Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2017

Γιατί δεν πρέπει να φύγουμε τώρα απο το ευρώ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου


“Εκεί που φυτρώνει ο κίνδυνος, εκεί  φυτρώνει κι αυτό που θα μας σώσει”, Φρίντριχ Χαίντερλιν
“Η ελληνική φυλή ήταν πάντα, είναι ακόμα η φυλή που έχει το επικίνδυνο μέγα προνόμιο να κάνει θάματα. ΄Οπως όλες οι δυνατές, μεγάλης αντοχής φυλές, κι η ελληνική μπορεί να φτάσει στον πάτο του γκρεμού, κι ακριβώς εκεί, στην πιο κρίσιμη στιγμή, όπου οι αδύνατες ράτσες γκρεμίζουνται, αυτή δημιουργεί το θάμα.
Επιστρατεύει όλες τις αρετές και πετιέται μονομιάς, χωρίς διάμεσους σταθμούς, στην κορυφή της λύτρωσης. Το απότομο τούτο, απρόβλεπτο από το λογικό, ανατίναγμα προς τ’ απάνω ονομάζεται θάμα. ‘Ολη μας η Ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα βίαιο επικίντυνο δρασκέλισμα από το χαμό στην σωτηρία”
Νίκος Καζαντζάκης, Ταξίδι στον Μωριά

Αποφάσισα τώρα, που μπάζει από παντού το ευρωπαϊκό καράβι, να κάνω το αντίθετο από τα ποντίκια. Πριν πέσω, ή με πετάξουν στο νερό, όπου δεν με περιμένει ο παράδεισος του “εθνικού νομίσματος”, αλλά μάλλον οι καρχαρίες, να εκμεταλλευθώ τον ελάχιστο χρόνο που απομένει και ότι υλικά βρω, να φτιάξω μια σχεδία πριν βρεθώ στο πέλαγος.
Εβαλα τον τίτλο για να προκαλέσω σκέψη, όχι γιατί πιστεύω, ποτέ δεν πίστευα, ότι πρέπει να μείνουμε καλά και σώνει στο ευρώ. Πάντα το θεωρούσα πολύ κακό νόμισμα για Ελλάδα και Ευρώπη. Μας διώχνουν άλλωστε, άσε που μπορεί να διαλυθεί μόνο του!
Χρειαζόμαστε οπωσδήποτε ρήξη και σύγκρουση με τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές πολιτικές για να γλυτώσουμε. Αυτό που δεν χρειαζόμαστε είναι αυτοσχεδιασμούς και τυχοδιωκτισμούς που υποστήκαμε, και εξαιτίας των οποίων ο ελληνικός λαός είναι τώρα στο χώμα, χωρίς ούτε τη δύναμη να χτυπήσει το κεφάλι του στον τοίχο.

Το παιχνίδι με το GREXIT

Του Ιάκωβου Ιωάννου

Οι Η.Π.Α. τάσσονται υπέρ της εξόδου, ο Σόιμπλε επιμένει, οι πολίτες έχουν μάλλον πεισθεί, ενώ η κυβέρνηση νομίζει πως με τη δραχμή θα μπορούσε να μείνει στην εξουσία εφαρμόζοντας μία αριστερή πολιτική και ξεπλένοντας τις προδοσίες του παρελθόντος – οπότε καλό κουράγιο σε όλους μας. 
«Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον, οπότε όλα μπορεί να συμβούν ή να μη συμβούν. Οφείλουμε όμως να γνωρίζουμε πως, όταν δρομολογηθεί κάτι τόσο σημαντικό, όπως η έξοδος μίας χώρας από την Ευρωζώνη, είναι συνήθως ξαφνικό και απροσδόκητο – συμβαίνει δηλαδή, όταν κανένας δεν το περιμένει«.

Άρθρο

Ενώ το ΔΝΤ τοποθετείται υπέρ της μείωσης του ελληνικού χρέους θεωρώντας το ως εξαιρετικά μη βιώσιμο, ο Γερμανός υπουργός οικονομικών είναι εντελώς αντίθετος εκτός εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει την Ευρωζώνη – εκούσια προφανώς, αφού διαφορετικά είναι ανέφικτο. Εν τούτοις συμφωνούν μεταξύ τους ως προς ένα τουλάχιστον σημείο: στην επιβολή νέων μέτρων, είτε για να επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα 1,5% του ΑΕΠ (ΔΝΤ), είτε 3,5% (Γερμανία).

Τα κουλουβάχατα της Ιστορίας

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

«Στην Ελλάδα είσαι ότι δηλώσεις», είχε πεί κάποτε ο Γιάννης Τσαρούχης. Ο μεγάλος ζωγράφος και αξεπέραστος θυμόσοφος, δεν ήταν φυσικά μέντιουμ και δεν μπορούσε να προβλέψει την εξέλιξη του νεοέλληνα.
 Που είναι ο άνθρωπος «απ’ όλα». Ο ξερόλας. Που έχει άποψη, ακλόνητη για το κάθε τι.
 Ο κ. Νίκος Παππάς (απλή συνωνυμία με τον Παρακοιμώμενο Υπουργό και Μέγα Συμβουλάτορα του Αλέξη Τσίπρα), δεν ανήκει φυσικά σ’ αυτή την κατηγορία. Απλώς τα ξέρει όλα. Κι επειδή είναι και μεγαλόκαρδος άνθρωπος, καταδέχθηκε στο φ.  130 της «Ρήξης»  να μας διδάξει φιλοσοφία, κοινωνιολογία, οικονομία, πολιτική και προπαντός ιστορία. Και όλα αυτά σε μιάμιση σελίδα χαρτιού Α4.
 Ο λόγος φυσικά για το άρθρο του με τίτλο «Δούλοι της τεχνολογίας», όπου από την αρχή μαθαίνουμε ότι «τα θετικά και τα αρνητικά (της τεχνολογίας φυσικά) αλληλοσυγκρούονται  πολλές φορές συνυπάρχοντας».
 Κι αφού διερεύνησε φιλοσοφικά το ζήτημα, περνά στο χώρο της οικονομίας, την οποία η τεχνολογία «έχει οδηγήσει σε κολοσσιαίες αλλαγές», αφού, «το χρηματοπιστωτικό σύστημα, η δυνατότητα να μεταφερθούν τεράστια κεφάλαια σε ένα δευτερόλεπτο από μία χώρα σε μια άλλη, η δυνατότητα γενικότερα των εταιρειών να εγκαθιστούν θυγατρικές σε όποια χώρα επιθυμούν, έχει οδηγήσει σε μια αλλαγή η οποία βρίσκεται πάνω από τις δυνάμεις των κρατών. Η οικονομία κινείται υπεράνω των κυβερνήσεων, με αποτέλεσμα τα κράτη να αδυνατούν να ελέγξουν τις διεθνείς αγορές».

