Του Γιάννη Λαζάρου
Μια αξιοπρέπεια ζητήσαμε και πήραμε ένα κουτί με κουρκουμπίνια. Σιροπιαστά με κορδελίτσα κόκκινη στο κουτί να μάς θυμίζει τις γραμμές συμβιβασμού της κυβέρνησης.
Μια αξιοπρέπεια ζητήσαμε και πήραμε δάκρυα συγκίνησης από την δημοσιοθρεμένη-βουλευτή Ραχήλ για την επαναπρόσληψη των συναδέλφων της κυβερνητικών υπαλλήλων στην ΕΡΤ.
Καθαρίσαμε, λοιπόν, από αξιοπρέπεια. Σε παράλληλη τηλεοπτική κάλυψη το κουρκουμπίνι και το δάκρυ. Μέχρι εδώ ήταν το πάρτι της αξιοπρέπειας. Από εδώ και στο εξής όσοι δεν φορέσατε κόκκινο πλαστικό γάντι για να καθαρίσετε τις χέστρες του υπουργείου Οικονομικών που σε αυτές κάθισαν άξιοι πισινοί όπως του Παπακωνσταντίνου, του Στουρνάρα, του Χαρδουβέλη, του Βαρουφάκη, της Βαλαβάνη και δεν συμμετείχατε στο πολύμηνο πάρτι (μετά αποζημιώσεων) έξω από την ΕΡΤ, θα πάρετε το δωράκι σας άνευ οίκτου. Διότι για να γίνει αυτό το χθεσινό πάρτι κάποιος πρέπει να πληρώσει τον λογαριασμό. Για να μασάνε οι από εκεί πρέπει να πληρώνουν οι από εδώ. Αυτή είναι η πραγματική κόκκινη γραμμή της κυβέρνησης και όλα τα άλλα περί διαπραγματεύσεων είναι άλλα λόγια να μισούμαστε. Διότι το πιάσαμε το υπονοούμενο με τα εντελώς τυχαία πεσκέσια της Βαλαβάνη στις μοναδικές εργαζόμενες που έχουν δικαίωμα εργασίας και τα δάκρυα συγκίνησης της Μακρή για τους μοναδικούς εργαζόμενους της ΕΡΤ που μόνο αυτοί έχουν δικαίωμα για ντου.



















