Οι βιβλιοθήκες μας είναι μαρτυριάρες, είναι σκέτοι ρουφιάνοι. Είναι αποκαλυπτικές ακτινογραφίες των αναζητήσεων, των φόβων, των εμμονών και των ελπίδων μας. Αν παρατηρήσεις προσεκτικά τα βιβλία που έχει κάποιος στην βιβλιοθήκη του, διαβασμένα ή αδιάβαστα, είναι το πιθανότερο να ανιχνεύσεις τις επιθυμίες του, τη διάθεσή του, την περιέργεια, την τόλμη, τους ανεκπλήρωτους πόθους, τη διαθεσιμότητά του, ακόμη και τα τυχόν σαδομαζοχιστικά του ένστικτα. Οι τίτλοι των βιβλίων που επιλέγουμε τα μαρτυρούν όλα. Όλα είναι τόσο φανερά που, αν το συνειδητοποιούσαμε, θα σκεπάζαμε τις βιβλιοθήκες μας με μια ωραία κουρτίνα για να μην αποκαλυφθούμε στα καλά των καθουμένων.
Αλλά και ο τρόπος που είναι τοποθετημένα τα βιβλία στη βιβλιοθήκη μας, αποκαλύπτει πολλά για την προσωπικότητά μας. Η τάξη ή η μη τάξη που επικρατεί, αν είναι όρθια ή λοξά, ριγμένα εδώ και εκεί ή στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο χωρίς να φαίνονται οι τίτλοι τους ή να φαίνονται, όλα κάτι μαρτυρούν. Για παράδειγμα αν ένα βιβλίο του Μαρκησίου Ντε Σαντ είναι σε εμφανή θέση πλαγιαστά ριγμένο και ορατό από όλους την ημέρα των γενεθλίων σου που περιμένεις κόσμο, κάτι ενδιαφέρον ίσως να στριφογυρίζει στο κεφάλι σου. Αν στην ίδια περίοπτη θέση είναι η Βίβλος και η οικοδέσποινα σε υποδέχεται με ένα ημιδιαφανές, σέξυ φόρεμα κάτι άλλο μαρτυρικά ενδιαφέρον ίσως να την τυραννά.
