Τι ήταν η ύβρις, άτη, νέμεσις και τίσις στην αρχαιότητα

Τι σημαίνουν η ύβρις, άτη, νέμεσις και τίσις

Οι όροι ύβρις, άτη, νέμεσις και τίσις καθιερώθηκαν στην αρχαία Ελλάδα και είχαν συγκεκριμένη έννοια και ρόλο στην καθημερινή ζωή.

Ύβρις

Η «ύβρις» αποτελούσε μία βασική έννοια στη ζωή των αρχαίων Ελλήνων και χρησιμοποιούνταν για κάποιον που υπερεκτιμούσε τις ικανότητές του και συμπεριφερόταν με αλαζονικό και προσβλητικό τρόπο απέναντι στους άλλους, στους νόμους της πολιτείας αλλά κυρίως απέναντι στις θεότητες.

Με τις υβριστικές πράξεις οι θεοί, σύμφωνα με τη δοξασίες των αρχαίων, προσβάλλονταν και εξοργίζονταν.

Άτη

Η «ύβρις» προκαλούσε, κατ' επέκταση, την επέμβαση των θεών, και κυρίως του Δία, που έστελνε στον υβριστή την «άτη», δηλαδή το θόλωμα, την τύφλωση του μυαλού.

Νέμεσις

Η «άτη» οδηγούσε τον υβριστή σε νέες ύβρεις, ώσπου να διαπράξει μια πολύ μεγάλη ανοησία, να υποπέσει σε ένα πολύ σοβαρό σφάλμα, το οποίο προκαλούσε την «νέμεσιν», την οργή και εκδίκηση δηλαδή των θεών.

Ξεπέρασαν το σημείο της Ύβρεως. Σύντομα θα αντιμετωπίσουν τη Νέμεση.

Του mitsos175

Ύβρη: Η βίαιη, αλαζονική, προκλητική συμπεριφορά εις βάρος συνανθρώπων μας, η οποία έχει ως αίτιο την υπεροψία, τον εγωισμό. Κατά τους Αρχαίους, η διασάλευση της ηθικής, του άγραφου νόμου, ακολουθείται από την Άτη, την απώλεια της ορθής σκέψης, τη σωρεία λαθών και προκλήσεων, που επέφεραν τη Νέμεση, την οργή και την εκδίκηση και τέλος την Τίσιν, δηλαδή την πτώση, την καταστροφή.

Ιδιαίτερα υβριστής θεωρείται όποιος εκμεταλλεύεται τον πόνο του αδύναμου. Όποιος αδικεί με οποιονδήποτε τρόπο τον συνάνθρωπο, που βρίσκεται σε μια δύσκολη θέση, άσχετα με το τι πρεσβεύουν οι ανθρώπινοι νόμοι. Άλλωστε πολλές φορές η αδικία είχε νομική κάλυψη. Η δουλεία κάποτε ήταν νόμιμη, ενώ η απόπειρα φυγής από αυτή την κατάσταση, ποινικά κολάσιμη με βαριές μάλιστα ποινές.

Νέμεσις