Εκλογές 21 Μαΐου 2023: Ανάμεσα στις Louis Vuitton-Original και τις Louis Vuitton-Μαϊμούδες

Του Κλεάνθη Γρίβα

Ο Bertolt Brecht, σχολιάζοντας καυστικά την εξέγερση της 17ης  Ιουνίου 1953 (δύο μήνες μετά τον θάνατο του Στάλιν) κατά την οποία οι εργάτες του Ανατολικού Βερολίνου εξεγέρθηκαν καταγγέλλοντας τους εξοντωτικούς ρυθμούς εργασίας στα εργοστάσια και απαιτώντας την παραίτηση της κομμουνιστικής κυβέρνησης που είχε επιβάλλει η Σοβιετική Ένωση στην Ανατολική Γερμανία, εξέγερση που καταστάληκε με ιδιαίτερη σκληρότητα από τα σοβιετικά στρατεύματα (πράγμα που επαναλήφθηκε το 1956 με την καταστολή της εξέγερσης του λαού της Ουγγαρίας), έγραψε:

Η ΛΥΣΗ

«Μετά την εξέγερση της 17ης Ιουνίου 1953, ο γραμματέας της Ένωσης Συγγραφέων διένειμε φυλλάδια στην Stalinallée.

Σ’ αυτά διαβάζαμε, ότι ο Λαός, από δικό του φταίξιμο έχασε την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης και τώρα μόνο αν διπλασιάσει τις προσπάθειές του θα μπορέσει να την ξανακερδίσει.
Μήπως όμως θα ήταν πιο απλό για την κυβέρνηση, να διαλύσει τον Λαό και να εκλέξει έναν άλλο;»

[Η Stalinallée μετονομάστηκε σε Karl-Marx-Allee το 1961]

Requiem: Στη 1 Μαρτίου 2023 στα Τέμπη – Αύριο, πού; ΚΑΝΕΝΑΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ

Του Κλεάνθη Γρίβα

«Ο Θρίαμβος του Θανάτου που βλέπουμε από εχθές εξοργισμένοι στο Κάμπο Σάντο των Τεμπών είναι έργο του Κράτους».

Γιώργος Βέλτσος, Il Trionfo della Morte

Το Βήμα, 2/3/2023

 

Δεν θα ζητήσω «δικαίωση» για την άδικη, τραγική και υπό διαρκή προαναγγελία εσκεμμένη δολοφονία πενήντα επτά αθώων και ανυποψίαστων υπάρξεων που εξαναγκάστηκαν σε μια πορεία προς τον ουρανό χωρίς επιστροφή – όπως οι κρατούμενοι των ναζιστικών στρατοπέδων εξόντωσης εξαναγκάζονταν στις ανατριχιαστικές πορείες θανάτου κατά τους προθανάτιους σπασμούς του ναζισμού.

Γιατί κανένας θάνατος δεν δικαιώνεται.

Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να απευθυνθώ στους δολοφόνους τους, επαναλαμβάνοντας για λογαριασμό μου την κραυγή συγγενούς του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι της κρατικής νεκροφόρας: «Σκάστε όλοι οι πολιτικοί! Σήμερα ουρλιάζουν οι μανάδες».

Σκάστε επιτέλους, φονιάδες. Πάψτε να υποκρίνεστε «συντριβή» για μια τραγωδία που εσείς προκαλέσατε. Τώρα τον λόγο έχουν μόνο οι απελπισμένες σπαρακτικές κραυγές των γονιών που έχασαν τα παιδιά τους. Που ήταν όλα τους δικά μας παιδιά και όχι δικά σας.

Εσείς δεν χάσατε απολύτως τίποτα. Ποτέ δεν χάνετε τίποτα. Αντιθέτως, κερδίζετε. Στην κοινωνία που την απαξιώσατε ως βόθρο-φέουδό σας, κερδίζετε καταστρέφοντας και κερδίζετε «επιδιορθώνοντας» αυτά που καταστρέφετε. Χωρίς καν να σκέφτεστε ότι οι θάνατοι «δεν επιδιορθώνονται». Το ασήκωτο βάρος τους, αφήνετε να το σηκώσουν άλλοι.

Σε ποια καυτά ερωτήματα δεν απαντούν οι “μεταναστοπατέρες”

Του Κώστα Γρίβα

Το περιστατικό στη νησίδα του Έβρου και οι μαζικές αφίξεις παράνομων μεταναστών στα Κύθηρα επαναφέρουν στην επικαιρότητα το μεταναστευτικό πρόβλημα και το πως αυτό συνδέεται με την ελληνική εθνική ασφάλεια. Αφήνοντας στην άκρη τους “μεταναστοπατέρες”, αξίζει να εστιάσουμε σε όσους καλοπροαίρετα αντιδρούν σε τέτοιες ανησυχίες.

