Παρά τις δυσοίωνες εκτιμήσεις
για το τι περιμένει την Ελλάδα το 2021 και μετά, η κυβέρνηση Τσίπρα οφείλει να
δώσει μέχρι τέλους τη μάχη για την ελάφρυνση του χρέους. Είναι προϋπόθεση για
να εισέλθει η οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης. Και η ανάπτυξη είναι η μόνη στερεή
βάση για να εξέλθει η Ελλάδα των μνημονίων το καλοκαίρι του 2018.
Πρέπει να ομολογήσουμε ότι για
να συμβεί αυτό η κυβέρνηση έκανε πολλές υποχωρήσεις, παραβιάζοντας κατά τρόπο
σαρωτικό τις πολιτικές αρχές της. Ψηφίσθηκαν κατά παρέκκλιση του Συντάγματος
όλα τα μέτρα για το 2019-2020, προκειμένου το ΔΝΤ και το Βερολίνο να
συμφωνήσουν όσον αφορά στη βιωσιμότητα του χρέους.
Παραλλήλως, έγιναν συνεννοήσεις
ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού με σκοπό να διαμορφωθεί το κλίμα που θα
ενθάρρυνε την ένταξη, σύντομα, στην ποσοτική χαλάρωση, αλλά και τους υποψήφιους
διεθνείς επενδυτές. Με τον τρόπο αυτό η έξοδος στις αγορές χρήματος θα
αποκτούσε γερά θεμέλια. Κι όμως όλος αυτός ο σχεδιασμός, που δεν είναι
μόνο ελληνικός, πέφτει στο κενό.
