Τρίτη 8 Αυγούστου 2017

Η μεγαλύτερη φούσκα όλων των εποχών

Του Άρη Οικονόμου
 
Για κάποιο λόγο που ακόμη δεν έχει ερμηνευθεί, αν και φαίνεται πως έχει σχέση με το συνεχώς μεγαλύτερο τύπωμα χρημάτων εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών για την αντιμετώπιση του εκάστοτε κραχ, η κάθε επόμενη φούσκα που δημιουργείται στα χρηματιστήρια είναι μεγαλύτερη από την προηγούμενη – οπότε οι κεντρικές τράπεζες, μη γνωρίζοντας κάτι άλλο, αυξάνουν αμέσως μετά ακόμη περισσότερο τη ρευστότητα.
Σήμερα πάντως βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία πραγματικά γιγαντιαία φούσκα, πολύ μεγαλύτερη από αυτές του 2007 και του 2000 – εύλογα θα έλεγε κανείς, αφού οι κεντρικές τράπεζες έχουν τυπώσει σχεδόν 14 τρις $ μετά το 2008, τα οποία έχουν σχεδόν στο σύνολο τους κατευθυνθεί στα χρηματιστήρια, καθώς επίσης στα ακίνητα. Η Fed έχει βέβαια σταματήσει να τυπώνει, δηλώνοντας πως θα ξεκινήσει την «αναρρόφηση» της υπερβάλλουσας ρευστότητας σύντομα – μη ακολουθούμενη όμως από τις άλλες μεγάλες κεντρικές τράπεζες που συνεχίζουν το «παιχνίδι».

Ο Μαραντόνα στηρίζει Μαδούρο: «Είμαστε Τσαβίστας μέχρι θανάτου»

Tη στήριξή του στον πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, εκφράζει ανοιχτά ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, μέσω facebook.
Όπως γράφει ο θρύλος του παγκοσμίου ποδοσφαίρου:
Είμαστε… Τσαβίστας μέχρι θανάτου. Και όταν ο Μαδούρο διατάζει, ντύνομαι σαν στρατιώτης για μια ελεύθερη Βενεζουέλα για να παλέψω απέναντι στον ιμπεριαλισμό και σε όσους θέλουν να μας πάρουν τις σημαίες, που είναι το πιο ιερό πράγμα που έχουμε.
Ζήτω ο Τσάβες!!!
Ζήτω ο Μαδούρο!!!
Ζήτω η επανάσταση!!!
Ζήτω οι αληθινοί Βενεζουελάνοι, όχι αυτοί που ενδιαφέρονται και αναμειγνύονται με τη δεξιά.
Ντιέγκο και Ρόσιο».

Δευτέρα 7 Αυγούστου 2017

Η δολοφονία του νεαρού Γιωτή από τα πυρά των Εγγλέζων. Ανέβηκε στο βουνό μετά από προδοσία και πέθανε πάνω στη μάχη. Στην τσέπη του φύλαγε ένα κλαδί ελιάς

Στις 22 Οκτωβρίου 1958, μία από τις τελευταίες επιχειρήσεις της ΕΟΚΑ θα στοίχιζαν τη ζωή σε ακόμα έναν νεαρό αγωνιστή της. Ο Γιωτής όπως τον φώναζαν οι φίλοι ή Ονήσιλος όπως ήταν γνωστός στην οργάνωση, πέφτει νεκρός από τα πυρά των βρετανικών αρχών. Στην τσέπη του βρήκαν ένα κλαδί ελιάς. Για την ειρήνη, όπως είχε πει.
Η προδοσία και το αντάρτικο
Ο Παναγιώτης Τουμάζου, καταγόταν από το Κάτω Βαρώσι και ως μαθητής είχε ενταχθεί στον αγώνα της ΕΟΚΑ μοιράζοντας προκηρύξεις ή γράφοντας συνθήματα στους τοίχους.
Τον Δεκέμβριο του ΄55, παίρνει μέρος σε βομβιστική επίθεση εναντίον βρετανικού οχήματος.
Λίγους μήνες μετά με εντολή της Οργάνωσης επιτέθηκε μαζί με ένα συναγωνιστή του εναντίον Τούρκου πράκτορα των Άγγλων.
Οι αρχές ανακαλύπτουν την ταυτοτητά του, μάλλον μετά από προδοσία και για να συνεχίσει τη δράση του, κατέφυγε στα βουνά, όπου γίνεται μέλος της αντάρτικης ομάδας Σολέας.

Από το Τορίνο στον Βύρωνα - και στην αιωνιότητα!

Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου
Δρ. Θεολογίας, εκπαιδευτικός
 
Ένας Ιταλός αντιφασίστας στην ελληνική αντίσταση
Στις 16 Απριλίου 1919 η οικογένεια Μπαραβάλλε στο Τορίνο της Ιταλίας απέκτησε ένα αγοράκι. Του έδωσαν το όνομα Μαρτσέλλο (Μάρκελλος). Προφανώς γλυκά όνειρα θα είχαν για τον γιο τους, ο πατέρας Στέφανος και η μητέρα του, της οποίας δεν έχουμε το όνομα[1].Όμως το παιδί γεννήθηκε σε ξεχωριστούς καιρούς, από εκείνους που απαιτούν, το κλειδί της ελευθερίας να είναι καμωμένο από αίμα. Όταν ο Μαρτσέλλο Μπαραβάλλε γινόταν 3,5 ετών, ο Μουσολίνι (μάλλον: ο φασισμός που από καιρό δυνάμωνε) κατελάμβανε την εξουσία στη Ρώμη.
Το 1940, με την εισβολή της φασιστικής Ιταλίας στην Ελλάδα, ο Μαρτσέλλο ήταν 21 ετών. Δεν ξέρουμε πότε στρατεύθηκε, παρά μόνο ότι κατά την κατοχή υπηρετούσε ως λοχίας στην ιταλική Φρουρά της Ταξιαρχίας Διοίκησης Δυτικού Τομέα, της Στρατιωτικής Αεροπορικής Διοίκησης της Ελλάδας. Στις 8 Αυγούστου 1943 η Ιταλία συνθηκολόγησε με τους συμμάχους, και ο στρατός της διαλύθηκε. Κάποια στελέχη του παραδόθηκαν στους Γερμανούς, άλλοι προσπάθησαν να διαφύγουν, και άλλοι, με αντιφασιστικά και αντιναζιστικά αισθήματα, προσχώρησαν στο ελληνικό αντάρτικο, συχνά μαζί με τον οπλισμό τους [2]. Ο Μπαραβάλλε ήταν ανάμεσα στους τρίτους.

Πάση θυσία Ευρώ !!!!!!

Του Active Citizen Cris

Όταν κάποιοι το 2010 ψέλλιζαν ότι η χώρα πρέπει να πάει σε εθνικό νόμισμα
Οι άνθρωποι του συστήματος απειλούσαν ότι :
Θα υπάρξει υποτίμηση του νομίσματος 60-70 %
Η ανεργία θα εκτοξευτεί πάνω από 30%
Δεν θα υπάρχουν φάρμακα
Δεν θα έχουμε καύσιμα
Ξένοι και ντόπιοι, που έχουν τα ευρώπουλα τους έξω, θα εξαγοράζουν τα πάντα σε τιμές ευκαιρίας ( κοψοχρονιά )
Οι νέοι θα φύγουν από τη χώρα για να μπορέσουν να επιβιώσουν

Οι επιχειρήσεις θα φύγουν από τη χώρα.

