Ανάρτηση από: http://geromorias.blogspot.gr
Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013
Η "ομηρία" του Προέδρου της Βολιβίας από τον ιμπεριαλισμό
Της Μυρσίνης Τσακίρη για το Sierra Maestra
Ο Έβο Μοράλες, σε συνέντευξη τύπου που έδωσε σήμερα, δήλωσε ότι η απαγόρευση της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ιταλίας και της Γαλλίας να μη διασχίσει τον εναέριο χώρο τους το προεδρικό αεροσκάφος της Βολιβίας αποτελεί καθαρά μια πράξη στο πλαίσιο μιας πολιτικής με στόχο τον εκφοβισμό.
Ο Πρόεδρος δήλωσε επίσης ότι η απαγόρευση αυτή από τις ευρωπαϊκές αυτές χώρες είναι ένα πρόσχημα για να φιμώσουν τους κοινωνικούς αγώνες μιας σοσιαλιστικής κυβέρνησης.
Τρέχα σύντροφε…
Του Άρη Χατζηστεφάνου
Μια ημέρα στο μπλόκο της Ιερισσού αρκεί για να καταλάβεις ότι οι «αντικειμενικές συνθήκες» είναι εδώ. Απόγευμα μιας Πέμπτης στο μπλόκο της Ιερισσού. Με καθυστέρηση αρκετών μηνών (και μόνη δικαιολογία ότι άλλοι, ικανότεροι στο ρεπορτάζ, συνάδελφοι είχαν καλύψει το θέμα) φτάνω για πρώτη φορά στο «γαλατικό χωριό» προσκεκλημένος σε μια εκδήλωση για τις ιδιωτικοποιήσεις.
Η κρίση της Αιγύπτου αναστατώνει την Άγκυρα
Του Νίκου Στέλγια
Η τουρκική κυβέρνηση παρακολουθεί με έντονο προβληματισμό τις τελευταίες, κρίσιμες εξελίξεις στην Αίγυπτο. Η προειδοποίηση του αιγυπτιακού στρατού έχει στείλει ωστικά κύματα στην τουρκική πρωτεύουσα.
Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013
Ηθική και πολιτική *
Τελευταία έχουμε διαβάσει κατ΄ επανάληψη για τη σχέση ηθικής και πολιτικής. Ένα τελευταίο άρθρο με τον βαρύγδουπο τίτλο«Τα μεγάλα προβλήματα απαιτούν μεγάλα προτάγματα» (1) , αποτέλεσε την αφορμή για τούτο το κείμενο. Λέω αφορμή γιατί για το ζήτημα αυτό ο ίδιος συγγραφέας έχει γράψει πολλές φορές, θεωρώντας μάλιστα ότι αυτά που υποστηρίζει και όπως τα υποστηρίζει, αποδίδουν τη σκέψη του Γκράμσι. Ότι ανήκουν στην Γκραμσιανή παρακαταθήκη ιδεών και πρακτικής δράσης, κι ότι είναι, επίσης, πιστές ή κοντά στη μαρξιστική κληρονομία.
Γιάννης και Όλγα, οι πιο ακριβοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι
Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη
Η διαπραγμάτευση με την τρόικα, Όλγα μου, κολλάει επειδή η κυβέρνηση δεν έχει τα κότσια να διώξει τους δημόσιους υπαλλήλους. Έχεις δίκιο, Γιάννη μου, η ατολμία είναι το πρόβλημα, τρία χρόνια τώρα δεν άγγιξαν ούτε μια τρίχα από το δημόσιο. Ο Γιάννης και η Όλγα. Οι πιο ακριβοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι σταρ ενός συστήματος που θρέφεται από το κράτος και θρέφει το κράτος, ζητούν θυσίες ανθρώπων που αμείβονται με εννιακόσια ευρώ.
Αναζητώντας μία πολιτική για την παιδεία
(δημοσιευμένο στο Άρδην το 2010)
Αν θέταμε το ερώτημα για την εμπιστοσύνη που έχει η ελληνική κοινωνία για το εκπαιδευτικό μας σύστημα, φοβάμαι πως η απάντηση θα ήταν απαξιωτική γι’ αυτό από μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς, και ίσως και από το ίδιο το ΥΠΕΠΘ. Πολλοί πολίτες ίσως θα αναζητούσαν τις ευθύνες σε ανεπάρκειες ή λανθασμένες επιλογές κάποιων υπουργών που είχαν την ευθύνη της εκπαιδευτικής πολιτικής τα τελευταία χρόνια. Είναι όμως έτσι;
Μετανεωτερικότητα και εκπαίδευση
Θα ήταν λάθος την περίοδο της ύστερης νεωτερικότητας να τίθενται ερωτήματα για την εκπαιδευτική πολιτική στην εκπαίδευση και να μη συνδέονται με τα χαρακτηριστικά της εποχής, να μην εντοπίζονται οι αλλαγές που με άμεσο ή έμμεσο τρόπο συνδέονται με την παγκοσμιοποίηση.
«Νέο Σχολείο» με παλιά συνταγή
(δημοσιευμένο στο Άρδην το 2010)
Το Υπουργείο Παιδείας με ανακοίνωσή του αποφάσισε να εντάξει τριακόσια είκοσι ένα (321) Ολοήμερα Δημοτικά Σχολεία στο Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα (ΕΑΕΠ), με την επισήμανση μάλιστα, "ότι από την παρούσα απόφαση δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού".
Αναδημοσιεύουμε από το περιοδικό ΑΡΔΗΝ κείμενό μας για τους κινδύνους που επιφυλάσσει η εφαρμογή του προγράμματος.
Ο καιρός των «δημόσιων διαβουλεύσεων» φαίνεται ότι παρήλθε συντόμως και ανεπιστρεπτί.