Το βασικό επιχείρημα που προβάλουν είναι ότι η αιτία για τη μαζική παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη είναι η επιθετική πολιτική της Δύσης. Τόσο στο παρελθόν, δια της αποικιοκρατίας, όσο και σήμερα δια των στρατιωτικών επεμβάσεών της, έχει αποδομήσει πολλές χώρες, από τις οποίες έρχονται οι μετανάστες. Οι ευθύνες αυτές φυσικά υπάρχουν. Όμως, η σημερινή αντίληψη περί “ανοιχτών συνόρων” αποτελεί ενιαίο μέγεθος με τις αντιλήψεις που προώθησαν την Αποικιοκρατία, ενώ οι επιθέσεις εναντίον του Ιράκ, της Λιβύης και της Συρίας υποστηρίχθηκαν εν πολλοίς από τους “μεταναστοπατέρες”. Το επιχείρημα είναι γνωστό: σ’ αυτές τις χώρες κυβερνούσαν δικτάτορες και έπρεπε να επιβληθεί η “δημοκρατία” δια των όπλων!

Γιατί το Αιγαίο είναι αμυντικά ενιαίος “θαλασσοχερσαίος” χώρος

Του Κώστα Γρίβα

Είναι ορατή η διεθνής τάσης σήμερα για την de facto μετατροπή της εγγύς θαλάσσιας έκτασης (πέρα των χωρικών υδάτων) σε χώρο άτυπης εθνικής κυριαρχίας. Αυτό ταιριάζει απόλυτα στο Αιγαίο. Το Δίκαιο της Θάλασσας δεν είναι κάτι στατικό και αναλλοίωτο, ωσάν να είχε παραδοθεί από τον Θεό στους ανθρώπους, σαν τις δέκα εντολές και έκτοτε δεν αλλάζει. Το Δίκαιο της Θάλασσας είναι δυναμικό μέγεθος που λαμβάνει υπόσταση ανάλογα με την ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα μέσα στην οποία λειτουργεί.

Πρέπει να θυμηθούμε ότι η νομική βάση της ίδιας της έννοιας των χωρικών υδάτων είναι η στρατιωτική ισχύς. Συγκεκριμένα, η αντίληψη των χωρικών υδάτων διαμορφώθηκε με βάση τον λεγόμενο “κανόνα βολής του πυροβόλου” (cannon shot rule) και στην αρχή ήταν τρία ναυτικά μίλια. Το συγκεκριμένο νούμερο προέκυψε από το γεγονός πως εκείνη την εποχή θεωρείτο ότι αυτό ήταν το αποτελεσματικό βεληνεκές του χερσαίου πυροβολικού εναντίον θαλάσσιων στόχων.

Σε πολύ γενικές γραμμές θα λέγαμε ότι το εύρος των χωρικών υδάτων διαμορφώθηκε με βάση το κατά πόσον χερσαία οπλικά συστήματα μπορούσαν να ασκήσουν αποφασιστική προβολή ισχύος στη θάλασσα. Εν συνεχεία, οι ικανότητες των πυροβόλων βελτιώθηκαν και τα όρια των χωρικών υδάτων αυξήθηκαν στα έξι και αργότερα στα δώδεκα ναυτικά μίλια. Όμως, αυτό το νούμερο βρίσκεται πλέον σε δυσαρμονία με τη σύγχρονη στρατιωτική πραγματικότητα.

Ο ελληνικός εθνομηδενισμός και η “γεωπολιτική του τάφου”

Του Κώστα Γρίβα

Είναι σύνηθες στην Ελλάδα να εκτοξεύονται απαξιωτικές κρίσεις, ακόμα και ύβρεις εναντίον όσων υποστηρίζουν την ανάγκη εφαρμογής εθνοκεντρικής στρατηγικής, άσκησης εθνικά ανεξάρτητης πολιτικής. Υβριστές κρυμμένοι στο διαδίκτυο δεν μας απασχολούν. Αυτός που μας απασχολεί είναι ο εθνομηδενισμός που εκφράζεται από όσους κατέχουν πολιτική ή μιντιακή εξουσία και προωθούν-επιβάλλουν μια μηδενιστική αντίληψη, η οποία συμπυκνώνεται στην ιδέα ότι “η Ελλάδα δεν μπορεί” και βέβαια “δεν μπορεί να πει όχι”.

Αυτές οι απόψεις αποτελούν εκδήλωση μιας επικίνδυνης παθογένειας της σημερινής ελληνικής κοινωνίας, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί ως άτυπος συγκεκαλυμμένος εθνομηδενισμός. Σε πολύ γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Ελλάδα μαστίζεται από δύο είδη εθνομηδενισμού. Ο ένας είναι εμφανής, πιο ειλικρινής. Σε αυτόν υπάγονται οι αντιλήψεις ότι δεν υπάρχει αντικειμενική ιστορική πραγματικότητα παρά μόνον υποκειμενικές ιστορικές “αναγνώσεις”. Ότι τα έθνη, αλλά και οι λαοί, αποτελούν “φαντασιακές κατασκευές”. Ότι τα έθνη-κράτη είναι ξεπερασμένα. Ότι οι συλλογικές ταυτότητες δεν υφίστανται –και δεν πρέπει να υφίστανται– και το μόνο που υπάρχει είναι το άτομο και τα απεριόριστα δικαιώματά του.

