Αρχίζει η αποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων από την Αθήνα και η είσοδος σ' αυτή των πρώτων ελληνικών και συμμαχικών τμημάτων.
Λαέ ελληνικέ, λαέ βασιλιά, λαέ
απελπισμένε
άλλο δεν έχεις πια να χάσεις απ’ τη λευτεριά,
από τον έρωτά σου για τη λευτεριά και για το δίκιο
κι από την άμετρην ευλάβεια πο ’χεις στον εαυτό σου
Λαέ βασιλιά δεν σ’ απειλεί ο θάνατος
στον έρωτά σου είσαι όμοιος, είσαι αγαθός
και το κορμί και η καρδιά σου πεινούν για αιωνιότητα
λαέ βασιλιά, επίστεψες πως το ψωμί σού ανήκε
Και πως σου δίνουν τίμια τ’ άρματα
για να γλιτώσεις
την ίδια σου τιμή, το νόμο σου να ορθώσεις,
μα ω απελπισμένε λαέ μπιστέψου μόνο στ’ άρματά σου
σου τα ’δωσαν για ελεημοσύνη, μα από τούτα πλάσε την ελπίδα
