Σε μια χώρα που ο πρωθυπουργός χρωστάει 3 εκατομμύρια ευρώ (συμφώνως πόθεν έσχες του 25), που προΐσταται ενός υπουργικού συμβουλίου που χρωστάει 12 εκατομμύρια ευρώ και όλοι μαζί πολιτεύονται με ένα κόμμα που χρωστάει 540 εκατομμύρια ευρώ σε τράπεζες ...
Του Βασίλη Λάμπογλου
Σε μια χώρα που ψηφίζεται από τη Βουλή ο Στουρνάρας, για τη τρίτη του θητεία στη Τράπεζα που φέρει κατ'ονομα την ονομασία "της Ελλάδας".
Σε μια χώρα που στις 08.02/24 (μόλις 12 μέρες μετά τη κατάθεση της αίτησης) η Πλήρης Ολομέλεια διασκέφθηκε και όχι μόνο τάχθηκε υπερ των funds, αλλά θεώρησε ορθό, προκειμένου να δώσει το κατάλληλο μήνυμα στα κατώτερα δικαστήρια, να διαρρεύσει το αποτέλεσμα της διάσκεψης πριν τη δημοσίευση της απόφασης.
Σε μια χώρα που τα funds εξακολουθούν να αρδεύουν από τη δεξαμενή των 700.000 ακίνητων αξίας 110 δις ευρώ, όπου το συντριπτικό ποσοστό είναι πρώτες κατοικίες και αυτό που εκτυλίσσεται 10 χρόνια τώρα είναι η μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου όλων των εποχών , από τους πολλούς στους λίγους.
Σε μια χώρα που έχουν το ακαταδίωκτο οι τραπεζίτες για τη "τοποθέτηση "της υπογραφής τους .
Σε μια χώρα που εγκαλείται από ευρωπαϊκούς θεσμούς για την κερδοφορία των τραπεζών μέσω των ανεξέλεγκτων προμηθειών στις συναλλαγές, ταυτόχρονα με το κλείσιμο και τον περιορισμό των καταστημάτων τους αλλά και του ανθρώπινου δυναμικού τους σε όλη την επικράτεια και όλα αυτά με τη συναίνεση των ενίοτε εγχώριων κυβερνητών.
Σε μια χώρα που οι τράπεζες μοίρασαν 1,5 δις το 2025 σε μερίσματα στους μετόχους την ώρα που ο Μητσοτάκης ανακοινώνει διθυραμβικά το πάγωμα 2000 προϊόντων στα σούπερ μάρκετ, προκειμένου να αντιμετωπίσει (λέμε τώρα) την ακρίβεια.
