Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΛΕΒΑΝΗ Μ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΕΛΕΒΑΝΗ Μ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 12 Ιουνίου 2023

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου - Καθηγητής της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας: Στην εκκλησία…«μυρίζει μπαρούτι ξανά»


Της Μαριάνθης Πελιβάνη

Ο Θανάσης Παπαθανασίου είναι αν. καθηγητής της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αθήνας, και διευθυντής του θεολογικού περιοδικού Σύναξη. Ανήκει στη μειοψηφία εκείνη των ανθρώπων της εκκλησίας και της θεολογίας που υψώνουν τη φωνή τους και αναμετρώνται με τον εκκλησιαστικό σκοταδισμό και συντηρητισμό. «Η θεολογία, για να είναι χριστιανική, οφείλει να είναι απελευθερωτική, από τη φύση της» υποστηρίζει και δίνει τη μάχη του κόντρα στον χριστιανικό φονταμενταλισμό. Με αφορμή τις αντιδράσεις που προκάλεσε ο π. Αλέξανδρος Καριώτογλου με τα κορίτσια που ντύθηκαν «παπαδάκια», συζητάμε για το τι δεν πάει καλά στην εκκλησία…

Κύριε Παπαθανασίου ισχύει ότι ο συγκεκριμένος ιερέας, ο οποίος παρεμπιπτόντως λειτουργούσε κι εργαζόταν για την εκκλησία αμισθί, όντας συνταξιούχος εκπαιδευτικός, τέθηκε σε αργία;

Αυτό έχουμε πληροφορηθεί. Το λέω έτσι, διότι, απ’ όσο γνωρίζω, η αργία του ανακοινώθηκε προφορικά, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει η δυνατότητα να ονομαστεί αργία ή... χορήγηση άδειας! Ένα από τα ερωτηματικά εδώ είναι, ποιο είναι το κατηγορητήριο. Η πράξη άλλωστε για την οποία εξεμάνησαν αυτοί που δημιούργησαν το θέμα, είναι κάτι το οποίο γίνεται επί καιρούς πολλούς σε άπειρες Ορθόδοξες εκκλησίες: απλώς υπηρεσία κατά τη θεία Λειτουργία. Ό,τι ακριβώς τα αγόρια παπαδάκια. Ούτε καν την ανάδειξη διακονισσών. Η δική μου εκτίμηση είναι ότι υπόβαθρο όλων αυτών είναι ο βαθύς μισογυνισμός και οι θεολογικές στρεβλώσεις, με τις οποίες έχουμε πολύν δρόμο μπροστά μας. Αλλά καθαυτήν η επίδικη πράξη (αυτό δηλαδή που επισύρει έπαινο ή ποινή) αφορά απλώς την πεπατημένη για τα παπαδάκια. Το συνολικό σκηνικό είναι τέτοιο, ώστε θα μπορούσες ίσως να πιθανολογήσεις ότι κάποιοι επιθυμούν (και μεθοδεύουν;) το ξήλωμα της συγκεκριμένης κοινότητας (ή και παρόμοιων κοινοτήτων), με διάφορα πνευματικά και υλικά συμφραζόμενα. Αν μια τέτοια πιθανολόγηση είναι απλώς φαντασίωση (όπως και εύχομαι) ή έχει βάση, θα το δείξει η πορεία των πραγμάτων. 

Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2016

Τι θα φάμε; Ρώτα την Bayer…

Δεν είναι επιστημονική φαντασία, είναι το μέλλον της διατροφής του πλανήτη

Της Μαριάνθης Πελεβάνη

Η εξαγορά-μαμούθ της Monsanto από την Bayer με τίμημα 66 δισ. δολάρια, είναι η είδηση. Πίσω από την είδηση δημιουργείται το μεγαλύτερο παγκοσμίως μονοπώλιο στους γεωργικούς σπόρους και στη χημική βιομηχανία. Που σημαίνει ότι η απόλυτη εξουσία των πολυεθνικών επιχειρήσεων στο διατροφικό σύστημα είναι γεγονός. Ιστορικό γεγονός. Το μέλλον της διατροφής του πλανήτη θα ανήκει στα λίγα, αλλά μεγάλα και αδίστακτα αφεντικά του. Όπως για παράδειγμα στους «απογόνους» του Fritz Τer Meer – διευθυντή της IG Farben – θυγατρική της η Bayer – η οποία ανακάλυψε και προσέφερε εκτός από την ασπιρίνη και την ηρωίνη ενώ παρασκεύαζε και το θανατηφόρο αέριο που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί στους θαλάμους αερίων, και του John Francis Queeny του φαρμακοβιομήχανου που ίδρυσε το 1901 τη Monsanto, η οποία το 1936 έλαβε μέρος στο περιβόητο Manhatan Project, καρπός του οποίου ήταν η παραγωγή των πρώτων πυρηνικών όπλων και το 1944 παρασκεύασε το γνωστό για τις παρενέργειές του φυτοφάρμακο DDT που κατέστρεφε το φυσικό περιβάλλον, την άγρια ζωή, προκάλεσε εκτεταμένες καρκινογενέσεις σε ανθρώπους για να απαγορευτεί τελικά το 1972. Αυτοί οι αιώνιοι κάτοχοι της εξουσίας πάνω στη μοίρα των πολλών εισβάλλουν, επαναδημιουργούν και θα ελέγχουν την πιο κερδοφόρα από όλες τις αγορές: την αγορά τροφίμων. Σε όλη της την αλυσίδα. Αυτό ακριβώς είναι το μεγαλείο του καπιταλισμού. Να μπορεί η ίδια εταιρεία που ψεκάζει με φυτοφάρμακα που έχουν καρκινογόνες ουσίες τα τρόφιμα, να πουλά ταυτόχρονα τα ακριβά φάρμακα για τη θεραπεία του καρκίνου.

Τρίτη 7 Μαΐου 2013

Απο-ανάπτυξη: μια άλλη πρόταση για την έξοδο από την κρίση

Ούτε ύφεση ούτε ανάπτυξη

Της Μαριάνθης Πελεβάνη


Κι ενώ οι περισσότεροι, σχεδόν απεγνωσμένα, αναζητούν το σχέδιο που θα φέρει ανάπτυξη, μια άλλη πρόταση, μια νέα θεωρία, ένας νέος τρόπος ζωής που προτείνουν ερευνητικά ινστιτούτα, επιστήμονες, στοχαστές και κινήματα πολιτών είναι όχι μόνο γεγονός, αλλά μετατρέπεται σε γενικότερο κοινωνικό πειραματισμό, αναζητώντας διέξοδο από τη σημερινή κρίση.


Η πρόταση της απο-ανάπτυξης είναι απλή: «Μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα χωρίς να χρειάζεται να παράγουμε και να καταναλώνουμε όλο και περισσότερο. Διαχωρίζοντας τις ανάγκες από τις επιθυμίες μας και υιοθετώντας μια εθελούσια ολιγάρκεια, μπορούμε να επιβάλουμε σταδιακά μια σμίκρυνση της οικονομίας, που με σωστή διαχείριση όχι μόνο δεν θα αυξήσει την ανεργία και τη φτώχεια, αλλά θα βελτιώσει την ποιότητα της ζωής μας».
Τρίκαλα-Πήλιο
«Η επιλογή που έχουμε να κάνουμε σήμερα είναι μεταξύ μιας ανεξέλεγκτης ύφεσης και μιας ελεγχόμενης και βιώσιμης απο-ανάπτυξης», μας λένε από τη νεοϊδρυθείσα Κίνηση για την Αποανάπτυξη Τρικαλινών Πολιτών (http://apo koinou.com).