Τα δύο σενάρια για την τύχη υης πρώτης αποικίας της ΕΕ: την Ελλάδα

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Το τέλος της δεύτερης αξιολόγησης επισημοποίησε την ιδιότητα της Ελλάδας, ως πρώτης αποικίας της ΕΕ. Μιας αποικίας, που σε σύγκριση με τις παλαιότερες, της εποχής της αποικιοκρατίας,  υπόκειται σε όρους  σκληρότερης μεταχείρισης, και της αναγνωρίζονται στενότερα, θα έλεγα  ανύπαρκτα, περιθώρια ελευθερίας και αυτονομίας στο οικονομικό πεδίο. Η δυσμενής αυτή διαφορά  είναι  συνέπεια των νέων  τεχνολογιών, που καθιστούν τώρα ευκολότερο τον κάθε μορφής έλεγχο, αλλά και της  επιβολής του  κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, που εξασφαλίζει στις σύγχρονες ευρωπαϊκές μητροπόλεις μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην επίτευξη των στόχων τους. Όπως προκύπτει από τις πληροφορίες για τα διαμειφθέντα   στο τελευταίο Eurogroup, η ΕΕ με το ΔΝΤ είχαν στη διάθεσή τους  δύο σενάρια, αναφορικά με τους τρόπους χειρισμού  του ελληνικού χρέους, για την  περίοδο που καταρχάς  εκτείνεται,  ως το 2060. Δεν τελειώνει, όμως, εκεί, εφόσον  το χρέος, ceterisparibus, θα   είναι το 2060  πολύ εντονότερα  μη βιώσιμο, σε σύγκριση με τώρα. 

          Το χρέος, όπως φάνηκε ξεκάθαρα στο τελευταίο Eurogroup, αφαίρεσε,  από την Ελλάδα, και τα τελευταία ίχνη της ιδιότητας μέλους της ΕΕ-Ευρωζώνης,  καθώς η τύχη της για τα επόμενα 43 έτη, και στη συνέχεια για απροσδιόριστο βάθος χρόνου,  καθορίζεται πια μονομερώς από τους θεσμούς. Η ελληνική  παρουσία   στις συζητήσεις,  δεν περιλαμβάνει και τη  συμμετοχή της στις αποφάσεις.  Πράγματι, οι θεσμοί στο τελευταίο Eurogroup, έφεραν  προς συζήτηση και λήψη απόφασης δύο σενάρια, για την περίοδο 2023-2060.  Αυθαίρετα, όμως, και χωρίς εμφανή δικαιολόγηση, επέλεξαν  την υλοποίηση του πρώτου από αυτά.

Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ: Συνταγματικά ΠΑΡΑΝΟΜΗ η Γενεύη! Όσοι συμμετέχουν προδίδουν την Κύπρο!

Ο καθηγητής Γιώργος Κασιμάτης αναλύει σύμφωνα πάντα με το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, τους λόγους που καθιστούν ΠΑΡΑΝΟΜΗ την Πενταμερή Διάσκεψη της Γενεύης και ΠΑΡΑΝΟΜΗ οποιανδήποτε συζήτηση περί «διαίρεσης του Κράτους». Σε έναν ιδεατό κόσμο ο ίδιος μας ο Πρόεδρος (ως βασικός εκπρόσωπος της Κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας) θα έπρεπε πρώτος να την είχε απορρίψει ασυζητητί.

Σοβαρή αντιπολίτευση

Ανάρτηση από: http://www.koufogiorgos.de

Ο Τάκης Φωτόπουλος Καρφώνει την Παγκοσμιοποίηση: Συνέντευξη εφ’όλης της ύλης

Μία από τις πιο πλήρεις καταθέσεις του Τάκη Φωτόπουλου τα τελευταία χρόνια έλαβε χώρα στην εκπομπή του Πέτρου Ιωάννου στον Σπορnews 90.1 fm (ραδιοφωνικός σταθμός Λάρισας), την οποία αξίζει να ακούσετε! Η κουβέντα που αναπτύχθηκε κάλυψε θέματα ποικίλου ενδιαφέροντος, με την “αιρετική” φωνή του Τάκη Φωτόπουλου να σχολιάζει, καίρια, κάθε τους πτυχή.

*Εκ παραδρομής στη συνέντευξη αναφέρεται το όνομα του Θ. Λιανού αντί για του Γ. Μηλιού ως παραδείγματος διανοούμενου του ΣΥΡΙΖΑ που φοβέριζε από την αρχή της κρίσης για την καταστροφή που θα έρθει μέσα στην ΕΕ και το Ευρώ.

Το νήμα της συζήτησης ακολούθησε, αρχικά, την έκδοση των βιβλίων του εγείροντας ιστορικά ζητήματα (που είχαν πρώτιστα δώσει το έναυσμα για τα βιβλία αυτά) όπως:

• την ανάγκη θεωρητικής θεμελίωσης του προτάγματος της Περιεκτικής Δημοκρατίας στις αρχές της δεκαετίας του ’90,
• τα αιτήματα της κοινωνικής εξέγερσης του Μάη του ’68 και
• τις στρατιωτικές επεμβάσεις της Υπερεθνικής Ελίτ.

Στη συνέχεια  δόθηκε η προσοχή στο σήμερα και πιο συγκεκριμένα στην καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων στην Ελλάδα σε συνδυασμό με τις διεθνείς εξελίξεις. Πιο συγκεκριμένα αναλύθηκε:

• το στοιχείο εξάρτησης της ελληνικής οικονομίας καθ ‘όλη τη μεταπολεμική περίοδο (δίνοντας μία γεύση από την επανέκδοση της “Εξαρτημένης Ανάπτυξης”)
• η ανάγκη παραγωγικής ανασυγκρότησης με βάση της ανάγκες του λαού,
• το ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου και ο εργασιακός μεσαίωνας με χορηγία της “Αριστεράς” ,
• η  επανάσταση του Brexit και η εκλογή Μακρόν
• το μεταναστευτικό και η παγκοσμιοποίηση

Τσοχατζόπουλος: Ναι, ΣΥΡΙΖΑ θα ψήφιζα. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο

Δεν έβαλα το χέρι στο μέλι, τόνισε ο πρώην υπουργός και μίλησε για βρώμικο πόλεμο.

«Δεν έβαλα το δάχτυλο στο μέλι» διατείνεται ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας, Άκης Τσοχατζόπουλος, σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Αυτοψία» και στον Αντώνη Σρόιτερ, που θα προβληθεί σήμερα, Πέμπτη, στις 23:45.

Ο προσφάτως αποφυλακισθείς για λόγους υγείας, πρώην υπουργός των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, επιμένει στα περί πολιτικής δίωξής του από τον Κώστα Σημίτη, με ευθύνη και του Γιώργου Παπανδρέου, κάνοντας λόγο για «υπονόμευση» και «βρώμικο πόλεμο» εις βάρος του.

Ελληνική δικαιοσύνη… Μή σου τύχει!

Ο Τάσος αθώος. Το κράτος και οι μηχανισμοί του ένοχοι

Κάτω από την πίεση ενός τεράστιου κινήματος αλληλεγγύης που εκφράστηκε με δεκάδες τρόπους κατέρρευσε η κακοστημένη σκευωρία από μπάτσους και δικαστές σε βάρος του αναρχικού κομμουνιστή Τάσου Θεοφίλου.

Το κράτος και οι μηχανισμοί του «έκλεψαν» πέντε ολόκληρα χρόνια απ’ την ζωή του νεαρού αγωνιστή, αφού οι κατηγορίες που έστησαν και του φόρτωσαν - για συγκρότηση και ένταξη τρομοκρατικής οργάνωσης, ανθρωποκτονία από πρόθεση, απόπειρα ανθρωποκτονίας, ληστεία, κατασκευή-προμήθεια-κατοχή εκρηκτικών υλών, διακεκριμένη κατοχή όπλων κ.ά- δεν μπόρεσαν να σταθούν ούτε σε έκτακτο στρατοδικείο, όπως –τηρουμένων των αναλογιών- είναι σήμερα τα τρομοδικεία.

Και μπορεί αυτή η δικαστική απόφαση να είναι μια μεγάλη νίκη του Τ. Θεοφίλου και του κινήματος αλληλεγγύης στο πρόσωπο του –δίνοντας παράλληλα ένα «χαστούκι» στις μεθοδεύσεις των κατασταλτικών μηχανισμών- κανένας όμως δεν μπορεί να «αποζημιώσει» τον αναρχικό κομμουνιστή για όλη αυτή την περιπέτεια που πέρασε.

Επιστροφή στην κανονικότητα, και κάποιες ουρίτσες…

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Ο νέος (ας τον πούμε έτσι) «εθνικός στόχος» της εξόδου της χώρας στις αγορές, γίνεται ομόφωνα αποδεκτός από όλες τις πτέρυγες του αστισμού στην Ελλάδα. Ξεχάστηκαν τα μεγάλα λόγια, ακόμα και εκείνα περί «άλλου μείγματος πολιτικής» για την αντιμετώπιση της κρίσης. Σκύβουμε το κεφάλι, στρωνόμαστε στη δουλειά (εφαρμόζοντας όλες τις προδιαγραφές του «προγράμματος») και χαμηλώνουμε τον πήχη. Ούτε χρέος, ούτε ποσοτική χαλάρωση, άντε μπας και βγούμε στις αγορές. Για να ξαναδανειστούμε «χωρίς τον βραχνά της επιτροπείας», από τους ίδιους πάνω-κάτω τοκογλύφους και με μεγαλύτερο τόκο. Ιδού νέο πεδίο δόξης λαμπρόν για κυβερνητικούς και αντιπολιτευόμενους εντός μνημονιακών πλαισίων. Κι αφού καλοκαιριάζει, αρχίζουμε και τα τραγούδια για τα νέα ρεκόρ στη βαριά βιομηχανία της χώρας, τον τουρισμό.

Aθώος για όλα ο Τάσος Θεοφίλου – Ποιος θα του δώσει πίσω τα 5 χρόνια;

Αθώος για όλα κρίθηκε ο Τάσος Θεοφίλου. Σύμφωνα με την ετυμηγορία του δικαστηρίου αθωώθηκε για το σύνολο των κατηγοριών και συγκεκριμένα για συγκρότηση και ένταξη τρομοκρατικής οργάνωσης, ανθρωποκτονία από πρόθεση, απόπειρα ανθρωποκτονίας, ληστεία, κατασκευή-προμήθεια-κατοχή εκρηκτικών υλών, διακεκριμένη κατοχή όπλων κ.ά.

Ο Τάσος Θεοφίλου είχε συλληφθεί το 2012 και είχε μείνει στη φυλακή 5 χρόνια. Αυτά τα 5 χρόνια ποιος θα του τα δώσει πίσω;… 

Αναδημοσιεύουμε το πλήρες ρεπορτάζ, που περιέχει τη δήλωση των συνηγόρων υπεράσπισηςκαι το χρονικό της υπόθεσης από την Εφημερίδα των Συντακτών:

Σε αντίθεση με την εισαγγελική πρόταση το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων έκρινε σήμερα αθώο για όλες τις κατηγορίες τον Τάσο Θεοφίλου που είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως σε 25 χρόνια κάθειρξη για τη ληστεία στην Πάρο τον Αύγουστο του 2012, ενώ δικάστηκε και ως μέλος εγκληματικής οργάνωσης.

Η Τουρκία, αν και άθελά της, σώζει (τουλάχιστον προσωρινά) την Κύπρο!

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Για μια ακόμα φορά, η εμμονή της Τουρκίας στην υπεράσπιση των δικών της βλέψεων στην Κύπρο, αλλά και σοβαρές, βαθιές διαφωνίες στο δυτικό κατεστημένο, αναφορικά με την Τουρκία, διέσωσαν, κατά τα φαινόμενα, τουλάχιστο προσωρινά, την Κυπριακή Δημοκρατία και τους Έλληνες της Κύπρου,  την ύπαρξη και τα συμφέροντα των οποίων δεν φαίνονται ούτε πολύ πρόθυμες, ούτε πολύ ικανές να υπερασπίσουν οι πολιτικές ηγεσίες Κύπρου και Ελλάδας!
Γιατί η συζητούμενη στην Γενεύη λύση δεν ήταν παρά η διάλυση του κυπριακού κράτους και μία εξαιρετικά ασταθής ρύθμιση, που θα τιναζόταν εύκολα στον αέρα, ανά πάσα στιγμή, προκαλώντας μια άνευ προηγουμένου καταστροφή στο νησί και όχι μόνο. Αλλά ακόμη και με τα κριτήρια όσων είναι έτοιμοι να συζητήσουν οτιδήποτε, αρκεί «να λυθεί το κυπριακό», απεδείχθη ότι η πάγια «τακτική» του «πάρτα όλα» καταλήγει να απομακρύνει την πιθανότητα λύσης, αλλά και να ανεβάζει τον πήχυ των τουρκικών απαιτήσεων, εκεί που και οι ενδοτικότεροι των Ελλήνων αδυνατούν να συμφωνήσουν.
Απομένει βέβαια να δούμε αν και πότε θα επιχειρηθεί εκ νέου σύγκλιση της πενταμερούς, που ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών είχε προτείνει στο παρελθόν, και είχε γίνει αποδεκτό, να αποτελεί πάγιο θεσμό. Πληροφορίες κάνουν λόγο για πιθανή σύγκλισή της τον προσεχή Σεπτέμβριο, με δεδομένο ότι και ο «διεθνής παράγων», ιδιαίτερα κουρασμένος από τις φιλειρηνικές προσπάθειές του, στην Κύπρο και αλλού, θέλει κι αυτός να κάνει διακοπές. Είναι πρόωρη πάντως οποιαδήποτε εκτίμηση, αλλά και γίνεται πια όλο και πιο δύσκολο να διασωθεί μια πλήρως χρεωκοπημένη διαδικασία.
Πρέπει βέβαια να υπογραμμισθεί ότι, και έτσι, η Διάσκεψη επέφερε σοβαρή βλάβη στα συμφέροντα και την ίδια την υπόσταση του κυπριακού κράτους:

Πολλή η μικρότητα, μεγάλο το κακό

Του Στάθη

Μιλάει ο Τσίπρας με το στόμα του κ. Πολάκη; Μιλάει! Μιλάει ο κ. Μητσοτάκης με το στόμα του Αδώνιδος; Μιλάει! Οργανώνουν και οι δύο την πόλωση. Δεν έχει σημασία ποιος ήρξατο χειρών αδίκων, εφόσον ο άλλος κόπτεται να τον υπερφαλαγγίσει. Ούτε έχει σημασία το ότι η πόλωση βοηθά περισσότερο τη συσπείρωση των σπαχήδων του ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον ο κ. Μητσοτάκης εξακολουθεί να παραμένει το μπισκοτάκι στονπρωινό καφέ του Τσίπρα. Σημασία έχει ότι η πόλωση πετάει την μπάλα στα μνήματα, μάλιστα κατά μια μακάβρια κυριολεξία, διότι αυτή η πόλωση αρύεται την ισχύ της από τον εμφυλιοπολεμικό λόγο και ό,τι άλλο ακόμα έχει διχάσει τους Ελληνες.

