ΠΡΟΣ τον Πρόεδρο της ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ:
κ.ε Ανα(ν)αστιάδη;
με ποιά ΙΔΙΟΤΗΤΑ θα παραστείτε στην πολυθρύλητη "Πενταμερή" ΔΙΆΣΚΕΨΗ "επίλυσης του Κυπριακού" στην Γενεύη;
Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2017
Προς βαψομαλλιά Ανα(ν)αστιάδη...
ΠΡΟΣ τον Πρόεδρο της ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ:
κ.ε Ανα(ν)αστιάδη;
με ποιά ΙΔΙΟΤΗΤΑ θα παραστείτε στην πολυθρύλητη "Πενταμερή" ΔΙΆΣΚΕΨΗ "επίλυσης του Κυπριακού" στην Γενεύη;
Θέμος Στοφορόπουλος: Η Κύπρος σε συζήτηση για λύση αλά Τούρκα
Όποια οπτική κι αν έχει κανείς για λύση στη Κύπρο, προσπερνώντας τα εγκλήματα εισβολής, κατοχής και εποικισμού από την Τουρκία, μετέχοντας ιδίως αυτή τη περίοδο σε συζητήσεις για ένα σχέδιο κρατικής οντότητας που όμοιο της δεν υπάρχει στο πλανήτη, δεν συζητά τίποτα λιγότερο από μία λύση «αλά Τούρκα» είπε στον 9,84 ο πρέσβης ε.τ. Θέμος Στοφορόπουλος, που διατέλεσε στο παρελθόν και πρεσβευτής της Ελλάδας στη Κύπρο.
Περιουσιολόγιο, Τέλος.
Ταφόπλακα στην δίκαιη κατανομή της φορολογίας μέσω της αποκάλυψης αδήλωτων εισοδημάτων, βάζει η μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με γραπτή δήλωση στη βουλή της υφυπουργού οικονομικών Αικ. Παπανάτσιου.
Συγκεκριμένα, η Αικ.Παπανάτσιου με γραπτή δήλωση σε απάντηση ερώτησης του χρυσαυγίτη βουλευτή Λαγού, τόνισε ότι στο περιουσιολόγιο του οποίου η ηλεκτρονική εφαρμογή δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί, θα περιλαμβάνονται κυρίως ακίνητα, αυτοκίνητα, σκάφη, εναέρια μέσα μεταφοράς, κατοχή μετοχών, αμοιβαίων κεφαλαίων και εταιρικών μεριδίων. Αντιθέτως δεν θα περιλαμβάνονται οι τραπεζικές καταθέσεις, τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, τα αμοιβαία κεφάλαια εσωτερικού και οι μετοχές αλλοδαπών ναυτιλιακών εταιρειών και αλλοδαπών ναυτιλιακών επιχειρήσεων. Δηλαδή θα περιλαμβάνονται τα οικονομικά στοιχεία που μέχρι σήμερα έτσι κι αλλιώς δηλώνονταν στις φορολογικές δηλώσεις.
«Πλαστικοποιημένο Αφορολόγητο»
Art: “Eggs” by Pawel Kuczynski
Της Ειρήνης Βαρβάρας Λαγουβάρδου
Τρέξε Ελληνάκο
το πλαστικό αφορολόγητο να χτίσεις
το πλαστικό αφορολόγητο να χτίσεις
Τρέξε,
την τελευταία ευκαιρία σου
σε κάτι να αντισταθείς
να την πετάξεις
την τελευταία ευκαιρία σου
σε κάτι να αντισταθείς
να την πετάξεις
Τρέξε,
κάρτα να βγάλεις
στη σύζυγό σου τη νοικοκυρά
που για να αναθρέφει παιδιά,
το σπίτι καθαρό, για να κρατά,
θα καλοπληρωθεί…
στον τάφο της
κάρτα να βγάλεις
στη σύζυγό σου τη νοικοκυρά
που για να αναθρέφει παιδιά,
το σπίτι καθαρό, για να κρατά,
θα καλοπληρωθεί…
στον τάφο της
Κατερίνα Γώγου – Είμαι Ελληνίδα. Το πεπρωμένο μου είναι η Ελλάδα. Το όνομά μου είναι Οδύσσεια.
Συνειδητοποιώ ολοένα περισσότερο, γιατί το τελευταίο βιβλίο της Γώγου : «Με λένε Οδύσσεια», δεν έτυχε της αναγνώρισης που του έπρεπε. Βιβλίο τραγικό όσο και τα υπόλοιπα, αλλά συνάμα και το πιο βαθύ, το πιο αυτοβιογραφικό, το πιο ελληνικό! Είχε θαρρώ, απαγορευμένες ελληνικές λέξεις και ιστορίες, για τους ατομικιστές νομάδες των εξαρχειώτικων περιθωρίων, που βυθισμένοι μέσα στο ναρκισσισμό μιας μηδενιστικής «αναρχίας», αδυνατούν να συλλάβουν ότι είναι άλλο αναρχικός στην Ελλάδα και άλλο Έλληνας αναρχικός. Δεν θα μιλήσω για τα προσωπικά βιώματα και το τραύμα της Γώγου. Τις μικρότητες και τις μεγαλοσύνες της. Το βαθιά πληγωμένο βίωμα από την γέννησή της σχεδόν! Εκείνη τα εξιστορεί καλύτερα στα ποιητικά βιβλία της. Ψυχή πονεμένη, γι’αυτό ξέρει να ζυγώνει τον Καζαντζίδη στα μονοπάτια της πατρίδας μας. Το περιθώριο, η απομόνωση και ο λυγμός της αγαλήνευτα, σε ραντεβού με την Ελλάδα και τον αγώνα της να επιβιώσει. Με αναστοχασμό μεγάλο…!
