Ελεγκτικό Συνέδριο: 314.000 απευθείας αναθέσεις κόστους 4,5 δισ. ευρώ σε δύο χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη

Κανόνας πλέον για την κάλυψη των δημοσίων αναγκών είναι οι απευθείας αναθέσεις. Σύμφωνα με την έκθεση που δημοσίευσε το Ελεγκτικό Συνέδριο το μεγαλύτερο ποσοστό των απευθείας αναθέσεων εντοπίζεται στα νοσοκομεία ενώ η συγκεκριμένη διαδικασία δεν διέπεται από διαφάνεια και λογοδοσία. Καθώς δεν αιτιολογείται επαρκώς ο απρόβλεπτος και επείγων χαρακτήρας των αναγκών που καλύπτονται με την προσφυγή στην εν λόγω διαδικασία, «οι αναθέτοντες φορείς ταυτίζουν το «απρόβλεπτο» με το «επείγον».

 Menelaos Myrillas / SOOC

Σύμφωνα με τα στοιχεία, μόνο για τα έτη 2021 – 2022, έγιναν 314.006 συμβάσεις με απευθείας ανάθεση ή με δαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκήρυξης, με το κόστος να ανέρχεται σε σχεδόν 4,5 δισ. ευρώ.

Πρωταγωνιστές και δράστες

Του Θανάση Τσιριγώτη

Εχει γίνει πολύ της μόδας τελευταία –ιδιαίτερα στους κύκλους της νεολαίας και τις φοιτητικές συντροφιές- η κριτική και η πολιτική ενασχόληση σχετικά με το θέμα της ανάθεσης.

Όπου ανάθεση είναι η παραίτηση από την πρωτόβουλη δραστηριότητα και η εναπόθεση σε άλλους του δύσκολου έργου. Ανάθεση είναι να ψηφίζεις απεργία και στην καλύτερη περίπτωση απλώς να την κάνεις ή στη χειρότερη να είσαι απεργοσπάστης. Η θεωρία για την ανάθεση και η συνακόλουθη κριτική της υποτίθεται ότι υπερασπίζεται όχι μόνο το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση του ξεχωριστού πολίτη να παρεμβαίνει ο ίδιος σ’ ό,τι τον αφορά.

Επιπρόσθετα οι υποστηρικτές τής αντι-ανάθεσης στρέφονται και κατά της διαμεσολάβησης, δηλαδή της κατάργησης κάθε ενδιάμεσου πεδίου ή δομής από το υποκείμενο και την πράξη που το αφορά.

Όλα τα παραπάνω «συμμαζεύονται» στο κεφάλαιο «άμεση δημοκρατία», που δοξάστηκε σ’ όλους τους τόνους και σ’ όλες τις «εκκλησίες των πλατειών» τα προηγούμενα χρόνια.

Η ανάθεση και η διαμεσολάβηση ή καλύτερα η άρνησή τους αποτελούν βασικό όπλο όλων όσων με ευκολία βρίσκουν ή εφευρίσκουν επιχειρήματα της μόδας. Να σημειώσουμε για την ιστορία ότι ο κυρίαρχος πυρήνας των παραπάνω βρίσκεται στα γραπτά του Κ. Καστοριάδη και στην προσέγγισή του για την αρχαία Ελλάδα.