Ελευθερία ή ασφάλεια

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Δύο έννοιες που κουβαλάνε μεγάλους αγώνες για να μπορέσουν να εδραιωθούν και να γίνουν κτήμα της κοινωνίας μας

Το δίπολο ελευθερία και ασφάλεια, αντί να είναι συμπληρωματικό, τίθεται συχνά ως αντιθετικό. Η συζήτηση δεν είναι τωρινή, απλά τώρα παίρνει έναν χαρακτήρα επιτακτικότητας. Δεν φιλοδοξούμε να προσθέσουμε ένα θεωρητικό σημείωμα της νομικής επιστήμης, αλλά να καταθέσουμε έναν προβληματισμό με τις προσλαμβάνουσες του απλού πολίτη.

Για την ελευθερία ο λόγος είναι απλός. «Παρά το ελεύθειν όπου ερά τις», δηλαδή «να πηγαίνει κάποιος εκεί όπου αγαπάει/επιθυμεί». Χωρίς εμπόδια, εσωτερικά ή εξωτερικά. Με μόνη οριοθέτηση τον σεβασμό στην ελευθερία του άλλου. Γι’ αυτό λέμε συχνά «η ελευθερία σου σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του διπλανού σου». Είναι μια έννοια που, το σημερινό περιεκτικό της νόημα, σηματοδοτείται κυρίως από τον διαφωτισμό.

Για την ασφάλεια, η προστασία από κάθε κίνδυνο, μοιάζει επαρκής ερμηνεία. Το στερητικό «α» είναι που δίδει τη σιγουριά και τη βεβαιότητα για να μην κάνουμε κάτι λάθος, να μην πέφτουμε, να μην κινδυνεύουμε.

Ανθρώπινα Δικαιώματα Και Ασφαλειοποίηση: Η Περίπτωση Του Μεταναστευτικού Ζητήματος

Του Γιώργου Σκούρτη

Στη σημερινή εποχή είναι ευρέως διαδεδομένο το γεγονός ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου απολαμβάνουν νομιμοποίηση και λαμβάνονται υπόψιν από την πλειοψηφία των κρατών ανά τον κόσμο, περισσότερο από ποτέ. Οι συνθήκες διαβίωσης του ανθρώπου, οι υποχρεώσεις του κράτους προς αυτόν αναφορικά με τον σεβασμό, την ασφάλεια και την προσωπική ανάπτυξή του, έχουν εδραιωθεί και αναπτύσσονται διαρκώς.

Ωστόσο οι σύγχρονοι, ταχύτατοι ρυθμοί της ζωής, και οι εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα διεθνώς συντελούν σε μεταβολές με σημαντικό αντίκτυπο στη ζωή των ανθρώπων και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα πράγματα δεν είναι θετικά σε απόλυτο βαθμό, όπως θέλουμε να τα παρουσιάζουμε ή όπως μας παρουσιάζονται. Συνεπώς, παρά τις προσπάθειες για τη διατήρηση και την περαιτέρω εγκαθίδρυση των δικαιωμάτων του ανθρώπου, οι παραβιάσεις τους πληθαίνουν όλο και περισσότερο, και τα αποτελέσματα των παραβιάσεων αυτών δημιουργούν ένα περιβάλλον αστάθειας και ανισορροπίας.

Ανοίγουν επίσημα από σήμερα οι φάκελοι πολιτικών φρονημάτων

Ανοίγουν και επίσημα από σήμερα οι πόρτες του αρχείου της Ελληνικής Αστυνομίας, με τους φακέλους πολιτικών φρονημάτων, καθώς ορίστηκε από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, η αρμόδια υπηρεσία που θα παραλαμβάνει στο εξής τα αιτήματα πολιτών που έχουν έννομο συμφέρον και ενδιαφέρονται να δουν το περιεχόμενο τους.

Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τόσο οι ίδιοι οι καταγεγραμμένοι στο παρελθόν για την πολιτική τους δράση, οι συγγενείς τους, αλλά και όσοι θέλουν να αποκομίσουν στοιχεία για ιστορική έρευνα.

Υπάρχει, ωστόσο, μια διαδικασία και κάποιες αυστηρές προϋποθέσεις για την πρόσβαση, που αφορούν κυρίως σε ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, για άλλα πρόσωπα που αναφέρονται στους φακέλους.

Όταν για «ασφάλεια», παραχωρείς ελευθερία…

«Όσοι θυσιάζουν στοιχειώδεις ελευθερίες για λίγη ασφάλεια, δεν αξίζουν ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια.»

Χιλιοειπωμένη φράση. Τόσο που έχει χάσει το νόημά της πια, δυστυχώς. Και αυτό είναι εύκολο να το εξηγήσεις, αφού οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης.

Η χρήση του φόβου ως εργαλείο
Συγχρόνως, η χρήση του φόβου ως εργαλείο άσκησης πολιτικής, είναι κάτι παλιό. Τα ΜΜΕ και ιδίως η τηλεόραση χρησιμοποιούνται ως μέσο διασποράς φόβου. Σύμφωνα με τον BarryGlassner, καθηγητή κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, υπάρχουν τρεις τεχνικές έγερσης φόβου. Αυτές είναι η επανάληψη, το μη κανονικό να μετατρέπεται σε κανονικό και ο αποπροσανατολισμός. Με τη χρήση αυτών των τεχνικών, κάποιος, με τη χρήση των ΜΜΕ, μπορεί να δημιουργήσει φόβο και άγχος στο ευρύτερο κοινό και να στρεβλώσει το δημόσιο λόγο.