Κυριακή 6 Αυγούστου 2017

Κι όμως, τα ράσα κάνουν τον παπά!

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

Τα χρώματα χρησιμοποιούνται τόσο στο μάρκετινγκ προϊόντων όσο και στο πολιτικό μάρκετινγκ για τον επηρεασμό των καταναλωτών και των ψηφοφόρων αντίστοιχα. Το επιστημονικό αυτό πεδίο καλείται ψυχολογία των χρωμάτων και  ο Γκαίτε ήταν ο πρώτος που αναφέρθηκε σε αυτό με την θεωρία του για τα χρώματα σύμφωνα με την οποία το χρώμα επιδρά άμεσα στην ανθρώπινη ψυχή. Θεωρούσε θετικά χρώματα που δημιουργούν χαρούμενη διάθεση και ενέργεια το κίτρινο, το πορτοκαλί την ώχρα και το βαθύ κόκκινο ενώ το μπλε, το ανοικτό και σκούρο μωβ προκαλούσαν μία μελαγχολική διάθεση.
 
Σε γενικές γραμμές, εάν και υπάρχουν κάποιες διαφορές στο πως ο κάθε πολιτισμός αντιλαμβάνεται τα χρώματα, το κόκκινο σχετίζεται με τη δύναμη, την αποφασιστικότητα και το πάθος και είναι το χρώμα που τραβά περισσότερο την προσοχή. Το πορτοκαλί δείχνει δημιουργικότητα, επιτυχία και ενθουσιασμό, το κίτρινο συνδέεται με τη χαρά και τη διάνοια και τραβά και αυτό την προσοχή γι’αυτό και τα ταξί είναι κίτρινα ενώ το πράσινο σχετίζεται με την αρμονία, την ασφάλεια, και την πίστη και θεωρείται ότι έχει ηρεμιστικές ιδιότητες.  Το μωβ συμβολίζει τον πλούτο, την αριστοκρατικότητα, τη σοφία και την ανεξαρτησία, το λευκό την αγνότητα ενώ το μαύρο συμβολίζει τη δύναμη, το φόβο, την εξουσία αλλά και την κομψότητα.

Τῆς πατρίδας μου ἡ σημαία…

Του Δημήτρη Νατσιού
 
Πριν από 5 περίπου χρόνια έγραψα κάτι για τις παρελάσεις και την σημαία. Τώρα που τούτοι οι καντιποτένιοι αλλάζουν το σύστημα επιλογής σημαιοφόρων στο Δημοτικό, προφανώς για να παραδώσουν την σημαία σε μωαμεθανούς και να ρίξουν την χαριστική βολή στο τελευταίο υγιές κίνητρο για μελέτη, κάποτε μιλούσαμε για ευγενή άμιλλα των μαθητών, αποσπώ κάποιες παραγράφους από εκείνο το άρθρο:
Οἱ παρελάσεις τῶν  ἐθνικῶν ἐπετείων τὰ τελευταῖα χρόνια ἔγιναν πεδίο διχογνωμιῶν καὶ ἰδεολογικῆς τριβῆς. Ὡς συνήθως ἡ κρατικοδίκαιη, ἀριστεροφανὴς ἱστοριογραφία -τὸ νεοταξικὸ κηφηναριό- καὶ ἡ λοιπὴ προοδομανὴς συνοδοιπορία, ἀμφισβητεῖ:
Πρῶτον: τὴν ἱστορικότητα τῶν παρελάσεωνΔεύτερον: Τὴν χρησιμότητα τῶν παρελάσεων, τὶς ὁποῖες θεωροῦν μεταξικὸ κατάλοιπο καί, ἑπομένως, εἶναι ἐθνικιστικὴ ἐκδήλωση.
Τρίτον: Τὸ ζήτημα τῆς σημαίας. Πρέπει ἢ ὄχι νὰ τὴν φέρουν καὶ ἀλλοδαποὶ μαθητές;
Ὡς πρὸς τὴν ἱστορικότητα τῶν παρελάσεων. Μία ἐλάχιστη νύξη στὴν «προϊστορία» τοῦ θεσμοῦ. Στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα οἱ παρελάσεις γίνονταν σὲ διάφορες γιορτὲς πρὸς τιμὴν θεοτήτων. Στὰ Παναθήναια, γιὰ παράδειγμα, ἐν ἐπισήμῳ πομπῇ, παρελαύνουσα «ἡ πόλις», συνόδευε τὸ πέπλο καὶ τὸ ἔθετε ἐπὶ τοῦ ξοάνου τῆς θεᾶς Ἀθηνᾶς-«τοῦ ἀρχαίου ἔδους»-στὸν Παρθενώνα. Στὴν πομπὴ ἔπαιρναν μέρος καὶ στρατιωτικοί: ὁπλίτες, ἁρματοδρόμοι καὶ ἱππεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔκαναν ἐπιδεικτικὴ παρέλαση, ὅπως αὐτὸ διαπιστώνεται καὶ ἀπὸ τὴν ἀριστουργηματικὴ ζωφόρο τοῦ Φειδία. Στὸ Βυζάντιο εἴχαμε τοὺς θριάμβους. Θρίαμβος ὀνομαζόταν ἡ μεγαλοπρεπὴς ὑποδοχὴ τῶν νικητῶν αὐτοκρατόρων ἢ στρατηγῶν, κατόπιν περιφανοῦς νίκης. Κατὰ τὸν «θρίαμβο», παρήλαυνε ὁ τροπαιοῦχος στρατός, ἀκολουθούμενος ἀπὸ τοὺς δορυάλωτους, αἰχμαλώτους ἐχθροὺς καὶ τὰ λάφυρα.

Στις ήρεμες θάλασσες των αγορών

Άνθρωποι και σκουπίδια

Του Γιώργου Πλειού

Πριν από πολλά χρόνια εκείνοι που αποτελούσαν αυτό που σήμερα λέμε «εργαζόμενοι» ή «εργατική τάξη», ακόμα κι αν δεν ήταν αγρότες, δούλευαν δέκα ή και δώδεκα ώρες τη μέρα με αντάλλαγμα τα στοιχειώδη μέσα επιβίωσης – τροφή, κατάλυμα, και μερικά ακόμα πράγματα- για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Καμιά φορά, ειδικά σε δύσκολες εποχές (κρίση, πόλεμος κ.ά.), το αντάλλαγμα δεν έφτανε ούτε για τα στοιχειώδη γι’ αυτό δούλευαν από κοντά και οι οικογένειές τους. Τις ίδιες ώρες, χωρίς καμιά διάκριση παρά μόνο στην αμοιβή. Συνήθως ήταν χαμηλότερη για γυναίκες και παιδιά με το επιχείρημα ότι λόγω σωματικής διάπλασης δεν μπορούσαν να είναι τόσο παραγωγικοί όσο οι άνδρες.
 
