Το CO2 και οι μύθοι των "πράσινων" αλόγων...

Του Προκόπη Μπίχτα

Οι πανέξυπνοι διανοούμενοι, "επιστήμονες", "ηγέτες", προβεβλημένοι και μη δημοσιογράφοι σε ολόκληρη την Ευρώπη επί δεκαετίες είχαν τρελάνει τους υπηκόους τους με τα παραμύθια της όξινης βροχής, των εκπομπών των ρύπων και ιδιαίτερα του διοξειδίου του άνθρακα, τα οποία δήθεν υπερθέρμαιναν τον πλανήτη! Έδειχναν φωτογραφίες με ξερές εκτάσεις των ερήμων της Αφρικής(!), πάγους να λιώνουν, πιγκουίνους και πολικές αρκούδες να υποφέρουν από την ζέστη(!) και πληθυσμούς που θα γίνουν πρόσφυγες της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής! Σαν κερασάκι ανακάλυψαν και την αξιοθρήνητη Γκρέτα Τούμπεργκ και την επιστράτευσαν για να πείσει την δίποδη πανίδα του πλανήτη, δηλαδή το μέρος της ανθρωπότητας που είναι έτοιμο να πειστεί για οτιδήποτε, αρκεί να βγει για λίγο από την χρόνια χαύνωσή του. Έτσι ανακάλυψαν την "πράσινη ανάπτυξη", η οποία θα μας έσωζε όλους!

Η επιστήμη, στην οποία δήθεν προσκυνούν οι "ηγέτες", φώναζε διαρκώς ότι όξινη βροχή πέφτει στην Γη επί εκατομμύρια χρόνια, το διοξείδιο του άνθρακα είναι αναγκαίος όρος για την ζωή και δεν συνδέεται καθόλου με την αύξηση της θερμοκρασίας, και ότι η Γη προχωρεί σε πτώση της μέσης θερμοκρασίας κατά 1,7%, που σημαίνει ότι προχωρεί σε μακρά περίοδο μεγάλου ψύχους! Σε αυτό συνηγορούν επί χρόνια φωτογραφίες και επίσημες ανακοινώσεις της NASA.

Ο σκοπός του ελληνικού μπλοκ εξουσίας ποιός είναι άραγε;

Του Προκόπη Μπίχτα

Όταν από τον Σεπτέμβριο του 1940 μέχρι τον Μάιο του 1941 το Λονδίνο βομβαρδιζόταν ανελέητα από την Λουφτβάφφε, λειτουργούσαν κανονικά οι παμπ, τα θέατρα, οι κινηματογράφοι, οι αίθουσες συναυλιών, οι αθλητικοί χώροι και κάθε χώρος συνάθροισης των πολιτών. Οι σταθμοί του μετρό είχαν μετατραπεί σε οργανωμένα καταφύγια, όπου καλύπτονταν οι βασικές ανάγκες (τροφή, νερό, καθαριότητα, δημόσια και ατομική υγιεινή, σκεπάσματα, φάρμακα κ.λ.π.) ενώ κάθε τόσο αυτοσχέδιες ορχήστρες έπαιζαν μουσική. 

Η βιβλιοθήκη του Westminster προσέφερε 2.000 βιβλία και οργάνωνε εκπαιδευτικά προγράμματα για τα παιδιά και τους ενήλικες που βρίσκονταν στις στοές. Την ίδια ώρα καλλιτέχνες από το σωματείο τους (ENSA – Entairtainments National Service Association) οργάνωναν μικρές συναυλίες για να τονώσουν το ηθικό των φοβισμένων κατοίκων του Λονδίνου.

Στις αεροπορικές επιθέσεις της ναζιστικής Γερμανίας σκοτώθηκαν περισσότεροι από 45.000 άμαχοι, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες έμειναν άστεγοι. Κατά μέσο όρο σε κάθε βομβαρδισμό η γερμανική αεροπορία, έριχνε 50.000 τόνους εκρηκτικών. Όμως το ηθικό των πολιτών διατηρήθηκε υψηλό και κατάφεραν να ξεπεράσουν την λαίλαπα.

Το όπλο της υποδούλωσης

Του Προκόπη Μπίχτα

Kυρ. Μητσοτάκης στους Financial Times 5/7/2020: Θα προωθήσουμε ως δικά μας τα σκληρά τροϊκανά μνημονιακά μέτρα. 

Σήμερα το όπλο της υποταγής των οικονομικά ασθενέστερων ευρωπαϊκών χωρών στις περισσότερο ανεπτυγμένες, και ιδιαίτερα στο γερμανικό Ράιχ, είναι το ευρώ.

