Ομιλία Βάσου Λυσσαρίδη στη συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με θέμα "Το Συντονισμό του Ευρωπαϊκού Νότου" που διοργάνωσε το Resistance Festival στην Αθήνα (22 Ιούνη 2013)
Η αέναη πορεία της ανθρωπότητας είναι πορεία προόδου, διανύουμε όμως μια περίοδο, προσωρινή ασφαλώς, πισωδρόμησης.
Η αέναη πορεία της ανθρωπότητας είναι πορεία προόδου, διανύουμε όμως μια περίοδο, προσωρινή ασφαλώς, πισωδρόμησης.
Μια διεστραμμένη, μονοδιάστατη παγκοσμιοποίηση με το οικονομικό να αποπειράται όχι πάντα ανεπιτυχώς να κηδεμονεύσει επί του πολιτικού, με το χρηματοπιστωτικό κατεστημένο να επιχειρεί όχι πάντα ανεπιτυχώς να μετατρέψει κυβερνήσεις σε υποχείρια όργανα, να συρρικνώσει το κοινωνικό κράτος, να επιβάλει κοινωνικό-οικονομικές δομές, να υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την δημοκρατία και την λαϊκή συμμετοχή. Κατά τη γνώμη μου μετά την αποικιοκρατία, και τον μεταποικισμό μαρτυρούμε τη χρηματοκρατία. Αυτό τελικά θα επηρεάσει και τις τώρα ισχυρές χώρες. Παγκόσμιο το φαινόμενο, παγκόσμια η αναμενόμενη αντίδραση.
Όμως ξεφεύγω από το θέμα. Η Ε.Ε. δημιουργήθηκε με βάση τη συνοχή. Ήταν φανερό πως η δασμολογική ενοποίηση θα ωφελούσε τις πιο ανεπτυγμένες οικονομίες και η απάντηση -θεωρητική- ήταν ότι αυτό θα αντισταθμιζόταν με τη μεταφορά κεφαλαίων και τεχνογνωσίας από το βορρά στο νότο. Ασφαλώς αυτό δεν επετεύχθη επαρκώς στον αναμενόμενο βαθμό και καταλήξαμε σε Ευρώπη πολλών ταχυτήτων και αντί συνοχής έχουμε αποικιοποίηση σε μερικές περιπτώσεις.