Ο καιρός πέρασε και οι εποχές άλλαξαν. Το αντάλλαγμα έφτανε για κάτι παραπάνω από τα στοιχειώδη: ένα καλλίτερο σπίτι, καλλίτερα και περισσότερα ρούχα, κάποιες διακοπές, κάποια έστω κοντινά ταξίδια,  καλλίτερη περίθαλψη, περισσότερη πληρωτή διασκέδαση, τα παιδιά πήγαιναν πια στο υποχρεωτικό σχολείο, οι γέροντες μπορούσαν να απολαύσουν λίγα χρόνια ξενοιασιάς έστω και με μια χαμηλή σύνταξη, και κάποια ακόμα πράγματα. 

Σάββατο 5 Αυγούστου 2017

Δεν το λέω, ακόμα!

Του Κώστα Γιαννιώτη
«Να δημιουργηθεί Πανεπιστημιακή Αστυνομία»! 

Μη βιάζεστε να μου πετάξετε πέτρες!
Δεν το λέω εγώ!
Είναι δήλωση –πρόταση- του... «κομμουνιστή» Χρυσόγονου!

Και δεν ακούστηκε τσιμουδιά! Βουβάθηκαν ακόμα και οι λαλίστατοι της «κυβέρνησης» και της «αντιπολίτευσης»!
Μούγκα!

Και δεν κουνήθηκε φύλλο!
Ούτε αυτό... «της συκής» που φορούν μπροστά τους, για να μη φαίνεται η γύμνια τους!

Με αφορμή την απεργία των εργαζομένων στην καθαριότητα, ξαναζωντάνεψε το περιβόητο μεταξικό... συνδικαλιστικό της Ασφάλειας.

Παρασκευή 4 Αυγούστου 2017

Ο πλάγιος φόρος τραπεζικών συναλλαγών

Του Αλέξη Ζακυνθινού
Η προμήθεια που εισπράττουν οι τράπεζες μέσω των POS, μοιάζει πράγματι με μία ακόμη πλάγια και κρυφή φορολόγηση των Ελλήνων – των μικρομεσαίων εταιριών ουσιαστικά, καθώς επίσης των ελευθέρων επαγγελματιών που έχουν επωμισθεί το μεγαλύτερο βάρος της πολιτικής των μνημονίων.

Άποψη

Η είδηση σχετικά με το εξώδικο που απέστειλε ένας ελεύθερος επαγγελματίας της Καλαμάτας στην εφορία της περιοχής του (πηγή: Θάρρος News), μη αποδεχόμενος να εγκαταστήσει μηχάνημα POS στην επιχείρηση του, έχει ασφαλώς ιδιαίτερο ενδιαφέρον ακόμη και αν δεν είναι αληθινή – αφού στηρίζεται στα δικαιώματα του που απορρέουν από το Σύνταγμα, το οποίο ελάχιστοι Πολίτες της χώρας γνωρίζουν. Δυστυχώς παρά το ότι πρόκειται ουσιαστικά για το κοινωνικό συμβόλαιο που έχει συναφθεί μεταξύ αυτών και του κράτους – το οποίο ασφαλώς οφείλει να τηρείται απαρέγκλιτα. Το εξώδικο αυτό αναφέρει τα εξής:

Θεόδωρος Ι. Ζιάκας : Ο σύχγρονος Μηδενισμός


Ο Θεόδωρος Ι. Ζιάκας και ο Νίκος Μαυρίδης συζητούν για τον Μηδενισμό, τα αδιέξοδα και τις εξόδους διαφυγής του σύγχρονου κόσμου. Επίκεντρο της συζήτησης είναι η γενεαλογία του μηδενισμού με γνώμονα την σύγκρουση ανάμεσα στον ατομικισμό και το κοινωνείν.

Θρίαμβος!!!

Ανάρτηση από: http://geromorias.blogspot.gr

...σε αυτή την γαμωχώρα που ζούμε

Του Χριστόφορου Τριαντάφυλλου

Εγώ με τον Διαλεκτικό Υλισμό είμαι τσακωμένος αλλά αυτό που ξέρω και ζω από την αρχή της οικονομικής κρίσης, είναι πως σε αυτή την γαμωχώρα που ζούμε...

1. Εδώ και 7 χρόνια έχουν δολοφονηθεί δεκάδες συνάνθρωποι μας και οι αυτοκτονίες έχουν αυξηθεί κατά 30%

2. Εκατοντάδες χιλιάδες έχουν περιέλθει σε απόγνωση αφού πρώτα χάσανε τις δουλειές τους και τις περιουσίες τους

3. Εργατικά κεκτημένα ισοπεδώθηκαν και η σκλαβοποίηση των εργαζομένων ολοένα και αυξάνει

4. Ο Εθνικός μας πλούτος ξεπουλιέται, χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση.
5. Υπάρχει απεμπόληση της Εθνικής Κυριαρχίας, πράγμα που σημαίνει ΚΑΤΟΧΗ

6. Εξαιτίας τις Κατοχής, όλες οι αποφάσεις για την λειτουργία της χώρας παίρνονται από έξω, χωρίς ο λαός να έχει καμία εξουσία

Ιταλικά Cayenne. Από που προέρχεται η βία της Γένοβα 2001 …

Του Alexik*

Κάποιος ζογκλέρ του λόγου, δεκάδες χρόνια πριν, έγραψε» τον έπαινο της έλλειψης της μνήμης». Έμοιαζαν σχεδόν επαναστατικά λόγια, γιατί κατέγραφαν την διάρρηξη της ιστορικής συνέχειας του εργατικού κινήματος του χίλια οκτακόσια-εννιακόσια και μας καλούσαν να κοιτάξουμε το μέλλον δίχως το εμπόδιο των διανοητικών σχημάτων του παρελθόντος. Έτσι φαίνονταν.
Αντιθέτως ήταν ένας λόγος  αφοπλιστικός, συνεργός, ευνοϊκός προς την εξουσία. Η οποία, αντιθέτως, διατηρεί προσεκτικά “μνήμη” όλου εκείνου που συνέβη στο παρελθόν, ειδικότερα στο μέτωπο του κοινωνικού και πολιτικού αγώνα. Το κάνει με τα αρχεία, με τους πολιτιστικούς θεσμούς όπως και με τους κατασταλτικούς, το κάνει με τις σχολές της αστυνομίας, τα “πανεπιστήμια” για μυστικές υπηρεσίες, με ιεράρχες ικανούς να αντιμετωπίσουν τις εκκολαπτόμενες υποκειμενικότητες που φέρουν ανθεκτική εμπειρία, το κάνει “επιστημονικά” διότι έχει καθαριστεί από κάθε χαρακτηριστικό υποκειμενικό ή ποιοτικό. Με τον έλεγχο κάθε καινούργιας τεχνολογίας που εφαρμόζεται στην καταχώρηση του κάθε μεμονωμένου πολίτη, από την κούνια μέχρι τον τάφο (τα social network βρίσκονται εκεί και γι αυτό).
Αυτό το δοκίμιο του Alexik, που δημοσιεύτηκε τις προηγούμενες ημέρες από την Carmilla, ανακατασκευάζει το νήμα που συνδέει τις κατασταλτικές πρακτικές που προέκυψαν σχεδόν “ξαφνικά” – δυσανάλογες και σκανδαλώδεις-κατάφωρες σε σχέση με το ποσοστό  “επαναστατικότητας” του κινήματος No Global – κατά την διάρκεια της Γένοβα Genova 2001. Πάγιες πρακτικές που συστάθηκαν από την μοναρχία της Σαβοΐας , αναπτύχθηκαν σε φασιστικό έλεγχο από την φασιστικήOvra, κληρονομήθηκαν δίχως εκκαθαρίσεις – ούτε καν “πολιτιστικές” – από την Δημοκρατία που γεννήθηκε από την Αντίσταση και εφαρμόζονται σήμερα, ακριβώς, από τις απεριόριστες δυνατότητες που παρέχει η τεχνολογία της πληροφορικής, social network και big data. Όλα εργαλεία “τεχνικά-επιστημονικά” των οποίων η κοινωνική λειτουργία δεν είναι από μόνη της θετική ή αρνητική, αλλά “εξαρτάται” – μαρξιανικά – από την χρήση τους. Δηλαδή από τον τύπο του υποκειμένου το οποίο τα χρησιμοποιεί και από τον τύπο των στόχων που θέλει να πραγματοποιήσει.

Η αναπαράσταση του Alexik είναι παραδειγματική για εκείνο που συμβαίνει όταν ένα  “κίνημα που γεννιέται” – δίχως δομές, ιεραρχίες, μνήμη, ανεξάρτητους θεσμούς, όραμα, στρατηγική, τακτική – πηγαίνει να αντιμετωπίσει μιαν εξουσία που κατέχει όλο εκείνο που λείπει στον αντίπαλο. “Έφθασαν στη Genova τον ιούλιο του 2001 νομίζοντας πως έφτανε η δύναμη των αριθμών για να αντιπαρατεθεί σε εκείνη των δυνατών, ή ότι για ακόμη μια φορά επρόκειτο για την προσομοίωση μιας σύγκρουσης.
Οι περισσότεροι ήταν επιλήσμονες ή δεν είχαν συνειδητοποιήσει εκείνο που είχε αντιμετωπίσει, γύρω στα 20 χρόνια νωρίτερα, η τελευταία γενιά που είχε προσπαθήσει σοβαρά να ανατρέψει τους κανόνες τους παιχνιδιού
”.

«Άριστα»

Του Simple Man 

Εξετάσεις να δίνεις από την ώρα που γεννιέσαι. Ο σκοπός είναι να είσαι άριστος, σε όλα. Ποτέ η βαθμολογία σου να μην είναι κάτω του τέλειου. Να κοκορευόμαστε όλοι για το σπλάχνο που φτιάξαμε σε μία νύχτα ηδονής. Να μην πάει χαμένη η ηδονή αλλά ούτε και η νύχτα. Να βγαίνεις στο δρόμο με τα εύσημα ενός συστήματος που οι πατεράδες σου το μίσησαν, αν και άριστοι κι αυτοί. 
Έτσι πάει η δικιά μας ιστορία. Να αγωνίζεσαι σε ένα στάδιο που θέλεις να το εξαφανίσεις, να βάζεις το παιδί σου να αγωνίζεται σε ένα πεδίο μάχης που εσύ πρώτος αναθεμάτισες όταν πέρασες από εκεί. 
Σε όλα άριστος. Έτσι μπράβο. Να αποδεικνύεις ότι το φαΐ που τρως, το κρεβάτι που κοιμάσαι και η μπάλα που παίζεις, σου αξίζουν. Τι νομίζεις; Ένα αλισβερίσι είναι η ζωή, για να έχεις πρέπει να δίνεις. Και εφόσον δεν μπορείς να το ανταποδώσεις με χρήμα κάντο αριστεύοντας. Κάνε με περήφανο και το δωράκι θα σου το έχω έτοιμο χρονιάρες μέρες. 

4η Αυγούστου 1936: ο φασισμός χτυπάει την πόρτα της Ελλάδας!

4η Αυγούστου 1936: ο φασισμός χτυπάει την πόρτα της Ελλάδας!
OXI στους νοσταλγούς του Μεταξά!

Για ν’ αλλάξεις τα πανεπιστήμια πρέπει ν’ αλλάξεις πρώτα τα σπίτια

Του Γιώργου Παπαδόπουλου-Τετράδη

Δεν πα' να γίνουν εκατό νόμοι πλαίσιο για τα Πανεπιστήμια. Εκείνο που λείπει από τους Έλληνες δεν είναι η τριτοβάθμια, η πανεπιστημιακή Παιδεία. Είναι η Παιδεία γενικότερα.
Τι να την κάνει την τριτοβάθμια Παιδεία μια κοινωνία που μεγαλώνει τα παιδιά της από τα γεννοφάσκια τους με τη γενική εντολή να κοιτάνε τον εαυτό τους και ν' αφήσουν τους άλλους να πα' να κουρεύονται;
Και τι να την κάνει την τριτοβάθμια εκπαίδευση μια κοινωνία που αντιμετωπίζει στην καθημερινή ζωή με βιαιότητα τους λίγους, που έχουν κοινωνική συνείδηση, ευγένεια και ευαισθησίες για το διπλανό τους;
Τι να τη κάνει την τριτοβάθμια εκπαίδευση μια κοινωνία που είναι αμόρφωτη μουσικά, λογοτεχνικά, πολιτιστικά, βυθισμένη σε μια γενική υποκουλτούρα που εξυπηρετεί και εξυμνεί τα πιο πρωτόγονα ένστικτα, για τα οποία περηφανεύεται κιόλας;

Εξαθλίωση και το κόστος (αναπαραγωγής) της

Του Δημήτρη Μηλάκα

Η νεοφιλελεύθερη άποψη περί της αυτόματης, κατά τον «βέλτιστο» τρόπο, ρύθμισης της αγοράς κρύβει έντεχνα τη χυδαία ουσία της, η οποία μπορεί να συνοψιστεί με απλά λόγια ως εξής: οι «βέλτιστες» και κάθε άλλο παρά «αυτόματες» ρυθμίσεις - αφού μεθοδικά θεσμοθετούνται - αφορούν τους ελάχιστους «εκλεκτούς». Οι υπόλοιποι είναι... ελεύθεροι να κόψουν τον λαιμό τους, με όποιον τρόπο το επιθυμούν.
Το απτό περίγραμμα αυτής της χυδαιότητας αποτυπώνεται πια ξεκάθαρο στο ελληνικό εργασιακό περιβάλλον, που μοιάζει με πειραματικό εργαστήρι των νεοφιλελεύθερων (εγχώριων και ξένων) Φρανκενστάιν. Το πείραμα που βρίσκεται σε εξέλιξη ήδη δίνει τα πρώτα του αποτελέσματα για το νέο είδος ανθρώπου - εργαζομένου, ηλικίας από 18 έως 40 ετών, ο οποίος καλείται όχι μόνο να επιβιώσει αλλά και να αναπαραχθεί με 250 έως 700 ευρώ τον μήνα. Τα εν λόγω στοιχεία θα πρέπει να σημειωθεί ότι προκύπτουν από την επεξεργασία των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων του ΙΚΑ. Από αυτήν την επεξεργασία θα πρέπει να σημειώσουμε ότι προκύπτουν επίσης και κάποια ακόμη ζοφερά (για τους εργαζομένους) στοιχεία, όπως - για παράδειγμα - τα ποσοστά της υποδηλωμένης εργασίας και της μερικής απασχόλησης. Επίσης, δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε και αυτά που δεν καταγράφονται στα στατιστικά αλλά περιγράφουν απόλυτα την εργασιακή ζούγκλα: απλήρωτη εργασία, μη έγκαιρη (κανόνας) καταβολή δεδουλευμένων και πάει λέγοντας.

Πέμπτη 3 Αυγούστου 2017

Μπόνους ντροπής

 
Μέσα στα 113 προαπαιτούμενα της τρίτης αξιολόγησης, εκτός από μειώσεις στις συντάξεις, αυξήσεις στη φορολογία για τους μισθωτούς και μείωση για τις μεγάλες επιχειρήσεις, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, η κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων, έρχεται και η αλλαγή που επιχειρείται από το 2014 όσον αφορά στην προκήρυξη απεργίας από τα πρωτοβάθμια σωματεία. Στις προωθούμενες αλλαγές περιλαμβάνεται και η αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου, ώστε να απαιτείται το 50% + 1 του συνόλου των μελών του σωματείου για την προκήρυξη μιας απεργίας – πάγιο αίτημα και της ΝΔ του Κούλη. Επίσης προωθείται η χαλάρωση της προστασίας των συνδικαλιστών. Μέτρα που συζητούνται εδώ και τρία χρόνια, μπήκαν τους προηγούμενους μήνες ως προσθήκες στη δεύτερη αξιολόγηση και πλέον προωθούνται κανονικά εν όψει της τρίτης αξιολόγησης.

Η καλύτερη στιγμή για να ξεπουλήσεις είναι να αγοράζεις όταν το άιμα τρέχει στους δρόμους...

Του Σταύρου Κατσούλη


 Υπάρχει ένα γνωστό ρητό που κυκλοφορεί στην Wall Street που λέει ότι η καλύτερη στιγμή ν' αγοράσεις [ σσ. από τις «αγορές»], είναι όταν «τρέχει το αίμα στους δρόμους». Το ρητό λέγεται ότι το πρωτοεξέφρασε ένας γνωστός στον χρηματοπιστωτικό χώρο, ονόματι Bernard Baruch αλλά και στον λίγο πιο γνωστό John D. Rockefeller, Sr. Παρ όλα αυτά, οι περισσότεροι το αποδίδουν στον πασίγνωστο βαρώνο Rothschild.

Άσχετα με το ποιος εξέφρασε το ρητό, αν κανείς το ψάξει κανείς, θα διαπιστώσει ότι πράγματι, εάν δεν έχεις ούτε ιερό ούτε όσιο, η πιο προσοδοφόρα στιγμή να κερδοσκοπήσεις είναι όταν ο κοσμάκης ψυχορραγεί.

Κι έτσι λοιπόν, το ολοκληρωτικό σύστημα της ΕΕ και λοιπών ψυχοπαθών δολοφόνων, είπε να αγοράσει κατιτίς και πάλι από την ψωροκώσταινα πατρίδα. Κι αυτή την φορά, broker και εκτελεστής της άκρως κατάπτυστης αυτής δοσοληψίας, είναι η κυβέρνηση της ελπίδας ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ η οποία βάφτισε το περαιτέρω ξεζούμισμα της οικονομίας μας, ως - άκουσον-άκουσον – «έξοδο στις αγορές»...

Αποδείξεις


Άναυδοι έμειναν οι εφοριακοί όταν διάβασαν το εξώδικο Καλαματιανού επιχειρηματία που αρνείται να βάλει POS

Άναυδοι έμειναν χθες οι υπάλληλοι της εφορίας στην Καλαμάτα, όταν ένας ελεύθερος επαγγελματίας της περιοχής τούς παρέδωσε με κάθε επισημότητα «Εξώδικη δήλωση πρόσκληση συμμορφώσεως» για τους λόγους που δεν αποδέχεται να εγκαταστήσει στην επιχείρησή του ΡΟS.

Εξηγεί τους λόγους και τα άρθρα του Συντάγματος με τα οποία θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να αρνηθεί, ενώ κάνει μια μικρή υποχώρηση να δεχτεί την εγκατάσταση του μηχανήματος, αν και η τράπεζα δεχτεί να του δίνει το… αντίστοιχο ποσοστό του τζίρου της.

Το εξώδικο πρωτοκολλήθηκε και παρελήφθη κανονικά από την Οικονομική Υπηρεσία της Καλαμάτας.

Εξώδικη δήλωση

Η εξώδικη δήλωση του ελεύθερου επαγγελματία που κατατέθηκε στην εφορία, σύμφωνα με το tharrosnews.gr έχει ως εξής:

«Με την παρούσα δήλωση σας κάνω γνωστό ότι στην επιχείρησή μου δεν πρόκειται να τοποθετήσω μηχάνημα ΡΟS για τους κάτωθι λόγους:

Η «Νέα Δεξιά» και ο «Πόλεμος των λέξεων»!

«Η ιδεολογική μάχη» για τη γλώσσα, την ιστορία των εθνών και τη θρησκεία θα γίνεται όλο και πιο σκληρή.
 
Του Βασίλη Στοϊλόπουλου από την Ρήξη φ. 135

Η γλώσσα και ιδιαίτερα οι εύστοχες λέξεις ανέκαθεν «καθοδηγούσαν και επηρέαζαν τα ανθρώπινα συναισθήματα» και εκείνος που όριζε τις έννοιες καθόριζε και το πολιτικό γίγνεσθαι. Συχνά μάλιστα η «αιχμηρή» γλώσσα, ως κεφαλαιώδης «κοινωνική συνθήκη», προκαλούσε δυσαρέσκεια, εμπάθεια, προκαταλήψεις ακόμη και «ανορθολογικές» αντιδράσεις. Αυτό το φαινόμενο γίνεται ιδιαίτερα έντονο όταν πρόκειται για λέξεις που εκφράζουν βασικά στοιχεία πολιτικής ιδεολογίας, απώτερος στόχος της οποίας είναι να καταστεί η ίδια κεντρικό θέμα του δημόσιου διαλόγου ή να προκληθεί η περιθωριοποίηση και απαξίωση του «πολιτικού αντιπάλου» και εν κατακλείδι να επιβληθεί πολιτική κυριαρχία.

