Η Γαλλία «φλέγεται» , οι κοινωνικές αντιδράσεις στις περικοπές και οι «ψεκασμένοι»- Μ.Δεναξά

 

Η Γαλλία «φλέγεται» από τις κοινωνικές αντιδράσεις ,καθώς οι πολίτες καλούνται να υποστούν περικοπές μνημονίου, χωρίς η Γαλλία να έχει μπει επισήμως σε μνημόνιο. Το ύψος των περικοπών φθάνει τα 40 δις και οι Γάλλοι είναι στους δρόμους, έχοντας απέναντι τους έναν απαξιωμένο πρόεδρο, τον Εμμανουέλ Μακρόν. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις σχεδόν το 80% δεν τον θέλει. Κι όμως παραμένει στη θέση του καθώς και στη Γαλλία όπως και στην Ελλάδα εναλλακτική πρόταση δεν φαίνεται να υπάρχει προς το παρόν.

Η Μαρία Δεναξά, έμπειρη δημοσιογράφος και για πολλά χρόνια ανταποκρίτρια ελληνικών μέσων ενημέρωσης στο Παρίσι (σήμερα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και της ΕΣΤΙΑΣ), μιλά στο militaire channel και αναλύει όσα γίνονται στη Γαλλία. Η συνέντευξη μαγνητοσκοπήθηκε λίγες ώρες πριν από τις σημερινές μεγάλες διαδηλώσεις.

Η Γαλλία σε σταυροδρόμι

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ (ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ)

H Γαλλία σε σταυροδρόμι

«Η γαλλική κοινωνία δεν είναι διαιρεμένη ανάμεσα στους πεφωτισμένους υποστηρικτές της προόδου και στους αμόρφωτους εχθρούς της. Το πραγματικό σχίσμα βρίσκεται ανάμεσα στους νικητές της παγκοσμιοποίησης, ή τουλάχιστον σε εκείνους που έχουν τα μέσα να προστατευτούν από περιστασιακές ατυχίες, και στους χαμένους της παγκοσμιοποίησης, οι οποίοι δεν έχουν καμία δύναμη να αντισταθούν στην αμείλικτη επέλασή της.»

– Christophe Guilluy (Κριστόφ Γκιλουί)

Το φάντασμα της καθολικής λαϊκής εξέγερσης, από τη στιγμή που ο Γαλλικός λαός εισέβαλε με τόση ορμή στη δημόσια σφαίρα, άρχισε να στοιχειώνει και πάλι τη γαλλική και την υπερεθνική ελίτ. Έπειτα από πάνω από δύο εβδομάδες διαδηλώσεων, συγκρούσεων και οδοφραγμάτων στην πρωτεύουσα και στην επαρχία της Γαλλίας, η «επιστροφή του νόμου και της τάξης», όσο κι αν θα το επιθυμούσε ο Μακρόν αλλά και τα συνδικάτα (που δεν μπορούν πλέον να ελέγξουν την αυθόρμητη πολιτική δράση), αποτελεί ένα όνειρο θερινής νυκτός. Το ταξικό ρήγμα ανάμεσα σε εκείνους που επωφελούνται και στηρίζουν τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και σε αυτούς που μάχονται εναντίον της, έχει γίνει ξεκάθαρο.

Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο και η κοινωνική κατάσταση

Η αφορμή για την όξυνση της κοινωνικής πάλης ήταν το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που προωθεί ο πρώην μεγα-τραπεζίτης και νυν πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν, το οποίο σκοπεύει να αυξήσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64. Κι αυτό διότι, όπως είπε στην τηλεοπτική συνέντευξη της περασμένης εβδομάδας, «αυτό είναι απαραίτητο» για τη βιωσιμότητα του συστήματος.

Γαλλία: Ο Μακρόν αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη πολιτική κρίση της θητείας του

Με τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν να αναζητά (και να μη βρίσκει) μια κοινοβουλευτική έξοδο κινδύνου, τα συνδικάτα να δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα τους και τους διαδηλωτές όλο και περισσότερο να ριζοσπαστικοποιούνται, η Γαλλία βρίσκεται, χωρίς καμία απολύτως αμφιβολία, σε πολιτική κρίση.

Η απόφαση του Γάλλου προέδρου να θέσει με προεδρικό διάταγμα σε ισχύ την αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας, παρακάμπτοντας την Εθνοσυνέλευση, όπου διαθέτει τη σχετική, αλλά όχι την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, πυροδότησε αντιδράσεις των οποίων η έκβαση δεν είναι προς το παρόν προβλέψιμη.

Ο πρόεδρος Μακρόν ήλπιζε πως η πλειονότητα των περίπου 60 βουλευτών του αντιπολιτευόμενου κεντροδεξιού Ρεπουμπλικανικού κόμματος, (το οποίο παγίως τάσσεται υπέρ της αύξησης της ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65 χρόνια) θα στήριζε την πρόταση της κυβέρνησης για συνταξιοδότηση στα 64 χρόνια, από τα 62 που είναι σήμερα.