Το ευρώ δεν είναι χρήμα που αντιστοιχεί σε χρυσό ή στα εμπορεύματα που παράγονται στην κοινωνία ούτε απλά το γενικό ισοδύναμο της ανταλλακτικής αξίας των εμπορευμάτων, αλλά είναι ένα μέσον για την δημιουργία χρέους και την συντριβή των χωρών με χαμηλό και μέσο επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης. Είναι μέσον για την οικονομική και πολιτική υποδούλωσή τους.

Το ευρώ ως νόμισμα δεν είναι αξιόγραφο, δηλ. αποδεικτικό αξίας, αλλά χρεόγραφο, δηλ. αποδεικτικό χρέους. Στηρίζεται σε ένα οικονομικό κατασκεύασμα που λέγεται fiat money, δηλαδή έχει αξία μόνο και μόνο επειδή το είπε η ΕΕ! Ένα νόμισμα των 50 ευρώ δεν αντικατοπτρίζει ισόποση αξία, αλλά χρέος 50 ευρώ συν τον τόκο προς τον εκδότη.

Το ευρώ παράγεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και διανέμεται στις τράπεζες των χωρών της ευρωζώνης σαν δάνειο με επιτόκιο. Αυτές με τη σειρά τους το δανείζουν στα κράτη με μεγαλύτερο επιτόκιο. Δηλαδή από την πρώτη στιγμή που το παίρνει κάποιος στα χέρια του είτε πρόκειται για τράπεζα είτε για κράτος είναι χρεωμένος και, μάλιστα έχει αποδεχθεί το χρέος του, ακριβώς όπως όταν δανείζεται από ένα τοκογλύφο.

Ο μαλάκας ποτέ δεν πεθαίνει!

Του Προκόπη Μπίχτα

Αναπνέουν κυάνιο, διοξίνες, μονοξείδιο του άνθρακα και Κύριος οίδε τι άλλα δηλητήρια...

Τρώνε και ταΐζουν τα παιδιά τους με του κόσμου τα τοξικά απόβλητα.

Πίνουν και ποτίζουν τα παιδιά τους με αλουμίνιο, χαλκό, αμίαντο και ούτε ξέρουν τι άλλο.

Κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους.

Στέλνουν τα παιδιά τους σε σχολεία-αποβλακωτήρια.

Τους κόβουν τα φάρμακα.

Αν χρειαστούν νοσοκομείο, πηγαίνουν σε προθαλάμους νεκροτομείων.

Τους κόβουν τους μισθούς.

Στο «καλό» και μην μας γράφεις…

Του Προκόπη Μπίχτα

Κανένας ποτέ δεν πρόδωσε ένα Δημοψήφισμα. 

Κανένας ποτέ δεν κορόιδεψε τόσο πολύ και με τέτοιο θράσος έναν λαό. 

Κανένας ποτέ δεν έκαμψε τόσο απόλυτα το φρόνημα ενός λαού. 

Κανένας ποτέ δεν βύθισε έναν ολόκληρο λαό στην απελπισία και την κατάθλιψη. 

Κανένας ποτέ δεν οδηγούσε τρεις ανθρώπους κάθε μέρα στην αυτοκτονία. 

Κανένας ποτέ δεν διέγραψε απόλυτα τους αγώνες και τις κατακτήσεις γενεών. 

Φόβος, άγχος, πείνα: Μέσα καθυπόταξης των λαών

Του Προκόπη Μπίχτα

Σύμφωνα με την επιστήμη της ψυχοπαθολογίας ο φόβος είναι ένα αίσθημα με εντοπισμένη αιτία. «Φοβάμαι το αεροπλάνο», «φοβάμαι το κενό», «φοβάμαι το λιοντάρι» κ.λ.π. Μόλις παρουσιαστεί το αίτιο του φόβου, ο οργανισμός τίθεται σε ετοιμότητα: εκκρίνεται αδρεναλίνη, οι καρδιακοί παλμοί αυξάνονται, οι αισθήσεις οξύνονται, η κούραση εξαφανίζεται. Για μια στιγμή ή για περισσότερη ώρα το άτομο καταπλήσσεται, δηλ. ακινητοποιείται στη θέση του, «παγώνει». Αυτό είναι μια αντίδραση που έρχεται από τα πανάρχαια χρόνια, όταν ο άνθρωπος «πάγωνε» στη θέση του, στη θέα ενός επικίνδυνου θηρίου ώστε να μη γίνει αντιληπτός. Μόλις περνούσε η στιγμή της καταπληξίας, ο άνθρωπος το έβαζε στα πόδια ή αμυνόταν όταν ήταν αποκλεισμένη κάθε οδός διαφυγής. Η άμυνά του ήταν σπασμωδική, χωρίς σχέδιο και είχε σαν σκοπό περισσότερο να βρει τρόπο να ξεφύγει και λιγότερο να τρέψει το θηρίο σε φυγή, ή να το σκοτώσει. 

Όταν η έκκριση της αδρεναλίνης ξεπερνάει ορισμένο όριο η καρδιά δεν αντέχει και επέρχεται ο θάνατος («πέθανε από φόβο»). 

Η πρόκληση φόβου στους λαούς έχει πολύ σημαντικό ρόλο στη διατήρηση των εκμεταλλευτικών καθεστώτων. Ο φόβος της αστυνομίας, του στρατού, της σύλληψης, του χτυπήματος έχει σαν σκοπό τον εκφοβισμό και την αδρανοποίηση των καταπιεσμένων. Οι σειρήνες στην διαδήλωση, οι καπνοί, οι χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, τα χημικά, τα χτυπήματα από τους αστυνομικούς, οι προσαγωγές και οι συλλήψεις αποσκοπούν στο να διαλύσουν τους συμμετέχοντες λόγω του φόβου που προκαλούν και να τους αποθαρρύνουν από το να συμμετέχουν στην επόμενη διαδήλωση. Τα ΜΜΕ αναλαμβάνουν τον ρόλο να σπείρουν τον φόβο στους τηλεβλεψίες και να καταστείλουν τυχόν πρόθεσή τους να συμμετέχουν σε τέτοιου είδους δράσεις δείχνοντας συνεχώς, για μέρες και νύχτες εικόνες βίας και καταστροφής. 

Εδώ Πολυτεχνείο

Του Προκόπη Μπίχτα

Το Πολυτεχνείο δεν είναι τα 20-30 άτομα που εξαργύρωσαν την συμμετοχή τους για χρήματα και αξιώματα. Δεν είναι ούτε οι «300 προβοκάτορες του Ρουφογάλη», ούτε οι πράκτορες που είχαν γεμίσει την Αθήνα τότε, ούτε οι σημερινοί «αριστεροί» και «επαναστάτες» κάθε απόχρωσης και εκδοχής που παπαγαλίζουν δοτά και πληρωμένα συνθήματα, εντελώς άσχετα με τα συνθήματα του Πολυτεχνείου. Δεν είναι ούτε οι καναπεδάκηδες που «φιλοσοφούν» και κριτικάρουν σε μόνιμη βάση τους πάντες και τα πάντα για να δικαιολογήσουν την αδράνεια και την αποχή τους από κάθε κοινωνικό αγώνα.

Το Πολυτεχνείο είναι ο πόθος του λαού για ελευθερία, δημοκρατία και ευημερία για όλους. Είναι εκείνοι που κλείστηκαν μέσα στο κτίριο και το προαύλιο και δεν ζήτησαν προβολή και ανταλλάγματα. Είναι εκείνοι που πετούσαν φαγητό και φάρμακα επάνω από τα κάγκελα. Είναι εκείνοι που δολοφονήθηκαν κι εκείνοι που βασανίστηκαν στα μπουντρούμια της ΕΑΤ-ΕΣΑ και της Ασφάλειας. Είναι εκείνα τα εκατομμύρια που άκουγαν το ραδιόφωνο κι έτρεχαν τα ξημερώματα για να διαβάσουν τις πρωϊνές εφημερίδες και βούρκωναν. Είναι τα εκατομμύρια που γέμισαν αγωνία και ελπίδα. Είναι αυτοί που έτρεχαν στους δρόμους και χτυπούσαν τις πόρτες ζητώντας να μάθουν «κάτι παραπάνω». Σήμερα είναι αυτοί που ακολουθούν το σύνθημα Ψωμί-Παιδεία- Ελευθερία χωρίς να χρειάζονται αναλύσεις και του δίνουν νόημα με την δράση τους όπου και όπως μπορούν, όπου υπάρχουν φτωχοί, πεινασμένοι, ξεχασμένα παιδιά, παρατημένα ορφανά και ξεσπιτωμένοι.

Παραμύθι χωρίς τέλος

Του Προκόπη Μπίχτα

Παρά τα παχιά λόγια, τους διθυράμβους και τα πλατιά χαμόγελα των κυβερνητικών στελεχών, στις 21 Αυγούστου η Ελλάδα δεν βγαίνει από τα μνημόνια. Απλώς, στις 21 Αυγούστου παίρνει από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας την τελευταία δόση ύψους 15 δισ. ευρώ, του δανείου που είχε ζητήσει η κυβέρνηση τον Σεπτέμβριο του 2015, συνολικού ύψους 61.9 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με το καταστατικό του ΕΜΣ, η Ελλάδα, αφού δανειοδοτήθηκε απ’ ευθείας από αυτόν, δέχθηκε αυτόματα ότι το χρέος της είναι βιώσιμο, παραιτήθηκε αυτόματα από κάθε δικαίωμα στην άσκηση δικής της οικονομικής πολιτικής, παραιτήθηκε από την δημόσια περιουσία της και δεν μπορεί να αποφασίσει οτιδήποτε, έστω ασήμαντο, χωρίς την έγκριση αυτού του οργανισμού. Για την ακρίβεια, δεν μπορεί καν να φέρει για συζήτηση στην Βουλή οποιοδήποτε νομοσχέδιο, αν δεν το εγκρίνει το Δ.Σ. του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας!!!

Επίσης η χώρα, δεν μπορεί να υπαναχωρήσει σε οτιδήποτε, δεν μπορεί να πετύχει οποιαδήποτε ξεχωριστή συμφωνία και δεν μπορεί να προσφύγει στα διεθνή δικαστήρια, δηλαδή δεν έχει το δικαίωμα δικαστικής προστασίας για οποιοδήποτε ζήτημα την αφορά σχετικά με δάνεια.

Παραμύθι χωρίς τέλος

Του Προκόπη Μπίχτα

Παρά τα παχιά λόγια, τους διθυράμβους και τα πλατιά χαμόγελα των κυβερνητικών στελεχών, στις 21 Αυγούστου η Ελλάδα δεν βγαίνει από τα μνημόνια. Απλώς, στις 21 Αυγούστου παίρνει από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας την τελευταία δόση ύψους 15 δισ. ευρώ, του δανείου που είχε ζητήσει η κυβέρνηση τον Σεπτέμβριο του 2015, συνολικού ύψους 61.9 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με το καταστατικό του ΕΜΣ, η Ελλάδα, αφού δανειοδοτήθηκε απ’ ευθείας από αυτόν, δέχθηκε αυτόματα ότι το χρέος της είναι βιώσιμο, παραιτήθηκε αυτόματα από κάθε δικαίωμα στην άσκηση δικής της οικονομικής πολιτικής, παραιτήθηκε από την δημόσια περιουσία της και δεν μπορεί να αποφασίσει οτιδήποτε, έστω ασήμαντο, χωρίς την έγκριση αυτού του οργανισμού. Για την ακρίβεια, δεν μπορεί καν να φέρει για συζήτηση στην Βουλή οποιοδήποτε νομοσχέδιο, αν δεν το εγκρίνει το Δ.Σ. του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας!!!

Επίσης η χώρα, δεν μπορεί να υπαναχωρήσει σε οτιδήποτε, δεν μπορεί να πετύχει οποιαδήποτε ξεχωριστή συμφωνία και δεν μπορεί να προσφύγει στα διεθνή δικαστήρια, δηλαδή δεν έχει το δικαίωμα δικαστικής προστασίας για οποιοδήποτε ζήτημα την αφορά σχετικά με δάνεια.

Ευαισθησίες και τ' αυγά του Καράμπελα

Του Προκόπη Μπίχτα

Κάθε τόσο δημοσιεύονται στα ΜΜΕ φωτογραφίες πληγωμένων και νεκρών παιδιών από τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή.

Όλοι ξέρουν ότι ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή μαίνεται. Μαίνεται και στην Αφρική. Μαίνεται και στην Ουκρανία, αν και χαμηλότερης έντασης. Όλοι ξέρουν ότι στους πολέμους υποφέρουν και σκοτώνονται άντρες, γυναίκες και παιδιά. Όλοι ξέρουν τον πόνο και την συμφορά. Όμως, οι περισσότεροι αδιαφορούν με την ηλιθιότητα του ζώου που νομίζει ότι δεν το αφορά ό,τι συμβαίνει έξω από το παχνί του. Αδιαφορούν επειδή τα αντανακλαστικά τους έχουν αμβλυνθεί τόσο πολύ που είναι ανίκανοι να αισθανθούν και, ακόμα περισσότερο να δράσουν. Το φιλοθεάμον κοινό περιμένει κάποια εικόνα ματωμένου παιδιού για να σοκαριστεί, να τρέξει λίγη αδρεναλίνη στο νερωμένο αίμα του, να νοιώσει, επιτέλους, «κάτι» και να δακρύσει, μέχρι να πέσει η επόμενη εικόνα με το σελέμπριτι ξέκωλο να πλατσουρίζει στη Μύκονο, που πλένει τα πόδια της η Καϊλή. Το κοινό σοκάρεται και δακρύζει όπως το κάνει με το δράμα των πρωταγωνιστών στο αγαπημένο του σήριαλ, μέχρι να πέσουν οι διαφημίσεις για να «ξεσκάσει» από το ψυχοπλάκωμα. Ο θρίαμβος της αναισθησίας, της υποκρισίας και του κρετινισμού σε όλο του το μεγαλείο!

Όμως η άρχουσα τάξη και τα όργανά της ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν, αφού κατέχουν άριστα την ικανότητα της χειραγώγησης και αποβλάκωσης των μαζών.

Ρ. Μαντέλ: Ο πατέρας του ευρώ μιλάει για το παιδί του

Του Προκόπη Μπίχτα

Η άποψη ότι το ευρώ είναι ένα τσίγκινο νόμισμα που έχει την ιδιότητα του χρήματος μόνο ως μέσου κυκλοφορίας των εμπορευμάτων και γενικού ισοδύναμού τους είναι διαδεδομένη όχι μόνο ανάμεσα σε ρηχούς αναλυτές, αλλά και σε πολιτικές δυνάμεις από τις οποίες θα περίμενε κάποιος κάτι διαφορετικό. Το βασικό αγοραίο επιχείρημα στο δίλημμα «ευρώ ή εθνικό νόμισμα» είναι ότι, αν δεν έχεις χρήματα, είτε ευρώ υπάρχει είτε εθνικό νόμισμα είναι το ίδιο.
Ο πατέρας του ευρώ Ρόμπερτ Μαντέλ, είχε αποκαλύψει δημόσια από το 2012 ακόμα, με περισσό θράσος και αλαζονεία, το λάθος αυτής της άποψης, μιλώντας για τις αυταρχικές, βίαιες πολιτικές και την εξαθλίωση που είναι συσσωματωμένες σε αυτό το τσίγκινο νόμισμα. Αυτό σημαίνει ότι οι συνέπειες της επιβολής του ευρώ ως ελληνικό νόμισμα ήσαν γνωστές σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις πριν από πολλές δεκαετίες κι όμως το προώθησαν, ή δεν αντέδρασαν στην θέσπισή του, που είναι το ίδιο.

Η ιδέα ότι το ευρώ έχει αποτύχει είναι επικίνδυνα αφελής. Το ευρώ κάνει ακριβώς ό,τι ο δημιουργός του και το πλούσιο 1% της γης προέβλεψαν και σχεδίασαν να κάνει.
Ο αρχιτέκτονας της «οικονομίας της αγοράς» (supply-side economics) Ρόμπερτ Μαντέλ, νομπελίστας, πρώην καθηγητής του Πανεπιστημίου του Σικάγο, πρώην οικονομικός σύμβουλος του ΟΗΕ, του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Υπ. Οικονομικών των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και άλλα, είναι αυτός που είχε κάνει το προσχέδιο ενός κοινού νομίσματος για την ΕΟΚ, αφού ολοκλήρωσε την έρευνά του για τα νομίσματα και τις συναλλαγματικές ισοτιμίες.
Η δεισιδαιμονική πίστη του Μαντέλ στην ελευθερία της αγοράς ενέπνευσε την οικονομική πολιτική του Ρήγκαν, γνωστή ως «Ρηγκανόμικς» (ο πατέρας Τζωρτζ Μπους την χαρακτήρισε «Βουντουνόμικς») και το δόγμα του έγινε ο τυφλοσούρτης-οδηγός της Θατσερικής πολιτικής.

Αιώνιοι αθώοι

Του Προκόπη Μπίχτα

Όσον αφορά στα τελευταία γεγονότα της Καταλωνίας, δημιουργεί έκπληξη το γεγονός ότι εξεπλάγησαν κι έπεσαν πάλι από τα σύννεφα πολλοί, ανάμεσα στους οποίους, δυστυχώς, βρίσκονται και σοβαροί άνθρωποι.

Όμως σήμερα, ύστερα από τα διδάγματα των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα, των «πολύχρωμων εξεγέρσεων» και των διαφόρων «ανοίξεων» σε πολλά μέρη του κόσμου, δεν υπάρχουν δικαιολογίες, παρά μόνο εθελούσια τύφλωση.

Θα έπρεπε να έχουν αναρωτηθεί πολλοί ποιοι εξυπηρετούνται στ’ αλήθεια από την «ανεξαρτητοποίηση» της Καταλωνίας, αντί να την παρουσιάζουν σαν πρόταγμα του λαού της.
Θα έπρεπε να έχουν αναρωτηθεί πολλοί γιατί στο δημοψήφισμα πήρε μέρος μόνο το 40% των Καταλανών και θα έπρεπε να δοθεί προσοχή στο από ποιά τάξη και ποιά στρώματα προήλθαν οι ψηφοφόροι, στην μεγάλη τους πλειοψηφία. Θα έπρεπε να έχουν παρατηρήσει πολλοί τον πόλεμο ΗΠΑ - Γερμανίας για την κυριαρχία στην Ευρώπη.

Θα έπρεπε να ληφθεί υπ’ όψη ότι κανένας από τους απατεώνες ηγέτες της Καταλωνικής εξέγερσης δεν έβαλε το ζήτημα της απαλλαγής ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ του ισπανικού λαού από τις πολιτικές της λιτότητας που τον έχουν γονατίσει.

Ο «δουλοπρεπής» ελληνικός λαός και η «υπερηφάνια» των ξεπεσμένων

Του Προκόπη Μπίχτα

Έχει γίνει της μόδας να κατηγορείται ο ελληνικός λαός για δουλοπρέπεια, προσκύνημα και αδιαφορία, επειδή «δεν σηκώνεται από τον καναπέ». Αυτές οι κατηγορίες δεν εκστομίζονται μόνο από αυτούς που κερδοσκοπούν σε βάρος εκατομμυρίων ανθρώπων ή από αυτούς που βολεύονται όπως-όπως στο καθεστώς της αποικίας χρέους, αλλά κυρίως από αυτούς που πλασσάρονται δημόσια σαν ασυμβίβαστες και αδούλωτες ψυχές, οι οποίες έχουν τον χρόνο και τα μέσα να εκτοξεύουν λιβέλλους, αλλά δεν έχουν καμμία όρεξη να κάνουν τίποτα περισσότερο.

Είτε αυτές οι νευρωσικές κραυγές εκφράζονται στον δημόσιο λόγο είτε ιδιωτικά και αν το φέρει η κουβέντα(!),  δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα, αν θεωρήσουμε ότι η πραγματικότητα δεν είναι ένα μεταφυσικό γεγονός, αλλά είναι προϊόν ιστορικών συνθηκών, αποτέλεσμα αιτιών και αλλάζει όταν δημιουργηθεί η κατάλληλη συγκυρία. Η πραγματικότητα του κυκλώνα δεν είναι η πρόσκαιρη ηρεμία που βασιλεύει στο μάτι του, αλλά είναι ο ίδιος ο κυκλώνας.

Ένας θίασος που θα μείνει αξέχαστος

Του Προκόπη Μπίχτα

Η βλακώδης κίνηση της έκδοσης ομολόγου από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (είναι πιο ακριβές να λέμε του ΣΥΡΙΖΑ, αφού οι ΑΝΕΛ είναι μόνο ο φτωχός συγγενής) δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Είχε γίνει γνωστή η θέληση της Γερμανίας για έξοδο της Ελλάδας στις αγορές των διεθνών όρνεων, αφού κάτι τέτοιο θα την εξυπηρετούσε στον ακήρυχτο πόλεμό της με το ΔΝΤ. Την ώρα που το ΔΝΤ χαρακτηρίζει το ελληνικό χρέος ως εξαιρετικά μη βιώσιμο, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να “αποδείξει” ότι η Ελλάδα μπορεί να χρηματοδοτηθεί με δικά της μέσα και να ισχυριστεί ότι το χρέος είναι βιώσιμο! 

Είναι ανόητο να πιστεύει κάποιος ότι το ΔΝΤ θα πειστεί για κάτι τέτοιο ή ότι η Ελλάδα μπορεί να σταθεί στα πόδια της μέσα στο περιβάλλον της ευρωζώνης, με μειωμένο το ΑΕΠ της κατά 25% τουλάχιστον και με δυσθεόρατο χρέος. Πρόκειται για άλλη μια δουλοπρεπή κίνηση απελπισίας από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εξανεμίζει γι άλλη μια φορά τα αποθεματικά των ταμείων για να ικανοποιήσει τους προστάτες του. 

Οι Παγκόσμιοι Δολοφόνοι και ο μύθος του «υπερπληθυσμού»

Του Προκόπη Μπίχτα

«Υπερπληθυσμό» ονομάζουν 

τις στρατιές των ανέργων 

και των φτωχών και τίποτα άλλο.

Η θεωρία του «υπερπληθυσμού» διατυπώθηκε το 1798 από τον αποτυχημένο οικονομολόγο-παπά Τόμας Ρόμπερτ Μάλθους στο βιβλίο του «Πραγματεία για την Πληθυσμιακή Αρχή» και αποσκοπούσε στο να δικαιολογήσει τα εγκλήματα και τους πολέμους της αποικιοκρατίας. Το «επιχείρημα» ήταν ότι αυτά, όπως και οι επιδημίες, είναι απαραίτητα για να διατηρηθεί η ισορροπία μεταξύ της παραγωγικής ικανότητας της παγκόσμιας οικονομίας - ιδιαίτερα της παραγωγής τροφίμων - και του αριθμού του γήινου πληθυσμού. Αρχή της θεωρίας του ήταν ότι «η παραγωγικότητα της εργασίας αυξάνεται αριθμητικά, ενώ ο πληθυσμός της γης αυξάνεται γεωμετρικά. Αυτό, ως συνεπής παπάς, το απέδιδε στην «ανθρώπινη φύση και τη ροπή του ανθρώπου να ακολουθεί τα γενετήσια ένστικτά του»!! Παρά το ότι ο αστός οικονομολόγος Ρικάρντο και άλλοι κατατρόπωσαν τα «επιχειρήματα» του παπα-Μάλθους, η θεωρία του επιβιώνει και κατά καιρούς επανέρχεται στο προσκήνιο, επειδή βολεύει την κυρίαρχη τάξη και, κυρίως, την ιμπεριαλιστική μερίδα της. Σήμερα, καθώς έχουν δημιουργηθεί νέοι κλάδοι στην παραγωγή και νέα συμφέροντα, τα «επιχειρήματα» έχουν πληθύνει, αλλά το μοτίβο παραμένει το ίδιο: «φταίνε αυτοί, επειδή υπάρχουν».

Σεισάχθεια για τους εγκληματίες

Του Προκόπη Μπίχτα

Η απόφαση 1738/2017 του ΣτΕ για παραγραφή των μη επιβεβαιωμένων φορολογικών αδικημάτων που επιτελέσθηκαν πέραν της πενταετίας, απαλλάσσει τους οικονομικούς εγκληματίες των λιστών Λαγκάρντ και Μπόργιανς.

Αυτή η απόφαση έρχεται να δικαιώσει την πολιτική της κυβέρνησης, η οποία καθυστερούσε τους συγκεκριμένους ελέγχους σκόπιμα, αφού στις λίστες υπάρχουν οι κατ’ επάγγελμα φοροφυγάδες: πολιτικοί-τσιράκια των μνημονίων, μεγαλοαπατεώνες επιχειρηματίες, μιντιάρχες κ.λ.π., που καταλήστεψαν το δημόσιο χρήμα. Είναι αυτοί που, ανάμεσα στα άλλα, αφήνουν ανασφάλιστους τους εργαζομένους τους και δεν τους δίνουν τους μσθούς τους επειδή «έτσι γουστάρουν». Αυτοί οι μεγαλοκλέφτες υπολογίζεται ότι χρωστούν στο δημόσιο περισσότερα από 100 δισεκ. ευρώ. Είναι όλοι διακεκριμένοι φίλοι της κυβέρνησης και των υπόλοιπων μνημονιακών κομμάτων και ανήκουν στα κινήματα υπέρ της ευρωζώνης και τη ΕΕ.

Το ΣτΕ και η κυβέρνηση υλοποίησαν την σεισάχθεια, όχι υπέρ των θυμάτων, αλλά υπέρ των ενόχων του εγκλήματος.

Το λάθος που επαναλαμβάνεται δεν είναι λάθος

Του Προκόπη Μπίχτα

• Οι πραγματικά άνεργοι είναι 2.000.000(*).
• 3 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση στην Δημόσια Υγεία.
• 1 εκατομμύριο καρκινοπαθείς και σοβαρά άρρωστοι δεν μπορούν να αγοράσουν τα φάρμακά τους.
• 600 χιλιάδες παιδιά υποσιτίζονται.
• Τουλάχιστον 40 χιλιάδες άνθρωποι είναι άστεγοι.
• Χιλιάδες πλειστηριασμοί σπιτιών πραγματοποιούνται.
• 300 χιλιάδες νοικυριά ζουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.
• Άγνωστος αριθμός οικογενειών αφήνει τα παιδιά τους σε ιδρύματα επειδή δεν μπορεί να τους προσφέρει τροφή.
• Η βρεφική θνησιμότητα έχει αυξηθεί κατά 43%.
• Οι γεννήσεις ελλιποβαρών βρεφών έχουν αυξηθεί κατά 19%.
• Δύο άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε μέρα.
• Τα εθνικά ζητήματα έχουν πάρει τον δρόμο της καταστροφής.

...κι έτσι, οι ύαινες ουρλιάζουν

Του Προκόπη Μπίχτα

Ο ελληνικός λαός πεθαίνει. Η ανεργία, ο υποσιτισμός, η πείνα, η αρρώστια, οι αυτοκτονίες αυξάνονται και πληθύνονται και όλα φαίνονται ότι δεν έχουν τέλος. Το προσδόκιμο ζωής μειώθηκε κατά 2, τουλάχιστον, χρόνια. Η ανεργία και τα επακόλουθά της μαστίζουν. Όσοι εργαζόμενοι έχουν απομείνει δουλεύουν κάτω από συνθήκες σκλαβιάς και ο μισθός τους φθάνει μόνο για να φάνε ένα πιάτο χυλό και να δουλέψουν άλλη μια μέρα, μέχρι να απομυζηθεί και ο τελευταίος μυς, ο τελευταίος ιστός, η τελευταία σταγόνα αίματος. Όσοι προσπαθήσουν να επιζήσουν πουλώντας χόρτα και κρεμμύδια, αντιμετωπίζουν την αστυνομία, τα δικαστήρια, τα εξοντωτικά πρόστιμα και τη φυλακή.

Οι  συλλήψεις γίνονται ανάλογα με τη όρεξη του τελευταίου χωροφύλακα και δικαστήρια δικάζουν σύμφωνα με παραγγελίες και τις διαθέσεις τους. Αποδεδειγμένα δολοφόνοι κυκλοφορούν ελεύθεροι, χλευάζοντας τα θύματά τους και αποδεδειγμένα αθώοι φυλακίζονται για δεκαετίες. Ακόμα και οι στοιχειώδεις νόμοι έχουν καταργηθεί.

Οι ευαίσθητοι και το πράμα της Χάιδως

Του Προκόπη Μπίχτα

Κάθε τόσο εμφανίζονται στα ΜΜΕ και το διαδίκτυο φωτογραφίες πληγωμένων και νεκρών παιδιών από τους πολέμους στην Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Όλοι ξέρουν ότι ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή μαίνεται. Μαίνεται και στην Αφρική. Πόλεμος υπάρχει και στην Ουκρανία, αν και χαμηλότερης έντασης. Πόλεμος, έστω και χωρίς στρατιωτικά μέσα ακόμα, υπάρχει και στην Ελλάδα. Πόλεμος με νεκρούς, ανάπηρους, εσωτερικούς πρόσφυγες.

Όλοι ξέρουν ότι στους πολέμους υποφέρουν και σκοτώνονται άντρες, γυναίκες και παιδιά. Όλοι ξέρουν τον πόνο και την συμφορά. Όμως, οι περισσότεροι αδιαφορούν με την ηλιθιότητα του ζώου που νομίζει ότι δεν το αφορά ό,τι συμβαίνει έξω από το παχνί του. Αδιαφορούν επειδή τα αντανακλαστικά τους έχουν αμβλυνθεί τόσο πολύ που είναι ανίκανοι να αισθανθούν και, ακόμα περισσότερο να δράσουν. Το φιλοθεάμον κοινό περιμένει κάποια εικόνα ματωμένου παιδιού για να σοκαριστεί, να τρέξει λίγη αδρεναλίνη στο νερωμένο αίμα του, να νοιώσει, επιτέλους, «κάτι», να δει ότι “υπάρχουν και χειρότερα” και να συμβιβαστεί με την αθλιότητά του. Να σοκαριστεί και να δακρύσει μέχρι να πέσουν οι επόμενες εικόνες με τις, λόγω επαγγέλματος, ομορφοποιημένες να πλένουν τα πόδια τους στην Μύκονο.

Οι μεγάλοι τρομοκράτες

Του Προκόπη Μπίχτα

«Η φτώχεια είναι η μεγαλύτερη 

μορφή βίας»

Μαχάτμα Γκάντι

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που καταστρέφουν συνειδητά και συστηματικά την οικονομία μιας χώρας;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που καταληστεύουν τον δημόσιο πλούτο μιας χώρας;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες, προδότες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που παραδίδουν την ανεξαρτησία μιας χώρας στον εχθρό;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που έχουν οδηγήσει στην αυτοκτονία δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που αποστερούν με τη βία των νόμων τους και των διαταγμάτων τους τα μέσα συντήρησης και φυσικής ύπαρξης εκατομμυρίων ανθρώπων;