Από τον ενεργειακό πληθωρισμό στον πληθωρισμό των κερδών;

Η διατήρηση  του υψηλού  επιπέδου του πληθωρισμού των τροφίμων (12,2% τον Ιούνιο του 2023-ΕΛΣΤΑΤ) πλήττει κυρίως τα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος, στα οποία η  αύξηση του πληθωρισμού των τροφίμων έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο, δεδομένου ότι αφορά τα βασικά είδη διατροφής και επιβίωσης.

Του Σάββα Γ. Ρομπόλη και Βασίλειου Γ. Μπέτση *

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στις 27 Ιουλίου 2023 αποφάσισε  νέα αύξηση των επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης φτάνοντας έτσι το βασικό επιτόκιο στο 4,25%, το επιτόκιο καταθέσεων στο 3,75% και το επιτόκιο αναχρηματοδότησης στο 4,5%. Πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η αύξηση των επιτοκίων θα συνεχιστεί και κατά τον προσεχή Σεπτέμβριο, προεξοφλώντας ότι τα υψηλά επιτόκια θα διατηρηθούν και το 2024. Κι’ αυτό προκειμένου να μειωθεί περαιτέρω ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη ο οποίος τον Ιούλιο του 2023, σύμφωνα με την Eurostat, μειώθηκε στο 5,3% από 5,5% τον Ιούνιο του 2023. Αντίθετα,, στην χώρα μας, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, ο πληθωρισμός αυξήθηκε από 2,7% (Ιούνιος του 2023) σε 3,4% (Ιούλιος 2023) μετά από συνεχή μείωση (7,1%) από τον Ιανουάριο του 2023. Είναι όμως ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι η ποσοστιαία αύξηση από το 2,7% στο 3,4% είναι της τάξης του 25,9% (Διάγραμμα).

Αυτή η αύξηση του πληθωρισμού στην χώρα μας τον Ιούλιο του 2023 έρχεται σε αντίθεση με την σημαντική αποκλιμάκωση του ενεργειακού πληθωρισμού εξαιτίας της μεγάλης μείωσης που έχει σημειωθεί στις τιμές της ενέργειας, με αποτέλεσμα να τροφοδοτείται, κατά βάση, από τον πληθωρισμό των τροφίμων, δεδομένου ότι οι τιμές του φυσικού αερίου από την αρχή του έτους έχουν μειωθεί  κατά 55% και του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 21,5%.

Η ακρίβεια δεν είναι καιρικό φαινόμενο

 Το κυβερνητικό αφήγημα για τα αλλεπάλληλα κύματα αυξήσεων των τιμών που φέρνουν σε απόγνωση την ελληνική κοινωνία, είναι ότι οφείλονται στην παγκόσμια αναστάτωση που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Όμως αυτή είναι η μισή αλήθεια, και ίσως ούτε καν η μισή.

   Από το καλοκαίρι του 2021  έχει ξεκινήσει, με άλλοθι τον covid-19, μια ραγδαία εντεινόμενη μεθόδευση αυξήσεων στις χρηματιστηριακές τιμές των περισσοτέρων βασικών αγαθών. Οι προσδοκίες για αύξηση της κατανάλωσης μετά από 2 χρόνια περιορισμών και η δυσκολία τροφοδοσίας της αγοράς εξαιτίας πραγματικών, πιθανολογούμενων αλλά κυρίως τεχνητών ελλείψεων, οδήγησαν σε συνεχόμενες ανατιμήσεις των βασικών αγαθών.

   Εν τω μεταξύ με πρόσχημα την έλλειψη εμπορευματοκιβωτίων καθώς και τις καθυστερήσεις φορτεκφορτώσεων στα λιμάνια λόγω μέτρων covid, τα ναύλα μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων  τριπλασιάστηκαν εξασφαλίζοντας τεράστια υπερκέρδη στις εφοπλιστικές εταιρείες. Τα κέρδη των εφοπλιστών για το 2021 εκτιμώνται στα 1,6 δις δολάρια. 

   Σε αυτή την δυσοίωνη συγκυρία, μετά την δρομολόγηση του πολέμου από το ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, η Ε.Ε επέβαλε πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας με αποτέλεσμα αντί της κατάρρευσης της ρωσικής οικονομίας πού ήταν ο αρχικός στόχος, να πληγούν οι οικονομίες των  κρατών μελών της. Οι τιμές των καυσίμων εκτοξεύθηκαν συμπαρασύροντας και όλα τα προϊόντα αφού αυξήθηκε το κόστος παραγωγής και διανομής. Οι τιμές των δημητριακών υπό τον φόβο ελλείψεων αυξήθηκαν σημαντικά, του σίτου διπλασιάστηκε ομοίως και του ηλιελαίου, γεγονός που με την σειρά του οδήγησε σε αυξήσεις τιμών τα υπόλοιπα έλαια. Στον τομέα της ενέργειας, με την λειτουργία του θεσμοθετημένου από την Ε.Ε. χρηματιστηρίου της ενέργειας, η τιμή του ρεύματος διαμορφώνεται με βάση το πανάκριβο, λόγω των κυρώσεων, φυσικό αέριο και όχι με το πραγματικό κόστος παραγωγής. Αποτέλεσμα, οι εταιρείες παραγωγής ρεύματος να βγάζουν υπερκέρδη. Κερδοσκοπία δηλαδή με τις ευλογίες και την βούλα της Ε.Ε.

