Γιατί η νίκη του Ιράν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο

Το μνημόνιο μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν είναι αμφίβολο κατά πόσο θα αντέξει

Του Θέμη Τζήμα

Ξεκινούμε από μια παραδοχή η οποία είναι απολύτως κρίσιμη: το μνημόνιο μεταξύ ΗΠΑ-Ιράν είναι αμφίβολο κατά πόσο θα αντέξει. Ήδη το Ισραήλ κάνει ό,τι μπορεί για να το υπονομεύσει, τόσο στον Λίβανο, όσο ενδεχομένως και με άλλους τρόπους τους οποίους θα δούμε να εξελίσσονται στην πορεία και οι οποίοι πολύ πιθανώς θα εμπλέξουν τον ίδιο τον Τραμπ. Ήδη το Ιράν έχει καταγγείλει 84 παραβιάσεις της εκεχειρίας στον Λίβανο ενώ ήδη το Ισραήλ (ή τουλάχιστον υπουργοί του) αρνείται ότι δεσμεύεται από την εκεχειρία. Παρεμπιπτόντως, αν το Ισραήλ υποστηρίξει ότι δεν αποτελεί μέρος της συμφωνίας και ότι δε δεσμεύεται από αυτήν, θα μπορούσε το Ιράν να αναβιώσει τον πόλεμο εναντίον του Ισραήλ, χωρίς οι ΗΠΑ να εμπλακούν και τότε το Ισραήλ θα αντιμετωπίσει την πιθανότητα πραγματικής και πλήρους συντριβής. Άλλωστε προς το παρόν αδυνατεί να καταβάλει τη Χεζμπολάχ με τρόπο δραματικό για το ίδιο και εντυπωσιακό για το μέτωπο της αντίστασης. Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ πιθανό να δούμε παράταση της γκρίζας κατάστασης μεταξύ εχθροπραξιών και παύσης τους ή και κατάρρευση της διαδικασίας.

Έστω κι έτσι, πρόκειται για μια ιστορική στιγμή. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ ηττώνται. Κατά βάση στις διάφορες μείζονες στρατιωτικές τους εμπλοκές μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όποτε αυτές οι εμπλοκές παρατείνονται αρκετά, οι ΗΠΑ ηττώνται. Η ήττα τους αυτή είναι ιστορική γιατί πρώτον κάθε ήττα του πάλαι ποτέ ηγεμόνα του πλανήτη είναι ιστορικής σημασίας, δεύτερον γιατί αφορά τη μείζονος σημασίας περιοχή της «Μέσης Ανατολής», τρίτον γιατί είναι κοινή ήττα ΗΠΑ και Ισραήλ, τέταρτον γιατί είναι ήττα από μια χώρα του μουσουλμανικού κόσμου και του παγκοσμίου Νότου, πέμπτο γιατί έλαβε χώρα εν μέσω φθοράς της ισχύος των ΗΠΑ, επικυρώνοντάς την και έκτο επειδή ήρθε τόσο γρήγορα. Στο Βιετνάμ χρειάστηκαν δεκαετίες εμπλοκής για να ηττηθούν οι ΗΠΑ. Τώρα χρειάστηκαν μόνο λίγες εβδομάδες για την ήττα των ΗΠΑ.

Υπόθεση Γιωτόπουλου: Ο Άρειος Πάγος συμφωνεί με τις ΗΠΑ και ανατρέπει την απόφαση των Εφετών

Δυστυχώς για τον ίδιο ο κ. Γιωτόπουλος δεν είναι λαθρέμπορος ναρκωτικών ή καυσίμων, παιδοβιαστής, ή καταχραστής του δημοσίου χρήματος!

Η δικηγόρος Βασιλική Καμηλάρη παραθέτει τις μεθοδεύσεις της ελληνικής δικαιοσύνης που είχαν ξεκάθαρο στόχο την επιστροφή Γιωτόπουλου στη φυλακή «πάση θυσία».

Τις μεθοδεύσεις της δικαιοσύνης και την καταπάτηση του κράτους δικαίου με φόντο την εσπευσμένη επιστροφή του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου στη φυλακή καταγγέλλει στο Documento News η συνήγορός του, Βασιλική Καμηλάρη.

Όπως τονίζει χαρακτηριστικά, «η παράταση του εγκλεισμού του μέσω αυθαίρετων και πραξικοπηματικών νομικών κατασκευών ισοδυναμεί πλέον, όχι απλά με βασανισμό, αλλά με την επιβολή θανατικής ποινής»

Παράλληλα, η Β. Καμηλάρη σημειώνει ότι με αυτές τις μεθοδεύσεις, «εξοστρακίζεται ο ίδιος ο θεσμός της υπό όρους απόλυσης» και επί της ουσίας «καταργείται για την περίπτωση του συγκεκριμένου κρατούμενου κατά παράβαση του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο κατοχυρώνει την απαγόρευση των βασανιστηρίων και κάθε απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης». Μάλιστα, η δικηγόρος του Αλέξανδρου Γιωτώπουλου διερωτάται αν τελικά η θανατική ποινή δεν έχει καταργηθεί στην Ελλάδα…

Στη φυλακή ξανά μετά τις μεθοδεύσεις

Υπενθυμίζεται ότι ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος επέστρεψε στις φυλακές Κορυδαλλού μετά την αναίρεση από τον Άρειο Πάγο του βουλεύματος του συμβουλίου εφετών  για την αποφυλάκισή του, την «προτροπή» των ΗΠΑ και τα κελεύσματα του Μεγάρου Μαξίμου με τις μεθοδεύσεις του εισαγγελέα του ΑΠ, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα.

Ο 83χρονος Αλ. Γιωτόπουλος έμεινε εκτός φυλακής για μόλις 26 ημέρες μετά την έκδοση βουλεύματος από το Συμβούλιο Εφετών Πειραιά, που τελικά αναιρέθηκε.

Η δήλωση της Καμηλάρη στο Documento News

Η συνήγορος του Αλ. Γιωτόπουλου, Β. Καμηλάρη, δήλωσε στο Documento News:«Η ιστορική πλέον υπ’ αριθμ. 66/2026 απόφαση (Βούλευμα) των ανεξάρτητων δικαστών του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά, το οποίο διέγνωσε ότι πληρούνται στο πρόσωπό του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου τόσο οι τυπικές όσο και οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την υφ’ όρον απόλυση του, αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Απ’ όλα τα ανωτέρω στοιχεία προκύπτει ότι ο κατάδικος εκκαλών επέδειξε, κατά το χρόνο του εγκλεισμού του, αληθινή, θετική συμπεριφορά, ηθική βελτίωση και υποδειγματική στάση ως κρατούμενος, που βασίζεται στην πραγματική αποδοχή οικειοθελή τήρηση εκ μέρους του των κανόνων συμπεριφοράς και αυτά τα στοιχεία συνιστούν τα θεμέλια της καλής του διαγωγής, παρέχουν δε τα εχέγγυα της σύννομης συμπεριφοράς του και της μη τέλεσης εγκληματικών πράξεων μετά την αποφυλάκισή του και της ομαλής κοινωνικής επανένταξής του, γι’ αυτό και κρίνεται ότι δεν καθίσταται απολύτως αναγκαία η συνέχιση της κράτησής του, αφού δεν διαφαίνεται κίνδυνος τέλεσης από αυτόν νέων αξιόποινων πράξεων, ιδίως αφού ληφθούν υπόψη πέραν των όσων αναφέρθηκαν, η προχωρημένη ηλικία του (ήδη 82 ετών), τα προβλήματα υγείας, του και η ύπαρξη υποστηρικτικού περιβάλλοντος που διαθέτει. Εξάλλου, από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει το αντίθετο ή ότι η ως άνω καλή διαγωγή είναι προσχηματική, μάλιστα δε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα» (βλ. 11ο φύλλο του αναιρεσιβαλλομένου Βουλεύματος).

Πώς αντιμετωπίζουν οι Κουβανοί τον αποκλεισμό;

Του Διονύση Σκλήρη 

Μοιράζομαι μαζί σας μια συνέντευξη για την καθημερινή ζωή στην Κούβα, που έλαβα από τον καθηγητή Τάκη Πολίτη, ο οποίος ζει και εργάζεται εκεί. 

Πώς αντιμετωπίζουν οι Κουβανοί τον αποκλεισμό; 

Ο Τάκης Πολίτης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και προσκεκλημένος καθηγητής στο Universidad Central «Marta Abreu» de Las Villas στη Σάντα Κλάρα, αναπτύσσει στο «Βήμα» τηλεφωνικά από την Κούβα την κατάσταση που επικρατεί:

«Μετά τον αποκλεισμό του Ιανουαρίου, προτεραιότητα είναι να αντεπεξέλθει η χώρα στις ενεργειακές απαιτήσεις. Επιχειρείται κάλυψη των αναγκών με κουβανικό αργό πετρέλαιο και φωτοβολταϊκά. Για τα τελευταία υπάρχει ενίσχυση από την Κίνα. Όλα αυτά φτάνουν για ένα μικρό ποσοστό των αναγκών. Από τον Ιανουάριο έχει φτάσει μόνο ένα πετρελαιοφόρο στην Κούβα, ρωσικό, στις 30 Μαρτίου. Ως προς την ανθρωπιστική βοήθεια, συνδράμει το Μεξικό με την έκτη αποστολή τροφίμων και φαρμάκων να έχει φτάσει πριν από δύο εβδομάδες, ενώ αυτή την εβδομάδα έφτασε κινεζικό πλοίο με 16.000 τόνους ρύζι. Οι ΗΠΑ, ωστόσο, έχουν παγώσει την προμήθεια πετρελαίου από το Μεξικό.

Το οξύ ενεργειακό πρόβλημα έχει πολλές αρνητικές συνέπειες. Τα πανεπιστήμια υιοθέτησαν την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, καταργήθηκαν δρομολόγια υπεραστικών λεωφορείων ενώ κάποιες υπηρεσίες δε λειτουργούν. Εργαζόμενοι δεν μπορούν να μεταβούν στην εργασία τους επειδή πολλές τοπικές συγκοινωνίες έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους. 

Όμως η μακροχρόνια πίεση δημιουργεί και επινοητικότητα. Επίσης, οι Κουβανοί έχουν ανεπτυγμένη συλλογική συνείδηση. Η αλληλεγγύη είναι εμφανής στην καθημερινή ζωή. Λ.χ. επειδή στο νοσοκομείο της Σάντα Κλάρα οι καθαριστές δεν μπορούν να μετακινηθούν – και για αυτό έχουν αναλάβει άλλες εθελοντικές εργασίες στον τόπο διαμονής τους –, εργαζόμενοι σε άλλους φορείς ανέλαβαν εθελοντικά το έργο. Καθηγητές από τη σχολή μου πάμε στο νοσοκομείο για να το καθαρίσουμε κάθε τρίτη Δευτέρα. Άλλες μέρες πάνε άλλοι συνάδελφοι από άλλες σχολές. Παρόμοιες πρακτικές είναι αδιανόητες στον δυτικό κόσμο. Στην Κούβα ένας πρύτανης πανεπιστημίου μπορεί μια μέρα να είναι καθαριστής στο νοσοκομείο ή μια άλλη να εργάζεται στα χωράφια με γλυκοπατάτες, χωρίς καμία έπαρση ότι εγώ είμαι καθηγητής πανεπιστημίου και δεν μπορώ να κάνω τέτοιες δουλειές.

