Ο Χοσέ Μουχίκα ...

Ομιλία του Φιντέλ Κάστρο στην ταφή του Τσε - Σάντα Κλάρα

Φιντέλ για πάντα!

"Πατρίδα ή Θάνατος"... επίκαιρος όσο ποτέ!

94 χρόνια από τη γέννηση του Επαναστάτη... (13 Αυγούστου 1926 - 25 Νοέμβρη 2016)

"Πατρίδα ή Θάνατος" επίκαιρος όσο ποτέ!

Φιδέλ Κάστρο: «Ανεξαρτησία σημαίνει να έχεις το κεφάλι σου μέσα στο στόμα του λύκου και να του λες Άντε γαμήσου»

"Πατρίδα ή Θάνατος"! 61η επέτειος της Κουβανέζικης Επανάστασης!

1η Γενάρη 1959 - 1 Γενάρη 2020

Ανεξαρτησία...

26 Ιούλη 1953 - 26 Ιούλη 2019: Η Κούβα ζει στις καρδιές των ελεύθερων του κόσμου και δεν είναι μόνη της!

Λίγοι γνωρίζουν... ο Φιδέλ είναι παντού!

Του Νίκου Κλειτσίκα

Οι Κουβανέζοι μετά από ένα χρόνο θυμούνται και τιμούν τον δικό τους Φιδέλ... τον Καπετάνιο της Επανάστασης που άλλαξε για πάντα το νησί το 1959, αλλά και τη διεθνή διάσταση του Ηγέτη.
Σ' όλο τον κόσμο υπάρχουν κι αυτοί, μεταξύ τους κι η παρά-ανησυχούσα "αριστερά" της παγκοσμιοποίησης, που θυμούνται τον "γραφειοκράτη τύραννο".
Όμως υπάρχει κι Φιδέλ του παγκόσμιου επαναστατικού κινήματος, ο Φιδέλ της Συρίας των Άσαντ, ο Φιδέλ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας των Κιμ, ο Φιδέλ της ανυπόταχτης ευρωπαϊκής αριστεράς που δεν ερωτεύτηκε το νέο αφήγημα της παγκοσμιοποίησης, τον "ευρωπαϊκό πατριωτισμό" και δεν λατρεύει ως θεϊκό δώρο το ιδιωτικό νόμισμα "ευρώ", οι λαοί της Αφρικής, της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής...
Μια ατελείωτη λίστα αυτών που έχουν το δικό τους Φιδέλ... Έναν Φιδέλ με άγνωστες ή αγνοημένες δράσεις στο παγκόσμιο κίνημα.
Ο παγκόσμιος γεωπολιτικός ρόλος του Φιδέλ είναι αδιαμφισβήτητος κι ας θυμηθούμε λίγες από τις... διεθνείς πρωτοβουλίες διεθνιστικής αλληλεγγύης της Κούβας κι οφείλουμε σήμερα να θυμίσουμε.

Υπάρχει τέτοια χώρα;

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Υπάρχει χώρα που να παρέχει για την εκπαίδευση των παιδιών της το 23% του προϋπολογισμού της και το 9% του ΑΕΠ της σε τρέχουσες τιμές, ώστε να εξασφαλίζεται

• η λειτουργία 9.433 σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης,
• η δημόσια και δωρεάν παροχή εκπαίδευσης σε 1.771.800 μαθητές και σε 140.600 παιδιά στα νηπιαγωγεία της χώρας
• καθώς και  η δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση σε 145.770 φοιτητές;   

Να τι ενοχλεί την "κοινωνία των πολιτών" - Σόρος και την ιμπεριαλιστική "αριστερά"...

"Η ανάπτυξη της Κίνας και μια Ρωσία δυνατή, είναι πάντα μια καλή είδηση για τα μικρά έθνη. Δημιουργείται μια ισορροπία εξουσίας που ισορροπεί στη ζυγαριά την αμερικάνικη ηγεμονία".

Bashar Αl Assad

 

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Αυτός που πήρε στην πλάτη την τιμή όλων μας!

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Η κληρονομιά του Φιντέλ και η υποκρισία των επικριτών του

«Οταν μιλάμε για το λαό, δεν εννοούμε τους βολεμένους, τα συντηρητικά στοιχεία του έθνους, που τους βολεύει κάθε καταπιεστικό καθεστώς, κάθε δικτατορία, κάθε δεσποτισμός, που προσκυνούν τον αφέντη μέχρη να χτυπήσει το μέτωπό τους στο πάτωμα. Όταν μιλάμε για πάλη, εννοούμε με τη λέξη «λαός» τις μεγάλες αλύτρωτες μάζες, προς τις οποιες όλοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και όλοι εξαπατούν και προδινουν, αυτές που ποθούν μία καλύτερη πατρίδα, πιο αξιοπρεπή και πιο δίκαιη(…) Σ’ αυτό το λαό, που οι δρόμοι του είναι στρωμένοι με πέτρες άγχους, εξαπάτησης και ψεύτικων υποσχέσεων, εμείς δε θα του πούμε «Θα σου δώσουμε» αλλά: «Ορίστε, αγωνίσου τώρα με όλες σου της δυνάμεις για να γίνει δική σου η λευτεριά και η ευτυχία!»

Φιντέλ Κάστρο

Από τη σκοπιά του αντιπαγκοσμιοποιητικού αγώνα, αυτού που θεωρεί ότι ο ταξικός αγώνας στην εποχή μας είναι ταυτόχρονα και εθνικοαπελευθερωτικός, το  κουβανικό καθεστώς, αποτέλεσμα της νικηφόρας επανάστασης του Φιντέλ Κάστρο, του Τσέ Γκεβάρα και των υπόλοιπων ανταρτών, έχει ιδιαίτερη σημασία. Οχι μόνο διότι μία μελλοντική Κυβέρνηση Λαϊκού Μετώπου (όπως αυτή του ΜΕΚΕΑ) θα μπορούσε να συνάψει διμερείς συμφωνίες με την Κούβα, αλλά κυρίως επειδή στέκει ως λαμπερό παράδειγμα του τι μπορεί να καταφέρει ένα ανεξάρτητο καθεστώς για τον λαό του, ακόμα και αν βρίσκεται τόσο κοντά στο στόμα του λύκου. Και αυτό είναι το μάθημα για εμάς σήμερα!

Ο θάνατος του Φιντέλ ή η τραγωδία της επανάστασης του 20ού αιώνα

Του Γιώργου Καραμπελιά

Ο θάνατος του Φιντέλ Κάστρο σηματοδοτεί το τέλος των μεγάλων προσωπικοτήτων της σοσιαλιστικής επανάστασης - του ίδιου του σοσιαλιστικού οράματος που διαπέρασε και σφράγισε τον 20ό αιώνα. Σε όλο το μεγαλείο αλλά και στη διάψευσή του. Μεγαλείο, διότι αντιπροσωπεύει την εξέγερση των κολασμένων της γης και το όραμα μιας κοινωνίας ελεύθερης και εξισωτικής. Διάψευση, διότι το όραμα της απελευθέρωσης οδηγήθηκε σε ένα γενικευμένο αδιέξοδο, αφήνοντας την ανθρωπότητα γυμνή, χωρίς καθολικό απελευθερωτικό όραμα και στόχο.
Πράγματι, για πρώτη φορά μετά τη γαλλική Επανάσταση, που εγκαινίασε τη διαδικασία των μεγάλων επαναστατικών ανατροπών, η ανθρωπότητα ζει μια περίοδο χαμηλών προσδοκιών και απουσίας ενός καθολικού απελευθερωτικού οράματος.

Σήκω Κάστρο να τον δεις…

Της Μαίρης Ηλιάδη

Ο Τσίπρας σε ένα ντελίριο υποκρισίας.  Δεν θα υπήρχε πρόβλημα αν οποιοσδήποτε Έλληνας πρωθυπουργός, και φυσικά ο Αλ. Τσίπρας, έσπευδε να αποτίσει με σεμνότητα και κυρίως με ειλικρίνεια, χωρίς διάθεση φτηνής εκμετάλλευσης και φτηνού αντιπερισπασμού, φόρο τιμής στον εκλιπόντα μεγάλο επαναστάτη Φιντέλ.
Ο Τσίπρας, όμως, έσπευσε στην Αβάνα με περισσή θρασύτητα και αλαζονεία και ιδιαίτερα με διάθεση ευτελούς καπηλείας του Φιντέλ για λόγους κυνικής εσωτερικής κατανάλωσης.
Δεν είναι δυνατόν ο Αλ. Τσίπρας να λέει στις δηλώσεις του από την Αβάνα ότι ο Φιντέλ ενέπνευσε την επαναστατική φλόγα όχι μόνο στον Κουβανέζικο λαό, όχι μόνο στη Λατ. Αμερική αλλά και σε όλο τον κόσμο και αυτή η επαναστατική φλόγα που ενέπνευσε  ο Φιντέλ να μεταφράζεται από τον ίδιο, με την πρώτη δυσκολία και πίεση, σε μια ταπεινωτική και εξευτελιστική μνημονιακή συνθηκολόγηση.

Καλά, δε ντράπηκε;

Του Γιώργου Παπαδόπουλου – Τετράδη

Καταλαβαίνω πολύ καλά την επιθυμία του πρωθυπουργού να πάει στην κηδεία του Κάστρο στην Κούβα. Ήταν στην παιδική και εφηβική του φαντασία ένας επαναστάτης ίνδαλμα. Ένα πρότυπο. Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι ένα: Δε ντράπηκε;

Εγώ θα ντρεπόμουν να πάω να σταθώ μπροστά στα λείψανα του ανθρώπου που θαύμαζα, που ορκιζόμουν ότι θα μοιάσω, που μ’ εμπιστεύτηκε με τα μηνύματά του και που εγώ στην πράξη τον πρόδωσα στα πάντα. Σημασία δεν έχει αν ο Φιντέλ είχε δίκιο ή άδικο σε όσα έκανε. Σημασία έχει η συνέπεια, τι έλεγε και τι είναι ο ένας και ο άλλος.

Εκείνος, ήταν ένας πολύ καλός μαθητής και φοιτητής, ένας δικηγόρος των φτωχών. Εγώ ένας κακός μαθητής, ηγέτης μιας μαθητείας για λιγότερη μόρφωση και ένας κακός φοιτητής, χωρίς έργο στην επιστήμη μου.

Σωστή vs λανθασμένης πλευράς της ιστορίας

Η «λανθασμένη» πλευρά της ιστορίας αμείβει τον Παπαδημούλη 16.000 ευρώ τον μήνα…

Ανάρτηση από: Γκόρτσος

Το συγκλονιστικό αντίο του Ντιέγκο Μαραντόνα στον Φιντέλ Κάστρο

Ο συγκλονιστικός αποχαιρετισμός του Μαραντόνα στον Φιντέλ Κάστρο κάνει τον γύρο του πλανήτη.

Πέθανε ο φίλος μου, ο έμπιστος μου, που με συμβούλευε, εκείνος που μου τηλεφωνούσε ανά πάσα στιγμή για να συζητήσουμε για την πολιτική, το ποδόσφαιρο, το μπέιζμπολ. Ποτέ δεν έκανε λάθος, για μένα ο Φιντέλ ήταν και θα είναι αιώνιος, ο μοναδικός, ο μεγαλύτερος. Η καρδιά μου πονάει, γιατί ο κόσμος χάνει τον σοφότερο όλων.

Δεν μπορεί ο καθένας να θάψει μία δικτατορία και να αμφισβητήσει αντιμετωπίζοντας την αμερικανική αυτοκρατορία.
Δεν μπορεί ο καθένας να εξαλείψει τον αναλφαβητισμό σε ένα χρόνο.
Δεν μπορεί o καθένας να χαμηλώσει την παιδική θνησιμότητα από 42% σε 4%.
Δεν μπορεί ο καθένας να παρουσιάσει περισσότερους από 130.000 γιατρούς, εξασφαλίζοντας 1 γιατρό για κάθε 130 άτομα, με το υψηλότερο ποσοστό των γιατρών ανά κάτοικο στον κόσμο.

Η αγάπη για την πατρίδα

Hasta la victoria siempre!

Ανάρτηση από: ΑΝΤΙ- ΥΛΗ

Ο Φιντέλ Κάστρο για πατρίδα, εθνικό ύμνο και σημαία ή περί πατριωτικής αριστεράς

Επειδή μακρός και μακρόχρονος ο λόγος περί αριστεράς και πατρίδας, σκέφτηκα καλό να καταχωρίσω εδώ ορισμένες από τις θέσεις του Φιδέλ Κάστρο (1926-), ηγήτορος μέχρι προ τινός διαστήματος της Κούβας για τα θέματα που βλέπετε στον τίτλο. Ο Μπερντιάγεφ κατηγορούσε τους εξουσιαστές μαρξιστές ή «μαρξιστές  της χώρας του το 1918 ως φουτουριστές, που δεν συνδυάζουν την «δημιουργική αρχή με την συντηρητική αρχή», μία μομφή που ο Λ. Τρότσκι προσπάθησε αργότερα να αποσείση, και όχι επιτυχημένα, μάλλον.