Σε κάθε ταραχή εναντίον οποιασδήποτε κυβέρνησης εχθρικής προς τις ΗΠΑ, από τη μια βρίσκονται οι «ειρηνικοί διαδηλωτές-ήρωες» και από την άλλη οι «σκοταδιστές-τύραννοι».
Του Θέμη Τζήμα
Η ιστορία είναι γνωστή. Τόσο γνωστή ώστε κανονικώς δεν θα έπρεπε να αφιερώνεται ούτε λέξη: σε κάθε ταραχή, σε κάθε διαδήλωση η οποία λαμβάνει εναντίον οποιασδήποτε κυβέρνησης εχθρικής προς τις ΗΠΑ, από τη μια βρίσκονται οι «ειρηνικοί διαδηλωτές-ήρωες» και από την άλλη οι «σκοταδιστές-τύραννοι».
Όσο δε, τα ΜΜΕ ελέγχονται ακόμα πιο σκληρά από τη CIA και η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) βοηθά στην παραγωγή βίντεο πάμφθηνων και ιδιαιτέρως αληθοφανών, η προπαγάνδα από το εγχειρίδιο της CIA καθίσταται πιο «χουλιγουντιανή» και πειστική, τουλάχιστον για όσες και όσους είναι εθισμένοι στη Made In USA συγκίνηση. Κοντά σε αυτούς υπάρχει και μια συνήθως και κατά τα λοιπά μικρής επιρροής αλλά σε τέτοια γεγονότα πάντα χρήσιμη «φυλή αριστερών» η οποία ανακαλύπτει είτε τη διαθεματικότητα είτε αποπειράται να λύσει παλιούς λογαριασμούς αγνοώντας πάντα την πρωτεύουσα αντίθεση.
Ας πάμε στο Ιράν, στη νέα φάση πολέμου στο μέτωπο αυτό που έχει ανοίξει ο ιμπεριαλισμός. Η Διεθνής Αμνηστία -ω του θαύματος- πρόλαβε μέσα σε λίγες ημέρες να βγάλει την πρώτη της έκθεση για τα γεγονότα, επιβεβαιώνοντας την προαναφερθείσα αφήγηση. Το ιδιαίτερο δεν είναι αυτό όμως. Συνίσταται στο ότι ακόμα και η ίδια η Διεθνής Αμνηστία αναφέρεται σε «μεγάλο βαθμό» ειρηνικούς διαδηλωτές. Είναι εντυπωσιακό πώς είναι δυνατό σε τέτοια «αυταρχικά», «δικτατορικά», «σκοταδιστικά» και «θεοκρατικά» καθεστώτα να υπάρχουν μέσα σε λίγες ημέρες μη-ειρηνικοί διαδηλωτές.
Κοντά στη Διεθνή Αμνηστία και στη Human Rights Watch υπάρχουν διάφορες αναφυόμενες μέσα σε λίγες ημέρες ΜΚΟ με έδρα συνήθως στις ΗΠΑ ή στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως και ομάδες της διασποράς των Ιρανών που με κάποιο μαγικό και σε κάθε περίπτωση αδύνατο να επιβεβαιωθεί τρόπο, δίνουν απολογισμούς για τον αριθμό των θυμάτων πάντα μεταξύ ων διαδηλωτών. Καμία δημοσιογραφική δεοντολογία επιβεβαίωσης και διασταύρωσης ούτε φυσικά η οποιαδήποτε έρευνα για τις πηγές χρηματοδότησης αυτών των ομάδων συμβαίνει από τα συστημικά ΜΜΕ. Οι ίδιες αντιδεοντολικές πρακτικές φυσικά είχαν ακολουθηθεί και το 2023 με τον θάνατο της νεαρής Ιρανής ο οποίος είχε αποδοθεί στις ιρανικές αρχές ασφαλείας χωρίς επαρκείς αποδείξεις ούτε τότε βεβαίως. (Μέχρι και η J. K. Rowling είχε πάρει θέση τότε αναπαράγοντας χαλκευμένα βίντεο με δήθεν δραματικές ιστορίες από την τότε εξέγερση).
