Του Κώστα Μελά
Για περίπου 50 χρόνια, από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, η αμερικανική οικονομία λειτουργούσε ως ο βασικός παράγοντας αύξησης της παγκόσμιας ζήτησης. Απορροφούσε (εισάγοντας) σημαντικές ποσότητες εξαγωγών (αγαθών και υπηρεσιών) από τον υπόλοιπο κόσμο (κυρίως από Γερμανία και Ιαπωνία και στη συνέχεια και από Κίνα), με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα σημαντικό έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών των ΗΠΑ.
Φυσικά, ήταν εύκολο να χρηματοδοτήσει το συγκεκριμένο έλλειμμα μέσω κεφαλαιακών εισροών, δεδομένου ότι ήταν και είναι η χώρα που κατέχει το βασικό αποθεματικό νόμισμα στον πλανήτη. Είναι γεγονός ότι οι ΗΠΑ επέβαλαν στον υπόλοιπο κόσμο, εν τοις πράγμασι, να πληρώνει για την εξάπλωση της αμερικανικής οικονομίας. Παράλληλα, όμως, αυτή η εξάπλωση είχε θετικές επιδράσεις στη μεγέθυνση των οικονομιών του υπόλοιπου κόσμου.



