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2017

Απορίες

Του Προκόπη Μπίχτα

Τώρα που εξαπλώνεται η συζήτηση για επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, κοινωνικοποιήσεις – εθνικοποιήσεις τραπεζών, διαγραφή του χρέους κλ.π., ξεπήδησαν οι συνήθεις αντιρρησίες και καθ’ έξιν απορημένοι και “θέτουν προβληματισμούς” “πως θα γίνουν αυτά” και εξάγουν ή υπονοούν και πόρισμα “αυτά δεν γίνονται”! 
Ότι ανάλογες ενέργειες έχουν γίνει σε δεκάδες χώρες, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών του κόσμου διαθέτουν εθνικά νομίσματα, ότι, μέσα στον 20ο αιώνα, 47 χώρες έχουν κηρύξει στάση πληρωμών για τα χρέη τους και οι 44 από αυτές πέτυχαν πρωτοφανείς ρυθμούς ανάπτυξης, ότι σε μια σειρά χώρες έχουν χαριστεί και διαγραφεί τα χρέη ιδιωτών και πολλά άλλα πράγματα, προφανώς “δεν έχουν υποπέσει στην αντίληψή τους”! “Προσπαθούν” ακόμα να ανακαλύψουν τον τροχό! 

Η αξιολόγηση στο… τρίγωνο της εμπλοκής

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Όλοι εναντίον όλων στην επιχείρηση οδυνηρού συμβιβασμού – Όλο και πλησιέστερα στην έξοδο το ΔΝΤ – Οι ενδογερμανικές τριβές και ο αντιπερισπασμός Σόιμπλε κατά ΕΚΤ 
Η άτυπη σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. στη Μάλτα δεν έχει –μέχρι στιγμής που γραφόταν αυτό το άρθρο– παρουσιάσει κάποια σαφή ένδειξη ότι οι Ευρωπαίοι δανειστές θα κάνουν κινήσεις άρσης του αδιεξόδου στη διαπραγμάτευση για την καρκινοβατούσα αξιολόγηση και την επιστροφή του κουαρτέτου στην Αθήνα. Το τετ α τετ Τσίπρα – Μέρκελ, στο οποίο οι εντάσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και η διάσωση της ευρωτουρκικής συμφωνίας για το προσφυγικό είχαν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη γερμανική καγκελαρία, απέδωσε μιαν αόριστη υπόσχεση ότι «θα αναληφθούν οι αναγκαίες πρωτοβουλίες για να κλείσει η αξιολόγηση εντός του Φεβρουαρίου». Ποιες είναι αυτές οι πρωτοβουλίες, από ποιον θα προέλθουν, τι περιεχόμενο θα έχουν είναι άγνωστο. Το ίδιο ισχύει για τη συνάντηση Τσίπρα με τον Γιούνκερ, ο οποίος ευνοεί μια επιστροφή του κουαρτέτου στην Αθήνα το ταχύτερο δυνατό –ιδεωδώς μετά το EuroWorkingGroup της 9/2–, αλλά και μια συνέχιση του Μνημονίου χωρίς το ΔΝΤ.

Γραφείο παραπόνων «Ο Φλαμπουράρης». Ανοίξαμε και σας περιμένουμε

Του Γιώργου Παπαδόπουλου- Τετράδη

Αυτή πραγματικά είναι μια δουλειά που του ταιριάζει: Γραφείο παραπόνων «Ο Φλαμπουράρης». Εχεμύθεια, άμεση εξυπηρέτηση, τιμές λογικές. Ανοίξαμε και σας περιμένουμε. Το θέμα θα ήταν εντελώς για γέλια αν δεν ήταν ακόμα μια θεατρική επιπολαιότητα της κυβέρνησης και μια ακόμα γραφειοκρατική υπηρεσία, που θα την πληρώσουν ακριβά από την τσέπη τους οι πολίτες! Εξηγούμαι:
Για τους ανενημέρωτους, ο υπουργός Επικρατείας κάλεσε τους πολίτες επισήμως να απευθύνονται σ εκείνον και σε κάποια τηλέφωνα και sites που παραπέμπει για να του λένε τα παράπονά τους και τα αιτήματά τους από τα υπουργεία και την κυβέρνηση γενικά!
Η πρωτοβουλία θυμίζει παράγκα του Καραγκιόζη όπου έτσι, καθένας λέει τον πόνο του κι ο Καραγκιόζης με τον Χατζιαβάτη ακούνε και στέλνουν τα αιτήματα στο Σαράι για επίλυση. Η διαφορά βρίσκεται στο ότι ο Καραγκιόζης είναι σοβαρή καρικατούρα της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, ενώ ο κ Φλαμπουράρης με τις πρωτόγονες ιδέες του και τον καφενειακής σοβαρότητας λόγο του, απλώς καρικατούρα. Γιατί; Απλούστατα:

Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2017

Θεματική Εβδομάδα-Έμφυλες ταυτότητες: Οφείλουμε να μάθουμε για να αντισταθούμε

Ο Καθηγητής Φιλοσοφίας Δημήτρης Πατέλης τσακίζει την θεωρία του κοινωνικού φύλου
Ειδικότητα: Φιλοσοφία και Ιστορία της Επιστήμη
Εκπαίδευση: Πτυχίο και Διδακτορικό Δίπλωμα Κρατικού Πανεπιστημίου Μόσχας "Μ. Β. Λομονόσοφ" (1988 και 1991 αντίστοιχα). Τομέας: Επιστημών.
Απόσπασμα από ομιλία του Εισηγητή αν. Καθ. Πολυτεχνείου Κρήτης Δημήτρη Πατέλη στο 4ο μάθημα από τη σειρά "10 απλά μαθήματα Σύγχρονης Επαναστατικής Θεωρίας. Κλασικός μαρξισμός και Λογική της Ιστορίας." Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Νοέμβριος του 2015.


