«Εδώ είναι Βαλκάνια» αλλά η Ελλάδα αρνείται να το καταλάβει! Ηλίας Παπαναστασίου

Κυβέρνηση Αθηνών κατά Σερβίας, Κύπρου και… Ελλάδας

Η Αθήνα καταστρέφει εν προκειμένω τις ελάχιστες σχέσεις που της έχουν απομείνει, προκειμένου οι πολιτικοί της να αποσπάσουν την εύνοια των δυτικών Πατρώνων

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σοκ, όπως και σχόλια για «πισώπλατη μαχαιριά», προκάλεσε στο Βελιγράδι η απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη-Δένδια, να απόσχει η Αθήνα από την ψηφοφορία για την αποδοχή του αιτήματος του Κοσόβου να γίνει μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η ελληνική αποχή (που επέτρεψε τη συνέχιση της εξέτασης του αιτήματος του Κοσόβου) εξέπληξε, εκτός των άλλων, γιατί η Ελλάδα δεν έχει αναγνωρίσει το Κόσοβο.

Στην πραγματικότητα βέβαια, η αποχή πρέπει να θεωρηθεί προανάκρουσμα της πλήρους αναγνώρισης του Κοσόβου από την Ελλάδα, εφόσον επανεκλεγεί η Νέα Δημοκρατία στις επικείμενες εκλογές. Απλώς η κυβέρνηση της Αθήνας δεν θέλει να το κάνει ακόμα (όπως και να στείλει μαζικά νέα όπλα και άρματα μάχης στην Ουκρανία) πριν γίνουν οι εκλογές, για να μην καταβάλει εκλογικό κόστος.

Ο δεύτερος λόγος που εξέπληξε η απόφαση είναι γιατί στρέφεται κατά της Σερβίας που είναι επί δύο αιώνες η πιο φιλική χώρα προς την Ελλάδα στα Βαλκάνια, σύμμαχος του ελληνικού λαού στους αγώνες και κατά της Οθωμανικής κυριαρχίας και του Ναζισμού και Φασισμού.

Αναγνώριση μακεδονικής μειονότητας; Προς ολοκλήρωση της Νέας Τάξης στα Βαλκάνια

(ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ)

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ;

Προς ολοκλήρωση της Νέας Τάξης στα Βαλκάνια

Στις 16-3-23 η εισαγγελέας της Φλώρινας, με μια προκλητικά αστήρικτη και ανιστόρητη απόφαση, επικύρωσε και δημοσιοποίησε αναγνώριση Σωματείου «μακεδονικής γλώσσας στην Ελλάδα». Αμέσως ακολούθησε παρέμβαση του πρωθυπουργού των Σκοπίων που εγκαλεί την Ελλάδα με στόχο την αναγνώριση «μακεδονικής μειονότητας», ενώ ακολούθησε και αντίστοιχη παρέμβαση Αλβανών οι οποίοι θεωρούν τους Έλληνες Αρβανίτες Αλβανούς, εγείροντας αντίστοιχες αξιώσεις. Οι παραπάνω εξελίξεις για κάποιους ήρθαν ως «κεραυνός εν αιθρία», όμως μόνο έτσι δεν είναι καθώς υπάρχει από πίσω πολύχρονη συστηματική προσπάθεια από συγκεκριμένα κέντρα για τη δημιουργία πλασματικών «μειονοτήτων», και στην περίπτωση της Ελλάδας συντρέχουν ουσιαστικοί λόγοι για τον εθνικό, ακόμα και γεωγραφικό διαμελισμό της.

Οι λόγοι είναι:

α. Ο κατακερματισμός των λαών των Βαλκανίων είναι σε εξέλιξη και θα ολοκληρωθεί με την πλήρη καθυπόταξη της Σερβίας στην υπερεθνική ελίτ (Υ/Ε) και το ΝΑΤΟ, αποτρέποντας τυχόν συμμαχίες με τη Ρωσία η οποία δίνει αγώνα σήμερα για την εθνική της ανεξαρτησία απέναντι στην Υ/Ε. Επομένως, είναι ζωτικής σημασίας η επικύρωση της γεωγραφικής σταθερότητας κρατιδίων/δορυφόρων της Υ/Ε, κάτι το οποίο περνάει μέσα από την αναβάθμιση των εθνικιστικών τάσεων και αλυτρωτικών απαιτήσεων αυτών των κρατιδίων. Με λίγα λόγια αφορά την πλήρη ενσωμάτωση των Βαλκάνιων λαών στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Εδώ είναι Βαλκάνια

