Άκου ναζιστάκο...

Από Κυκλοθυμικό

Άκου Ναζιστάκο:

Στις 5 Δεκέμβρη του 1943 οι ναζιστικές δυνάμεις ξεκινάνε από την Πάτρα με κατεύθυνση τα Καλάβρυτα. Στο διάβα τους σκοτώνουν 143 άντρες και παιδιά. Στις 9 του μήνα βρίσκονται στον προορισμό τους. Προσπαθούν να πείσουν τους ντόπιους να μην ανησυχούν κι ότι εκεί βρίσκονται μόνο για τους αντάρτες. Ξεκίνησαν καίγοντας σπίτια ανταρτών. Το πρωί της 13ης Δεκεμβρίου, όμως, οι ντόπιοι κατάλαβαν ότι το σχέδιο ήταν τελικά άλλο. Ο ναζιστικός στρατός κλειδώνει γυναίκες και παιδιά έως 13 χρονών στο σχολείο της μικρής πόλης. Όλοι οι υπόλοιποι μεταφέρονται στην «Ράχη του Καππή», έναν λόφο έξω από τα Καλάβρυτα. Μια φωτοβολίδα φεύγει, το σήμα έχει πέσει. Με θέα τα σπίτια και τα χωράφια τους έως 700 άνθρωποι εκτελούνται. Όλοι άμαχοι, οι περισσότεροι νέοι κι έφηβοι. Θα προσπαθήσουν να κάψουν ζωντανούς τις γυναίκες, τους αρρώστους και τα μωρά στο σχολείο. Σώζονται τελευταία στιγμή. Μαζί με τα Καλάβρυτα κάηκαν άλλα 50 χωριά, 1000 σπίτια, έκαναν πλιάτσικο σε 2000 ζώα.

635 άνθρωποι, περίπου όσοι κι οι δολοφονημένοι άμαχοι, θα ψήφιζαν Χρυσή Αυγή στα Καλάβρυτα στις εκλογές του 2012.

Άκου Ναζιστάκο:

Στις 10 Ιουνίου του 1944 μετά από ένα ξέσκισμα του ΕΛΑΣ σε έναν λόχο των SS, οι Ναζιστές διψάνε για εκδίκηση. Ήττα στο πεδίο της μάχης, σφαγή σε αμάχους για απάντηση. Δεν ήταν καν αντεκδίκηση, ήταν σφαγή. Τυφλή. Μπαίνουν στο Δίστομο κι αρχίζουν να σκοτώνουν όποιον βρουν, ακόμα και βρέφη. Σφάζουν εγκύους, βγάζουν τα αγέννητα μωρά από τις σφαγμένες κοιλιές και τα σφάζουν κι αυτά, βιάζουν, δολοφονούν όποιον βρουν μπροστά τους, καίνε τα πάντα, κρεμάνε κόσμο στα δέντρα. Δε σταματάνε μόνο στο Δίστομο, μέχρι να φτάσουν Λειβαδιά σκοτώνουν όποιον τύχει στο δρόμο τους. Μιλάνε για 600 νεκρούς τουλάχιστον. Μόνο στο Δίστομο σφάχτηκαν 111 γυναίκες και 53 παιδιά. Ένα μήνα πριν το ίδιο Σύνταγμα είχε σφάξει 273 αμάχους στην Κλεισούρα.

«Κοπέλες απ’ το Δίστομο φέρτε νερό και ξίδι.»

«Παλλαϊκός αγώνας για Δικαιοσύνη κι Αποζημίωση! Το Δίστομο «φως κι ελπίδα των λαών»!»: Ένα ιστορικό κείμενο με την υπογραφή Μανώλη Γλέζου από τον Ιούνη του 2018

Το κείμενο που ακολουθεί είναι συλλογικό κείμενο της Γραμματείας του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ΕΣΔΟΓΕ) και ένα από τα τελευταία κείμενα, που φέρουν την υπογραφή του Μανώλη Γλέζου. Γράφτηκε για την 74η επέτειο της Σφαγής του Διστόμου και δημοσιεύτηκε στο Hot Doc History τον Ιούνιο του 2018. Μέχρι το τέλος της ζωής του ο Μανώλης Γλέζος (ιδρυτής και Πρόεδρος του ΕΣΔΟΓΕ 1996-2016) αγωνιζόταν για Δικαιοσύνη που ταυτίζεται με το αίτημα για Αποζημίωση και Επανόρθωση!

Σημειώνε χαρακτηριστικά στο κείμενο:

O επιζών της σφαγής του Διστόμου, Αργύρης Σφουντούρης στέλνει μήνυμα στους νέους: Μην ξεχνάτε το παρελθόν

Πόσο πόνο χωρά και μπορεί να κουβαλήσει η ανθρώπινη ψυχή; Όταν δε, πρόκειται για την ψυχή ενός αθώου παιδιού που αντίκρισε κατάματα τη μεγαλύτερη απώλεια, τους δύο γονείς του νεκρούς από το χέρι των ναζί; Πώς είναι να κουβαλά κάποιος για όλη τη ζωή του τις εικόνες των νεκρών γονιών του σαν τις πρώτες εικόνες που μπορεί να ανακαλέσει στη μνήμη; 

Ο 78χρονος, πλέον Αργύρης Σφουντούρης, σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων με αφορμή τη συμπλήρωση εβδομήντα τεσσάρων χρόνων από τη σφαγή του Διστόμου, στις 10 Ιουνίου του 1944, ξετυλίγει καρέ- καρέ το κουβάρι των αναμνήσεών του από τα συγκλονιστικά γεγονότα που έζησε ως παιδάκι τεσσάρων χρονών και στέλνει το μήνυμα στους νέους, να ασχολούνται με τα κοινά και να μην ξεχνούν το παρελθόν. 

Η πρώτη εικόνα που μας εκμυστηρεύεται είναι αυτή του πατέρα του να κείτεται νεκρός πάνω στη βρύση έξω από το σπίτι τους στο Δίστομο, και συνεχίζει με τη στιγμή που αντίκρισε τη μάνα του νεκρή πάνω σε ένα κάρο.

Αφού μιλά για τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν για τον ίδιο και τις αδερφές του μετά τη σφαγή, εξομολογείται πως σήμερα δεν αισθάνεται το μίσος που αισθανόταν μικρός. «Έπαψα να έχω μια ομαδική στάση απέναντι στους Γερμανούς, υπάρχουν άνθρωποι που τους εκτιμώ γιατί μας υποστηρίζουν, αλλά τα βλέπω αμερόληπτα, χωρίς φανατισμό» σημειώνει.

"Ενα τραγούδι για τον Αργυρή". Μια συγκλονιστική ταινία- ντοκιμαντέρ

Της Τ.Γ.

Μέρα μνήμης και αγώνα η χθεσινή και συνεχίζοντας τις αντιφασιστικές δράσεις ο Συντονισμός Σωματείων και Συλλογικοτήτων Λέσβου, οργάνωσε μια πραγματικά αξιόλογη εκδήλωση στο Δημοτικό θέατρο Μυτιλήνης.

Θα σταθούμε στο συγκλονιστικότερο σημείο της εκδήλωσης, με σκοπό να σας κάνουμε κοινωνούς, στην προβολή της ταινίας '"Ενα τραγούδι για τον Αργυρή". Μια ταινία- ντοκιμαντέρ για τον Αργύρη Σφουντούρη, έναν από τους ελάχιστους επιζήσαντες από τη σφαγή του Διστόμου.

Η Ιταλία ανοίγει τον δρόμο για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Το ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο με απόφασή του δίνει το ελεύθερο στους Ιταλούς πολίτες που θέλουν να ζητήσουν αποζημιώσεις από την Γερμανία για τα εγκλήματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ιταλίας αποφάνθηκε ότι οι πολίτες της χώρας μπορούν να ζητήσουν αποζημιώσεις από το γερμανικό κράτος για μαζικές εκτελέσεις και εγκλήματα που πραγματοποιήθηκαν κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο προσθέτει ότι η ασυλία των διαφόρων κρατών δεν ισχύει σε περιπτώσεις εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας.

Η ετυμηγορία αυτή αφορά αιτήματα και προσφυγές για αποζημιώσεις Ιταλών που εκτοπίσθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Γερμανία. Αναμένεται, τώρα, να διευκολυνθεί η όλη δικαστική διεκδίκηση των πολιτών αυτών.

Ένα τραγούδι για τον Αργύρη (ταινία)

Ανώμαλη προσγείωση για τους ευρωλιγούρηδες

Η σημερινή απόφαση του λεγόμενου Διεθνούς Δικαστήριου της Χάγης, με την οποία “δικαιώνει” την Γερμανία, θεωρώντας ότι η επιδίκαση αποζημιώσεων από ιταλικά δικαστήρια στα θύματα του ναζισμού, παραβίασε το δικαίωμα της νομικής ασυλίας της Γερμανίας (σ.σ.: sic) και άρα πάνε περίπατο οι όποιες αυταπάτες ότι μέσω των θεσμών του ιμπεριαλισμού μπορεί να αποδοθεί πραγματική δικαιοσύνη, αποτελεί ένα καμπανάκι και σίγουρα ανώμαλη προσγείωση όλων των ευρωλιγούρηδων της χώρας μας (τουλάχιστον) !Η απόφαση αυτή, όπως ήταν φυσικό, ταρακούνησε το εγχώριο πολιτικό σύστημα της αστικής τάξης, που είδε ότι τα παραμύθια που τόσα χρόνια σερβίρουν στον ελληνικό λαό καλά ήταν αλλά δεν είχαν … δράκο, αν και συνηθισμένοι στο ψέμα και το παραμύθι, συνεχίζουν να πουλάνε … φύκια για μεταξωτές κορδέλες !

Ο ελληνικός λαός, επιτέλους πρέπει να βγάλει  (και από την υπόθεση αυτή) τα σωστά συμπεράσματα.