Κατάσταση μακαριότητας
Βρισκόμαστε αναμφισβήτητα σε ένα μεσοδιάστημα. Αρχή μιας νέας χρονιάς, μετάβαση σε μια νέα κατάσταση. Η κυβέρνηση καμώνεται πως κυβερνά και μεριμνώντας πάντα για το καλό της χώρας εφαρμόζει όλες τις συμφωνίες. Η αντιπολίτευση φωνασκεί, αλλά δεν υπόσχεται σχεδόν τίποτα. Το σκηνικό στήνεται με περισπούδαστες, αστείες και πολεμικές ανακοινώσεις των γραφείων τύπου και των κάθε λογής «κύκλων», σαν τάχα να διεξάγεται μια μεγάλη κόντρα.
Γύρω μας πέφτουν βόμβες και Σκουντ (για όποιους τους θυμούνται) και εδώ είναι σαν να μην συμβαίνει και τίποτα σπουδαίο. Άντε η αυτοδιοίκηση να ξηλώσει την περίφημη «ρόδα», τα ΜΜΕ να κάνουν τεράστιο θέμα τη Γεροβασίλη, ο Τσίπρας να καλέσει τους αρχηγούς για να τους ενημερώσει για το Κυπριακό, χωρίς και ο ίδιος να ξέρει τι ακριβώς συμβαίνει. Στην Τουρκία σκάνε πραγματικές βόμβες και η αποσταθεροποίηση προχωρά, στο Συριακό αναμένονται εξελίξεις και εν αναμονή της προεδρίας Τραμπ, ενώ ο Ομπάμα «σολάρει» σε πρωτοβουλίες που δημιουργούν τετελεσμένα.
Όχι άλλη Ζυρίχη
Σκίτσο του Πιν από τον Φιλελεύθερο
Του Γιάννη Σπανού
Η μεγαλύτερη ιστορική αμαρτία, που μας έσυρε στην καταιγίδα των αφανιστικών περιπετειών της νεότερης εποχής, ήταν οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου της 19ης Φεβρουαρίου 1959. Στιγμάτισε την ελληνική ζωή τριών και πλέον χιλιάδων χρόνων και διέκοψε τους πόθους αιώνων, τους αγώνες γενεών.
Άλλαξε τον ρουν του λαού μας στην εξέλιξη του χρόνου και διαστρέβλωσε το πεπρωμένο που δεν καθορίζουν μυθολογικές θεότητες της αρχαιότητας, αλλά οι αποφάσεις των ανθρώπων, που αν δεν εμπνέονται από τη σοφία της ωριμότητας και τη θέληση των προσδοκιών, οδηγούν στη μοιραία λοξοδρόμηση και στην καταβαράθρωση.
Προς μια οργουελιανή "πλαστική" κοινωνία;
Υποθέτω ότι όλοι έχετε ήδη κάνει τους πρώτους λογαριασμούς σας για το πώς θα καταφέρετε να χρησιμοποιήσετε σωστά τις πιστωτικές ή τις χρεωστικές σας κάρτες, προκειμένου να μη πληρώσετε πρόστιμο κατά την εκκαθάριση της μεθεπόμενης φορολογικής σας δήλωσης. Κι αφού ακόμη δεν έχουν κοινοποιηθεί λεπτομέρειες για την εφαρμογή τού μέτρου, κάνει ο καθένας μας ό,τι νομίζει σωστό. Αυτό, βεβαίως, δεν είναι πάντοτε εύκολο. Για παράδειγμα: έκανα σωστά που έβαλα βενζίνη παραμονή πρωτοχρονιάς ή μήπως έπρεπε να περιμένω ν' αλλάξει ο χρόνος, έστω κι αν την πλήρωνα κάπως ακριβώτερη; Επίσης: να συνεχίσω να παίρνω τσιγάρα και εισιτήρια από τον περιπτερά της γωνίας ή να ψάξω για περίπτερο που να διαθέτει POS; Αυτά είναι διλήμματα.
«Τρομοκράτης» 6 χρόνων!
Κρατείται και ο μικρός γιος της Ρούπα. Να δοθεί τώρα το παιδί.
Λένε πως το πιο ασφαλές κριτήριο για επίπεδο πολιτισμού μιας χώρας είναι τοπώς αντιμετωπίζει τα παιδιά και τους γερόντους της. Σήμερα Πέμπτη 5 Ιανουαρίου τα ξημερώματα συνελήφθη από την «αντιτρομοκρατική» η καταζητούμενη και επικηρυγμένη Πόλα Ρούπα διωκόμενη ως μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, ύστερα από «χολλυγουντιανή» επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε με τη συνδρομή της ΕΚΑΜ και παρουσία εισαγγελικών αρχών. Η Ρούπα, που βρισκόταν υπό παρακολούθηση, συνελήφθη σε διαμέρισμα στο οποίο βρισκόταν μαζί με το ανήλικο παιδί της, το οποίο παραμένει υπό την εποπτεία εισαγγελέως ανηλίκων και δεν δίνεται στην γιαγιά του και στην θεία του όπως είναι το ανθρώπινο και όπως ζητά η μητέρα του.
Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2017
Η ανεργία είναι επιλογή της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ
Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί η ανεργία είναι επιλογή της Κυβέρνησης του Σύριζα αλλά και όλων των κομμάτων που βρίσκονται στη Βουλή, που θέλουν την χώρα στην ευρωζώνη ή αλλιώς που προτιμούν η χώρα να έχει ξένο νόμισμα.
Η βασική τους θέση είναι, ότι αν όλοι επιθυμούσαν να δουλέψουν με χαμηλότερους μισθούς, και σε ένα περιβάλλον χωρίς καμία εργατική προστασία, τότε η ανεργία ως θέμα θα έκλεινε, ανεξαρτήτως της ασκούμενης δημοσιονομικής πολιτικής.
Δεν θα ήθελα εδώ αμέσως να τονίσω ποιούς βολεύει ένα τέτοιο επιχείρημα, αλλά μπορώ απλά να πω, ότι σε μια εγχρήματη οικονομία, ο ισχυρισμός αυτός συνιστά «σφάλμα σύνθεσης».