Γεια σου, πιτσιρίκο.
Επειδή με κούρασε το λιβανιστήρι -που κόστισε και 11 εκατομμυριάκια- και σε λίγο θα διαβάσουμε ότι ο Μητσοτάκης περπατάει και στο νερό, έβγαλα μερικά στατιστικά για να δείτε ότι δεν μας έσωσε κανείς Μητσοτάκης ούτε Τσιόδρας. Απλά, είμαστε υπανάπτυκτοι σε σχέση με τις χώρες που χτυπήθηκαν σκληρότερα από τον COVID-19.

Στον πίνακα που ακολουθεί εμφανίζονται όλες οι Βαλκανικές χώρες και οι χώρες που χτυπήθηκαν σκληρότερα από τον ιό.

Ευρωπαϊκή προοπτική .. ο μετασχηματισμός της Ένωσης σε πολιτικό σκέλος του ΝΑΤΟ

"H Ευρωπαϊκή Ενωση υποστηρίζει ενεργά την ένταξη έξι χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι ένας τρόπος για να αποφευχθεί η Ρωσική και Κινεζική επιρροή στην περιοχή."

 Αυτό μας λέει σαν πρώτη είδηση το euronews και μεταφέρει την αποκαλύπτει για μια ακόμη φορά την "ρωσοφοβία" που έχει καταλάβει την δύση.
 ΗΠΑ και ΕΕ ανακαλύπτουν κάθε μέρα "επικίνδυνες ρωσικές παρεμβάσεις" στα πάντα .. μέχρι και στην .. - εδώ χαμογελάμε - ενημέρωση!!

  Μάλλον πρόκειται για μια απόπειρα κατασκευής "αφορμής" για μετατροπή της Ε.Ε. από χώρο συνεργασίας των λαών - όπως το οραματίστηκαν οι λαοί και όπως τους το υποσχέθηκαν κατά καιρούς οι "ηγέτες τους"-, σε ένα πολιτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Προοπτική στην οποία επείγει να αντιδράσουμε.

Το ρεπορτάζ του Euronews

 Η Σερβία και το Μαυροβούνιο είναι οι χώρες που προηγούνται από άποψη διαδικασίας. Πρόθεση της Κομισιόν είναι το 2025 να αποτελέσει χρονιά ένταξής τους στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Νέος γύρος έντασης και ανάφλεξης στην πολύπαθη περιοχή

Του Ρούντι Ρινάλντι

Η ιδέα της εθνικής κοινωνικής χειραφέτησης τέθηκε στην Βαλκανική στις αρχές του 19ουαιώνα μέσα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της αστικής τάξης και στηρίχθηκε κυρίως στους αγώνες και τις εξεγέρσεις της βαλκανικής αγροτιάς ενάντια στον οθωμανικό ζυγό και τις φεουδαρχικές σχέσεις που αυτός ευνοούσε.

Αυτές οι δυνάμεις κυνηγήθηκαν όχι μόνο από τους Οθωμανούς αλλά και από τις μεγάλες δυνάμεις που είχαν συγκροτήσει την Ιερή Συμμαχία και καταπολεμούσαν κάθε ριζοσπαστικό αστικό κίνημα, κάθε λαϊκή εξέγερση. Το ριζοσπαστικό σχέδιο του Ρήγα Βελεστινλή εκφράζει τέτοιες ιδέες και δυνάμεις και το τραγικό τέλος του δείχνει την συνεργασία των αντιδραστικών δυνάμεων.

Μια σπίθα αρκεί για την έκρηξη στα Βαλκάνια

O επικεφαλής του σοσιαλιστικού κόμματος της ΠΓΔΜ, Ζόραν Ζάεβ χτυπημένος

Του Γιάννη Σιδέρη 

Οι αιώνες στα Βαλκάνια μένουν ακίνητοι, παγιωμένοι στους εθνικούς μύθους, τις εθνικιστικές επιδιώξεις, τις εδαφικές ονειρώξεις, τις αντιπαραθέσεις και το μίσος μεταξύ εθνοτήτων.

Τα χθεσινά δραματικά γεγονότα, με τους εκατοντάδες  οπαδούς του VMRO -DPMNE του Νίκολα Γκρούεφσκι, να εισβάλουν  στο κοινοβούλιο, να ξυλοκοπούν βουλευτές του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και των κομμάτων της αλβανικής μειονότητας, οι οποίοι εκείνη την ώρα εξέλεγαν πρόεδρο του Κοινοβουλίου, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία και δεν αφορούν μόνο  την πολιτική κατάσταση των Σκοπίων. Αντιθέτως ενσωματώνουν την ανήσυχη περιρρέουσα βαλκανική ατμόσφαιρα, επηρεάζονται από αυτή και την ανατροφοδοτούν.

Η εισβολή των εθνικιστών έγινε, με αφορμή το γεγονός ότι οι βουλευτές του κυβερνώντος Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και των κομμάτων της αλβανικής μειονότητας θα εξέλεγαν για πρώτη φορά, έναν Αλβανό, τον Ταλάτ Τζαφέρι, ως πρόεδρο της Βουλής – τον πρώτο αλβανό πρόεδρο μετά το 1991, αφότου η ΠΓΔΜ κέρδισε την ανεξαρτησία της, μετά τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας.

Τουρκικός επεκτατισμός: Γυμνή απειλή για Ελλάδα

Του Ρούντι Ρινάλντι

Η Τουρκία απεργάζεται σχέδια που να την ενδυναμώσουν μέσω της όξυνσης στα δυτικά της και εδραιώνοντας θέσεις στα Βαλκάνια

Οποιοδήποτε αποτέλεσμα κι αν καταγραφεί στο δημοψήφισμα της Τουρκίας, θα πρέπει να εκτιμήσουμε ότι η επιθετικότητά της και οι διεκδικήσεις της θα στραφούν προς δυσμάς. Οι λόγοι αφορούν ορισμένους παράγοντες: Τις εξελίξεις στο μέτωπο της Συρίας, την ένταση της κρίσης στο Κουρδικό, τα παιχνίδια της τουρκικής πολιτικής με ΗΠΑ και Ρωσία, καθώς και τη γενικότερη προσπάθεια να διοχετευθεί ο επεκτατισμός προς πλευρές όπου η Άγκυρα εκτιμά ότι μπορεί να κατοχυρώσει θέσεις.

Όταν λέμε «προς δυσμάς», εννοούμε κατ’ αρχάς το τόξο Έβρος – Αιγαίο – Καστελλόριζο – Κύπρος, στη συνέχεια τα Βαλκάνια, και ακολούθως τη Δυτική Ευρώπη, με τις πιέσεις που ασκούνται μέσω του Προσφυγικού και των Τούρκων μεταναστών στις ευρωπαϊκές χώρες. Απέναντι στην Ελλάδα, η Άγκυρα αισθάνεται ότι έχει τη δύναμη και τα μέσα να εκβιάσει, να αντιπαρατεθεί και να πραγματοποιήσει απειλές. Με σκοπό, να αποσπάσει παραχωρήσεις και να προωθήσει επεκτατικές βλέψεις σε βάρος της Ελλάδας, και να εδραιώσει θέσεις στα Βαλκάνια.

Η Ελλάδα και ένας νέος βαλκανικός άξονας

Του Σωτήρη Δημόπουλου

Η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον κρίσιμων επιλογών στην βαλκανική της πολιτική, που μπορούν είτε να την ισχυροποιήσουν, μέσω μιας νέας βαλκανικής συμμαχίας έναντι του νεο-οθωμανικού επεκτατισμού, είτε να την μεταβάλουν σε ευάλωτο στόχο, ταυτοχρόνως, του τουρκο-αλβανικού και του σλαβικού αναθεωρητισμού. Οι, έως τώρα, κινήσεις εκ μέρους της Αθήνας δείχνουν την απουσία μιας μακρόπνοης στρατηγικής, με βάση τα νέα δεδομένα. Αντιθέτως, εκδηλώνεται με ολοένα και μεγαλύτερη ένταση, και χωρίς αντίλογο από την αντιπολίτευση, η μια και μοναδική οδός «σωτηρίας»: η απόλυτη ταύτιση με τα, εικαζόμενα ως, συμφέροντα των ΗΠΑ, ώστε μέσω της εκδούλευσης να προφυλαχθεί η πολλαπλώς απειλούμενη εθνική μας κυριαρχία. 