Υπόθεση Γιωτόπουλου: Παρέμβαση ΗΠΑ στην ελληνική δικαιοσύνη

Οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν ανοιχτά στο ζήτημα της αποφυλάκισης του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου.

Μέσω επίσημης τοποθέτησης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η αμερικανική κυβέρνηση δηλώνει βαθιά απογοητευμένη και καλεί την Αθήνα να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να οδηγηθεί ξανά στη φυλακή Αλ. Γιωτόπουλος που έχει καταδικαστεί ως ο «αρχηγός» της «17 Νοέμβρη». «Υποστηρίζουμε σθεναρά αυτή την προσπάθεια και καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να πράξει ό,τι είναι δυνατόν ώστε ο Γιωτόπουλος να επιστρέψει στη φυλακή», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση.

Θεωρείται εξαιρετικά πιθανό ότι και η ελληνική κυβέρνηση και η ελληνική δικαιοσύνη θα πράξουν τα δέοντα.

‘Ηδη άλλωστε ο (γνωστός και μη εξαιρετέος) Αντιεισαγγελέας του κ. Τζαβέλλας άσκησε αναίρεση κατά της απόφασης υφ’ όρον απόλυσης από το Συμβούλιο Εφετών Πειραιά.

Ο Γιωτόπουλος καταδικάσθηκε ως ηθικός αυτουργός των δολοφονιών που διέπραξε η 17Ν, κατηγορία που παγίως αρνείται.

Ο Εισαγγελέας Τζαβέλλας αναφέρει ότι δεν διαπιστώθηκε μεταβολή στην στάση του και τη συμπεριφορά του που να δικαιολογεί ευνοϊκή κρίση. Στο σκεπτικό όμως της αποφυλάκισής του, σύμφωνα με την εφημερίδα  Documento, αναφερόταν ειδικά οι έπαινοι στην επιστημοσύνη του. Ειδικότερα, «κατά τον χρόνο παραμονής του στη φυλακή, εξ αποστάσεως φοίτηση, απέκτησε πτυχίο, μεταπτυχιακό και διδακτορικό το 2021 στα μαθηματικά του Πανεπιστημίου Γαλλίας. Γεγονός που αποτελεί αναμφίβολα αποτελεί πτυχή της διαγωγής του, ενώ αφετέρου καταδεικνύει την αυτοπειθαρχία του, τη επιμέλεια του, την πιστή τήρηση των ακαδημαϊκών κανόνων φοίτησης, την ανιδιοτελή προσφορά στην επιστημοσύνη, ιδίως με την εκπόνηση της διδακτορικής του διατριβής, την παραγωγή πρωτότυπης επιστημονικής γνώσης στην ακαδημαϊκή κοινότητα, συμβάλλοντας στην εξέλιξη του επιστημονικού πεδίου που επέλεξε και μάλιστα κάτω από αντίξοες συνθήκες του εγκλεισμού του και χωρίς τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή».

Μετά την άσκηση της αναίρεσης, η πρόεδρος του Αρείου Πάγου αναμένεται να ορίσει άμεσα τη συνεδρίαση του ποινικού τμήματος του δικαστηρίου, σε σχηματισμό συμβουλίου, το οποίο θα εξετάσει την εισαγγελική πρόταση. Η συνεδρίαση του δικαστικού συμβουλίου εκτιμάται ότι θα πραγματοποιηθεί μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου.

«Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική»: Ένα βιβλίο για το πρώτο θύμα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού

 Ομιλία του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη, δημοσιογράφου στο TPP, στην παρουσίαση του βιβλίου του Ηλία Σκυλλάκου «Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινή Αμερική: Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ».

Πηγή φωτογραφίας: larissanet.gr

Του Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη*

Θα ξεκινήσω ευχαριστώντας τον Ηλία Σκυλλάκο για την τιμή που μου έκανε να με προσκαλέσει να συμμετέχω στην παρουσίαση του βιβλίου του «Η σκιά του Πενταγώνου στη Λατινική Αμερική: Από τον Ψυχρό Πόλεμο στον Τραμπ».

Μετά από τη γενοκτονία των ιθαγενών και τον εποικισμό της γης τους, η Λατινική Αμερική ήταν το πρώτο θύμα της εδαφικής επέκτασης του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Το Δόγμα Μονρόε υιοθετήθηκε για να αποκλείσει την παρέμβαση των ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων στην αμερικανική ήπειρο, καθώς αυτή θεωτουταν απειλή για την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Στην πραγματικότητα, όμως, εγκαινίασε την παρέμβαση του αναδυόμενου αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή, την οποία χαρακτήρισε «πίσω αυλή» του.

Με την πάροδο των αιώνων, η λογική αυτή μετασχηματίζεται ανάλογα με τις προτεραιότητες του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, χωρίς ποτέ να εγκαταλείπεται. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, για παράδειγμα, οι παρεμβάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στη Λ. Αμερική καθορίζονται από τις προσπάθειες ανάσχεσης της ΕΣΣΔ και την καταστολή των κομμουνιστικών και αριστερών κινημάτων. Όπως επίσης και από τον στόχο ανατροπής της Κουβανικής Επανάστασης, της πρώτης σοσιαλιστικής επανάστασης στη Λ. Αμερική, που αναδείχθηκε από τον αντιδικτατορικό αγώνα κατά της φασιστικής φιλοϊμπεριαλιστικής χούντας του Μπατίστα.

Το βιβλίο ανατρέχει στις παρεμβάσεις του Πενταγώνου στη Λ. Αμερική, χωρίς να τις αποκόβει από το πλαίσιο που εξελίσσονται. Συγκεκριμένα, στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου γίνεται μια σύντομη αλλά περιεκτική ανασκόπηση της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον από τον Ψυχρό Πόλεμο μέχρι σήμερα. Η επιλογή αυτή νομίζω πως δεν είναι τυχαία, καθώς την ίδια περίοδο, δηλαδή μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, δρομολογείται και η πορεία επικράτησης του αμερικανικού ιμπεριαλισμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Μια τάση που ήδη διαφαίνεται από τα τέλη του 19ου αιώνα, όπως σωστά αναφέρει ο συγγραφέας στο βιβλίο.

Αυτό είναι το Ιράν που δεν μας δείχνουν - Υπαρξιακή η συσπείρωση του λαού του - Δημήτρης Πατέλης

 

Ο καθηγητής Φιλοσοφίας της Επιστήμης στο Πολυτεχνείο της Κρήτης και μέλος ομάδας εργασίας της Παγκόσμιας Αντι-ιμπεριαλιστικής Πλατφόρμας, Δημήτρης Πατέλης, μας δείχνει το Ιράν που δεν μας έχουν δείξει ούτε τα διεθνή, ούτε τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.

Μιλά για την συσπείρωση του ιρανικού λαού, την ιρανική κοινωνία που έχει πολύ ψηλά τους ΄Έλληνες και ήρωα της τον Μέγα Αλέξανδρο, για την επική όπως λέει αντεπίθεση της Τεχεράνης στις επιθέσεις που δέχεται η χώρα αλλά και για τη στάση της Ρωσίας και του Πούτιν.

Ανάρτηση από: https://www.militaire.gr/

Μητσοτάκης-Δένδιας σε ρόλο «Μέγα Αλέξανδρου» και οι νεκροί της Λιβύης

Του Στάθη Σταυρόπουλου

Ο Σβέϊκ σε δύο Μέτωπα

«Βρισκόμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία»!

Δεν το είπε άλλος Ευρωπαίος ηγέτης, το είπε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο Κ. Μητσοτάκης. Για την Ελλάδα.

Και οι Ρώσοι το εξέλαβαν τοις μετρητοίς.

Και γιατί να μην το εκλάβουν; Ελληνικά όπλα συστήματα από το «υστέρημα» της εθνικής μας άμυνας έχουν μεταφερθεί στην Ουκρανία.

Η Ελλάδα του Κ. Μητσοτάκη αίφνης κατέστρεψε τις σχέσεις 1100 ετών με τους Ρώσους – στην οποία τους κρατική υπόσταση και πολιτική εκδοχή.

Κανείς είχε ειπωθεί ότι «η Ελλάδα είναι μικρή χώρα για να κάνει μεγάλες ατιμίες».

Βεβαίως στα μάτια των Ρώσων η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ μια «μικρή χώρα», λόγω του αρχαίου και κυρίως του βυζαντινού πολιτισμού – παιδιά του οποίου είναι και οι Ρώσοι, στον βαθμό που το Βυζάντιο υπήρξε το υπόδειγμα για την δική τους κρατική και πολιτισμική οργάνωση.

Χώρια όμως από την Ουκρανία, η Ελλάδα έχει εμπλακεί και με τον πόλεμο εναντίον του Ιράν.

Προς σαπρόφυτα, μπας και επιτέλους καταλάβουν ...

Της Μαρίας Δεναξά 

Οι μοναρχίες του Κόλπου παρακολουθούσαν τη γενοκτονία στη Γάζα και άφησαν τον πληθυσμό της να εξολοθρευτεί, μετρώντας τα πετρελαιοδολάρια τους σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Σήμερα που το Ισραήλ έχει βάλει μπουρλότο στη Μέση Ανατολή και η οργή του Ιράν τις χτυπά για τη συνεργασία τους με το ζευγάρι της κολάσεως, συνειδητοποιούν ότι η απληστία και η αδιαφορία έχουν πάντα κόστος. 

Τα γεγονότα, έτσι όπως διαδραματίζονται, επαληθεύουν μια φράση που συχνά αποδίδεται στον Κίσινγκερ: «Μπορεί να είναι επικίνδυνο να είσαι εχθρός της Αμερικής, αλλά να είσαι φίλος της είναι μοιραίο».

                                              * * *

Προς σαπρόφυτα, μπας και επιτέλους καταλάβουν: Μετά από κάθε πόλεμο των ιμπεριαλιστών, σε κάθε χώρα που κατέστρεψαν, γεννήθηκαν πάνω στα αιματοβαμμένα ερείπια ισλαμιστικά κινήματα που γρήγορα έγιναν τρομοκρατικά.

Οι ΗΠΑ και η «διεθνής κοινότητα» το έχουν ανάγκη αυτό. Είναι το οικονομικό τους μοντέλο. 

Παράλληλα, κατέκτησαν την ανοχή του κόσμου χάρη στο αποτελεσματικό soft power της «μαζικής κουλτούρας» -τεχνολογία, οθόνες- με την οποία αποβλάκωσαν εκατομμύρια που τους θεωρούν σωτήρες.

Το ανθρώπινο είδος βρίσκεται σε τελική φάση εγκεφαλικής δυσλειτουργίας και παρακμής και απλώς παρακολουθεί τις σάπιες ηγεσίες του να σπέρνουν το θάνατο στις τέσσερις μεριές του πλανήτη.

Ηχηρή παραίτηση του διευθυντή της αντιτρομοκρατικής στις ΗΠΑ.

Όχι πως δεν σάς τα λέγαμε αλλά δείτε πως η Αλήθεια πάντα μα πάντα βρίσκει τρόπο να βγαίνει στην επιφάνεια. Διαβάστε και θα καταλάβετε

"Πρόεδρε Τραμπ,

Μετά από πολλή σκέψη, αποφάσισα να παραιτηθώ από τη θέση μου ως Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, με ισχύ από σήμερα.

Δεν μπορώ εντίμως να υποστηρίξω τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Ιράν. Το Ιράν δεν αποτελούσε άμεση απειλή για το έθνος μας, και είναι σαφές ότι ξεκινήσαμε αυτόν τον πόλεμο λόγω πίεσης από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του.

Υποστηρίζω τις αξίες και την εξωτερική πολιτική στην οποία κάνατε εκστρατεία το 2016, 2020 και 2024, και την οποία εφαρμόσατε κατά την πρώτη σας θητεία. Μέχρι τον Ιούνιο του 2025, καταλαβαίνατε ότι οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή ήταν παγίδα που στέρησε από την Αμερική τις πολύτιμες ζωές των πατριωτών μας και εξάντλησε τον πλούτο και την ευημερία του έθνους μας.

Στην πρώτη σας διοίκηση, καταλαβαίνατε καλύτερα από κάθε σύγχρονο Πρόεδρο πώς να εφαρμόζετε αποφασιστικά στρατιωτική ισχύ χωρίς να μας παρασύρετε σε ατελείωτους πολέμους. Το αποδείξατε αυτό σκοτώνοντας τον Κασέμ Σουλεϊμανί και νικώντας το ISIS.

Στην αρχή αυτής της διοίκησης, υψηλόβαθμοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι και επιδραστικά μέλη των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης εξαπέλυσαν μια εκστρατεία παραπληροφόρησης που υπονόμευσε πλήρως την πλατφόρμα σας «America First» και σπόρισε φιλοπολεμικά συναισθήματα για να ενθαρρύνουν πόλεμο με το Ιράν. Αυτό το «echo chamber» χρησιμοποιήθηκε για να σας εξαπατήσει πιστεύοντας ότι το Ιράν αποτελούσε άμεση απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι, αν χτυπούσατε τώρα, υπήρχε καθαρός δρόμος για γρήγορη νίκη. Αυτό ήταν ψέμα και είναι η ίδια τακτική που χρησιμοποίησαν οι Ισραηλινοί για να μας παρασύρουν στον καταστροφικό πόλεμο του Ιράκ, που κόστισε στο έθνος μας τις ζωές χιλιάδων από τους καλύτερους άνδρες και γυναίκες μας. Δεν μπορούμε να κάνουμε ξανά αυτό το λάθος.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ για την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ του Νικόλας Μαδούρο και της Σίλιας Φλόρες

Αμερικανο-ισραηλινό έγκλημα στην Τεχεράνη! Εικόνες αποκάλυψης από τον βομβαρδισμό των διυλιστηρίων

Όσο οι ημέρες περνούν και οι «στόχοι» Τραμπ-Νετανιάχου στο Ιράν δεν επιτυγχάνονται, οι βομβαρδισμοί εντείνονται και οι στόχοι που επιλέγονται θέτουν πλέον σε ακόμη μεγαλύτερο  κίνδυνο τη ζωή αμάχων. Άνθρωποι σκοτώνονται κι άλλοι πολλοί εκτείθενται σε άκρως επικίνδυνες για τη ζωή τους καταστάσεις. Οι εικόνες από τον βομβαρδισμό διυλιστηρίων στην Τεχεράνη είναι συγκλονιστικές . Μέχρι στιγμής η κατ’  επιλογή «ευαίσθητη Δύση» δεν έχει πει κουβέντα. Όσο για την ελληνική κυβέρνηση δεν γνωρίζουμε ακόμη αν έχει συνειδητοποιήσει τι υποστηρίζει και ποιο θα είναι το κόστος των αποφάσεων της.

Μια εβδομάδα πόλεμος κι όλα δείχνουν ότι το σχέδιο άλωσης του Ιράν «στραβώνει»

Του Στάθη Σταυρόπουλου 

Δεν πάει μαλά ο Κουροπάτκιν…

Οι ΗΠΑ (κι όχι ο Τραμπ μόνον) εξαπέλυσαν έναν προαναγγελθέντα πόλεμο.

Προφανώς έχοντας ορισμένους στρατηγικούς στόχους.

Αν ο πρώτος (και λογικός) στόχος ήταν με ένα συντριπτικό χτύπημα να καταρρεύσει το καθεστώς, απέτυχαν.

Παρότι οι ΗΠΑ μαζί με το Ισραήλ αποκεφάλισαν με ένα γκανκστερικό χτύπημα το σύνολο της ηγεσίας του Ιράν, παρά το μαζικό κύμα δολοφονιών που ακολούθησε, το καθεστώς δεν κατέρρευσε.

Ο επόμενος διακηρυγμένος στόχος ήταν η πλήρης καταστροφή των πυρηνικών δυνατοτήτων του Ιράν – ούτε αυτός επετεύχθη, για την ώρα τουλάχιστον. Όπως ούτε και η ικανότητά του να καταφέρνει χτυπήματα.

Οι εκκλήσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ για εξέγερση των Ιρανών και ανατροπή του καθεστώτος εκ των έσω, απέτυχαν παταγωδώς.

Μία εβδομάδα μετά την έναρξη του πολέμου το Ιράν εξακολουθεί να ανθίσταται, να εμπλέκει τις συμμαχίες των ΗΠΑ χώρες του Κόλπου στις εχθροπραξίες (ενώ διαθέτουν ασθενή άμυνα), να προκαλεί απώλειες Αμερικανών στρατιωτικών, να ελέγχει τα στενά του Ορμούζ, να προκαλεί ταραχή στη διαμετακόμιση πετρελαίου και φυσικού αερίου, να αναστατώνει τις αγορές και να χτυπάει με πυραύλους το Ισραήλ.

Διασυρμός Ευαγγελάτου από τον καθηγητή Κοσματοπουλο. Προσπάθησε να του «δολοφονήσει» τον χαρακτήρα του

 

Ο Ρομπέρτο Μπενίνι μιλάει για τον πόλεμο

 

Ο Τραμπ ξαναχτυπά με ΑΙ και «καρφώνει» την αμερικανική σημαία στην Γροιλανδία αλά Ίβο Τζίμα

 Ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να χρησιμοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη, για να ενισχύσει το αφήγημά του σχετικά (και) με την Γροιλανδία.

Στην πρώτη από τις δύο σχετικές αναρτήσεις που έκανε στο Truth Social το πρωί της Τρίτης (ώρα Ελλάδος), ο Τραμπ απεικονίζεται να κρατάει την αμερικανική σημαία και να ετοιμάζεται να την καρφώσει στο έδαφος της Γροιλανδίας θυμίζοντας την ιστορική φωτογραφία με τους Αμερικανούς πεζοναύτες από την Ίβο Τζίμα.

Στην ίδια φωτογραφία μαζί του είναι ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, και ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, ενώ υπάρχει και μια πινακίδα στην οποία αναγράφεται «Γροιλανδία, έδαφος των ΗΠΑ από το 2026».

Η προπαγάνδα και οι «αντί-μουλάδες»

Σε κάθε ταραχή εναντίον οποιασδήποτε κυβέρνησης εχθρικής προς τις ΗΠΑ, από τη μια βρίσκονται οι «ειρηνικοί διαδηλωτές-ήρωες» και από την άλλη οι «σκοταδιστές-τύραννοι».

Του Θέμη Τζήμα

Η ιστορία είναι γνωστή. Τόσο γνωστή ώστε κανονικώς δεν θα έπρεπε να αφιερώνεται ούτε λέξη: σε κάθε ταραχή, σε κάθε διαδήλωση η οποία λαμβάνει εναντίον οποιασδήποτε κυβέρνησης εχθρικής προς τις ΗΠΑ, από τη μια βρίσκονται οι «ειρηνικοί διαδηλωτές-ήρωες» και από την άλλη οι «σκοταδιστές-τύραννοι».

Όσο δε, τα ΜΜΕ ελέγχονται ακόμα πιο σκληρά από τη CIA και η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) βοηθά στην παραγωγή βίντεο πάμφθηνων και ιδιαιτέρως αληθοφανών, η προπαγάνδα από το εγχειρίδιο της CIA καθίσταται πιο «χουλιγουντιανή» και πειστική, τουλάχιστον για όσες και όσους είναι εθισμένοι στη Made In USA συγκίνηση. Κοντά σε αυτούς υπάρχει και μια συνήθως και κατά τα λοιπά μικρής επιρροής αλλά σε τέτοια γεγονότα πάντα χρήσιμη «φυλή αριστερών»  η οποία ανακαλύπτει είτε τη διαθεματικότητα είτε αποπειράται να λύσει παλιούς λογαριασμούς αγνοώντας πάντα την πρωτεύουσα αντίθεση.

Ας πάμε στο Ιράν, στη νέα φάση πολέμου στο μέτωπο αυτό που έχει ανοίξει ο ιμπεριαλισμός. Η Διεθνής Αμνηστία -ω του θαύματος- πρόλαβε μέσα σε λίγες ημέρες να βγάλει την πρώτη της έκθεση για τα γεγονότα, επιβεβαιώνοντας την προαναφερθείσα αφήγηση. Το ιδιαίτερο δεν είναι αυτό όμως. Συνίσταται στο ότι ακόμα και η ίδια η Διεθνής Αμνηστία αναφέρεται σε «μεγάλο βαθμό» ειρηνικούς διαδηλωτές. Είναι εντυπωσιακό πώς είναι δυνατό σε τέτοια «αυταρχικά», «δικτατορικά», «σκοταδιστικά» και «θεοκρατικά» καθεστώτα να υπάρχουν μέσα σε λίγες ημέρες μη-ειρηνικοί διαδηλωτές.

Η καμπάνα της Βενεζουέλας και ο Ρωμιός – Εθελόδουλος και αμνήμων ή πολίτης και «δρών ιστορικό υποκείμενο»; Ας επιλέξουμε

Του Ηλία Παπαναστασίου

Τα συγκλονιστικά γεγονότα της Βενεζουέλας δεν είναι κεραυνός εν αιθρία αλλά «φυσιολογική» απόληξη του μεταπολεμικού Αμερικανισμού. Ενός Ιμπεριαλιστικού Αμερικανισμού που αριθμεί 181 (!) επεμβάσεις και πραξικοπήματα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με αμερικανικό και εγκληματικά ωμό τρόπο. Η νομοτελειακή του κατάληξη θα ήταν μόνο ο Γκαγκστερισμός της Μαφίας όπως και έγινε με την απαγωγή του Προέδρου της Βενεζουέλας Μαδούρο. Σε ξεχωριστό μας άρθρο θα αναφερθούμε στα συγκλονιστικά γεγονότα της Βενεζουέλας. Τώρα θα ασχοληθούμε με την προπαγάνδα και τις προοπτικές «ανατροπής» και «αλλαγής» που ευαγγελίζονται πολλοί και κυρίως με τις ευθύνες του ελληνικού λαού.

Σε προηγούμενή μας παρέμβαση, τονίσαμε τον ρόλο της προπαγάνδας στη διαμόρφωση ενός παθητικοποιημένου, οιονεί ανοϊκού και «α–πολιτικού πολίτη» που εξυπηρετεί το σύστημα, ταιριάζει «γάντι» στις απαιτήσεις της Παγκοσμιοποιημένης Ελίτ για πλήρη διανοητική και ψυχολογική υποταγή των μεγάλων, τεράστιων στρωμάτων του πληθυσμού στα κελεύσματά της και στην Γεωστρατηγική της ζοφερή προοπτική «αλλαγής του κόσμου» δηλαδή της προοπτικής του «Μετα–ανθρώπου» και της ερεβώδους πραγματοποίησής του ως σχεδίου. Τα άμεσα αποτελέσματα της «προπαγανδιστικής υλοποίησης» τα είδαμε στις εκλογές της 21/5/2023 με «βροντώδη τρόπο» και ηχηρά μηνύματα. Έπεται όμως συνέχεια και με τις δεύτερες εκλογές της 25/6/2023, με τον αντικειμενικό και στρατηγικό στόχο της ελληνικής άρχουσας τάξης να υλοποιείται πλήρως μέσω ενός πλήρως αποχαυνωμένου εκλογικού ακροατηρίου και μιας πλήρως ελεγχόμενης μάζας πελατών του συστήματος και επαιτών των διαφόρων Pass. Την πρώτη Κυριακή ο στόχος επετεύχθη, το ίδιο και την δεύτερη Κυριακή. Μήπως έχει αλλάξει κάτι προς το καλύτερο, μήπως έχει συνειδητοποιήσει ο ελληνικός λαός τι τον περιμένει, οικονομικά, κοινωνικά και εθνικά μετά τις επόμενες εκλογές (πρώτες, δεύτερες);

Όπως φαίνεται, μάλλον διαισθάνεται, «ασαφώς και αορίστως» τι τον περιμένει, όμως επειδή είναι ένας λαός που έχει συνηθίσει να ζει με μύθους και θαύματα, έχουμε δε την εντύπωση πως εκτιμά ιδιαίτερα τους θαυματοποιούς, τους μυθομανείς και τους μυθολάγνους. Η συναρπαστική περιπέτεια του Ρωμιού τους τελευταίους αιώνες με αποκορύφωμα τα τελευταία 100–110 χρόνια, δείχνουν την «ιδιόμορφη σχέση» του Νεοέλληνα με την Ιστορία, σχέση συναρπαστική άλλα και απογοητευτική έως αποκρουστική ακόμη και αηδιαστική. Περίοδοι στρατιωτικών θριάμβων (1912–13) αλλά και εθνικής συντριβής και αμετάκλητης καταστροφής (1919–22), θριαμβευτική «Έφοδος στον Ουρανό» (1941–44, ΕΑΜική Επανάσταση) και ανείπωτη συντριβή, αποκορύφωση της Αμερικανοδουλείας και της αποικιοποίησης (1949 και εντεύθεν με ελπιδοφόρες «Τάσεις διαλείμματος» την περίοδο 1981–85).

Βενεζουέλα: Η σκληρή νεοαποικιακή πραγματικότητα και κάποια απλοϊκά (;) ερωτήματα.

Του Γιάννη Ραχιώτη

H στρατιωτική εισβολή της  3ης Ιανουαρίου 2025 στη Βενεζουέλα, ένα κυρίαρχο κράτος- μέλος του ΟΗΕ και η απαγωγή του Προέδρου της, νομικά συνιστά το «έγκλημα της  επίθεσης» όπως διατυπώθηκε στο καταστατικό του Διεθνούς Δικαστηρίου της Νυρεμβέργης και σε άλλα νεώτερα κείμενα διεθνούς δικαίου. Ταυτόχρονα αποτελεί κατάφωρη παραβίαση όλων των θεμελιωδών διατάξεων του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ. Ανάλογες εισβολές, κατοχές, απαγωγές και δολοφονίες κρατικών ηγετών, από την ίδρυση του ΟΗΕ μέχρι σήμερα, οι ΗΠΑ και τα παρελκόμενά τους (Ισραήλ, Ουκρανία κοκ) έχουν πραγματοποιήσει δεκάδες χώρες. Στις 3 Ιανουαρίου που έγινε η απαγωγή του Προέδρου Μαδούρο ήταν η 6η επέτειος της δολοφονίας του στρατηγού Σολεϊμανί που έγινε πάλι με εντολή Τράμπ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι άλλοι αμερικανοί πρόεδροι έκαναν λιγότερα.

Στη συνέντευξη τύπου μετά την απαγωγή, ο πρόεδρος και οι υπουργοί άμυνας και εξωτερικών των ΗΠΑ  ξεκαθάρισαν το πολιτικό και νομικό πλαίσιο που εντάσσουν το νέο τους διεθνές έγκλημα: Επαναφορά του δόγματος Μονρόε και της πολιτικής των κανονιοφόρων, απειλή άμεσης στρατιωτικής κατοχής, υποκατάσταση του διεθνούς δικαίου από τις δικές τους αποφάσεις, υποκατάσταση της διεθνούς κοινότητας από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Εθεσαν δύο καθαρούς στόχους:  Άρνηση του δικαιώματος των λαών της Λατινικής Αμερικής να επιλέγουν σοσιαλιστικές κυβερνήσεις και αντιμετώπιση του δημόσιου πλούτου τους σαν απόλυτης ιδιοκτησία των ΗΠΑ. Μάλιστα χαρακτήρισαν επανειλημμένα τους Βενεζουελάνους σαν κλέφτες του πετρελαίου «τους»! Αυτές οι θέσεις και διεθνείς πρακτικές, τυπικά ιμπεριαλιστικές και νεοποικιοκρατικές, δεν έχουν βέβαια καμία σχέση με το διεθνές δίκαιο, το οποίο τους αρέσει ή όχι αποτελεί μια κατάκτηση του ανθρώπινου πολιτισμού και ένα θεμελιώδες πλαίσιο ειρηνικής συμβίωσης μεταξύ των κρατών. Οι ΗΠΑ και ο στενός πυρήνας κρατών – εκτελεστικών τους οργάνων, μπορεί να κατέχουν κτηνώδη ισχύ, όμως από άποψη διεθνούς δικαίου είναι κράτη παρίες και από πολιτική  άποψη, επιβάλλοντας  το νόμο της ζούγκλας, αποτελούν την έμπρακτη αμφισβήτηση του ανθρώπινου πολιτισμού και συνακόλουθα  απειλή για την επιβίωση της ανθρωπότητας.

Δεύτερο τάνκερ κατέλαβαν οι ΗΠΑ στον Ατλαντικό – Συνέδραμαν οι Βρετανοί – Αντίδραση από τη Μόσχα

Και τα δύο τάνκερ που δεσμεύτηκαν, σχετίζονταν με τη Βενεζουέλα, λέει η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Κρίστι Νοέμ. Η αντίδραση της Μόσχας.

«Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας, η ελευθερία της ναυσιπλοΐας ισχύει στην ανοικτή θάλασσα και κανένα κράτος δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει βία εναντίον πλοίων που είναι νόμιμα νηολογημένα σε άλλες δικαιοδοσίες» ανέφερε χαρακτηριστικά, το υπουργείο μεταφορών της Ρωσίας, επισημαίνοντας ότι η επιχείρηση κατάσχεσης του τάνκερ Marinera παραβιάζει το διεθνές ναυτικό δίκαιο. Το υπουργείο πρόσθεσε ότι η επικοινωνία με το πλοίο είχε διακοπεί μετά την επιβίβαση των αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων σε αυτό.

Η ανάρτηση της Κρίστι Νοέμ: «Σε δύο επιχειρήσεις που πραγματοποιήθηκαν σήμερα πριν την αυγή, η Ακτοφυλακή διεξήγαγε δύο συνεχόμενες, σχολαστικά συντονισμένες επιβιβάσεις σε δύο δεξαμενόπλοια-“φαντάσματα”, ένα στον Βόρειο Ατλαντικό και ένα σε διεθνή ύδατα κοντά στην Καραϊβική. Και τα δύο πλοία, το δεξαμενόπλοιο Bella I και το δεξαμενόπλοιο Sophia, είχαν αγκυροβολήσει τελευταία στη Βενεζουέλα ή ήταν καθ’ οδόν προς αυτή. Οι εγκληματίες του κόσμου έχουν προειδοποιηθεί. Μπορείτε να τρέξετε, αλλά δεν μπορείτε να κρυφτείτε».

Βενεζουέλα: Για όσους (έκαναν ότι) δεν καταλάβαιναν τι είναι οι ΗΠΑ

Σκίτσο του Αμερικανού Clay Bennett για τους Chattanooga Times Free Press

Το πραγματικό πρόσωπο των ΗΠΑ φάνηκε. Αυτός ο ιμπεριαλισμός θα ρημάξει τον πλανήτη αν αφεθεί.

Του Θέμη Τζήμα

Αρχικώς σε ό,τι αφορά το πεδίο: όπως φαίνεται η απαγωγή Μαδούρο είναι αρκετά ύποπτη τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με την πολύ μικρή αντίσταση που προβλήθηκε κατά στο πλαίσιό της. Αυτή η πολύ μικρή αντίσταση έχει δώσει έδαφος σε διάφορα σενάρια.

Το πρώτο είναι ότι η έξοδος του Μαδούρο αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης εκ των προτέρων. Το εν λόγω σενάριο διατείνεται ότι όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι μέρος ενός τεχνάσματος και ότι ο Μαδούρο αργότερα θα λάβει αμνηστία μετά από μια δίκη-παρωδία, όπως ο Τραμπ είχε δώσει χάρη στον πρώην πρόεδρο της Ονδούρας Χουάν Ορλάντο Ερνάντες. Δεδομένης της εχθρότητας του Τραμπ αλλά και όλου του κατεστημένου των ΗΠΑ προς τον Τσαβισμό φαντάζει ως μάλλον ευφάνταστο σενάριο έως και προβοκατόρικο ωστόσο οφείλουμε να το καταγράψουμε.

Ένα δεύτερο σενάριο διατείνεται ότι η Ρωσία και οι ΗΠΑ αντάλλαξαν την Ουκρανία με τη Βενεζουέλα. Το πρόβλημα με αυτό το σενάριο είναι ότι αφενός η Ρωσία δεν παίρνει προσώρας την Ουκρανία ενώ ακόμα και έτσι η Βενεζουέλα θα μπορούσε να έχει προβάλλει μεγαλύτερη αντίσταση στη συγκεκριμένη επιχείρηση. Το τρίτο σενάριο είναι ότι απλώς οι βενεζουελάνικες ένοπλες δυνάμεις δεν τα κατάφεραν στη συγκεκριμένη επιχείρηση ή ότι γενικώς το επίπεδό τους είναι τόσο χαμηλό. Παρότι δεν είναι απίθανο, θυμίζουμε ότι πολύ κατώτερες δυνάμεις (όπως στο Μογκαντίσου μεταξύ άλλων περιπτώσεων) τα έχουν καταφέρει πολύ καλύτερα. Το τέταρτο σενάριο είναι αυτό μιας εσωτερικής προδοσίας εναντίον του Μαδούρο. Το τι από όλα αυτά έχει συμβεί μένει να φανεί. Ενδεχομένως να ισχύουν περισσότερα του ενός σε κάποιον συνδυασμό.

Επίσης είναι αρκετά πιθανό να έχουμε μια πλήρως στρεβλή εικόνα για τα γεγονότα στο έδαφος. Μπορεί η αντίσταση που προβλήθηκε να είναι μεγαλύτερη από τη φημολογούμενη και ακόμα να μην υπάρχει η αναγκαία πληροφόρηση προκειμένου να συλλάβουμε το μέγεθος.