Αν αυτό συνέβαινε θα υπήρχε στη γαλλική Εθνοσυνέλευση πλειοψηφία υπέρ του νομοσχεδίου για την αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Η ΠΛΗΡΩΜΕΝΗ απάντηση του Κέμι Σίμπα στον Μακρόν και τη γιαγιά Μπριζίτ!

Του Νίκου Κλειτσίκα 

«Καλύτερα να πεθάνεις αγωνιζόμενος στους δρόμους
της πατρίδας εναντίον της νεοαποικιοκρατίας,
παρά να πνιγείς στη... Μεσόγειο γιατί θέλεις να πας στη Δύση»

Kemi Seba (Κέμι Σίμπα)
22 Ιούλη 2018: Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Kemi Seba;

Ο Μακρόν σε μια προσπάθεια να ανατρέψει την πλήρη ταύτιση των Αφρικανικών χωρών με την επιχείρηση ΑποΝαζιστικοποίηση της Ουκρανίας και την πετυχημένη περιοδεία του Λαβρόφ στην Αφρική [βλέπε, 25 Ιούλη 2022, σε: Πλήρης η απομόνωση της Ρωσίας στη διεθνή σκακιέρα!], επιχείρησε μια γελοία -πραγματικά γελοία, όπως την παρουσιάζει η Νατοϊκή αργυρώνητη δημοσιογραφική πορνεία ως πετυχημένη-, δική του περιοδεία για να κάμψει τη ρωσική επιρροή στην Αφρική.
Ο Kemi Seba (Κέμι Σίμπα), ο "ενοχλητικός άγνωστος" για τους ιμπεριαλιστές, αλλά και τη Νατοϊκή ευρωπαϊκή αριστερά (κοινοβουλευτική κι εξωκοινοβουλευτική), που έχουν "ερωτευτεί" την μετανάστευση και πουλάνε "φιλανθρωπία", δηλαδή τη μεταφορά δούλων στην Ευρώπη για τα συμφέροντα του υπερεθνικού κεφαλαίου, δίνει μια πληρωμένη απάντηση στον επίδοξο νεοαποικιοκράτη Μακρόν:

Oι αστοί και οι «αριστεροί» σφραγίζουν τη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης στη Γαλλία

Του Τάκη Φωτόπουλου

1. Τα αποτελέσματα των γαλλικών εκλογών μόνο έκπληξη δεν αποτέλεσαν! Για πολλά χρόνια τώρα επαναλαμβάνεται μονότονα το ίδιο σενάριο. Έτσι, οι μεν Γάλλοι αστοί απλά υπερψήφισαν τον εκλεκτό των ελίτ, ο οποίος σήμερα είναι βέβαια και ο κατ’ εξοχήν εκλεκτός της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε), τον Μακρόν. Δηλαδή, έναν άγνωστο μέχρι πριν λίγα χρόνια στο ευρύ κοινό (αλλά γνωστό στους κύκλους της Υπερεθνικής Ελίτ) τραπεζίτη επενδύσεων στη γνωστή πολυεθνική Τράπεζα Επενδύσεων Rothschild & Co., τον οποίον προώθησαν αστραπιαία σχεδόν στο ανώτατο αξίωμα της Γαλλικής «δημοκρατίας». Με τον απόλυτο έλεγχο των ΜΜΕ και ιδιαίτερα των καναλιών—γεγονός που όλοι αντιλήφθηκαν πια με τον πόλεμο στην Ουκρανία, όπου σύμπασα η διεθνής κοινή γνώμη τροφοδοτείται και μανιπουλάρεται με βάση το ανεπίσημο «πρακτορείο Ειδήσεων» της Υπερεθνικής Ελίτ! (με τη δική μας ΕΡΤ να διαπρέπει βέβαια)—κατάφεραν να τον εκλέξουν πρόεδρο και, μάλιστα, για δυο συνεχείς πενταετίες! Οι δε Γάλλοι «αριστεροί» (τύπου ΣΥΡΙΖΑ!) απλά υπάκουσαν τον αντίστοιχο Γάλλο Τσίπρα, τον Μελανσόν, να ψηφίσουν οτιδήποτε άλλο εκτός από την Λε Πεν. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί, βέβαια, ότι η Λε Πεν δεν ήταν κάποια φασίστρια ή έστω ακραιφνής εθνικίστρια, αφού στις τελευταίες εκλογές δεν τόλμησε καν να ζητήσει ένα Frexit (το αντίστοιχο του Βρετανικού Brexit) από την στρούγκα της Υ/Ε! Είναι, επομένως, φανερό ότι ήταν η συμμαχία αυτή (κάθε άλλο παρά ανίερη) αστών και «αριστερών» που σφράγισε τα γαλλικά αποτελέσματα, όπως ακριβώς είχε συμβεί και στις προηγούμενες εκλογές 5 χρόνια πριν (βλ. σχετικό άρθρο του Τ.Φ. από το 2017).