Τις μέρες αυτές, 800 σχολικές κοινότητες αιφνιδιάστηκαν, καθώς το υπουργείο Παιδείας ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ να εντάξει 800 δημοτικά σχολεία πανελλαδικά, από το νέο σχολικό έτος, σε «νέο ενιαίο αναμορφωμένο πρόγραμμα». Και αμέσως προκύπτουν βασανιστικά τα ερωτήματα.
Αντιμνημονιακοί - μνημονιακοί; ή ελεύθεροι - προσκηνημένοι;
Παρακολουθούμε με απογοήτευση έναν απαράδεκτο διαχωρισμό μέσα στην ελληνική κοινωνία. Η γενική εντύπωση που μέχρι τώρα ακόμα επικρατεί είναι ότι η ελληνική κοινωνία έχει χωριστεί σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς. Όμως στην πραγματικότητα τα πράγματα δεν είναι έτσι. Αν ήταν έτσι και μάλιστα αν αυτή η διάκριση εξέφραζε διαφορετικά συμφέροντα, τότε αναγκαστικά θα...
σχηματίζονταν δύο ευδιάκριτα αντίθετα στρατόπεδα και θα είχε ήδη εκδηλωθεί σύγκρουση μεταξύ των δύο μερών. Μπορούμε να πούμε ότι στην πραγματικότητα σχηματίζονται δύο άλλου τύπου διαφορετικοί κόσμοι. Αυτός των ελεύθερων Ελλήνων και αυτός των προσκυνημένων και ο διαχωρισμός αυτός δεν συμπίπτει απόλυτα με τον διαχωρισμό σε αντιμνημονιακούς και μνημονιακούς.
Στην πλευρά των προσκυνημένων είναι οπωσδήποτε το μεγαλύτερο μέρος της κρατικοδίαιτης πολιτικοοικονομικής νομενκλατούρας της χώρας, μαζί με όλον εκείνο τον εσμό της κομματικής πελατείας που εννοεί να επιβιώνει ως παράσιτο σε βάρος του μεγαλύτερου μέρους του λαού, σε βάρος τελικά της παραγωγικής οικονομίας. Ακόμα προς την πλευρά αυτή συντάσσεται ένα μέρος δειλών συμπατριωτών μας.
Το μεγάλο κόλπο με τα mini-jobs και τα 1euro-jobs
Είναι απλό. Η Γερμανία έφτασε στο ιστορικό χαμηλό ποσοστό ανεργίας του 6,8%, κάνοντας αόρατους τους ανέργους και πραγματοποιώντας στα μουγκά τη μεγαλύτερη αλλαγή προς το χειρότερο στις εργασιακές σχέσεις από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Δεν το έκανε τώρα, το κάνει συστηματικά τα τελευταία 10 χρόνια. Απλώς τότε ήταν παχιές οι μύγες και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν ασχολούνταν με το γερμανικό «θαύμα». Τώρα, όμως, που έσφιξαν τα γάλατα, άλλοι διαμαρτύρονται για αθέμιτο ανταγωνισμό όπως το Βέλγιο που πρόσφατα προέβη σε καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις γερμανικές «μίνι θέσεις εργασίας», υποστηρίζοντας ότι υπονομεύουν τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού και άλλοι, καλή ώρα εμείς, θα το εφαρμόσουμε για τη «σωτηρία» της πατρίδας.
Η πιο διαδεδομένος θεσμός στη Γερμανία είναι η λεγόμενη «μικροεργασία» (mini job) στην οποία απασχολούνται 7,8 εκατομμύρια στη Γερμανία και η «εργασία του 1 ευρώ την ώρα» (1 euro job).
Στο «κόκκινο» η Αίγυπτος-Απέρριψε το τελεσίγραφο του στρατού ο Μόρσι
Της Μαρίας Αδαμίδου
Φόβοι για Πραξικόπημα
Οριακή είναι η κατάσταση στην Αίγυπτο, καθώς ο πρόεδρος της χώρας, Μοχάμεντ Μόρσι, απέρριψε το 48ωρο τελεσίγραφο του στρατού για την παραίτησή του, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι θα «επιφέρει μονο σύγχυση». Ο Στρατός διαμηνύει ότι δεν θα αναμιχθεί στην κυβέρνηση, ωστόσο, πολλοί είναι εκείνοι που ερμηνεύουν τις δηλώσεις του υπουργού Άμυνας, ως σχέδιο πραξικοπήματος. Παραιτήθηκε ο Αιγύπτιος υπ. Εξωτερικών.
Παίζουμε το φινάλε
Έχω πολύ έντονα την αίσθηση ότι βρισκόμαστε στην τελική σκηνή του έργου.
Οι υπαίτιοι της καταστροφής της Ελλάδας, πιασμένοι χέρι χέρι για πρώτη φορά, την οδηγούν προς την τελική κατάρρευση, προς την οριστική εκποίηση, κάνοντας πως τσακώνονται κιόλας μεταξύ τους για το ποιος έφταιξε περισσότερο τότε, στο ξεκίνημά τους.
Δεν μπορεί να μην είναι τελευταία σκηνή όταν οι δυο χρόνιοι άσπονδοι εχθροί αλλά κατά βάθος δυο όψεις του ίδιου νομίσματος της αναξιοπρέπειας, βρίσκονται πλέον…από κοινού κυβερνήτες.
Δεν μπορεί να μην είναι το τέλος όταν την Υγεία, τους ιατρούς, τους νοσοκόμους, όλους τους ανθρώπους του πόνου και της αφοσίωσης στον πονεμένο, τούς εκπροσωπεί ένας παλιάτσος του ναζισμού.
«Υπέρτατη ιδεολογία»
Ο μεν Βορίδης θυμήθηκε ότι αυτός που «κατέστρεψε τη χώρα» είναι το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα Παπανδρέου. Αλλά είναι με αυτό το ΠΑΣΟΚ (που το ίδρυσε ο Αντρέας Παπανδρέου) που ο Βορίδης πάει χέρι - χέρι από το 2009, ψηφίζει Μνημόνια, δανειακές συμβάσεις, χαράτσια κ.ο.κ., είτε ως βουλευτής και στέλεχος του ΛΑ.Ο.Σ, είτε τώρα ως βουλευτής και στέλεχος της ΝΔ.
Τα δε στελέχη του ΠΑΣΟΚ θυμήθηκαν ότι ο Βορίδης είναι «χουντοδεξιός» και πρώην επικεφαλής της νεολαίας της ΕΠΕΝ του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Αλλά αυτουνού του Βορίδη (σσ: του «χουντοδεξιού», κατά το ΠΑΣΟΚ) ήταν αντιπρόεδρος ο Ευ. Βενιζέλος στην κυβέρνηση Παπαδήμου, όταν ο Βορίδης ήταν υπουργός Μεταφορών. Και με, αυτουνού του Βορίδη, το κόμμα (στο οποίο ο Βορίδης είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος) συγκυβερνά το ΠΑΣΟΚ.
Τώρα όλοι αυτοί «θίχτηκαν» μεταξύ τους. Εντούτοις ουδείς λόγος ανησυχίας υπάρχει για τον τόπο και τον ελληνικό λαό. Οι παραπάνω και οι όμοιοί τους είναι τόσο συνεπείς (σσ: το εννοούμε) με τις ιδεολογικές και πολιτικές τους αρχές που, παρά τις διαφορές τους, θα συνεχίζουν - ενωμένοι - να μας «σώζουν».
Ο ορισμός του μαλάκα (updated)
Επειδή απέδωσε τον βαρύ τραυματισμό του Κύπριου φοιτητή σε πολυπράγμονα
ζαρντινιέρα.
Επειδή θεωρεί το κοπίδι φαλτσέτα.
Επειδή είπε στη μητέρα του μικρού Άλεξ από τη
Βέροια να μην στεναχωριέται, γιατί θα δει το παιδάκι της στον παράδεισο.
Επειδή έκρινε ότι ο νεκρός της Παιανίας ήταν
αποτέλεσμα τροχαίου. Επειδή όταν κοιτάει στον καθρέφτη δεν αναγνωρίζει τον
μαλάκα ως μαλάκα.
Επειδή θεώρησε υπέρτατη ανάγκη τη δημιουργία
της Αγροφυλακής και όχι την κάλυψη των τεράστιων κενών της Πυροσβεστικής.
Επειδή στις πυρκαγιές, σαν υπεύθυνος για την
Πυροσβεστική υπουργός, τάκανε σύσκατα –χειρότερα...
δεν γίνεται: 70 νεκροί, και πόσες χιλιάδες
στρέμματα δάσους και ζώα και σπίτια καμμένα;
Επειδή μίλησε για στρατηγό άνεμο κι όχι για
αρχιστράτηγο μαλάκα..
Επειδή αποφάνθηκε ότι η χώρα αντιμετωπίζει
ασύμμετρη απειλή και δεν εννοούσε τον εαυτό του.
Βόμβα ΟΠΑΠ στα θεμέλια της… Νέας Ελλάδας
Η κυρία “Γιατί έτσι είναι”
Αν υπήρχε μια τηλεόραση της αριστεράς…. (video)
Κάθε μέρα γίνεται και πιο φανερή η αναγκαιότητα ενός αριστερού τηλεοπτικού καναλιού.
Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Υπάρχει η τηλεόραση του «902» που όμως για μια σειρά λόγους δεν υπάρχει περίπτωση να αποκτήσει μαζική τηλεθέαση και σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να μιλούμε για μια τηλεόραση της αριστεράς αλλά για έναν κομματικό τηλεοπτικό σταθμό.
Ακόμα κι’ έτσι όμως οι ειδήσεις του –παράδειγμα το βίντεο που παραθέτουμε- απέχουν έτη φωτός απ’ ότι μας σερβίρουν τα αστικά ΜΜΕ.
Κρίμα που πήγε «αδιάβαστη» η πρόταση που είχε κάνει η δημοσιογράφος Ματίνα Παπαχριστούδη. Εγραφε τότε –ήταν η περίοδος που είχε ρίξει ρολά η τηλεόραση του «902»-:
Η συχνότητα υπάρχει. Οι εγκαταστάσεις υπάρχουν, οι πομποί-έστω και παλαιάς τεχνολογίας- υπάρχουν. Χρειάζεται όραμα και σχέδιο. Ο «902 TV» είναι εφικτό να αναγεννηθεί ως τηλεοπτικός σταθμός ολόκληρης της αριστεράς. Με τη σύμπραξη, χωρίς κανένα από τα πολιτικά κόμματα και τους σχηματισμούς να χρειαστεί να κάνει ούτε βηματάκι πίσω ή πέρα από τις θέσεις ή τις απόψεις του. Χρειάζεται το ΚΚΕ να προσφέρει τη συχνότητα και ολόκληρη την αριστερά να τολμήσει τη σύμπραξη.
Αρχίζει το μάτς;;....
Ούτε ατυχείς ήταν οι δηλώσεις του κ. Βορίδη, ούτε παράδοξες εκείνες του κ. Πολύδωρα. Έχοντας χάσει οριστικά το αριστερό άλλοθι της ΔΗΜΑΡ και μην μπορώντας να βασιστεί στο αποδεκατισμένο πλέον ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου, ο κ. Σαμαράς καθόλου τυχαία δεν επιχειρεί την θεαματική αυτή δεξιά στροφή, μερικά μόλις εικοσιτετράωρα μετά απ’ την πολιτική κρίση (που δημιούργησε η γκάφα της ΕΡΤ), και λίγο έλειψε να τερματίσει πρόωρα την κυβέρνησή του.
Γνωρίζει ο κ. Σαμαράς πως η πολιτική του επιβίωση κρίνεται αποκλειστικά απ’ τον βαθμό στον οποίο θα είναι ικανός να προωθεί και να εφαρμόζει τις μνημονιακές πολιτικές που αποφάσισαν τα ντόπια και ξένα ‘αφεντικά’ του. Παράλληλα, προβλέπει σωστά, πως η πατερίτσα του ΠΑΣΟΚ, καθώς φυλλορροεί κυριολεκτικά κάτω απ’ το βάρος της κοινωνικής κατακραυγής, σε λίγο θα του είναι παντελώς άχρηστη. Το δόγμα του ‘μεσαίου χώρου’ που κάποτε εφάρμοσε με επιτυχία ο τελευταίος Καραμανλής, με τον χώρο αυτό να μην μένει πια εδώ, δεν γίνεται να διασώσει το κόμμα του. Γνωρίζει, τέλος, καλύτερα απ’ τον καθένα, πως η ανάπτυξη την οποία ευαγγελίζεται δεν αφορά καθόλου την βάση της κοινωνίας, επομένως κανένα ‘εκλογικό’ κέρδος δεν μπορεί να περιμένει ούτε απ’ αυτήν.
Ο ζητιάνος δημοσιότητας Σαμαράς βραβεύει τον Αντετοκούνμπο τον οποίο δεσμευόταν ότι θα απελάσει
Τα περιέγραφε ως απειλή για την κοινωνική συνοχή και για το ελληνικό έθνος. Η Νέα Δημοκρατία σε κάθε ευκαιρία τονίζει ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να αλλάξει και το νομό Ραγκούση για την ιθαγένεια.
Κι όμως. Σήμερα, ο Αντώνης Σαμαρας, ζητιανεύοντας για δημοσιότητα και επιχειρώντας να κερδίσει κάτι από τη λάμψη του Γιάννη, τον υποδεχθείκε στο Μέγαρο Μαξίμου για να τον συγχαρεί για την επιλογή του στο Νo15 του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Μιλγουόκι Μπακς.
Τρίτη 2 Ιουλίου 2013
Στις φάρμες τις ελληνικής αστυνομίας...
Ανάρτηση από: https://www.facebook.com/pages/SKATA-STOYS-MPATSOYS-GAMW-THN-ASTYNOMIA
Η εξάντληση της 4ετίας
Ανάρτηση από: http://pavlidiscartoons.com
Η Ελλάδα της «νέας σκλαβιάς»
Η αγωνία για τη μορφή της Νέας Ελλάδας, σύμφωνα με το συνεδριακό σύνθημα του βασικού κυβερνητικού πυλώνα, σαν να μετριάζεται κάπως. Προβάλλουν διάφορα χαρακτηριστικά και μορφές στο βάθος ή και κοντύτερα. Οπως, το μήκος του αγωγού ΤΑΡ, ο κάπτεν Γουέι, οι Ρώσοι, η κλειστή κρατική τηλεόραση μέχρι το ψιλόχοντρο κοσκίνισμα των νέων εκλεκτών, τα πρωτογενή πλεονάσματα που παλεύουν με τις «μαύρες τρύπες» του ΕΟΠΥΥ και άλλων οργανισμών στα... μαρμαρένια αλώνια.
Αυτό το Νέα, στην παρούσα συγκυρία, ακούγεται κάπως σαν το Νέα Ιωνία, Νέα Αλικαρνασσός, Νέος Μαρμαράς, Νέος Πανιώνιος, δηλαδή σαν κάτι εις μνήμην, ως κάτι που χρεοκόπησε ή καταστράφηκε και στη γεωγραφική θέση του ή τη νομική υπόστασή του, αφού αυτή δεν αλλάζει, αρκεί η ευκολία της προσθήκης ενός ελπιδοφόρου επιθετικού προσδιορισμού. Πλησιάζουμε στα πρωτογενή πλεονάσματα, είπε ο πρωθυπουργός, την ώρα που το ανώτατο προσωπικό του υπουργείου Υγείας και των φορέων του εκπαραθυρώθηκαν, προφανώς και γιατί οι οικονομικοί στόχοι των προϋπολογισμών δεν επιτυγχάνονται και δεν προκύπτουν τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα «σώσουν» την οικονομία, άσχετο για το πόσους -έτσι κι αλλιώς- ευάλωτους μπορούν να αφανίσουν.
Εξι «καυτές» παρατηρήσεις για τη σχολική εκπαίδευση
Σύμφωνα με εξαγγελίες του υπουργού Παιδείας, μέχρι τα μέσα Ιουλίου θα ανακοινωθεί το σχέδιο για το νέο Γενικό και Τεχνολογικό Λύκειο και το νέο σύστημα πρόσβασης
→Η εκπαιδευτική κοινότητα πρέπει να κοιτάξει το δάσος και όχι το δέντρο και να μιλήσει για όλα τα παιδιά, αλλιώς θα «εγκλωβιστεί» σε μια επιφανειακή συζήτηση που θα επικεντρώνεται στην τελευταία τάξη του Λυκείου
→Να συνδέεται η Εκπαίδευση με την Εργασία και τα πτυχία με το επάγγελμα, απαιτώντας το δικαίωμα για σταθερή και μόνιμη εργασία με αξιοπρεπή μισθό και αρνούμενη τις νεοφιλελεύθερες ιδεολογικές κατευθύνσεις, όπου η αγορά κανοναρχεί και η εκπαίδευση υποτάσσεται
Σύμφωνα με εξαγγελίες του υπουργού Παιδείας, μέχρι τα μέσα Ιουλίου θα ανακοινωθεί το σχέδιο για το νέο Γενικό και Τεχνολογικό Λύκειο και το νέο σύστημα πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση. Στο πλαίσιο αυτό και επειδή για ακόμη μια φορά πριμοδοτούνται αυταπάτες σχετικά με τις «σωτήριες» προθέσεις του υπουργείου Παιδείας καταθέτουμε 6 βασικές παρατηρήσεις για το θέμα αυτό.
Έρχεται 4ο μνημόνιο
Προς νέες μνημονιακές δεσμεύσεις οι οποίες θα επικυρωθούν το αμέσως επόμενο διάστημα, οδεύει η Κυβέρνηση, με τις συζητήσεις για τα βασικά ζητήματα να ξεκινούν από σήμερα. Το δημοσιονομικό κενό των 2,5 δισ. ευρώ είναι η βασική "τρύπα", την οποία καλείτε και να κλείσει η κυβέρνηση, επιβάλλοντας νέα και επώδυνα μέτρα.
Η «μαύρη τρύπα» του ΕΟΠΥΥ
Πρώτη στην ατζέντα θα είναι η «μαύρη τρύπα» του ΕΟΠΥΥ, η οποία φτάνει το 1 δισ. ευρώ από την αρχή του χρόνου και τα 2,5 δισ. ευρώ σωρευτικά από το 2011. Δεύτερο θέμα θα είναι τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία αναμένεται να έχουν και για φέτος -μετά τις περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις του 2012- έλλειμμα από 550 έως και 600 εκατ. ευρώ, μεγαλύτερο απ’ ό,τι υπολογιζόταν στην αρχή του χρόνου.
Η «μαύρη τρύπα» του ΕΟΠΥΥ
Πρώτη στην ατζέντα θα είναι η «μαύρη τρύπα» του ΕΟΠΥΥ, η οποία φτάνει το 1 δισ. ευρώ από την αρχή του χρόνου και τα 2,5 δισ. ευρώ σωρευτικά από το 2011. Δεύτερο θέμα θα είναι τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία αναμένεται να έχουν και για φέτος -μετά τις περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις του 2012- έλλειμμα από 550 έως και 600 εκατ. ευρώ, μεγαλύτερο απ’ ό,τι υπολογιζόταν στην αρχή του χρόνου.
Οι «συνταγές» του κ. Δ. Κουτσούμπα
Έγραφα στο προηγούμενο άρθρο μου [Υπάρχει και το ΚΚΕ….] (http://blogvirona.blogspot.gr/2013/07/blog-post_8335.html) ότι ο νέος Γραμματέας του ΚΚΕ, κατά κάποιο τρόπο δεν συνεχίζει απλά να υποστηρίζει όλη την παλιά επιχειρηματολογία του ΚΚΕ, αλλά τη συμπληρώνει και «εκσυγχρονίζει». Η ομιλία του στην Πάτρα είναι ένα καλό παράδειγμα γι αυτό. Ουσιαστικά εκείνο που κύρια τον απασχόλησε είναι η κριτική, πολεμική καλύτερα στον ΣΥΡΙΖΑ- ΕΚΜ, που για το ΚΚΕ είναι ο υπ’ αριθμ. ένα εχθρός του λαϊκού κινήματος. Σύμφωνα με το ΚΚΕ και την ομιλία του γενικού του γραμματέα η ύπαρξη και μόνο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΛΜ ανακόπτει την ορμητική ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος. Άρα «όλα τα σφυριά πρέπει να χτυπάνε» τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ – βασικό εκφραστή του οπορτουνισμού στην χώρα μας. Πως εμποδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ την ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος; Μα παίζοντας το παιγνίδι του συστήματος: αναδεικνυόμενος ο άλλος πόλος του δικομματισμού, που παγιδεύει για άλλη μια φορά τον λαό και την εργατική τάξη. Αποδεικτικά στοιχεία μπόλικα. Τελευταία σοδειά το άρθρο των Γ.Βαρουφάκη και James Galbraith στους New York Times.
Έτσι το τι γίνεται γύρω μας, πως σχεδιάζουν και ανασχεδιάζουν τις πολιτικές τους και τρόπους επιβολής τους οι μεγάλες δυνάμεις, τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, πώς προσπαθούν να επηρεάσουν καθοριστικά τις εξελίξεις στην περιοχή μας και φυσικά στην Ελλάδα, δεν απασχολεί ιδιαίτερα τον κ. Δ. Κουτσούμπα. Για όλα υπάρχει μια ευθύγραμμη και ρηχή απάντηση – που βέβαια φαντάζει ικανοποιητική στην ηγεσία του ΚΚΕ και στα μέλη του που είναι χρόνια διαπαιδαγωγημένα και συνηθισμένα πια, να ακούνε ευκολοχώνευτες και ρηχές αναλύσεις και να δηλώνουν τυφλή πίστη στη σοφία της ηγεσίας.
Από το σοβαρό στο γελοίο, η απόσταση είναι μικρή. Από το γελοίο όμως στο σοβαρό, η απόσταση είναι τεράστια. Γ Σαίξπηρ
Ανάρτηση από: http://www.aoristies.gr
Δευτέρα 1 Ιουλίου 2013
Οι μπλέ οι πράσινοι οι κόκκινοι οι κίτρινοι μωβ δεξιο – αριστεοί βασιλιάδες της μεταπολίτευσης είναι γυμνοί
Ένα κομματικό σύστημα αποτελούμενο από κόμματα μη κόμματα, από τα δεξιό – αριστερά κατάλοιπα της μεταπολίτευσης μπορεί να προσφέρει παρόμοιες κυβερνητικές συνθέσεις. Την ανακύκλωση της κακιστοκρατίας στην δεξιά ή την αριστερή εκδοχή της.
Παρόμοια κυβερνητικά μπουκέτα έχουν να προσφέρουν και οι ονομαζόμενες αντιπολιτεύσεις. Όχι κάτι διαφορετικό.
Αυτή είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ που αποσιωπάται, σκεπάζεται με την συστηματική, υποστηρικτική συμβολή των καθεστωτικών δομών.
Έχω αναφερθεί στα αίτια αυτής της λειψανδρίας, της στειρότητας.
Είναι ιστορική ευκαιρία η Ελλάδα να αρχίσει να σκέφτεται. Σ’ αυτό ως γνωστόν επικεντρώνω την δική μου δράση.
Οι οικογενειακές γιάφκες, οι εκφυλισμένες σταλινικές γιάφκες, οι Κεμαλο – Χιτλερικές γιάφκες, πολλών άλλων ειδών γιάφκες και τα ανέκδοτα του Χάρβαρντ δεν μπορούν να παράγουν πολιτικό προσωπικό, πολιτικό κεφάλαιο για μια χώρα.
Το κυνήγι της αλεπούς
Ανησυχούν, λένε, στην κυβέρνηση, γιατί ο Ομπάμα δεν θέλει να συναντηθεί ούτε δύο λεπτά με τον Πρωθυπουργό. Ξύνω κι εγώ το κεφάλι μου να βρω τι καλό έχει κάνει (ή τι κακό δεν συμφωνεί να κάνει) ο Αντώνης Σαμαράς και δεν τον δέχονται οι Αμερικανοί. Πάντως, ομολογώ ότι έχει ανέβει στην εκτίμησή μου.
Ελπίζω να μην πάει να μιλήσει και στην συνάθροιση του ισραηλινού λόμπυ που έχει προγραμματίσει, εφόσον το λόμπυ αυτό δεν του κλείνει, όπως ασφαλώς μπορεί να κάνει, το πολυπόθητο ραντεβού με τον Πρόεδρο (αν και, κατά τη γνώμη μας, αυτό που εκκρεμεί είναι μάλλον το ραντεβού των Ελλήνων πολιτικών με την Ιστορία, τον λαό και το έθνος τους, από αυτούς όμως κρύβονται).
Το λέμε αυτό γιατί οι εκπρόσωποι της Ελλάδας πρέπει να βλέπουν τους πάντες και να συνάπτουν σχέσεις ή και συμμαχίες ακόμα, αλλά όλα αυτά πρέπει να γίνονται σε συνθήκες ισοτιμίας και αυτοσεβασμού – και μόνο αυτό δεν συμβαίνει συνήθως. Το θέμα άλλωστε δεν είναι ποιόν βλέπει κανείς, είναι τι του λέει. Τι θα πει π.χ. ότι ο Ισραηλινός Υπουργός ‘Αμυνας δεν έχει χρόνο να μετακινηθεί εκείνος στην Αθήνα και θα πρέπει να τρέχει να τον βρει στο Ισραήλ ο Παναγιωτόπουλος; Αν έχει για το Ισραήλ σημασία η σχέση με την Αθήνα, ας βρει το Ισραήλ τον χρόνο. Μέχρι τότε, μπορεί και η Ελλάδα να δείξει υπομονή. Η διπλωματία είναι, σε μεγάλο βαθμό, τέχνη της σημειολογίας.
Ο Ε. Βενιζέλος στην κυβέρνηση - η ακροδεξιά στην εξουσία
Τα πράγματα ξεκαθάρισαν. Υπάρχει σήμερα μια συντηρητική, με ακροδεξιές αποχρώσεις, κυβέρνηση της ΝΔ στην οποία «παρευρίσκονται» κάποιες διακριτές, αλλά κυρίως διακριτικές, παρουσίες υπουργών του ΠΑΣΟΚ και φυσικά η «εκχυλίζουσα», η δεσπόζουσα παρουσία του Ε. Βενιζέλου στη νέα αυστηρώς μνημονιακή κυβέρνηση.
Τα πολιτικο-ιδεολογικά «υπολείμματα» του ΠΑΣΟΚ, οι απαιτήσεις του Ε. Βενιζέλου για «προοδευτικές εκδοχές» και για προγραμματικές συμφωνίες εξαχνώθηκαν μέσα σε λίγες ώρες, αφού διασφαλίσθηκε η πολιτική «αντιπαροχή» της κυβερνητικής εξουσίας για τον ίδιο…
Για πολλούς μέσα στη Νέα Δημοκρατία το αριστερό άλλοθι, ο προοδευτικός «μπερντές» της ΔΗΜΑΡ είχε καταστεί τελικά όχι μόνο περιττός αλλά και επιζήμιος, αφού η κυβερνητική της παρουσία δημιουργούσε «αρρυθμίες» στην επιταχυνόμενη ακροδεξιά - «χρυσαυγίζουσα» πορεία που έχει επιλέξει ο Α. Σαμαράς και το στενό επιτελείο του.
Οι πλέον θερμοί θιασώτες και «κεκράκτες» της νεοφιλελεύθερης-μνημονικής λογικής όπως οι κ. Κ. Μητσοτάκης, Α. Γεωργιάδης, καταλαμβάνουν καίριες θέσεις στους τομείς των απολύσεων των δημοσίων υπαλλήλων και της διάλυσης του τομέα της Υγείας. Ο υπερσυντηρητικός Π. Αθανασίου -ο οποίος εκτός των άλλων γνωστών απόψεων είχε «γνωματεύσει» ότι δεν επιτρέπεται διαφοροποίηση βουλευτή σε ψηφοφορία, κατά παράβαση της κομματικής πειθαρχίας- τοποθετείται ως «αντι-παράδειγμα» στη θέση του κ. Ρουπακιώτη… Νόμος και Τάξη!
Υπάρχει και το ΚΚΕ….
Έγραφε πριν από πολλά χρόνια – εκεί κοντά στο Μάη του 68 – ένας πολύ σημαντικός για την εποχή του έλληνας αριστερός του Παρισιού, κανένας από αυτούς που έγιναν γνωστοί κατόπιν κάνοντας απλά φασαρία, κάτι πολύ επιτυχημένο: η αριστερά σπαταλάει τα 4/5 της ενέργειας της για να μας πείσει ότι η γραμμή της είναι ορθή αντί να μας πείθει με την ορθότητα της γραμμή της.
Στην περίπτωση του ΚΚΕ αυτό έχει πια αναδειχθεί σε μανιέρα. Το παρακολουθώ χρόνια. Όλες του οι προσπάθειες επικεντρώνονται στο να αποδείξει ότι όλοι οι άλλοι αριστεροί εντός και εκτός Ελλάδας – πλην του ιδίου και όσων κινημάτων και κομμάτων αυτό εγκρίνει και αποδέχεται - κάνουν φριχτά λάθη, παγιδεύουν τον λαό, τον αποπροσανατολίζουν κλπ. Πρόταση; Να τους γυρίσει ο λαός την πλάτη, να ακολουθήσει και συσπειρωθεί γύρω από το ΚΚΕ και τις μετωπικές οργανώσεις του. Ποτέ του δεν έθεσε το ερώτημα, δεν το απασχόλησε, μήπως η δική του γραμμή είναι αυτή που δεν πείθει τον κόσμο – τον λαό, τους εργαζόμενους – και όχι τόσο η δράση των οπορτουνιστών, με τους οποίους είναι μόνιμα και μονότονα σε πόλεμο;
Θύελλα διαδηλώσεων στην Αίγυπτο στον ένα χρόνο της προεδρίας Μόρσι
Η κοινωνία χωρισμένη στα δύο
Κάιρο, Αίγυπτος
Υψώνοντας τις αιγυπτιακές σημαίες εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές κατέκλυσαν την εμβληματική πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου, έδρα της εξέγερσης κατά του καθεστώτος Μουμπάρακ, ζητώντας την παραίτηση του ισλαμιστή προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι, τον οποίο κατηγορούν ότι βάζει την ατζέντα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας υπεράνω των συμφερόντων της χώρας.
Σύγχρονος Μηδενισμός και παιδεία
20 + 1 ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ
Ι
1. Φεύγοντας προς την Εσπερία εγκαταλείψαμε την ελληνική παιδεία για να την αντικαταστήσουμε με τη νεωτερική. Σήμερα ζούμε την κατάρρευση της νεωτερικής παιδείας. Δεν έχουμε πλέον παιδεία ούτε παραδοσιακή ούτε νεωτερική.
2. Η κρίση της παιδείας είναι βασική πτυχή της γενικότερης κρίσης του σύγχρονου πολιτισμού. Είναι κρίση δομική, γιατί η εστία της βρίσκεται στην αποσύνθεση του Ατόμου, του ανθρωπολογικού υποκειμένου της νεωτερικότητας.
3.Η σύγκριση της νεωτερικής με την ελληνική παιδεία – της νεωτερικής που την χάσαμε πριν την αποκτήσουμε, με την ελληνική που την είχαμε και την εγκαταλείψαμε- διαυγάζει τον δομικό χαρακτήρα της κρίσης και το διακύβευμά της.
ΙΙ
4. Η σύγχρονη κοινωνία είναι κοινωνία συστημάτων. Τα συστήματα διαμεσολαβούν τις ανθρώπινες σχέσεις με απρόσωπους τυποποιημένους ρόλους, σύμφωνα με το πρότυπο της Μηχανής. Τα συστήματα είναι λογικές μηχανές ενσαρκωμένες σε απρόσωπες κοινωνικές δομές. Το θεμελιώδες ανθρωπολογικό δίπολο είναι εδώ ο κυρίαρχος-μάνατζερ και ο καταναλωτής-χρήστης.
5. Ουσιαστική λειτουργία της σημερινής παιδείας είναι η αναπαραγωγή του συστημικού διπόλου διαχειριστή-χρήστη. Σκοπός της είναι η κατασκευή του συστημικού ανθρώπου. Οι λίγοι εκπαιδεύονται για να γίνουν κατασκευαστές και διαχειριστές συστημάτων. Και οι πολλοί για να γίνουν απλοί χρήστες των συστημάτων, υποδιαιρούμενοι σε έχοντες και μη έχοντες θέση στο Σύστημα.
Η δύναμη της επαναστατικής βίας (για τις ταραχές στη Βραζιλία)
Του R. Mineiro
Η αύξηση του κόστους ζωής (φόροι, ιδιωτικοποίηση των “δημοσίων αγαθών/υπηρεσιών”-”διαφθορά”, “ανταγωνιστικοί” μισθοί πείνας) που συμβαδίζει με την οικονομική ανάπτυξη, την κερδοφορία και τη συγκέντρωση του τεράστιου πλούτου της χώρας σε ολοένα και λιγότερα χέρια, την καθιστά φυσικά ολοένα και περισσότερο αβίωτη για τους φτωχότερους και όσους ξεπέφτουν, για τους οποίους δεν μένει παρά το συνεχές στρίμωγμα απ’ την αστυνομία. Η κοινή αίσθηση της απουσίας μέλλοντος στην νεότερη γενιά, δεν μπορεί πια να καλύπτεται απ’ τον πληθωρισμό θεαμάτων ποδοσφαιρικού, καρναβαλικού ή θρησκευτικού τύπου, απαιτεί την ίδια τη ζωή.
Η αύξηση του κόστους ζωής (φόροι, ιδιωτικοποίηση των “δημοσίων αγαθών/υπηρεσιών”-”διαφθορά”, “ανταγωνιστικοί” μισθοί πείνας) που συμβαδίζει με την οικονομική ανάπτυξη, την κερδοφορία και τη συγκέντρωση του τεράστιου πλούτου της χώρας σε ολοένα και λιγότερα χέρια, την καθιστά φυσικά ολοένα και περισσότερο αβίωτη για τους φτωχότερους και όσους ξεπέφτουν, για τους οποίους δεν μένει παρά το συνεχές στρίμωγμα απ’ την αστυνομία. Η κοινή αίσθηση της απουσίας μέλλοντος στην νεότερη γενιά, δεν μπορεί πια να καλύπτεται απ’ τον πληθωρισμό θεαμάτων ποδοσφαιρικού, καρναβαλικού ή θρησκευτικού τύπου, απαιτεί την ίδια τη ζωή.
Μπορούμε να δούμε, στους δρόμους, την μεγαλύτερη συνεισφορά του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών. Ευχαριστούμε Fifa.
Τι παραγέλνει ένας φασίστας στου Μπαιρακτάρη;
Φασίστας που μόλις έγινε αντιληπτός έφυγε τρέχοντας στα Κεμπάπ του Μπαϊρακτάρη στο Μονστηράκι, για να κρυφτεί σε μια τρύπα μέσα στο μαγαζί.. Τον έσωσαν οι ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ εργαζόμενοι του μαγαζιού.. Τον παρέλαβε το ΕΚΑΒ.
Για όσους αμφισβήτησαν ότι ο φασίστας στον Μπαϊρακτάρη... ήταν φασίστας.
Για όσους αμφισβήτησαν ότι ο φασίστας στον Μπαϊρακτάρη... ήταν φασίστας.
Και ω !...... τι έκπληξη ! είναι και ένστολος!!
Κυβέρνηση ευρωπαϊκών προδιαγραφών
Κυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, με ενισχυμένο τον κ. Βενιζέλο κι επανεμφάνιση των υπουργών της προηγούμενης περιόδου. Μετά από τρία χρόνια Μνημονίων και κοινωνικής αναταραχής, επέστρεψαν οι πολιτικοί που πριν δεν τολμούσαν να βγουν από το σπίτι τους. Κυριάρχησε η πιο χρεοκοπημένη μορφή του πολιτικού συστήματος.
Υπό την αιγίδα της Τρόικα, η νέα κυβέρνηση θα εφαρμόσει πιστά το μνημονιακό πρόγραμμα ώστε να παραμείνει η χώρα στο ευρώ, να επιτευχθεί αυτός ο υπέρτατος εθνικός στόχος που κατοχυρώνει την ευρωπαϊκή μας πορεία. Θα περικόψει το δημόσιο, θα μειώσει κι άλλο τους μισθούς, θα ευνοήσει ακόμη περισσότερο τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Παράλληλα θα επιχειρήσει να πείσει τους εταίρους μας ότι πλέον είμαστε καλοί μαθητές, κι αυτοί θα μας μειώσουν το χρέος και ίσως συγκατανεύσουν στη χαλάρωση της λιτότητας.
Κυριακή 30 Ιουνίου 2013
Femen παντού, φεμινισμός πουθενά
(τη μετάφραση έκανε το Καπυμπάρα)
«Οι μουσουλμάνοι φαίνεται να επιβεβαιώνουν ένα αίσθημα ανδρικής ισχύος καλύπτοντας τις γυναίκες τους και οι Δυτικοί αποκαλύπτοντάς τις» έγραψε η μαροκινή δοκιμιογράφος Φατέμα Μερνίσσι στο βιβλίο της «Το χαρέμι και η Δύση» (εκδόσεις Albin Michel, 2001). Ο ενθουσιασμός των γαλλικών ΜΜΕ για φιγούρες σαν των Femen ή της Αλίαα Ελ-Μάχντι, της αιγύπτιας φοιτήτριας που το 2011 είχε ποζάρει γυμνή στο μπλογκ της (1), δικαιώνει εκ νέου την παρατήρηση αυτή. Στις 5 Μαρτίου μπορούσε να δει κανείς στο κανάλι France 2 ένα ντοκυμανταίρ αφιερωμένο στην ουκρανικής καταγωγής κολεκτίβα που εγκαταστάθηκε στη Γαλλία εδώ και λιγότερο από ένα χρόνο (2), και ένα άλλο με τίτλο «Αλίαα, η γυμνή επαναστάτρια» στο Κανάλι της Βουλής (LCP) για τις 8 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
Η απάντηση του συγγραφέα Πέτρου Αργυρίου στη μαζική προσβολή μνήμης νεκρών από τον Πάγκαλο
Πάγκαλε.
Κάθε φορά που το σύστημα χρειάζεται κάποιον να τραβήξει τα πυρά από πάνω του για να κάνει απερίσπαστα τις βρωμοδουλειές του, εμφανίζεσαι εσύ ως αναπόφευκτος αντιπερασπισμός.
Αμετανόητα κυνικός, με μια αναισθησία που σου δίνει τη δύναμη να τσαλαπατάς ευαισθησίες.
Με κάθε δυνατό τρόπο και όποτε χρειαζόταν, ξεφτίλισες τους ζώντες Έλληνες αφού πρώτα οι σύντροφοι σου τους εκμαύλισαν. Τώρα ξεφτιλίζεις και τους νωπά νεκρούς, τα θύματα του δικού σου συστήματος, τους αυτόχειρες της κρίσης αφού πρώτα οι σύντροφοι σου τους οδηγήσαν στην απόγνωση.
Μια από αυτούς τους αυτόχειρες ήταν η μητέρα μου. Είχα το θάρρος να της δώσω την υστεροφημία που αξίζει σε κάθε αθώα ελληνίδα μάνα. Είχες το θράσος όχι μόνο να μετατρέψεις την οδύνη των συγγενών και φίλων των χιλιάδων αυτοχείρων σε πολιτικό καλαμπούρι αλλά και να προτρέψεις και άλλους Έλληνες σε μαζική αυτοκτονία στην περίπτωση που δεν τους αποτρέψεις από το να διακόψουν την πολιτική αυτοκτονία στην οποία επιδίδονται εδώ και δεκαετίες.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)