Η μεγάλη ληστεία. Τα παιχνίδια με τον πληθωρισμό που ανατρέπουν και όσα ξέραμε για τα οικονομικά

Του Λύκαστρου

Εν αρχήν "έκοψε", λέει, η Λαγκάρντ 1,85τρισ νέα ευρώπουλα από τον Μάιο του 20 και τα έδωσε (με αρνητικά επιτόκια, δηλαδή τζάμπα) στις Τράπεζες για "να στηρίξουν τις αγορές", να πάρουν μπρος από τις επιπτώσεις του κορονοϊού.

(Τα περίφημα κορονοϊοπακέτα της ΕΕ των 750δισ δεν υπάρχουν ακόμα. Τα φτιάχνουν για διανομές - μετά μνημονίων, για μετά το τέλος του καλοκαιριού του 22, μπορεί και το 23, λέει. Κάτι λίγες προκαταβολές έπεσαν τον Αύγουστο και έγιναν σχεδόν όλες ανεμογεννήτριες του Γεραπετριστάν στα νεοκαμμένα).

 

Αν αυτά τα χρήματα έπεφταν στην πραγματική οικονομία, τότε σύμφωνα με τους μαθηματικούς τύπους των μακροοικονομικών που διδάσκουν στα πανεπιστήμια, θα είχαν προκαλέσει το 20 έναν ευλογημένο πληθωρισμό της τάξης του 2%, δείγμα ότι ρολάρει πάλι η μηχανή.

 

Αλλά αυτή όλο με γκουχ γκουχ σέρνονταν και κάπνιζε και έδωσε το 20 πληθωρισμό 0,2% (στην Ελλάδα ακόμα χειρότερα, στο μείον 2,4% λέει) μέχρι τον Μάιο του 21.

Η αγωνία του νεόπτωχου κάτω από το λεφτόδεντρο

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Παρ' ότι όλοι αρνούνται την ύπαρξή του και αλληλοχλευάζονται για την επί ματαίω επίκλησή του, το λεφτόδεντρο υπάρχει. Υπάρχει και στέκεται στο κέντρο του ευρωπαϊκού σύμπαντος, λαμπερό και θαλερό, και όλοι στέκονται γύρω του. Το λιπαίνουν, το κλαδεύουν, το βοτανίζουν, το ποτίζουν, το ραντίζουν, το θαυμάζουν. Και περιμένουν κάτω από τα πυκνά κλαδιά του πότε θα ωριμάσουν οι καρποί του. Ούτε καν περιμένουν την ωρίμανση. Ήδη άλλοι είναι σκαρφαλωμένοι στα κλαδιά του, άλλοι το ραβδίζουν από κάτω κι ό,τι πέσει κι άλλοι έχουν ρίξει σκάλες για να το κορφολογήσουν, να φτάσουν τα πιο ψηλά κλαδιά, τους πιο απρόσιτους καρπούς του.

Το λεφτόδεντρο υπάρχει αφότου οι κεντρικές τράπεζες θυμήθηκαν να ανακτήσουν το μονοπώλιο της έκδοσης φρέσκου χρήματος με τις ποσοτικές χαλαρώσεις, τις έκτακτες ρευστότητες, τις αθρόες αγορές κρατικών και εταιρικών χρεών και με κάθε ευφάνταστο χρηματοοικονομικό εργαλείο που επινοούν ή απλώς δανείζονται από τους χρυσοκάνθαρους της χρηματιστικής βιομηχανίας και τους εφευρέτες τοξικών παραγώγων. Το λεφτόδεντρο υπάρχει σε όλα τα τακτικά και έκτακτα προγράμματα της ΕΚΤ, προπανδημικά, πανδημικά και μεταπανδημικά και θα πλημμυρίσει -μόνο φέτος και μόνο μέχρι στιγμής- με πάνω από 1 τρισ. φρέσκα, σπαρταριστά ευρώπουλα τη Γιουρολάνδη. Και -για δες θάμα κι αντίθαμα που γίνεται στον κόσμο!- δεν πρόκειται να προκαλέσει ίχνος πληθωρισμού, ο πληθωρισμός χρήματος έχει εξαφανιστεί, είναι μια υποσημείωση στα εγχειρίδια της οικονομικής προϊστορίας.