Σφάλμα σύνθεσης αποτελεί το να ισχυριστεί κάποιος, ότι ισχύει για ένα μέλος μιας ομάδας, ισχύει και για το σύνολο της ομάδας. Με άλλα λόγια αν κάθεται στο σινεμά, στη μπροστινή θέση, ένα ψηλός, και εσείς δεν βλέπετε, αν σηκωθείτε όρθιος θα βλέπετε, άλλα αν όλοι σηκωθούν όρθιοι τότε και πάλι δεν θα βλέπετε. Αυτό συνιστά «σφάλμα σύνθεσης» ή συνιστά «απατηλή σύνθεση». Ότι ισχύει για έναν δεν ισχύει για όλους.
Η αναγκαιότητα υιοθέτησης ενός Ενδογενούς Παραγωγικού Σχεδίου για την έξοδο της χώρας μας από την κρίση[1]
«Η Ελλάδα θα γίνει οικονομικά και εθνικά πραγματικά ελεύθερη τότε και μόνο τότε που η ανοικοδόμηση αυτή γίνει από τον λαό της.
Θα σπάσουν τα δεσμά και θα αλλάξει ριζικά η διάρθρωση της σημερινής οικονομίας μας, θα ανοίξει δηλαδή ο δρόμος για να λυτρωθούν οι πιο ενεργές παραγωγικές και άξιες δυνάμεις της νεοελληνικής κοινωνίας μας.»
Αυτά έγραφε ο Δημήτρης Μπάτσης στην εισαγωγή του βιβλίου του «Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα» το 1947.
Διανύουμε τον όγδοο χρόνο συνεχούς φτωχοποίησης του ελληνικού λαού ως αποτέλεσμα των συνεχών αδιέξοδων πολιτικών μέτρων των κυβερνήσεων.
Ο Κώστας Βεργόπουλος[2] αναφέρει:
«Η εμπειρία 2010-2016 δείχνει ότι με τη φτωχοποίηση των Ελλήνων το πρώτο που αποτρέπεται είναι οι επενδύσεις. Με τις περικοπές δαπανών και εισοδημάτων, η παραγωγική ικανότητα της χώρας σκοτώνεται ταχύτερα από ό,τι η καταναλωτική.
Άμεση συνέπεια από τη συνεχή συρρίκνωση του βιοτικού επιπέδου στην Ελλάδα είναι ότι αυτή υποβιβάζεται συνεχώς στους πίνακες της διεθνούς ανταγωνιστικότητος. Σε μια αδιάκοπα συρρικνούμενη οικονομία, νέες επενδύσεις όχι μόνον δεν προσέρχονται, αλλά και όσες προϋπήρχαν αποχωρούν. Με τη λιτότητα δεν κλείνει η «ψαλίδα» μεταξύ βιοτικού επιπέδου και παραγωγικής ικανότητας, αφού η τελευταία απαξιώνεται χωρίς τέλος, ούτε βελτιώνεται η ανταγωνιστικότητα της χώρας, αφού οι επενδύσεις, αντί να εισρέουν, εκρέουν.»
Δραχμή, Μετάβαση, Μειονεκτήματα, Προτερήματα
Πως μπορεί να γίνει η μετάβαση στην δραχμή; Ποιά τα μεονεκτήματα και ποια τα προτερήματα της δραχμής;
Πηγή: Άρης Χατζηστεφάνου, Info-War.gr, εκπομπή : "Ποιος φοβάται τη δραχμή"
Η οικολογική υποβάθμιση και η «διέξοδος του σαλιγκαριού»
Του Αλέξανδρου Κόρπα-Πρελορέντζου από την Ρήξη φ. 129
Από την έναρξη της βιομηχανικής επανάστασης, ο παγκόσμιος πληθυσμός, αλλά και η οικονομική δραστηριότητα, αυξήθηκαν κατακόρυφα. Πλέον ο παγκόσμιος πληθυσμός ξεπερνά τα 7 δισεκατομμύρια, έχοντας σχεδόν επταπλασιαστεί από το 1820. Παράλληλα υπολογίζεται ότι, μέχρι το 2050, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίζει τα 9 δισεκατομμύρια, με αποτέλεσμα να χρειάζεται άλλος ένας πλανήτης για να τραφούν όλοι οι κάτοικοι. Επιπρόσθετα, ο πλανήτης βρίσκεται σε μία συνεχόμενη αύξηση της θερμοκρασίας του, δημιουργώντας πολλά προβλήματα στο οικοσύστημα.
Είναι πλέον φανερό ότι η ανθρωπότητα ζει πάνω από τη φέρουσα ικανότητα του πλανήτη, δημιουργώντας προβλήματα στο περιβάλλον. Οι αυξημένες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, η μη ανανεωσιμότητα των φυσικών πόρων, η κλιματική αλλαγή, η εξαφάνιση έμβιων όντων, αλλά και η γενικότερη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής είναι θέματα μείζονος σημασίας. Από την άλλη μεριά, οι οικονομολόγοι, και ιδιαίτερα αυτοί που πιστεύουν στην αέναη ανάπτυξη της οικονομίας, αψηφούν τις προειδοποιήσεις περί βιοφυσικών ορίων του πλανήτη.
Είναι πλέον φανερό ότι η ανθρωπότητα ζει πάνω από τη φέρουσα ικανότητα του πλανήτη, δημιουργώντας προβλήματα στο περιβάλλον. Οι αυξημένες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, η μη ανανεωσιμότητα των φυσικών πόρων, η κλιματική αλλαγή, η εξαφάνιση έμβιων όντων, αλλά και η γενικότερη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής είναι θέματα μείζονος σημασίας. Από την άλλη μεριά, οι οικονομολόγοι, και ιδιαίτερα αυτοί που πιστεύουν στην αέναη ανάπτυξη της οικονομίας, αψηφούν τις προειδοποιήσεις περί βιοφυσικών ορίων του πλανήτη.
Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2017
Αποικία – γκέτο «η Ελλάς»
Ποιοτικά χαρακτηριστικά και τάσεις της χρονιάς που παραδίδει τη σκυτάλη
Το 2016 δεν παρατηρούνται στην Ελλάδα «θεαματικά» πολιτικά γεγονότα όπως το 2015, παγιώνονται εντούτοις αρκετά ποιοτικά χαρακτηριστικά που θα επηρεάσουν καθοριστικά τις μελλούμενες εξελίξεις. Κι όχι μόνο. Επειδή πρόκειται για ποιοτικά χαρακτηριστικά, που ακόμα δεν έχουν συνειδητοποιηθεί όσο θα έπρεπε, το 2016 χρειάζεται μια αποτίμηση πιο προσεκτική και χωρίς παρωπίδες. Ας δώσουμε έμφαση λοιπόν στα ποιοτικά χαρακτηριστικά της χρονιάς που πέρασε.
Η χώρα υπό τριπλό κλοιό
Σιγά-σιγά, μια «περίπου χώρα» αναδύεται και η ταμπέλλα «Ελλάς» τοποθετείται πάνω από μια σύγχρονη αποικία-γκέτο. Πρόκειται για το αποτέλεσμα οικονομικών πολιτικών που επιβάλλονται και γεωπολιτικών πιέσεων που ασκούνται στην περιοχή. Έτσι, στο «μαλακό υπογάστριο» της Ευρώπης, κοντά στη νέα «μπαρουταποθήκη» της νοτιοανατολικής Μεσογείου, η ζωή δεν συνεχίζεται όπως πριν και η κοινωνία το αφουγκράζεται κι ανησυχεί. Ένας τριπλός κλοιός περισφίγγει τη χώρα, και αυτό συνειδητοποιείται κάθε μέρα και περισσότερο. Από τη μια, το μνημονιακό καθεστώς που βαθαίνει. Από την άλλη, το τεράστιο προσφυγικό ζήτημα, η διαχείριση και η γεωπολιτική του αξιοποίηση. Και δίπλα σε αυτά, ο πόλεμος ως απειλή αλλά και πραγματικότητα στην ευρύτερη περιοχή.
Alain Badiou: Τίνος πραγματικού το θέαμα είναι αυτή η κρίση;
Η πλανητική οικονομική κρίση, όπως μας την παρουσιάζουν, μοιάζει με μια απ’ εκείνες τις κακές ταινίες, τις οποίες τις σκαρφίζεται η βιομηχανία των προσυσκευασμένων επιτυχιών του μεγάλου θεάματος, που σήμερα ονομάζεται “κινηματογράφος.” Τίποτε δεν λείπει: το θέαμα μιας σταδιακής καταστροφής, το σασπένς των μεγάλων κόλπων, ο εξωτισμός του πανομοιότυπου – το χρηματιστήριο της Τζακάρτα ζυγίζεται με τα ίδια μέτρα και σταθμά του θεάματος όπως και της Νέας Υόρκης, η διαγώνια γραμμή από τη Μόσχα στο Σάο Πάουλο, παντού η ίδια φωτιά που καιει τις ίδιες τράπεζες – οι τρομακτικές νέες εξελίξεις: αλίμονο, ακόμη και τα πιο μελετημένα “σχέδια” δεν μπορούν να αποτρέψουν τη Μαύρη Παρασκευή, όταν όλα καταρρέουν ή όλα θα καταρρεύσουν.. Αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία: μπροστά στη σκηνή, βλέπουμε βλοσυρούς και σκεφτικούς, όπως στα κινηματογραφικά έργα της καταστροφής, τα μέλη της μικρής παρέας των ισχυρών, τους πυροσβέστες της νομισματικής πυρκαγιάς – Σαρκοζύ, Πώλσον, Μέρκελ, Μπράουν, Τρισέ κ.λπ. – να ρίχνουν μέσα στην κεντρική Τρύπα χιλιάδες δισεκατομμύριων. Θα αναρωτηθούμε αργότερα (στα προσεχή επεισόδια του σήριαλ) από πού προέρχονται όλα αυτά τα δισεκατομμύρια, γιατί απέναντι και στην παραμικρή απαίτηση των φτωχών, για χρόνια ως τώρα, όλοι αυτοί απαντούσαν γυρνώντας τις τσέπες τους μέσα-έξω, για να πουν ότι δεν είχαν ούτε μια τσακιστή.
Προς το παρόν, δεν έχει σημασία. “Να σώσουμε τις τράπεζες!” Αυτή η ευγενική, η ουμανιστική και δημοκρατική κραυγή αναβλύζει από το στόμα κάθε δημοσιογράφου και κάθε πολιτικού. Να τις σώσουμε μ’ οποιοδήποτε τίμημα! Και πρέπει να το τονίσουμε, αφού το τίμημα δεν είναι μηδαμινό.
Προσευχηθείτε
Στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς, αντιλαμβάνεσαι πως το
μόνο που ξεκινάει στην Ελλάδα είναι η χρονιά. Τίποτε άλλο. Όλα τα υπόλοιπα
είναι στον βάλτο και βουλιάζουν μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο.
Εφτά χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας, η πολιτική
ζωή στην Ελλάδα δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.
Με την Ελλάδα και επίσημα προτεκτοράτο, ο ΣΥΡΙΖΑ -που
είναι το πρώην ΠΑΣΟΚ- είναι στην κυβέρνηση και θέλει να παραμείνει, ενώ η Νέα
Δημοκρατία θέλει να επιστρέψει στην κυβέρνηση για να περνάει αυτή τα Μνημόνια.
Κεντρικό πολιτικό θέμα είναι οι εκλογές.
Δεν υπάρχει και κάτι άλλο από τις εκλογές, αφού όλα τα
υπόλοιπα είναι αποφασισμένα από το Μνημόνιο.
Το Μνημόνιο -που είναι το νέο Σύνταγμα της χώρας-
επιτρέπει τις εκλογές. Ακόμα.
Βέβαια, οι εκλογές δεν έχουν κανένα νόημα στα
προτεκτοράτα· γι’ αυτό επιτρέπονται ακόμα.
Οπότε, γιατί τόσος θόρυβος για τις εκλογές;
Ε, κάτι πρέπει να συζητούν και οι πολιτικοί για να
αποδείξουν ότι είναι απαραίτητοι.
Επίσης, πρέπει να πείσουν τους πολίτες να πάνε στις
κάλπες· γι’ αυτό κάνουν πως σκοτώνονται μεταξύ τους.
Από την άλλη, οι πολίτες δεν θέλουν να πάνε στις
κάλπες· και δεν θα πάνε στις κάλπες γιατί η αποχή θα σαρώσει.
Να πάνε στις κάλπες να κάνουν τι;
Η υποτιθέμενη Αριστερά πέρασε το Μνημόνιο -όπως έκανε
και η Δεξιά- και απέδειξε σε όποιον δεν έχει σκατά στο κεφάλι του πως το
παιχνίδι ήταν στημένο από την αρχή και ο Τσίπρας με την παρέα του δεν ήταν παρά
ένα ακόμα χαρτί του συστήματος.
Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2017
Θρηνητική ειλικρίνεια
Πρωτοχρονιά, και οι ευχές μοιάζουν περιττή φιοριτούρα ή εμπαιγμός σε μια κοινωνία που, λογικά, δεν έχει καμιά ελπίδα. Tο μέλλον έχει προδιαγραφεί παγιδευμένο στην απόγνωση. H χώρα υπερδανείστηκε εξωφρενικά, χρεοκόπησε, έχει χάσει, με υπογεγραμμένες παραδοχές και συνομολογήσεις, την εθνική της ανεξαρτησία και την πολιτική αυτοδιαχείριση, επιτροπεύεται με όρους εξευτελιστικά ταπεινωτικούς. Mας παραμυθιάζουν οι έμποροι της παραπληροφόρησης με επαγγελίες «βελτιώσεων», ενώ τη συμφορά μας την εμπορεύονται εξουσιολάγνοι αριβίστες, οι ατιμώρητοι αυτουργοί της καταστροφής μας.
Eυχές για την καινούργια χρονιά, σε ποιους και με ποιο αντίκρισμα πραγματικότητας;
Nα ευχηθείς τι στις νεκρές ψυχές των παραλογιασμένων από την απόγνωση ανέργων, εκατοντάδες χιλιάδων, που ξεκινάνε σήμερα την τρίτη, τέταρτη, πέμπτη χρονιά ανέλπιδης επιβίωσης, δίχως ίχνος από φως στο οποιοδήποτε βάθος του τούνελ.
Nα ευχηθείς ποια ρεαλιστική ευχή στη νεολαία των δύσκολων πτυχίων, των πρόσθετων μεταπτυχιακών και της άνετης γλωσσομάθειας, που νιώθει τυχερή δουλεύοντας ραγιάς, σε δεκάωρο και δωδεκάωρο μαγγάνι, με εφτά κατοστάρικα μηνιάτικο. O κάθε χυδαίος, ευνοημένος τυχάρπαστος «επενδυτής» μπορεί να καταλύει κάθε ίχνος «κοινωνικού κράτους» επιβάλλοντας εργασιακό μεσαίωνα απανθρωπίας, αποκλείοντας όνειρα προσωπικής ζωής στις ψυχές που εν ψυχρώ καταρρακώνει.
Μετανάστες και καλοκάγαθοι ιθαγενείς
«Το πολιτικώς ορθόν είναι η αστυνομία της σκέψης. Τις περισσότερες φορές είναι εσωτερικευμένη. Σου απαγορεύει να πεις αυτό που πιστεύεις πως είναι αλήθεια, αν αυτή η αλήθεια δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που θα θέλαμε να είναι ή σε αυτό που θα έπρεπε να είναι βάσει της κυρίαρχης σκέψης, βάσει του πολιτικώς ή ηθικώς ευκταίου». Τον ορισμό τον δανείζομαι από τον Γάλλο φιλόσοφο André Comte - Sponville.
Είναι, ας πούμε, πολιτικώς ορθόν να λες ότι το ριζοσπαστικό Ισλάμ δεν έχει καμία σχέση με το αληθινό Ισλάμ. Μπορείς επίσης να προχωρήσεις παρακάτω τη σκέψη σου και να πεις ότι το ριζοσπαστικό Ισλάμ είναι μια παραποίηση του αληθινού Ισλάμ. Ας θυμίσω μόνον ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι, κανονικοί κατά τα άλλα, οι οποίοι σου λένε ότι ο αληθινός σοσιαλισμός δεν έχει καμία σχέση με τον υπαρκτό σοσιαλισμό, που τον παραποίησε. Χωρίς, εννοείται, να αναρωτιούνται μήπως κάτι δεν πηγαίνει καλά με ένα σύστημα το οποίο, με όποιον τρόπο κι αν εφαρμόστηκε, υπήρξε αβίωτο. Είναι ο μέσα αστυνομικός της σκέψης που τους δίνει κλήση.
Και η αντιπολίτευση στη Συρία... χαστουκίζει την υποκρισία της δύσης!
Η
Maria Saadeh, 41 ετών, Αρχιτεκτόνισσα, Χριστιανή Βουλευτής της
Συρίας και μάλιστα αντιπολιτευόμενη τον "αιμοσταγή δικτάτορα Άσαντ", χαστουκίζει
την υποκρισία της δύσης απευθυνόμενη στην "Επιτροπή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες"
(United Nations High Commissioner for Refugees - UNHCR).
Ας θυμηθούμε...
Maria Saadeh,
Xριστιανή αντιπολιτευόμενη βουλευτίνα της Συρίας: Ο Άσαντ δεν είναι δικτάτορας...
Φυσικά, κανένα
ΜΜΕ, κανένας δημοσιογράφος στη δύση της "δημοκρατίας" δεν θεώρησε
"είδηση" τη φωνή μια βουλευτίνας στην αντιπολίτευση της Συριακής Βουλής.
Ας γίνει αυτή η υπενθύμιση απαρχή να σηκώσει
φωνή, έστω ένας δημοσιογράφος που σέβεται τον εαυτό του και μπορεί να κοιτάει στα
μάτια τα παιδιά του.
Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2017
Τόσες "πίπες" λένε, το τσιγάρο φορολογούν
- Καλημέρα, καλή χρονιά, να τα πούμε;
- Μα τα κάλαντα τα λένε την Παραμονή.
- Τα παιδιά, εμείς είμαστε φόροι.
- Μας τα είπανε και δώσαμε, δώσαμε μέχρι σώβρακα, τώρα είμαστε ξεβράκωτοι, γι αυτό δεν σας λέμε να περάσετε...
Τι είναι τούτο; Με το "καλημέρα", σχεδόν μια ντουζίνα νέοι φόροι! Κι έχουμε άλλες 364 μέρες να μας κοπανήσουν! Εκτός, αν αποφασίσει ο κόσμος, να κοπανήσει αυτός τους δοσίλογους και τους τοκογλύφους.
Το σκέπτομαι να πάρω τηλέφωνο για "χρόνια πολλά". Άσε που θα μου πουν "πάρα πολλά, 99 χρόνια μνημόνιο". Κουράγιο, τα πρώτα 100 είναι δύσκολα. Με το που σηκώνεις ακουστικό όμως 5% παραπάνω φόρος, χώρια ο ΦΠΑ! Θα στείλω e-mail σε όσους έχουν. Στους άλλους περιστέρι. Αν δείτε πετούμενο να γυρνά με μήνυμα στο πόδι, πάει σε κάποιο συγγενή μου στο χωριό.
«Ασθενείς που θα έπρεπε να ζουν πεθαίνουν»: Άρθρο-καταπέλτης του Guardian για την Υγεία στην Ελλάδα
«Τα ποσοστά θνησιμότητας που ανεβαίνουν, οι απειλητικές για τη ζωή νοσοκομειακές λοιμώξεις που αυξάνονται και η έλλειψη προσωπικού και ιατρικού εξοπλισμού αποδυναμώνουν το σύστημα υγείας στην Ελλάδα, καθώς η λιτότητα στη χώρα πλήττει τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες». Έτσι αρχίζει το άρθρο-καταπέλτης του Guardian για τα δημόσια νοσοκομεία στην Ελλάδα με τίτλο «Ασθενείς που θα έπρεπε να ζουν πεθαίνουν: Η κατάρρευσης της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το οποίο στηρίζεται και στις μαρτυρίες γιατρών και εκπροσώπων εργαζομένων, η κατάσταση στην Ελλάδα είναι χαοτική. «Στο όνομα των σκληρών δημοσιονομικών στόχων, οι άνθρωποι που θα μπορούσαν σε άλλη περίπτωση να επιβιώσουν, πεθαίνουν», δηλώνει στην εφημερίδα ο Μιχάλης Γιαννάκος, ο οποίος ηγείται της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ), συμπληρώνοντας ότι «τα νοσοκομεία μας έχουν γίνει επικίνδυνες ζώνες».
Παράσταση Κοτανίδη: Η κριτική «Ριζοσπάστη» και η απάντηση του γιου Ζαχαριάδη
Η απάντηση.
Σε κείμενο-απάντησή του στη κριτική που δημοσιεύθηκε στον «Ριζοσπάστη» για την παράσταση του Γιώργου Κοτανίδη, «Ομπίντα», ο γιος του Νίκου Ζαχαριάδη, Σήφης, ασκεί από τη δική του σκοπιά κριτική στην εφημερίδα του ΚΚΕ για τον τρόπο που αντιμετώπισε το θεατρικό έργο αλλά και για τα ιστορικά στοιχεία που επικαλείται.
Η «Ομπίντα» (πικρία, κακοκάρδισμα), η παράσταση του γνωστού ηθοποιού και θεατρικού σκηνοθέτη Γιώργου Κοτανίδη είναι εμπνευσμένη από τις τελευταίες μέρες του τραγικού γραμματέα του ΚΚΕ που αυτοκτόνησε στη Σιβηρία, όπου ζούσε εξορισμένος από την ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης και του ΚΚΕ.
Ακολουθεί το κείμενο του γιου του Σήφη Ζαχαριάδη και η κριτική του «Ριζοσπάστη»:
Στην κόλαση του «πρεκαριάτου»
Η «παραδοσιακή» διαστρωμάτωση των τάξεων αλλάζει, μάλιστα με ταχύτερους ρυθμούς μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 2008. Οι μεταβολές είναι ραγδαίες, με συνέπεια τη δραματική αναδιαμόρφωση της κλασικής πυραμίδας των τάξεων.
Όπως όλα δείχνουν, βρισκόμαστε στα μισά της διαδικασίας μιας μεταμόρφωσης διεθνούς κλίμακας, της επώδυνης δημιουργίας μιας παγκόσμιας οικονομίας της αγοράς. Κάτι που έχει ως συνέπεια τη σχηματοποίηση μιας καινούργιας κοινωνικής τάξης, αυτής των precariats, δηλαδή των «επισφαλών».
Πρόκειται για την κοινωνική τάξη που δεν έχει εργασιακή ασφάλεια και καθόλου ή ελάχιστα εργασιακά δικαιώματα. Συνεπώς, βιώνει μια κατάσταση συνεχούς επισφάλειας, χωρίς καμιά σταθερότητα και προβλεψιμότητα.
Ο νεολογισμός precariat είναι μια μίξη του επιθέτου precarious (επισφαλής, αβέβαιος) και του ουσιαστικού proletariat. Ο όρος precariat προέρχεται από τη Γαλλία και τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Γάλλοι κοινωνιολόγοι τον πρωτοχρησιμοποίησαν για να ορίσουν τους προσωρινούς κι απροστάτευτους εργαζόμενους ως μια νέα κοινωνική τάξη.
Finis Graeciae - Η Ελλάδα πέθανε και την σκοτώσαμε εμείς...
Του Χρήστου Γιανναρά
Πού είναι η Ελλάδα - θα σας το πω εγώ! Τη σκοτώσαμε, εσείς κι εγώ. Εμείς όλοι είμαστε οι φονιάδες της. Δεν νιώθετε γύρω σας το κενό; Δεν σας περονιάζει η παγωνιά που είσαστε χωρίς πατρίδα; Δεν ακούτε λοιπόν τίποτα από τον σαματά που κάνουν οι νεκροθάφτες θάβοντας την Ελλάδα; Δεν σας χτύπησε η μπόχα της σήψης; Σαπίζουν κι οι πατρίδες. Η Ελλάδα πέθανε, η Ελλάδα θα μείνει νεκρή!
Βλέπουμε κι ακούμε τα κοράκια μαζεμένα ολόγυρα στα δέντρα - μυρίζονται πτώμα. Ο Οζάλ απειλεί αναίσχυντα, οι Σέρβοι μιλάνε για «μακεδονικό», ο Ντενκτάς γλείφεται και για την υπόλοιπη Κύπρο. Γιατί όχι, αφού αντίσταση δεν υπάρχει, έχει νεκρωθεί κάθε κίνητρο αντίστασης. Στη διαδικασία της αποσύνθεσης το μόνο κίνητρο είναι η ατομική επιβίωση - οι συντελεστές της αποσύνθεσης είναι τα τυφλά σκουλίκια που ξέρουν μόνο να τρώνε το πτώμα. Γι' αυτό και σύμβολο του θανάτου μας έγιναν τα «φαγάδικα» και τα «σούπερ-μάρκετ». Γίνεται εισβολή στην Κύπρο, και οι Έλληνες κατακλύζουμε τα σούπερ-μάρκετ με θηριώδη αγοραστική μανία. Γίνεται σεισμός, πάλι εκεί τρέχουμε πανικόβλητοι. Υποτίμηση της δραχμής, και γρονθοκοπιόμαστε στα σούπερ-μάρκετ ποιός θα ψωνίσει περισσότερα. Έρχεται η ραδιενέργεια του Τσέρνομπιλ, και πάλι στη μανιώδη αποθησαύριση αγαθών ξεσπάμε.
«Προφητίες» για την Ελλάδα και την παγκοσμιοποίηση... (video)
« Το 1986 γράφεται και δημοσιεύεται στο ΒΗΜΑ η επιφυλλίδα Finis Graeciae: η Ελλάδα τελείωσε, την σκοτώσαμε εμείς..»
Διαβάστε το άρθρο ΕΔΩ
Μιχάλης Χαραλαμπίδης συνέδριο ΠΑΣΟΚ 1996 (αυτό το θηρίο πέτυχε και τη χρονιά..)
«…είμαι πολύ ανήσυχος και πρέπει να σας το πω πέρα από ιδεολογισμούς … για αυτό η Ελλάδα έχει δυσκολίες να βαδίσει μπροστά με τους ρυθμούς που προκαλεί η Ιστορία στο νέο μεγάλο της ραντεβου. Και έτσι, αντί η Ελλάδα να κινηθεί με αυτό το όραμα που σας έλεγα πριν, ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ, ΠΟΥ ΘΑ ΕΊΝΑΙ ΤΟ 2004;, ΤΟ 2010;, ΤΟΤΕ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΟΛΟΙ ΛΙΓΟ ΠΟΛΥ ΜΙΛΟΥΝ ΑΡΓΑ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΖΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥΡΚΟΜΠΑΡΟΚ. ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΕΝΑ ΦΤΩΧΟ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΣΥΡΡΙΚΝΩΜΕΝΟ ΒΙΛΑΕΤΙ Ή ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΛΑΝΤΕΡ!!!...»
Κυριακή 1 Ιανουαρίου 2017
Επιτέλους! Ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση!
Σε δημόσια συνεδρία της Ακαδημίας Αθηνών την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2017 θα πραγματοποιηθεί η εγκατάσταση του Προέδρου για το έτος 2017 κ. Λουκά Παπαδήμου και του Αντιπροέδρου κ. Αντωνίου Κουνάδη.
Στη συνεδρία θα αναγνωσθεί έκθεση του απερχόμενου Προέδρου κ. Θανάση Βαλτινού με θέμα "Το έργο των Κέντρων και Γραφείων Ερεύνης της Ακαδημίας κατά το έτος 2016".
Επίσης ο νέος πρόεδρος κ. Παπαδήμος θα πραγματοποιήσει ομιλία με θέμα "Οικονομική Ανάπτυξη και Δημοσιονομική Εξυγίανση: Η Διττή Πρόκληση για την Οικονομική Πολιτική".
Τα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών (της αφρόκρεμας -υποτίθεται- του πνευματικού κόσμου που έχει πάθει αφωνία τα χρόνια της μεγάλης κρίσης) δεν αρκέστηκαν να τιμήσουν τον πρώην πρωθυπουργό που ηγήθηκε της πρωτοβουλίας του «μεγάλου ναι» στο Μνημόνιο και υλοποίησε το καταστροφικό για τα ασφαλιστικά ταμεία και τους ομολογιούχους PSI, αλλά τον αναβάθμισαν κιόλας κάνοντάς τον πρόεδρο για το 2017!
Στη συνεδρία θα αναγνωσθεί έκθεση του απερχόμενου Προέδρου κ. Θανάση Βαλτινού με θέμα "Το έργο των Κέντρων και Γραφείων Ερεύνης της Ακαδημίας κατά το έτος 2016".
Επίσης ο νέος πρόεδρος κ. Παπαδήμος θα πραγματοποιήσει ομιλία με θέμα "Οικονομική Ανάπτυξη και Δημοσιονομική Εξυγίανση: Η Διττή Πρόκληση για την Οικονομική Πολιτική".
Τα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών (της αφρόκρεμας -υποτίθεται- του πνευματικού κόσμου που έχει πάθει αφωνία τα χρόνια της μεγάλης κρίσης) δεν αρκέστηκαν να τιμήσουν τον πρώην πρωθυπουργό που ηγήθηκε της πρωτοβουλίας του «μεγάλου ναι» στο Μνημόνιο και υλοποίησε το καταστροφικό για τα ασφαλιστικά ταμεία και τους ομολογιούχους PSI, αλλά τον αναβάθμισαν κιόλας κάνοντάς τον πρόεδρο για το 2017!
