Παραγραφές και παρατάσεις

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Ο Νόμος νάναι ο πρώτος κι ο μόνος Οδηγός (Θούριος)

 

Πρέπει να έχουν περάσει μάλλον εκατόν σαράντα και κάτι χρόνια, από την ημέρα που ο Επαμεινώνδας Δεληγιώργης διακήρυξε ότι ‘εξ ενός νόμου έχει χρείαν η πατρίς, «περί εφαρμογής των κειμένων νόμων».

 Βέβαια, ο νόμος που υπόσχονταν ο Δεληγιώργης, έμοιαζε αρκετά με τον ένα νόμο κι ένα άρθρο με τον οποίο ο Τσίπρας θα καταργούσε μνημόνια και δάνεια και θα επανάφερε τους μισθούς και την οικονομία στην προ μνημονίων κατάσταση.

 Επί πρωθυπουργίας του «επαναστάτη» Δεληγιώργη, οι νόμοι συνέχιζαν να αυξάνονται και να πληθύνονται όπως και πριν, όπως και στη συνέχεια.

 Οι επόμενες γενιές πρωθυπουργών μάλιστα, ανακάλυψαν και πατεντάρησαν την τροπολογία και την σφήνα, ώστε να μπορούν να περνούν από την Βουλή νόμους, που μόνον μερικοί μυημένοι ήξεραν σε τι χρησίμευαν και ποιους ευνοούσε.

 Και καθώς οι νόμοι με τις τροπολογίες τους τις προσθήκες και τα πανωσηκώματα γίνονταν όλο και πιο μεγάλοι, κανείς από τους «εθνοπατέρες» δεν τους ήξερε ολόκληρους, ώστε να μπορεί να καταλαβαίνει τι ψηφίζει. Στην πραγματικότητα τους διάβαζαν ελάχιστοι, ίσως και κανείς. Λοβέρδοι υπήρχαν πάντα.

  Έχουμε νόμους που συγκρούονται μεταξύ τους, που λένε διαφορετικά πράγματα, που οδηγούν σε άπειρα σταυροδρόμια. Την κατάσταση επιδεινώνουν και οι άπειρες ερμηνευτικές εγκύκλιοι, οι οποίες πάρα πολλές φορές αλλάζουν ριζικά το νόημα του νόμου σε σημείο που να χρειάζεται κάποια καινούργια για να τακτοποιήσει ή να περιπλέξει περισσότερο τα πράγματα.

 Η πολυνομία είναι το κρυφό πρόσωπο της ανομίας. Και η ανομία είναι πάντοτε ο τρόπος διακυβέρνησης μιας ολιγαρχίας ξένης κι εχθρικής με την κοινωνία.

 Και για να μπορεί να ξεπερνά και τα ελάχιστα εμπόδια που εμφανίζονταν, η ελληνική ολιγαρχία επινόησε την παραγραφή των κάθε είδους αδικημάτων στα οποία υποπίπτουν τα μέλη της.

 Η τελευταία παραγραφή, αφορούσε τις λίστες (Λαγκάρντ κλπ) και λήγει στις 31/12/16.

Αναζητώντας το Πλεόνασμα (πρωτογενές και θνησιγενές)

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

(Μόλις είκοσι δύο μείνανε)

 

Η καταστροφολογία έχει γεμίσει τη ζωή μας και θα μας φανεί παράξενο αν κάποια μέρα, δεν υπάρξει μια ανάλυση που θα προβλέψει έναν καινούριο Αρμαγεδώνα για την χώρα, το έθνος, την οικονομία, τη μεσαία τάξη ή και τον κόσμο ολόκληρο.

 Συμμετέχοντας στο καινούριο εθνικό σπόρ, η «Ναυτεμπορική» δημοσίευσε άρθρο των κ.κ. Κωνσταντίνου Γάτσιου, καθηγητή Οικονομικών και τέως πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και Δημήτρη Ιωάννου οικονομολόγου, με τίτλο «Μπροστά στο ελληνικό Holodomor”.

 Βέβαια, η λέξη που είναι ουκρανική προφέρεται «γολοντομορ» και η κυριλλική της γραφή είναι ΓΟΛΟΔΟΜΟΡ. Είναι η ονομασία του μεγάλου λιμού της Ουκρανίας στα τέλη της δεκαετίας του 1920 - αρχές της δεκαετίας του 1930, συνέπεια της κακής σοδειάς αλλά και της βίαιης κολλεκτιβοποίησης της γεωργίας στην τότε Σοβιετική Ουκρανία αλλά και σε ολόκληρη την Σοβιετική Ένωση.