Ευρώ - ευρώ και θάνατος αργός...

(η επικαιροποίηση του "ελιά-ελιά και Κώτσο Βασιλιά")

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη   
  
Χθες τα μεσάνυχτα παρακολούθησα τυχαία  τηλεοπτικό κανάλι[1], που είχε  αρκετούς καλεσμένους, και διάφορα θέματα επί τάπητος για συζήτηση. Ανάμεσα σε αυτά, και  αυτό της μετάβασης στο εθνικό μας νόμισμα. 
                    
Οι φαιδρές τοποθετήσεις πολλών ομιλητών, όταν επιλέγουν να αναλύσουν  οικονομικά προβλήματα χωρίς να διαθέτουν στοιχειώδεις  γνώσεις οικονομίας, αποτελεί ασφαλώς σύνηθες φαινόμενο σε πολλά κανάλια. Ωστόσο, κάποιες από τις χθεσινές θέσεις, στο συγκεκριμένο αυτό κανάλι, δεν ήταν πια  "διασκεδαστικές",αλλά  σήμαιναν συναγερμό, για νέους  και πολύ σοβαρούς εθνικούς κινδύνους.  
          
Θα πρέπει να παραβλέψω ορισμένα "επιχειρήματα" των καλεσμένων,  που σαφώς  απέρρεαν από τις  γνωστές προσπάθειες  των πολιτικών να μην εκθέσουν σε κίνδυνο την υπουργική ή τη βουλευτική καρέκλα. Συνεπώς, τα όσα παράλογα ακούστηκαν, σχετικά, απλώς αναπαρίσταναν την κατεύθυνση του όποιου πολιτικού  κόμματος, στο οποίο ανήκαν. 

Η νέα επίθεση του ιμπεριαλισμού κατά του κυπριακού λαού

Του Θέμου Χ. Στοφορόπουλου
Ο κυπριακός λαός, Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Αρμένιοι, Μαρωνίτες, Λατίνοι, αντιμετωπίζει σήμερα την οργανωμένη πίεση που ασκεί μια αντιλαϊκή συμμαχία, συγκείμενη από τρεις παράγοντες. Πρώτος, η επεκτατική Τουρκία. Δεύτερος, η ιμπεριαλιστική Βρετανία και οι συν αυτή: Ηνωμένες Πολιτείες, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ένωση, η Δύση γενικότερα. Τρίτος παράγων, οι μεγάλοι οικονομικοί όμιλοι που θέλουν να κερδίσουν από τους υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου.
Αρχίζοντας από την Τουρκία, θυμίζω ότι ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, κ. Νουμάν Κουρτουμλούς, δήλωσε πρόσφατα ότι: «η Τουρκία με κανένα τρόπο δεν θα κάνει υποχωρήσεις που της έχουν υπαγορεύσει. Θα φτάσει στο σημείο που θα μπορέσει να διασφαλίσει τα δικά της εθνικά συμφέροντα στην Κύπρο και εκεί θα σταματήσει».

Χειρότερα τα πράγματα; Τότε αλλάζουμε τις λέξεις…

Του Λαέρτη Τανακίδη

Η κρίση της τελευταίας οκταετίας δεν άλλαξε δραματικά και χειροπιαστά μόνο την καθημερινή ζωή στη χώρα. Έφερε αλλαγή και στο δημόσιο, στον πολιτικό λόγο. Εδώ όμως η αλλαγή πηγαίνει σε αντίθετη κατεύθυνση.
Όσο οι συνέπειες της κρίσης γίνονται οδυνηρότερες, τόσο η γλώσσα που τις περιγράφει γίνεται μαλακότερη, κομψότερη,  επισημονικοφανής, πιο αόριστη. Νέες λέξεις εμφανίζονται, που δεν υπάρχουν και στα μεγαλύτερα λεξικά. Άλλες αλλάζουν σημασία. Καινούργιοι όροι επινοούνται. Γνωστά πράγματα βαφτίζονται με νέα ονόματα. Ελληνικές λέξεις παραμερίζονται και στη θέση τους χρησιμοποιούνται ξένες.
Έχουμε λοιπόν:

Βαλτωμένο τοπίο

Του Ρούντι Ρινάλντι

Ανακατατάξεις έξω, τακτικισμοί στο εσωτερικό
Παρά τους παλαιομοδίτικους μικροκαυγάδες ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. στις βαρετές και επαναλαμβανόμενες «συγκρούσεις» στη Βουλή και στα τηλεπαράθυρα, παρά τους πανηγυρισμούς του Φλαμπουράρη και τις διαστημικές πτήσεις του Παππά, η πραγματικότητα της χώρας εγκλωβίζεται σε ολοένα και μεγαλύτερα αδιέξοδα. Πολλαπλά σημάδια προμηνύουν ότι «ο χρόνος σώνεται» ενώ βαδίζουμε προς μια κορύφωση της τραγωδίας που βιώνουμε εδώ και 7 χρόνια.
Και ενώ συστηματικά διαβρώνονται και καταστρέφονται η χώρα και η κοινωνία, κυριαρχεί ο γενικός αποπροσανατολισμός από τα καίρια και τα ουσιαστικά ζητήματα. Με την έννοια της αναγκαίας επικέντρωσης σε ζητήματα μιας πιο συνολικής ματιάς, μιας οπτικής που δεν θα εξωραΐζει τη δυσκολία του καθολικού προβλήματος. Ή που δεν θα εύχεται απλά μιαν «ανατροπή», λέγοντας απλώς μεγάλα λόγια.

Άγνωστες σελίδες του Ελληνισμού - Οι Σουλιώτισσες της Ποταμίτισσας

Του Χαράλαμπου Χαραλαμπίδη

Όταν η ΕΟΚΑ άνοιγε τον δρόμο προς τη λευτεριά, με τις γυναίκες της κοινότητας σε πρωταγωνιστικό ρόλο
Άοπλες, αλλά με λιονταρίσια καρδιά, ανάγκασαν τους Βρετανούς στρατιώτες και τους προδότες που τους συνόδευαν να διακόψουν τις έρευνες και να εγκαταλείψουν άρον-άρον το χωριό τους.

Συμπληρώθηκαν την περασμένη βδομάδα 60 ολόκληρα χρόνια από τη μέρα που οι γυναίκες της μικρής κοινότητας της Ποταμίτισσας συγκρούστηκαν με πάνοπλους Βρετανούς στρατιώτες, που είχαν επιβάλει κατ’ οίκον περιορισμό -το αλήστου μνήμης «κέρφιου»- στο χωριό τους και άρχισαν έρευνες για τον εντοπισμό κρησφυγέτων και ανταρτών της ΕΟΚΑ.
Άοπλες, αλλά με λιονταρίσια καρδιά, ανάγκασαν τους Βρετανούς στρατιώτες και τους προδότες που τους συνόδευαν να διακόψουν τις έρευνες και να εγκαταλείψουν άρον-άρον το χωριό τους. Ας πάμε 60 χρόνια πίσω, για να παρακολουθήσουμε με της ψυχής και του λογισμού τα μάτια την ιστορική εκείνη σύγκρουση, που αποτελεί χρυσή σελίδα του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ.

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2017

Το αληθινό γερμανικό πόκερ

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Η κυβέρνηση της χώρας σχεδιάζει τη διάλυση της Ευρωζώνης, χωρίς όμως να θεωρηθεί η ίδια υπεύθυνη, επιλέγοντας το ρόλο της αθώας περιστεράς – επειδή δεν έχει τίποτα άλλο να κερδίσει από το ευρώ, ενώ εξασφάλισε πλέον την κυρίαρχη θέση της στην ήπειρο μας.   
«Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι, είναι το μόνο υπεύθυνο για τα δεινά του – λόγω της έμφυτης διαφθοράς του, της εγγενούς οκνηρίας του, της σπατάλης του, της διανοητικής ανεπάρκειάς του, των μειωμένων ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. 
Πρόκειται ουσιαστικά για κάτι ανάλογο με τη γνωστή θεωρία «blame game», σύμφωνα με την οποία ψάχνει κανείς την ενοχή για μία ποινικά κολάσιμη πράξη στο θύμα, αντί στο θύτη – όπου, για παράδειγμα, ο βιαστής ενοχοποιεί αυτόν που βιάζει, με την αιτιολογία ότι η συμπεριφορά του ήταν προκλητική, οπότε αυτός φταίει. 
Έτσι το άτομο, αντί να εξεγείρεται εναντίον του συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο του τον εαυτό, αυτοενοχοποιείται και υποτάσσεται – κατάσταση που εμπεριέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης η οποία έχει, μεταξύ άλλων, το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Χωρίς τη δράση βέβαια, δεν υπάρχει αντίδραση, οπότε επικρατεί μία εκκωφαντική σιωπή των αμνών – η οποία «προσλαμβάνεται» από την εξουσία, εγχώρια ή ξένη, ως συμφωνία με τα μέτρα εξαθλίωσης που επιβάλλει«.

Πολιτική Ανερυθρίαστοι οι τάχα μου κόκκινοι

Του Στάθη

Για μια φορά (ωσαννά) ο Τσίπρας είπε την αλήθεια (ωσαννά), ότι δηλαδή «δεν θα δώσει ούτε ένα ευρώ» στους δυνάστες-δανειστές, θα δώσει 2,5 δισ.! (για αρχή και βλέπουμε). Σωστός! άλλο ένα ευρώ κι άλλο 2,5 δισ., άλλο Πασκάλ κι άλλο Μπρυκνέρ, άλλο Λέσβος κι άλλο Μυτιλήνη.
1. Ελεγε ο κ. Τσακαλώτος ότι αν δεν «κλείσει η αξιολόγηση στις 6 Δεκεμβρίου, καήκαμε». Κι αυτός σωστός! Αλλο Δεκέμβριος του 2016 κι άλλο Κουτσοφλέβαρος του 2017! Ομως, πολύ πιο λαρτζ από τον

αγχωμένο κ. Τσακαλώτο, ο κ. Βερναρδάκης, όστις αποφάνθηκε ότι «και να μην μπούμε στην ποσοτική χαλάρωση τον Μάρτιο, είναι ένα δευτερεύον ζήτημα». Αμάν! Δευτερεύον;! Και τότε γιατί να μην είναι τριτεύον; Μη λέμε ό,τι μας κατεβαίνει - είναι σαν να είπε ο κ. Τζανακόπουλος κι «άδειασε» τον κ. Βερναρδάκη. Σωστός κι αυτός. Διότι άλλο ποσοτική και άλλο χαλάρωση, άλλο άδειασμα κι άλλο στροφή 360 μοιρών.

Μάλλον πετάω με ντρον και ζαλίζομαι.

Ασε που είναι στελθ το ντρον και δεν με βλέπω.

Τέλος στην τραγωδία

Ένα αποτυχημένο κράτος, σε καθεστώς κυλιόμενης πτώχευσης και σε μία εποχή που η Ευρωζώνη κινδυνεύει να διαλυθεί, ενώ προβλέπονται νομισματικοί και εμπορικοί πόλεμοι στον πλανήτη, δεν μπορεί να περιμένει άπρακτο τις αποφάσεις άλλων – ηχητικό
Πριν ακόμη κρίνει κανείς οτιδήποτε, οφείλει να παραθέτει, καθώς επίσης να αξιολογεί όσο πιο αντικειμενικά μπορεί τα γεγονότα – τα οποία στην περίπτωση της Ελλάδας είναι τα εξής:
(α)  Η χώρα έχει ήδη μετατραπεί σε ένα αποτυχημένο κράτος, αφού δεν μπορεί να επιβιώσει με δικά της μέσα, δεν είναι σε θέση να παρέχει ασφάλεια, ευημερία και νομιμότητα στους Πολίτες της, διοικείται από ξένους, ενώ οργιάζει η πολιτική διαπλοκή και διαφθορά.

Δούλοι της τεχνολογίας

Του Νίκου Παππά από την Ρήξη φ. 130 
Ένα βασικό ερώτημα για την τεχνολογία και την εποχή που ζούμε είναι το κατά πόσο θα μπορούσε να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά την ατομική ζωή, καθώς και την κοινωνικοοικονομική και την πολιτική δομή των κρατών. Η απάντηση είναι διττή, καθώς τα θετικά και τα αρνητικά αλληλοσυγκρούονται, πολλές φορές συνυπάρχοντας. Για την ατομική και την οικονομική διάσταση βλέπουμε ήδη τα αποτελέσματά της. Για την κοινωνικοπολιτική της όψη, όμως, δεν θα λέγαμε ότι έχουμε δει ακόμη και πολλά.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Το πρώτο κομμάτι στο οποίο η τεχνολογία έχει οδηγήσει σε κολοσσιαίες αλλαγές είναι η οικονομία. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα, η δυνατότητα να μεταφερθούν τεράστια κεφάλαια σε ένα δευτερόλεπτο από μία χώρα σε μια άλλη, η δυνατότητα γενικότερα των εταιρειών να εγκαθιστούν θυγατρικές σε όποια χώρα επιθυμούν, έχει οδηγήσει σε μια αλλαγή η οποία βρίσκεται πάνω από τις δυνάμεις των κρατών. Η οικονομία κινείται υπεράνω των κυβερνήσεων, με αποτέλεσμα τα κράτη να αδυνατούν να ελέγξουν τις διεθνείς αγορές.

Αυτό το σύνθημα ήταν η βάση της Νίκης του Συριακού λαού, έφερε την ήττα στους ιμπεριαλιστές και τους λακέδες τους!

"Η Συρία στους Σύρους"... ήταν το σύνθημα που ένωνε το λαό της Συρίας, από την εποχή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα εναντίον της αποικιοκρατίας, ως σήμερα!

Η εμπειρία των 25 χρόνων από τη συνθήκη του Μάαστριχτ

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Στις 7 Φλεβάρη 1992, πριν ακριβώς από 25 χρόνια, ένας υπουργός Εξωτερικών που λεγόταν Σαμαράς υπέγραψε μια συνθήκη. Ήταν η συνθήκη του Μάαστριχτ, που μιλούσε για «4 ελευθερίες», την εξής μία: Την ελευθερία (βλέπε: ασυδοσία) κίνησης του κεφαλαίου. 

Μετά, λίγους μήνες αργότερα, η συνθήκη αυτή επικυρώθηκε από την ελληνική Βουλή. Την ψήφισαν άπαντες (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Συνασπισμός) πλην «Λακεδαιμονίων» (ΚΚΕ). 

Μετά ακολούθησαν το «σύμφωνο σταθερότητας» και η ΟΝΕ ή άλλως πως σήμερα αποκαλούμενα έτσι: «Σύμφωνο για το ευρώ». 
Και μετά ήρθαν αυτά που περιγράφονται στους πίνακες του JoDi.

Τα ροζ σκουφάκια της Ουάσινγκτον γεμάτα από λεφτά του Σόρος

Όπως έγινε και με τις διαδηλώσεις αμέσως μετά την εκλογή της κυβέρνησης Τραμπ, έτσι και τώρα, η «Πορεία των Γυναικών της Ουάσιγκτον» αποτελεί επίσης μια κίνηση στενά συνδεδεμένη με οργανώσεις χρηματοδοτούμενες από τον Σόρος. Η διαπίστωση περί αυτού μπορεί να γίνει αν κάποιος κάνει μια απλή έρευνα.
Για παράδειγμα το ρεπορτάζ της δημοσιογράφου Άσρα Νομανί (Asra Nomani) με τίτλο:
Ο δισεκατομμυριούχος Τζορτζ Σόρος σχετίζεται με πάνω από 50 «συνεργάτες» της Πορείας των Γυναίκών στην Ουάσιγκτον (2017 Women’s March). Τι σύνδεση υπάρχει μεταξύ ενός από τους μεγαλύτερους χρηματοδότες της Χίλλαρυ Κλίντον και της Women’s March; Αποδεικνύεται, αρκετά σημαντική.
Αποτελεί άλλη μια επιβεβαίωση, για το ούτως ή άλλως πια τόσο προφανές, ότι οι διοργανωτές μιας ακόμη …πολύχρωμης (αντ) επανάστασης (με …ροζ σκουφάκια αυτή τη φορά) ταΐζονται από Σόρος μεριά. Οργανώσεις που υποστηρίζουν φουλ την παγκοσμιοποίηση και που φυσικά δεν έκαναν την παραμικρή διαμαρτυρία απέναντι σε όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις των ΗΠΑ που στήριζαν τις σφαγές ολόκληρων λαών. Τώρα φτάνουν στην αθλιότητα να αντιστέκονται δήθεν ενάντια στην καταπίεση των γυναικών (όπως της καταπιεσμένης… Μαντόνα και διαφόρων σταρ του Χόλιγουντ). Αθλιότητα, αφού στην ουσία όχι μόνο δεν έχουν να αντιμετωπίσουν πραγματικά κάποια διάκριση και καταπίεση εξαιτίας του φύλου τους, (εκτός και αν οι μη πολιτικά ορθές, «σεξιστικές» ρήσεις του Τραμπ για κάποιες γυναίκες συνιστούν θεσμοποίηση διακρίσεων!), αλλά αντιθέτως συνήθως ανήκουν βασικά στα βολεμένα στρώματα που είναι τα ίδια καταπιεστές των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης και τώρα που βλέπουν ότι δυνητικά μπορεί έστω και στο ελάχιστο να «κινδυνέψει» η πλουσιοπάροχη ζωή τους, έχουν το θράσος να βγουν και στο δρόμο για να δείξουν ποιο να είναι το αφεντικό.

300 Ιερόδουλες για 6.000 Αμερικανούς ναύτες στα Χανιά. Είναι είδηση;

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει σημερινό ρεπορτάζ της εφημερίδας "Χανιώτικα Νέα"   200 με 300 ιερόδουλες έφτασαν στην Σούδα για να "καλυφθούν οι ανάγκες των αμερικανών ναυτών" που έφτασαν στα Χανιά με το αεροπλανοφόρο «“USS George H.W. Bush»

Γράφει ο Μάνια Τόντη
Μόλις 6.000 άτομα θα αποβιβαστούν από Αεροπλανοφόρο πλοίο GEORGE H.W. Bush.
Όπως αναφέρετε σε τοπικά μέσα δύο ναύτες του αμερικάνικου ναυτικού λίγο μετά τις 8.30 το βράδυ πλακώθηκαν με τρεις Έλληνες.

Ο αριστερός καθεστωτισμός...

Του Πέτρου Αργυρίου

Για χρόνια, ο αριστερός τύπος φώναζε και δικαίως για τις διατλαντικές και διειρηνικές συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου. 
Όταν ήρθε η ώρα, η αριστερά ψήφισε στο ευρωκοινοβούλιο το δούρειο ίππο της διατλαντικής συμφωνίας, τη CETA, σαν το καλό και φρόνιμο παιδί που είναι όταν βρίσκεται αυτή στην εξουσία. 
Ακριβώς δηλαδή όπως έκανε και με τα μνημόνια. 
«Η CETA και η TTIP είναι συμφωνίες κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των μεγάλων πολυεθνικών. Το 1% του πλούτου από αυτή τη συμφωνία θα πλουτίσει περισσότερο και το 99% θα υποφέρει, αυτό συμβαίνει εδώ και χρόνια με την επικράτηση μιας οικονομικής ολιγαρχίας που έχει επιβάλει τη θέλησή της και στην πολιτική…
Το γαλατικό χωριό το παίξαμε πέρυσι, στις περυσινές διαπραγματεύσεις και δυστυχώς δεν είχαμε θετική κατάληξη, γιατί ο συσχετισμός των δυνάμεων ήταν τελείως αρνητικός. Και τώρα, θα γινόμασταν πάλι το θέμα, ήταν έτοιμοι»
Έτσι προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα ο πολύς Στέλιος Κούλουγλου. 
Όταν ο Trump με μια υπογραφή σκότωσε τις εμπορικές συμφωνίες, ο μόνος από την αριστερά που δήλωσε στήριξη για κάτι που αποτελούσε σημαία της αριστεράς ήταν ο Bernie Sanders.
Ο αριστερός τύπος στην Ελλάδα έκανε γαργάρες. 
Οι «προοδευτικοί» στις ΗΠΑ πάλι οργιάζουν: Αστέρες λένε ότι θέλουν να βομβαρδίσουν το λευκό οίκο, αξιωματούχοι του Ομπάμα προτρέπουν σε σταρτιωτικό πραξικόπημα, περιοδικά προτείνουν τη δολοφονία του προέδρου των ΗΠΑ, ξύλο κι τραμπουκισμοί που μπορούν να οδηγήσουν σε κοινωνικό χάος παρουσιάζονται ως κοινωνική επανάσταση και κινήματα. 

Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2017

Γνήσια Ιερά Μονή Εσφιγμένου


Το ντοκιμαντέρ του Vice για την ζωή και τον διωγμό των Μοναχών

Ζουράρις: Φιλοδοξεί να ξεπεράσει και τον Πάγκαλο…

Του Θύμιου Παπανικολάου

Έχουμε γράψει για το «εκσυγχρονιστικά» μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ:
«…το ‘’λίπος’’ της παρασιτικής αχρειότητας έχει γίνει καθεστώς στο ΠΑΣΟΚ και δεν καίγεται με τίποτα: ΣΗΜΕΡΑ, κάτω από την επιδερμίδα της καλοαναθρεμμένης πασοκικής «αλητείας» κατακάθεται το ξύγκι τού πιο αποτρόπαιου πολιτικού αμοραλισμού, της αχαλίνωτης διπροσωπίας, της εκτυφλωτικής φαυλοηλιθιότητας, της χυδαιότητας και της μοχθηρής κακογουστιάς…».
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ
υποκατέστησε το ΠΑΣΟΚ σε ΟΛΑ και αναπαρήγαγε σε μεγάλους όγκους το «λίπος» του. Όλες οι πολιτικές «αλητείες» που εμπορεύονται τις αριστερές ιδέες και τα «πατριωτικά» αισθήματα καταλήγουν σε τέτοιου είδους κακοήθειες αμοραλισμού, κυνισμού και χυδαιότητας, σαν κι αυτές που ζήσαμε με το ΠΑΣΟΚ και ζούμε τώρα με «αριστερά» ανδρείκελα του 4ου Ράιχ…

Σε κάποια πρόσωπα καταγράφονται πιο κραυγαλέα τα «χαρακτηριστικά» του «λίπους»: Η κυνική αυθάδεια και η αχαλίνωτη χυδαιότητα…

Στο ΠΑΣΟΚ ο Πάγκαλος συμπύκνωνε και αποτύπωνε, πιο παραληρηματικά, την πασοκική παχυδερμία: Τους γιγάντιους όγκους του «ξυγκιού»…

Στην κυβέρνηση των «αριστερών» ανδρεικέλων ο Ζουράρις …φιλοδοξεί να ξεπεράσει ακόμα και τον Πάγκαλο, το …ογκώδες αυτό παχύδερμο του αποτρόπαιου αμοραλισμού και κυνισμού…

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2017

Εκλογές και φτώχεια στη Γερμανία

Οι εκλογές στην κοινωνικά διχασμένη Γερμανία μπορεί να κρύβουν εκπλήξεις
Του Βασίλη Στοϊλόπουλου από την Ρήξη φ. 130 
Με την είσοδο του νέου χρόνου, βαθιές είναι πλέον οι ανησυχίες των ευρωπαϊκών ελίτ, ότι η πολιτική περιδίνηση και η ανασφάλεια που προκαλούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το προσφυγικό, η ισλαμική τρομοκρατία, η οικονομική κρίση, η «λαϊκίστικη» έξαρση, το Μπρέηιτ και η ακόμα απροσδιόριστη παράμετρος Τραμπ-Πούτιν, θα ενισχυθούν. Μια πρόσθετη πηγή ανησυχίας αποτελούν ασφαλώς και τα αναμενόμενα δυσάρεστα εκλογικά αποτελέσματα σε σημαντικές χώρες της Ευρώπης.
Καθοριστικής σημασίας για το «κοινό ευρωπαϊκό μέλλον» είναι η εκλογική αναμέτρηση του ερχόμενου Σεπτεμβρίου στη κοινωνικά διχασμένη Γερμανία, όπου ο ανηλεής κομματικός ανταγωνισμός για τη σαγήνευση των ψηφοφόρων, που ήδη ξεκίνησε, προδιαγράφεται ως ο σκληρότερος των τελευταίων δεκαετιών. Ομόθυμα, όλο το πολύχρωμο και κοσμοπολίτικο γερμανικό κατεστημένο βρίσκεται συντεταγμένο πίσω από την καγκελάριό του. Όλες οι εναλλακτικές μορφές διακυβέρνησης, πάντα όμως με τη Μέρκελ επικεφαλής, είναι ήδη επικοινωνιακή προτεραιότητα στα έγκριτα ΜΜΕ της Γερμανίας, ενώ δευτερευόντως μόνο γίνεται αναφορά στο απόμακρο ενδεχόμενο κυβερνητικής συμμαχίας Σοσιαλδημοκρατών – Αριστεράς – Πρασίνων. Κύριο μέλημα των ελίτ είναι να πείσει το όλο και πιο δύσπιστο εκλογικό σώμα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση απέναντι στη Μέρκελ. Παράλληλα, προσπαθεί παντοιοτρόπως να ρίξει πυκνή ομίχλη ή να ωραιοποιήσει και να αμβλύνουν οτιδήποτε σχετίζεται με τις αρνητικές επιπτώσεις του μεταναστευτικού στη γερμανική κοινωνία και υπόσχεται αφειδώς ότι τα πάντα θα βελτιωθούν στην τέταρτη μερκελική τετραετία. Ιδιαίτερη σημασία δίνει όμως στη συστηματική απαξίωση και πολεμική ενάντια στον νέο ιδεολογικό της αντίπαλο, το «ακροδεξιό», «λαϊκιστικό» και «ξενόφοβο» κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD), που με δημοσκοπικά ποσοστά της τάξης του 12 – 14% έχει διαταράξει το πολιτικό status quo δεκαετιών.