Ενήλικοι στο δωμάτιο, κότες στο υπόγειο

Προσοχή! Συνεδριάζει το Eurogroup. Η σκηνή είναι ακατάλληλη για ανηλίκους (η φωτογραφία, από την ταινία του Γαβρά «Adults in the room») 

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Θεωρητικά η συγκυρία είναι ιδεώδης. Ο Σόιμπλε ξύπνησε -πιθανότατα από εφιάλτη- κι αποφάσισε να ξιφουλκήσει κατά της νεοφιλελεύθερης ηλιθιότητας της απορρύθμισης των αγορών - δικά του λόγια, όχι δικά μου. Η Λαγκάρντ, επιστρέφοντας και τυπικά στον τόπο του εγκλήματος, έγινε λίγο πιο αθυρόστομη, επαναλαμβάνοντας τα κλισέ του ΔΝΤ κατά των θηριωδών ελληνικών πλεονασμάτων. Το κούρεμα του χρέους προς τον ESM, που επίσης ζητούσε το ΔΝΤ, το έκανε γαργάρα προς το παρόν. Ας κωλοκαθίσει στην καρέκλα της προέδρου της ΕΚΤ και βλέπουμε. Στην ίδια την ΕΚΤ - γνωστή και με τα προσωνύμια «χούντα του ευρώ» ή «βασίλειο της τραπεζοκρατίας»- αρκετοί ανακάλυψαν με καθυστέρηση αιώνων την Αμερική κι αναρωτιούνται μήπως είναι καιρός να ξανασκεφτούν τον αντιπληθωριστικό Μωσαϊκό Νόμο που ορίζει ως μέγιστο πληθωρισμό το 2%. Λογικό, όταν η ευρωζώνη έρπει εδώ και τέσσερα χρόνια στον αποπληθωρισμό, τον οποίο ουσιαστικά οι ίδιοι προκαλούν.

Τι άλλο κάνει τη συγκυρία ιδεώδη; Οτι η κυβέρνηση της Ν.Δ. και η αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ συμφωνούν πως, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, πρέπει να απαιτηθεί από τους δανειστές η μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων που δεσμεύουν τη χώρα. Αυτή η συναίνεση θυμίζει λίγο το «να σε κάψω Γιάννη μ’, -με δύο «ν»- να σ’ αλείψω λάδι», αλλά έπειτα από ένα δεκαετές παραγωγικό ολοκαύτωμα, ό,τι πάρομεν καλόν είναι. Ο καβγάς για το ποιος είναι συνεπέστερος στον στόχο της μείωσης ή για το ποιος δέσμευσε πρώτος την ελληνική κοινωνία σε πιο υψηλά ανθρωποφάγα πλεονάσματα είναι άνευ σημασίας - θυμίζει λίγο αγοράκια στην αρχή της εφηβείας τους που τσακώνονται για το ποιο έχει πιο μεγάλο ξέρετε τι…

Τελικά, όντως μας ψεκάζουν…

Αξεπέραστη περίπτωση εθελοντικής διάσωσης τράπεζας, στην ταινία του Φρανκ Κάπρα "Μια υπέροχη ζωή" (1946). Εκεί να δείτε ψεκασμένους...

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Το πρόβλημα με τις κρίσεις και τους -φαύλους, ομαλούς ή ανώμαλους- κύκλους τους είναι ότι τα θύματά τους, όσα τουλάχιστον παραμένουν ζωντανά, πλήττονται από το σύνδρομο της Ωραίας Κοιμωμένης. Ξυπνούν και δεν θυμούνται τίποτα. Δεν θυμούνται πώς ξεκίνησαν όλα. Ποιος τους σβούριξε τη ροπαλιά που τους έριξε ξερούς; Ποιος τους χτύπησε την παραμύθα στη φλέβα και τους βύθισε στον μεγάλο ύπνο;

Φέρ’ ειπείν: από αύριο υποτίθεται πως τελειώνουμε οριστικά με τα κάπιταλ κοντρόλ (οι κοινοί θνητοί έχουμε καθαρίσει προ έτους, αλλά ας πούμε πως έπεσε και το τελευταίο οχυρό). Η κυβέρνηση μας καλεί να ανοίξουμε σαμπάνιες. Ασφαλείς πληροφορίες αναφέρουν ότι σκέπτεται να καθιερώσει την ημερομηνία 1η Σεπτεμβρίου ως τρίτη εθνικοαπελευθερωτική επέτειο, μετά την 25η Μαρτίου και την 28η Οκτωβρίου, καθότι υπεράνω όλων πατρίς οι τράπεζες και έσχατα σύνορά της τα γκισέ, τα ATM και το e-banking.

Το Brexit έρχεται. Και μαζύ του, πολύ γέλιο και γοερό κλάμα

(Ο Boris Johnson, o Donald Trump, η έξοδος της Βρετανίας, από την «Ε.Ε.», ο αμερικανικός σχεδιασμός, για την ανακατανομή της ισχύος, εντός του Δυτικού Συνασπισμού και στο βάθος Ρωσία).