Ευρωπαϊκό φιάσκο η "επιχείρηση εμβολιασμός"

Του Κώστα Γρίβα

Η κακή διαχείριση του κορονοϊού από την ΕΕ, από την αρχή του φαινομένου μέχρι σήμερα, μας αναγκάζει να εξαγάγουμε ένα αμείλικτο γεωπολιτικό συμπέρασμα: η ΕΕ δεν είναι απλώς ανεπαρκής. Καταντάει μέχρι και επικίνδυνη. Με την εμφάνιση, λοιπόν, του κορονοϊού, το πρόβλημα θα μπορούσε να έχει περιοριστεί αποφασιστικά, ή ακόμη και να εξαλειφθεί, αν απλώς η ΕΕ έκλεινε εγκαίρως τα σύνορά της με την Κίνα και εν συνεχεία με οποιαδήποτε άλλη χώρα εμφανιζόταν ο ιός.

Οι ευρωπαϊκές ηγεσίες ολιγώρησαν, αποδεικνύοντας ότι δεν έχουν πολιτικά αντανακλαστικά. Οι δε εθνικές κυβερνήσεις απλώς κάθονταν και παρακολουθούσαν παθητικά, αναμένοντας από τις Βρυξέλλες να λύσουν το πρόβλημα. Ενώ είχαν περίπου δύο μήνες στη διάθεσή τους, από την στιγμή που γνωστοποιήθηκε διεθνώς η ύπαρξη του ιού στην Κίνα, δεν έκαναν τίποτε για να προετοιμαστούν.

Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις ουσιαστικά "συνεργάστηκαν" με τον κορονοϊό για την εξάπλωσή του. Αυτό συνέβη στην Ισπανία, με την κυβέρνηση και τις περιβόητες διαδηλώσεις για την Ημέρα της Γυναίκας, οι οποίες λειτούργησαν σαν υπερβόμβες διασποράς του ιού, με τα γνωστά αποτελέσματα εν συνεχεία. Αλλά και όταν η πανδημία εκδηλώθηκε με όλη της την ένταση, οι ευρωπαϊκές ηγεσίες δεν έβαλαν μυαλό. Δεν αξιοποίησαν την τεράστια οικονομική δύναμη της ΕΕ και το ειδικό της γεωπολιτικό βάρος για να περιορίσουν όσο το δυνατόν πιο σύντομα την πανδημία και να απαλλάξουν τις κοινωνίες από την απειλή και τις οικονομίες από τις καταστροφικές επιπτώσεις.

Αυτό που τελικά έκαναν οι ευρωπαϊκές ηγεσίες ήταν να εγείρουν εμπόδια στην υπόθεση ανακάλυψης και παραγωγής του εμβολίου. Έτσι, επιμήκυναν την πανδημία στα ευρωπαϊκά εδάφη για πολλούς μήνες, με ό,τι αποτελέσματα έχει αυτό σε ανθρώπινες απώλειες, στην υγεία του πληθυσμού που μολύνθηκε, αλλά και στην οικονομία.

Όπως φαίνεται πλέον, οι ευρωπαϊκές ηγεσίες είχαν προαποφασίσει να προμηθευτούν κυρίως ευρωπαϊκά εμβόλια. Γι' αυτό και αγόρασαν μικρές ποσότητες από τα εμβόλια των αμερικανικών φαρμακευτικών εταιρειών Pfizer και Moderna, ενώ καθυστέρησαν χωρίς λόγο και την έγκρισή τους. Ούτε λόγος, βέβαια, για τα εμβόλια της "κακής" Ρωσίας και της εξίσου "κακής" Κίνας. Όμως, τα ευρωπαϊκά εμβόλια καθυστερούν, ενώ υπάρχει και το ζήτημα της αποτυχίας.

Η Μύκονος και η ...ανοησία της αγέλης

Του Κώστα Γρίβα

Εδώ και πολλά χρόνια, η Μύκονος και το τουριστικό της μοντέλο αντιπροσωπεύει το πιο παρακμιακό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και το πιο στρεβλό και παθογενές μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης. Η Μύκονος έχει εξελιχθεί σε έναν χώρο εκδήλωσης χυδαίας επίδειξης πλούτου και ναρκισσιστικών συμπεριφορών, σε έναν χώρο όπου συναγελάζεται, συμβιεί και χαριεντίζεται το οργανωμένο έγκλημα με την παρασιτική μεγαλοαστική τάξη.