2. Είναι, όμως, επίσης γεγονός ότι, (όπως συνήθως στις Γαλλικές εκλογές) υπήρχε και ένα σημαντικό ποσοστό αποχής που έφτασε σχεδόν στο 30% των ψηφοφόρων.  Ωστόσο, το σημαντικότερο δεν ήταν το ποσοστό αποχής, αλλά η σύνθεση των πολιτών που προτίμησαν να απέχουν από το εκλογικό πανηγύρι. Όπως προέκυψε από στατιστικές αναλύσεις των αποτελεσμάτων, ήταν κυρίως τα λαϊκά στρώματα (εργάτες, εργατοϋπάλληλοι κ.λπ.) που απείχαν, όχι βέβαια διότι πείστηκαν από τον Γάλλο Τσίπρα (τον Μελανσόν) για να το κάνουν, αλλά γιατί τα λαϊκά αυτά στρώματα ποτέ δεν μετέχουν στα εκλογικά πανηγύρια, αλλά μόνο σε λαϊκές διαδηλώσεις κατά των εκλεκτών των ελίτ, που ήδη ξέσπασαν μερικές μέρες μετά τη «θριαμβευτική» νίκη Μακρόν, όταν τον υποδέχτηκαν με ντομάτες και ό,τι άλλο πρόχειρο ζαρζαβατικό είχαν μπροστά τους. Φυσικά ο Τραπεζίτης της Υ/Ε δεν δίστασε ποτέ να χρησιμοποιήσει την πιο κτηνώδη βία κατά των λαϊκών αυτών στρωμάτων, όπως έκανε με τις μακροχρόνιες διαδηλώσεις των Κίτρινων Γιλέκων τις οποίες κυριολεκτικά τις συνέτριψε με την αστυνομική βία…

Για δες κάτι ''συμπτώσεις''...

Ο Μακρόν, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, φωτογραφήθηκε, σε θερμή χειραψία με τον γιό του Σόρος, τον Αλέξανδρο Σόρος!

Τι εστί Σόρος το γνωρίζουν και οι πέτρες.

Όμως ο γιός Αλέξανδρος είναι και ο Αναπληρωτής Πρόεδρος του Open Society Foundations και ένας από τους Young Global Leaders του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.

Ο Αλέξανδρος Σόρος καθιερώθηκε ως ''φιλάνθρωπος'' με την πρώτη του σημαντική συνεισφορά στα... ''Εβραϊκά Ταμεία για τη Δικαιοσύνη'' .

Σύμφωνα με τη Wall Street Journal , η εστίαση του Σόρος είναι σε ''προοδευτικές αιτίες που μπορεί να μην έχουν ευρεία υποστήριξη''. Έκτοτε, έχει ενταχθεί στο διοικητικό συμβούλιο οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου του Global Witness (ως συμβουλευτικό συμβούλιο), το οποίο εκστρατεύει κατά των παραβιάσεων του περιβάλλοντος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σχετίζονται με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων.

Το Open Society Foundations , το οποίο δήθεν ''εργάζεται'' για την καθιέρωση ''κυβερνητικής λογοδοσίας'' και ''δημοκρατικών διαδικασιών'' διεθνώς. και Bend the Arc ,το οποίο σχηματίστηκε από τη συγχώνευση της Προοδευτικής Εβραϊκής Συμμαχίας και των Εβραίων Ταμείων για τη Δικαιοσύνη το 2012.

Ο Σόρος επίσης συνεχίζει να κάνει ανοιχτά δωρεές και σε πολιτικούς υποψηφίους και κόμματα.

Γαλλικές εκλογές: Ο Μακρόν νίκησε αλλά η Άκρα Δεξιά είναι πλέον επικίνδυνη…

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ο Μακρόν κέρδισε και τη δεύτερη θητεία του στην Προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας, αλλά το αποτέλεσμα δεν θυμίζει σε τίποτε την πρώτη του θριαμβευτική νίκη το 2017. Η επικράτησή του ήταν σχετικά άνετη, η Λεπέν έχασε χάρη στην εκ νέου συσπείρωση των δημοκρατικών δυνάμεων της Γαλλίας, ωστόσο η Άκρα Δεξιά κατέγραψε άλλη μια σημαντική άνοδο σε δεύτερο γύρο προεδρικών εκλογών.

Υπό τις δύσκολες συνθήκες που διαμορφώνονται στην Ευρώπη αυτή την περίοδο η νίκη του Μακρόν είναι μια μεγάλη ανάσα (και για την Ελλάδα, σε ευρωπαϊκό και ελληνοτουρκικό επίπεδο), αφού τυχόν ήττα του θα μπορούσε να έχει τρομακτικά αρνητικές συνέπειες. Όμως τίποτε δεν ήταν πολύ εύκολο σε αυτή τη νίκη και τίποτε δεν θα είναι εύκολο κατά τη δεύτερη θητεία του Προέδρου της Γαλλίας.