Ως γνωστόν, οι γεωπολιτικές «τεκτονικές» πλάκες καθώς μετακινούνται, ενεργοποιούν στα σημεία τριβής τους ιστορικά ρήγματα, που ως συνέπεια έχουν την εκδήλωση επαναληπτικών συγκρούσεων. Ένα τέτοιο «σημείο» είναι τα Βαλκάνια. Η κατάρρευση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου είχε επιτρέψει την άμεση διείσδυση των ευρωατλαντικού παράγοντα σ’ όλη την βαλκανική ενδοχώρα. Κύριος στόχος της «νέας τάξης πραγμάτων» υπήρξε η δημιουργία μικρών και αδύναμων κρατών, ελεγχόμενων από τα ισχυρά δυτικά συμφέροντα, με παράλληλη εξάλειψη της όποιας ρωσικής παρουσίας. Όπως σύντομα αποδείχθηκε, οι ανησυχίες όσων σχεδίαζαν την νέα Ευρώπη για τη «ρωσική απειλή» ήταν εύλογες, παρά το ότι όταν ξεκινούσαν την εφαρμογή των σχεδίων τους, η Ρωσία του Γιέλτσιν τρέκλιζε τόσο, όσο και ο τότε πρόεδρός της. Γιατί το εσωτερικό δυναμικό της αυτοκρατορίας παρέμενε πάντα ζωντανό και ανέμενε αυτόν που θα έθετε και πάλι τη μηχανή σε λειτουργία. Όπερ και εγένετο! Μάλιστα, η ραγδαία δυτική επέλαση επιτάχυνε τις εξελίξεις στη ρωσική πολιτική σκηνή, καθώς ο εγωισμός της κρατικής ρωσικής ελίτ «πληγώθηκε» από την επονείδιστη αδυναμία της χώρας να αντιταχθεί στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Βαλκανική αστάθεια

Η πολιτική κρίση στην ΠΓΔΜ γίνεται ο κανόνας της λειτουργίας των Βαλκανίων;

Οι τριήρεις του Γκρουέφσκι που… βούλιαξαν 

Του Γιώργου Κυριακού από τη Ρήξη φ. 123

Αν για τα μεταπολιτευτικά Βαλκάνια ο κανόνας της διαιρεμένης άρχουσας τάξης έχει επιβεβαιωθεί, στη σύνθετη κατάσταση που βρίσκεται η ΠΓΔΜ, η κρίση στην οποία βρίσκεται εδώ και ένα χρόνο, απειλεί για μια μεγαλύτερη ανάφλεξη. Με μια μεγάλη αλβανική μειονότητα που επιζητά διευρυμένη αυτονομία έως και αυτοδιάθεση-ένωση με τη μητέρα Αλβανία. με μια σταθερή πολιτική που βασίζεται στο δόγμα του μακεδονικού αλυτρωτισμού, που τη φέρνει σε αντιπαράθεση ακόμα και με πολιτικές δυνάμεις στη Βουλγαρία. το κλείσιμο των συνόρων και με την Αυστρία να προτείνει τον στρατιωτικό τους έλεγχο εκ μέρους της για την ανακοπή του προσφυγικού, δείχνει ότι αυτή η κρίση μπορεί να πολλαπλασιάσει δυνητικά την εύφλεκτη ατμόσφαιρα σε διάφορες κατευθύνσεις.

Επιταχύνεται η παγκόσμια αποσταθεροποίηση

Οι επικίνδυνοι σχεδιασμοί της δύσης με πρόσχημα το τέρας που η ίδια εξέθρεψε βάζουν τέλος στη δημοκρατία και απειλούν τους λαούς

Του Ρούντι Ρινάλντι

Με την πτώση του Τείχους (1989) οι πανηγυρισμοί συνοδεύτηκαν από την υπόσχεση μιας διαρκούς ειρήνης σ’ έναν κόσμο ελευθερίας, συνεργασίας και δημοκρατίας. Αντ’ αυτού γίναμε μάρτυρες διαδοχικών πολεμικών επεισοδίων, πολέμων νέου τύπου που, πρόσφατα, όπως υποδεικνύουν αρκετά στοιχεία και γεγονότα σε ολόκληρο τον πλανήτη έχουν αποκτήσει -χωρίς αμφιβολία- ιδιαίτερα επικίνδυνες διαστάσεις.

