Του κυκλοθυμικού
"Ξυπνάς ένα πρωί κι είσαι μέσα στα νεύρα; Έχεις μια ατέλειωτη οργή που μπορεί να σβήσει μόνο με αίμα; Νιώθεις ένα μίσος που μπορεί να καταλαγιάσει μόνο με φρικτές συμπεριφορές;
Μπορείς να σκοτώσεις και να τεμαχίσεις τη σύντροφό σου και να την πετάξεις στα σκουπίδια όπως έκανε ο Φραντζής. Σε 18 χρόνια είσαι έξω έχεις καινούργια οικογένεια κι ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Αν δε σου φτάνει ούτε αυτό, μπορείς να γίνεις serial killer και βιαστής γυναικών όπως ο Κυριάκος Παπαχρόνης. Πάλι μέσα σε είκοσι χρόνια είσαι έξω κι αν θες γίνεσαι viral και σε μεσημεριανάδικα.
Δε σου αρκεί μόνο η γυναίκα; Μπορείς να πνίξεις τα τρία σου παιδιά, το ένα μετά το άλλο όπως ο Μεταξάκης. 19 χρόνια θα σου κοστίσει, μετά πάλι έξω να κάνεις ό,τι γουστάρεις.
Δε θες οικογένεια; Μπορείς να σκοτώσεις συνδικαλιστή όπως ο Καλαμποκάς, αν είσαι και μέλος του σωστού κόμματος, σε εφτά χρόνια είσαι έξω και μη σου πω γίνεσαι και προϊστάμενος σε τράπεζα μην χαθεί και το ρουσφέτι, τόσα προσέφερες στην παράταξη.
Είσαι πιο μερακλής και θες παιδάκι; Σκοτώνεις δεκαπεντάχρονο στα Εξάρχεια κι αν είσαι λίγο πιο τυχερός όπως ο Μελίστας αθωώνεσαι κιόλας και πας στην Αυστραλία να μεταδώσεις τον ελληνικό πολιτισμό. Αν είσαι λίγο πιο άτυχος κι αμετανόητος όπως ο Κορκονέας θα ψιλομπαινοβγαίνεις στα κρατητήρια, σαν εξοχικό ένα πράγμα.Τώρα αν σκοτώσεις με κλωτσιές πίσω από μια τζαμαρία έναν τύπο σε κρίση πανικού μέχρι να μπουν τα γυαλιά σε όλο του το σώμα, τότε αφού καθαρίσεις σαν κύριος τα αίματα κι απειλήσεις ιντερνετικά όσους σε βρίζουν τότε καταλήγεις να πίνεις το καφεδάκι σου σπίτι σου είτε ως δήθεν σε κατ οίκον περιορισμό είτε ανερυθρίαστα ως ελεύθερος κι ωραίος.
Τώρα πάλι αν τα πράγματα τα θες πιο οργανωμένα και παστρικά, αν είσαι οπαδός του αποτυχημένου αυστριακού ζωγράφου, τότε στήνεις αδερφάκι μου μια παραστρατιωτική εγκληματική οργάνωση, κάνεις πογκρόμ, σκοτώνεις αβέρτα οποίον δε σου κάνει και στο τέλος η εισαγγελέας θα σε πει και φιλανθρωπική οργάνωση. Ε θα ταλαιπωρηθείς μερικά χρόνια στο λίγο μπες και στο πολύ βγες, θα κάνεις ραδιόφωνο από την φυλακή, νέο κόμμα, θα στρατολογείς νέους μαχαιροβγάλτες κι αν πείσεις ότι έχεις και κάνα θέμα υγείας, τίποτα οικογενειακά, τίποτα οικονομικά, θα βγεις οριστικά και πριν την ώρα σου.
Ε αν τώρα με τόσες πολλές επιλογές κι άλλες τόσες, αντί να σκοτώνεις παιδιά, γυναίκες, συνδικαλιστές, αναρχικούς εφήβους και μετανάστες εσύ θες να σκοτώνεις πράκτορες των ΗΠΑ, μεγάλους επιχειρηματίες, βασανιστές της χούντας, αστυνομικούς, κτλ. ε τότε την ξέβαψες. Κι 25 χρόνια να κάτσεις στην φυλακή και 82 να φτάσεις (ο δολοφόνος του Ζακ ήταν 77) δε βγαίνεις. Κι αν μιλάς πολύ κι αντιδράς ούτε άδεια δεν παίρνεις. Σαπίζεις ζωντανός. Κάνε απεργία πείνας να κάνουν και χαχα οι φασίστες στα ποστ.
Εδώ που τα λέμε και τίποτα να μην έχεις κάνει, αν πιστεύεις "κακά πράγματα", τρως περισσότερα χρόνια φυλακή από τους προαναφερθέντες είτε γιατί σαν την Ηριάννα πήγες διακοπές στην Βαρκελώνη, γνωστή τρομοκρατομάνα, είτε γιατί σαν τον Ρωμανό βρέθηκε αποτύπωμα μου σε σακούλα σε σπίτι που εξαϋλώθηκε."
Ένα ενημερωτικό μήνυμα από την ελληνική δικαιοσύνη.
Καθόμαστε σαν τους ηλίθιους και συζητάμε για την πρόληψη στο έγκλημα, για τον σωφρονισμό, ψάχνουμε πετυχημένα μοντέλα, συζητάμε για τη δεύτερη ευκαιρία, τον αποστιγματισμό, τα ταξικά ζήτημα γύρω από την παραβατικότητα, την κοινωνική απομόνωση, τις δηλητηριώδεις κουλτούρες, τις συνθήκες κράτησης, το θεραπευτικό κομμάτι που μπορεί να υπάρξει στην αντικοινωνική συμπεριφορά και στην πραγματικότητα έχουμε ένα κράτος που το μόνο που κάνει είναι τιμωρητική εκδικητική πολιτική στους απέναντι, μια δικαιοσύνη που κρίνει μόνο με βάση την ταυτότητα και τα χαρακτηριστικά των θυμάτων και των θυτών, που κάνει μικροπολιτική και χάρες, που κάνει τους νόμους λάστιχο πότε για να βολεύει τους δικούς της και πότε για να μαστιγώσει όσους στέκονται αλλού, πεντακόσια μέτρα, πεντακόσια σταθμά.
Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα, έχει ευελιξία. Κι η δικαιοσύνη είναι το κουτόχορτο να τρώει το πόπολο να μην αγριέψει.
Όσο κι αν διαφωνώ με τη δράση, τα χαρακτηριστικά και τους ιδεολογικούς στόχους της 17Ν απαιτώ ως πολίτης οι καταδικασθέντες της να κρίνονται με τον ίδιο τρόπο όπως όλοι οι άλλοι κι όχι ως λάφυρα βεντέτας και τρόπαια οικογενειοκρατίας.
Το αστείο είναι ότι αυτός που ζητάει να επανεξετάσει η αποφυλάκιση του Γιωτόπουλου είναι ο ίδιος εισαγγελέας που δε βρήκε κανέναν λόγο να εξεταστεί ξανά η υπόθεση των υποκλοπών παρά την απόφαση του άλλου δικαστηρίου.