Επομένως, είναι απίθανο να φτάσει στα αυτιά και στα μάτια μας ο ρόλος του «National Endowment for Democracy» ενός ινστιτούτου- βραχίονα των ΗΠΑ, το οποίο δεν κρύβει τη σταθερή υποστήριξή του στην ιρανική αντιπολίτευση από το 1991 (άραγε με χρήματα τίνος;) Όπως λέει το ίδιο «Από το 1991, το NED στέκεται στο πλευρό του κινήματος υπέρ της δημοκρατίας του Ιράν -τεκμηριώνοντας καταχρήσεις, ενισχύοντας τις φωνές και ενισχύοντας την κοινωνία των πολιτών. Οι επιχορηγήσεις του NED ενδυναμώνουν τους φορείς αλλαγής στο εσωτερικό του Ιράν και σε ολόκληρη τη διασπορά, προωθώντας ένα όραμα για ένα ελεύθερο και δημοκρατικό Ιράν, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζουν την καταστολή του καθεστώτος στο εσωτερικό και την κακόβουλη επιρροή στο εξωτερικό».
Σε ό,τι αφορά τον ρόλο του NED αξίζει να σημειώσουμε ότι ιδρύθηκε επί ημερών προεδρίας Ρέιγκαν υπό την επίβλεψη του διευθυντή της CIA, Γουίλιαμ Κέισι.
Μια σειρά από βίντεο που μπορεί να βρει κανείς στο telegram αλλά και στο twitter δείχνουν δημόσια λιντσαρίσματα μελών σωμάτων ασφαλείας, πυρπόληση τζαμιών, εμπρηστικές επιθέσεις σε δημοτικά κτίρια, αγορές και πυροσβεστικούς σταθμούς και όχλους ενόπλων που ανοίγουν πυρ στην καρδιά των ιρανικών πόλεων. Όλως τυχαίως, η MOSSAD από τον επίσημο λογαριασμό της στο X δημοσιοποίησε μήνυμα με το οποίο κάλεσε τους διαδηλωτές να δράσουν, λέγοντας ότι είναι μαζί τους στους δρόμους.
Επίσης, οι αρχικές διαδηλώσεις λόγω του πληθωρισμού έναντι των οποίων δεν είχε ασκηθεί βία, άξαφνα κηδεμονεύτηκαν από στοιχεία τα οποία καλούσαν σε επαναφορά «διαδόχου του θρόνου» Ρεζά Παχλαβί, ενός ανθρώπου ο οποίος δεν κρύβει την εκλεκτική του σχέση με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, του υπευθύνου μαζί με τον Ντόναλντ Τραμπ για τη δολοφονία περισσοτέρων από 1000 συμπατριωτών του μόνο τους τελευταίους μήνες.
Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα τι σημαίνει εν προκειμένω, στην περίπτωση του Ιράν δηλαδή (όπως και σε άλλες περιπτώσεις εξεγέρσεων Made by CIA) μη-ειρηνικοί διαδηλωτές.
Ακολουθεί μια ενδεικτική παράθεση γεγονότων. Στις 9 Ιανουαρίου, στην πόλη Mashhad έλαβαν χώρα μερικές από τις πιο έντονες ταραχές, μεταξύ των οποίων πυρπολήθηκαν πυροσβεστικοί σταθμοί, με αποτέλεσμα κατά τις αρχές του Ιράν να καούν ζωντανοί πυροσβέστες.