Θα ξυπνήσουν οι ιθαγενείς το 2017;
Με κριτήριο τις παρανομίες των δανειστών, μία από τις λύσεις για την Ελλάδα είναι η καταγγελία των Θεσμών, συμπεριλαμβανομένων των μνημονίων, στο ευρωπαϊκό δικαστήριο – όπου θα μπορούσε να ζητηθεί αποζημίωση ανάλογη των ζημιών που έχουμε υποστεί, ύψους άνω του 1 τρις €.
«Εισέρχεται στην τελική ευθεία η μεταβίβαση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, με τη μέθοδο που έχουμε ήδη αναλύσει (άρθρο) – από μία αριστερή κυβέρνηση, αφού προηγουμένως εξοντώθηκαν μεθοδικά όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα, έτσι ώστε οι Πολίτες να μην έχουν καμία άλλη επιλογή και καμία ελπίδα (η επανάληψη του παρελθόντος δεν είναι ασφαλώς επιλογή).Στο τελικό στάδιο του μεγάλου πειράματος, της κατάργησης δηλαδή της Δημοκρατίας από το νεοφιλελευθερισμό και την ενωμένη Ευρώπη, η ελληνική αριστερά κατέρριψε το μύθο της σοσιαλιστικής ηθικότητας, της ειλικρίνειας, της εντιμότητας, της αξιοπρέπειας, καθώς επίσης του πατριωτισμού – τεκμηριώνοντας πως η άνοδος στην εξουσία, αλλάζει εντελώς τις πεποιθήσεις όλων των πολιτικών τάσεων, διαβρώνει και διαφθείρει.
Το Πνεύμα της παρακμής και πώς η «αριστερή» διανόηση έγινε Το «πνεύμα» της Νέας Εποχής
Ένα από τα πιο κτυπητά χαρακτηριστικά της εποχής μας είναι ότι οι «οργανικοί διανοούμενοι» του καπιταλισμού στη σημερινή φάση της παγκοσμιοποίησης και του χρηματιστηριακού «διεθνισμού» είναι πρώην αριστεροί, καλλιτέχνες και γενικά πνευματικοί άνθρωποι. Φυσικά όλοι αυτοί συνεχίζουν να λένε ότι είναι αριστεροί παρά το γεγονός ότι αποτελούν την ιδεολογική αστυνομία του συστήματος, τους ακριβοπληρωμένους καθεστωτικούς λακέδες.
Πού οφείλεται, πώς εξηγείται και τι νόημα έχει αυτή η πλήρης ενσωμάτωση και μετάλλαξη της «αριστερής» διανόησης η οποία αποτελεί σήμερα τον ιδεολογικό τρομοκράτη της Νέας Τάξης, το άλλοθι και το τεκμήριό της;
Το φαινόμενο της αποστασίας αριστερών διανοουμένων δεν είναι καινούργιο.
Πάντα στις δύσκολες καμπές της ιστορίας πολλοί από αυτούς γονάτιζαν αξιολύπητα και μετατρέπονταν σε γενίτσαρους του κεφαλαίου. Αυτό, όμως, που γινόταν χθες αποσπασματικά, σήμερα έχει πάρει επιδημική, σχεδόν καθολική μορφή.
Έργα και ημέρες του σουλτανάτου
Οι αποκαλύψεις των ουίκιλικς, ο στενός κύκλος του Ερντογάν και το οικονομικό πογκρόμ που διεξάγει το καθεστώς
Οι πρόσφατες αποκαλύψεις των ουίκιλικς, 57.000 ηλεκτρονικών μηνυμάτων τα οποία φέρονται να προέρχονται από τον προσωπικό λογαριασμό του εκλεκτού του Ερντογάν, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, ρίχνουν άπλετο φως στον στενό κύκλο του προέδρου της Τουρκίας, και αποκαλύπτουν πολλές αξιοσημείωτες πληροφορίες για το πώς λειτουργεί το καθεστώς του.
Ο Αλμπαϊράκ είναι σύζυγος μιας από τις κόρες του Ερντογάν, της Έσρα, την οποία παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο το 2014. Κουμπάροι, και αυτή η πληροφορία διατηρεί την αξία της, ήταν ο Κωστάκης Καραμανλής και η σύζυγός του Νατάσσα, ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα, ο ηγέτης του Πακιστάν στρατηγός Μουσάραφ και ο Ρουμάνος πρωθυπουργός Αντριάν Ναστάζε.
Ο Αλμπαϊράκ είναι σύζυγος μιας από τις κόρες του Ερντογάν, της Έσρα, την οποία παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο το 2014. Κουμπάροι, και αυτή η πληροφορία διατηρεί την αξία της, ήταν ο Κωστάκης Καραμανλής και η σύζυγός του Νατάσσα, ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα, ο ηγέτης του Πακιστάν στρατηγός Μουσάραφ και ο Ρουμάνος πρωθυπουργός Αντριάν Ναστάζε.
«Καλή χρονιά», είπες;
«Καλή χρονιά». Μια ευχή, μια φράση που ακούγεται και φέτος εκατομμύρια φορές. Αλλά όλοι το ξέρουμε. Λίγοι, πια, την εννοούν. Ελάχιστοι την πιστεύουν. Ποτέ άλλοτε τόσα εκατομμύρια άνθρωποι δεν έβαλαν τόσες φορές στο στόμα τους μια φράση που δεν την πιστεύουν. Παλιά ήταν η ελπίδα που σε έκανε να μοιράζεσαι την ευχή με τους άλλους. Τώρα είναι η προσπάθεια μέσω της ευχής να βρεις την ελπίδα. Να υποδυθείς πως πιστεύεις ότι κάπου – δεν μπορεί – θα υπάρχει…
Οι ταγοί μας – πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε – σε μεγάλο βαθμό το κατάφεραν: Σκότωσαν την ελπίδα. Μοιάζουμε όλο και περισσότερο με την πιο καταθλιπτική εκδοχή της «Πανούκλας» του Καμύ. Το χειρότερο – έγραφε – δεν είναι η Πανούκλα. Το χειρότερο είναι να συνηθίσεις την Πανούκλα. Το χειρότερο δεν είναι η δυστυχία, η απελπισία. Το χειρότερο είναι να συνηθίσεις την απελπισία…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)