Από τις επεμβάσεις που είχαν χαρακτήρα γενικής πρόβας και επίδειξης δύναμης και αποφασιστικότητας σε Γρενάδα και Παναμά, τον οποίο οι ΗΠΑ κατέλαβαν με εισβολή που προκάλεσε 15-25 χιλιάδες νεκρούς, περάσαμε στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας που οδήγησε στο διαμελισμό της χώρας, για να ακολουθήσουν ο πόλεμος ενάντια στον Αφγανιστάν, το Ιράκ, η διάλυση της Λιβύης, η κρίση στην Ουκρανία και φυσικά ο διεθνοποιημένος πόλεμος που εξελίσσεται δραματικά στη Συρία. Όλο αυτό το διάστημα, σε άλλες νευραλγικές περιοχές, δεν έλειψαν φυσικά τα συνοριακά επεισόδια, οι εντάσεις, οι επεμβάσεις της διεθνούς κοινότητας (Γεωργία, Μέση Ανατολή, Αφρική, Ν.Α. Ασία).

Λαδοκρασάδες και βουτυρομπιράδες

Ο φυσικός μας χώρος τα Βαλκάνια κι εμείς λαδοκρασάδες... | EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Του Χάρη Ναξάκη

Τι σημαίνει ότι ανήκουμε στη Δύση; Αλήθεια, τι έχει μείνει ζωντανό από το τρίπτυχο της Γαλλικής Επανάστασης, ελευθερία-ισότητα-αδελφοσύνη; Ακόμα και η έμμεση δημοκρατία έχει προ πολλού εκπέσει σε ολιγαρχική δημοκρατία. Εκτός και αν το «ανήκομεν εις την Δύσιν», την Εσπερία, σημαίνει την επιθυμία μας να εξισωθούμε με αυτό που είναι η Δύση.

Ο νεωτερικός εξατομικευμένος δυτικός άνθρωπος, ο homo economicus, είναι μια μηχανή παραγωγής ατομικών επιθυμιών και ικανοποίησής τους με εμπορεύματα.  

Το νόημα της ελευθερίας γι’ αυτό το ανθρωπολογικό τέρας είναι η ελευθερία ικανοποίησης των επιθυμιών (αναγκών) του.

Επειδή όμως πάντα αυτό που έχεις είναι λιγότερο από αυτό που θα ήταν καλύτερο να έχεις και προσδιορίζεται από αυτό που οι άλλοι έχουν, όση ποσότητα επιθυμιών και να ικανοποιήσεις θα είσαι πάντα ανικανοποίητος.

Προσοχή στα Βαλκάνια. Έρχονται εξελίξεις.

Του Παντελή Σαββίδη

Αν και δεν υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα των διαπραγματεύσεων του  έλληνα πρωθυπουργού με τους εταίρους για το θέμα της  χρηματοδοτικής συμφωνίας, η κοινή αίσθηση είναι πως σε ανώτατο επίπεδο, κυρίως στη γερμανική ηγεσία, υπάρχει πρόθεση η Ελλάδα να παραμείνει στην ευρωζώνη. Και οι κινήσεις της κ. Μέργκελ προς τα εκεί κατατείνουν.

Αυτό επιβεβαιώθηκε και στη Ρίγα, ανεξαρτήτως του πόσο μακριά ή κοντά βρισκόμαστε από την επίτευξη συμφωνίας.

Αν όλα όσα παρακολουθούμε δεν είναι ένα καλοστημένο παιχνίδι για να φθάσουμε σε αίσιο αποτέλεσμα με το λιγότερο δυνατό εσωκομματικό κόστος για την ελληνική κυβέρνηση, θα μπορούσε να πει κανείς πως οι χειρισμοί του κ. Τσίπρα δεν είναι κακοί. Αντιλαμβάνεται ότι σε καθαρά οικονομικό επίπεδο δεν υπάρχει δυνατότητα να ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις και προσπαθεί να δώσει μια πολιτική λύση. Όπως πολιτικές ήταν οι λύσεις και της εισόδου της Ελλάδας στην, τότε, ΕΟΚ, και της εισόδου στην ευρωζώνη. Ο λογαριασμός των πολιτικών λύσεων έρχεται κάποια στιγμή αλλά ας ελπίσουμε πως για τον συγκεκριμένο θα μεριμνήσουμε σωφρόνως και εγκαίρως. Το αποτέλεσμα του συμβιβασμού του κ. πρωθυπουργού θα είναι η εσωκομματική σύγκρουση αλλά, αυτό είναι νομοτελειακό. Η σύγκρουση της προεδρικής τάσης με τις εσωκομματικές συνιστώσες είναι θέμα χρόνου να επέλθει. Το πολιτικό σύστημα πρέπει να προετοιμάζεται γι αυτό.