Στην Kermanshah, αντικυβερνητικοί ένοπλοι πυροβόλησαν και σκότωσαν την 3χρονη Μελίνα Ασάντι. Ένοπλες ομάδες πυροβολούσαν με αυτόματα εναντίον της αστυνομίας. Σε πόλεις από το Hamedan έως το Lorestan, οι ίδιες οι δυνάμεις των ενόπλων της αντιπολίτευσης τράβηξαν βίντεο στα οποία λιντσάριζαν άοπλους των σωμάτων ασφαλείας μέχρι θανάτου. Σε άλλες πόλεις πυρπολήθηκαν τζαμιά, βιβλιοθήκες, παζάρια και πολιτιστικά ιδρύματα αδιακρίτως χωρίς καμία αυτοσυγκράτηση από τους «ειρηνικούς διαδηλωτές».
Από τις ιρανικές αρχές έχει δοθεί απολογισμός 100 νεκρών μεταξύ των σωμάτων ασφαλείας. Για κάποιο λόγο αυτός ο αριθμός δεν ακούγεται ποτέ από τα ΜΜΕ, έστω και αν κατόπιν έρευνας διαψευστεί. Απλώς αποσιωπάται.
Οι πληροφορίες που αναμεταδίδονται από τα δικά μας (όπως και από όλα τα δυτικά ΜΜΕ) προέρχονται από δύο ΜΚΟ εγκατεστημένες στις ΗΠΑ. Και οι δύο χρηματοδοτούνται από το National Endowment for Democracy: το «Abdorrahman Boroumand Center for Human Rights in Iran» και το «Human Rights Activists in Iran». Το ίδιο το NED έχει ανακοινώσει τη χρηματοδότηση προς την πρώτη ΜΚΟ ως εταίρου του, ενώ και η δεύτερη έχει επίσης ανακοινώσει χρηματοδότηση από το NED. Για αυτές τις σχέσεις δε θα ακούσει τίποτα κανείς, ή ακόμα και για τις ίδιες τις δύο ΜΚΟ.
Με βάση τα στοιχεία που δίνουν οι δύο ΜΚΟ έχει ξεσπάσει μια ολόκληρη φιλολογία ως προς τον αριθμό των νεκρών διαδηλωτών. Αναλόγως του πόσο στενή είναι η σχέση με τις μυστικές υπηρεσίας των ΗΠΑ και του Ισραήλ καθενός ΜΜΕ ή influencer, ο αριθμός των θυμάτων μπορεί να φτάσει και τις χιλιάδες. Έτσι κι αλλιώς το ζήτημα είναι να βρεθεί το πρόσχημα της επέμβασης από πλευράς των ΗΠΑ.
Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο υπάρχει ένα τμήμα της αριστεράς και της «αριστεράς», το οποίο θεωρεί ότι τώρα είναι η ώρα του ξεκαθαρίσματος λογαριασμών για την καταδίωξη της ιρανικής αριστεράς στην ισλαμική επανάσταση ή για τα διαφόρων εκδοχών ανθρώπινα δικαιώματα. Πρόκειται για γνωστό ζήτημα απώλειας προσανατολισμού και για αδυναμία προσδιορισμού του ρόλου κάθε καθεστώτος μέσα στην πρωτεύουσα αντίθεση. Το μείζον διακύβευμα είναι ο ιμπεριαλισμός και η αντίθεση σε αυτόν. Όταν και όποτε ο ιμπεριαλισμός νικά, έχουμε διάλυση κρατών, σκλαβιά, δουλεμπόριο και εξαφάνιση κάθε ανθρωπίνου δικαιώματος σε διαλυμένα κράτη που αφήνει πίσω. Αν το καθεστώς του Ιράν πέσει, ο ιρανικός λαός θα υποφέρει όπως οι λαοί της Λιβύης, του Ιράκ και της Συρίας μεταξύ πολλών άλλων. Δεν επιτρέπεται η αφέλεια του να κάνει κάποιος ότι δε γνωρίζει. Αν ο ιμπεριαλισμός ηττηθεί, τότε οι πιθανότητες για εσωτερικούς μετασχηματισμούς προς όποια κατεύθυνση επιθυμεί ο λαός του Ιράν μένουν ανοιχτές.
Ανάρτηση από: https://kosmodromio.gr/