Μάλιστα η κατάσταση σήμερα θα μπορούσε να είναι διαφορετική υπό κάποιες προϋποθέσεις. Δηλαδή εάν ο Μακρόν παρέμενε μέχρι τέλους μόνο αυτό που οι περισσότεροι έβλεπαν – όχι άδικα – σε αυτόν όχι μόνο το 2017, αλλά και κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του: ότι πρόκειται για έναν τεχνοκράτη χωρίς ιδιαίτερη επαφή με την κοινωνία.

Κινδυνεύει η ευρωπαϊκή δημοκρατία με τη Λεπέν; Πλάκα κάνετε;

Του Πάσχου Λαζαρίδη

Η Ευρώπη είναι σε βαθιά υπαρξιακή κρίση, το μεταπολεμικό σύστημα πολιτικής αντιπροσώπευσης έχει διαρραγεί, και οι γαλλικές εκλογές το επιβεβαίωσαν για μια ακόμα φορά. Η Γαλλία, όπως και κάθε ευρωπαϊκή χώρα, αλλά ίσως με πιο εκφραστικό τρόπο, δείχνει το θυμό, την απογοήτευση και την οργή της. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. 

Ούτε ο Διαφωτισμός κινδυνεύει, ούτε η Δημοκρατία. Έχουν άλλωστε ήδη εκτελεστεί εν ψυχρώ, από όσους σήμερα παριστάνουν τους ανήσυχους και καλούν σε συσπείρωση γύρω από τον Μακρόν. Η σημερινή Δύση δεν έχει αφήσει τίποτα σώο από την προοδευτική κληρονομιά των περασμένων αιώνων. Δεν έμεινε τίποτα όρθιο για να το γκρεμίσει η Λεπέν. Η δουλειά έχει γίνει. 

Ανησυχούν μήπως η ακροδεξιά Λεπέν αναιρέσει τις δημοκρατικές κατακτήσεις, αυτοί, που στην Ουκρανία πριμοδότησαν, εξέθρεψαν και νομιμοποίησαν τα ναζιστικά τάγματα της εθνικιστικής καθαρότητας. Μα τι εκλεκτικισμός είναι αυτός;

Πρώτα, εξίσωσαν τον κομμουνισμό με τον ναζισμό. Μετά, αναθεώρησαν την ιστορία. Ενοχοποίησαν ή και απαγόρευσαν κάθε αναφορά στο σοσιαλιστικό παρελθόν. Εξέθρεψαν το νεοναζιστικό φαινόμενο στο όνομα της αποκομμουνιστικοποίησης. Και σήμερα υιοθετούν, χειροκροτούν, χρηματοδοτούν και εξοπλίζουν τα ναζιστικά τάγματα. Για αυτούς, μπροστά στον Πούτιν, ο Χίτλερ είναι πταίσμα. 

Ο Μακρόν… ο απελευθερωτής των λαών θα μας σώσει από τους Τούρκους!

1. Αποτελεί έσχατη κατάπτωση του Ελληνικού λαού, τη στιγμή που είναι φανερό ότι οι ελίτ του (όπως εκπροσωπούνται από ΟΛΑ τα κόμματα) δεν διανοούνται να κάνουν το παραμικρό για να τον κινητοποιήσουν σε ένα αγώνα εθνικής και κοινωνικής κυριαρχίας όλων των λαών (και όχι βέβαια ενάντια σε έναν άλλο λαό που τον φανατίζουν αντίστοιχα οι δικές του ελίτ), ότι φαίνεται να παρακολουθεί αδιάφορος τα τεκταινόμενα, αντί να πρωτοστατεί σε ένα παρόμοιο αγώνα, παραμερίζοντας τις ελίτ αυτές. Έτσι οι ελληνικές ελίτ, όντας οι ίδιες απλά πιόνια της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) μέσα στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, αλλά και οι (ισχυρότερες) τουρκικές ελίτ, που απλώς εκμεταλλεύονται τα «κενά εξουσίας» μέσα στο σύστημα αυτό για να προωθήσουν τις δικές τους επιδιώξεις (σε βάρος βέβαια άλλων λαών), ουσιαστικά παίζουν και οι δύο το παιχνίδι που, σε τελική ανάλυση, ελέγχει «από πάνω» η Υπερεθνική Ελίτ.