Του Τάσου Αναστασόπουλου

Όσο περνούν οι ημέρες, η «ευρωενωσιακή» ελίτ, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και όλος ο υπόλοιπος κόσμος κατανοεί, ολοένα και περισσότερο, ότι πλησιάζει η ώρα, για την έξοδο της Βρετανίας, από την «Ευρωπαϊκή Ένωση». Αυτό, που γίνεται αντιληπτό, είναι ότι ο Boris Johnson δεν αστειεύεται. Όπως είπε, στον απερχόμενο πρόεδρο του αποκαλούμενου, ως Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, τον γνωστό κωμικό Donald Tusk (ο οποίος, είπε και το αμίμητο, ότι δηλαδή θα προσπαθήσει να πείσει τους ηγέτες του G7 να καλέσουν, στις επόμενες συνόδους, ως 8η συμμετέχουσα χώρα, την Ουκρανία, στην θέση της Ρωσίας και προφανώς, αυτοί έστειλαν τον Πολωνό entertainer, από εκεί που ήλθε), η Βρετανία θα αποχωρήσει, στις 31 Οκτωβρίου του 2019, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Με, ή χωρίς συμφωνία, με την «Ε.Ε.» και χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Το μανιχαϊστικό ευρωπαϊκό αφήγημα

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η ΕΕ, ως ένα μοναδικό στην ιστορία επιτυχημένο μοντέλο ειρήνης και συνεργασίας των χωρών-μελών της μεταξύ τους, κινδυνεύει όσο ποτέ μέχρι σήμερα εκ μέρους των δεξιών ή αριστερών λαϊκιστών, καθώς επίσης των ακροδεξιών εθνικιστών. Όλοι αυτοί δεν έχουν τίποτα άλλο στο μυαλό τους, από το να οδηγήσουν την Ευρώπη πίσω σε ένα παρελθόν που πιστεύαμε πως είναι ξεπερασμένο – στο σκοτεινό σωβινισμό, στις μονομερείς εθνικιστικές ενέργειες και, σε τελική ανάλυση, στις διακρατικές πολεμικές συγκρούσεις.

Ανάλυση

Το αφήγημα που ακούγεται παντού στην Ευρώπη, ενόψει των Ευρωεκλογών, είναι στην ουσία ένα και το εξής: ”Η ΕΕ, ως ένα μοναδικό στην ιστορία επιτυχημένο μοντέλο ειρήνης και συνεργασίας των χωρών-μελών της μεταξύ τους, κινδυνεύει όσο ποτέ μέχρι σήμερα εκ μέρους των δεξιών ή αριστερών λαϊκιστών, καθώς επίσης των ακροδεξιών εθνικιστών. Όλοι αυτοί δεν έχουν τίποτα άλλο στο μυαλό τους, από το να οδηγήσουν την Ευρώπη πίσω σε ένα παρελθόν που πιστεύαμε πως είναι ξεπερασμένο – στο σκοτεινό σωβινισμό, στο φασισμό, στις μονομερείς εθνικιστικές ενέργειες και, σε τελική ανάλυση, στις διακρατικές πολεμικές συγκρούσεις«.

Πώς η Γερμανία κλέβει 84 δις κάθε χρόνο από όλους μας, με το ΕΥΡΩ!

Του Κωνσταντίνου Βέργου

Αν υπάρχει μία χώρα η οποία έχει κυριολεκτικά κατακλέψει την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της, και το κάθε κράτος χωριστά, αυτή έχει όνομα. Λέγεται Γερμανία!  Στο Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο έκλεβε τις χώρες με υποχρεωτική κατάσχεση της παραγωγής τους και παραγωγικών μονάδων, από αγροτικά προϊόντα ως επίταξη βιομηχανιών στην υπηρεσία του Χίτλερ. Όμως στην σύγχρονη Ευρώπη, η δουλειά γίνεται με τον πιο αθόρυβο, τον πιο ύπουλο τρόπο. Μέσω του σκληρού νομίσματος, του ΕΥΡΩ, και του Τραπεζικού συστήματος!

Πώς κλέβει η Γερμανία τις άλλες χώρες

Το Target 2 καταγράφει τις χρηματικές  υποχρεώσεις των τραπεζών της μιας χώρας στην άλλη. Σημειώνουμε ότι πρόκειται για υποχρεώσεις που δεν σχετίζονται με το δημόσιο χρέος της κάθε χώρας. Αν μια χώρα έχει δημόσιο χρέος 200 δις πχ, και χρωστάει άλλα 100 δις μέσω του Διατραπεζικού συστήματος εκκαθάρισης συναλλαγών TARGET2, ίσως είναι σε θέση κάπως να γλιτώσει από το δημόσιο χρέος των 200 δις, όχι όμως από το διατραπεζικό χρέος 100 δις που έχει να κάνει με εκκαθάριση των συναλλαγών! Η Γερμανία, κατάφερε μέσω ενός ακριβού, για τις χώρες της Νότιας Ευρώπης, νομίσματος, να τσακίσει σε κόστος τους βιομηχανικούς κολοσσούς της Γαλλίας, της Ιταλίας και Ισπανίας, καθιστώντας τις ακριβές χώρες. Παράλληλα όμως, με την ανταλλακτική ανισορροπία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χρωστάνε αυτές στη Γερμανία αμύθητα ποσά,μέσω του Ευρωπαϊκού συστήματος εκκαθάρισης των συναλλαγών TARGET 2!

Το deal ΕΚΤ-ΔΝΤ και η εν αναμονή αξιολόγηση

Το υπόρρητο πολιτικό σκεπτικό του συμβιβασμού Ντράγκι-Λαγκάρντ για τις τράπεζες – Η γερμανική εκκρεμότητα αυξάνει τους… νεκρούς χρόνους και βαραίνει την ατζέντα των προαπαιτούμενων
Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Θεωρητικά, μετά το συμβιβασμό ΕΚΤ-ΔΝΤ για το θέμα των ελληνικών τραπεζών, οι επικεφαλής του κουαρτέτου είναι πολιτικά έτοιμοι να έρθουν στην Αθήνα για την επίσημη εκκίνηση της τρίτης αξιολόγησης, υπό την προϋπόθεση ότι θα κοπούν εντός Οκτωβρίου οι «ουρές» της δεύτερης αξιολόγησης (εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου, ώστε να εκταμιευτεί η υποδόση των 800 εκατ.).
Ωστόσο, οι εξελίξεις στη Γερμανία και το άγνωστο χρονοδιάγραμμα σχηματισμού κυβέρνησης στο Βερολίνο προκαλούν φρενάρισμα, αν όχι και πάγωμα της διεργασίας. Είναι εξαιρετικά απίθανο ο -κατά πληροφορίες- προσωρινός υπουργός της Γερμανίας Πέτερ Αλτμάιερ (διευθυντής του γραφείου της Καγκελαρίας, από τους στενότερους συνεργάτες της Μέρκελ) να αναλάβει ευθύνες αποφάσεων σε ευαίσθητα πεδία για τα οποία οι υποψήφιοι κυβερνητικοί εταίροι της Μέρκελ έχουν προ πολλού δηλώσει τα «βέτο» τους.

Η καλύτερη στιγμή για να ξεπουλήσεις είναι να αγοράζεις όταν το άιμα τρέχει στους δρόμους...

Του Σταύρου Κατσούλη


 Υπάρχει ένα γνωστό ρητό που κυκλοφορεί στην Wall Street που λέει ότι η καλύτερη στιγμή ν' αγοράσεις [ σσ. από τις «αγορές»], είναι όταν «τρέχει το αίμα στους δρόμους». Το ρητό λέγεται ότι το πρωτοεξέφρασε ένας γνωστός στον χρηματοπιστωτικό χώρο, ονόματι Bernard Baruch αλλά και στον λίγο πιο γνωστό John D. Rockefeller, Sr. Παρ όλα αυτά, οι περισσότεροι το αποδίδουν στον πασίγνωστο βαρώνο Rothschild.

Άσχετα με το ποιος εξέφρασε το ρητό, αν κανείς το ψάξει κανείς, θα διαπιστώσει ότι πράγματι, εάν δεν έχεις ούτε ιερό ούτε όσιο, η πιο προσοδοφόρα στιγμή να κερδοσκοπήσεις είναι όταν ο κοσμάκης ψυχορραγεί.
Κι έτσι λοιπόν, το ολοκληρωτικό σύστημα της ΕΕ και λοιπών ψυχοπαθών δολοφόνων, είπε να αγοράσει κατιτίς και πάλι από την ψωροκώσταινα πατρίδα. Κι αυτή την φορά, broker και εκτελεστής της άκρως κατάπτυστης αυτής δοσοληψίας, είναι η κυβέρνηση της ελπίδας ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ η οποία βάφτισε το περαιτέρω ξεζούμισμα της οικονομίας μας, ως - άκουσον-άκουσον – «έξοδο στις αγορές»...

Ο φαύλος κύκλος των ευθυνών για την φτώχεια στην Ελλάδα

Η διπλή πεπονόφλουδα της «εξόδου στις αγορές»

«Νομίζω ότι η πρόσβαση στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ έχει περισσότερο συμβολική σημασία παρά ουσιαστική επέκταση της χρηματοδότησης (…) Καλό θα ήταν να το έχουμε αλλά εναπόκειται στην απόφαση ενός ανεξάρτητου ιδρύματος και δεν αφορά το πρόγραμμα. Παρ’ όλα αυτά με βάση την έκφραση ενδιαφέροντος που έχω διαπιστώσει η Ελλάδα θα είναι σε θέση να έχει πρόσβαση στις αγορές ακόμα και χωρίς την ποσοτική χαλάρωση».

Ο υπουργός Οικονομίας, Δ. Παπαδημητρίου, συνεντευξιαζόμενος στην τηλεόραση του Bloomberg από τα… πάτρια εδάφη (Ουάσινγκτον), περιέγραψε με ακαδημαϊκή φινέτσα το Βατερλό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στη διαπραγμάτευσή τους με τους ιμπεριαλιστές δανειστές για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης του τρίτου Μνημόνιου. Δεν υπάρχει Ελληνας που να μην έμαθε το QE (αρχικά της «ποσοτικής χαλάρωσης»), καθώς το σύνολο των συριζαίων, από Τσίπρα μέχρι… Αυλωνίτου, επαναλάμβαναν συνεχώς εδώ και ένα τρίμηνο πως δεν πρόκειται να υπογράψουν για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, αν δεν έχει εξασφαλιστεί η είσοδος των ελληνικών ομολόγων στην «ποσοτική χαλάρωση». Γι' αυτό υποτίθεται πως χρειάζονταν η «συγκεκριμενοποίηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος» και η συμμετοχή του ΔΝΤ στο τρέχον «πρόγραμμα». Για να τα δει ο Ντράγκι και να μην μπορεί να κάνει αλλιώς παρά να εντάξει τα ελληνικά ομόλογα στο QE. Και τώρα, έρχεται ένας κορυφαίος υπουργός και λέει πως η είσοδος στην ποσοτική χαλάρωση «έχει περισσότερο συμβολική σημασία»! Για το «πρεστίζ» που έλεγε ο Σόιμπλε. Σε ελεύθερη μετάφραση, για να μπορούν να κοροϊδεύουν τον ελληνικό λαό. Μέχρι πρότινος είχαν προσδώσει στην «ποσοτική χαλάρωση» μεταφυσικά χαρακτηριστικά, αναγορεύοντάς τη σε νέα «μεγάλη ιδέα του έθνους». Τώρα η νέα «μεγάλη ιδέα» είναι η «έξοδος στις αγορές», η οποία μπορεί να επιτευχθεί «ακόμα και χωρίς την ποσοτική χαλάρωση».

Δεν υπάρχει έστω ένας Έλληνας δικηγόρος; Ένας;

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Κατηγορούν συνεχώς τις κυβερνήσεις μας για αναξιοπιστία – χειραγωγώντας ακόμη και εμάς τους ίδιους, οι οποίοι κατανοούμε πως εάν υποχρεωθεί κάποιος να υπογράψει μία συμφωνία «με το πιστόλι στον κρόταφο», η οποία είναι εκ των πραγμάτων ανέφικτο να τηρηθεί (όπως τα περιοριστικά μνημόνια σε εποχές αποπληθωρισμού ή οι μεταρρυθμίσεις   σε περιόδους ύφεσης), δεν είναι δυνατόν να την τηρήσει.

Καταδικάζεται επομένως «de facto» ως αναξιόπιστος κανείς, ακόμη και αν οι συνομιλητές του δεν τηρούν εμφανέστατα τις υποσχέσεις τους – όπως η Ευρωζώνη το 2012, όπου δεσμεύθηκε για διαγραφή του χρέους, εάν η τότε κυβέρνηση μας επιτύγχανε πλεονάσματα, χωρίς όμως να το τηρήσει. Δυστυχώς, κανένας δεν το τόνισε, παρά το ότι κυριολεκτικά «τραβήχτηκε το χαλί» κάτω από τα πόδια του πρωθυπουργού – με αποτέλεσμα να ανέλθει στην εξουσία μία εντελώς άπειρη κυβέρνηση, την οποία ουσιαστικά δεν επέλεξαν οι Έλληνες αλλά έμμεσα η Τρόικα, μέσω της αναξιόπιστης, εγκληματικής συμπεριφοράς της.

Η βρώμικη ιστορία

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η Ελλάδα καταρρέει, επειδή οι Έλληνες δεν έχουν καταλάβει το έγκλημα που διενεργήθηκε εις βάρος τους, έχοντας επικεντρώσει την προσοχή τους στην εποχή προ των μνημονίων – κάτι που θα αλλάξει, με αποτέλεσμα να κλειστούν όλοι οι υπαίτιοι της τραγωδίας στη φυλακή.  

Καρικατούρα: Έναντι χρημάτων, χιλιάδες ανθρώπινες ζωές – θύματα ενός πολέμου, ο οποίος όπως οι περισσότεροι πόλεμοι χάθηκε από μέσα, από τους ενδοτικούς «ηγέτες» του Έθνους.  .

