Πώς η αρνησιπατρία σερβίρεται σαν αντιλαϊκισμός – ΕΛΙΑΜΕΠ και Αριστερά

Του Διονύση Δρόσου

Ποια στοιχεία του αγγλόφωνου κειμένου που δημοσίευσε προσφάτως το ΕΛΙΑΜΕΠ μοιάζουν να έχουν “αριστερό” πρόσημο; Τί κάνει τις ηγετικές παρέες της δικαιωματικής Αριστεράς να στρατεύονται με ενθουσιασμό σε τέτοιες θέσεις; Δηλαδή για να εξηγούμαι: η αρνησιπατρία που για κάποιους αποτελούν ψυχρή, κυνική επιλογή, η οποίη πρέπει να κρυφτεί πίσω από ευφημισμούς και διπροσωπίες, για ποιο λόγο επενδύεται με ιδεολογικό ζηλωτισμό και εκφέρεται ευθαρσώς και υπερηφάνως από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ;

Εντοπίζω τα εξής:

Πρώτον: Αποστροφή προς ό,τι μοιάζει “εθνικιστικό”, εντέλει η ενοχοποίηση και της λέξης “εθνικό”. Η διασταλτική κατανόηση του εθνικισμού που προκρίνουν καταντά αρνησιπατρία και τους επιτρέπει να υποστηρίζουν πως η σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο υποστήριξη των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας αποτελεί «μαξιμαλισμό» και εξισώνεται με την αξίωση αναθεώρησης των συνόρων που προβάλει η γειτονική χώρα.

Δεύτερον: Ειρηνισμός. Αμφότερες οι στάσεις των γειτονικών χωρών υποτίθεται πως αποτελούν απλώς εκφράσεις κακής νοοτροπίας: προσήλωση στη national correctness (εθνική ορθότητα) και τους national myths (εθνικούς μύθους). Αρκεί, λοιπόν, οι δύο πλευρές (κατ’ επέκταση όλες οι χώρες) να απαλλαγούν από αυτά τα ανορθολογικά “πεισματάκια” και η παγκόσμια ειρήνη θα βασιλεύσει επί της γης, όπως ευχόμαστε κάθε Πρωτοχρονιά.

Πώς μας ενώνει και πώς μας δονεί… του ΕΛΙΑΜΕΠ η φωνή

Του Διονύση Δρόσου

Δεν ισχύει αυτό που λέγεται συχνά πως ο ΣΥΡΙΖΑ αδιαφορεί για τα εθνικά θέματα. Οι διάσπαρτες κατά καιρούς δηλώσεις, πράξεις ή αποσιωπήσεις στελεχών του αποκτούν σαφές νόημα και κατεύθυνση, αν λάβουμε υπόψη μας την έντονη παρουσία μελών του στο ΕΛΙΑΜΕΠ. Το πολυσυζητημένο τελευταίο κείμενο του εν λόγω ιδρύματος που δημοσιεύτηκε ολόκληρο μόνον στα αγγλικά(!) δυο μέρες πριν τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Ερντογάν στο Βίλνιους, υπογράφεται από ανθρώπους της επιρροής ΣΥΡΙΖΑ, δύο εκ των οποίων είναι γνωστά στελέχη του.

Ο πρέσβης ε.τ. Γ. Αϋφαντής (τόσο ανεκτίμητος και τόσο μόνος σε αυτή τη χώρα) έχει κατονομάσει κάποιους εξ αυτών. Ανάμεσά τους και εκείνους που βρήκε μπροστά του στο πονεμένο θέμα της υποψηφιότητας της Σαμπιχά Σουλεϊμάν, όταν ο Τσίπρας είχε την φαεινή, αλλά βραχύβια, έμπνευση να τον κάνει διπλωματικό σύμβουλό του.

Το κείμενο του ΕΛΙΑΜΕΠ παρέχει επιστημονική επίφαση την επικοινωνιακή εκστρατεία για την προετοιμασία της κοινής γνώμης να αποδεχθεί επώδυνες υποχωρήσεις στα ελληνοτουρκικά. Τη σκυτάλη πήρε αμέσως μετά ο πρωθυπουργός, αναγγέλλοντας «υποχωρήσεις», πριν ακόμα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις. Στα βασικά του σημεία το κείμενο έχει κριθεί. Ωστόσο, θα άξιζε να αναδειχθεί ένα εντυπωσιακό “παράδοξο”.