  Όμως, τα ελληνικά γράμματα και η κυριλλική γραφή που τα χρησιμοποιεί προκαλούν τρόμο στους δυτικοευρωπαίους. Είναι γνωστό πως στις πινακίδες κυκλοφορίας των ελληνικών αυτοκινήτων αποφεύγονται (κυριολεκτικά απαγορεύονται) τα γράμματα Γ, Δ, Θ, Ξ, Π, Φ, Ψ, και Ω, για τον ίδιο λόγο. Έτσι λοιπόν,  στην βιβλιογραφία τους προτιμήθηκε η «πολιτικά ορθή» αγγλική απόδοση ως Holodomor, την οποία και υιοθέτησαν ο κ. καθηγητής και ο κ. οικονομολόγος.

 Σύμφωνα με τους δύο συγγραφείς, «η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει ένα αντίστοιχο πρόβλημα με εκείνο της Σοβιετικής Ένωσης στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και της Κίνας του 1950: έχει πάρα πολύ υψηλή κατανάλωση και πάρα πολύ χαμηλή αποταμίευση και ως αποτέλεσμα, δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει τις επενδύσεις που είναι απαραίτητες για να βγεί από την κρίση». Έτσι, κατά τους δύο συγγραφείς πάντα, η βίαιη κολλεκτιβοποίηση στην ΕΣΣΔ και το «Μεγάλο Άλμα προς τα εμπρός» στην Κίνα, αποσκοπούσαν στην περιστολή της κατανάλωσης, ώστε να διατεθούν πόροι σε επενδύσεις (βιομηχανοποίηση).

 Περίεργη συλλογιστική, αν σκεφθεί κανείς την κατάσταση που βρισκόντουσαν οι δύο αυτές χώρες τις αντίστοιχες εποχές και τα επίπεδα της κατανάλωσης που απολάμβαναν οι πολίτες τους.

Το ξύπνημα

Τριάντα κι απόψε

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Καθώς η κρίσιμη μέρα πλησιάζει, η κινητικότητα στο στρατόπεδο της πολιτικής ελίτ, της παλιάς, μα και της καινούργιας, αυτής που δημιουργήθηκε με το απότομα φούσκωμα της απονευρωμένης αριστεράς, όλο και αυξάνει.

 Όλοι, μα όλοι έχουν κάτι να πουν, κάτι να μας «διδάξουν». Οι αρχιερείς της διαπλοκής, ο μάγειρας των παραγραφών, ο λογιστάκος της υπερχρέωσης. Ακόμη κι ο δυστυχής Σαμαράς, που δεν έχει καταφέρει να συνέλθει από το σοκ της απώλειας της πρωθυπουργικής καρέκλας και που κανένας δεν τον θέλει, όχι για αρχηγό, μα ούτε και για γείτονα, νομίζει πως μπορεί να παίξει κάποιο «ρόλο», να ξαναβρεθεί μέσα στο πολιτικό παιχνίδι.

 Όλη αυτή η βαβούρα, δείχνει μιαν αγωνία. Έναν κρυφό φόβο.

 Όμως τι φοβούνται οι πολιτικοί μας σωτήρες;

 Όχι, δεν φοβούνται μήπως τους έρθει ο ουρανός στο κεφάλι.

 Φοβούνται μήπως ανοίξει η γής κάτω απ’ τα πόδια τους.

 Αυτό συνέβηκε το 2011 και παραλίγο να παρασύρει ολόκληρο το οικοδόμημα που με κόπο έχουν στήσει τόσα χρόνια.

Την προδοσία πολλοί αγάπησαν

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Είκοσι έξη μέρες και κάτι λίγες ώρες έμεινα μέχρι την Πρωτοχρονιά του 2017, ημέρα που σύμφωνα με κάποια αστόχαστη κουβέντα ενός ηλικιωμένου, αλλά πάντα μαχητικού επικεφαλής πρωινής τηλεοπτικής εκπομπής, θα επέλθει κάποια πολύ σημαντική παραγραφή αδικημάτων που έχουν σχέση με λίστες και φυσικά με ληστές.

 Και να ξαφνικά, το κύριο άρθρο του κυριακάτικου ΒΗΜΑτος της 4/12/16, με την υπογραφή του εκδότη του Στ. Ψυχάρη, έχει τον τίτλο «Ξένοι δυνάστες», (χωρίς εισαγωγικά) και ζητά, άκουσον! άκουσον! «να αντισταθεί η Ελλάδα, να πολεμήσει, αλλά και να νικήσει» ποιους;;; Μα τους «πολιτικούς ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης που μοιάζουν να μετατρέπονται σε σαράφηδες Β’ κατηγορίας».

 «Είναι η ώρα» μας λέει, «να δείξει η Ελλάδα ότι έχει τη δύναμη και να ζητήσει και να πετύχει μια δίκαιη συμπεριφορά από τους συγγενείς λαούς της Ευρώπης».

 Ακούσαμε καλά; Διαβάσαμε σωστά;

Είκοσι οκτώ και μία μείνανε

Τριάντα κι απόψε

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Είκοσι οκτώ και μία μείνανε, κρατηθείτε! Σήμερα είδα το πρώτο παράξενο μηχανάκι σε λεωφορείο. Ήταν στη θέση του ακυρωτικού μηχανήματος, μόνο που ήταν μικρότερο, χωρίς σχισμή για είσοδο του εισιτηρίου και με παράξενες ενδείξεις πάνω του. Μάλλον πρόκειται για τα καινούργια μηχανήματα ηλεκτρονικής έκδοσης εισιτηρίων που μας υπόσχονται υπουργοί και παπαγαλάκια. Φυσικά το ακυρωτικό μηχάνημα στην άλλη κολόνα δεν λειτουργούσε, όπως συμβαίνει στα περισσότερα λεωφορεία τον τελευταίο χρόνο.

Τριάντα κι απόψε

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Μέσα στα πολλά που ακουστήκαν, βαρύγδουπα και μαχητικά, από βαθυστόχαστους αναλυτές και προγραμματικές διακηρύξεις κομμάτων και αποκομμάτων, υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που ξέφυγε από κάποιον συστημικό δημοσιογράφο κι ύστερα δεν ξανακούστηκε.

 Στις 31 λέει, αυτού του μηνός, παραγράφονται τα αδικήματα λιστών και ληστών.

Της λίστας το ανάγνωσμα

Του Πέτρου Κατσάκου

Ζούμε στη χώρα των λιστών και των ληστών. Λίστες μεγαλοκαταθετών και λίστες απολυμένων. Λίστες δημόσιες και λίστες ιδιωτικές. Λίστες για τα μάτια των πολλών και λίστες για τα μάτια των λίγων. Λίστες που δημοσιεύονται και λίστες που κυκλοφορούν σε στικάκια από χέρι σε χέρι και κάτω από τραπέζια.  
Λίστες της ντροπής και λίστες της οργής. Λίστες του πλούτου και λίστες της φτώχειας και της ανεργίας. Λίστες της Ελβετίας και λίστες της μνημονιακής Ελλάδας. Λίστες με ονόματα εργαζομένων της ΕΡΤ, λίστες με ονόματα καθηγητών, λίστες με ονόματα υπαλλήλων σε ΟΤΑ, λίστες με ονόματα αυριανών ανέργων, λίστες με ονόματα απελπισμένων. Λίστες με υπογραφές λίγων ανθρωποφάγων υπουργών που χάνουν τον ύπνο τους μετρώντας τους εφιάλτες των πολλών. Λίστες καταδικασμένων εργατών που σταυρώνονται εν μέσω ληστών. Των ληστών της ζωής και της αξιοπρέπειας. Των ληστών του αύριο και της ελπίδας.   

Ληστές και ληστοσυμμορίτες (Βίντεο)

Πολύ καλό το άρθρο του Ν. Μπογιόπουλου στον σημερινό «Ριζοσπάστη» που το τιτλοφορεί «Ας μιλήσουμε για "πόλεμο"..». Ναι, έχουμε ταξικό πόλεμο και δυστυχώς αυτός που κερδίζει διαχρονικά είναι η αστική τάξη. Εμείς εξακολουθούμε να παρακολουθούμε αριθμούς και να μετράμε τα θύματα αυτά του πολέμου που όλα είναι από την τάξη μας. Δεκάδες χιλιάδες οι άστεγοι, οι απολυμένοι. Εκατομμύρια οι συμπολίτες μας στην απόλυτη φτώχια και στην εξαθλίωση. Και αυτό θα συνεχίζεται όσο υπομένουμε να μοιραζόμαστε την φτώχεια μας, αντί να παλέψουμε για να απαλλοτριώσουμε τα πλούτη τους, που στην πραγματικότητα είναι δικά μας. Είναι δημιούργημα του κλεμμένου –«νόμιμα»- ιδρώτα μας.

Ένα τέτοιο «δελτίο θυμάτων» που έχει η τάξη μας στον ταξικό πόλεμο διαβάζουμε σήμερα στην φυλλάδα του Μπόμπολα. « ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ 3 εκατ. Ελληνες στα όρια της φτώχειας. Σύμφωνα με τα στοιχεία έρευνας της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, το 20,1% του συνολικού πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, το οποίο ορίζεται στα 7.178 ευρώ τον χρόνο σε ατομικό επίπεδο και στα 15.073 ευρώ για τετραμελή οικογένεια. Το ποσοστό 20,1% «μεταφράζεται» σε 868.597 νοικοκυριά, με περισσότερα από 2,2 εκατ. μέλη. Ομως οι φτωχοί και οι κοινωνικά αποκλεισμένοι είναι πολύ περισσότεροι και φθάνουν τα 3,03 εκατ. άτομα αν υπολογιστούν και τα "νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας" όπως αναφέρεται στην έρευνα. Δηλαδή τα μέλη τους εργάστηκαν το πολύ δύο μήνες κατά τη διάρκεια του χρόνου», γράφει το «Εθνος».