Άποψη

Η Ελλάδα κινδυνεύει να χρεοκοπήσει τον Ιούλιο, εάν δεν κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση – από την οποία εξαρτάται η πληρωμή της δόσης των 6,1 δις €. Γιατί κινδυνεύει; Επειδή τότε λήγουν κάποια από τα ομόλογα που έχει αγοράσει η ΕΚΤ, πολύ πριν το εγκληματικό PSI –παραβιάζοντας το καταστατικό της, για να διασώσει της γερμανικές και γαλλικές τράπεζες.

Φυσικά η ΕΚΤ τα αγόρασε πολύ πιο χαμηλά από την ονομαστική τους αξία, ενώ εμείς είμαστε υποχρεωμένοι όχι μόνο να τα εξοφλήσουμε στο 100% της τιμής τους αλλά, επίσης, να πληρώσουμε τα κουπόνια τους – τους τόκους δηλαδή με ένα τοκογλυφικό επιτόκιο της τάξης του 6%.

Το βρώμικο μυστικό

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η ανταγωνιστικότητα των χωρών της Ευρωζώνης και ειδικά του ευρωπαϊκού νότου θυσιάστηκε, με τη συνενοχή της ΕΚΤ, για να διασωθεί η Γερμανία – ενώ η Ελλάδα συνιστά την Αχίλλειο πτέρνα της, οπότε πρέπει είτε να υποταχθεί, είτε να εκδιωχθεί

«Τα πρώην φεουδαρχικά και αποικιοκρατικά κράτη της κεντρικής Ευρώπης χαιρετίζονται ως «σφύζουσες» δημοκρατίες, καταπιεστικά καθεστώτα περιγράφονται σαν μετριοπαθείς και ανεκτικές χώρες, ενώ τα εθνικά κράτη δαιμονοποιούνται αδιάκοπα – με τα εγχώρια, εναλλακτικά αναπτυξιακά, οικονομικά και κοινωνικά τους μοντέλα, να αμαυρώνονται και να περιγράφονται με το χειρότερο δυνατό τρόπο» (Αντρέ Βάϊτσεκ)

Άρθρο     

Είμαστε βέβαιοι πως εάν η κυβέρνηση δεν κάνει ξανά μία πολύ μεγάλη ανοησία, κατά τη διάρκεια των νέων διαπραγματεύσεων, η Ελλάδα θα τα καταφέρει να επιτύχει εκείνη τη βιώσιμη λύση που ακριβώς της χρειάζεται – αν και δεν πιστεύουμε τις αντικρουόμενες ειδήσεις ορισμένων γερμανικών ΜΜΕ, σύμφωνα με τις οποίες όλα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας (η αποχώρηση του ΔΝΤ, ο τορπιλισμός της συμφωνίας εκ μέρους του επειδή δεν θέλει να αντικατασταθεί ο περιορισμός των συντάξεων κατά 400 εκ. € με την αντίστοιχη μείωση των εξοπλιστικών δαπανών, η μη αποδοχή πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 0,8% αντί 1% κοκ.) είναι ένα θέατρο, πίσω από το οποίο κρύβονται εναλλακτικά τα εξής:

Η αξιολόγηση στο… τρίγωνο της εμπλοκής

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Όλοι εναντίον όλων στην επιχείρηση οδυνηρού συμβιβασμού – Όλο και πλησιέστερα στην έξοδο το ΔΝΤ – Οι ενδογερμανικές τριβές και ο αντιπερισπασμός Σόιμπλε κατά ΕΚΤ 

Η άτυπη σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. στη Μάλτα δεν έχει –μέχρι στιγμής που γραφόταν αυτό το άρθρο– παρουσιάσει κάποια σαφή ένδειξη ότι οι Ευρωπαίοι δανειστές θα κάνουν κινήσεις άρσης του αδιεξόδου στη διαπραγμάτευση για την καρκινοβατούσα αξιολόγηση και την επιστροφή του κουαρτέτου στην Αθήνα. Το τετ α τετ Τσίπρα – Μέρκελ, στο οποίο οι εντάσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και η διάσωση της ευρωτουρκικής συμφωνίας για το προσφυγικό είχαν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη γερμανική καγκελαρία, απέδωσε μιαν αόριστη υπόσχεση ότι «θα αναληφθούν οι αναγκαίες πρωτοβουλίες για να κλείσει η αξιολόγηση εντός του Φεβρουαρίου». Ποιες είναι αυτές οι πρωτοβουλίες, από ποιον θα προέλθουν, τι περιεχόμενο θα έχουν είναι άγνωστο. Το ίδιο ισχύει για τη συνάντηση Τσίπρα με τον Γιούνκερ, ο οποίος ευνοεί μια επιστροφή του κουαρτέτου στην Αθήνα το ταχύτερο δυνατό –ιδεωδώς μετά το EuroWorkingGroup της 9/2–, αλλά και μια συνέχιση του Μνημονίου χωρίς το ΔΝΤ.