Και μπορεί ένας διχασμός στην ώρα του να είναι αναπόδραστος ή αναγκαίος, ή αναγκαστικός, ή ακόμα και εύλογος, αλλά η νεκρανάστασή του, η επίκληση της ρητορικής του εκτός χρόνου, δεν είναι παρά ένας λόγος κούφιος και μια πρακτική επικίνδυνη. Η πόλωση που προκύπτει από μια τέτοια τακτική παράγει έναν συνεχή αποπροσανατολισμό από τα σοβαρά και τα επείγοντα, έναν άγονο αντιπερισπασμό και έναν θανάσιμο αντικατοπτρισμό εν σχέσει με τη φύση και τη θέση των προβλημάτων στην πραγματικότητα.

Ο Γιάννης Πανούσης μεσολαβητής νέας συγκυβέρνησης: αυτή τη φορά ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ

Του Γρηγόρη Κλαδούχου

1.    ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΘΩΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ                                                          ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

       Οι «πολιτικοί» μετρούν τις συνέπειες του λόγου τους. Οι διανοούμενοι θέλουν να έχουν ελευθερία έκφρασης στοχασμού. Χρησιμοποιούν το επιστημονικό, καλλιτεχνικό κύρος τους πολλές φορές ως εφόδιο κύρους των πολιτικών απόψεών τους.

       Ο καθηγητής εγκληματολογίας κ. Γιάννης Πανούσης έχει διαμορφώσει μία εικόνα πολλαπλών πολιτικών εφαρμογών. Έχει την ικανότητα προσφοράς στον πλουραλισμό της ζήτησης. Αλλά, όπως για τον καθένα, η γενική αναγνώριση της επιστημονικής επάρκειας δεν προεξοφλεί πολιτική ευθυκρισία.

       Ποιά είναι τα νέα δεδομένα; Πιστεύει (σε εισαγωγικά οι δηλώσεις του) ότι «η κεντροαριστερά του μέλλοντος θα έχει ως κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και αρχηγό τον Τσίπρα», «παρά την κυβερνητική κόπωση του ΠΑΣΟΚ και παρά την πολυγλωσσία του ΣΥΡΙΖΑ… αυτοί οι δύο χώροι να βρουν ένα τρόπο να συγκυβερνήσουν». Δηλώνει ότι και τα δύο κόμματα έχουν κάνει δεκάδες λάθη, ότι έχει κριτικάρει και ζητήματα πολιτικής και ήθους του ΣΥΡΙΖΑ. Τους ονομάζει «σοσιαλιστική δημοκρατική αριστερά» και αναρωτιέται: «τι προβάλλεις ως λύση; Ο λαός τον ενδιαφέρει να κυβερνηθεί». Για το ΠΑΣΟΚ λέει ότι «πρέπει να πάρει μια νέα δυναμική», «οι δέκα ιστορικοί ηγέτες να στηρίξουν το νέο άνθρωπο, το νέο μυαλό που θα τραβήξει μπροστά το ΠΑΣΟΚ», «η κυβέρνηση είναι μια δημοκρατικά εκλεγμένη και πρέπει να στηριχθεί από το λαό» «πρέπει να έχουμε μια ωριμότητα στη δημοκρατία και τον κοινοβουλευτισμό». Ενδιάμεσα – το άφησα για το τέλος ίσως το πιο «κουφό»- είπε για τον ΣΥΡΙΖΑ ότι «μακροπολιτικά βλέπεις ότι είναι ένα κόμμα αριστερό, μέσα στο οποίο γεννιέται μία καινούρια αντίληψη…»

Η Ηριάννα δεν πρέπει να μείνει μόνη

Διευρύνεται το κίνημα συμπαράστασης στην πανεπιστημιακό

Του Γιώργου Πατέλη

Πριν από ένα ακριβώς μήνα, το Β’ Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών εξέδιδε μια κατάπτυστη απόφαση με την οποία καταδίκαζε την Ηριάννα Β.Λ. σε 13 χρόνια κάθειρξη, για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνομωσία Πυρήνες της Φωτιάς». Ποινή στην οποία καταδικάστηκε χωρίς αναστολή και χωρίς αναγνώριση κανενός ελαφρυντικού. Τα καταδικαστικά στοιχεία κάι περισσότερο από λειψά. Όπως ακριβώς το δείγμα DNA της Ηριάννας που βρέθηκε σε ένα από 49 ευρήματα που εξέτασε το δικαστήριο. Δεύτερο «αποδεικτικό» στοιχείο, η προσωπική της σχέση με τον Κ. Παπαδόπουλο, ο οποίος κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη ίδια οργάνωση, αλλά τελικά αθωώθηκε. Μπορεί το DNA της Ηριάννας, το οποίο κατέθεσε με δική της πρωτοβουλία, να επιβεβαιώνει μόνο έναν από τις 16 παραμέτρους ταυτοποίησης, να μην μπορεί να επανεξεταστεί –όπως ζήτησε ο Ειδικός Εφέτης Ανακριτής από το εγκληματολογικό εργαστήριο, μπορεί να καταρρίπτεται ακόμα και το έτσι κι αλλιώς απαράδεκτο «σκεπτικό» της ενοχής της με την αθώωση του Κ. Παπαδόπουλου, παρόλα αυτά η Ηριάννα κρατείται στις φυλακές Θηβών.

Η Ηριάννα είναι φυλακή και ο Latuff δεν είναι καθόλου χαρούμενος

Η Θέμις τό 'χει χάσει

Του Θοδωρή Αθανασιάδη

Ο άνθρωπος ήταν απλήρωτος από τον εργοδότη του επί επτά συναπτούς μήνες, από την πρωτοχρονιά μέχρι τέλους Ιουλίου του 2008. Κάπου εκεί αποφάσισε να πάψει να δουλεύει τζάμπα και να βρει μια άλλη δουλειά που θα του εξασφάλιζε τουλάχιστον το φαγητό του. Έτσι κι έκανε αλλά ταυτόχρονα είπε να μη χαρίσει τα κόπια του στον μπαταχτσή εργοδότη του και να τα διεκδικήσει δικαστικώς. Έστειλε, λοιπόν, στο πρώην αφεντικό του μια πανταχούσα, τόσα για τα μηνιάτικα, τόσα για τα δώρα εορτών, τόσα για το επίδομα αδείας... Αλλά και τόσα για αποζημίωση επειδή με απέλυσες.

Κάπου εκεί άρχισαν τα ωραία, "εγώ δεν σε απέλυσα, μόνος σου έφυγες άρα μη ζητάς αποζημίωση" , "εγώ δεν ήθελα να φύγω, εσύ με ανάγκασες αφού δεν με πλήρωνες", "θα σου τα έδινα αλλά είχα κάτι δυσκολίες" και τα τοιαύτα, φτάνει η υπόθεση στο δικαστήριο. Το ψάχνουν το θέμα οι δικαστές και κάνουν μια απλή σκέψη:

[Σκίτσο του Soter, 8/2/2013]

Όταν πάει κάποιος για δουλειά, κάνει μια σύμβαση με τον εργοδότη του: εγώ θα σου δουλεύω κι εσύ θα με πληρώνεις. Κάθε πότε; Μπορεί κάθε βδομάδα, μπορεί κάθε δεκαπέντε, μπορεί μια φορά τον μήνα αλλά κάθε μήνα θα καθαρίζουμε τα πιάτα μας. Κι όταν λέμε "κάθε μήνα" εννοούμε ότι, βάσει νόμου, μέχρι τις 5 κάθε μήνα πρέπει να έχει τακτοποιηθεί ο προηγούμενος. Αφού, λοιπόν, ο εργοδότης δεν τήρησε τις δικές του υποχρεώσεις από την σύμβαση, θεωρείται ότι αυτή η σύμβαση πέφτει σε βάρος του ή, όπως λένε οι μορφωμένοι, η σύμβαση καταγγέλεται. Κι όπως γίνεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, όταν μια σύμβαση καταγγέλεται με ευθύνη κάποιου, αυτός ο κάποιος οφείλει αποζημίωση. Άρα, πλήρωνε κύριε εργοδότα. Καλά ως εδώ;

Ο άνθρωπος χωρίς κανένα χάρισμα

Του Διονύση Χαριτόπουλου

Δύο μεγάλες περιόδους σκληρής λογοκρισίας έχει γνωρίσει μεταπολεμικά η χώρα μας. Την μία επίσημη, σκαιή και βάρβαρη επί δικτατορίας. Τη δεύτερη ανεπίσημη, μουγγή και δόλια επί Σημίτη. 

 Επρόκειτο κυριολεκτικά για τον άνθρωπο χωρίς κανένα χάρισμα αλλά τον τέλειο αχυράνθρωπο της οικονομικής εξουσίας. Για να ληστεύουν ανεμπόδιστα τη χώρα κι αυτός να κάνει πως δεν ξέρει. (Και το ίδιο κάνει ακόμα.) 

Την κατασκευή της εικόνας του είχαν αναλάβει εργολαβικά τα μεγάλα ΜΜΕ. Ήταν «ο σοβαρός», «ο εκσυγχρονιστής»,  «ο καταλληλότερος», «ο καλύτερος πρωθυπουργός που είχαμε».

 Και βέβαια, «ο πρωθυπουργός που μας έβαλε στην ΟΝΕ». 

Με απάτη που πληρώνουμε εφτά χρόνια τώρα, γιατί κάποιους ισχυρούς τους συνέφερε να μπούμε κι ας καταστραφούμε οι υπόλοιποι.   

Δεν επιτρεπόταν ο παραμικρός αντίλογος. Όποιος διατύπωνε διαφορετική θέση εξουδετερωνόταν ποικιλοτρόπως. Αν ήταν δημοσιογράφος απολυόταν και πέρναγε στα αζήτητα. 

Αν ήταν πολιτικός τον διέβαλαν ή τον γελοιοποιούσαν.   Αν ήταν συγγραφέας, σκηνοθέτης, καλλιτέχνης, έμπαινε στη μαύρη λίστα. Το όνομα και το έργο του αποκλείονταν από τα κρατικά κανάλια, τα μεγάλα ιδιωτικά και βέβαια τις μεγάλες εφημερίδες.   

Κυπριακό: Αντί Τούρκους στρατιώτες, θέλουμε να αποκτήσουμε Τούρκους αστυνομικούς

Του Άριστου Μιχαηλίδη  

Την όγδοη μέρα του Κραν Μοντάνα, όπου πήγαμε για να βάλουμε την Τουρκία στο σκαμνί και να την αναγκάσουμε για πρώτη, δήθεν, φορά στην ιστορία, να υποχωρήσει στην ασφάλεια και στις εγγυήσεις, υπάρχουν καταθλιπτικά δεδομένα μπροστά μας. Και δεν είναι το ότι η Τουρκία, όχι μόνο δεν υποχωρεί ρούπι από το στόχο να μετατρέψει την Κύπρο σε τουρκικό προτεκτοράτο, νόμιμα και με την υπογραφή μας. Αυτό το ήξεραν, όσοι δεν ήταν ονειροπαρμένοι, και δεν περίμεναν να το μάθουν στις Άλπεις. Αλλά, ότι οι διαπραγματευτές μας είναι έτοιμοι να κάνουν κι άλλες «γενναιόδωρες προσφορές», ακριβώς όπως εκείνες που έκανε ο Ορφανίδης πριν από την κατάρρευση (ένα συν ένα δωρεάν), για να διαπιστώσουν αν η Τουρκία θα κάνει τελικά κάποια υποχώρηση στην ασφάλεια. Και τώρα, που ξαφνικά είναι όλα στο τραπέζι ή σε δύο τραπέζια, διαπιστώνεται από τα συμπεράσματα Γκουτέρες, που κάποιοι εκ των ηγετών μας υποδέχτηκαν με ενθουσιασμό, αλλά και από τη στάση και τις προτάσεις των δικών μας διαπραγματευτών, ότι στο ένα τραπέζι που είναι η ασφάλεια και οι εγγυήσεις εισπράξαμε κατηγορηματική άρνηση της Τουρκίας να συζητήσει οποιαδήποτε φόρμουλα που θα καταργεί τον παράνομο ρόλο της στην Κύπρο. Ακόμα και η πρόταση της για τη συνθήκη εγγυήσεως μιλά για αναθεώρηση σε 15 χρόνια και όχι για κατάργηση. Και στο άλλο τραπέζι, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ήδη συμφώνησε ουσιαστικά την εκ περιτροπής προεδρία, μένει να συμφωνηθεί και τυπικά και να συζητηθεί η αναλογία της εναλλαγής (ο Γκουτέρες υποδεικνύει την τουρκική αξίωση 2:1), στο περιουσιακό συμφωνήθηκε ο «συναισθηματικός δεσμός» (τουρκική θέση κι αυτή) και σχεδόν όλα τα άλλα, με τη βοήθεια Γκουτέρες, στη διακυβέρνηση συμφωνήθηκε η αποτελεσματική εκπροσώπηση των Τουρκοκυπρίων, μένει η ποσόστωση, που πρέπει να είναι δίκαιη λέει ο Γκουτέρες, συμφωνήθηκε ακόμα και η αρχή της ίσης μεταχείρισης Τούρκων και Ελλήνων υπηκόων, όπως απαιτούν οι Τούρκοι, μένει η ποσόστωση κι εδώ καθώς οι Τούρκοι αξιώνουν 1:1.

Το «βρώμικο 89»: Το «ποιοτικό άλμα» που οδήγησε στην «αριστερά» του 4ου Ράιχ…

Του Θύμιου Παπανικολάου

«Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις 
Να μην τις παίρνει ο άνεμος» 
Μανόλης Αναγνωστάκης 

Για να μην την παίρνει ο άνεμος την ιστορική μνήμη πρέπει να την καρφώνουμε, συχνά… 
Θα αναδημοσιεύσουμε, όπως αναγγείλαμε, κάποια κείμενα γύρω από κάποια κομβικά ιστορικά γεγονότα της πολιτικής μας τραγωδίας. Στο «βρώμικο 89», συντελείται το «ποιοτικό άλμα» της καθεστωτικής ενσωμάτωσης της παραδοσιακής Αριστεράς.
Οι ποσοτικές συσσωρεύσεις της ατελώς προσαρμοσμένης Αριστεράς (στο σύστημα), οδήγησαν το ΄89 στο ποιοτικό άλμα της μετάλλαξής της και της ολοκληρωτικής ενσωματωσής της. 

Η σημερινή κυβερνητική «αριστερά», η «αριστερά» του 4ου Ράιχ, δηλαδή τα ανδρείκελα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και κάποιες «αριστερές» νεοταξικές ποικιλίες (και «αριστερίστικες») αποτελούν προϊόντα και υποπροϊόντα του «βρώμικου 89»… 

Η τελευταία πράξη του ελληνικού δράματος

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Οι οδυνηρότατες προϋποθέσεις για να κλείσει η επόμενη αξιολόγηση, με το «καρότο» του QE παρά το ότι βαίνει προς το τέλος του, σε συνδυασμό με αυτές για να δοθεί η δόση της τρίτης δανειακής σύμβασης πριν τα μέσα του μήνα έτσι ώστε να μη χρεοκοπήσει η Ελλάδα, θα αποτελέσουν την τελευταία πράξη του ελληνικού δράματος – όταν παράλληλα θα έχει επιταχυνθεί η απαλλοτρίωση της δημόσιας περιουσίας, οι τελευταίες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα θα κλείσουν ή θα αλλάξουν χέρια, ενώ ένα μεγάλο μέρος της ιδιωτικής περιουσίας θα δημευθεί από το κράτος ή από τις τράπεζες μέσα από χιλιάδες κατασχέσεις και ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς.

Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι να καταρρεύσουν κάποια στιγμή τα έσοδα του δημοσίου, οπότε θα αναγκασθεί ξανά να αυξήσει τους φόρους ή/και να μειώσει τις δαπάνες για μισθούς, συντάξεις, παιδεία, υγεία κοκ. – δίνοντας έτσι τη χαριστική βολή στους ιθαγενείς, με την έννοια πως θα μετατραπούν σε σκλάβους χρέους στο διηνεκές και σε φθηνό εργατικό δυναμικό μίας χώρας που θα έχει αλλάξει πια ιδιοκτήτες, οπότε θα εισέλθει σε πορεία ανάπτυξης. Ήδη πάντως οι αγορές, προβλέποντας ως συνήθως τις εξελίξεις πολύ πριν ακόμη συμβούν, συμπεριφέρονται με βάση το παραπάνω σενάριο – κρίνοντας από την άνοδο του χρηματιστηρίου και από τα επιτόκια των ομολόγων.

...αφυπνιστικό σκίτσο του Κάρλος Λατούφ για τον βρώμικο ρόλο των Ιμπεριαλιστών στην Συρία

Ανάρτηση από: http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr

Μνημονιακών αξιολογήσεων συνέχεια…

Αδιέξοδο βλέπουν οι αναλυτές – Εκκρεμούν ακόμα 113 προαπαιτούμενα

Του Παύλου Δερμενάκη

Η πρώτη αξιολόγηση του 3ου μνημονίου απέφερε σε βάρος του λαού, πέρα από τα αρχικά προαπαιτούμενα, νέα μέτρα ύψους 3,2 δις ευρώ, εκτός από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια και άλλες «μεταρρυθμίσεις». Η δεύτερη αξιολόγηση ολοκληρώθηκε μετά από 9 μήνες διαπραγματεύσεων και απέφερε επίσης νέα μέτρα ύψους 6,5 δις ευρώ.

Με βάση το 3ο μνημόνιο πρέπει να ολοκληρωθούν πέντε ακόμα αξιολογήσεις, οι οποίες προφανώς θα συγχωνευτούν, αφού αντί να έχει ολοκληρωθεί τώρα η 4η, κατά τα αρχικά προβλεπόμενα, βρισκόμαστε μόλις στην 2η.

Στα κείμενα που δημοσιοποιήθηκαν την περασμένη βδομάδα από τους θεσμούς, περιγράφεται η επικαιροποιημένη κατάσταση του 3ου μνημονίου. Εκεί ξεκαθαρίζονται τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν μέχρι το καλοκαίρι του 2018 και παράλληλα αποσαφηνίζεται τι θα γίνει με τα πλεονάσματα μέχρι το 2060. Βέβαια αυτά δεν είναι τελικές διαπιστώσεις. Κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει ότι δεν θα υπάρξουν και νέες απαιτήσεις εκ μέρους των δανειστών στην πορεία των «διαπραγματεύσεων».

«Τυφλή» ναι, «κουφή» όχι…

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Στο πρώτο Μνημόνιο, στο άρθρο 14, παράγραφος 5, διαβάζουμε:

«Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία (…)» 

Ας πάμε στο Σύνταγμα τώρα. Στο άρθρο 28, παράγραφος 2, περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο ψηφίζονται από τη Βουλή συμφωνίες – όπως το Μνημόνιο – που μεταφέρουν σε τρίτους αρμοδιότητες του Συντάγματος:

«(…) μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών». 
Στο ίδιο άρθρο, παράγραφος 3, περιγράφεται ως όρος σύμφωνα με τον οποίο η Βουλή προχωρά σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής της κυριαρχίας ότι αυτό

«δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος…». 

ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ 2017… Ίσως το ανώτατο στάδιο του «Σοσιαλισμού» να είναι και η Βίζιτα!

Του Γιώργου Σιώζου

Ας μείνουμε στο σύνθημα και στο τέλος, μετά την εξιστόρηση των συμβάντων μιας εκδήλωσης – συζήτησης στο εν λόγω φεστιβάλ, ας καταληφθούμε από τη ‘Βακχεία’ κοινώς μεράκλωνα, του λαϊκού άσματος από το οποίο είναι παρμένο το σύνθημα. Πρώτη ημέρα.
Περιεχόμενο της εκδήλωσης η απελευθέρωση της σεξουαλικής επιθυμίας.

Μια κυρία μέσης ηλικίας στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ – αγνοώ ποιάς συνιστώσας- νομίζω πανεπιστημιακός, διαβάζει μετά παρρησίας σε ομήγυρη 50-60 νέων, 18-35 ετών, την επιστολή ενός πτωχού γκέι σπουδαστή σε
επαρχιακό πανεπιστήμιο η ΤΕΙ, δεν ενθυμούμαι.Πτωχός λοιπόν ο σπουδαστής και προκειμένου να βιοποριστεί, αναγκάζεται να εργαστεί σε μπαρ με πολύ χαμηλό ημερομίσθιο, πολλές ώρες εργασίας, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να παρακολουθήσει τη σχολή του.

Μικρά Mαθήματα Mάρκετινγκ σε Καιρό Κρίσης

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Στη χώρα μας κλείνουν πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ο θάνατος του εμποράκου είναι πλέον γεγονός. Πολλές από αυτές κλείνουν γιατί δεν υπάρχει επαρκής ζήτηση για τα προϊόντα τους λόγω της κρίσης και της μειωμένης αγοραστικής ζήτησης ενώ  άλλες κλείνουν γιατί οι επιχειρηματίες απλά δεν είναι καλοί επιχειρηματίες συνεπώς το «λουκέτο» είναι μία φυσιολογική κατάληξη. Και στις δύο περιπτώσεις το πρόβλημα έχει και μάρκετινγκ διάσταση στην οποία θα εστιάσω αποκλειστικά στο παρόν κείμενο. 

Είναι γεγονός ότι οι καταναλωτές σε καιρό κρίσης αλλάζουν τις αγοραστικές τους προτιμήσεις δηλαδή στρέφονται σε φτηνότερα προϊόντα και σε εγχώρια προϊόντα, συνεπώς οι επιχειρήσεις που κλείνουν γιατί δεν υπάρχει επαρκής ζήτηση για τα προϊόντα τους, διέπραξαν το «λάθος» να μην αλλάξουν εγκαίρως την προϊοντική τους γραμμή και τις υπηρεσίες τους έτσι ώστε να γίνουν ανταγωνιστικές εκ νέου.

Μαρξ... σαν ζεστό ψωμί

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Για έναν άνθρωπο, που μόλις και μετά βίας συγκέντρωσε 11 «καλεσμένους» στην κηδεία του, ο Μαρξ παραμένει ένας από τους δημοφιλέστερους συγγραφείς όλων των εποχών. Και αν τα τελευταία χρόνια δυσκολεύεστε να βρείτε κάποια βιβλία του, συνήθως οφείλεται... στην εξάντληση των αποθεμάτων.

Ο συγγραφέας πρέπει να βγάζει χρήματα για να ζει και να γράφει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ζει και γράφει για να βγάζει χρήματα.

Καρλ Μαρξ

H σεμνή ανακοίνωση του εκδοτικού οίκου ΚΨΜ δεν μπορούσε να κρύψει την απορία και την έκπληξη των συντελεστών: ο πρώτος τόμος από το «Κεφάλαιο» του Μαρξ εξαντλήθηκε και επανακυκλοφορεί. Φυσικά, όσοι έχουν πάρει στα χέρια τους την καλαίσθητη έκδοση με τη νέα, εξαιρετική μετάφραση και τη στιβαρή επιστημονική επιμέλεια ίσως να μην απόρησαν με την είδηση.

Γλέζος: Η δραματοποίηση της ανοησίας…

Του Θύμιου Παπανικολάου

Έχουμε γράψει πολλά κείμενα για το Μανώλη Γλέζο. Έχουμε υπογραμμίσει ιδιαίτερα τα παρακάτω: «Αυτά τα ηρωικά «αριστερά» σύμβολα είναι τόσο καθεστωτικά (εκλογικά) αλλοτριωμένα που δεν διακρίνουν πλέον ΤΙΠΟΤΑ: Ούτε τις εφιαλτικές σκιές της δικής τους κοινοβουλευτικής αλλοτρίωσης και απάτης… 
…Αυτά τα «αριστερά» είδωλα πέραν από το εκλογικό τοπίο (τοπίο έσχατης απάτης) δεν βλέπουν απολύτως ΤΙΠΟΤΑ… ΒΛΕΠΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΑ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ!!!

ΚΑΙ καλλιεργούν με μεγαλύτερη υστερία την ειδωλολατρία του ψηφοδελτίου: Αυτήν τη γιγάντια απάτη… 
Πάνω σε αυτή την ειδωλολατρία εμπορεύονται και το δικό τους είδωλο: Το «αριστερό» όνομά τους, τον ηρωικό συμβολισμό τους, την ανταλλακτική αξία των παλιών αγώνων τους, «αξία» πολύ μεγάλη και χρήσιμη στο σημερινό νεοταξικό χρηματιστήριο…». 

"Και μετά ήρθε ο Αλέξης και τους έκανε μάγκες" (video)

Ο Δημήτρης Κανελλόπουλος από την efsyn.gr θυμάται:
Ήταν Παρασκευή 3 Ιουλίου, σαν σήμερα δηλαδή, που η πλατεία Συντάγματος γέμιζε από δεκάδες χιλιάδες κόσμο.

Ήταν οι ιστορικές στιγμές που έζησε και το πλημμυρισμένο Μετρό του Συντάγματος με έναν κόσμο που δεν μπορούσε να... κινηθεί αλλά δεν... διαμαρτυρόταν.

Ο λαός του ΟΧΙ που προδόθηκε (μέσα σε μία εβδομάδα!).
 Τότε βλέπετε, εκείνο το εξάμηνο, δεν έκλεινε το Μετρό στις μεγάλες συγκεντρώσεις όπως γινότανε πριν (επί Σαμαρά) και μετά (επί Τσίπρα 2) για «λόγους ασφάλειας».

Επίκαιρες σκέψεις του Η. Ηλιού για τη μετανάστευση

Ηλίας Ηλίου: 

Η άποψή μου, απόλυτη και απερίφραστη, είναι πως δεν μπορούσε να υπάρξει μεγαλύτερη συμφορά για τον τόπο από τη μετανάστευση. Πλεονεκτήματα από τη μετανάστευση δεν υπάρχουν. Όσα, αντίθετα, προβάλλονται, δεν είναι παρά μια προσπάθεια της πολιτικής και οικονομικής ηγεσίας να δικαιολογηθεί για τις ευθύνες της σε πράξεις και παραλείψεις που εξωθούν το ζωντανό και πολυτιμότερο κεφάλαιο της χώρας έξω από τα σύνορα… Από άποψη ποιότητας, η μετανάστευση αποδεκατίζει το έθνος από τις ακμαιότερες ηλικίες (από το 1959-1964 έφυγαν άνω των 300 χιλ. νέοι ηλικίας 18-30 ετών, πάνω σε σύνολο 430 χιλ. μεταναστών). Είναι ακόμα βεβαιωμένο ότι οι πιο δραστήριοι, ανήσυχοι και ευεργετικοί ανάμεσα στα στρώματα του πληθυσμού, που βρίσκονται κάτω από τις ίδιες ανάγκες, είναι κείνοι που κατά προτεραιότητα και υψηλότερο ποσοστό μεταναστεύουν. Τελικά η μετανάστευση παρόμοιου ύψους με τη σύγχρονη ελληνική οδηγεί σε γεροντική σύνθεση του πληθυσμού, ερήμωση περιοχών, πτώση της γεννητικότητας (ανάμεσα 1840 και 1914 η Ιρλανδία έχασε το μισό πληθυσμό της. Ακόμα δεν μπόρεσε να συνέλθει).

Ρατσιστή...

ΕΕ: πεδίο …λόμπι λαμπρό!

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Σε πολύ δύσκολη θέση θα βρεθούν όσοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το σπίτι των λαών αν ρίξουν μια ματιά στα επίσημα στοιχεία που αφορούν τη δράση των εκπροσώπων των οργανωμένων συμφερόντων στις Βρυξέλλες.

Η πυρετώδης δράση των λόμπι στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής φέρνει στην επιφάνεια έναν παράλληλο κόσμο συνεχών επαφών και διαβουλεύσεων που εργάζεται νυχθημερόν στην αφάνεια και πίσω από κλειστές πόρτες, κι ο οποίος νομοθετεί και αποφασίζει εν κρυπτώ από τους πολίτες, ενίοτε ακόμη και τις κυβερνήσεις τους.

Μια μικρή κι ενδεικτική μόνο γεύση για τα κατορθώματα από τη δράση των λόμπι στις Βρυξέλλες δίνει έκθεση (δες εδώ) της οργάνωσης Διεθνής Διαφάνεια (Transparency International). Πρόκειται για θεσμό που η θεματική του, η οποία αφήνει πάντα εκτός συζήτησης τη διαφθορά του ιδιωτικού τομέα, αναπαράγει τα στερεότυπα περί διεφθαρμένου δημόσιου τομέα τα οποία αποτελούν βούτυρο στο ψωμί των νεοφιλελεύθερων περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες. Παρόλα αυτά, μπορεί κατ’ εξαίρεση, όπως τώρα, να προσφέρουν ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα.

Ιδού γιατί οι ΗΠΑ ανέτρεψαν τον Σαντάμ Χουσεΐν

Του Γιώργου Αναγνωστόπουλου

Το 1991 είναι η χρονιά έναρξης των οικονομικών και άλλων κυρώσεων εναντίον του Ιράκ. Αυτές, μεταξύ άλλων απαγόρευαν τις εξαγωγές πετρελαίου και συνεχίζονταν μέσω διαφόρων ψηφισμάτων του ΟΗΕ μέχρι το 2002 που αρχίζει ο δεύτερος πόλεμος του Ιράκ. Η οικογένεια Μπους είχε και έχει τεράστια συμφέροντα στην βιομηχανία πετρελαίου.

Κατά την προεκλογική εκστρατεία του Μπους νεότερου, οι αμερικανικές εταιρίες πετρελαίου χρηματοδότησαν αφειδώς τους Μπους και Τσέινι, υπό τον όρο να ανατραπεί ο Σαντάμ Χουσεΐν, ώστε να επαναληφθούν οι εξαγωγές πετρελαίου. Την ίδια πίεση εδέχθη και ο τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας, Τόνι Μπλερ, από τις βρετανικές εταιρείες πετρελαίου και γι’ αυτό συντάχθηκε με τον Μπους στο θέμα των ανύπαρκτων όπλων μαζικής καταστροφής.

Ο λόγος ήταν, ότι το οικονομικό εμπάργκο που είχε επιβάλλει ο ΟΗΕ δεν μπορούσε να ανακληθεί όσο ο Σαντάμ ήταν στην εξουσία. Η μέθοδος των «χρωματιστών» και «λαϊκών» επαναστάσεων δεν περνούσε στο Ιράκ, οπότε η μόνη λύση ήταν η βίαιη ανατροπή του Σαντάμ.

Τρέμουν οι αγορές

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Σεισάχθεια για τους εγκληματίες

Του Προκόπη Μπίχτα

Η απόφαση 1738/2017 του ΣτΕ για παραγραφή των μη επιβεβαιωμένων φορολογικών αδικημάτων που επιτελέσθηκαν πέραν της πενταετίας, απαλλάσσει τους οικονομικούς εγκληματίες των λιστών Λαγκάρντ και Μπόργιανς.

Αυτή η απόφαση έρχεται να δικαιώσει την πολιτική της κυβέρνησης, η οποία καθυστερούσε τους συγκεκριμένους ελέγχους σκόπιμα, αφού στις λίστες υπάρχουν οι κατ’ επάγγελμα φοροφυγάδες: πολιτικοί-τσιράκια των μνημονίων, μεγαλοαπατεώνες επιχειρηματίες, μιντιάρχες κ.λ.π., που καταλήστεψαν το δημόσιο χρήμα. Είναι αυτοί που, ανάμεσα στα άλλα, αφήνουν ανασφάλιστους τους εργαζομένους τους και δεν τους δίνουν τους μσθούς τους επειδή «έτσι γουστάρουν». Αυτοί οι μεγαλοκλέφτες υπολογίζεται ότι χρωστούν στο δημόσιο περισσότερα από 100 δισεκ. ευρώ. Είναι όλοι διακεκριμένοι φίλοι της κυβέρνησης και των υπόλοιπων μνημονιακών κομμάτων και ανήκουν στα κινήματα υπέρ της ευρωζώνης και τη ΕΕ.

Το ΣτΕ και η κυβέρνηση υλοποίησαν την σεισάχθεια, όχι υπέρ των θυμάτων, αλλά υπέρ των ενόχων του εγκλήματος.

Συνέδριο ΔΗΣΥ

Ανάρτηση από: Γκόρτσος

Τα παιδιά βλέπουν survivor γιατί νιώθουν survivors

Του Δημήτρη Τσιριγώτη

Τα παιδιά βλέπουν survivor γιατί ταυτίζονται με τους παίκτες που συμμετέχουν, δηλαδή νιώθουν ότι και τα ίδια είναι κατά κάποιο τρόπο survivors της πραγματικής όμως ζωής.Προσωπικά με έχει απασχολήσει πάρα πολύ το γεγονός ότι τα παιδιά και οι νέοι στη χώρα μας παρακολουθούν μετά μανίας το τηλεοπτικό παιχνίδι με το όνομα survivor. Μάλιστα αυτός ο προβληματισμός μου περιέχει και μια μεγάλη δόση ενοχών λόγω της ιδιότητάς μου ως εκπαιδευτικού. Με αυτή μου την ιδιότητα λοιπόν έκανα μια άτυπη έρευνα ρωτώντας αρκετούς μαθητές μου τι είναι αυτό που τους τραβάει στο συγκεκριμένο τηλεοπτικό προϊόν. Οι απαντήσεις τους με άφησαν άναυδο.

Το τελικό συμπέρασμα, μετά την ανάλυση των απαντήσεών τους, είναι ότι τα παιδιά βλέπουν survivor γιατί ταυτίζονται με τους παίκτες που συμμετέχουν, δηλαδή νιώθουν ότι και τα ίδια είναι κατά κάποιο τρόπο survivors της πραγματικής όμως ζωής. Αισθάνονται ότι οι ζωές τους είναι και αυτές μια σειρά από δύσκολες δοκιμασίες. Αυτό όμως που κυριολεκτικά με συγκλόνισε ήταν οι απαντήσεις τους στην ερώτησή μου: «Μα εσείς παιδιά ζείτε τώρα την πιο ανέμελη περίοδο της ζωής σας, γιατί ταυτίζεστε με τις δύσκολες συνθήκες επιβίωσης του survivor;». Τα περισσότερα παιδιά με αρκετά επιθετικό τόνο μου απάντησαν: «Ποια ανεμελιά κύριε, η ζωή μας είναι ένα μόνιμο άγχος και δεν παίρνουμε ανάσα». Γροθιά στο στομάχι τα λόγια τους και με έκαναν να ντραπώ.

Με το πιστόλι στον κρόταφο

Του Δημήτρη Μηλάκα

Υπό την απειλή «κανονιοφόρων» και την πίεση μεγάλων δυνάμεων και ισχυρότατων συμφερόντων εξελίσσεται στην Ελβετία η διάσκεψη για μια «ειρηνική, δίκαιη και βιώ­σιμη» λύση στο Κυπριακό. Κάτω από αυτά τα ασφυκτικά δεδομένα, και υπό την πίεση που δημιουργούν στην Αθήνα η οικονομική χρεοκοπία και η συνεπαγόμενη πολιτική εποπτεία από τους δανειστές, η ελληνική κυβέρνηση και η κυβέρνηση του προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη διατρέχουν τον κίνδυνο να «γράψουν ιστορία» αποδεχόμε­νες το κλείσιμο του Κυπριακού κάτω από επαχθέστατους όρους...

Η έντονη κινητικότητα στο Κυπριακό τον τελευταίο ενάμιση χρόνο συνδέε­ται ευθέως με τα διαπι­στωμένα ενεργειακά αποθέματα που βρίσκονται στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου και τις συνεπαγόμενες έρευνες για την εξόρυξή τους. Η προσδοκία του κέρδους, που κατά τα φαινόμενα είναι τερά­στιο, έχει κινητοποιήσει το ενδιαφέ­ρον των μεγάλων πετρελαϊκών εται­ρειών, οι οποίες με τη σειρά τους πι­έζουν για την εξασφάλιση των επενδύσεών τους. Η εν λόγω εξασφάλιση προϋποθέτει την τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων, δηλαδή επίλυση του κυπριακού προβλήματος.

Για να δοθεί η επόμενη δόση…

Ανάρτηση από: https://jodi.graphics

Σπάνιο ντοκουμέντο: η δίκη της ΣΤΕΝΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ (ΟΠΛΑ) Θεσ/νίκης. Έρευνα: Τ. Κατσαρός

Οι εικόνες που θα δείξουμε είναι ένα ντοκουμέντο απ' τη δίκη της ΣΤΕΝΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ (Ο.Π.Λ Α.) Θεσσαλονίκης που διαδραματίστηκε στον τελευταίο όροφο της οδού Αγίας Σοφίας αρ. 3, στις μετέπειτα σχολές Βαλαγιάννη. Κάποιοι την ξέρουν και σαν Βιομηχανική Σχολή. 

Οι εικόνες προέρχονται απ' το ντοκυμαντέρ «Βίοι Παράλληλοι του Εμφυλίου Πολέμου» αρ. 5. Το Έκτακτο Στρατοδικείο διήρκησε 17 μέρες, απ' τις 28/8 έως τις 14/9 του 1947. Απ' τους 67 κατηγορούμενους καταδικάστηκαν σε θάνατο οι 52. Το Στρατοδικείο έδωσε χάρη σε 5 απ' αυτούς, που μετατράπηκε η ποινή τους σε ισόβια κάθειρξη. Οι άλλοι 47 εκτελέστηκαν σε τρία γκρουπ λίγο καιρό μετά, πίσω απ' τις φυλακές του Γεντί Κουλέ. Στα αρχεία της ΕΡΤ αναφέρεται λανθασμένα ότι οι εικόνες αυτές προέρχονται από ένα Στρατοδικείο του Βόλου. 

Είμαι απόλυτα βέβαιος, μετά από ενδελεχή έρευνα, ότι πρόκειται για τη δίκη της ΣΤΕΝΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ. Τώρα πώς έμειναν αυτές οι εικόνες που όμως δεν έχουν ήχο; Από κατηγορούμενους που επέζησαν και τους είχα πάρει συνέντευξη μου είπαν ότι το 1947 μόλις είχαν έρθει οι Αμερικάνοι στην Ελλάδα και μαζί τους έφεραν και την τεχνολογία τους, μικρόφωνα, κάμερες κλπ. Έτσι αποτυπώθηκαν ίσως για πρώτη φορά εικόνες από Έκτακτο Στρατοδικείο του εμφυλίου και μάλιστα ενός απ' τα μεγαλύτερα που έγινε στη χώρα μας. 

Ο Ακιντζί μίλησε με τα επιχειρήματα ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ

Του Κωστάκη Αντωνίου

Όταν έχουμε τέτοιους ηγέτες, τι να τους κάμουμε τους εχθρούς;

 

Eίναι τραγικό, αλλά αποτελεί  πραγματικότητα: Ο Μουσταφά Ακιντζί στήριξε όλα τα επιχειρήματά του για την ανάγκη συνέχισης των τουρκικών εγγυήσεων, στις ιστορικές ανακρίβειες και στις αντικυπριακές θέσεις  ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ.

Συγκεκριμένα, στην ομιλία του στην εναρκτήρια συνάντηση της πενταμερούς, ο κατοχικός ηγέτης  ανέφερε ότι οι ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων πηγάζουν:

1. Από τα όσα υπέστησαν οι Τουρκοκύπριοι από τους Ελληνοκυπρίους, την περίοδο 1963-1974.

2. Από τις επιθέσεις που υφίστανται οι Τουρκοκύπριοι στις επισκέψεις τους στον "νότο".

3. Από την απόφαση της Βουλής για το ενωτικό δημοψήφισμα.

Ετεροδικία στην αποικία… για να παίρνει τη δόση της

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Η βάση της Σούδας είναι η μόνη που διέπεται από το καθεστώς της ελληνοαμερικάνικης συμφωνίας για τις βάσεις, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 8 Ιουλίου 1990 από τον τότε υπουργό Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά. Πρόκειται για μία αποικιοκρατικού τύπου συμφωνία που ανανεώνεται κάθε χρόνο, και η οποία εκσυγχρονίστηκε στις 13 Ιουνίου 2001 στις Βρυξέλλες από τους τότε υπουργούς Εξωτερικών Ελλάδας και ΗΠΑ, Γ. Παπανδρέου (μετέπειτα πρωθυπουργού) και Κ. Πάουελ. Τώρα οι Καμμένος και Τσίπρας θέλουν να της δώσουν 5ετή ισχύ.

Στη συμπληρωματική συμφωνία υπό τον τίτλο «Συνολική Τεχνική Συμφωνία μεταξύ Ελληνικής Δημοκρατίας και ΗΠΑ» καθιερώθηκε καθεστώς γενικευμένης ετεροδικίας για όλους τους Αμερικάνους, στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό, που βρίσκονται με κρατική αποστολή στην Ελλάδα. Δηλαδή στη χώρα μας υπάρχουν άνθρωποι πέρα και πάνω από τον ελληνικό νόμο και το ελληνικό Σύνταγμα. Μπορούν να ληστέψουν, να ξυλοκοπήσουν, και να σκοτώσουν ακόμη, δίχως καμία συνέπεια. Οι ελληνικές αρχές παραιτήθηκαν από το δικαίωμα άσκησης οποιασδήποτε δίωξης κατά των Αμερικάνων.

Τα σανοφάγα

Ανάρτηση από: http://johnantono.blogspot.gr