Του Γιώργου Τσιπά
Μια συζήτηση και ένα συμπέρασμα: Είναι δυνατή η έγερση των καναπεδάτων.
Αρκεί να αναλυθεί η συγκεκριμένη κατάσταση του καναπέ..
(Συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης.. Κι όμως δεν είναι μαρξισμός είναι Αριστοτέλης.. Βλέπε "Κ...ατηγορίες", "Περί ερμηνείας")
Προσδοκούσα να βρεθεί μια λύση για τη συμπαράταξη των κινημάτων στο Δήμο μας, με στόχευση όχι μόνο τον Δήμο, μα και το μεγάλο Πανελλαδικό ΜΕΤΩΠΟ που θα μπορούσε να οδηγήσει στην Ανεξαρτησία και σε Πολιτειακή Ανατροπή..Οι συνομιλητές όχι μόνο τίμιοι μα πάνω απ' όλα αγωνιστές..Κι όμως ήσαν κατειλημμένοι από κατάθλιψη κι απελπισιά.
"Δεν σηκώνεται ο Έλληνας από τον καναπέ.. Τόχει πάρει απόφαση.. Είναι με τους τυράννους.. Ναι έρχεται στο Κοινωνικό Φαρμακείο.. Ναι έρχεται να πάρει τρόφιμα.. Αλλά τίποτα άλλο .. Ισως νιώθει ευγνωμοσύνη για μας .. "
Μα συναγωνιστές μου, οι εξαθλιωμένοι δεν γνωρίζουν.. Όχι δεν είναι αυτό ..Τι είναι τότε; ...... Καμιά απάντηση..Απλά ΆΡΝΗΣΗ για όποια συνεργασία, συμπαράταξη, μέτωπο..
Στην παρατήρησή μου: "είστε απογοητευμένοι δίοτι η υπόθεσή σας διαψεύστηκε, αλλά αυτή η διάψευση δεν ανατρέπει την θεωρία μα μόνο την υπόθεση", δεν έγινε κανένα σχόλιο. Η επιστημονική θεωρία που συγκροτείται από υποθέσεις που ζητούν πειραματική επαλήθευση δεν υπήρχε στον ορίζοντα, στην σκέψη και στο νου των συναγωνιστών. Κι εγώ που διατύπωνα το ερώτημα σαν να μην ήμουνα εκεί. Σαν η ερώτηση να έγινε στον απέναντι τοίχο..







