Τα Κίτρινα Γιλέκα είναι πάλι εδώ - Μαζί με τα συνδικάτα βρίσκονται ξανά στον δρόμο του Μακρόν

Της Θέας Μανούρα

Οι καλοκαιρινές διακοπές και το αυστηρό lockdown έληξαν για τα Κίτρινα Γιλέκα στη Γαλλία, τα οποία βρέθηκαν, ύστερα από έξι μήνες, στους δρόμους μεγάλων πόλεων προκειμένου να διαδηλώσουν για ακόμη μία φορά ενάντια στη μεταρρυθμιστική πολιτική του Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν. «Πολιτική ανυπακοή» και «Επιστροφή στις βασικές διεκδικήσεις της αρχής» ήταν τα συνθήματα της ημέρας.

Οι διεκδικήσεις των διαδηλωτών είχαν κυρίως πολιτικό χαρακτήρα. Μεταξύ άλλων ζητούν μεγαλύτερη «συμμετοχή των πολιτών και διάλυση της Βουλής ως μη αντιπροσωπευτική», καθώς το κόμμα του Μακρόν Republique En Marche έχει χάσει κομμάτι της δύναμής του έπειτα από ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών. 

Το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων, ωστόσο, δεν είχε τόσο ζωντανή παρουσία όσο μας είχε συνηθίσει στην πρώτη εμφάνισή του, παρά τις περίπου 160 συλλήψεις που σημειώθηκαν το περασμένο Σάββατο. Στους δρόμους των μεγάλων πόλεων της χώρας ραντεβού δίνουν σήμερα τα μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα, ακόμα και ο Ζαν Λυκ Μελανσόν, παρά τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει το κόμμα της Αριστεράς.

Η παρακμή της Δύσης ούριος άνεμος στα πανιά του Ερντογάν

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Το ΝΑΤΟ έχει πάθει "εγκεφαλικό" επανέλαβε, για δεύτερη φορά, προ ημερών ο Μακρόν, χωρίς να προσθέσει ουσία και αποτέλεσμα. Αντίθετα ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας "έστριψε αλά γαλλικά", όταν τουρκικό πολεμικό πλοίο απαγόρευσε σε αντίστοιχο γαλλικό, να ελέγξει σκάφος που μετέφερε παράνομο οπλισμό στη Λιβύη.

Στο ΝΑΤΟ αδιαφορούν για τα καμώματα του Μακρόν. Όλοι, φίλοι και σύμμαχοι, βγάζουν πλέον τα απωθημένα τους ο ένας εναντίον του άλλου, χωρίς αναστολές. Η πειθαρχία και η αλληλεγγύη έχουν πάει διακοπές και το αφεντικό (οι Αμερικάνοι) θυμίζει μάλλον πυρομανή, παρά πυροσβέστη. «Το ΝΑΤΟ είναι ξεπερασμένο», είπε χαρακτηριστικά ο ίδιος ο Τραμπ.

Για τους Αμερικάνους το ΝΑΤΟ είναι χρήσιμο για να κρατάνε τους Ευρωπαίους μακριά από τους Ρώσους και τους Κινέζους. Επιπλέον, για να εμποδίζουν τους Ευρωπαίους να αποκτήσουν αυτοδύναμες ένοπλες δυνάμεις, με ηγέτιδα τη Γερμανία. Και φυσικά, για να πληρώνουν τα έξοδα της Συμμαχίας, γιατί οι ΗΠΑ δεν αντέχουν άλλο. Όμως, κατά το FORBES, οι Ρώσοι θα διαλύσουν κάθε νατοϊκή δύναμη στη Βαλτική μέσα σε 60 ώρες.

“Μανού, πριν ασχοληθείς με τη δημοκρατία σε άλλες χώρες, καλύτερα θα ήταν να σκουπίσεις μπροστά στην πόρτα σου” – Τα “γαλλικά” του Μαδούρο στο Μακρόν

Οι ηγέτες του δυτικού κόσμου απέδειξαν τις δημοκρατικές τους ευαισθησίες, σπεύδοντας να αναγνωρίσουν ως νέο πρόεδρο της Βενεζουέλας τον Γκουαΐδο, που αυτοανακηρύχθηκε στο αξίωμα, στη θέση της εκλεγμένης κυβέρνησης του Νικολά Μαδούρο.

Ο Εμανουέλ Μακρόν έσπευσε μάλιστα να σχολιάσει στο Τουίτερ: «Μετά την παράνομη εκλογή του Maduro το Μάη του 2018, η Ευρώπη υποστηρίζει την αποκατάσταση της δημοκρατίας∙ χαιρετίζω το θάρρος εκατοντάδων χιλιάδων Βενεζουελάνων που διαδηλώνουν για την ελευθερία τους»

Στα κίτρινα οι Γάλλοι, «γυμνός» ο Μακρόν

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Ο Μακρόν οσμίστηκε ότι κινδυνεύει, έκανε πίσω, αλλά, ως φαίνεται, δεν κατάφερε να σπάσει το μέτωπο των Κίτρινων Γιλέκων με την τηλεοπτική του παρέμβαση την περασμένη Δευτέρα. Πρόσφερε πολύ λίγα, πολύ αργά. Αυτή η εκτίμηση πρέπει βέβαια να επιβεβαιωθεί αυτό το Σαββατοκύριακο, 15-16 Δεκεμβρίου, αλλά οι πρώτες (τηλεοπτικές) αντιδράσεις των κομμάτων και των συνδικάτων, λίγα λεπτά μετά την ομιλία του, ήταν σαφώς αρνητικές, προμηνύοντας τη συνέχεια. Κόμματα και συνδικάτα σέρνονται, έντρομα, πίσω από τα Κίτρινα Γιλέκα μην τυχόν και βρεθούν υπόλογα λιποταξίας.

