ΕΕ δύο ταχυτήτων, πατρίκιοι και πληβείοι, η περίπτωση του Έλληνα εργαζόμενου

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη Οικονομολόγος, καθηγήτρια ΜΒΑ

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος ανέφερε πρόσφατα (21/4/2016) ότι οι κύκλοι της ΕΕ«δεν θέλανε να έχουνε μια Ελλάδα η οποία είναι θεσμικά ισότιμη και ταυτόχρονα ένα επίπεδο διαβίωσης το οποίο συγκρίνεται με το , το Γερμανικό, Γαλλικό, το Ιταλικό, το Βρετανικό». Πρόσθεσε χαρακτηριστικά: «Θέλουν μια Ελλάδα μέσα στο ευρώ, αλλά μια Ελλάδα η οποία να έχει ως ομόλογό της και ως συγκρίσιμες χώρες άλλες που είναι εντός ευρωζώνης. Τη Λιθουανία, τη Λετονία, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία».

Ο κος Βενιζέλος φυσικά δεν πρωτοτύπησε γιατί αφενός η ανισότητα κέντρου (κυρίως γερμανικού) και περιφέρειας της ΕΕ είναι μία παλιά ιστορία αφετέρου ήδη από το Μνημόνιο Ι αναφέρονταν από πολλούς πολιτικούς στην Ελλάδα ότι οι μισθοί και οι συντάξεις θα πέσουν στα επίπεδα των όμορων στην Ελλάδα κρατών ήτοι στα επίπεδα της Αλβανίας, των Σκοπίων, της Βουλγαρίας και της Τουρκίας.

Προκειμένου να έχουμε μία εικόνα των βασικών στοιχείων των όμορων χωρών της Ελλάδας αλλά και αυτών που ανέφερε ο κος Βενιζέλος, συγκέντρωσα κάποια στοιχεία στον παρακάτω πίνακα:

ΣΥΡΙΖΑίκες κατασχέσεις

Δωσίλογος η πολιτική της αγλωσσίας

Του Χρήστου Γιανναρά

Η ​​κοινή και κοινωνούμενη πείρα βεβαιώνει ότι η ανάπτυξη μιας χώρας, η ευζωία των πολιτών, είναι συνάρτηση όχι πρωτίστως του κατά κεφαλήν εισοδήματος αλλά πρωτίστως του επιπέδου ποιότητας της ζωής. Οτι η ποιότητα της ζωής είναι συνάρτηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας, όχι της καταναλωτικής ευχέρειας. Και δείχτης της κατά κεφαλήν καλλιέργειας, σε όσες χιλιάδες χρόνια διαρκεί η ανθρώπινη Ιστορία, είναι η γλώσσα: η διεύρυνση των δυνατοτήτων (πλούτος του λεξιλογίου και εύκαμπτη όσο και διαυγής συντακτική δομή) της γλωσσικής εκφραστικής.
Κοινότοπες διαπιστώσεις, τετριμμένες. Αυτονόητες όσους αιώνες το πολιτισμικό «παράδειγμα» (ο κοινός τρόπος του βίου και η νοηματοδότησή του) δεν ήταν στεγανά ιστορικο-υλιστικό. Οσο δεν είχε ακόμα «παγκοσμιοποιηθεί» ο θρίαμβος του διδύμου Ανταμ Σμιθ-Καρλ Μαρξ, δηλαδή ο ολοκληρωτισμός του «Διαφωτισμού», ο πρωτογονισμός του ατομοκεντρισμού. Οι κοινωνίες που γέννησαν το εφιαλτικό δίπολο (τη μεταποίηση της συλλογικότητας ή σε «κολεκτίβα» ή σε «αγορά») είχαν θητεύσει για αιώνες στον θρησκευτικό ατομοκεντρισμό: της ατομικής «πίστης», της ατομικής «ηθικής», της ατομικής «σωτηρίας». Γι’ αυτό και είχαν προλάβει να γεννήσουν και «αντισώματα» στην εγωτική ιδιοτέλεια: θεσμικά χαλινάρια και κατεστημένες «νοο-τροπίες» που να τιθασεύουν (κάπως) την ενορμητική φιλαυτία, τη βουλιμική αρχομανία, τον ακόρεστο ναρκισσισμό: Γέννησαν τον ρωμαιοκαθολικό νομικισμό, την προτεσταντική Ηθική και, αργότερα, τους κώδικες (μάλλον ευχετήριους) κατασφάλισης των «ατομικών δικαιωμάτων».

Κούφια λόγια

Ανάρτηση από: Jo Di

«Η ολυμπιακή φλόγα,μια θαυμασία ιδέα του Δρος Γκέμπελς»!

Του Γιώργου Μητραλιά

Σε όλους αυτούς που κλαίνε και οδύρονται επειδή «εξαγριωμένοι Βραζιλιάνοι» πολίτες προσπαθούσαν σχεδόν κάθε μέρα να σβήσουν την «ολυμπιακή φλόγα», έχουμε να πούμε δυο πράγματα. Πρώτον, ότι τα ίδια και χειρότερα είχαν συμβεί στην πρώτη λαμπαδηδρομία του 1936 όταν –διορατικοί, όπως αποδείχτηκε- Τσέχοι πολίτες πετροβολούσαν τους γερμανόφωνους λαμπαδηδρόμους που διέσχιζαν τη χώρα τους, καθώς ήταν φανερό ότι η διαδρομή που ακολουθούσαν διέγραφε τα όρια του μεγάλου Τρίτου Ράιχ που θα γινόταν εφιαλτική πραγματικότητα τέσσερα χρόνια αργότερα. Και κατόπιν,  ότι περιμένουμε εδώ και δεκαετίες με αδημονία τη στιγμή που αυτή η φλόγα θα σβήσει οριστικά και αμετάκλητα! Γιατί; Μα, απλούστατα επειδή «η ολυμπιακή φλόγα» είναι «μια θαυμάσια ιδέα του Δρος Γκέμπελς», όπως σωστά διαπίστωνε ο τίτλος του ολοσέλιδου άρθρου της «ημετέρας» Εστίας τον Αύγουστο του 1936…

Η άλλη όψη των Ολυμπιακών Αγώνων

Του Γιώργου Κτενά

Αν οι συνολοταυτιστικές και αυτοαναφορικές κοινωνίες που ζούμε μπορούσαν να αλλάξουν με την έκδοση ενός ανατρεπτικού και αποκαλυπτικού βιβλίου, περιοδικού ή εφημερίδας, αυτός ο κόσμος σίγουρα θα ήταν διαφορετικός. Οι αποκαλυπτικές δημοσιεύσεις είναι το μεγάλο όπλο των από κάτω, μία μορφή εκδίκησης της γυφτιάς, αλλά από μόνες τους δεν αρκούν για να αλλάξει κάτι: Ο κοινωνικός μετασχηματισμός και η ανάδυση της λαϊκής συνειδητότητας, απέναντι στην ετερονομία και το καθεστώς εξαίρεσης, δεν θα πέσουν από τον ουρανό. Χρειάζεται ο άνθρωπος να ενημερωθεί σωστά, ως πολιτικό υποκείμενο, αλλά πρέπει να πάρει και την απόφαση να ανατρέψει τον κόσμο γύρω του.