Bello Balkanico III - Η επίνοηση και διάλυση της ΠΓΔΜ

Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Γιουγκοσλαβία, μια φαντασιακή επινόηση του Τίτο και του ψυχρού πολέμου. Η Μακεδονία, νέο-ταυτότητα, δημιουργία προπαγάνδας και εθνικισμών και τοπικισμών των Βαλκανίων. Η δημοκρατία, λογοτεχνική αναφορά στον τρόπο διακυβέρνησης τοπικών κοινωνιών της κλασικής περιόδου. Πρώην, ο μόνος συνεπής όρος στον τίτλο. Οχι γιατί είναι πρώην γιουγκοσλαβική, ούτε πρώην δημοκρατική και μακεδονική αλλά γιατί δεν θα είναι άλλο. Η στιγμή της ίδρυσης συμπέφτει με την στιγμή της διάλυσης. Να κράτος ως μεταβατικός διαχειριστής της διάλυσης.

Είναι σαφές, από την ανάλυση των κινήσεων όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων των ΗΠΑ, ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να στρατιωτικοποιήσουν την οικονομική τους υποχώρηση. Καθώς το στάτους του δολαρίου θα απειλείται όλο περισσότερο και η αμερικάνική οικονομία θα συνεχίσει να χάνει σε ισχύ, η αμερικάνική ελίτ θα αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει το στρατηγικά της πλεονεκτήματα για να εμποδίσει την ανάδυση νέων δυνάμεων ή συνασπισμού δυνάμεων που θα αμφισβητήσουν άμεσα τα παγκόσμια συμφέροντα των αμερικανικών επιχειρήσεων.

Κρίση στη πΓΔΜ

Νεκροί αστυνομικοί και «τρομοκράτες» ύστερα από τη σύγκρουση

Κυβέρνηση και η αντιπολίτευση αλληλοκατηγορούνται ότι προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα

Τη χειρότερη πολιτική της κρίση μετά την απόκτηση της ανεξαρτησίας της, το 1991, διέρχεται η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση αλληλοκατηγορούνται ότι προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν ή να κερδίσουν την εξουσία.

Την ίδια ώρα, και μέχρι αργά το βράδυ της Κυριακής, 8 αστυνομικοί και 14 «τρομοκράτες» είχαν σκοτωθεί σε πολύωρες συγκρούσεις στο Κουμάνοβο, μια πόλη με μικτό πληθυσμό 80.000 κατοίκων, που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά των Σκοπίων, κοντά στα σύνορα με το Κόσοβο και τη Σερβία. 

Το Κουμάνοβο, υπήρξε το επίκεντρο των συγκρούσεων του 2001 μεταξύ αλβανόφωνων και κυβερνητικών δυνάμεων.

Έξω από το ευρώ

Του Απόστολου Διαμαντή

 ιστορικού, διδάσκοντος στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Η Ελλάδα υφίσταται τώρα τις βαρύτατεςσυνέπειες μιας ιστορικά λανθασμένης επιλογής: της ένταξής της στο ευρώ. Οι συνέπειες είναι δύο. Η πτώχευση της χώρας και η υποβάθμιση του στρατηγικού της ρόλου σταΒαλκάνια και τη Μεσόγειο.

Η ένταξη στη ζώνη του ευρώ κυριολεκτικά αποδιάρθρωσε την παραγωγική μας βάση, εξαιτίας της χαμηλής ανταγωνιστικότητας. Ο πρωτογενής τομέας πέρασε στην εποχή τωνεπιδοτήσεων, ενώ ο δευτερογενής κυριολεκτικά εξαφανίστηκε. Ταυτόχρονα διαλύθηκε ο τομέας των εξαγωγών, ο οποίος εξαιτίας του σκληρού νομίσματος αδυνατούσε να ανταποκριθεί.

Ο «πόλεμος» των Βαλκανίων

Του Σωτήρη Δημόπουλου 

Στην παρούσα ιστορική φάση αποδεικνύεται, για ακόμη μια φορά, η στενή σχέση των γεωπολιτικών υποσυστημάτων της Ευρασίας. Ο «πόλεμος των αγωγών», που στις άκρες του άξονα Ουκρανίας-Μεσοποταμίας έχει μετατραπεί σε κανονικό πόλεμο, διεξάγεται αμείωτος και στην πάντα ασταθή χερσόνησο του Αίμου. Οι ΗΠΑ, παντί τρόπω και χρησιμοποιώντας την χωλαίνουσα Ε.Ε., επιδιώκουν να αποκόψουν κάθε έρεισμα της Ρωσίας στη βαλκανική ενδοχώρα.
Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η τεράστια επιρροή της Ρωσίας στον βαλκανικό χώρο υπέστη πρωτοφανή συρρίκνωση. Ιδιαίτερα έπειτα από τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, αποδείχθηκε, με ταπεινωτικό τρόπο, η τρομακτική απίσχναση της πρώην υπερδύναμης. Αυτή την περίοδο, η διαδικασία ένταξης των μετασοσιαλιστικών Βαλκανίων στις ευρωατλαντικές δομές εμπέδωσε την οικονομική τους εξάρτηση από τη Γερμανία και τη γεωστρατηγική τους από τις ΗΠΑ. Παράλληλα, αναδύθηκε ενισχυμένο, με σαφή αμερικανική υποστήριξη, το βαλκανικό ισλαμικό τόξο από την Αδριατική έως τη Μαύρη Θάλασσα (τόξο που είχε χρησιμοποιήσει και το Γ’ Ράιχ, 1939-1944), για να συνδεθεί με την επανακάμπτουσα και άκρως επιθετική νεοθωμανική Τουρκία.

Η Ευρώπη και η Ελλάδα στο στόχαστρο του ΙΚΙΛ

Μεγαλεπήβολα σχέδια εκπονούν οι τζιχαντιστές του ΙΚΙΛ όπως προκύπτει από τον χάρτη του χαλιφάτου και των συμμαχιών που δόθηκε στη δημοσιότητα.

Πρόκειται για έναν χάρτη που υποτίθεται ότι δείχνει τις περιοχές που το ΙΚΙΛ σχεδιάζει να έχει υπό τον έλεγχό του την επόμενη πενταετία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το σχέδιο αφορά και χώρες που δεν επικρατεί το μουσουλμανικό στοιχείο.
Μεταξύ άλλων περιλαμβάνει τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και μεγάλες περιοχές της Ασίας, ενώ αποκαλύπτει επίσης τη φιλοδοξία του χαλιφάτου να επεκταθεί στην Ευρώπη.

Πανουκρανική Ένωση «Σβομπόντα»: oι «φιλοευρωπαίοι» εθνικοσοσιαλιστές της Ουκρανίας

Του Σωτήρη Δημόπουλου

Η νέα εξέγερση στην Ουκρανία, με αφορμή τη μη υπογραφή σύνδεσής της με την Ε.Ε., δεν εκπλήσσει κανέναν. Όλοι γνωρίζουν το βαθύ εθνικό χάσμα που διχάζει τη χώρα και προκαλεί περιοδικές δομικές πολιτικές κρίσεις. Το πρόβλημα της Ουκρανίας είναι πρωταρχικά πρόβλημα εθνικής ταυτότητας. Τα υπόλοιπα -οικονομική κατάσταση, διαφθορά, ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος- έπονται και επηρεάζουν, αναλόγως, τη μόνιμη σύγκρουση για την ταυτότητα. Το καινοφανές στοιχείο, όμως, είναι ότι της εξέγερσης ηγείται, στην πραγματικότητα, η ουκρανική άκρα δεξιά. Συγκεκριμένα, κυρίαρχη δύναμη κρούσης είναι το κόμμα Σβομπόντα (Ελευθερία), που συνιστά τη μετεξέλιξη του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος.
Και είναι παράδοξο(;) το ότι τα διεθνή μέσα συγκαταλέγουν τα οργανωμένα μέλη του, όπως αυτά που κατέλαβαν το δημαρχείο του Κιέβου, στους «ευρωπαϊστές». Ενώ η οργάνωση, μέλος της «Συμμαχίας των Ευρωπαϊκών Εθνικών Κινημάτων», όπου ανήκουν το ουγγρικό Γιόμπιτς και το βρετανικό Εθνικό Κόμμα, έχει επισήμως καταγραφεί ως ρατσιστική και αντισημιτική. Προφανώς, εδώ ισχύει το «άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, σημασία έχει να πιάνει τα ποντίκια», και ιδίως αν αυτά μιλούν ρωσικά…