Ο Μακρόν υποστήριξε ότι τα προβλήματα της Γαλλίας έχουν αρχίσει εδώ και πολλές δεκαετίες. Ίσως είναι έτσι, αλλά μόνο εσχάτως, με την παγκοσμιοποίηση αποφασίστηκε ότι το κόστος πρέπει να το πληρώσουν στο ακέραιο μόνο οι πολλοί και φτωχοί. Λες και αυτοί προκάλεσαν την οικονομική κρίση.

Η τηλεοπτική ομιλία του Μακρόν επισφράγισε την πρώτη φάση της εξέγερσης, την κλασική ταξική σύγκρουση. Πριν από μισό αιώνα, το Μάη του ’68, η κυβέρνηση έκανε ουσιαστικές παραχωρήσεις στα Συνδικάτα, το ΚΚΓαλλίας συμβιβάστηκε, οι φοιτητές έμειναν μόνοι και το Κίνημα κατέρρευσε. Ο Μακρόν πέταξε ψίχουλα στο τραπέζι αλλά κανείς θεσμικός δεν τόλμησε να τσιμπήσει. Το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι πλέον ασήμαντο, οι σοσιαλιστές σε ελεύθερη πτώση, τα συνδικάτα ημιθανή.

Ο Μακρόν ... "δεν καταλάβαινε τι σημαίνει φτώχεια.." Τώρα το κατάλαβε και αντι για εργασία υπόσχεται .. "Δραστηριότητα" αντί "Εργασίας".

Του Γ.Π.

- Το αγαπημένο παιδί των απανταχού νεοφιλελεύθερων, ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, "ομολόγησε" χθές ότι .. ".. για τα επίπεδα της φτώχειας, πριν από 15 μήνες δεν καταλάβαινα".

Και αφού "έλυσε" την "παρεξήγηση" με ένα "Mea Culpa" .. λατινογενές και δοκιμασμένο και στη χώρα μας, μας έδωσε να καταλάβουμε .. τι ακριβώς κατάλαβε.

ΤΙΠΟΤΑ 
 "Κατά τη διάρκεια της μιάμισης ώρας που απευθύνθηκε στο πολυπληθές ακροατήριο του Μουσείου (σωματεία, ΜΚΟ, φιλανθρωπικές οργανώσεις), ο Γάλλος πρόεδρος ανέπτυξε τις ιδέες του για να σταματήσει «ο φαύλος κύκλος της αναπαραγωγής της φτώχειας».

Σύμφωνα με τα βασικά στοιχεία της λεγόμενης «μακρονικής» φιλοσοφίας, το άτομο βρίσκεται στην καρδιά της κοινωνίας. Η κοινωνία του εξασφαλίζει ένα περιβάλλον για την ευμάρειά του, σε αντάλλαγμα όμως, το άτομο έχει υποχρεώσεις, με βασικό καθήκον την ένταξή του."

 Τώρα, πως κατάλαβε τον φαύλο κύκλο αναπαραγωγής της φτώχειας, μιλώντας για ευμάρεια με αντάλαγμα υποχρεώσεις, όταν εφαρμόζει μια πολιτική που για τους πολλούς υπάρχουν ανταλλάγματα αλλά όχι ευμάρεια.. αυτό είναι προς διερεύνηση.

Άλλο ένα γνήσιο τέκνο του νεοφιλελευθερισμού ενάντια στη δημοκρατία

Ο μονάρχης Μακρόν και ο παρακρατικός Ρασπούτιν του βυθίζουν τη Γαλλία σε βαθιά κρίση!

Του Γιώργου Μητραλιά

Τα αποκαλυπτήρια του μακρονικού (παρα)κράτους είναι εντυπωσιακά και βυθίζουν ήδη το καθεστώς Μακρόν και συνάμα τη Γαλλία σε μια κρίση που ίσως δεν έχει προηγούμενο. Φυσικά, δεν είναι μόνον ότι ο “άνθρωπος για όλες τις δουλειές” του προέδρου και Νο 2 του προεδρικού του γραφείου αρεσκόταν να κακοποιεί αγρίως με τα ίδια τα χέρια του νεαρούς διαδηλωτές (που τυχαίνει να ήταν Έλληνες), ούτε ότι ντυνόταν μπάτσος και διηύθυνε τις επιχειρήσεις των γαλλικών ΜΑΤ. Είναι κυρίως και πριν απ’όλα ότι ο πανταχού παρών 26χρονος Αλεξάντρ Μπεναλλά έκανε όλες αυτές και πολλές άλλες καραμπινάτες παρανομίες ολκής με τις ευλογίες και την κάλυψη του Γάλλου προέδρου καθότι ετύγχανε -τουλάχιστον- ευνοούμενος, κολλητός και μυστικοσύμβουλός του υπεράνω νόμων, ιεραρχιών, θεσμών και λοιπών παραδόσεων της Γαλλικής Δημοκρατίας!(1)

Προς το παρόν, ο συνήθως λαλίστατος κ. Μακρόν που αρέσκεται να συγκρίνεται με τον… Δία, παραμένει εκκωφαντικά σιωπηλός ενώ οι κάθε λογής επιβαρυντικές αποκαλύψεις (βίντεο, φωτογραφίες, μαρτυρίες,...) πέφτουν σαν το χαλάζι, διαψεύδοντας ακαριαία και συνεχώς τα αλλεπάλληλα χονδροειδή ψέμματα των αμήχανων κυβερνητικών αξιωματούχων με τα οποία ο Γάλλος προέδρος προσπαθεί απλώς να κερδίσει χρόνο. Στη γαλλική κυβέρνηση επικρατεί πανικός, τα μέχρι χτες φιλο-μακρονικά ΜΜΕ δείχνουν να μην ποντάρουν πια στη μακροημέρευση του “καθεστώτος-Μακρόν” και τα κόμματα της γαλλικής αντιπολίτευσης πυροβολούν ακατάσχετα τον ένοικο των Ηλυσίων προσβλέποντας ίσως ακόμα και στην πρόωρη έξωσή του! Με άλλα λόγια και κατά κοινή ομολογία, δεν είμαστε ακόμα παρά στην αρχή ενός πολιτικού σεισμού και μιας πρωτόγνωρης θεσμικής κρίσης που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το τέλος της…

Ο Τραμπ, ο Μακρόν και ο… Νέγκρι

Τα βάρη στα χαμηλά και μεσαία στρώματα και οι φοροελαφρύνσεις στις πολυεθνικές… 

Του Γιώργου Ρακκά από την Ρήξη φ. 140

Μπορεί, σε ό,τι αφορά στο πολιτικό τους προφίλ, ο ένας να αυτοπαρουσιάζεται ως η απόλυτη αντίθεση του άλλου. Ο Τραμπ ως εκφραστής της αναδυόμενης δεξιάς δημαγωγίας και ο Μακρόν ως βαρόνος του φιλελευθερισμού. Η πολιτική τους, όμως, ιδίως σε καίρια ζητήματα, όπως αυτό της φορολογίας, είναι πανομοιότυπη!

Στις 14 Δεκεμβρίου 2017, ο Τομά Πικετί, γνωστός στην παγκόσμια κοινή γνώμη από τη συγγραφή της επιδραστικής μελέτης του, Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα, έγραψε ένα άρθρο για τη Λε Μοντ Ντιπλοματίκ, στο οποίο ανέλυσε τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις που προώθησαν σε ΗΠΑ και Γαλλία οι Τραμπ-Μακρόν, για να καταλήξει σ’ ένα εξαιρετικά ανησυχητικό συμπέρασμα: Για πρώτη φορά, ίσως μετά τη… Γαλλική Επανάσταση, δύο από τις ισχυρότερες χώρες του δυτικού κόσμου φλερτάρουν με πολιτικές αντίστροφα προοδευτικής φορολογίας. Δηλαδή, ενός συστήματος που κατανέμει εξόχως άδικα τα φορολογικά βάρη στους μεσαίους και τους χαμηλότερους, επιφυλάσσοντας απίστευτες φοροελαφρύνσεις για τους υπερπλούσιους και τις πολυεθνικές.

Εν τούτω… Πνύκα

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ο Μιτεράν είχε πει κάποτε ότι «πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων». 

Αν είναι έτσι, τότε η διαχείριση που επιφύλαξε το ελληνικό κράτος στο οικουμενικό σύμβολο της Πνύκας ήταν ακριβώς εκείνη που αρμόζει σε ό,τι συμβολίζουν τόσο οι ντόπιοι ταγοί «εθνοσωτήρες»όσο και οι διεθνείς τους σύμμαχοι.

Ο Τσίπρας και σύσσωμο το αστικό πολιτικό προσωπικό της χώρας προσέφεραν ως επικοινωνιακό «ταμπλό βιβάν» την Ακρόπολη σε έναν υπολουδοβίκο γ’ κατηγορίας. 

Παραχώρησαν τον Ιερό Βράχο στον πρώην γενικό γραμματέα και κατοπινό υπουργό του… Ολαντρέου. Σε έναν επενδυτικό τραπεζίτη του οίκου Ρότσιλντ που το μιντιακό κατεστημένο έσπρωξε στη θέση του προέδρου της Γαλλίας. Και που τώρα αυτός, όπως όλοι οι πρόθυμοι πλασιέ των μονοπωλίων που βρέθηκαν πριν από αυτόν στην ίδια θέση -όπως πέρσι ο Ολάντ και προ δεκαετίας ο Σαρκοζί -φρόντισε να συνοδεύσει καμιά 40 εκπροσώπους πολυεθνικών της Γαλλίας που ήρθαν να κάνουν τα «ψώνια» τους στην Ελλάδα…

Ελλάς – Γαλλία – Εργοδοσία…

Του Γεράσιμου Χολέβα

Σήμερα και αύριο η χώρα θα ζήσει με μια «υποχρεωτική» ευφορία επειδή μας επισκέπτεται ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, φέρνοντας – υποτίθεται – πολλά «δώρα» για τον ελληνικό λαό. Θα ακούσουμε ξανά εκείνο το παλιό …σύνθημα:«Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία».

Χαρακτηριστικά είναι, άλλωστε, τα πρωτοσέλιδα των σημερινών εφημερίδων στην Ελλάδα και η ενθουσιώδης τηλεοπτική κάλυψη που γίνεται. Η εφημερίδα «Τα Νέα» αφιερώνει το πρωτοσέλιδο της στον …αυτοκράτορα Μακρόν (δείτε εδώ το πρωτοσέλιδο και θα καταλάβετε μόλις δείτε τη φωτογραφία που συνοδεύει τον τίτλο. «Εμανουέλ Μακρόν στα «Νέα»: «Εμπιστεύομαι τους Έλληνες»»). Η «Καθημερινή», στο ίδιο κλίμα, γράφει για την εφ’ όλης συνέντευξη του Γάλλου προέδρου στην εφημερίδα, υπό τον τίτλο «Μακρόν: Η Γαλλία θα στηρίξει την Ελλάδα στο νέο ξεκίνημα».  Η «Αυγή» μας εξηγεί στο πρωτοσέλιδο της τι σηματοδοτεί η επίσκεψη Μακρόν, υποστηρίζοντας: «Συνεργασία για μια δημοκρατική οικονομική διακυβέρνηση». Στην «Εφημερίδα των Συντακτών» διαβάζουμε στην πρώτη σελίδα: «Μπίζνες αλά γαλλικά – Μεγάλες προσδοκίες από την επίσκεψη του Γάλλου προέδρου».

Είκοσι Αλήθειες για την Μαρίν Λεπέν

Του James Petras, Unz Review

[O αρθρογράφος είναι Ελληνο-Αμερικανός, τέως διπλωμάτης, διεθνώς σεβαστός δημοσιολόγος ευρείας παιδείας και φιλοσοφικής θεώρησης. Στο προκείμενο εκθέτει το επιμελώς αποκρυπτόμενο πρόγραμμα της υποψήφιας για την Προεδρία της Γαλλίας Μαρίν Λε Πεν, προς γνώσιν και κρίσιν -παντός ανθρώπου καλής πίστεως- της ίδιας και της πολυσύνθετης χορωδίας των υβριστών της. Έχει ακόμη πρακτική χρησιμότητα για τους παρεπιδημούντες Γάλλους ψηφοφόρους, αλλά διαρκή και διαφωτιστική(;) για πολλούς παρ ημίν Σόρο-αριστερούς]

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Εισαγωγή: Κάθε μέρα, με απίθανους τρόπους, ηγετικές μορφές από τη δεξιά και την αριστερά, από τον τραπεζικό κόσμο και παριζιάνους διανοουμένους, κατασκευάζουν ιστορίες και προωθούν συνθήματα κατασυκοφάντησης της προεδρικής υποψήφιας Μαρίν Λε Πεν.

Διαστρέφουν το πρόγραμμά της, κολλώντας την ετικέτα «εξτρεμιστική» στη δέσμευσή της υπέρ της τάξης των εργαζομένων και εναντίον του ιμπεριαλισμού. Φόβος και φθόνος για το γεγονός ότι η νέα γυναίκα ηγείται ενός λαϊκού κινήματος έχει εισρεύσει στα αφρίζοντα από σαμπάνια δείπνα των καλεσμένων του Εμμάνουελ «Μάννυ» Μακρόν. Και έχει πολλούς λόγους να ανησυχεί. Η Λε Πεν απευθύνεται στα στοιχειώδη συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας των Γάλλων εργατών, αγροτών, δημοσίων υπαλλήλων, ανέργων και υπο-απασχολούμενων νέων και εργατών σε ηλικία που πλησιάζουν τη συνταξιοδότηση.

New toy

Ανάρτηση από: Jo Di