H πόλωση «πουλάει»

Του Χρήστου Γιανναρά

Μ​​ε τα μέτρα της κοινής λογικής και διάθεση αισιόδοξη, θα μπορούσαμε ίσως να συμπεράνουμε ότι η ελλαδική κοινωνία επέδειξε, τα τελευταία είκοσι χρόνια, σημάδια παρήγορης πολιτικής ωριμότητας. Σε πείσμα της πανθομολογούμενης και βασανιστικής για όλους ανικανότητας και ευτελισμού του πολιτικού μας συστήματος. Σε πείσμα και της μεθοδικής προσπάθειας για την εξηλιθίωση του ελλαδικού πληθυσμού.
(Δεν είναι σχήμα λόγου να μιλάμε για μεθοδική προσπάθεια εξηλιθίωσης, ούτε συνωμοσιακό ανάλογο του «ψεκασμού». Πρόκειται για τη λειτουργική προϋπόθεση του εμπορευματικού χαρακτήρα των MME. Για την προκλητικά προφανή ορθολογική μεθόδευση καταστροφής της προφορικής και γραπτής γλώσσας στο ελλαδικό σχολειό. Για την ανεμπόδιστη εξάρθρωση και διαστροφή της στο πανεπιστήμιο, στο δικαστήριο, στο κοινοβούλιο. Γίνεται κατάδηλη η μεθοδική εξηλιθίωση και με τον αποκλεισμό της λογικής του δημοσίου συμφέροντος από τη λειτουργία του συνδικαλισμού, του τραπεζικού συστήματος, των εργολαβιών και προμηθειών του Δημοσίου).
Mε δεδομένη λοιπόν και πασίδηλη την προσπάθεια εξηλιθίωσης, κάποια ελάχιστα δείγματα υγιών αντιδράσεων της ελλαδικής κοινωνίας στον εξευτελιστικό βιασμό της αξίζει να προσεχθούν και να προβληθούν εμφατικά:

Κουράγιο παιδιά, δέκα χρονάκια είναι. Θα περάσουν

Ανάρτηση από: Jo Di

Αγροτικές κινητοποιήσεις: Επικυριαρχία σ’ αυτές των αγροτοπατέρων - ή λύτρωση της μικρομεσαίας αγροτιάς σε εθνικοαπελευθερωτική βάση

Στο ίδιο έργο θεατές χαμένης νύχτας εραστές, αυτό το έργο είναι παιχνίδι φαντασίας

Του Γιώργου Βαζάκα*

Η εμφάνιση των αγροτικών τρακτέρ και εφέτος στους δρόμους της Ελλάδας είναι ήδη γεγονός. Σκόπιμα παραθέσαμε ως εισαγωγή το αναγραφέν δίστιχο γνωστό κι ως τραγούδι. Το νόημα των λέξεών του με την ποιητική τους πνοή αποδίδει παραστατικά την επαναλαμβανόμενη ατελέσφορη προσπάθεια, όσων επιχειρούν διαρκώς και με τον ίδιο τρόπο…

Και ακούμε τον κόσμο: «Άντε, πάλι τα τρακτέρ», χωρίς κατ’ ανάγκη υπόνοια ικανοποίησης ή δυσφορίας, τουλάχιστον στην αρχή, αλλά με ουσιαστική επίγνωση, ότι το έργο αυτό το ξαναείδαν χρόνια τώρα. Ξαναπροβάλλουν λοιπόν τα τρακτέρ και θα τολμήσουμε να αναρωτηθούμε, βασισμένοι στα δρώμενα ανάλογων κινητοποιήσεων, -δε μας αρέσει να προκαταλαμβάνουμε- πάμε για νέα εκτόνωση της έντασης των προβλημάτων της αγροτιάς; Πολύ φοβούμαστε, πως ναι.
Ο κ. Μπούτας πρώτος έσυρε τον τρακτεροχορό και μάλλον θέλει και εφέτος να κάνει το καθήκον του, δηλ. να εκτονώσει την αγανάκτηση και την οργή των αγροτών. Όπως κάθε χρόνο βγάζουμε τους αγρότες στους δρόμους, κάνουμε ένα πανηγυράκι, άντε και κατεβάζουμε και καμιά εικοσαριά τρακτέρ στο Σύνταγμα, όπως πέρσι κατόπιν συμφωνίας και τσικουδιές με τον κ. Τσίπρα και τελειώσαμε, τελειώσαμε ρε παιδιά, σχόλασε το πανηγύρι, η αποστολή εξετελέσθη. Η επιχείρηση κέρδισε και τις επιδοκιμασίες όλων των μέσων μαζικής εξημέρωσης.

