Η μόνη πραγματική αντιπολεμική θέση για τη σύγκρουση στην Ουκρανία είναι η υποστήριξη της αποκλιμάκωσης, της διπλωματίας και της εκτόνωσης. Το να φωνάζεις “Κακός Πούτιν” και να ζητάς κλιμάκωση, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει πολύ γρήγορα σε έναν πολύ ραδιενεργό Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν είναι αντιπολεμική στάση, και πράγματι, τέτοιες συμπεριφορές χρησιμοποιούνται για να παραταθεί αυτός ο πόλεμος.
Δεν καταβάλλονται προσπάθειες για τη διπλωματία και την ειρήνη, παρά μόνο για την κλιμάκωση. Όπως για παράδειγμα η προετοιμασία της ουκρανικής αντίστασης, αλλά και ο άνευ προηγουμένου οικονομικός πόλεμος, ο οποίος παρεμπιπτόντως ταιριάζει απόλυτα στην προϋπάρχουσα ατζέντα των ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας. Αυτά, είναι στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση της ειρήνης.
Η αποκλιμάκωση είναι μια δεξιότητα που οι άνθρωποι αρχίζουμε να τη μαθαίνουμε στο νηπιαγωγείο. Οι άνθρωποι που είναι στην εξουσία όμως, συμπεριφέρονται σαν να έμαθαν τις δεξιότητες αποκλιμάκωσης στο αστυνομικό τμήμα της Μινεάπολης (σ.μτφ. πρόκειται για το αστυνομικό τμήμα που υπηρετούσαν οι αστυνομικοί που έπνιξαν ζωντανό τον Τζωρτζ Φλόιντ).