Την τάξη η οποία πλούτισε τις προηγούμενες δεκαετίες διαγουμίζοντας τον εθνικό πλούτο και το ευρωπαϊκό χρήμα, οδηγώντας την Ελλάδα στην κατάσταση που είναι σήμερα. Κοντά σε αυτούς μαφιόζοι και ολιγάρχες από τις χώρες της πρώην Σοβιετική Ένωσης, Άραβες και Τούρκοι που έρχονται να σκορπίσουν ευρώ και δολάρια, ανταγωνιζόμενοι ο ένας τον άλλο σε χοντροκοπιά και εγωπάθεια. Και φυσικά, ελάχιστο από αυτό το χρήμα βρίσκει τον δρόμο του προς τα κρατικά ταμεία, αφού η φοροδιαφυγή είναι ο κανόνας.

Κορονοϊός: 5 μικρά σημειώματα

Του Κλεάνθη Γρίβα

1. Ο ΚΟΡΩΝΑΪΟΣ ΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ

ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗΣ

ΗΠΑ: ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ	ΚΟΡΟΝΑΪΟΣ (Worldometers)	ΕΠΟΧΙΚΗ ΓΡΙΠΗ
327,2 Εκατ. (2018)		2019-2020 (CDC)
Στοιχεία	31/3/2020	1/10/2019 έως 30/3/2020
ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ	174.697	38.000.000 – 54.000.000
ΘΑΝΑΤΟΙ	3.400	24.000 – 62.000
ΝΟΣΗΛΕΥΘΕΝΤΕΣ	ΩΡΑ 19.27	400.000 – 730.000
	ΣΟΥΗΔΙΑ	ΝΟΡΒΗΓΙΑ
	ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΤΡΟ	ΣΚΛΗΡΑ ΜΕΤΡΑ
Πληθυσμός	10,2 εκατ.	5,3 εκατ.
ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ	4.435	4.605
ΘΑΝΑΤΟΙ	180	36

Worldometers

https://www.worldometers.info/coronavirus/#countries

CDC: Centers for Disease Control and Prenention

(Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων)

https://www.cdc.gov/flu/about/burden/preliminary-in-season-estimates.htm

Συμπέρασμα: Ενημερώνεστε από την πλέον αξιόπιστη τράπεζα πληροφοριών worldometers (που ενημερώνεται διαρκώς σε πραγματικό χρόνο, για την κατάσταση σε όλες τις χώρες του πλανήτη) και όχι από τις υστερικές κραυγές των Μέσω Μαζικής Αποβλάκωσης που δραματοποιούν (και εμπορεύονται) την αρρώστια και τον θάνατο.

Πανδημία πανικού ίσον αποδημία της λογικής

Του Κλεάνθη Γρίβα

Για πρώτη φορά στη διάρκεια της γνωστής Ιστορίας, η ύπαρξη ενός μεταδοτικού νοσήματος προβάλλεται ως λόγος απονέκρωσης της ζωής ολόκληρων κοινωνιών, παρά το γεγονός ότι η θνησιμότητά του υπολείπεται κατά πολύ της θνησιμότητας της γρίπης που μας επισκέπτεται σταθερά κάθε χρόνο. 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ: ΗΜΕΡΕΣ 1938

1. ΑΦΕΤΗΡΙΑΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

2. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΟΡΩΝOΪΟΣ, ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ

3. Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΚΗΝΗ: ΤΟ ΝΕΟ «ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΖΑΡΙ»

4. FOREIGN AFFAIRS: ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ 

5. Ο ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΑΪΟΥ

• ΣΗΜΕΙΟ ΑΦΕΤΗΡΙΑΣ: O Δείκτης Θανάτων     

• ΕΛΛΑΔΑ: Δείκτης Θανάτων 9,3 

• ΙΤΑΛΙΑ: Δείκτης Θανάτων  10,3

6. ΠΟΣΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΡΩΝΑΪΟΣ;

7. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: «ΚΙΝΕΖΟΠΟΙΗΣΗ» ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ; 

ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ

1. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΟΙ: Τί μας λέει η Βιολογία 

2. ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΟΣΟΓΟΝΩΝ ΙΩΝ

3. ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗΣ και ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ 

4. ΦΥΣΙΚΗ ΑΝΟΣΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ 

5. Η ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ «ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΏΝ» ΜΕΛΕΤΩΝ (Dr. John Ioannidis)

6. ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ: ΠΕΡΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ: ΗΜΕΡΕΣ 1938

Βιέννη, 15 Μαρτίου 1938: Διακόσιες πενήντα χιλιάδες παραληρούντων Αυστριακών συνωθούμενοι στην πλατεία του δημαρχείου, ζητωκραυγάζουν εκστατικοί έναν μυστακοφόρο παρανοϊκό που μόλις είχε «καταλάβει» τη χώρα τους, που τους υπόσχεται ότι θα την καταστήσει «παράδεισο». Για να την μετατρέψει σε κόλαση και ερείπια, επτά χρόνια αργότερα.

«Εθνομηδενισμός»: «όχημα» αθώωσης του νεοφιλελευθερισμού…

Του Θύμιου Παπανικολάου

Οι απολογητές του καπιταλιστικού συστήματος, συνακόλουθα και του πλανητικού ιμπεριαλισμού (ο καπιταλισμός στη σημερινή του μορφή) είναι ευρηματικοί στην ταχυδακτυλουργία, προκειμένου να αθωώσουν την καπιταλιστική βαρβαρότητα…
Μία από τις τελευταίες ταχυδακτυλουργίες είναι η υποκατάσταση του νεοφιλελευθερισμού από τον «εθνομηδενισμό»:
Η υποκατάσταση, δηλαδή της βασικής και κυρίαρχης λειτουργίας του ΥΠΕΡ-εθνικού Κεφαλαίου από ένα ιδεολόγημα αυτής της λειτουργίας: «εθνομηδενισμός»!

Οι ταχυδακτυλουργοί, λοιπόν, της καπιταλιστικής κατήχησης διαχωρίζουν τη λειτουργία του καπιταλιστικού οργανισμού (νεοφιλελευθερισμός) από το ιδεολογικό όργανο («εθνομηδενισμός») αυτής της λειτουργίας, ανυψώνουν το «όργανο» σε αυθύπαρκτη οντότητα και στο τέλος, με αυτό το τέχνασμα, τα φορτώνουν όλα στο «ιδεολογικό όργανο», αθωώνοντας τον οργανισμό και τις λειτουργίες που το παράγουν…

Αυτό το τέχνασμα είναι της μόδας σήμερα, διότι πρέπει να επικαλυφτεί και να αποκρυφτεί η καπιταλιστική κακουργία (νεοφιλελευθερισμός), η οποία έχει πάρει επιδημικές και εφιαλτικές διαστάσεις, τόσο με τα «ανοικτά σύνορα» και τις λαθρομεταναστευτικές εισβολές, όσο με την «πανδημία» του κορονοϊού…

Έτσι αντικαθιστούμε το «νεοφιλελευθερισμό» με τον «εθνομηδενισμό» και αθωώνουμε τη βαρβαρότητα της διεθνούς μαφίας του χρήματος, δηλαδή τη βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού: Η κυρίαρχη λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος…

Τι σχέση έχει ο εθνομηδενισμός με τον Covid-19

Του Κώστα Γρίβα

Σοκ έχει προκαλέσει η αδράνεια κυβερνήσεων χωρών όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Μεγάλη Βρετανία, αλλά και άλλων, κατά τη διάρκεια του πολύτιμου τρίμηνου που τους προσέφερε η Κίνα έτσι ώστε να προετοιμαστούν να αντιμετωπίσουν τον Covid-19. Οι ευρωπαϊκές χώρες σπατάλησαν τον πολύτιμο χρόνο που τους προσέφεραν τα δρακόντεια κινεζικά μέτρα μέχρι την αναπόφευκτη και απολύτως προβλέψιμη έλευση του κορονοϊού στην Ευρώπη χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτα. Αυτή η σοκαριστική αδιαφορία οδήγησε στις τραγικές καταστάσεις που ζούμε σήμερα. Ειδικά σε χώρες όπως η Ισπανία είναι τόσο μεγάλο το μέγεθος της αδράνειας που ουσιαστικά μιλάμε για άρνηση κρατικής λειτουργίας.

Όμως, αυτή η αυτοεξάλειψη δεν προέκυψε ως προϊόν παρθενογένεσης αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας πολύχρονης κοινωνικής μηχανικής. Είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας μακράς πορείας αποδόμησης των συλλογικών ευρωπαϊκών ταυτοτήτων. Η αρχή ξεκίνησε με τα έθνη, τα οποία χαρακτηρίστηκαν από ένα πανίσχυρο πλέγμα "διανοουμένων" ως αυθαίρετες "φαντασιακές κατασκευές", δηλαδή σαν κάτι ανύπαρκτο. Η διαδικασία συνεχίστηκε με τους λαούς οι οποίοι επίσης έπρεπε να πάψουν να υπάρχουν. Και η έννοια του λαού, λοιπόν, θεωρήθηκε ως μια συλλογική αυταπάτη γιατί, πολύ απλά, αν τοποθετήσεις τον λαό στη διάσταση του χρόνου μετατρέπεται σε έθνος.

Πως ο διεθνισμός ενός "αριστερού" μπαίνει στην υπηρεσία της διεθνούς των αγορών...

Η πέμπτη παγκόσμια δύναμη - Η διακήρυξη ανεξαρτησίας της Τουρκίας από τη Δύση

Του Κώστα Γρίβα

Δίχως υπερβολές, οι διεθνείς εξελίξεις των τελευταίων ημερών, με πρωταγωνιστή την Τουρκία, δείχνουν ότι η μορφή του διεθνούς συστήματος έχει πραγματοποιήσει ένα κβαντικό άλμα. Κρατώ βέβαια μία επιφύλαξη, μήπως και τυχόν υπάρξουν διορθωτικές ενέργειες από πλευράς των ΗΠΑ, που δεν το θεωρώ πιθανό. Αυτό που συνέβη τις τελευταίες ώρες είναι η ληξιαρχική πράξη θανάτου σε αυτό που θεωρούσαμε ως διεθνές σύστημα ελεγχόμενο από τις ΗΠΑ. Ακόμα και άνθρωποι σαν και εμένα, αλλά και άλλοι συνάδελφοι που θεωρούσαμε δεδομένο ότι βρισκόμαστε σε έναν ξεκάθαρα πολυπολικό κόσμο όπου οι ΗΠΑ ήταν ένας εκ των ισχυρότερων παικτών παγκοσμίως, είχαμε κάνει λάθος.

Από ό,τι φαίνεται, περνάμε από ένα ολιγαρχικό πολυπολικό σύστημα σε ένα πολύ πιο πληθωριστικό. Σε ένα σύστημα στην πραγματικότητα μικρομεσαίων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων και των Αμερικανών, των Ρώσων, των Κινέζων. Κανένας εξ αυτών δεν έχει τη δυνατότητα –δεν μιλάμε πλέον για προθέσεις– να ελέγξει αποφασιστικά τα δρώμενα στον πλανήτη γενικώς και στη γειτονιά μας ειδικότερα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το τραγικό «παιχνίδι» της μνήμης και της λήθης

Ας σκεφτούμε, εάν μπορούμε ακόμη να σκεφτόμαστε  Τα 40 χρόνια της μεταπολιτευτικής κλεπτοκρατίας  και τα 4 χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγέθη ανισότιμα

Του Κλεάνθη Γρίβα

Στην εγχώρια πολιτική σκηνή, τα λάθη του ΣΥΡΙΖΑ, που διαχειρίστηκε την εξουσία τα 4 τελευταία χρόνια (συμβιβασμοί, λάθη, παραλείψεις και συμπεριφορές λόγω εξωτερικών πιέσεων, απειρίας, άγνοιας, βλακείας ή ιδιοτέλειας, κατά περίπτωση) είναι πταίσματα σε σύγκριση με τα ανοσιουργήματα της 40χρονης μεταπολιτευτικής κλεπτοκρατίας, η οποία υιοθέτησε έναν άκρατο φιλελευθερισμό με ό,τι συνεπάγονταν αυτό, εξόγκωση το σπάταλο και παρασιτικό πελατειακό κράτος των «ημετέρων», έκανε ανεπίτρεπτες και σκανδαλώδεις παρεμβάσεις  στην οικονομία που καλύπτονταν από αλόγιστο δανεισμό και δημιούργησε έναν εσμό από ντόπιους «ολιγάρχες», μέσω μιας (υπό κοινοβουλευτικό μανδύα) μεθοδολογίας που εφαρμόστηκε με «επιτυχία» στη μετασοβιετική Ρωσία και τις αποικίες της με τεράστιο ανθρώπινο κόστος.

Εάν αυτή η σκιαγράφηση είναι σωστή, τότε στην εκλογική αναμέτρηση του Ιουλίου 2019, σημαντικό ρόλο θα παίξει το μείγμα της μνήμης και της λήθης που χαρακτηρίζει με ιδιαίτερο τρόπο κάθε πολίτη.

Ο ανθρωπιστής φιλόσοφος Ernst Fischer έκφραζε την αισιοδοξία του ότι «μέσα στο μπουμπουνητό της βλακείας, βουβαίνεται η λογική. Όταν όμως το μπουμπουνητό γίνει τόσο δυνατό σα να βροντούσε κιόλας η καταστροφή, ακούγεται το ψιθύρισμα. Ένα ψιθύρισμα μέσα στα τείχη της εξουσίας. Και την κρίσιμη στιγμή, πολλοί προτιμούν να ακούσουν τη συμβουλή των σκεπτόμενων παρά τη μπουρδολογία του δαιμονισμένου». (Ernst Fischer, Τέχνη και Ανθρωπισμός)

Έξοδος στις αγορές - Ζόμπι-Πολιτικοί και Ζόμπι-Γελωτοποιοί

Του Κλεάνθη Γρίβα

Μετά την τραγική εμφυλιακή περίοδο, η ανθρωπογεωγραφία αυτού του    τόπου πέρασε επιγραμματικά, εν σειρά, από το «Παράγκα η Ελλάς» (Μποστ). το «Καφενείον η Ελλάς», το «Ψυχιατρείον η Ελλάς» (Κ. Καραμανλής», στο «Μπορντέλον η Ελλάς» της δικομματικής κλεπτοκρατίας (1980-2008), στο τραγικό «Η (Ζωή) εν τάφω, η Ελλάς» (2009-2019), στο σημερινό διασκεδαστικό «Ζόμπι η Ελλάς». 

Είναι ωσάν ο ύψιστος, εν ώρα ευθυμίας και θέλοντας ελαφρύνει κάπως το βάρος της τραγωδίας που βίωσε αυτός ο τόπος κατά την τελευταία δεκαετία, επέτρεψε σε αρκετούς από τους πρωταγωνιστές της δικομματικής κλεπτοκρατίας να νεκραναστηθούν και να κυκλοφορούν ανάμεσά μας όχι μόνο ως αμνήμονα ζόμπι-πολιτικοί αλλά και ως αμνήμονα ζόμπι-γελωτοποιοί.

Στο πλαίσιο αυτής της ιλαροτραγωδίας, ενδιαφέρον παρουσιάζει η κριτική που αποτολμούν οι εσχάτως νεκραναστηθέντες στην επιτυχία που είχε η «έξοδος της Ελλάδας στις αγορές» (που επιχειρήθηκε από την παρούσα κυβέρνηση) ύστερα από μια δεκαετία «πολιορκίας», για την οποία δεν ευθύνονταν οι «αγορές» (αυτές έκαναν και κάνουν τη δουλειά τους πάντοτε και αναμφιβόλως προς όφελός τους) αλλά η εγχώρια δικομματική κλεπτοκρατία (που κι αυτή έκανε τη δουλειά της, πάντοτε και αναμφιβόλως προς όφελός της). 

Γιατί είναι ιδεοληψία ο διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας

Του Κώστα Γρίβα

Η πρόσφατη συμφωνία Αρχιεπισκόπου-Πρωθυπουργού αναφορικά με τους «διακριτούς ρόλους» Κράτους-Εκκλησίας και οι αντιδράσεις που προέκυψαν εν συνεχεία, έφεραν ξανά στο προσκήνιο το θέμα του περιβόητου «διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας». Ο εν λόγω στόχος επιδιώκεται από τις ελληνικές ελίτ εδώ και πολύ καιρό, αποτελώντας ένα είδος ιερού δισκοπότηρου για τον «εκσυγχρονισμό» και «εξευρωπαϊσμό» της χώρας.

Εδώ ακριβώς εντοπίζεται το πρόβλημα. Ότι δηλαδή δεν στοχεύει να επιλύσει κάποια υπαρκτή δυσλειτουργία της ελληνικής κοινωνίας, αλλά γιατί «αυτό είναι το σωστό». Και είναι το σωστό γιατί «έτσι έκαναν οι Ευρωπαίοι». Άρα, έτσι πρέπει να κάνουμε και εμείς. Τελεία και παύλα. Στην πραγματικότητα, όμως, ο διαχωρισμός εκκλησιαστικής και πολιτικής εξουσίας προέκυψε για συγκεκριμένους λόγους στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίοι δεν ισχύουν στην περίπτωση της Ελλάδας.

Συγκεκριμένα, τα καθολικά ευρωπαϊκά κράτη όφειλαν να διαχωρίσουν την πολιτική εξουσία από αυτήν του Πάπα, γιατί μόνο έτσι θα γίνονταν Κράτη, δεδομένης της πολιτικής ισχύος του Βατικανού. Η καθολική Ισπανία δεν θα μπορούσε να προωθεί τις εθνικές της στρατηγικές έναντι της ανταγωνιστικής (αλλά επίσης καθολικής) Γαλλίας και το αντίστροφο, αν και στις δύο χώρες η πολιτική εξουσία ήταν συνδεδεμένη με τη θρησκευτική εξουσία, δηλαδή με τον Πάπα.

Έμμεση "Δημοκρατία" ίσον άμεση κλεπτοκρατία...

Του Κλεάνθη Γρίβα

«Είναι πουτάνας γιος, αλλά είναι δικός μας». Πρόεδρος Τρούμαν, 
για τον δικτάτορα της Νικαράγουα Σομόζα 

ΕΞΟΥΣΙΑ ΙΣΟΝ ΔΙΑΦΘΟΡΑ

Υπήρχε, υπάρχει ή θα μπορούσε να υπάρχει «έντιμη εξουσία»; Αναμφίβολα, όχι. 

Η εξουσία είναι πάντοτε ταυτόσημη με τη διαφθορά και ασκείται προς ίδιον όφελος των (κατά κανόνα, ανεπάγγελτων) επαγγελματιών πολιτικών που την διαχειρίζονται.

Από τα ομηρικά έπη μέχρι τις μέρες μας, η εξουσία εμφανίζεται συνώνυμη με την κατάχρηση και τη διαφθορά. Κι όσο πιο ισχυρή είναι η εξουσία τόσο πιο αχαλίνωτη είναι η κατάχρηση και η διαφθορά που εμπεριέχει.

• Κατά τον Όμηρο

Στην «Οδύσσεια», η εξουσία είναι η μυθική Κίρκη που μεταμορφώνει τους λεγόμενους «πολιτικούς άνδρες», με τη μέθη της αρχομανίας («φάρμακα λυγρά») και τη δύναμη της υπεροχής («ράβδω πεπληγυία») σε χοίρους γρυλλίζοντες. (Κ. Σιμόπουλος: Η διαφθορά της εξουσίας, σ. 59).

• Κατά τον Αριστοτέλη

«Η πολιτική διαφθορά δεν είναι ιδιότητα του ατόμου, ένα φυσικό ελάττωμα, αλλά χαρακτηριστικό της εξουσίας, οποιασδήποτε εξουσίας, και παρεπόμενο των αξιωμάτων». (Πολιτικά, 1308b, 14)

Brexit - We Leave - Φεύγουμε

Του Κλεάνθη Γρίβα

«Οι Γερμανοί δεν δείχνουν καμιά προτίμηση στην ειρήνη… Πιο δύσκολα θα πείσεις έναν Γερμανό να οργώσει τη γη και να περιμένει υπομονετικά την ετήσια απόδοση από το να προκαλέσει κάποιον εχθρό και να βραβευτεί με τραύματα. Θεωρεί άτολμο και ποταπό να κερδίζει με ιδρώτα αυτό που μπορεί να αγοράσει με αίμα».

Τάκιτος, 

Ρωμαίος ιστορικός, 1ος αιώνας μ.Χ. (*)

Βρετανία 10 Ιουλίου 1940

• Στις 10 Ιουλίου 1940, η Βρετανία κατάφερε ένα συντριπτικό πλήγμα στο Τρίτο Ράιχ, κρατώντας την ναζιστική στρατιωτική μηχανή έξω από το έδαφος της (η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που πέτυχε ένα τέτοιο άθλο), πράγμα που έδωσε την ευκαιρία και το χρόνο για να ενεργοποιηθούν οι μηχανισμοί που θα επέτρεπαν την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο (Δεκέμβριος 1941), με την οποία σηματοδοτήθηκε η αρχή του τέλους της των ηγεμονικών ονείρων και της ύπαρξης του ναζιστικού Τρίτου Ράιχ.

Η ναζιστική Γερμανία κατασπάραξε γοργά και με άνεση το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης: Ενσωμάτωσε την Αυστρία (1938), κατέλαβε και διέλυσε την Τσεχοσλοβακία (Μάρτιος 1939) και την Πολωνία (Σεπτέμβριος 1939), υπέταξε την Δανία και τη Νορβηγία (Απρίλιος-Μάιος 1940) και έκανε στρατιωτικό περίπατο στο Βέλγιο και τη Γαλλία (Ιούνιος 1940).

Ο ψυχίατρος Κλεάνθης Γρίβας μιλά για τον ανιστόρητο «ιστορικό» Αντώνη Λιάκο, για το Έθνος-Κράτος, για την διαχείριση του καπιταλισμού από την νεοσημιτική ΣΥΡΙΖΟαριστερά!

Απολαυστικός! (ηχητικό)!

Γλαφυρός ο Κλεάνθης Γρίβας για το διάλογο για την παιδεία υπό τον καπιταλιστή διεθνιστή (2,5 βιβλία Ιστορίας) Αντώνη Λιάκο! Για την αναγκαιότητα του Έθνους-Κράτους ως μορφή ουσιαστικής μορφοποίησης της έννοιας του πολίτη, για την πραγματικότητα της θρησκείας, για τα ιδεολογήματα του ΣΥΡΙΖΑ και την διαχείριση του καπιταλισμού σε νεοσημιτική επανάληψη. Για το κεφάλαιο που δεν έχει πατρίδα σ’αντίθεση με τους εργάτες που αναγνωρίζουν και έχουν πατρίδα….τι έγινε; χάλασε κι ο Γρίβας;

Τρομοκρατία: Το υπερόπλο της Δύσης

Του Κλεάνθη Γρίβα

«Θα πρέπει να επιτεθείτε στους πολίτες, σε άνδρες, γυναίκες, παιδιά, αθώους ανθρώπους που δεν έχουν καμιά σχέση με τα διάφορα πολιτικά παιχνίδια. Ο λόγος είναι απλός: Πρέπει να αναγκαστεί το κοινό να στραφεί στο κράτος απαιτώντας μεγαλύτερη ασφάλεια». 

Αυτός ήταν ο στόχος της αμερικανο-νατοϊκής τρομοκρατικής Επιχείρησης Stay Behind που αιματοκύλησε τη Δυτική Ευρώπη τον τελευταίο μισό αιώνα: Μια μακριά συγκεκαλυμμένη επιχείρηση μαζικής τρομοκρατίας και εξαπάτησης των πληθυσμών των Δυτικών χωρών που καθοδηγήθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες της Δύσης. Εκατοντάδες αθώοι άνθρωποι δολοφονήθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν με βομβιστικές και άλλες τρομοκρατικές επιθέσεις σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, τραίνα, σουπερμάρκετ, πάρκα, καφετέριες και γραφεία. Όλες αποδίδονται αρχικά στην Αριστερά ή σε κάποιο (πραγματικό και διαβρωμένο ή κατασκευασμένο) «ανατρεπτικό» γκροπούσκουλο και όλες αποδεικνύονται στη συνέχεια έργο πρακτόρων των αμερικανικών, ΝΑΤΟϊκών μυστικών υπηρεσιών και των «εθνικών» παραρτημάτων τους σε κάθε χώρα.