Η ενέργεια αποτελεί κίνητρο και προϋπόθεση υλοποίησης των περισσότερων καθημερινών ανθρώπινων δραστηριοτήτων, αφού απαιτείται ενέργεια για την παραγωγή βασικών αγαθών και υπηρεσιών, για την εξυπηρέτηση βασικών λειτουργιών των ανθρώπων. Από το ποιος ελέγχει την ενέργεια λοιπόν εξαρτάται όχι μόνο η ευημερία μας, αλλά ακόμα και η επιβίωσή μας.
Του Dies Brumalis
Κι αν η φτώχεια και η στέρηση δεν παρουσιάζονται για πρώτη φορά επί καπιταλισμού, αναμφίβολα όμως για πρώτη φορά συνυπάρχουν με μια τέτοια βελτίωση των υλικών συνθηκών που δίνει τη δυνατότητα σε άνοδο του βιοτικού επιπέδου για τεράστιο αριθμό ανθρώπων. Στο καπιταλιστικό όμως σύστημα, με το μονοπώλιο της τάξης των καπιταλιστών πάνω στα μέσα παραγωγής, υποβαθμίζοντας όλες τις κοινωνικές σχέσεις σε ανταλλαγή αντικειμένων και μετατρέποντάς τα πάντα σε εμπορεύματα με σκοπό το κέρδος, οι τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών καθορίζονται από τις δυνάμεις της προσφοράς και ζήτησης με στόχο το κέρδος, με τις ανθρώπινες ανάγκες να γίνονται έρμαια των επιταγών της αγοράς.
Καθώς η εξάπλωση των καπιταλιστικών επιταγών τις τελευταίες δεκαετίες επεκτείνεται σε όλα τα επίπεδα, η ιδιωτικοποίηση σχεδόν των πάντων θεωρείται επιβεβλημένη, ακόμα κι αν οι συνέπειες για τους ανθρώπους είναι καταστροφικές. Σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, οι κυβερνήσεις στρέφονται προς τους ιδιωτικούς διαχειριστές ελέγχοντας τα πάντα, από τις ηλεκτρικές επιχειρήσεις μέχρι τις φυλακές, από τις σιδηροδρομικές μεταφορές μέχρι την εκπαίδευση, με το προπαγανδιστικό σκεπτικό πως τα κέρδη και το δημόσιο συμφέρον αλληλεπικαλύπτονται καλύτερα όταν η ιδιωτικοποιημένη υπηρεσία βρίσκεται σε ανταγωνιστική αγορά. Μόνο που αυτό δεν έχει επαληθευτεί στην πράξη.
