθεί σαν γνήσιος κράχτης συμφερόντων στην Γαλλική στρατιωτική ανάμειξη στο Σαχέλ, ανάμειξη που αποτελεί την συνέχεια της Γαλλικής Αποικιοκρατίας και η οποία ουσιαστικά ποτέ δεν τερματίστηκε.

Όμως ποιο είναι το Σαχέλ; Είναι η Υποσαχάρια ζώνη που διασχίζει οριζόντια την Αφρική και περνά από 10 αφρικανικές χώρες, τις πλέον φτωχές και εξαθλιωμένες (Σενεγάλη, Μαυριτανία, Μάλι, Μπουρκίνα Φάσο, Νίγηρας, Νιγηρία, Τσαντ, Σουδάν, Νότιο Σουδάν και Ερυθραία). Χώρες που υπέστησαν απίστευτη εκμετάλλευση πρώτων υλών και πλούτου κυρίως από την Γαλλική Αποικιοκρατία, μια στυγνή εκμετάλλευση που συνεχίζεται έως σήμερα. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε: 

Η Γαλλία εισάγει τεράστιες ποσότητες ουρανίου από τον Νίγηρα και το οποίο χρησιμοποιεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας των Πυρηνικών Εργοστασίων στην Γαλλία. Η σύμβαση υπάρχει από την πρώτη μέρα που ο Νίγηρας (δήθεν) «ανεξαρτητοποιήθηκε» από την Γαλλία στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Ο Νίγηρας θεωρείται η τρίτη φτωχότερη χώρα στον κόσμο με μέσο όρο ζωής τα 45 χρόνια και το 70% του πληθυσμού να ζει με ένα δολάριο (!) την ημέρα και το 90 % του πληθυσμού χωρίς ρεύμα! 

Ξεκίνησε το «πανηγύρι»: Σύγκρουση Μακρόν – εργατών

Το «εξεγερσιακό» δυναμικό της σημερινής ευρωπαϊκής κατάστασης, μοιάζει να αρχίζει να υλοποιείται.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σε προηγούμενο άρθρο μας αναφερθήκαμε στο «εξεγερσιακό» δυναμικό της σημερινής ευρωπαϊκής κατάστασης. Πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις, μοιάζει να αρχίζει να υλοποιείται, με την όξυνση της σύγκρουσης ανάμεσα στην κυβέρνηση του Εμανουέλ Μακρόν και τους απεργούς στην πετροχημική βιομηχανία της Γαλλίας.

Η Γαλλίδα πρωθυπουργός Ελιζαμπέτ Μπορν ανακοίνωσε χτες ότι ξεκινά τη διαδικασία «επιστράτευσης» (requisition) των απεργών εργαζομένων στην Exxon και απείλησε να κάνει το ίδιο με αυτούς της Total, παρά τις επικρίσεις που δέχεται για το αμφίβολης νομιμότητας μέτρο. Οι εργαζόμενοι της γαλλικής πετροχημικής βιομηχανίας έχουν κατέβει σε κυλιόμενη απεργία διαρκείας ζητώντας μισθολογικές αυξήσεις 10% και θέσπιση τιμαριθμικής αναπροσαρμογής. Η απεργία επεκτείνεται και σε πολλά βενζινάδικα.

Η κυβέρνηση επικαλείται την ανάγκη να υπάρξει κανονικός εφοδιασμός σε καύσιμα και κάνει δηλώσεις εναντίον της «κουλτούρας των απεργιών». (Συγκρατείστε το γιατί η ελληνική κυβέρνηση κάνει συνήθως εισαγωγή όρων και μέτρων από τη Γαλλία). Την απασχολεί όμως και κάτι άλλο. Μήπως οι απεργιακές κινητοποιήσεις επεκταθούν σε όλη τη χώρα, με δεδομένο το πρόβλημα των εργαζομένων που βλέπουν τον πληθωρισμό να τρώει τους μισθούς τους.

Η ΠΛΗΡΩΜΕΝΗ απάντηση του Κέμι Σίμπα στον Μακρόν και τη γιαγιά Μπριζίτ!

Του Νίκου Κλειτσίκα 

«Καλύτερα να πεθάνεις αγωνιζόμενος στους δρόμους
της πατρίδας εναντίον της νεοαποικιοκρατίας,
παρά να πνιγείς στη... Μεσόγειο γιατί θέλεις να πας στη Δύση»

Kemi Seba (Κέμι Σίμπα)
22 Ιούλη 2018: Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Kemi Seba;

Ο Μακρόν σε μια προσπάθεια να ανατρέψει την πλήρη ταύτιση των Αφρικανικών χωρών με την επιχείρηση ΑποΝαζιστικοποίηση της Ουκρανίας και την πετυχημένη περιοδεία του Λαβρόφ στην Αφρική [βλέπε, 25 Ιούλη 2022, σε: Πλήρης η απομόνωση της Ρωσίας στη διεθνή σκακιέρα!], επιχείρησε μια γελοία -πραγματικά γελοία, όπως την παρουσιάζει η Νατοϊκή αργυρώνητη δημοσιογραφική πορνεία ως πετυχημένη-, δική του περιοδεία για να κάμψει τη ρωσική επιρροή στην Αφρική.
Ο Kemi Seba (Κέμι Σίμπα), ο "ενοχλητικός άγνωστος" για τους ιμπεριαλιστές, αλλά και τη Νατοϊκή ευρωπαϊκή αριστερά (κοινοβουλευτική κι εξωκοινοβουλευτική), που έχουν "ερωτευτεί" την μετανάστευση και πουλάνε "φιλανθρωπία", δηλαδή τη μεταφορά δούλων στην Ευρώπη για τα συμφέροντα του υπερεθνικού κεφαλαίου, δίνει μια πληρωμένη απάντηση στον επίδοξο νεοαποικιοκράτη Μακρόν:

Τα κινήματα εθνικής κυριαρχίας σε άνοδο: από τη Γαλλία μέχρι τη Λατινική Αμερική

1.    Ενώ η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) –δηλαδή η ελίτ των πολυεθνικών που κυβερνούν την οικονομική, πολιτική και πολιτιστική ζωή στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία της αγοράς– είχε καταστρώσει λεπτομερές σχέδιο για την εξόντωση των ανερχόμενων κινημάτων εθνικής κυριαρχίας στην Ευρώπη αλλά και γενικότερα, με στόχο την επιβολή της Νέας Διεθνούς Τάξης (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης μέσα από τον ολοκληρωτικό έλεγχο των πολιτικών και οικονομικών αλλά και των πολιτιστικών δομών (π.χ. στην Ευρώπη μέσα από την ΕΕ), τα λαϊκά κινήματα για την εθνική κυριαρχία «από κάτω» είχαν άλλες προτεραιότητες. Όχι μόνο στη Βρετανία με το Brexit αλλά και στην Ουγγαρία με τον Όρμπαν, και σήμερα ακόμη και σε διαφορές χώρες της Λατινικής Αμερικής που σηκώνουν κεφάλι απέναντι στο μονοπώλιο εξουσίας των πολυεθνικών, με τελευταία την προχθεσινή εκλογή αριστερού προέδρου, μετά από δεκαετίες, στην αμερικανοκρατούμενη Κολομβία, η οποία αποτελεί την 4^η σε μέγεθος οικονομία της Λ. Αμερικής. Όμως, το δεύτερο ίσως πιο σημαντικό κτύπημα κατά της πρωτοκαθεδρίας των πολυεθνικών και της ΝΔΤ που έχουν επιβάλλει… ήρθε από τη Γαλλία.

«Γιατί η Δύση ήθελε νεκρό τον Καντάφι»; Ο χρυσός,τα σχέδια «παναφρικανικού νομίσματος» και τα e mail της Χίλαρι

Του Πάρι Καρβουνόπουλου

Η Λιβύη ήταν μια από τις χώρες στις οποίες η Δύση έκανε «βομβαρδισμούς δημοκρατίας». Η Λιβύη προφανώς δεν ήταν υπόδειγμα κράτους που λειτουργούσε με δημοκρατικές αρχές, αλλά το αν οι πολίτες της ήθελαν αλλαγή καθεστώτος με τον τρόπο που επέλεξαν να το επιβάλουν οι δυτικοί, είναι εξαιρετικά αμφίβολο.

Η Δύση φαίνεται ότι επιδίωξε την εξόντωση του Καντάφι, όχι επειδή οι ηγέτες της δεν μπορούσαν να κοιμηθούν το βράδυ από το έλλειμμα δημοκρατίας.

Τα Africa Archives , αποκαλύπτουν ότι η αιτία για να φύγει από τη μέση ο Καντάφι ήταν άλλη…

Από τα 3.000 email που διέρρευσαν από τον λογαριασμό της  Χίλαρι Κλίντον στα τέλη Δεκεμβρίου του 2015, περίπου το ένα τρίτο προέρχονταν από τον στενό έμπιστο συνεργάτη της Σίντνεϊ Μπλούμενταλ. Ένα από αυτά τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, με ημερομηνία 2 Απριλίου 2011, αναφέρει:

«Η κυβέρνηση του Καντάφι κατέχει 143 τόνους χρυσού και παρόμοια ποσότητα σε ασήμι… Αυτός ο χρυσός είχε συσσωρευτεί πριν από την τρέχουσα εξέγερση και προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία ενός παναφρικανικού νομίσματος με βάση το χρυσό δηνάριο της Λιβύης.

Για δες κάτι ''συμπτώσεις''...

Ο Μακρόν, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, φωτογραφήθηκε, σε θερμή χειραψία με τον γιό του Σόρος, τον Αλέξανδρο Σόρος!

Τι εστί Σόρος το γνωρίζουν και οι πέτρες.

Όμως ο γιός Αλέξανδρος είναι και ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Open Society Foundations και ένας από τους Young Global Leaders του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.

Ο Αλέξανδρος Σόρος καθιερώθηκε ως ''φιλάνθρωπος'' με την πρώτη του σημαντική συνεισφορά στα... ''Εβραϊκά Ταμεία για τη Δικαιοσύνη'' .

Σύμφωνα με τη Wall Street Journal , η εστίαση του Σόρος είναι σε ''προοδευτικές αιτίες που μπορεί να μην έχουν ευρεία υποστήριξη''. Έκτοτε, έχει ενταχθεί στο διοικητικό συμβούλιο οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του Global Witness (ως συμβουλευτικό συμβούλιο), το οποίο εκστρατεύει κατά των παραβιάσεων του περιβάλλοντος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σχετίζονται με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων.

Το Open Society Foundations , το οποίο δήθεν ''εργάζεται'' για την καθιέρωση ''κυβερνητικής λογοδοσίας'' και ''δημοκρατικών διαδικασιών'' διεθνώς. και Bend the Arc ,το οποίο σχηματίστηκε από τη συγχώνευση της Προοδευτικής Εβραϊκής Συμμαχίας και των Εβραίων Ταμείων για τη Δικαιοσύνη το 2012.

Ο Σόρος επίσης συνεχίζει να κάνει ανοιχτά δωρεές και σε πολιτικούς υποψηφίους και κόμματα.