Αδιάσπαστη η «γραμμή Σόιμπλε»

Το Eurogroup πρόσφερε χρόνο… περισυλλογής στο ΔΝΤ και μια «λύση» για το χρέος που τη χλευάζουν ακόμα και οι αγορές – Διαπραγμάτευση με ημερομηνία λήξης για την αξιολόγηση

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η εξαγγελία Τσίπρα για τη διανομή του υπερ-πλεονάσματος του 2016 είχε ως τελικούς αποδέκτες τους συνταξιούχους –που αποτελούν μάλλον τη σχετικά πιο σταθερή εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ- και τους επιβαρυμένους από το προσφυγικό κατοίκους των νησιών. Όμως, ίσως οι βασικοί της αποδέκτες ήταν το ίδιο του το κόμμα και πρωτίστως οι βουλευτές του.

Παρ’ ότι δεν υπάρχει η παραμικρή ορατή ένδειξη ότι επίκειται κάποια διαφοροποίηση στη συζήτηση του προϋπολογισμού ή των προαπαιτουμένων της αξιολόγησης που έρχονται ή θα έρθουν στη Βουλή, το κλίμα που αναδύεται από τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές και οι αλλεπάλληλες διαψεύσεις της κυβερνητικής υπεραισιοδοξίας για κλείσιμο της αξιολόγησης χωρίς νέα μέτρα κάνουν δύσκολη τη ζωή των βουλευτών.

Η Ευρώπη «αλλάζει», το Μνημόνιο όμως όχι

Παρά τις πρωτοφανείς διεργασίες για διάλυση ή ανασύνθεση της Ε.Ε., το κουαρτέτο αντιμετωπίζει τη χώρα ως απόλυτη εξαίρεση – Ο Ρέγκλινγκ γειώνει τις προσδοκίες για το χρέος

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Το γρήγορο πέρασμα του κουαρτέτου από την Αθήνα αυτή την εβδομάδα επιβεβαιώνει την εκτίμηση που διατυπώσαμε στο προηγούμενο φύλλο του Δρόμου για «Διπλή αξιολόγηση με “κόφτη” χρόνου». Θα προσθέταμε, μάλιστα, ότι η αξιολόγηση εξελίχθηκε σε τριπλή: πέραν των 15 προαπαιτουμένων που έχουν μείνει ως υπόλοιπα από την πρώτη αξιολόγηση και των βασικών κεφαλαίων (κυρίως το εργασιακό) από τα 43 προαπαιτούμενα της δεύτερης αξιολόγησης, στην προκρούστια κλίνη των δανειστών μπήκαν και οι εντελώς πρόσφατες εξαγγελίες του πρωθυπουργού από τη ΔΕΘ, όπως το πάγωμα οφειλών προς ασφαλιστικά ταμεία, ο ακατάσχετος λογαριασμός των επιχειρήσεων, ή τα αντισταθμιστικά μέτρα για όσους έχασαν ή τους μειώθηκε το ΕΚΑΣ κ.ά.

Το χρέος στη σκιά Ντράγκι, Λαγκάρντ, Μέρκελ

Πώς οι γερμανικές εκλογές φρενάρουν τη μίνι αναδιάρθρωση, δυσκολεύουν τα τρικ του ESM και φέρνουν ΔΝΤ – ΕΚΤ σε απόλυτο συντονισμό

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Η δήλωση πίστης στην αξιοπιστία της ΕΛΣΤΑΤ έκλεισε με τελετουργικό τρόπο, από το βήμα της Βουλής, την κυβερνητική απόπειρα μερικής αμφισβήτησης και αναθεώρησης πλευρών του 3ου Μνημονίου, μετά το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης. Οδός διαφυγής δεν υπάρχει. Το πολύ που μπορεί να ελπίζει η κυβέρνηση είναι μια ανοχή στα χρονοδιαγράμματα συμμόρφωσης. Έτσι, έκλεισαν ή κλείνουν μια σειρά από μέτωπα που επιχείρησε να ανοίξει. Το Μεσοπρόθεσμο 2016-2020 θα συνταχθεί με πρόβλεψη πλεονασμάτων 3,5% και μετά το 2019. Οι αλλαγές στις Διοικήσεις των τραπεζών και του ΤΧΣ θα γίνουν με τα κριτήρια που προβλέπει η σχετική μνημονιακή νομοθεσία, στα οποία ελάχιστοι από τα εγχώρια τραπεζικά στελέχη χωρούν. Τα 15 προαπαιτούμενα για να δοθεί η υποδόση των 2,8 δισ. πρέπει να κλείσουν μέχρι την προσεχή Παρασκευή (9/9), οπότε συνεδριάζει το Eurogroup ή το αργότερο μέχρι τις 12/9, οπότε έρχονται στην Αθήνα οι επικεφαλής του κουαρτέτου γι’ αυτή την ενδιάμεση αξιολόγηση.