Ας κάνουμε εδώ ένα μικρό πείραμα: Θα δημοσιεύσουμε κάποια στοιχεία που από μόνα τους δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Μπορούν όμως να αλλάξουν τους ανθρώπους που θα τα διαβάσουν, να τους ενεργοποίησουν και εκείνοι με τη σειρά τους να αλλάξουν την κοινωνία που τους φιλοξενεί. Κάποια στοιχεία που αφορούν την τρέχουσα διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων:

Η ακροδεξιά συνέχεια του κράτους

Του Δημήτρη Τσίρκα

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των Σακκά και Σεϊσίδη οι αστυνομικοί της ομάδας Δίας που τους συνέλαβαν τους πυροβόλησαν χωρίς αυτοί να φέρουν όπλο η να προβάλουν αντίσταση. Όταν δε ο Σακκάς αρνήθηκε να δώσει αποτυπώματα τον ξυλοκόπησαν ομαδικά στέλνοντας τον στο νοσοκομείο. Ο Σακκάς κατηγορείται ότι είναι μέλος της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς. Παρέμεινε προφυλακισμένος επί τριάντα μήνες κατά παράβαση του 18μήνου που ορίζει ο νόμος μέχρι να γίνει η δίκη γιατί οι αρχές δεν μπορούσαν να βρουν στοιχεία εναντίον του. Χρειάστηκε να κάνει απεργία πείνας και να φτάσει κοντά στον θάνατο προκειμένου ν΄αποφυλακιστεί. Ο Σίμος Σεϊσίδης εμφανίζεται ως μέλος της «συμμορίας των ληστών με τα μαύρα» παρότι αθωώθηκε ομόφωνα απ΄το το εφετείο το 2012.

«Σκάσε και πλήρωνε»!

Του Δάνη Παπαβασιλείου

Ο ένας στους δύο Έλληνες χρωστάει στην εφορία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των φορολογουμένων προς το δημόσιο, τον Ιούνιο, σημείωσαν αύξηση 1,2 δισ ευρώ, ανεβάζοντας το συνολικό ποσό στα 90 δισ !
Ο συνολικός αριθμός των φορολογουμένων, που έχουν οφειλές προς τις εφορίες, ξεπερνά τα 4 εκατομμύρια, ενώ σε 750.000 έχουν επιβληθεί, ήδη, μέτρα αναγκαστικής είσπραξης από τις τραπεζικές τους καταθέσεις, ή από εισοδήματα εις χείρας τρίτων.
Είναι προφανές ότι η εξέλιξη αυτή οφείλεται αφενός στον μεγάλο αριθμό των ανέργων, στη μείωση του εισοδήματος (μισθοί, συντάξεις), αλλά και στη συνεχιζόμενη φορολογική λαίλαπα.

Εργαζόμενοι κρατικοί υπάλληλοι

Περηφάνια

Ανάρτηση από: Jo Di

O Εκσυγχρονισμός της παράδοσης

Του Γιώργου Καραμπελιά

Ένας  φίλος έστειλε τις παρατηρήσεις του στην διακήρυξη μας  στην  ιστοσελίδα του Άρδην. Επειδή πιστεύω πως θίγει ένα βασικό ζήτημα της άποψής μας, εκείνο του «εκσυγχρονισμού της παράδοσης»  απάντησα εκτενώς και  πιστεύω πως είναι χρήσιμη η αναπαραγωγή αυτού του διαλόγου .

Γ.Κ.

Το σχόλιο του Μ. Παπαχαραλάμπους

«Με το κείμενο συμφωνώ. Όποιος στοιχειωδώς αγαπά τον συνάνθρωπο και πιστεύει εις κοινωνία συντάσσεται μαζί του.

Έχω όμως να προτάξω μία απορία. Αφορά την άποψη ότι η παράδοσή μας πρέπει να εκσυγχρονιστεί. Έχω ακούσει κι άλλες φορές τον κ. Καραμπελιά να το αναφέρει αυτό σαν πρόταγμα χωρίς δυστυχώς να επιμείνει και να εξηγηθεί.

1. Θα ήθελα να μάθω ας πούμε σε τι, ντε και καλά, ο Παπαδιαμάντης κι ο Βιζυηνός, υπολείπονται και χρειάζονται ντε και καλά …εκσυγχρονισμό!
   Ποιο είναι αυτό το σύγχρονο και υγιές παράδειγμα το οποίο έχει ξεπεράσει την παράδοσή μας και στο οποίο πρέπει να καθρεφτιστεί και να …κάνει δήλωση μετανοίας (ή λίφτινγκ εκσυγχρονιστικό)!
2. Νομίζω ότι ο κ. Καραμπελιάς παρασυρμένος ίσως από κεκτημένο προοδευτισμό τα τσουβαλιάζει όλα.

7 Αυγούστου 1944. Το Μπλόκο του Βύρωνα από 2 Γερμανικούς λόχους & 800 ταγματασφαλήτες.

Στις 7 Αυγούστου 1944 δυο γερμανικοί λόχοι κσι 800 γερμανοτσολιάδες των Ταγμάτων Ασφαλείας, βαριά οπλισμένοι με πολυβόλα, όλμους και μπαζούκας, έστησαν μπλόκο στον συνοικισμό του Βύρωνα.

Μετά από τετράωρη μάχη που έδωσαν με  ελαφρές δυνάμεις του ΕΛΑΣ που αναπτύχθηκαν εκεί, κατάφεραν τελικά να ολοκληρώσουν το μπλοκό του συνοικισμού. Γερμανοί και Ταγματασφαλήτες μετρούσαν αρκετούς τραυματίες και ένα Γερμανο αξιωματικό νεκρό, ενώ οι ΕΛΑΣίτες, πολλούς τραυματίες και δυο νεκρούς.

Τελικά στην πλατεία του Βύρωνα αφού συγκέντρωσαν 1.000 άνδρες, που τους έστειλαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Χαϊδαρίου, Έλληνες συνεργάτες τους, φορώντας μάσκες υπέδειξαν 10 μέλη της ΕΑΜικής Αντίστασης, όπου και εκτελέστηκαν αφου βασανίστηκαν.

Μαζί τους εκτελέστηκε και ο εικοσάχρονος ΕΠΟΝίτης Παναγιώτης Κασιμάτης, ο οποίος στην προσπάθεια του να σώσει τους προγραμμένους, βγήκε μπροστά και φώναξε ότι αυτός σκότωσε τον Γερμανό αξιωματικό.