Πορεία Μνήμης Ισαάκ- Σολωμού

Πορεία Μνήμης Ισαάκ- Σολωμού. Διήμερο Οδοιπορικό κατά μήκος της Νεκρής Ζώνης. Παρασκευή 4 και Σάββατο 5 Αυγούστου 2017

Η «Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού» δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με κόμματα, κομματικές νεολαίες, φοιτητικές οργανώσεις, ποδοσφαιρικές ομάδες, συνδέσμους φιλάθλων ή οποιεσδήποτε άλλες οργανώσεις και δεν συνεργάστηκε με κάποια άλλη οντότητα ή πρωτοβουλία για τη διοργάνωση των εκδηλώσεων της. Στις εκδηλώσεις μας είναι όλοι ευπρόσδεκτοι αρκεί να τηρηθούν οι οδηγίες που προαναφέραμε έτσι ώστε να επιτευχθεί ο στόχος των εκδηλώσεων. Σε καμία περίπτωση δε θα δεχτούμε ενέργειες που είναι δυνατόν να σπιλώσουν τη μνήμη των Ισαάκ και Σολωμού.


Όσοι συμμετέχουν στην πορεία των μοτοσικλετιστών θα πρέπει υποχρεωτικά να φορούν προστατευτικό κράνος και τη φανέλα που θα διανέμεται στους χώρους συγκεντρώσεως. Απαγορεύονται φανέλες οργανώσεων, ποδοσφαιρικών ομάδων, στρατιωτικών σωμάτων, κλπ. Με τον τρόπο αυτό αποδεικνύουμε ότι δεν κάνουμε οποιεσδήποτε διακρίσεις. Εξάλλου, κομματικές, οπαδικές ή άλλες διακρίσεις δεν έχουν καμία θέση στην προσφορά τιμής για τη μνήμη των ηρώων μας και στον αγώνα για αποκατάσταση των δικαιωμάτων μας. Επίσης, κατά την παρουσία μας στο κοιμητήριο Παραλιμνίου και στην εκδήλωση που θα διοργανώσουμε δε θα ακουστούν οποιαδήποτε συνθήματα.

Όμηροι των Αγορών οι κοινωνίες

Του Γιώργου Κοντογιώργη

Πολλοί θεωρούν πως η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση ορίζει ένα άλλο σύστημα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ιδιοποίηση του συστήματος, που είναι εξ αντικειμένου εγκατεστημένο μέσα στα κράτη. Ιδιοποίηση από τον οικονομικό παράγοντα, ο οποίος με το όνομα «αγορές», αυτονομήθηκε από το κράτος και φιλοδοξεί να παίξει ένα διακρατικό ρόλο.

Οι νέοι οικονομικοί ηγεμόνες έχουν θέσει σε ομηρία τις πολιτικές ηγεσίες των κρατών και έχουν εκβάλει από το σκοπό της πολιτικής το συμφέρον των κοινωνιών. Αυτό συμβαίνει όχι γιατί οι «αγορές» είναι πρωτογενώς παντοδύναμες, αλλά επειδή οι κοινωνίες παραμένουν εγκιβωτισμένες σε αξίες, σε θεσμούς και σε πολιτικές συμπεριφορές του 18ου αιώνα.
Με άλλα λόγια, η μεν οικονομία έχει ήδη μεταβεί στο μέλλον, ενώ οι κοινωνίες παραμένουν δέσμιες σε ένα παρελθόν που παρήλθε ανεπιστρεπτί. Έτσι ανατράπηκαν οι συσχετισμοί υπέρ των «αγορών». Οι κοινωνίες αργοπορούν να αντλήσουν τα αναγκαία συμπεράσματα για το πώς θα ανακτήσουν μια σχετική πολιτική επιρροή.
Όσο συμβαίνει αυτό, η μόνη αντιστασιακή παράμετρος που απομένει για να σφυρηλατήσει μια εναντίωση στην άλωση της πολιτικής τάξης από τις «αγορές» και να αναγκάσει την επαναφορά των πολιτικών του κράτους στο συμφέρον της κοινωνικής συλλογικότητας, είναι η πολιτισμική συνοχή της κοινωνίας των πολιτών που αντλεί δυνάμεις από την εθνική της συλλογικότητα.

Ο μύθος της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής (Χορεύοντας με τους μύθους Νο 2)

Του Γεράσιμου Δεληβοριά

Στο όχι και πολύ μακρινό παρελθόν είχαμε τις λεγόμενες «τζουμακίες». Οπωσδήποτε, ο Στέφανος Τζουμάκας δεν ήταν ο μοναδικός έλληνας πολιτικός που όταν άνοιγε το στόμα του προκαλούσε άφθονο γέλιο σε όλους τους πικραμένους έλληνες.
 Με τις φωτεινές εξαιρέσεις ανθρώπων που έσκυψαν πάνω στο αντικείμενο του έργου τους, όπως οι Μανώλης Δρεττάκης, Αντώνης Τρίτσης και μερικοί ακόμη που μάλλον δεν ξεπερνούν τον αριθμό των δακτύλων του ενός χεριού , όλοι οι υπόλοιποι, από το 1974 τουλάχιστον, που αρχίζει η «ευρωπαϊκή» ιστορία της χώρας μας και  μέχρι  σήμερα, χαρακτηρίστηκαν και συνεχίζουν να χαρακτηρίζονται από την προχειρότητα, τον ερασιτεχνισμό, την ανεμελιά που φτάνει στα όρια της περιφρόνησης του αντικειμένου της δουλειάς τους και όλα αυτά διανθισμένα μ’ έναν απέραντο εγωισμό και μεγαλομανία.
 Πρόσφατα, δύο χρόνια πριν, αποκτήσαμε και τις «βαρουφακίες», για να γελάμε ή να κλαίμε. Η δεύτερη φορολογική βαρουφακία, η ιδέα της κλήρωσης των αποδείξεων (η οποία πρόσφατα έγινε και νόμος του κράτους), στην πραγματικότητα δεν ανήκε στον Βαρουφάκη. Ήταν μια ιδέα των τεχνοκρατών του ΥΠΟΙΚ και είχε  κατατεθεί εδώ και αρκετά χρόνια στους αρμόδιους υπουργούς.

Εξαθλίωση

Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr

Τετάρτη 2 Αυγούστου 2017

Eθνομηδενιστές στο τιμόνι της Παιδείας

Της Νεφέλης Λυγερού

Μπορεί ο σημερινός υπουργός Παιδείας Κώστας Γιαβρόγλου ιδεολογικά να κινείται στη γραμμή του προκατόχου του Νίκου Φίλη, αλλά κατά γενική ομολογία είναι πιο ευέλικτος από αυτόν. Αποφεύγει τις μετωπικές συγκρούσεις, κάνοντας συχνά υποχωρήσεις, ενώ ο πληθωρικός Φίλης σχεδόν τρεφόταν πολιτικά απλό τη σύγκρουση.

Πρόσφατο δείγμα της τακτικής Γαβρόγλου είναι ότι άδειασε τον επικεφαλής του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής Μάκη Κουζέλη στο ζήτημα των εξετάσεων. Στις αρχές του χρόνου θύελλα αντιδράσεων είχε προκαλέσει η πρωτοβουλία για καθιέρωση εβδομάδας για τις «έμφυλες ταυτότητες». Τότε είχε γίνει και η καταγγελία ότι η Αντιγόνη του Σοφοκλή πάει προς απόσυρση.
Μετά από τον σάλο που είχε ξεσπάσει το υπουργείο είχε προχωρήσει σε διάψευση. Εκλέχθηκα κάνει λόγο για «ανυπόστατες φήμες, που σπεύδουν να δημιουργήσουν εσφαλμένες εντυπώσεις», ξεκαθαρίζοντας ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση παύσης της διδασκαλίας της Αντιγόνης.
Είναι αληθές ότι το υπουργείο δεν είχε προχωρήσει σε καμία σχετική ανακοίνωση, ούτε είχε εκδώσει σχετική εγκύκλιο. Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ), όμως, έχει καταθέσει επίσημη πρόταση για τη νέα δομή του Λυκείου. Σύμφωνα με αυτή, τα Αρχαία Ελληνικά της Β’ Λυκείου, στο πλαίσιο των οποίων διδάσκεται και η Αντιγόνη, μετατρέπεται από υποχρεωτικό σε μάθημα επιλογής. Θα αφορούσε δηλαδή μόνο εκείνους που θα επέλεγαν τον προσανατολισμό των θεωρητικών σπουδών.

Δίνουν 750.000 ευρώ για την αποτροπή… ριζοσπαστικοποίησης των νέων

Έως και 750.000 ευρώ σε περίπου 15 προγράμματα που θα χρησιμοποιούν τον αθλητισμό σαν μέσο «πρόληψης της ριζοσπαστικοποίησης» των νέων, θα προσφέρει το υπουργείο εσωτερικών, στο πλαίσιο πιλοτικού προγράμματος που έχει εγκρίνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο οποίο καλείται να συμβάλλει και η αντιτρομοκρατική υπηρεσία.
Η πρόσκληση υποβολής προτάσεων έχει δημοσιοποιηθεί στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εσωτερικών, όπου διαβάζουμε ότι «ο αθλητισµός µπορεί να συµβάλλει στην αντιµετώπιση της πρόκλησης που συνιστά η καταπολέµηση της ριζοσπαστικοποίησης (sic), καθώς επίσης και στην προώθηση ευρωπαϊκών αξιών όπως η ανεκτικότητα, η ένταξη και ο διαπολιτισµικός διάλογος».

Η απαραίτητη ανασυγκρότηση της Διεθνούς των εργαζομένων και των λαών

Ο Σαμίρ Αμίν, οικονομολόγος και διανοούμενος διεθνούς εμβέλειας, και ειλικρινής φίλος του ελληνικού λαού, γεννήθηκε το 1931 στην Αίγυπτο και σήμερα ζει μεταξύ Γαλλίας και Σενεγάλης – όπου διευθύνει το «Φόρουμ του Τρίτου Κόσμου». Έχει γράψει πάνω από 30 βιβλία, που μεταφράστηκαν σε δεκάδες γλώσσες. Πρόπερσι είχε πάρει μέρος στο Resistance Festival, και στον Δρόμο έχουν δημοσιευθεί αποκλειστικές συνεντεύξεις του καθώς και πολλά κείμενα και άρθρα του. Στο παρόν κείμενο ο Σαμίρ Αμίν πραγματεύεται, σε πέντε ενότητες, τη φύση του σύγχρονου ύστερου καπιταλισμού, τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της παγκοσμιοποίησης, τις αδυναμίες του λαϊκού στρατοπέδου, την ισχύ και ταυτόχρονα την ευθραυστότητα του συστήματος, και τις πιθανές εναλλακτικές προοπτικές. Και καταλήγει σε μια συγκεκριμένη καταρχήν πρόταση, που απευθύνεται σε όσους «είναι πεπεισμένοι για τον απεχθή και δίχως μέλλον χαρακτήρα του υφιστάμενου παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού καπιταλιστικού συστήματος»…

Ζούμε το «φθινόπωρο του καπιταλισμού», δίχως όμως μια «άνοιξη των λαών»
Του Σαμίρ Αμίν*
 
1. Απόλυτα κλειστό και ολοκληρωτικό σύστημα
Το επί τριάντα χρόνια υφιστάμενο σύστημα χαρακτηρίζεται από την ακραία συγκέντρωση της εξουσίας σε όλες της τις διαστάσεις – τοπικές και διεθνείς, οικονομικές, στρατιωτικές και πολιτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές. Μερικές χιλιάδες μεγάλες εταιρείες και μερικές εκατοντάδες χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, συνεργαζόμενα στο πλαίσιο συμμαχιών που έχουν καταστεί καρτέλ, υποβίβασαν τα εθνικά και παγκοσμιοποιημένα παραγωγικά συστήματα σε καθεστώς υπεργολάβου. Με τον τρόπο αυτό οι οικονομικές ολιγαρχίες μονοπωλούν ένα αυξανόμενο μερίδιο του προϊόντος της εργασίας και μιας επιχειρηματικότητας που μετατρέπεται σε πρόσοδο προς δικό τους αποκλειστικό όφελος.

Αυτοί πότε θα λογοδοτήσουν;


Ανάρτηση από: https://jodi.graphics

Το δράμα της Ευρωζώνης

Του Βασίλη Βιλιάρδου
Εάν θεωρεί κανείς ότι, η αρχιτεκτονική του ευρώ ήταν λανθασμένη και τυχαία, θα πρέπει να είναι κάτι παραπάνω από αφελής ή/και ανόητος – ενώ η πρωσική κυβέρνηση είναι εύλογο να έχει εκμεταλλευθεί τα ελαττώματα του κοινού νομίσματος, αφού η ίδια τα προγραμμάτισε.
«Το κεντρικό πρόβλημα του ευρώ, το «προπατορικό αμάρτημα» όπως αποκαλείται, είναι το ότι αφαιρεί από τις χώρες που το υιοθετούν τη δυνατότητα να ασκούν τη δική τους νομισματική πολιτική, χωρίς να τους παρέχει κάποιο «υποκατάστατο» σε ευρωπαϊκό επίπεδο – έναν μηχανισμό δηλαδή, ο οποίος να μεταφέρει χρήματα μεταξύ των περιοχών που δεν αποτελούν ανεξάρτητα κράτη, αφού δεν μπορούν πλέον να υποτιμήσουν τα νομίσματα τους.
Η απώλεια της νομισματικής πολιτικής χωρίς την ύπαρξη κάποιου υποκατάστατου σημαίνει ότι, η οποιαδήποτε οικονομική κρίση ξεσπάει, η οποία εμφανίζεται νομοτελειακά, δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί – με αποτέλεσμα να είναι υποχρεωμένο το ή τα μέλη που «προσβάλλονται» να αποχωρούν, οπότε να διαλύεται η ένωση» (πηγή).

Ανάλυση

Είναι ασφαλώς πολύ αφελές το να πιστεύει κανείς σήμερα, μετά από όλα όσα έχουν μεσολαβήσει ότι, το ευρώ ήταν το αποτέλεσμα ενός λανθασμένου σχεδιασμού, στον οποίο συμμετείχε η Γερμανία – μία χώρα που προγραμματίζει μεθοδικά τα επόμενα εκατό χρόνια, έχει αυξήσει σε μεγάλο βαθμό την ισχύ της μετά την υιοθέτηση του ευρώ, ενώ κερδίζει τεράστια ποσά από την κρίση χρέους που η ίδια προκάλεσε με την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα (άρθρο).

Όπως είπε κι ο Αλέξης

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Να επανέλθουμε στο Κυπριακό

Του Λευτέρη Ριζά

Έχουμε πολύ καιρό να ασχοληθούμε με το Κυπριακό. Όχι γιατί το ξεχάσαμε ή πιστέψαμε πώς όλα θα πάνε καλά. Αντίθετα δεν πιστεύαμε την αισιοδοξία που έντεχνα καλλιεργούσαν για την κατάληξη των διαπραγματεύσεων στο Crans-Montana. Και που παρά την αποτυχία του, λόγω της στάσης της τουρκικής κυβέρνησης από την μια και του επιτυχημένου ελιγμού του Έλληνα ΥΠΕΞ, κ. Ν. Κοτζιά, δεν είναι λίγοι που προσβλέπουν και εύχονται για την συνέχιση των συνομιλιών και την εξεύρεση μιας «δίκαιης και βιώσιμης λύσης» του.

       Κατά την ταπεινή μου γνώμη αυτές οι διαπραγματεύσεις ή συνομιλίες για μια «δίκαιη και βιώσιμη λύση» του Κυπριακού ήταν και εξακολουθούν να είναι μια μεγάλη απάτη. Συνειδητή ή όχι δεν το συζητάμε τώρα.
 
       Σε ένα τόσο καθαρό «πρόβλημα», όπως το Κυπριακό δύο λύσεις υπάρχουν (γι αυτό ακριβώς είναι και πρόβλημα: δεν έχει μία λύση): ή δεν αποδέχεσαι την εισβολή και τα αποτελέσματα της και πάνω σε αυτή την απόφαση του χαράζεις την στρατηγική και πολιτική σου ή προσπαθείς να βρεις τρόπους, να επινοήσεις σχέδια και «λύσεις» που αποδέχονται τα αποτελέσματα της εισβολής/κατοχής, βελτιώνοντας τα κάπως.

Τα είπε ΟΛΑ ο Ντιεγκίτο!

"Η Βενεζουέλα έχει έναν πρόεδρο Μαδούρο [duro = σκληρό]
Οι ΗΠΑ έχουν έναν σάπιο"

Τρίτη 1 Αυγούστου 2017

"Ανάπτυξη" με μισθούς για τους νέους: 380 ευρώ για 24χρονους – 265 ευρώ για 18αρηδες!

Αποκαρδιωτικά τόσο για τους νέους όσο και για εκείνους που ανήκουν στη γενιά των τριαντάρηδων και σαραντάρηδων είναι τα ευρήματα από την επεξεργασία του «μισθολογίου» στον ιδιωτικό τομέα.
Οπως προκύπτει από την αναλυτική επεξεργασία των στοιχείων που συγκεντρώνονται μέσω των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων που υποβάλλονται στον ΕΦΚΑ, για να έχει πιθανότητες εξασφάλισης ενός τετραψήφιου καθαρού μισθού ο εργαζόμενος θα πρέπει να έχει περάσει τα 50.
  Οσον αφορά τους νέους κάτω των 30 ετών τα νούμερα απλώς αποτυπώνουν τη σκληρή πραγματικότητα: ο νέος ηλικίας 24 ετών αμείβεται σήμερα στην Ελλάδα με 380 ευρώ τον μήνα κατά μέσο όρο, ενώ ο ηλικίας 18 ετών –αν βρει δουλειά– θα πρέπει να συμβιβαστεί με 265 ευρώ καθαρά κατά μέσο όρο.
Το 2016 έφερε νέα επιδείνωση στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα, ενώ το σκηνικό αναμένεται να επαναληφθεί τόσο φέτος όσο και τα επόμενα χρόνια. Από τη στιγμή που η προτεραιότητα της κυβερνητικής πολιτικής –αλλά και της πολιτικής που επιβάλλουν οι δανειστές– είναι να μειωθεί ο αριθμός των ανέργων, έστω και με μαζική αύξηση των μερικώς απασχολούμενων, οι αμοιβές σε μέσο επίπεδο θα υποχωρούν ολοένα και χαμηλότερα.

Ένας θίασος που θα μείνει αξέχαστος

Του Προκόπη Μπίχτα

Η βλακώδης κίνηση της έκδοσης ομολόγου από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (είναι πιο ακριβές να λέμε του ΣΥΡΙΖΑ, αφού οι ΑΝΕΛ είναι μόνο ο φτωχός συγγενής) δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Είχε γίνει γνωστή η θέληση της Γερμανίας για έξοδο της Ελλάδας στις αγορές των διεθνών όρνεων, αφού κάτι τέτοιο θα την εξυπηρετούσε στον ακήρυχτο πόλεμό της με το ΔΝΤ. Την ώρα που το ΔΝΤ χαρακτηρίζει το ελληνικό χρέος ως εξαιρετικά μη βιώσιμο, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να “αποδείξει” ότι η Ελλάδα μπορεί να χρηματοδοτηθεί με δικά της μέσα και να ισχυριστεί ότι το χρέος είναι βιώσιμο! 

Είναι ανόητο να πιστεύει κάποιος ότι το ΔΝΤ θα πειστεί για κάτι τέτοιο ή ότι η Ελλάδα μπορεί να σταθεί στα πόδια της μέσα στο περιβάλλον της ευρωζώνης, με μειωμένο το ΑΕΠ της κατά 25% τουλάχιστον και με δυσθεόρατο χρέος. Πρόκειται για άλλη μια δουλοπρεπή κίνηση απελπισίας από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εξανεμίζει γι άλλη μια φορά τα αποθεματικά των ταμείων για να ικανοποιήσει τους προστάτες του. 

Φοβάμαι…

Του Σωκράτη Μαντζουράνη
Τα τελευταία χρόνια βλέπω την κοινωνία, τη συλλογική συνείδηση, την ατομική στάση, να αλλάζουν γρήγορα, δραματικά, ριζικά και μόνιμα.
Λες και ξαφνικά ο χρόνος έκανε ένα άλμα και περάσαμε σε μια άλλη ιστορική περίοδο.
Νοιώθω πως ζω σε μιαν άλλη ζωή.
Μια ζωή που δεν έμαθα να τη ζω, αλλά να την αντιμάχομαι.
Και συχνά, νοιώθω μετέωρος και «αλλού».
Λες και ξαφνικά όλα αυτά για το οποία πάλευα, αυτά που «ζούσα», φαντάζουν σαν μια ουτοπία, ένα κατασκεύασμα του μυαλού μου.
Δεν είναι έτσι.
Ό,τι «όνειρο» κι αν ζούσα, αυτό που αντιπάλευα, το ξέρω με σιγουριά, πως ήταν η πραγματικότητα.
Μια σκληρή και απάνθρωπη πραγματικότητα.
Σκλαβιά του νου και του κορμιού.
Ένας καπιταλισμός που αναδιοργανώνεται και ξεσαλώνει.

Μας δουλεύουν...


Ανάρτηση από: http://i-kyr.gr