Αποδομώντας Ιεραρχίες: Αφεντικά, Σκηνοθετημένη Ηγεσία και Αυθαίρετες Θέσεις Εξουσίας

Τα αφεντικά δεν φυτρώνουν στα δέντρα. Δεν εμφανίζονται μαγικά στη δουλειά σας. Δεν γεννιούνται με αυτούς τους ρόλους. Είναι δημιουργήματα. Έχουν κατασκευαστεί για να εκπληρώσουν τις αυθαίρετες θέσεις εξουσίας εντός της οργανωτικής ιεραρχίας. Δεν κατέχουν κανένα φυσικό ή επίκτητο ταλέντο, και δεν έχουν δοκιμαστεί, ούτε ελεγχθεί μέσω οποιουδήποτε αξιοκρατικού συστήματος. Αντίθετα, έλκονται προς αυτές τις θέσεις εξουσίας, επειδή παρουσιάζουν συνειδητά χαρακτηριστικά που τους κάνουν ικανούς τόσο στο να ελέγχουν, όσο και στο να ελέγχονται. Είναι τυπικοί, ιδιαίτερα κομφορμιστές, δίνουν έμφαση στην εμφάνιση, ξέρουν πώς να μιλούν αυστηρά, χωρίς να λένε τίποτα ουσιαστικό, ευλογημένοι με την ικανότητα να λένε μαλακίες.

Ξεσπάει το «αντάρτικο της ελιάς»

Το νου σας μην ξεριζώσετε τις ελιές, λόγω επιδότησης

Στην θέση των πανάρχαιων ελληνικών ελαιόδενδρων θα φυτευθούν κάτι ξερακιανά υβρίδια κακομοίρικων ελιών, άσχετα με την ελληνική φύση, το ελληνικό χώμα, τον Έλληνα… 
Ο Γιώργος Λεκκάκης, γνωστός συγγραφέας – δημοσιογράφος για τις θέσεις και απόψεις του γύρω απο την Ελλάδα, την παράδοση, τη φύση και το περιβάλλον, παρουσιάζει μέσα απο την Kontranews άρθρο που καθιστά τους Έλληνες πέρα από ενήμερους του θέματος, υπόλογους αν δεν αντιδράσουν…
Κάνει λόγο για την συντονισμένη προσπάθεια καταστροφής των γνήσιων ελαιόδενδρων της Ελλάδας και την αντικατάστασή τους από υβδριδικά… Δηλαδή «κάποιοι» θα επιχειρήσουν να κάνουν ότι και με το σιτάρι. Αφού έχουν αποκτήσει στον τόπο τους τα εξαιρετικά ελληνικά φυτά και δένδρα, θα επιβάλουν στους Έλληνες να τα καταστρέψουν και να υποβαθμίσουν απόλυτα την ποιότητα και την γνησιότητα της παραγωγής. Ειδικά στην περίπτωση της Ελληνικής ελιάς, αν το καταφέρουν θα έχουν αποκόψει τον Έλληνα από ένα κυρίαρχο συστατικό της ιστορίας, της παράδοσης, της πίστης, της καλλιέργειας, της παραγωγής, της διατροφής, της Ζωής του! Απομένει η θάλασσα και ο ήλιος.

Πικρή αλήθεια...


Τι ωραία φάση;


Ανάρτηση από: Jo Di

Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2017

Σάββας Κωφίδης: Ουσιαστική λύση μόνο με ένοπλη επανάσταση (Ηχητικό)

Μια μεγάλη συνέντευξη έδωσε στο μπλογκ μας και στον Γιώργο Γιαννακέλλη ο πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής μας Σάββας Κωφίδης. Μίλησε για τις εμπειρίες του στα ελληνικά γήπεδα, για την εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου, για το πώς καπιταλιστές και πολιτικοί εκμεταλλεύονται το πιο δημοφιλές λαϊκό άθλημα, για να εξυπηρετήσουν τις σκοπιμότητες τους. 
Πέρα απ’ αυτό όμως η συζήτησή μας επικεντρώθηκε περισσότερο στην πολιτική κατάσταση της χώρας μας.

Ο Σάββας Κωφίδης δηλώνει την πίστη του στον κομμουνισμό και εκφράζει την απογοήτευση του για την πολιτική που ακολουθάει το ΚΚΕ. Κάνει καθαρή την αποστροφή του  στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και εκτιμάει ότι ουσιαστική λύση για την εργατική τάξη μπορεί να προκύψει μόνο αν μεσολαβήσει ένοπλη επανάσταση.

Η διαφθορά στην εξουσία

Της Σερένας Νομικού

«Αντιμετωπίζουμε μια δύσκολη κρίση, αλλά αυτό θα περάσει. Δεν πρέπει να μας φοβίζει η κρίση, αλλά η παρακμή. Έχουμε ξεφύγει από την πραγματικότητα», είπε χαρακτηριστικά ο αρχιεπίσκοπος, αναφερόμενος στα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες.
Δεν έχει αλήθεια δίκιο, όταν ο πρωθυπουργός φέρεται να διασκεδάζει στο Παρίσι με τα δανεικά χρήματα ενός χρεοκοπημένου κράτους, χρησιμοποιώντας μυστικά το κυβερνητικό αεροπλάνο; Όταν ο επίδοξος διάδοχος του κρύβει επιμελώς το πλούσιο «πόθεν έσχες» της συζύγου του κατά την κυβέρνηση; Όταν ο υπερήφανος λαός στηρίζει πλειοψηφικά δύο κόμματα που ανταγωνίζονται μεταξύ τους στη διαφθορά, στη διαπλοκή και στις «προδοσίες»;
Εκτός αυτού, είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε, είτε όχι, δεν αντικατοπτρίζουν τα πολιτικά κόμματα την εικόνα της κοινωνίας που τα έχει οδηγήσει στην εξουσία; Δεν είναι περιττό να την αναζητάμε αλλού, αφού είναι μπροστά στα μάτια μας; Εάν αυτό δεν είναι παρακμή, τι άλλο θα μπορούσε να είναι;

Εδώ είναι η ανάπτυξη... στη γωνιά, περιμένει


Ανάρτηση από: Jo Di

Στην ώρα του


Ανάρτηση από: http://tsiolakis.blogspot.gr

Παρουσίαση του «Πέραν της Αριστεράς και της Δεξιάς: Η Υπέρβαση» στο Περιστέρι

Το Άρδην παρουσιάζει την Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2017 στις 19.00  το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά: 
Πέραν της Αριστεράς και της Δεξιάς, η Υπέρβαση