Τύψεις

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Το δικό μου όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης

Μας λένε ότι θα μας κάνουν χάρη και θα μας ορίσουν – και αργότερα θα μπορούν να επανορίσουν – ποιο είναι το αξιοπρεπές όριο που κάνει τη ζωή αξιοπρεπή και ποιο είναι το κατώφλι κάτω από το οποίο η ζωή μας δεν θεωρείται αξιοπρεπής. Μας μιλούν με όρους της πιο απαίσιας γλώσσας, αυτής της αγοράς. Έτσι ορίζουν τη ζωή οι χασάπηδες. Και την αξιοπρέπεια. Πόσα μπορείς να αγοράζεις, πόσα σου επιτρέπεται να αγοράζεις, με πόσα τη ζωή σου εξαγοράζεις, με πόσα την αξιοπρέπεια ξεπουλάς.
Μας λένε ότι θα μας κάνουν χάρη και ότι θα μας χαρακτηρίσουν καλά παιδιά και συνεργάσιμα, αν με ευγνωμοσύνη δεχτούμε το δώρο τους να ζούμε αξιοπρεπώς όπως ακριβώς μας όρισαν και αποπληρώνουμε το δάνειο με όσα δεν μας είναι χρήσιμα για να ζούμε αξιοπρεπώς όπως ακριβώς μας όρισαν. Ίσως να μην μας χώσουνε στη φυλακή, αν με προθυμία δηλώνουμε κάθε σεντ που παίρνουμε από τη δουλειά μας, απαντάμε αμέσως σε κάθε κλήση του δανειστή μας, ειλικρινώς και αμελλητί παραιτηθούμε από κάθε αμαρτωλή επιθυμία μας για ένα σαββατοκύριακο στην εξοχή με τα παιδιά μας.

Ολυμπιακοί Αγώνες: Γιορτή μάσας, ντόπας, μίζας…

Του Νίκου Μπογιόπουλου

 Η ίδια η μυθολογία γύρω από τη γέννηση των Αγώνων πιστοποιεί ότι η ύστερη εξιδανίκευσή τους, λίγη σχέση έχει με την πραγματικότητα. Οι Αγώνες δεν ήταν μόνο στέφανοι και κότινοι, δεν ήταν μόνο κλέη και αρετή ψυχής μέσα σε ρωμαλέα σώματα. Ηταν και εξαγορές, ήταν και δολιοφθορές, ήταν και απάτες, ήταν και δωροδοκίες, ήταν και ντόπινγκ…
    Από τη γέννησή τους, κιόλας, οι Ολυμπιακοί Αγώνες εμφανίζονται συνυφασμένοι με το δόλο. Οι αξεπέραστοι «παραμυθάδες» Ελληνες φρόντισαν να ενσωματώσουν στο μύθο για τη γέννηση των Αγώνων τη δολιότητα. Ετσι ο Πέλοπας, ο ιδρυτής των Αγώνων, αναδείχτηκε μέγας ηγεμόνας της Πελοποννήσου, αφού πρώτα εξόντωσε τον Οινόμαο με όχι και τόσο έντιμο τρόπο: Δωροδόκησε τον ιπποκόμο του Οινόμαου, τον Μυρτίλο και ο τελευταίος αφαίρεσε τους ήλους από τους τροχούς του άρματος του Οινόμαου. Στην αρματοδρομία ο Οινόμαος σκοτώθηκε και ο νικητής πια Πέλοπας, αφού νυμφεύτηκε την κόρη του Οινόμαου, την Ιπποδάμεια, αναδιοργάνωσε τους Αγώνες προς …τιμήν του πεθερού του. Προηγουμένως, όπως είπαμε, τον είχε δολοφονήσει…

Έζησα τη ζωή μου ακούγοντας, καινούργιες τρέλες των ανθρώπων...

Ανάρτηση από: http://lysippos-mustang.blogspot.gr

Η ψευδαίσθηση της ελεύθερης βούλησης

Του Κωνσταντίνου Σαπαρδάνη
 

Από πού προέρχονται οι σκέψεις; Είμαστε στ’ αλήθεια οι συγγραφείς τους ή μόνο οι παραλήπτες προηχογραφημένων μηνυμάτων;

Με αυτά τα ερωτήματα καταπιάνεται ο Sam Harris στο αμετάφραστο στα ελληνικά «Free Will», ένα μικρό αλλά ‘ενοχλητικό’ βιβλίο, και τις σκέψεις του θα προσπαθήσω να μεταφέρω εδώ.

Η ελεύθερη βούληση είναι αυταπάτη. Σκέψεις και προθέσεις προκύπτουν από παρασκηνιακές αιτίες τις οποίες δεν γνωρίζουμε και δεν ελέγχουμε. Οι σκέψεις μας είτε είναι καθορισμένες από προϋπάρχουσες φυσικές αιτίες για τις οποίες δεν είμαστε υπεύθυνοι είτε αποτέλεσμα τυχαίων μεταβλητών τις οποίες δεν επιλέξαμε. Νευρώνες και εγκεφαλικά κύτταρα συνωμοτούν και κινούν τα νήματα της ύπαρξής μας κάθε στιγμή.

Ξεκινάω κάθε μου μέρα με καφέ ή τσάι. Σήμερα διάλεξα τσάι. Γιατί όχι καφέ; Δεν είμαι σε θέση να ξέρω. Απλά σήμερα ήθελα τσάι περισσότερο από καφέ και είχα την ελευθερία να επιλέξω μεταξύ των δύο. Συνειδητά διάλεξα τσάι; Όχι. Η επιλογή έγινε για μένα από τον εγκέφαλό μου, και εγώ, ως συνειδητός μάρτυρας των σκέψεων και ενεργειών μου δεν μπορούσα να τις επιβλέψω ή να τις επηρεάσω.

Το να ξέρω ότι προτιμώ την μπύρα από το κρασί είναι ό,τι χρειάζομαι για να λειτουργήσω σε ένα μπαρ. Για οποιονδήποτε λόγο προτιμώ τη γεύση του ενός έναντι του άλλου. Υπάρχει ελευθερία σ’ αυτό; Καμία. Θα αποκαθιστούσα την ελευθερία μου αν επέλεγα με το ζόρι κρασί αντί για μπύρα; Όχι, γιατί η πηγή αυτής της επιλογής θα ήταν εξίσου μυστηριώδης με την αρχική μου πρόθεση.

Το δίκιο μου

Ακόμα μια μέρα υπομονής

Της Κατερίνας Γκαράνη

Είμαστε τραγικά ανυπόφοροι ακόμη και για τους ίδιους τους εαυτούς μας. Σέρνουμε τα πόδια μας, όπως σέρνουμε το σαρκίο μας, όπως σέρνουμε τις ζωές μας έχοντας αποδεχτεί ότι είμαστε το πιο άχρηστο υλικό μιας χώρας που πρέπει να χωθεί σε φούρνους εξόντωσης. 2.294 ημέρες διανύσαμε μέχρι σήμερα από την ημέρα που ανακοινώθηκε ότι μπαίνουμε σε κατάσταση κηδεμονίας, επιτήρησης και αφαίρεσης των δικαιωμάτων. Και εμείς στην ουρά χωρίς να μάς νοιάζει ότι χάσαμε χιλιάδες ημέρες ζωής και γνωρίζοντας ότι έτσι θα συνεχιστεί μέχρι τέλους αν δεν τολμήσουμε να σκάψουμε τούνελ κάτω από το κολαστήριο, αν δεν σύρουμε κρυφά τα κασόνια με τόνους δυναμίτιδας για να τινάξουμε στον αέρα το "Ίδρυμα Ελλάδα". 

Φώκαιες Μικράς Ασίας: Οδοιπορικό μνήμης

...καθόσον δεν μισθοδοτούμαι, όπως άλλοι δημοσιογράφοι, από την ΕΥΠ

Του Νίκου Ρούση

 

Τέτοιες ώρες τέτοια λόγια θα μου πείτε αλλά...

Δεν πρέπει να χάνουμε την ουσία.

Αυτά που υποσχέθηκε, εν πλήρει συνειδήσει ο ...Βλάκας, δεν συνιστούν προδοσία, σε σχέση με αυτά που δεν έκανε.

Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, που έχουν κατσικωθεί εδώ και κάποιες δεκαετίες, στα υπόγεια της Μπουμπουλίνας, τον είχαν ενημερώσει, ότι η πλειοψηφία αυτού του ΜΑΛΑΚΑ του λαού, αυτά ακριβώς ήθελε να ακούσει, για να τον κάνει πρωθυπουργό.

Οπερ, δηλαδή και εγένετο...

Κωλοκατάσταση

Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Είναι ο Σύριζα η Νέα Δεξιά ενός δυναστικού κράτους;

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν

Με το βιβλίο του "Η Συριζαία Αριστερά ως Νέα Δεξιά - Το συντηρητικό ιδιώνυμο της Αριστεράς" o καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης έχει προκαλέσει συζητήσεις, όπως αυτή που επιχειρούμε μαζί του σήμερα. 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ Δημοσιογράφος. Σπούδασε στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Πάντειου Πανεπιστήμιου. 

Ζούμε το τέλος των βεβαιοτήτων;

Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 έχει τελειώσει η εποχή των βεβαιοτήτων. Από τότε διαφάνηκε ότι η ανθρωπότητα εισερχόταν σε μια νέα εποχή, αφού η εποχή της μετάβασης από τη φεουδαρχία στις κοινωνίες με πρώιμη μεν πλην όμως ελευθερία είχε παγιωθεί. Μέχρι τότε όλα γίνονταν  μέσα στο κράτος, εκεί συναντιόταν η κοινωνία της εργασίας με την αστική τάξη. Οι μεν κατείχαν το οικονομικό σύστημα, οι δε ήταν μεν ιδιώτες, διέθεταν όμως μέσω του δικαιώματος της εξωθεσμικής δράσης (λχ της απεργίας, της διαδήλωσης κλπ) τη δυνατότητα να πιέζουν για να αντλήσουν κάποια οφέλη για τον εαυτό τους.

«Σοβαρός άνθρωπος» στην πολιτική

Του Χρήστου Γιανναρά

Κ​​άποιες συζητήσεις στη Βουλή ή στις κοινοβουλευτικές επιτροπές, τηλεοπτικά μεταδιδόμενες, δίνουν την εντύπωση στον πολίτη ότι διασώζονται ακόμα στο πολιτικό προσωπικό της χώρας περιπτώσεις ανθρώπων σοβαρών. Ας συμφωνήσουμε σε κάποια στοιχειώδη κριτήρια «σοβαρότητας»: Κατορθώνουν να δίνουν στον ακροατή-θεατή τους την αίσθηση ότι είναι έντιμοι και νηφάλιοι. Οτι διαθέτουν ευφυΐα, έστω και μέσου βεληνεκούς. Δεν είναι απαίδευτοι, δηλαδή έχουν επάρκεια γλωσσικής εκφραστικής, άρα και συλλογιστικής ικανότητας (ως γνωστόν: άνθρωπος χωρίς γλώσσα είναι άνθρωπος χωρίς σκέψη, αφού με τη γλώσσα σκεφτόμαστε). Διαθέτουν την αισθητική καλλιέργεια που προϋποθέτει η ενδυματολογική καλαισθησία.

Το πρώτο ερώτημα που γεννιέται από τη θέα αυτών των εξαιρέσεων: Γιατί η όποια ανθρώπινη ποιότητα υπάρχει στα κόμματα κρατιέται στην αφάνεια, δηλαδή αποκλείεται από την τηλεόραση; Γιατί οι «εκπρόσωποι τύπου» των κομμάτων και οι κομματικοί απεσταλμένοι στις τηλεοπτικές εκπομπές είναι, κατά κανόνα, μικρονοϊκοί, μονόχνωτοι, κωμικά δογματικοί, και επιπλέον άγλωσσοι, απαίδευτοι, ακαλαίσθητοι; Δεν έχουν τα κριτήρια οι αρχηγοί και οι επιτελείς των κομμάτων (και των κυβερνήσεων) να διακρίνουν ποιος τύπος «εκπροσώπου» τούς κολακεύει και ποιος τους δυσφημεί;

Το έγκλημα των ιδιωτικοποιήσεων από την “Αριστερή ‘Κυβέρνηση'”

Μεταφράσαμε το παρακάτω άρθρο που δημοσιεύτηκε στο «άντρο» του ρεφορμισμού (Le Monde Diplomatique) για να αναδείξουμε με τον πιο γλαφυρό τρόπο και «δια χειρός» αριστερού συστημικού αρθρογράφου (μέλους –όπως καθαρά άλλωστε δείχνουν οι θέσεις του– της ρεφορμιστικής Αριστεράς) τις αποικιακές συμβάσεις παραχωρήσεων, με τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ ξεπουλάνε τον τόπο. Δεν συμμεριζόμαστε προφανώς τις «αφέλειες» του Niels Kadritzke (Νιλς Καντρίτζκε) ότι τα ληστρικά προγράμματα που εφαρμόζονται είναι απλά κακές επιλογές κακών νεοφιλελεύθερων, και ότι θα μπορούσε να υπάρξει κάποιος τρίτος δρόμος, ένας είδος σύμπραξης κρατικού και ιδιωτικού τομέα στις ιδιωτικοποιήσεις, ή ότι με κάποιον περίεργο τρόπο η «κακή» Γερμάνια έβαλε το χέρι της για να μην ισχύσουν οι «καλές» (κατά τα άλλα) πρακτικές της ΕΕ κατά τους διαγωνισμούς ιδιωτικοποιήσεων. Μέσα στην ΕΕ και στην καπιταλιστική νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ο μόνος εναλλακτικός δρόμος είναι η άμεση έξοδος από την ΕΕ και η σταδιακή απεξάρτηση από την καπιταλιστική Παγκοσμιοποίηση. Δηλαδή ο δρόμος που προτείνει το ΜΕΚΕΑ, οπότε όλες οι ιδιωτικοποιήσεις που έχουν λάβει χώρα από τους ντόπιους δωσίλογους θα ακυρωθούν πάραυτα, χωρίς προφανώς απολύτως καμία αποζημίωση των πλιατσικολόγων «επενδυτών», οι υπαίτιοι του ξεπουλήματος θα οδηγηθούν σε Ειδικό Δικαστήριο και οι Δημόσιες υπηρεσίες θα αναδιοργανωθούν σύμφωνα με τις ανάγκες και επιθυμίες του ελληνικού λαού, και θα λειτουργούν προς όφελός του και μόνο.

H αγέλη τής κατανάλωσης…

όχι άλλο χρήμα, όχι άλλη «οικονομία», όχι άλλη «σωτηρία»

 μά μιά τσέπη γυρεύω γεμάτη όνειρα..

Ό έλληνας ζεί και κινείται για το χρήμα, προσβάλλει και προσβάλλεται για το χρήμα βρίζει,περιφρονεί, αγανακτεί, υποφέρει, εξευτελίζει και εξευτελίζεται γι αυτό, αγαπάει σκέφτεται φιλοσοφεί και καθορίζεται αποκλειστικά γι αυτό με λίγα λόγια ή νεοελληνική κοινωνία είναι χρήμα είναι ένα σώμα οργανωμένο στην ύπαρξη του χρήματος και της κατανάλωσης και ευρύτερα προσκολλημένο αυστηρά στην ύπαρξη του κράτους-χρήμα-πολιτισμός του χρήματος καί πολιτισμός της καταναλωτικής «οικονομίας» του χρήματος, πού δεν έχει σημασία αν αυτό λέγεται ευρώ η δραχμή είτε οτιδήποτε άλλο εξυπηρετεί την αναπαραγωγή της ασθενικής και δουλικής της εξέλιξης.

Κριτικές και αυτοκριτικές, ομιλίες, άρθρα και βιβλία

Του Λευτέρη Ριζά

      Οι εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ υπήρξαν μάλλον ραγδαίες[1]. Η ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας με συνεταίρους τους ΑΝΕΛ και η πάρα πολύ γρήγορη αλλαγή πορείας του – κυβίστηση ή αλλιώς κωλοτούμπα – που από διώκτη των Μνημονίων τον μετέτρεψε σε απόστολο τους, δεν κλόνισε μόνο την εμπιστοσύνη του λαού στην «Αριστερά», αλλά πρώτα, και κυρίως, αυτήν στον ίδιο τον εαυτό του και την δυνατότητα να διαμορφώσει την ζωή του.

       Η επανάληψη του επιχειρήματος της κυβέρνησης ότι ο λαός έχει επιβραβεύσει την πολιτική της με την δεύτερη εκλογική της νίκη, απλώς επιβεβαιώνει την ανικανότητα της να διαβάσει και ερμηνεύσει σωστά το αποτέλεσμα και για άλλη μια φορά ότι γενικά οι εξουσίες (εξουσιαστές) τείνουν να ωραιοποιούν την πραγματικότητα έτσι ώστε να δικαιώνονται οι πράξεις και παραλείψεις τους. Ένα φαινόμενο που το συναντάμε στην Ανατολή και Δύση. Πέρα από αυτό είναι και ένα επιχείρημα εντελώς ανόητο, όταν μάλιστα το λέει κάποιος που θέλει να λέγεται αριστερός. Διότι η εκλογική «επιβράβευση» ενός κόμματος και της πολιτικής του δεν αποτελεί και απόδειξη της ορθότητας της: πόσες φορές δεν εκλέχθηκαν και επανεκλέχθηκαν κόμματα που η πολιτική τους υπήρξε καταστροφική για την χώρα τους ή και ακόμα για την ανθρωπότητα. Ρίξτε ένα βλέμμα στις ΗΠΑ, την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ιταλία και φυσικά την Ελλάδα. Εδώ λατρεύτηκε από τον γερμανικό λαό ο Χίτλερ !! 

Τι κρύβει το… αυτομαστίγωμα του ΔΝΤ

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Ενώ ομολογεί το κοινό μυστικό της ελληνικής θυσίας για να σωθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες, κρατάει ανοικτή και την πόρτα απεμπλοκής του από το 3ο Μνημόνιο

Η έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης του ΔΝΤ (IEO) θα είχε τις προδιαγραφές να γίνει το αγαπημένο ανάγνωσμα του καλοκαιριού, αν έλεγε κάτι πραγματικά καινούργιο. Ωστόσο, όλα όσα καταγράφει ως κριτική για την εκτός κανονισμών και δεοντολογίας του συμμετοχή του στο 3ο Μνημόνιο είναι πράγματα που έχουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αποκαλυφθεί από στελέχη του, από τις ίδιες τις εκθέσεις του, αλλά και από τη δημοσιογραφική και «τεχνοκρατική» έρευνα. Από την έκθεση Μπλανσάρ που αναγνώρισε τους λάθος πολλαπλασιαστές στα τέλη του 2012, μέχρι την πρόσφατη διαρροή της τηλεφωνικής συνομιλίας Τόμσεν-Βελκουλέσκου για την πρώτη αξιολόγηση του 3ου Μνημονίου και την τελευταία έκθεση μη βιωσιμότητας του ελληνικού, υπάρχει ένα «σερί» αποκαλύψεων και τεκμηρίων που καταδεικνύουν ότι το ΔΝΤ στην περίπτωση της Ελλάδας ήταν ο απρόθυμος εταίρος σε ένα πολιτικό colpo grosso διάσωσης της Ευρωζώνης.

Ο ευεργέτης της Βουλγαρίας !!!

Ανάρτηση από: http://griniarogatos.blogspot.gr

Το ΑΠΟΕΛ μας εκπροσωπεί στην Ευρώπη (champions league )!!! Ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε..

Ανάρτηση από: http://geromorias.blogspot.gr

Φτου σας!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Λένε πως αν θέλεις να καταλάβεις την κατάσταση που βρίσκεται μια κοινωνία υπάρχουν δυο δείκτες: Ο ένας είναι πόσο χαρούμενα είναι τα παιδιά της. Ο άλλος είναι πόσο περήφανοι είναι οι γέροντές της.
    Ε, λοιπόν, στην Ελλάδα του Παπανδρέου, του Βενιζέλου, του Σαμαρά και σήμερα του Τσίπρα, πάνω από μισό εκατομμύριο παιδιά υποσιτίζονται και πάνω από 400.000 νέοι έχουν πάρει το δρόμο της ξενιτιάς και της νέας οικονομικής προσφυγιάς.

  Στην Ελλάδα του Παπανδρέου, του Βενιζέλου, του Σαμαρά και σήμερα του Τσίπρα, οι γέροντες αγκομαχούν, πένονται, μετρούν τις πληγές της αξιοπρέπειάς τους κάθε φορά που στέκονται μπροστά από τα ΑΤΜ για να εισπράξουν τα ψίχουλα της των κομμένων συντάξεων.

4η Αυγούστου 1936: ο φασισμός χτυπάει την πόρτα της Ελλάδας!

4η Αυγούστου 1936: ο φασισμός χτυπάει την πόρτα της Ελλάδας!
OXI στους νοσταλγούς του Μεταξά!

Σαν σήμερα δικάζεται σε θάνατο ο «από οκταετίας κρυπτόμενος κομμουνιστής Νικόλαος Πλουμπίδης».

«Η υπόθεσις που δικάζετε, δεν είναι υπόθεσις κοινή. Δεν είναι υπόθεσις κατασκοπίας, αλλά είναι υπόθεσις πολιτική. Είναι υπόθεσις ιδεολογική. Δε δικάζετε τον Πλουμπίδη σαν δράστη του άλφα ή του βήτα εγκλήματος, αλλά τον δικάζετε σαν κομμουνιστή ηγέτη».

Ν. Πλουμπίδης.

Η Υπόθεση Πλουμπίδη, θα μείνει στην ιστορία, και θα συζητηθεί όσο λίγες.

Σαν σήμερα στις 3 Αυγούστου του 1953 απαγγέλθηκε η καταδικαστική απόφαση με την οποία το μετεμφυλιακό αντιδραστικό καθεστώς έστελνε στο απόσπασμα τον Νίκο Πλουμίδη. Βασική κατηγορία του καθεστώτος εναντίον του –όπως και της υπόλοιπης ηγεσίας του ΚΚΕ που δικαζόταν ερήμην, Ν. Ζαχαριάδης, Γ. Ιωαννίδης, Β. Μπαρτζιώτας, Μ. Πορφυρογένης, Π. Ρούσος, Λ. Στρίγγος κ.α- ήταν η «παραβίαση» του ΑΝ 375 της μεταξικής δικτατορίας περί κατασκοπίας.

Εργασιακά και συνδικαλισμός

Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου από την Ρήξη φ. 125
 
To επικείμενο νομοσχέδιο για τα εργασιακά και τον συνδικαλισμό, που θα συζητηθεί τον Σεπτέμβριο με τους δανειστές, αποτελεί το επόμενο καυτό θέμα που θα αντιμετωπίσει η «αποτελεσματική» κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Ουσιαστικά, θα ξαναπιάσει το νήμα από κει που το είχε αφήσει η προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία προωθούσε τις ομαδικές απολύσεις, την αλλαγή/κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, την αλλαγή στον τρόπο προκήρυξης των απεργιών και τη χρηματοδότηση των συνδικάτων, τη θέσπιση της ανταπεργίας (λοκ αουτ) από τις επιχειρήσεις, κ.α.  Σε όλα τα παραπάνω θα προστεθεί και το θέμα της μείωσης του κατώτατου μισθού, της κατάργησης της τριετίας και της προϋπηρεσίας, καθώς τόσο το ΔΝΤ, όσο και ο ΟΟΣΑ, θεωρούν, λόγω της  προϋπηρεσίας,  ιδιαίτερα υψηλό  τον κατώτατο μισθό στην Ελλάδα.
Η στρατηγική της κυβέρνησης καθορίζεται από τη γνωστή έως τώρα τακτική: ρίχνοντας την ευθύνη κυρίως στο ΔΝΤ (όντως προπύργιο του νεοφιλελευθερισμού) και εμπιστευόμενη τις «βέλτιστες πρακτικές της Ε.Ε.», θα επιδιώξει «συμφωνία τιμής» με εργοδότες και συνδικαλιστικές ενώσεις, για την υπεράσπιση της εργασίας και των εργαζομένων. Μας αναγκάζουν, δηλαδή, αλλά αν είμαστε όλοι ενωμένοι και «διαδηλώνουμε μαζί», θα «διαπραγματευτούμε» καλύτερα.

Το τέλος της «Willkommenskultur»!

Ο σκεπτικισμός εξαπλώνεται στην Ευρώπη

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου από την Ρήξη φ. 125

Η ευφορία, το αίσθημα ανωτερότητας και ο ενθουσιασμός, ειδικότερα στη Γερμανία, για τη λεγόμενη Willkommenskultur στο προσφυγικό φαίνεται ότι έληξε άδοξα πριν καν κλείσει χρόνος. Χιλιάδες «καλοί άνθρωποι», που για λίγους μήνες απήλαυσαν με περισσή αυταρέσκεια ένα «καλοκαιρινό όνειρο» και νοηματοδότησαν την ύπαρξή τους πάνω σ’ ένα τεράστιο ανθρωπιστικό ζήτημα, με πολλές όμως προεκτάσεις στη γεωπολιτική, την οικονομία, τον πολιτισμό, την εσωτερική ασφάλεια, το δημογραφικό, την εθνική ταυτότητα κ.λπ. επέστρεψαν στους καναπέδες τους, αφού οι περυσινές «όμορφες εικόνες» στον σταθμό του Μονάχου ξεθώριασαν. Πεδίο δόξης λαμπρό υπάρχει πλέον μόνο για τη Διεθνή των ΜΚΟ, όχι μόνο για χρηματοδοτούμενες δράσεις, όντως πραγματικής αλληλεγγύης, αλλά και για «δράσεις» σαν αυτές που είδαμε στην Ειδομένη, στη Λέσβο, στο Ελληνικό και πρόσφατα στη Λέρο.

Ερώτηση προς πάσα κατεύθυνση

Ανάρτηση από: Jo Di

Ψευδεπίγραφη η «νέα μεταπολίτευση»

Του Ρούντι Ρινάλντι

Αχίλλειος πτέρνα η τεράστια κρίση αντιπροσώπευσης και η ανυποληψία που περιβάλλει το πολιτικό σύστημα

 Η επέτειος των 42 χρόνων από την πτώση της στρατιωτικής χούντας γιορτάστηκε κάπως σεμνά φέτος (πέρυσι ούτε λόγος για γιορτασμούς, υπογράφαμε το 3^ο Μνημόνιο…) και ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε μια «νέα μεταπολίτευση» που θα οδηγήσει στην «Ελλάδα του 2021». Ας παρακολουθήσουμε τη σκέψη αυτή για να διευκρινίσουμε ορισμένα πράγματα.
Η μεταπολίτευση του 1974 ήρθε με την ανατροπή της φασιστικής δικτατορίας και όρισε νέους κανόνες στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας. Αυτή η «μετάβαση» έγινε με ελεγχόμενο τρόπο, παρ’ όλο που υπήρχε μια γεωπολιτική κρίση. Επισφραγίστηκε με το γεγονός της πλήρους ευθυγράμμισης του πολιτικού κόσμου με όσα υπαγόρευε ο συμβιβασμός ανάμεσα σε Αμερικάνους και Ευρωπαίους (να τους αποκαλέσουμε «ιμπεριαλιστές»;). Σε αυτή τη βάση ορίστηκαν νέα όρια και νέες κοινωνικές συναινέσεις για την εύρυθμη λειτουργία και διαιώνιση του μεταπρατισμού.

Ένας χρόνος από την Προδομένη Εξέγερση

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

«Σας καλώ να αποφασίσετε κυρίαρχα και περήφανα, όπως η ιστορία των Ελλήνων προστάζει… Δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα σεβαστώ το αποτέλεσμα της δημοκρατικής σας επιλογής, όποιο και αν είναι αυτό» (Αλέξης Τσίπρας, εξαγγέλλοντας την απόφαση για δημοψήφισμα 26/6/2015)

Πριν από ένα χρόνο, κατά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2016, πάνω από το 62% του ελληνικού λαού απέρριψε τις πολιτικές που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα από τη συμμαχία του παγκόσμιου Χρήματος και της γερμανικής κυβέρνησης, με τη βοήθεια των υπολοίπων ευρωπαϊκών ελίτ, πολιτικές που εφαρμόστηκαν μέσω των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

Ψηφίζοντας όπως ψήφισαν, οι Έλληνες έδωσαν στην κυβέρνησή τους αναντίρρητη εντολή να αντισταθεί, εκπλήσσοντας, με το ποσοστό του «όχι», φίλους και εχθρούς, όπως έκαναν περισσότερες από μια φορά στη μακρά ιστορία τους.

Τι διεκδικεί εντέλει από τις ΗΠΑ ο Erdogan;

Του Κώστα Ράπτη

Η ανάπτυξη 7.000 Τούρκων αστυνομικών, με βαρύ οπλισμό και τεθωρακισμένα οχήματα, περιμετρικά της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ, στην επαρχία των Αδάνων, τα ξημερώματα της Κυριακής ήταν μια κίνηση που υπογραμμίζει την συνεχιζόμενη διάθεση της τουρκικής κυβέρνησης να ρίχνει σκιές στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ – πόσω μάλλον που συνοδεύθηκε από τη διαρροή (και μάλιστα στην κεμαλιστικής τοποθέτησης εφημερίδα Hurriyet του ομίλου Dogan) πληροφοριών για ενδεχόμενη απόπειρα νέου πραξικοπήματος.

Με άλλα λόγια η βάση του Ιντσιρλίκ, που παραχωρήθηκε μετά από πολύμηνες επίπονες διαπραγματεύσεις για τις αμερικανικές επιδρομές εναντίον του Ισλαμικού Κράτους και στην οποία βρίσκονται 50 με 90 πυρηνικές κεφαλές, φωτογραφίζεται ως η κατεξοχήν εστία της όποιας νέας απειλής εναντίον του τουρκικού πολιτεύματος. Και μάλιστα η αστυνομική επιχείρηση εκδηλώθηκε λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη επίσκεψη στη βάση του αρχηγού του αμερικανικού Γενικού Επιτελείου στρατηγού Joseph Dunford.

Τί έλεγαν & τί έκαναν;

Ανάρτηση από: Jo Di

Πουλημένη δημοσιογραφία παντού

Ομολογία Γερμανού δημοσιογράφου για προπαγάνδα που φέρνει πόλεμο…

«Υπήρξα δημοσιογράφος επί 25 χρόνια. Είχα σπουδάσει για να γράφω ψέματα, να προδίδω τις αρχές μου και να μην λέω την αλήθεια στον κόσμο. Βλέποντας όμως τον τελευταίο καιρό πως Αμερικανοί και Γερμανοί προσπαθούν να φέρουν τον πόλεμο στον κόσμο της Ευρώπης, τον πόλεμο με τη Ρωσία, να τον οδηγήσουν σε ένα σημείο χωρίς επιστροφή… Αποφάσισα να σηκωθώ όρθιος και να πω ότι δεν είναι σωστό εκείνο που έχω κάνει στο παρελθόν:
Να χειραγωγήσω τους ανθρώπους να κάνω προπαγάνδα εναντίον της Ρωσίας. Και δεν είναι σωστό αυτό που έχουν κάνει συνάδελφοί μου στο παρελθόν, επειδή δωροδοκήθηκαν για να προδώσουν τον λαό, όχι μόνο στην Γερμανία, αλλά σ΄ ολόκληρη την Ευρώπη.

Έγραψα αυτό το βιβλίο ‘Bought Journalists‘ (Εξαγορασμένοι δημοσιογράφοι), επειδή φοβάμαι για ένα νέο πόλεμο στην Ευρώπη και δεν μ΄ αρέσει να ζήσουμε αυτή την κατάσταση και πάλι. Επειδή ο πόλεμος δεν έρχεται μόνος του. Υπάρχουν άνθρωποι που σπρώχνουν στον πόλεμο».

H μεγάλη απάτη: "Ολυμπιακά παιχνίδια"... που στην Ελλάδα βαπτίσαμε αγώνες...

Μαντέψετε ποια αποκλείστηκε για στεροειδή και ποια παίζει κανονικά...

Το καρναβάλι των Ολυμπιακών και ο αποκλεισμός της Ρωσίας…

Σε λίγες μέρες αρχίζει το πλανητικό καρναβάλι των Ολυμπιακών Αγώνων: Καρναβάλι του ανελέητου κερδοσκοπικού ανταγωνισμού των ΥΠΕΡ-εθνικών μονοπωλίων… Θυμάστε αυτόν τον Αθάνατο Φρανκιστή, Χουάν Αντόνιο Σάμαρανγκ; Ήταν ο πιο ωμός, δηλαδή ο πιο «ειλικρινής», από τους Αθάνατους. Δεν έκρυβε την απόλυτη επιρροή των πολυεθνικών στον αθλητισμό.

Αυτό που καθορίζει την «Ολυμπιακή Αγορά» είναι η κυριαρχία των αθλητών-εμπορευμάτων-θεαμάτων και ο μανιασμένος πόλεμος των πολυεθνικών για τον έλεγχο αυτής της «Ολυμπιακής Αγοράς».

Το συστατικό στοιχείο και ο κινητήριος μοχλός αυτής της εμπορευματικής αγοράς των μονοπωλίων (που αγκαλιάζει ΟΛΟΥΣ τους επιχειρηματικούς κλάδους) είναι η «ντόπα»: Η παραγωγή όλο και πιο εξελιγμένων και ΜΗ ανιχνεύσιμων αναβολικών.

Κούρεμα χρέους δεν επέτρεψε η ΕΕ!

Του Γιώργου Δελαστίκ

Ως και το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ αγανάκτησε εναντίον του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, κατηγορώντας τον ευθέως για χρήση δύο μέτρων και δύο σταθμών απέναντι στην Ελλάδα αφενός και στην Ισπανία-Πορτογαλία αφετέρου. Το Σπίγκελ απέδωσε τη μεροληπτική στάση του Σόιμπλε στο γεγονός ότι ο Μαριάνο Ραχόι είναι ομοϊδεάτης του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας κατά κανένα τρόπο δεν είναι, όσο και αν έχει περάσει με το γερμανικό στρατόπεδο κάτω από το βάρος των αφόρητων γερμανικών εκβιασμών.

Φυσικά, ο αρθρογράφος του γερμανικού περιοδικού υποστηρίζει ότι είναι σωστό πως με πρωτοβουλία Σόιμπλε δεν επιβάλλονται κυρώσεις στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, γιατί ειδικά μετά την αποχώρηση της Αγγλίας από την ΕΕ, κάτι τέτοιο θα συνιστούσε παραφροσύνη. Αποδίδει όμως ―και σωστά― την παντελή έλλειψη κατανόησης, εκ μέρους του Σόιμπλε, προς την Ελλάδα στο αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι αυτός είναι δεξιός και ο Τσίπρας αριστερός υπό την ευρεία ―ευρύτατη, θα λέγαμε εμείς― έννοια. Ο αρθρογράφος του Σπίγκελ κονιορτοποιεί την άποψη ότι όλες οι χώρες της ΕΕ αντιμετωπίζονται κατά τον ίδιο τρόπο. Υπενθυμίζει ότι όταν είχε ερωτηθεί ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ γιατί γίνονται ανεκτά τα ελλείμματα της Γαλλίας και δεν επισύρουν ποινές, ο Γιουνκέρ είχε δώσει την απολύτως φυσιολογική απάντηση: «Επειδή είναι η Γαλλία!». Σιγά μην αντιμετωπίζεται η Γαλλία όπως η Πορτογαλία, πόσο μάλλον η Εσθονία! Η Γαλλία είναι, άλλωστε, η μοναδική χώρα που ενδιαφέρει τους Γερμανούς από όλα τα κράτη της ΕΕ. Πληρώνοντας επί δεκαετίες και αδρά τους Γάλλους, η Γερμανία κατόρθωσε να ξαναγίνει αποδεκτή, από τη δεκαετία του 1950, από όλα τα κράτη της Ευρώπης και όχι μόνο από εκείνα που είχαν συνεργαστεί με τους ναζί στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.

Ολυμπιακοί Αγώνες Ρίο: Σύμβολο συστημικού κυνισμού η φλόγα

Απεργοί, απλήρωτοι δάσκαλοι ματαίωσαν κομμάτι της λαμπαδηδρομίας

Την «κορυφή» του «παγόβουνου» της λαϊκής οργής συνιστούν τα επεισόδια που πληθαίνουν γύρω από την λαμπαδηδοδρομία στην Βραζιλία, με την φλόγα να μην αποτελεί σύμβολο οποιουδήποτε «ολυμπιακού ιδεώδους», αλλά το συγκιριακά κυρίαρχο σημειολογικό στοιχείο ενός συστήματος που σπαταλά δισεκατομμύρια δολάρια για την «φιέστα» των «χοηγών» της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής – διότι αυτό είναι πλέον οι Ολυμπιακοί Αγώνες – την ώρα που η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου εξαθλιώνεται σε διάφορες κλίμακες.

Το τελευταίο συμβάν έλαβε χώρα όταν η λαμπαδηδρομία των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο «έπεσε» πάνω σε πορεία απεργών δασκάλων που διαδήλωναν για τη μη καταβολή δεδουλευμένων δύο μηνών. Οργισμένοι οι εκπαιδευτικοί έσβησαν την Ολυμπιακή Φλόγα, ενώ ο λαμπδηδρόμος φυγαδεύτηκε από την ασφάλεια.

Ο καπιταλισμός σε 2'

Ένα βίντεο εξηγεί με animation πώς λειτουργεί το παγκοσμιοποιημένο, οικονομικό σύστημα

Πώς λειτουργεί ο παγκόσμιος καπιταλισμός με πολύ απλά λόγια.

Ένας επικίνδυνος, μη δίκαιος και μη βιώσιμος κόσμος αποτέλεσμα ενός οικονομικού συστήματος που τροφοδοτεί την ίδια την καταστροφή του και τους ίδιους τους εχθρούς του.

Όχι στη νέα απάτη της Συνταγματικής Αναθεώρησης και τα ψευτο-δημοψηφίσματα του ΣΥΡΙΖΑ

ΜΕΚΕΑ – ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΔΙΠΛΗΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ βρίσκεται εν τη γενέσει της από τους γνωστούς πλέον στον Ελληνικό Λαό πολιτικούς απατεώνες της «πρώτη φορά αριστεράς», που αφού προχώρησαν χωρίς να ανοίξει μύτη στην παραχώρηση ολόκληρου του δημόσιου τομέα της χώρας και των εθνικών πλουτοπαραγωγικών μας πόρων στους μηχανισμούς της ΕΕ, στις πολυεθνικές εταιρείες και στους κάθε λογής πλιατσικολόγους της Υπερεθνικής Ελίτ (βλ. σχετική Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ εδώ) τώρα επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν πλήρως τα λαϊκά στρώματα από την συνεχιζόμενη και ολοκληρωτική καταστροφή τους.

Ο λόγος για τις «προτάσεις Τσίπρα» που αφορούν στην Αναθεώρηση του Συντάγματος, και οι οποίες συνιστούν άλλον έναν κύκλο πολιτικής εξαπάτησης του Λαού μας και μάλιστα διπλής. Κι αυτό γιατί:

Πρώτον:
Η διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης, όπως αυτή και οι άξονές της περιγράφηκαν από τον Τσίπρα στην ομιλία «του», επιχειρεί να στρέψει μακριά την προσοχή και το ενδιαφέρον των θυμάτων της νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης  από τον αγώνα ενάντια σε αυτήν ακριβώς την πολιτική που υλοποιούν ανερυθρίαστα οι «αριστεροί» υπάλληλοι της Υπερεθνικής Ελίτ .
Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκουν να εγκλωβίσουν τα φτωχά λαϊκά στρώματα αλλά και όσους στον έναν ή στον άλλο βαθμό θίγονται από την επέλαση της Νέας Διεθνούς Τάξης (που οι συνέπειές της δεν έχουν ακόμα φανεί στην ολότητά τους) στην ενασχόληση με θέματα που αυτόματα βαφτίζονται «προοδευτικά», ενώ είναι ουσιαστικά αποπροσανατολιστικά και υπαγορευμένα από τις ίδιες δήθεν «αριστερές» ελίτ της ΕΕ και της παγκοσμιοποίησης, που μας έχουν οδηγήσει στην καταστροφή.  (π.χ. αν οι γκέι θα υιοθετούν παιδιά ή αν θα πάψουν να υπάρχουν τουαλέτες ανδρών/γυναικών και άλλα).

Γλυτώνουμε τον κόφτη...

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr