Η χειρότερη...

Τον Αύγουστο δεν τελειώνει η επιτροπεία, δεν καταργούνται τα μνημόνια

Του Αντώνη Παπαδόπουλου

Εντείνονται οι αντιλαϊκές διεργασίες. Τα τελεσίγραφα των δανειστών διαδέχονται το ένα το άλλο. Απαιτούν απόλυτη ευθυγράμμιση στις ιμπεριαλιστικές υπαγορεύσεις, κλιμακώνοντας τις πιέσεις και τους εκβιασμούς τους απέναντι στον ελληνικό λαό. Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θέτουν τους όρους για την "επόμενη μέρα". Αξιώνουν συνεχή, απαρέγκλιτη τήρηση των συμφωνιών και αυστηρή εφαρμογή όλων των μνημονιακών μέτρων. Υποδεικνύουν επιτακτικά την "αναγκαιότητα" του "εργαλείου ενισχυμένης εποπτείας" και καθορίζουν ασφυκτικά το πλαίσιο της δήθεν μεταμνημονιακής εποχής.

Οι διθυραμβικές διακηρύξεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για το τέλος των μνημονίων και την περίφημη καθαρή έξοδο αποδεικνύονται φενάκη. Η "επιστροφή στην κανονικότητα με την κοινωνία όρθια" αποδεικνύεται δημαγωγία, ψέμα και απάτη. Η επιτροπεία δεν τελειώνει τον Αύγουστο με την ολοκλήρωση του τρίτου Μνημονίου. Η μνημονιακή βαρβαρότητα δεν αμβλύνεται, δεν καταργείται. Αντίθετα, εδραιώνεται και ενισχύεται. Όλα τα μνημονιακά μέτρα λεηλασίας της χώρας και εξαθλίωσης του λαού, κατάργησης των εργατολαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών, όχι μόνο παραμένουν σε ισχύ και μετά τον Αύγουστο, αλλά ισχυροποιούνται με νέους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και εργαλεία.

Και αφού τελείωσαν χθες τα "νταηλίκια" στη Βουλή ... Αναρτήθηκε το κείμενο του επικαιροποιημένου μνημονίου "over many years"

Αναρτήθηκε τα ξημερώματα στην ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το κείμενο του Επικαιροποιημένου (Νέου) Μνημονίου, με ημερομηνία 23 Μαΐου.
– Εφαρμογή των συμφωνημένων μεταρρυθμίσεων για «πολλά χρόνια» (σ.σ. η χαρακτηριστική φράση είναι over many years)
- Σήμερα η συνεδρίαση του Eurogroup, με την Ελλάδα πρώτο θέμα στην ατζέντα της συνεδρίασης - Φιλόδοξη συμφωνία για τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους ζητά ο Πιέρ Μοσκοβισί
Τα βασικά στοιχεία:

Η κυβέρνηση υπογράφει μέσα από το επικαιροποιημένο κείμενο του μνημονίου οτι θα υλοποιήσει  και τα ακόμα 82 προαπαιτούμενα της τέταρτης αξιολόγησης) έως τον Ιούνιο του 2018. Ουσιαστικά δεσμεύεται για αναλυτικές και δεσμευτικές πράξεις, με σαφέστατο χρονοδιάγραμμα για πολύ συγκεκριμένες κινήσεις.

Στις 40 σελίδες του, το προσχέδιο της συμφωνίας για την 4η αξιολόγηση προβλέπει, μεταξύ άλλων:

Ψυχολογικές Τεχνικές Επηρεασμού

Της Φωτεινής Μαστρογιάννη

O Βανς Πάκαρντ (Vance Packard) ήταν ένας Αμερικανός δημοσιογράφος ο οποίος άσκησε κριτική στον καταναλωτισμό. Στο βιβλίο του «The hidden persuaders» (θα το αποδίδαμε στα ελληνικά ως οι «κρυμμένοι επηρεαστές») που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1957 ερευνά τις ψυχολογικές τεχνικές που χρησιμοποιούν οι διαφημιστές για να επηρεάσουν τον καταναλωτή αλλά και οι πολιτικοί για να επηρεάσουν τον πολίτη. Οι τεχνικές αυτές βασίζονται στις ψυχολογικές ανάγκες των καταναλωτών/πολιτών. Το βιβλίο αυτό του Πάκαρντ, κατά την άποψή μου, απετέλεσε και τη βάση για το Νευρομάρκετινγκ που δημιουργήθηκε πολλά χρόνια αργότερα.

Μία τεχνική είναι η πώληση συναισθηματικής ασφάλειας. Διαπιστώθηκε ότι ο λόγος της αύξησης πώλησης ψυγείων μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν γιατί οι οικογένειες είχαν άγχος όχι μόνο για τα τρόφιμα αλλά και για τη ζωή τους. Το ψυγείο αντιπροσώπευε την ασφάλεια, ήταν η διαβεβαίωση ότι πάντα θα υπάρχει τροφή. Οι άνθρωποι που αισθάνονται ανασφαλείς θέλουν να έχουν περισσότερα τρόφιμα από αυτά που χρειάζονται. Δεν είναι τυχαίο ότι και στην Ελλάδα, τις προηγούμενες δεκαετίες, η αγορά τροφίμων γίνονταν με μαζικό τρόπο, αγοράζαμε π.χ. δύο κιλά ντομάτες που πολλές φορές τις πετούσαμε. Η φτώχεια και η πείνα που πέρασε η Ελλάδα φαίνεται ότι άφησε πολλές δυσάρεστες μνήμες αλλά και αγοραστικές συμπεριφορές αυτού του τύπου. 

Όλοι τα ξέρουν αυτά...

Ανάρτηση από: http://tvxs.gr

Εξορίζοντας τα ιδανικά από την πραγματικότητα…

Του Βασίλη Καραποστόλη

«Τι θα σας χρησίμευε να είχατε μερικά ιδεώδη;». Φαντασθείτε να δινόταν ένα τέτοιο θέμα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Ένα μούδιασμα που δεν θα έμοιαζε με κανένα προηγούμενο θα απλωνόταν αρχικά στις αίθουσες. Θα κρατούσε όμως λιγότερο απ’ όσο θα υπέθεταν οι ανήσυχοι κηδεμόνες. Πολύ γρήγορα οι περισσότεροι από τους διαγωνιζόμενους θα έβαζαν σε εφαρμογή το σχέδιο εκτάκτου ανάγκης που έχει πάντοτε στη διάθεσή της η νεολαία, όταν βρίσκει τα σκούρα: κάνει αυτό που νομίζει ότι θα ικανοποιούσε τους κριτές της.

Η μεγάλη πλειονότητα των μαθητών θα έγραφε για το πόσο καλά είναι να υπάρχουν ιδεώδη στον κόσμο και θα στόλιζε τα λόγια της με επίθετα που θα πάσχιζαν να σκαρφαλώσουν στο ύψος του θέματος. Εκεί θα τελείωνε το ζήτημα. Όπως και άλλες φορές η κούφια ρητορική των εξεταστών θα πληρωνόταν με την πονηριά των εξεταζομένων. Ωραία λογάκια, διακοσμητικά, εξευγενισμένα, για να αρέσουν στους μεγάλους, όπως συμβαίνει κι αλλού, για παράδειγμα, στη λεγόμενη Βουλή των Εφήβων, ή συχνά και στους «αγώνες επιχειρηματολογίας» που οργανώνονται σε κάποια σχολεία.

Οι «κομμουνιστές» της «νομιμότητας» και το άθλιο καθεστωτικό τους παιχνίδι

Το δόλιο καθεστωτικό τέχνασμα, στα ζητήματα της ΒΙΑΣ, συνίσταται σε τούτο: Στην ανεξαρτητοποίηση εκδηλώσεων «τυφλής» βίας κάποιων διαδηλωτών από τα προβλήματα των ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ που γεννούν αυτές τις εκρήξεις. 
Φανερή η ΛΟΓΙΚΗ αυτού του ύπουλου καθεστωτικού τεχνάσματος, που διασπά τη διαλεκτική της βίας. Είναι μια λογική που αθωώνει και αποκρύβει την μήτρα της «τυφλής» λαϊκής βίας: 
Την πολυεδρική, άγρια και πρωτογενή βία του καθεστώτος που γεννά την λαϊκή ΑΝΤΙ-βία (αυτοάμυνα) ή τις αποσπασματικές εκδηλώσεις «τυφλών» εκρήξεων βίας… 

Η δολιότητα αυτή, μέσω της οποίας ανεξαρτητοποιείται το ΣΥΜΠΤΩΜΑ (η «τυφλή» λαϊκή βία), δεν εξαφανίζει μόνο τα γενεσιουργά ΑΙΤΙΑ της βίας, τη μήτρα που παράγει τη βία (καθεστώς), αλλά συμβάλλει και στη διόγκωση και δραματοποίηση του συμπτώματος («τυφλή» λαϊκή βία) ανάλογα με τις καθεστωτικές ανάγκες και σκοπιμότητες της στιγμής… 

Δυστυχώς, αυτήν την καθεστωτική λογική, η οποία τεμαχίζει το διαλεκτικό κύκλωμα της ΒΙΑΣ, την έχουν ασπαστεί ενθέρμως και αυτοί που δηλώνουν «αριστεροί» και «κομμουνιστές», πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων τη μαρξιστική διαλεκτική. 

Η παραδοσιακή αριστερά, σχεδόν σε όλες τις κοινοβουλευτικές ποικιλίες της, έχει διαβρωθεί παντελώς από την αστική «νομιμότητα» και αντιμετωπίζει όλες τις κινηματικές εκδηλώσεις με βάση αυτή τη «νομιμότητα»… 

Ο Μπουτάρης, ο Εξεγερμένος Λαός και οι «Φασίστες»

1. Ο Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης, Μπουτάρης, γνωστός για τις πεντακάθαρες συστημικές απόψεις του υπέρ της Υπερεθνικής και της Σιωνιστικής Ελίτ (Υ/Ε), προπηλακίστηκε και τελικά ελαφρώς τις «άρπαξε» από τον κόσμο που ήταν εκεί συγκεντρωμένος για την ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των 350.000 Πόντιων από τους Νεότουρκους. Όμως ο ίδιος άνθρωπος είχε το θράσος να πει παλιότερα «I don’t give a shit» (δηλαδή χέστηκα) για τους Έλληνες και Πόντιους που σφαχτήκανε, προκειμένου να τονίσει ότι ανεξάρτητα από αυτό το γεγονός, ο Κεμάλ Ατατούρκ ήταν ένας σπουδαίος ηγέτης θεμελιωτής της σύγχρονης Τουρκίας. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν που εκπροσωπεί το λαό της Θεσσαλονίκης προσέβαλε βάναυσα τον ίδιο τον λαό και τη Μέρα Μνήμης του Ποντιακού Ελληνισμού. Έτσι, ήταν απόλυτα δικαιολογημένη η λαϊκή αγανάκτηση απέναντι σε αυτό που συμβολίζει ο κάθε Μπουτάρης, η οποία λαϊκή αγανάκτηση όταν το ποτήρι ξεχειλίζει αναπόφευκτα δεν θα να είναι με το «γάντι». Και φυσικά δεν έχει σημασία αν κάποιοι από τους ίδιους τους αυτουργούς δεν είχαν λευκό ποινικό μητρώο, όταν η αποδοκιμασία στον κόσμο που παρακολουθούσε τη σκηνή ήταν φαίνεται γενική. Και ο Γιάννης Αγιάννης δεν είχε λευκό ποινικό μητρώο, εκτός αν μόνο οι καλοβολεμένοι αστοί μπορούν να «επαναστατούν» και να φέρνουν στην εξουσία εγκληματικές κυβερνήσεις: από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ!

Κυβέρνηση «ειδικού σκοπού»

Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου από την Ρήξη φ. 144

Μια από τις βασικές επιπτώσεις της κρίσης και του μνημονίου είναι ότι αποκάλυψε την τεράστια απόσταση ανάμεσα στην ελληνική κοινωνία ως οργανωμένη συλλογικότητα και του πολιτικού προσωπικού, το οποίο κατέλαβε το κράτος, μετατρέποντάς το σε αντικοινωνικό μηχανισμό εξουσίας και υπηρέτη αλλότριων υπερεθενικών συμφερόντων. Από την αρχή του 2010, η αίσθηση αυτή ήταν έντονη στη χώρα και οι κυβερνήσεις που ανέβηκαν στην εξουσία, αξιολογήθηκαν με ποικίλους τρόπους και χαρακτηρισμούς ως «υπηρέτες ξένων αφεντάδων». Έτσι, η ρευστοποίηση της εθνικής και πολιτικής συνείδησης εκφράστηκε με τα, αποστασιοποιημένα από το κοινό καλό, κυβερνητικά κόμματα του μνημονίου.
Αλλά με τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η κατάσταση έφτασε στην κορυφή των μηχανισμών της βιοπολιτικής εξουσίας και υποδούλωσης. Καθώς περιφέρονται στην γκρίζα ζώνη των «ειδικών ομάδων» που χρησιμοποιεί το σύστημα κυριαρχίας. Να μια επίπτωση του διαρκούς μνημονίου. Η «γκριζοποίηση» των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ανάμεσα στο «κακό» και στο «καλό», ανάμεσα στις δυνάμεις κατοχής και τις μάζες που κατευθύνονται στα οικονομικά-κοινωνικά κρεματόρια. Είναι, καθ’ υπερβολήν, η Σοντερκομάντο (ειδική ομάδα) του μνημονίου. Το σύγχρονο φάντασμα της φιγούρας των ανθρώπων από τις ομάδες των Εβραίων που χρησιμοποιούσαν οι ναζήδες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης (Βλ. Πρίμο Λέβι, Αυτοί που βούλιαξαν και αυτοί που σώθηκαν, Άγρα Αθήνα 2000.) Τραγικές, βασανισμένες υπάρξεις, που χρησιμοποίησε η εξουσία για να οδηγούν τους εγκλείστους στους θαλάμους αερίων, να σέρνουν έξω τα πτώματα, να τα πλένουν, να τους βγάζουν τα χρυσά δόντια, να κόβουν τα μαλλιά των γυναικών, να κάνουν διαλογή ρούχων, να μεταφέρουν τα πτώματα στα κρεματόρια και να αδειάζουν τους φούρνους από τις στάχτες.

Ο διεθνής οργανισμός που προκαλεί ατελείωτο γέλιο!

Ανάρτηση από: http://gregordergrieche.blogspot.gr

Μια έκθεση ντοκουμέντο - απάντηση για τη δράση των δοσίλογων και άλλων αστικών μηχανισμών την περίοδο της Κατοχής

Μια εξαιρετικά αποκαλυπτική έκθεση, που βρέθηκε σε φάκελο της Ελληνικής Χωροφυλακής της κατοχικής περιόδου

Από την εισαγωγή, ακόμα, της έκθεσης εκφράζονται οι ανησυχίες για τις μετά την Κατοχή εξελίξεις…

Την ίδια στιγμή ηρωοποιούν τους αστικούς κρατικούς και παρακρατικούς μηχανισμούς που έδρασαν σε συνεργασία με τους ναζί αλλά και σε σύνδεση με την αστική κυβέρνηση του Καΐρου, ενάντια στο ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, το ΚΚΕ, συνολικά ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, μηχανισμούς υπεύθυνους για εγκλήματα ενάντια συνολικά στο λαό.

Ο βίος και η πολιτεία τους είναι λίγο - πολύ γνωστά. Κι όμως, πολλά δεν έχουν ακόμα ειπωθεί, ακόμα περισσότερα δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

Πρόσφατα, έφτασε στον «Ριζοσπάστη» ένας ογκώδης φάκελος, «ξεχασμένος» για δεκαετίες στο σπίτι ενός ανώτατου αστυνομικού υπαλλήλου, ένας φάκελος με καταγραφές από αυτήν ακριβώς τη δεκαετία του '40.

Βενεζουέλα: Ο Μαδούρο κέρδισε τις προεδρικές εκλογές

Ο Νικολάς Μαδούρο επανεξελέγη πρόεδρος της Βενεζουέλας για εξαετή θητεία την Κυριακή, ανακοίνωσε η εκλογική επιτροπή, καθώς συγκέντρωσε ποσοστό που πλησίασε το 70% των ψήφων, με σχεδόν το σύνολο (το 92,6%) των ψηφοδελτίων να έχει πλέον καταμετρηθεί.

Ο σοσιαλιστής πρόεδρος εξασφαλίζει το 67,7% των ψήφων, έναντι 21,2% του σημαντικότερου αντιπάλου του Χένρι Φαλκόν--ο οποίος γνωστοποίησε λίγο νωρίτερα ότι απορρίπτει την εκλογική διαδικασία και απαιτεί την επανάληψη της ψηφοφορίας--ανακοίνωσε η πρόεδρος του Εθνικού Εκλογικού Συμβουλίου (Consejo Nacional Electoral, CNE), η Τιμπισάι Λουσένα, κάνοντας λόγο για μια «τάση που είναι αδύνατον να αναστραφεί».

Ο Μαδούρο συγκέντρωσε 5.823.718 ψήφους και ο Φαλκόν 1.820.552, διευκρίνισε η Λουσένα.

Ζήσε με 400 ευρώ, ρε! τι σου ζητάνε!...

Του Στάθη

Έχουμε δομικό πρόβλημα. Περιμένουμε από το προτεκτοράτο να λειτουργεί ως κράτος. Εν πρώτοις κάτι τέτοιο δεν είναι κακό, καθ’ ότι σημαίνει ότι δεν έχουμε παραιτηθεί ολωσδιόλου από την ιδέα να διαθέτουμε αυτεξούσιο. Κατά δεύτερον όμως, όλο αυτό σημαίνει παραγνώριση της πραγματικότητας, προσχώρηση στο παράλογο και εξάρτηση από την τυχαιότητα. Οι παλαιότεροι όλα αυτά τα συμπύκνωναν σε μία φράση: κλάφτα, Χαράλαμπε.

  Η παραίτηση του Προέδρου του ΣτΕ κ. Νίκου Σακελλαρίου έφερε στην επιφάνεια α) το μείζον πρόβλημα της οικονομικής τυραννίδας που αποκτείνει σταδιακώς αλλά και κτηνωδώς τους θεσμούς, καθώς και β) την υπεροχή των Μνημονίων έναντι του Συντάγματος. Αυτά τα δύο μείζονα προβλήματα περιβάλλονται από ήσσονα θέματα, όπως οι διαρροές, η συγκυρία της παραίτησης, οι τυχόν πολιτικές φιλοδοξίες του κ. Σακελλαρίου, η επιλογή του απ’ τον Τσίπρα το πόποτε, η αντιμνημονιακή αύρα της διαδρομής του και άλλα.

#Gaza #FreeGaza #FreePalestine

Ανάρτηση από: https://georgopalis.com

Η εκτόξευση του δημόσιου χρέους

Των Κώστα Λαπαβίτσα και Γιώργου Διαγουρτά 

Ποσοτικό άλμα
Η σημαντικότερη οικονομική εξέλιξη των τελευταίων μηνών είναι ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας εκτοξεύτηκε. Συγκεκριμένα, το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης από 328,7 δισ. ευρώ στο τέλος του 2017, έφτασε στα 343,7 δισ. στο τέλος του πρώτου τριμήνου του 2018.
Το άλμα του χρέους οφείλεται σε δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η πληρωμή από τον ESM της δόσης των 5,5 δισ. του δανείου του Τρίτου Μνημονίου ως αποτέλεσμα της ολοκλήρωσης της τρίτης αξιολόγησης. Ο δεύτερος είναι η αύξηση του βραχυπρόθεσμου δανεισμού μέσω επαναγοράς έντοκων γραμματίων (repos). Σκοπός της κυβέρνησης είναι να σχηματίσει ταμειακά διαθέσιμα που θα πλησιάζουν τα 20 δισ. (το περιβόητο «μαξιλάρι») ελπίζοντας ότι έτσι θα μπορεί να δανειστεί με χαμηλότερα επιτόκια από τις αγορές, όταν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα τον Αύγουστο του 2018.

Το πεντικιούρ και η πέτρα

Του Γιάννη Παπαθεοδώρου

«Καλό το πεντικιούρ αλλά πιάσε και καμιά πέτρα». Το σύνθημα είναι γραμμένο σε πολλούς τοίχους και βέβαια συνοδεύεται από το γνωστό «άλφα σε κύκλο» για να δηλώσει το «αναρχικό» χιούμορ, που συνδέει την αισθητική «περιποίηση των άκρων» με την προτροπή στη βία. Σύμφωνα με μια έρευνα που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας «μέτρησε και ομαδοποίησε όλα τα περιστατικά βίας», που σημειώθηκαν στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τα τελευταία χρόνια (2011-2017).  Από τα 358 «περιστατικά ανομίας» σε 19 Ιδρύματα της χώρας, τα περισσότερα από αυτά αφορούν επιθέσεις σε καθηγητές και φοιτητές, παράνομες καταλήψεις και εισβολές σε δημόσιους χώρους, διακοπές της εκλογικής διαδικασίας πανεπιστημιακών οργάνων, διακίνηση ναρκωτικών, περιστατικά «μικρομεσαίας» ποινικής παραβατικότητας. Δεν έχει καμία σημασία αν αυτή η βία εμφανίζεται ως αριστερή, αριστερίστικη, αναρχική, αυτονομιστική, εξεγερσιακή κλπ. Στην ουσία της, είναι μια πρακτική βαθύτατα αντικοινωνική και αντιδραστική. Δεν πρόκειται απλώς για την έκφραση μιας θυμικής οργής ούτε για την τελετουργία μιας νεανικής αμφισβήτησης. Αν εξετάσει κανείς τα επιμέρους χαρακτηριστικά της, θα διαπιστώσει πως στον πυρήνα της βρίσκεται η εγωκεντρική εκδίκηση, που χάνει σταδιακά την «αίσθηση των άλλων». Πρόκειται για μια εξατομικευμένη διάρρηξη της κοινωνικότητας, στην οποία κυριαρχεί το ιδεολόγημα μιας εγωκεντρικής, ατομικιστικής παντοδυναμίας.

Είναι ακούραστες εργάτριες και προσφέρουν πολλά περισσότερα απ' ότι φαντάζεστε!

Παγκόσμια Ημέρα των Μελισσών σήμερα!

Είναι ακούραστες εργάτριες και με την καθημερινή τους δραστηριότητα, αν και μικρές φροντίζουν για κάτι σπουδαίο: την αναπαραγωγή των περισσότερων φυτών. Επακόλουθο αυτής της δραστηριότητας, δεν είναι μόνον το μέλι που παράγουν, αλλά η συμβολή τους στη διατήρηση της βιοποικιλότητας, στην αύξηση της παραγωγής τροφίμων και της επισιτιστικής ασφάλειας, ακόμη και στο να γίνονται τα φρούτα και τα λαχανικά μεγαλύτερα και νοστιμότερα!

Πρόκειται, βέβαια, για τις μέλισσες, τον ρόλο και τη σημασία των οποίων αναγνώρισε η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, κηρύσσοντας την 20ή Μαΐου Παγκόσμια Ημέρα των Μελισσών. Στο Ψήφισμα της 20ής Δεκεμβρίου 2017, τονίζεται η επείγουσα ανάγκη να προστατευθούν οι μέλισσες και οι άλλοι επικονιαστές και επισημαίνονται οι κίνδυνοι που συνεπάγεται ενδεχόμενη εξαφάνισή τους.

Σημειώνεται ότι καθώς ένας αυξανόμενος αριθμός ειδών επικονιαστών παγκοσμίως οδηγούνται προς εξαφάνιση από διάφορες πιέσεις, πολλές από τις οποίες προκαλούνται από ανθρώπους, απειλούνται εκατομμύρια πόροι διαβίωσης και ποσότητες τροφίμων αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Τα μετέωρα βήματα του υπουργού ΠΕΝ #skouries

" Βήματα περιττά, αδέξια, μετέωρα και παλινδρομούντα. Βήματα στο κενό. Που, κοίτα να δεις, αυτά ακριβώς κάνει. Και η μεν Διαιτησία είναι απρόβλεπτη στις αποφάσεις της, ο κόσμος όμως στις κερκίδες τα βλέπει τα βήματα."

Toυ Σαράντη Δημητριάδη, ομότιμου καθηγητή γεωλογίας ΑΠΘ

 Ας πούμε πως μια εταιρεία, σοβαρή υποτίθεται, αναλαμβάνει την κατασκευή ενός νέου αυτοκινητόδρομου και μαζί την κατασκευή μιας μεγάλης γέφυρας στη διαδρομή του, στοιχείου κομβικού και εντελώς απαραίτητου για την λειτουργία του αυτοκινητόδρομου, χωρίς το οποίο αυτός δεν μπορεί να λειτουργήσει και η κατασκευή είναι ασύμφορη και περιττή.

  Η σύμβαση κατασκευής υπογράφεται με το Δημόσιο μετά την έγκριση από το δεύτερο της απαιτούμενης για το σύνθετο αυτό έργο αυτό περιβαλλοντικής μελέτης που η εταιρεία εκπόνησε προς τούτο. Έγκριση, που βασίστηκε εν πολλοίς στον ισχυρισμό της εταιρείας ότι για την κατασκευή της γέφυρας κατέχει και θα εφαρμόσει την παγκοσμίως βέλτιστη διαθέσιμη τεχνική (state of the art) για την κατασκευή παρόμοιων γεφυρών.

Η Μάχη της Κρήτης

Ανάρτηση από: http://www.mixanitouxronou.gr

Τα κατοικίδια του Χίλτον

Με όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες στο Χίλτον και με όσα γίνονται και λέγονται γύρω από το θέμα των συντάξεων, γράφονται νέα επεισόδια υποτέλειας και εξαπάτησης.

Είναι σε όλους γνωστό ότι η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει σε περικοπές των συντάξεων που θα υλοποιηθούν από 1/1/2019. Είναι επίσης γνωστό, όμως, ότι προσπαθεί με κάθε μέσο να κοροϊδέψει την κοινή γνώμη.

Στην πραγματικότητα, το μόνο τους μέλημα είναι πώς θα διαχειριστούν το πολιτικό κόστος που έχουν οι ήδη ειλημμένες αποφάσεις.

Οι «θεσμοί», τους ανάγκασαν να δηλώσουν δημόσια ότι θα προχωρήσουν στις περικοπές, σταματώντας το «κρυφτούλι». Μεγαλοπρεπώς, λοιπόν, τα στελέχη του υπουργείου δήλωσαν ότι οι περικοπές θα γίνουν κανονικά.

Τελευταίος, το δήλωσε ο υφυπουργός Οικονομικών Τ. Πετρόπουλος. Επανήλθε βέβαια την άλλη μέρα για να διευκρινίσει: «Δεν είπα ότι θα επέλθει μείωση. Είπα ότι από το σύστημα προκύπτει μείωση»… Μιλάμε πλέον ότι η εξαπάτηση έχει γίνει επιστήμη ή και δεύτερη φύση.

Εμείς και το Ισραήλ

Του Γιώργου Καραμπελιά από την Ρήξη φ. 144 που κυκλοφορεί 

 Τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο των τεκτονικών αλλαγών που συντελούνται στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, έχουν ανατραπεί ριζικά οι πατροπαράδοτες συμμαχίες και στρατόπεδα με αποτέλεσμα για πρώτη φορά να παρατηρείται μία μερική τουλάχιστον σύμπτωση των συμφερόντων της Ελλάδας και του Ισραήλ.

Μετά την άνοδο του ισλαμισμού στην περιοχή και την προσπάθεια της Τουρκίας να μεταβληθεί σε ηγέτη και «διαχειριστή» του ισλάμ απέναντι στη Δύση, οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας, που αποτελούσαν τον παραδοσιακό άξονα της δυτικής παρουσίας στην περιοχή, διερράγησαν. Και αν αυτή η ρήξη έμοιαζε συγκυριακή αρχικά, και το 2016 υπήρξε εκ νέου προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών, εντούτοις οι σχέσεις τους επιδεινώθηκαν και πάλι, ιδιαίτερα μετά την τακτική συμμαχία της Τουρκίας με το Ιράν απέναντι στον κουρδικό κίνδυνο – χώρα την οποία το Ισραήλ θεωρεί ως τον βασικότερο εχθρό της. Έτσι, ακόμα και αν δεν είναι βέβαιο ότι οι σχέσεις τους θα επιδεινωθούν σε μόνιμη και σταθερή βάση, εντούτοις η παλιά στρατηγική συμμαχία έχει οριστικά διαρραγεί. Σε αυτά τα πλαίσια, το Ισραήλ αναζητά νέες συμμαχίες, τόσο προς τον ελληνισμό (Κύπρο και Ελλάδα), όσο και στη Μέση Ανατολή, προς τη Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο.

Hannah Arendt – Ισραήλ: μια μιλιταριστική δύναμη όπως η αρχαία Σπάρτη

Edgar Degas (1834–1917), Νέοι Σπαρτιάτες σε πολεμικές ασκήσεις

Το παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από τη συλλογή της Hannah Arendt’s The Jewish Writings (2007). Αρχικά δημοσιεύτηκε στον ιστοτόπο Mondoweiss.
Μετάφραση: Θεοδοσιάδης Μιχάλης

Ο εθνικισμός που βασίζεται μονάχα στην ωμή ισχύ του έθνους είναι από μόνος του φαύλος. Ομολογουμένως, ένας εθνικισμός που (αναγκαστικά) βασίζεται στη ισχύ ενός ξένου έθνους είναι σίγουρα χειρότερος. Τέτοια είναι η απειλή που συνιστά ο εβραϊκός εθνικισμός και το εβραϊκό κράτος που αρκετοί επιθυμούν, ένα κράτος που θα περιβάλλεται (αναπόφευκτα) από αραβικά κράτη και αραβικούς λαούς. Μήτε μια εβραϊκή πλειοψηφία στην Παλαιστίνη, μήτε η μετακίνηση όλων των Αράβων της Παλαιστίνης (την οποία ζητούσαν ανοιχτά οι ρεβιζιονιστές) θα αλλάξει ουσιαστικά την κατάσταση, διότι οι Εβραίοι (της Παλαιστίνης) θα πρέπει να ζητήσουν προστασία από μια εξουσία εκτός των συνόρων τους και εναντίον των γειτόνων τους. Η άλλη εκδοχή είναι η εξής: οι ίδιοι να καταλήξουν σε συμφωνία συνεργασίας με τους γείτονές τους…

«19 Μαΐου ημέρα μνήμης, 353.000 ψυχές ζητούν δικαίωση»

Ένα μεγάλο κιτρινόμαυρο πανό, αφιερωμένο στην Γενοκτονία των Ποντίων, βρίσκεται πίσω από την μια ρακέτα στο κλειστό του ΟΑΚΑ, όπου η ΑΕΚ σε λίγη ώρα αντιμετωπίζει τον ΠΑΟΚ. Με αυτόν τον τρόπο οι φίλοι της Ένωσης θέλησαν να τιμήσουν την 19η Μαΐου, ημέρα πένθους και εθνικής μνήμης για τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, με το πανό να αναφέρει: «19 Μαϊου ημέρα μνήμης 353.000 ψυχές ζητούν δικαίωση».

Οδοιπορικό στον Πόντο

Του Κωνσταντίνου Φωτιάδη* από το Άρδην τ. 75

Ο Πόντος, ως γεωγραφική ενότητα, από την αρχαιότητα περιλάμβανε την ευρεία παραλιακή χώρα του Εύξεινου Πόντου. Η έκταση κάλυπτε τις περιοχές ανάμεσα στον Φάση ποταμό, κοντά στον οποίο σήμερα βρίσκεται η πόλη Βατούμ της Γεωργίας, και την Ηράκλεια την Ποντική, όπως αναφέρουν οι αρχαίοι ιστοριογράφοι Ηρόδοτος, Ξενοφώντας και άλλοι.
Τα εσωτερικά σύνορα του Πόντου εκτείνονται σε βάθος 200-300 χιλιομέτρων και οριοθετούνται από τη γεωφυσική πραγματικότητα, τις απροσπέλαστες δηλαδή οροσειρές του Σκυδίση, του Παρυάδρη και του Αντιταύρου, οι οποίες χωρίζουν τον Πόντο από την υπόλοιπη Μ. Ασία. Η παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή του Πόντου χρονολογείται από την αρχαιότητα, όταν την εποχή του χαλκού οι Έλληνες θαλασσοπόροι αποτόλμησαν να γνωρίσουν την ανθρωποφάγο θάλασσα του Εύξεινου Πόντου με τις μακρινές και απροσπέλαστες παραλίες του. Η αναζήτηση κυρίως χρυσού και άλλων μεταλλευμάτων οδήγησε πολλούς ταξιδευτές στην περιοχή γύρω στα 1000 π.Χ., με πρώτη οργανωμένη αποστολή στην Κολχίδα αυτήν του Ιάσονα και των Αργοναυτών. Οι περιπλανήσεις του Ορέστη στη Θοανία του Πόντου, και του Οδυσσέα στη χώρα των Κιμμερίων, η εξορία του Προμηθέα στον Καύκασο και το ταξίδι του Ηρακλή στον Πόντο επιβεβαιώνουν την ύπαρξη των εμπορικών δρόμων στην περιοχή του Πόντου από τους μυθικούς χρόνους.

Η Γενοκτονία των Ποντίων (σκληρές εικόνες)

Τον Φεβρουάριο του 1994, το ελληνικό κοινοβούλιο ανακήρυξε τη 19η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στον Μικρασιατικό Πόντο», ημέρα μάλιστα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα το 1919.Το χρονικό της μεθοδευμένης εξόντωσης του ποντιακού ελληνισμού αναγνωρίζεται επισήμως ως γενοκτονία τόσο από την Ελλάδα όσο και την Αυστραλία, αλλά και από πλήθος έγκριτων οργανισμών, όπως η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (IAGS – 2007). Η επίσημη τουρκική θέση είναι πως δεν υπήρξε γενοκτονία, εγγράφοντας τις απώλειες του ελληνικού πληθυσμού στις συνήθεις φρικαλεότητες του πολέμου, από εχθροπραξίες και αρρώστιες μέχρι στερήσεις, κακουχίες και λιμούς, παρά το γεγονός ότι ελληνικά στρατεύματα δεν εμφανίστηκαν ποτέ στην περιοχή του Πόντου!

Κι όμως, σύμφωνα με τον διεθνή ορισμό για το πότε συνιστά μια ειδεχθής πράξη γενοκτονία, το προμελετημένο έγκλημα που εκτέλεσαν με συστηματικότητα οι Νεότουρκοι έχει όλα τα χαρακτηριστικά της γενοκτονίας: από στρατόπεδα θανάτου στην έρημο, τάγματα εργασίας και βασανισμούς μέχρι εκτεταμένους ξεριζωμούς, λεηλασίες, πυρπολήσεις και επιβολή συνθηκών που η ζωή δεν είναι πλέον δυνατή.

Ο Ιλισσός χθόνιος;

Ο «πολιτισμένος» άνθρωπος θυμάται τα κρυμμένα ποτάμια και ρέμματα μόνο όταν αυτά προκαλούν κάποια καταστροφή στον πολιτισμό. Όλες τις άλλες στιγμές παρκάρει σε σκεπασμένα τμήματα, οδηγεί πάνω από αυτά χτίζει, δίπλα και πάνω από αυτά, μπαζώνει και ξεφορτώνει σε αυτά ότι δεν θέλει σπίτι. Μα όταν κάτι πάει «στραβά», όταν τα πράγματα ξεφεύγουν από τα όρια που έχει θέσει αγνοώντας τα φυσικά όρια, τότε ψάχνει να αναζητήσει υπευθύνους, ασφαλιστικές αποζημιώσεις κ.λπ.

Πιο συγκεκριμένα: Στις 11/05/2018 σημειώθηκε καθίζηση σε χώρο στάθμευσης του ΗΣΑΠ στην Καλλιθέα παρασέρνοντας τρία σταθμευμένα αυτοκίνητα. Το σημείο καθίζησης του οδοστρώματος δεν είναι τυχαίο, καθώς από κάτω περνάει ο γνωστός και ταλαιπωρημένος ποταμός Ιλισσός. Πρόκειται για τεχνητό τμήμα του Ιλισσού και όχι για την φυσική του κοίτη. Το συγκεκριμένο ρέμα διανοίχτηκε το 1905 ώστε να αποσυμφορείται ο Κηφισός, αφού ο Ιλισσός, μέχρι αυτή την εκτροπή, έχυνε τα νερά του στον Κηφισό. Το ρέμμα παρέμεινε ανοιχτό μέχρι την δεκαετία του ’80 οπότε και κλείστηκε.

Όλο το κανάλι έχει μήκος τρία χιλιόμετρα αρχίζοντας από την Παναγή Τσαλδάρη (Χαμοστέρνας) και συνεχίζει στο φαληρικό όρμο στο ύψος της λεωφόρου Ποσειδώνος. Το συγκεκριμένο σημείο έγινε χώρος στάθμευσης, ενώ στα άλλα του σημεία υπάρχουν υπαίθριοι χώροι άθλησης και αναψυχής.

Με τις έντονες βροχοπτώσεις των προηγουμένων ημερών, θα μπορούσαμε εν μέσω ποιητικής αδείας να πούμε ότι ο θαμμένος Ιλισσός φούσκωσε και θέλησε να βγει από τα υπόγεια, να δει το φως της ημέρας. Στην επιθυμία του αυτή καταβρόχθισε και τρία αυτοκίνητα.

Μια διαφορετική συνέντευξη του Π. Νικόλαου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής

Ανάρτηση από: https://geromorias.blogspot.gr

“Ξέρω τι έκανες στην κατοχή” – Η αφίσα της ΚΝΕ που ξεσκεπάζει τους χρυσαυγίτες και τους πολιτικούς τους προγόνους

Μια πολύ εύστοχη αφίσα της ΚΝΕ, με τον όρκο που έδιναν τα Τάγματα Ασφαλείας -οι πολιτικοί πρόγονοι των σημερινών “εθνικοφρόνων” της χρυσής αυγής- στον Αδόλφο Χίτλερ

Ανάρτηση από: http://www.katiousa.gr

Νικηφόρος Μανδηλαράς: Δολοφονήθηκε 18 Μαϊου 1967 - video

Νικηφόρος Μανδηλαράς
1928 – 1967

Μαχητικός δικηγόρος, δημοσιογράφος και πολιτικός του ευρύτερου αριστερού χώρου. Ο θάνατός του που συνέβη το Μάιο του 1967 εν πλω προς την Κύπρο, πιστώνεται στη χούντα, αν και μέχρι σήμερα παραμένει ανεξιχνίαστος.

Ο Νικηφόρος Μανδηλαράς γεννήθηκε στην Κόρωνο της Νάξου στις 19 Φεβρουαρίου 1928. Σε ηλικία 18 ετών είχε ήδη φάκελο πολιτικών φρονημάτων στην Ασφάλεια Σύρου, στον οποίο αναφέρεται ότι «εμφορείται υπό κομμουνιστικών φρονημάτων και δη με πλήρη κομμουνιστικήν κατάρτισιν...».

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1948-1954) και από το 1956 άρχισε να δικηγορεί στην Αθήνα. Παράλληλα με τη δικηγορία υπήρξε αρθρογράφος σε αθηναϊκές εφημερίδες.

Στις εκλογές του 1956, με δημόσιες δηλώσεις και ομιλίες του στη Νάξο υποστήριξε το κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης, που συσπείρωνε κόμματα και προσωπικότητες της Δεξιάς (Λαϊκό Κόμμα), του Κέντρου (Κόμμα Φιλελευθέρων κ.ά.) και της Αριστεράς (ΕΔΑ κ.ά.), με στόχο την ανάσχεση της ανόδου προς την εξουσία της νεοπαγούς ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Στις εκλογές του 1958 υποστήριξε την ΕΔΑ και συνόδευσε τον συντοπίτη του Μανώλη Γλέζο στην προεκλογική περιοδεία του στη Νάξο.

Μελισσοκομία και Μεταλλεία, πόσο συμβατές μπορεί να είναι;

Το κόκκινο χαλί και το μαύρο χάλι

Του Στάθη Σταυρόπουλου

Γιατί χαίρεται ο Τσίπρας και χαμογελά, πατέρα! Για την επιστροφή στην κανονικότητα. Μάλιστα προς τούτο γυρίζει και πανηγυρικά τηλεοπτικά σποτάκια, όπου πρωταγωνιστεί ο ίδιος 

και διαφημίζει τη ζωή μας ως προϊόν κάργα χαρούμενο και ικανοποιημένο από τη χρήση και τη χρησιμότητά του. Φσατ φσουτ, ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε, επιστροφή στην κανονικότητα, τέζα

οι κατσαρίδες, λαμπίκο οι λίγδες, επιστροφή στην κανονικότητα με χίλια μεγακάτι δώρο. Ποια κανονικότητα; Έλα ντε…

Τώρα περιμένετε στα σοβαρά να κουβεντιάσουμε, αν η πορεία από τον κ. Σόιμπλε στον κ. Σολτς είναι κανονικότητα; Αν η πορεία υπό Εποπτεία έως το Επέκεινα είναι κανονικότητα; Ελάτε τώρα! Και Συριζαίος να είσθε, δεν μπορεί να είσθε τόσο Συριζαίος! 

Θυμάμαι μια παλιά ταινία του Ιταλικού νεορεαλισμού «Η πινακοθήκη των τεράτων» – εκεί να δείτε κανονικότητα! (Αν και ούτε «Η πινακοθήκη των τεράτων» θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί και να αποδώσει τη σημερινή Ιταλική κανονικότητα, όπου η ακροδεξιά της Λίγκας του Βορρά και η τσαλαφή δεξιά των Πέντε Αστέρων προσπαθούν να φτιάξουν κυβέρνηση… κανονικότητας!).

Οι φιλοσιωνιστές «αντιφασίστες» (antifa)

Του Βασίλη ΣτοΪλόπουλου

Τις τελευταίες εβδομάδες η Λωρίδα της Γάζας μετατράπηκε ξανά σε ένα ιδιότυπο, σύγχρονο «Γκέτο της Βαρσοβίας». Το μέγεθος της ανθρώπινης καταστροφής από την πανίσχυρη στρατιωτική μηχανή του Ισραήλ είναι τέτοιων διαστάσεων που θα περίμενε κανείς τον παγκόσμιο ξεσηκωμό και την «έμπρακτη» συμπαράσταση μπροστά σε μια συντελούμενη γενοκτονία. Και, γιατί όχι, με «μπροστάρηδες» τους συνήθεις ύποπτους σε δυναμικές «αυθόρμητες εξεγέρσεις», τη διεθνή των μαύρων κουκουλοφόρων, τους antifa. 

Μπορούν όμως οι «αντιφασίστες», με τα ψευδο-«αντικαπιταλιστικά-αντιεξουσιαστικά» τους φληναφήματα και τις «αντεθνικές-αντιρατσιστικές» τους θολούρες, να δουν νηφάλια τι συμβαίνει εδώ και εβδομήντα χρόνια στην Παλαιστίνη, όταν ισχυρίζονται ότι ο κάθε αντιφασίστας-αντιρατσιστής πρέπει πρώτα απ΄ όλα να είναι «αντι-αντισημίτης»; 

Κάτι σημαντικό αλλάζει, όχι μόνο η «ατζέντα»

Του Ρούντι Ρονάλντι

Από τις αρχές του 2018, στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας έχει εισβάλει το εθνικό στοιχείο. Είτε με τη μορφή της τουρκικής απειλής, είτε και με τη μορφή της αμερικάνικης παραγγελίας να τελειώνει το θέμα με το όνομα της ΠΓΔΜ ώστε να μπει στο ΝΑΤΟ. Οι παραγγελίες των ΗΠΑ και οι σχεδιασμοί που μπορεί να έχει ο Ερντογάν για τους δικούς του λόγους, αντανακλώνται άμεσα στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας.

Δε πρόκειται για μια απλή αλλαγή ατζέντας. Δεν είναι μια εβδομαδιαία διαδοχή θεματολογίας σαν να περνάμε, για παράδειγμα, από το σκάνδαλο Νοβάρτις στον Καμμένο και τις σφαίρες στη Σαουδική Αραβία κι από κει σε μια κατάθεση σε μια επιτροπή του Πολάκη που δημιουργεί εκνευρισμό στον Άδωνι κ.λπ. Δεν είναι τέτοιου είδους «αλλαγή ατζέντας». Πρόκειται για κάτι πολύ περισσότερο, συμβαίνει κάτι θεμελιακό. Που ταράζει ολόκληρη την πραγματικότητα της χώρας, της κοινωνίας, της ζωής των ανθρώπων.

Δεν έχει όπισθεν

Ανάρτηση από: http://tsiolakis.blogspot.gr

Εμείς, οι επίγονοι του Φράνκο και το καταλανικό εργαστήρι του ευρωπαϊκού ακραίου αυταρχισμού

Του Γιώργου Μητραλιά

Την ώρα που ο αιμοσταγής Νετανιάχου τελετουργεί στη σφαγή των Παλαιστινίων και ο πυρομανής ρατσιστής Τραμπ κάνει όχι βήματα αλλά άλματα προς την κατεύθυνση μιας γενικής πολεμικής (πυρηνικής;) σύρραξης, τι νόημα έχει άραγε ο περί Καταλονίας λόγος μας; Εύλογο το ερώτημα αλλά και εύλογη η απάντηση: Έχει και παραέχει καθώς οι καταλανικές εξελίξεις συμπληρώνουν τις μεσανατολικές διαγράφοντας από κοινού το εφιαλτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κρίνεται και θα σφραγιστεί το μέλλον όλων μας…

“Τρομοκράτες” αποκαλεί λοιπόν ο Νετανιάχου και οι απανταχού γης θαυμαστές του τους Παλαιστίνιους εφήβους με τις σφεντόνες πάνω στους οποίους κάνουν σκοποβολή οι “ελεύθεροι σκοπευτές” της Τσαχάλ. Και επίσης ως “τρομοκράτες” διώκει και φυλακίζει ο Ραχόϊ και οι δικαστές του τους χιλιάδες φιλειρηνικούς Καταλανούς αγωνιστές των Επιτροπών Υπεράσπισης της Δημοκρατίας (CDR) που επιμένουν να δηλώνουν θιασώτες της μη-βιας ενός Γκάντι! Και για να μην υπάρχει ίσως καμιά αμφιβολία για τις εκλεκτικές συγγένειες του μεν με τον δε, μόλις προχτές η νέα Ιερά Εξέταση της Μαδρίτης που είναι η Γενική Εισαγγελία του κ. Ραχόϊ κατηγόρησε τις CDR ότι “ασκούν τρομοκρατία κατά το πρότυπο των...Τζιχαντιστών”! Και αλίμονο, εξέχοντες εκπρόσωποι των ΜΜΕ της Μαδρίτης έσπευσαν να βγάλουν το απολύτως λογικό συμπέρασμα ότι το «άντρο» των Καταλανών «τζιχαντιστών» που είναι η Βαρκελώνη θα πρέπει να τύχει της ίδιας αεροπορικής «περιποίησης» που επιφυλάσσει ο Νετανιάχου στη Λωρίδα της Γάζας. Δεν είναι λοιπόν κανείς να απορεί πώς μεγαλοδημοσιογράφος της Μαδρίτης έφτασε την περασμένη Κυριακή να αναρωτηθεί δημοσίως… τι τα έχει ο Ραχόϊ τα αεροπλάνα «και δεν τα στέλνει να ξαναβομβαρδίσουν την Βαρκελώνη;»...

Παραίτηση του προέδρου του ΣτΕ με καταγγελίες και πολιτικά μηνύματα

- Λόγω διαρροών Κατρούγκαλου- Αιφνιδιαστικά και ενάμιση μήνα πριν την προγραμματισμένη συνταξιοδότησή του, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Νίκος Σακελλαρίου, ανακοίνωσε την παραίτησή του, αντιδρώντας στην πρόσφατη διαρροή της απόφασης του ΣτΕ αναφορικά τον ασφαλιστικό νόμο Κατρούγκαλου

 Με αιχμές για την «πλήρη κυριαρχία του οικονομικού επί του θεσμικού», ο πρόεδρος του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της χώρας, Νίκος Σακελλαρίου ανακοίνωσε την απόφασή του να παραιτηθεί το μεσημέρι της Τετάρτης.

Σε ένα τηλεοπτικό μήνυμά του με δραματικό ύφος, ο επικεφαλής του ΣτΕ αναφέρθηκε στους κινδύνους που ελοχεύουν από την οικονομική κρίση, ενώ με αφορμή τις πρόσφατες διαρροές για το ασφαλιστικό, σημείωσε πως αυτές και άλλες αντίστοιχες δεν του επέτρεπαν να επιτελέσει τα καθήκοντά του. Ακόμη, επέκρινε την πολιτική ηγεσία της χώρας επειδή όπως εξήγησε, μετακυλίει παγίως στη δικαιοσύνη την επίλυση των πιο δυσεπίλυτων προβλημάτων της χώρας.

Γάζα...

Ανάρτηση από: Γκόρτσος

Αναδοχή. Ένα μπάλωμα σ’ ένα κουρέλι

Του Γιώργου Παπαδόπουλου-Τετράδη

Και τώρα που ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την αναδοχή, με τρεμάμενους τριάντα βουλευτές, που προτίμησαν να απουσιάζουν από το να πουν ευθέως τη γνώμη τους, ας δούμε τα πράγματα με το όνομά τους για τα φύλα, τις οικογένειες, τα παιδιά και την πολιτική. Επειδή η κοινωνία δεν πάει καλά. Και πάει όλο και χειρότερα.

Ποιο είναι το επίμαχο στο νομοσχέδιο; Η αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Και ποιο είναι το επίμαχο σ’ αυτό; Οι πολέμιοι αυτής της προοπτικής θεωρούν ότι η ομόφυλη σχέση δεν είναι υγιές πρότυπο για ένα παιδί. Πρώτα γιατί ένα τέτοιο πρότυπο θα μετατρέψει σε ομοφυλόφιλο ένα κατ αρχήν ετεροφυλόφιλο παιδί ως προς την τάση. Δεύτερον γιατί η ομοφυλία θεωρείται ανωμαλία και η ανωμαλία δεν επιτρέπεται να αναπαράγεται.

Πού στηρίζεται η άποψη των πολέμιων της ομοφυλίας και της ομοφυλοφιλίας; Στα σεξουαλικά γούστα. Που θεωρούνται αφύσικα. Στην πραγματικότητα η ανθρώπινη κοινωνία -ή τουλάχιστον ένα μεγάλο κομμάτι της- βλέπει το δέντρο αλλά δεν βλέπει το δάσος. Και το δάσος είναι η Γυναίκα.

Μητέρα και παιδί/ Gustav Klimt

Το φαινόμενο που θα αναλύσω εν τάχει δεν είναι ελληνικό. Είναι πανδυτικό. Αλλά, επειδή είναι και ελληνικό, ας το δούμε σαν τέτοιο. Και το φαινόμενο αυτό λέγεται Αγάπη. Όχι η χριστιανική αγάπη, αλλά ούτε και η επιδερμική και άσχετη με την Αγάπη επίκληση της λέξης από διάφορους δήθεν προοδευτικούς. Οι οποίοι χρησιμοποιούν τη λέξη σαν επιχείρημα για να πούν ότι αυτή είναι το μείζον που χρειάζεται ένα παιδί.

Αυτοσυγκράτηση...

Ανάρτηση από: http://kostas-cartoonist.blogspot.gr

Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα, μήπως ήταν ο Πάτροκλος; Περί «Ταυτότητας» Φύλου

Του Γ. Σιώζου

Ο τίτλος του κειμένου αποσκοπεί στο να ελαφρύνει την βαριά και καταθλιπτική ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο ολοκληρωτικός «προοδευτισμός» που επιβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Αστικές πολιτικές δυνάμεις, όπως επίσης και η «προοδευτική» ιδεολογική διάβρωση της κοινωνίας, που εδώ και χρόνια επιτελούν αναπτύσσοντας αξιοσημείωτη δραστηριότητα και οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής «Δικαιωματικής Αριστεράς», καθώς επίσης και οι κακόφημες Μ.Κ.Ο., αγωγοί των Νεοταξίτικων δεξαμενών σκέψης.

Στόχος, η πλήρης ρευστοποίηση της κοινωνίας, η κατάργηση όλων των ταυτοτήτων - σεξουαλικών, Ταξικών, Εθνικών - και η απώλεια της ιστορικής Μνήμης. 

Χρησιμοποιούν ως πολιορκητικό κριό έναν στείρο και αφελή Ιδεαλισμό αποθεώνοντας την Βουλησιαρχεία, παρακάμπτοντας την επιστημονική και Ιστορική εξέλιξη των κοινωνιών. 

Με αυτόν τον τρόπο το παράλογο γίνεται λογικό και όσοι αντιστέκονται στον ανορθολογισμό του συρμού, κατατάσσονται στην κατηγορία των «Ομοφοβικών», των «αντιδραστικών» και τέλος στους «Φασίστες». 

Παλιά η Θεωρία του Φαιοκόκκινου Φασισμού!!! 

Αλλά ας παρακολουθήσουμε την «Λογική» των υποτιθέμενων προοδευτικών. 

Κατά την άποψή τους, η Φύση δεν υπάρχει ανεξάρτητα από την Θέληση των Ανθρώπων. 

Το Σιωνιστικό έγκλημα στην Παλαιστίνη και το επαπειλούμενο ακόμη μεγαλύτερο έγκλημα στο Ιράν

1. Για άλλη μια φορά οι Σιωνιστές εγκληματίες αιματοκύλισαν την Παλαιστίνη ουσιαστικά εκτελώντας πολλές δεκάδες άοπλων Παλαιστινίων (τελευταία ενημέρωση 15/5/2018: 59 νεκροί, ανάμεσα τους 7 παιδιά κάτω των 18, και 2700 τραυματίες) επειδή τόλμησαν να αντισταθούν με σφεντόνες…στην πιο άγρια Kατοχή, μετά τη ναζιστική, που έχουν επιβάλει σήμερα οι Σιωνιστές εγκληματίες.
2. Η Σιωνιστική ελίτ έχει σήμερα ένα νέο τυφλό όργανο, τον πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος εξαπάτησε τα λαϊκά στρώματα-θύματα της παγκοσμιοποίησης στην Αμερική, που δεν τον ψήφισαν βέβαια για να κάνει νέους εγκληματικούς πολέμους, όπως οι προκάτοχοί του, αλλά για να δημιουργήσει δουλειές χτυπώντας τις πολυεθνικές (πράγμα που σε ένα βαθμό το κάνει), αλλά και παύοντας να παίζει η Αμερική τον ρόλο παγκόσμιου χωροφύλακα — όπως είχε υποσχεθεί. Σήμερα ο Τράμπ αναδεικνύεται ως ένας νέος εγκληματίας πρόεδρος αντάξιος των εγκληματιών προκατόχων του, όπως ο Ομπάμα που αιματοκύλισε τη Λιβύη αλλά και τη Συρία, ο Μπους που αιματοκύλισε Ιράκ και Αφγανιστάν, ο Κλίντον που αιματοκύλισε την Γιουγκοσλαβία κλπ. Εκεί όμως που ο Τράμπ ξεπέρασε τους προκατόχους του ήταν στο ότι κανένας από αυτούς δεν διανοήθηκε να νομιμοποιήσει την Σιωνιστική αρπαγή  της Παλαιστίνης,  μολονότι όλοι είχαν σαν τελικό στόχο το Ιράν, που ο Τράμπ έκανε άμεσο στόχο!

Οι δανειστές προστατεύουν τους ανθρώπους τους στην «αποικία»…

Του Σταύρου Λυγερού

Το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου έκανε αυτές τις ημέρες δεκτή την αίτηση αναίρεσης που είχε υποβάλει η εισαγγελέας του ίδιου Δικαστηρίου Ξένη Δημητρίου πριν εννέα μήνες στην απόφαση του Συμβουλίου Εφετών να απαλλάξει (δύο φορές) τον πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου από την κατηγορία της διόγκωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος το 2009. Αυτό σημαίνει πως η υπόθεση θα έχει συνέχεια και μάλιστα για την κεντρική κατηγορία.

Ο Γεωργίου είχε καταδικασθεί το περασμένο καλοκαίρι σε δύο χρόνια με αναστολή, επειδή δεν συγκαλούσε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΛΣΤΑΤ. Είναι αξιοσημείωτο ότι με την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης, η Κομισιόν είχε σπεύσει να εκφράσει την ανησυχία της, αλλά δεν είχε περιορισθεί σ’ αυτό. Είχε προαναγγείλει ότι η υπόθεση θα απασχολούσε το Eurogroup, στέλνοντας ξεκάθαρο απειλητικό μήνυμα. Δεν ήταν, άλλωστε, η πρώτη φορά που η Κομισιόν επενέβη ωμά στην ελληνική Δικαιοσύνη για να απλώσει ομπρέλα προστασίας στον άνθρωπό της.

Αντιδρώντας στην τότε καταδίκη του Γεωργίου, η αμερικανική ιστοσελίδα Politico είχε φθάσει στο σημείο να γράψει ότι η καταδίκη του δημιουργεί ερωτηματικά για την ακεραιότητα των θεσμών στην Ελλάδα! Οι ωμές επεμβάσεις είχαν υποχρεώσει ακόμα και την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων να υπενθυμίσει ότι «Οι ελληνικές δικαστικές αρχές και οι ελληνικοί νόμοι οφείλουν να αντιμετωπίζουν ισότιμα όλους τους πολίτες χωρίς να έχει καμία σημασία η ειδική σχέση που μπορούν αυτοί να έχουν με υπηρεσίες υπαγόμενες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή».