| Ενημέρωση: | Ενσωμάτωση: |
| 08-07 02:17 | 80/80 100,00 % |
| Κόμμα | % | ||
|---|---|---|---|
 | 36,43 | ||
 | 34,08 | ||
 | 8,64 | ||
 | 5,76 | ||
 | 4,48 | ||
 | 2,78 | ||
 | 2,38 | ||
 | 1,53 | ||
 | 1,26 | ||
 | 0,82 | ||
 | 0,69 | ||
 | 0,58 | ||
 | 0,30 | ||
 | 0,09 | ||
 | 0,07 | ||
 | 0,06 | ||
 | 0,03 | ||
 | 0,02 | ||
 |
Δευτέρα 8 Ιουλίου 2019
Αποτελέσματα εθνικών εκλογών στο Βύρωνα
Κυριακή 7 Ιουλίου 2019
Τι δείχνουν τα exit poll
Η «κουτσή πάπια», οι εκλογἐς και «τα μπάνια του λαού»
Όταν κάποια στιγμή, λίγο μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’80 και συγκεκριμένα το 1987 στενοί συνεργάτες του Ανδρέα Παπανδρέου εισηγήθηκαν την προσφυγή στις εκλογές μέσα στο καλοκαίρι, τότε εκείνος απάντησε με την γνωστή ιστορική πλέον φράση: «ε, να μη χαλάσουμε και τα μπάνια του λαού!».
Με την γνωστή του ικανότητα να καλοπιάνει τον λεγόμενο λαουτζίκο είχε κατανοήσει πόσο σημαντική είναι η σχέση του νεοέλληνα με το καλοκαίρι. Τα ελαφριά ρούχα, ο κάθετος ήλιος, το υπνωτιστικό μονότονο τραγούδι του τζίτζικα (που το χειμώνα δεν θα έχει να φάει, όπως προειδοποιούσε ο μύθος του Αισώπου), η γαλανή θάλασσα, η προσμονή έστω και ολιγοήμερων διακοπών, δεν είναι δυνατόν να διαταραχθεί από τα βλακώδη «διλήμματα» που σκαρφίζονται οι πολιτικοί κάθε τρεις και λίγο.
Η δυνατότητα τού να περνάς ωραία με πολύ λιγότερα χρήματα, χωρίς θέρμανση και χωρίς φροντιστήρια, αλλά και χωρίς τα σχολικά βάσανα για τους μπόμπιρες δεν προσφέρεται όλο το χρόνο και γι’ αυτό θεωρείται περίπου ιεροσυλία να έρθει κάποιος «σωτήρας της πατρίδας» και να τη μαγαρίσει. Ακόμα και επανάσταση (που λέει ο λόγος…) να ξεκινήσει στον ελλαδικό χώρο θα πρέπει οπωσδήποτε να ολοκληρωθεί το αργότερο ως τα μέσα Ιουνίου και να έχει ορκιστεί η επαναστατική κυβέρνηση, διότι οι επαναστάτες είναι και εκείνοι άνθρωποι και πρέπει να πλατσουρίσουν στα καταγάλανα νερά.
Ἡ Ἀπεργία τῶν Ψηφοφόρων
τοῦ Ὀκτάβ Μιρμπώ
Ἐκδόσεις Ἄγρα / σελ. 40
Ἔτος ἔκδοσης 2014
Ἐκδόσεις Ἄγρα / σελ. 40
Ἔτος ἔκδοσης 2014
Σὲ αὐτὴν τὴν καλαίσθητη ἔκδοση μικροῦ σχήματος περιλαμβάνονται δύο αὐτοτελὴ κείμενα, ὅπου τὸ ἕνα συμπληρώνει τὸ ἄλλο. Τὸ πρῶτο, Ἡ Ἀπεργία τῶν Ψηφοφόρων (La Grève des électeurs) ἐκδόθηκε στὶς 28 Νοεμβρίου 1888 στὴν ἐφημερίδα Le Figaro. Τό δεύτερο, ὑπὸ τὸν τίτλο Πρελούδιο (Prélude), δημοσιεύθηκε καὶ αὐτὸ στὴν Le Figaro, ἐξήμισυ μῆνες ἀργότερα, στὶς 14 Ἰουλίου 1889. Στήν ἔκδοση, ὑπάρχει ἐπίσης καὶ μία συνοπτικὴ παρουσίαση γιὰ τὸν συγγραφέα.
Τὰ δύο αὐτὰ κείμενα εἶναι ἀποτελέσματα ὥριμης ἀναρχικῆς σκέψης. Ὁ Μιρμπώ, ὑπὸ τὸ πνεῦμα τῆς ἀναρχίας κατανοεῖ καὶ ἀναδεικνύει τὴν ψηφοφορία καὶ τὴν προσφυγὴ στὶς κάλπες ὡς μία ὁλοφάνερη ἀπάτη, μὲ τὴν ὁποία οἱ κρατοῦντες ἀποκτοῦν χωρὶς ἰδιαίτερο κόστος τὴν συγκατάθεση αὐτῶν τοὺς ὁποίους καταπιέζουν καὶ ἐκμεταλλεύονται.
Ὁ Οκτὰβ Μιρμπὼ (16 Φεβρουαρίου 1848-16 Φεβρουαρίου 1917) ἔχει περάσει ἀπὸ τὰ σαράντα κύματα τῆς σύγχρονης μὲ αὐτὸν σκέψης καὶ στάσης πάνω σὲ καίρια ζητήματα. Ἀρχικὰ βασιλικός, καθολικὸς καὶ ἀντισημίτης, ἐξέφρασε στὴν συνέχεια τὶς πλέον ἐλευθεριακές ἰδέες στὰ ἄρθρα, στὰ μυθιστορήματα καὶ τὰ θεατρικὰ ἔργα του. Μέσα ἀπὸ οὐσιαστικὲς διεργασίες καὶ διαδικασίες προσέγγισε καὶ οἰκειοποιήθηκε τὶς ἀναρχικὲς ἰδέες, ἐρχόμενος ἔτσι σὲ ἀντίθεση μὲ ὅλες τὶς παραδοσιακὲς ἀξίες. Πρόκειται γιὰ ἕνα δημιουργικὸ ἄτομο, τὸ ὁποῖο συμμετεῖχε μὲ ὀξυδέρκεια, ἔντονη κριτικὴ καὶ καυστικὴ διάθεση, ἀλλὰ συγχρόνως μὲ μεγάλη εὐαισθησία, σὲ ὅλες τὶς μεγάλες πνευματικές, αἰσθητικές, κοινωνικὲς καὶ πολιτικὲς διαμάχες τῆς ἐποχῆς του μὲ σκοπὸ νὰ συμβάλει στὴν πνευματικὴ ἀπελευθέρωση καὶ ἀνάπτυξη τῆς συνείδησης τῶν συγχρόνων του.
“Ο πατριωτισμός έχει κι είχε πάντοτε ταξικό πρόσημο”
Στο σημερινό ιμπεριαλιστικό στάδιο, ενδιαφέρουν τους κομμουνιστές έννοιες όπως “πατρίδα” και “κυριαρχικά δικαιώματα”;
Φυσικά και τους ενδιαφέρουν. Η πατρίδα είναι ο μεγάλος χώρος μέσα στον οποίο μπορούν οι λαϊκές μάζες, οι εργαζόμενοι, να λειτουργήσουν πολιτικά και να διεκδικήσουν όσα τους ανήκουν. Είναι το βασικό πλαίσιο για την δημοκρατική λειτουργία. Τυχόν παραίτηση από την έννοια της πατρίδας μεταφέρει την πολιτική διεκδίκηση των λαϊκών στρωμάτων σε ένα αόριστο σύμπαν ιδεαλιστικών προδιαγραφών, όπου απουσιάζουν τα εργαλεία και οι προϋποθέσεις για επιτυχία. Για να το πω απλά, η εργατική τάξη, ο λαός μπορεί να διεκδικήσει την εξουσία στην χώρα του. Θα ήταν αφάνταστα πιο δύσκολο, σχεδόν αδύνατο και ολότελα αφηρημένο να διεκδικήσει μια οικουμενική ανατροπή, κάτι ως «Δευτέρα παρουσία». Για το πρώτο υπάρχει γήπεδο αγώνα, για το δεύτερο όχι.
Στην ιστορία τα λαϊκά, τα απελευθερωτικά, τα δημοκρατικά κινήματα ήταν πάντοτε συνυφασμένα με την έννοια της πατρίδας. Οι λαοί πάντοτε είχαν πατρίδα και πάντοτε την προάσπιζαν. Οι κυρίαρχοι, είτε φεουδάρχες, είτε αστοί, είτε δουλοκτήτες, δεν είχαν ποτέ ανάγκη την έννοια αυτή και πολύ συχνά την απαρνήθηκαν και τη θυσίασαν στο βωμό των ταξικών τους συμφερόντων.
Η πατρίδα –από τον καιρό της «επανάστασης των οπλιτών» στην κλασική αρχαιότητα- συνδεόταν, πατούσε πάνω στην επικράτεια. Η τελευταία ορίζει τα «κυριαρχικά δικαιώματα», τον χώρο μέσα στον οποίο η πατρίδα αποκτά νόημα. Για δικαιώματα του κάθε λαού μιλούμε, για τον δικό του χώρο.
Το κεφάλαιο σήμερα –όπως οι φεουδάρχες ή οι δουλοκτήτες του χθες- μπορεί να «παζαρέψει» πατρίδα και επικράτεια, να συμβιβαστεί, να εκχωρήσει. Αρκεί να εξασφαλίζει τα κέρδη του, την κοινωνική του κυριαρχία. Οι λαοί, ο κάθε λαός δεν μπορεί. Ο πατριωτισμός έχει, πάντοτε είχε, ταξικό πρόσημο.
Σάββατο 6 Ιουλίου 2019
Στο «καλό» και μην μας γράφεις…
Κανένας ποτέ δεν πρόδωσε ένα Δημοψήφισμα.
Κανένας ποτέ δεν κορόιδεψε τόσο πολύ και με τέτοιο θράσος έναν λαό.
Κανένας ποτέ δεν έκαμψε τόσο απόλυτα το φρόνημα ενός λαού.
Κανένας ποτέ δεν βύθισε έναν ολόκληρο λαό στην απελπισία και την κατάθλιψη.
Κανένας ποτέ δεν οδηγούσε τρεις ανθρώπους κάθε μέρα στην αυτοκτονία.
Κανένας ποτέ δεν διέγραψε απόλυτα τους αγώνες και τις κατακτήσεις γενεών.
Χαίρε, ω χαίρε, Μεσσιανισμέ!
Για τις δημοτικές και ευρωβουλευτικές εκλογές της 26/5 και 2/6, είχα αναρτήσει δυο σημειώματα: "Ψευδαισθήσεις δημοκρατίας" αφενός, "Το μείγμα ψεύδους και ψευδαίσθησης, ως πολυπόθητη πρέζα" αφετέρου [1]. Αμφότερα τα νιώθω να ισχύουν και για τις βουλευτικές εκλογές της 7/6. Και το λέω δύσθυμα, εννοώντας ότι γερές παθογένειες κρατούν γερά! Δυο λόγια εδώ, λοιπόν, για ένα από τα εκδηλώματά τους στο εκλογικό σώμα:
Τι εστί Μεσσιανισμός; Μεσσιανισμός εστί φάμπρικα με γοητευτικό φαμπρικάρχη. Του αναθέτεις τις πρώτες ύλες της ύπαρξής σου (τα νοήματά σου, τις προσδοκίες σου, τα διλήμματά σου), κι εκείνος με αυτές θα φτιάξει... καταπληκτικά μαντήλια για να κλαις τις διαψεύσεις σου μεθαύριο. Αλλά όχι με εκείνο το σωτήριο κλάμα, που καθαρίζει τα μάτια. Με το κλάμα, αντιθέτως, που θολώνει το βλέμμα, και δεν σε αφήνει να δεις τι προβληματάρα είναι η φάμπρικα και η ανάθεση.
Αβάσταχτη μνήμη - 54 χρόνια έργα και ημέρες της οικογένειας Μητσοτάκη
1965 - 2019: Η παρουσία της οικογένειας Μητσοτάκη στη ΝΔ και το αποτύπωμά της
- 1965: Αποστασία Μητσοτάκη, αποσταθεροποίηση, δικτατορία.
- 1968 - 1973: Η οικογένεια Μητσοτάκη "εξόριστη" στο πολυτελές διαμέρισμα της οδού Μιραμπό στις όχθες του Σηκουάνα και με τους γόνους σε ακριβά ιδιωτικά σχολεία.
- 1973: Επιστροφή από τα "ένδοξα Παρίσια" (σαν κάτι να ήξεραν) λίγο πριν πέσει η Χούντα και σφαχτεί η Κύπρος.
- 1975: Το υπουργικό συμβούλιο της Νέας Δημοκρατίας παραχωρεί στον υπουργό Εθνικής Άμυνας το δικαίωμα, να άρει τις ποινικές διώξεις κατά των υπευθύνων για την τραγωδία της Κύπρου
- 1977: Διάσκεψη ΟΗΕ στην Αθήνα. Η Νέα Δημοκρατία υπογράφει την αναγνώριση της μακεδονικής γλώσσας ως επίσημης γλώσσας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας
Παρασκευή 5 Ιουλίου 2019
Τα οικονομικά του λαϊκισμού
Δεν νομίζω ότι υπάρχει αμφιβολία οτι ο λαϊκισμός στην ελληνική κοινωνία έχει αρχίσει να αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο του δημόσιου λόγου. Σχετικά με τον ορισμό του όρου ‘’λαϊκισμός’’ υπάρχουν πολλές και διαφορετικές απόψεις στην πολιτική επιστήμη.
Θα μείνω όμως σ’ ‘ένα οικονομικό ορισμό που έδωσε ο Καθ. R. Dornbusch (1992: The Macroeconomics of Populism). Ορίζει λοιπόν τον ‘’οικονομικό λαϊκισμό’’ ως την ατεκμηρίωτη και αδικαιολόγητη υπόσχεση για ανάπτυξη και αναδιανομή του εισοδήματος χρησιμοποιώντας σύμβολα, υπεραπλουστεύσεις και εχθρούς. Περιγράφει με άλλα λόγια ο καθ. R. Dornbusch ότι ακριβώς έγινε με τα μνημόνια στην ελλ.κοινωνία.
Στην αρχή ήρθαν και μας υποσχέθηκαν γρήγορη ανάπτυξη ( το 2012 θα επανερχόταν η οικονομία σε θετικούς ρυθμούς) και επάνοδο στις αγορές. Χωρίς κάποια επιστημονική τεκμηρίωση υποχρέωσαν την ελληνική κοινωνία να ακολουθήσει έναν οδικό χάρτη που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.
Χρησιμοποίησαν οικονομικές υπεραπλουστεύσεις όπως ο ‘’καλός νοικοκύρης καλύπτει τα ελλείμματα’’ υποκαθιστώντας την οικονομική πολιτική με την ηθική. Και το χειρότερο δημιούργησαν εσωτερικούς εχθρούς ισοπεδώνοντας παράλληλα οποιαδήποτε αντίθετη άποψη. Στην συζήτηση για οτιδήποτε εναλλακτικό υπήρχε ο φόβος της δραχμής. Η εμμονή σε λανθασμένες λύσεις και η απογοήτευση απο την συνεχή διάψευση των προσδοκιών είχε σαν αποτέλεσμα την γιγάντωση και ενός άλλου φαινομένου αυτού της ριζοσπαστικοποίησης της ελληνικής κοινωνίας.
Αλλαγή σκηνικού
Στις 7 Ιουλίου,
αλλάζει το πολιτικό τοπίο, αλλά και η γενικότερη ιδεολογική ατμόσφαιρα. Η κυβερνητική
εναλλαγή θα εδραιωθεί πάνω σε βάσεις που μπήκαν από όλες τις συστημικές δυνάμεις
στα 10 χρόνια των μνημονίων. Το τέλος της «αριστερής διακυβέρνησης», η οποία στάθηκε
απαραίτητη και χρησιμότατη στην προηγούμενη φάση, φέρνει μια πιο «ορίτζιναλ» συστημική
δύναμη για να συνεχίσει ακόμα πιο αποφασιστικά τη «δουλειά» τώρα που έχει στρωθεί
ο δρόμος.
Λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ
έφερε τη Ν.Δ. Είναι σωστό, αλλά είναι ακριβέστερο ότι όλοι μαζί φέρνουν τη Ν.Δ.
Όλοι δούλεψαν για το μάντρωμα της αμφισβήτησης, την υποστολή της λαϊκής διαθεσιμότητας,
την επάνοδο στην «κανονικότητα». Οι περισσότεροι με συνειδητή πρόθεση να οδηγηθούν
εδώ τα πράγματα και άλλοι με την ανικανότητα να προβάλλουν έναν διαφορετικό λόγο.
Καταγγέλλοντας και φωνάζοντας απλώς, άνοιξαν τον δρόμο στο ώριμο φρούτο μιας δεξιάς
διακυβέρνησης. Όλοι έστρωσαν το δρόμο στον Μητσοτάκη, ο οποίος δεν έκανε και μεγάλη
προσπάθεια να επικρατήσει.
Συντριβή του Λούμπεν ΣΥΡΙΖΑ και αναγέννηση του λαού
Γράφαμε πριν μερικές μέρες για την σημασία της εκλογικής συντριβής του μορφώματος της Λούμπεν Αριστεράς που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ.
Υποστηρίξαμε πως μόνο μέσα από την εκλογική συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν οι προϋποθέσεις αναγέννησης του Εργατικού–Λαϊκού Κινήματος και ανόδου της συνείδησης και υπόστασης του ελληνικού λαού σε ανώτερο επίπεδο.
Τα λίγα εικοσιτετράωρα που έμειναν μέχρι τις εκλογές φέρουν προ των ευθυνών τους όλους μας. Και αυτές οι ευθύνες βοούν συνεχώς, μας καλούν ακατάπαυστα και μας ωθούν σε τέσσερις επιλογές.
Πρώτον, την μη αποχή. Όποιος απέχει συνειδητά πλέον συμμετέχει στην διαιώνιση της καθημερινής, συνολικής παρακμής της χώρας, του λαού και των μελλοντικών γενεών.
Δεν έχει σημασία εάν απέχει συνειδητά ή από ηλιθιότητα αλλά σίγουρα θα πρέπει να θεωρείται “Ιδιώτης” δηλαδή Idiot αγγλοσαξονιστί που σημαίνει ηλίθιος. Ει δυνατόν, να τιμωρείται και νομικά, εάν είχαμε υγιώς σκεπτόμενες κοινωνίες αποτελούμενες από δημιουργικούς ανθρώπους.
Πως οι "νεο(κωλο)έλληνες" θα ξαναγίνουν Έλληνες
Είσαι Έλληνας
Αυτό που ήσουν κάποτε θα γίνεις ξανά
πρέπει να γίνεις, πρέπει να κλάψεις.
Ο εξευτελισμός σου να γίνει τέλειος
Η εκπόρθηση να φτάσει ως τις ρίζες των βουνών
Είσαι Έλληνας, είσαι Έλληνας.
Πίνεις την προδοσία με το γάλα,
πίνεις την προδοσία με το κρασί.
Ο εξευτελισμός σου να γίνει τέλειος,
πρέπει να δεις, πρέπει να γίνεις,
αυτό που ήσουν κάποτε θα γίνεις ξανά
(Μίκης Θεοδωράκης)
Οι εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 θα μείνουν στην ιστορία ως η ιστορική στιγμή κατά την οποία ο νεότερος ελληνισμός θα αφήσει οριστικά πίσω του τη μεταπολίτευση μαζί με την εμφυλιοπολεμική ιδεολογία και τις πολιτικές που την αναπαράγουν. Οι Έλληνες, έχοντας καταβάλει ένα βαρύτατο τίμημα κατά την τελευταία περίοδο, έχοντας απωλέσει κάθε υπόλειμμα οικονομικής ανεξαρτησίας, απειλούμενοι πλέον και στην εδαφική τους υπόσταση και την ίδια την ιστορική τους επιβίωση ως έθνος, είναι υποχρεωμένοι να αρχίσουν μια μακρά πορεία αυτοσυνειδησίας χωρίς προηγούμενο.
Πέμπτη 4 Ιουλίου 2019
Οι χρήσιμοι ηλίθιοι
Των Πέτρου Δημητρίου και Γιώργου Γκόντζου
ΕΠΙΚΑΙΡΟ!!!
Η μετατροπή των ανοιχτών συνόρων σε θέση της «Αριστεράς» είναι ένα πολύ νέο φαινόμενο και αντιτίθεται στην ιστορία της οργανωμένης Αριστεράς για θεμελιώδεις λόγους. Τα ανοιχτά σύνορα είναι εδώ και καιρό το σύνθημα των επιχειρήσεων και της ελεύθερης αγοράς. Ορμώμενοι από τους νεοκλασικούς οικονομολόγους, οι ομάδες αυτές υποστήριξαν την απελευθέρωση της μετανάστευσης με βάση την ορθολογική αγορά και την οικονομική ελευθερία. Αντιτίθενται στα όρια μετανάστευσης για τους ίδιους λόγους που αντιτίθενται στους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. {..}
{..}Με τις κατάπτυστες εικόνες των χαμηλόμισθων μεταναστών που εκδιώχθηκαν σαν εγκληματίες από το Τελωνείο (ICE), των μεταναστών που πνίγονται στη Μεσόγειο και με την ανησυχητική αύξηση του αντι-μεταναστευτικού κλίματος σε όλο τον κόσμο, είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί η Αριστερά θέλει να υπερασπιστεί τους παράνομους μετανάστες ενάντια στην στόχευση και την θυματοποίηση. Και θα έπρεπε. Αλλά, αν και ενεργώντας υπό τη σωστή ηθική ώθηση για να προασπίσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των μεταναστών, η Αριστερά κατέληξε να τραβάει την πρώτη γραμμή υπεράσπισης και αποτελεσματικής προστασίας του ίδιου του εκμεταλλευτικού συστήματος της μετανάστευσης.
Ένας στους τρεις που απασχολούνται με την μορφή μερικής απασχόλησης αμείβεται με 390 ευρώ .. ΜΙΚΤΑ!
Σύμφωνα με τα στοιχεία απασχόλησης του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) για τον Δεκέμβριο του 2018, υποβλήθηκαν και επεξεργάστηκαν ΑΠΔ από 256.475 κοινές επιχειρήσεις και 14.257 από οικοδομοτεχνικά έργα. Ο αριθμός των ασφαλισμένων οι οποίοι έχουν δηλωθεί στις ΑΠΔ, ανέρχεται σε 2.103.806, εκ των οποίων 2.065.553 απασχολούνται σε κοινές επιχειρήσεις και 38.253 σε οικοδομοτεχνικά έργα.
Τετάρτη 3 Ιουλίου 2019
Η ιστορία του Παύλου...
Ο άστεγος που βρήκε σπίτι και δουλειά χάρη στο facebook.
Ένα post στο Facebook κατάφερε να αλλάξει τη ζωή του Παύλου. Ο Παύλος ήταν ένας από τους πολλούς άστεγους της Αθήνας, ο οποίος κατάφερε να βρει να σπίτι αλλά και δουλειά χάρη στην κινητοποιήση των χρηστών του Facebook.
Ο Παύλος κοιμόταν για καιρό στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ωστόσο, όλα αυτά μέχρι να τον δει ο Στέφανος Ξ. . Ο Στέφανος «ανέβασε» την φωτογραφία του στο Facebook και έγραψε: «Τον είδα έξω από το supermarket. Η αξιοπρέπειά του μου κίνησε την περιέργεια. Τον ρώτησα τι μπορούσα να του αγοράσω για να φάει και μου είπε ταπεινά μια τυρόπιτα παρακαλώ. Βγαίνοντας πιάσαμε την κουβέντα.
Ζήτησα άδεια για να τον φωτογραφίσω. Λέγεται κος Παύλος, δεν έχει οικογένεια, κατέληξε άνεργος και τα βράδια κοιμάται στο Ελληνικό στο παλιό Αεροδρόμιο όπου οι φύλακες κάνουν τα στραβά μάτια και το επιτρέπουν. Μου είπε ότι έχει κάνει όλες τις δουλειές, από υπάλληλος γραφείου μέχρι και οικοδομή. Όποιος από εσάς έχει κάποια απασχόληση για τον Κο Παύλο (το Κ με κεφαλαίο) ας επικοινωνήσει μαζί μου στο inbox να του δώσω το κινητό του. Νομίζω η εικόνα μιλάει από μόνη της».
Τρίτη 2 Ιουλίου 2019
Η μόνη σημασία των εκλογών είναι να μην μπει στη Βουλή ο Βαρουφάκης και έχουμε αργότερα ένα νέο και πολύ πιο επικίνδυνο ΣΥΡΙΖΑ
Από τα μέχρι τώρα δεδομένα, έτσι όπως τουλάχιστον διαμορφώθηκαν μετά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, η εναλλαγή των εντολοδόχων της Υπερεθνικής Ελίτ στην κυβέρνηση του προτεκτοράτου που λέγεται Ελλάδα θα πρέπει να θεωρείται σχεδόν βέβαιη. Προφανώς όμως, η αντικατάσταση του ΣΥΡΙΖΑ από τη ΝΔ ελάχιστη διαφορά θα έχει για τα λαϊκά στρώματα. Και αυτό γιατί και οι δύο, μακριά από κενές περιεχομένου διακρίσεις μεταξύ Αριστεράς-Δεξιάς που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στη σημερινή εποχή (όπως και αποδείχτηκε στην πράξη), αποτελούν τους ιδανικούς υπερασπιστές της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Δηλαδή των πολιτικών εκείνων που υπαγορεύουν οι ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές της ΕΕ (οι «4 ελευθερίες» της συνθήκης του Μάαστριχτ), όπως η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, τη διάλυση του υποτυπώδους κράτους πρόνοιας κ.α. προς όφελος των Πολυεθνικών επενδύσεων τύπου Κίνας.
Έχοντας γνώση ότι τα πολιτικάντικα παιχνίδια των τσαρλατάνων της πολιτικής δεν αφορούν τα θύματα της παγκοσμιοποίησης, θεωρούμε σκόπιμο να εστιάσουμε την προσοχή μας σε ένα σημείο, το μόνο το οποίο μπορεί να προσδώσει στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές τον χαρακτηρισμό ως κρίσιμες, εν απουσία ενός αντιπαγκοσμιοποιητικού πόλου στην Ελλάδα που θα μπορούσε να προτάξει ένα διαφορετικό πολιτικό προσανατολισμό μονομερούς εξόδου από την ΕΕ με στόχο την οικονομική αυτοδυναμία προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων.
Μητσοτάκης και Χαρδαλιάς ποτίζουν...
...στον Υμηττό με ποτιστήρι!!!
2019…
Άντε να πάει μπροστά, αυτή η έρμη η πατρίδα!!!
Συμβολικά... μας δουλεύουν...
Τα ψέματα του Τσίπρα στον ελληνικό λαό
Σκίτσο του Κυρ
Του Νίκου Ντάσιου από την Ρήξη φ. 153
Λίγες μέρες μετά τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές με διαφορά κοντά στις 10 μονάδες από τη ΝΔ, την αφυδάτωση των ΑΝΕΛ που οδήγησε σε «αποστράτευση» τον κο Καμμένο και της νέας παροχολογίας εν όψει των εθνικών εκλογών της 7ης Ιουλίου, οφείλουμε έναν μικρό απολογισμό για τον πρωθυπουργό και την παρέα του, που έχτισαν καριέρες με το αντιμνημόνιο…
1. Κατάργηση Μνημονίου μ’ έναν νόμο κι ένα άρθρο. Δημοψήφισμα για τη ρήξη με την Ευρώπη των τοκογλύφων. Τι έκανε: Υπέγραψε Μνημόνιο με αυξημένη επιτήρηση και πλεονάσματα μέχρι το 2060, υποβιβάζοντας μεγάλα κομμάτια της μεσαίας τάξης σε «επιδοματούχους». Έθεσε το εκβιαστικό δίλημμα, νέα μέτρα ή έξοδος από την Ε.Ε, με το διχαστικό δημοψήφισμα του 2015, για να μετατρέψει το ΟΧΙ σε ΝΑΙ, απαξιώνοντας τη λαϊκή ετυμηγορία. Ζήτησε λαϊκή νομιμοποίηση της συνταγματικής εκτροπής με τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, έχοντας συμφωνήσει με τους δανειστές δυσβάσταχτα μέτρα που ήταν μονόδρομος.
2. Διατήρηση των συντάξεων. Τι έκανε: Επαναπροσδιορίστηκαν οι νέες κύριες συντάξεις με τον Νόμο Κατρούγκαλου (N4387/2016) που οδηγούν σε μειώσεις έως και 35% για ασφαλισμένους με υψηλές εισφορές. Μείωσε τις επικουρικές έως 50% και κούρεψε το εφάπαξ. Δυσχέρανε το πλαίσιο καταβολής των συντάξεων χηρείας. Συρρίκνωσε σταδιακά το ΕΚΑΣ για 370 χιλ. χαμηλο-συνταξιούχους κατ’ εφαρμογή του Ν 3863/2010. Υπέγραψε την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς και των παλαιών συντάξεων με εφαρμογή από 2019, η οποία ανεστάλη λόγω της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Δευτέρα 1 Ιουλίου 2019
Δάσκαλος φτωχός, αμόρφωτος λαός (με αφορμή την είσοδο των εκπαιδευτικών στα πρατήρια στρατού)
Την επόμενη λοιπόν φορά που θα βρεθούμε στη δύσκολη θέση
να απλώσουμε το χέρι για να λάβουμε τα ψίχουλα που μας προσφέρουν ας σφίξουμε
το χέρι σε γροθιά, ας το υψώσουμε στον αέρα, ας στυλώσουμε καλά
τα πόδια μας και ας πάρουμε ρεύμα από τη γη. Μετά ας γραπώσουμε το χέρι του
διπλανού μας και ας φτιάξουμε κύκλωμα
Λίγα
συνθήματα μου αρέσουν. Υπάρχουν όμως κάποια τα οποία εκφράζουν τόση αλήθεια που
έρχονται και σου χτυπάνε με ορμή το μυαλό σου. Ένα τέτοιο σύνθημα άκουσα τελευταία:
«Δάσκαλος φτωχός, αμόρφωτος λαός». Είμαι σίγουρος πως αν το φωνάζαμε σε οποιονδήποτε
πολιτικό οποιουδήποτε κόμματος που έχει κυβερνήσει θα έλεγε ότι συμφωνεί και επαυξάνει,
χωρίς όμως την ίδια ώρα να συνειδητοποιεί ότι στριμώχνει τον εαυτό του στην
γωνία και το παραπάνω σύνθημα μπορεί κάλλιστα να μετατραπεί σε νοκ-ντάουν
ερώτηση: «Τότε για ποιο λόγο κάνετε το δάσκαλο όλο και πιο φτωχό;
Μήπως τελικά ο στόχος είναι ο αμόρφωτος λαός»;
Κάθε
επιδρομή εναντίον στην αξιοπρεπή ζωή των εκπαιδευτικών είναι μέρος του πολέμου που
γίνεται στο σχολείο και στο δικαίωμα που έχουν όλα τα παιδιά στη μόρφωση.
Η διάσταση αγγλοσαξωνικού Βορρά και ευρωπαϊκού Νότου
Το σημερινό κράτος είναι πολιτικά κυρίαρχο (ενσαρκώνει το όλον του
πολιτικού συστήματος) αφενός έναντι των άλλων κρατών και αφετέρου έναντι της κοινωνίας.
Σήμερα, με την κοσμοσυστημική διακτίνωση της επικοινωνίας και της οικονομίας, αυτός
χρησιμοποιεί την πολιτική (ως δύναμη που απαντάται στο διακρατικό πεδίο), θα οικειοποιηθεί
αντιστοίχως την εσωτερική πολιτική κυριαρχία του κράτους, επί της κοινωνίας.
Αντίβαρο στην εξέλιξη αυτή δύναται να υπάρξει μόνο με την ανάκτηση
της μερικής έστω πολιτικής αρμοδιότητας (μέρους της πολιτικής κυριαρχίας του κράτους)
από την κοινωνία των πολιτών. Πράγμα που μπορεί να γίνει μόνο με την θεσμική είσοδο
της κοινωνίας των πολιτών στην Πολιτεία. Το γεγονός αυτό, προϋποθέτει την αποκοπή
της ιδιότητας του εντολέα από την πολιτική εξουσία και την απόδοσή της στον φυσικό
της φορέα, την κοινωνία των πολιτών.
Το γεγονός αυτό υποδηλώνει την μεταβολή της Πολιτείας, δηλαδή τη
μετάβαση από την μοναρχευομένη ολιγαρχία στην αντιπροσωπευτική Πολιτεία, ώστε να
αποκατασταθεί η ισορροπία μεταξύ κοινωνίας και οικονομίας. Πρέπει να αναπροσανατολιστεί
ο σκοπός της πολιτικής στο συμφέρον της κοινωνίας. Η μετάβαση της κοινωνίας στο
μέλλον, ως διακύβευμα, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, στη φάση αυτή, ούτε με την
υπέρβαση του κράτους-έθνους και τη συγκρότηση ενός κοσμοκράτους, ούτε και με τις
παραδοσιακές πολιτικές πρακτικές.
Προεκλογικές προσδοκίες και μετεκλογική ανώμαλη προσγείωση
Οι προεκλογικές προσδοκίες είναι σχεδόν κανόνας κι αυτό αφορά και στις μελλοντικές οικονομικές εξελίξεις. Τις περισσότερες φορές αυτές οι θετικές προσδοκίες εκφράζουν τις ιδιωτικές επιθυμίες του καθενός, οι οποίες διογκώνονται τεχνηέντως από τις συνήθεις ρητορείες των πολιτικών κομμάτων. Οι τελευταίες κατά κανόνα απέχουν από την πραγματικότητα της οικονομίας και τους συγκεκριμένους περιορισμούς που αυτή επιβάλλει καθορίζοντας με αυτό τον τρόπο και τα όρια των δυνατοτήτων για δράση.Η δημιουργία και η διόγκωση των προσδοκιών, όμως, που δεν εφάπτονται με την πραγματικότητα, ώστε να μπορεί να διαμορφωθεί με υψηλό βαθμό πιθανοτήτων το άμεσο μέλλον, πολλές φορές λειτουργεί αρνητικά και θέτει την οικονομία σε κίνδυνο. Σήμερα, π.χ. έχουν καλλιεργηθεί υψηλές προσδοκίες, κυρίως από τις χρηματοπιστωτικές αγορές, ενόψει των επερχόμενων εκλογών και συγκεκριμένα με το σενάριο η νέα κυβέρνηση να προέρχεται από τη ΝΔ.
Αυτό φαίνεται από τις εξελίξεις στις αγορές κεφαλαίων: η απόδοση του ελληνικού δεκαετούς ομολόγου υποχώρησε την περασμένη εβδομάδα έως και το 2,67% και την Παρασκευή έκλεισε σε μικρή απόσταση από το ιστορικό αυτό ναδίρ, στο 2,71%. Το κόστος δανεισμού της χώρας (με βάση το ομόλογο αναφοράς) έχει μειωθεί κατά 72 μονάδες βάσης μόνο τον τελευταίο μήνα, ενώ είναι 175 μονάδες βάσης χαμηλότερο σε σχέση με τον Ιούνιο του 2018.
Ο Παρθενώνας ετικέτα της Coca Cola
Τις τελευταίες ώρες η Αθήνα και κυρίως τα σημεία που βρίσκονται κοντά σε αρχαιολογικούς χώρους έχει γεμίσει με τα καινούργια μπουκάλια της Coca – Cola, τα οποία φέρουν ως ετικέτες τον Παρθενώνα, τη Βουλή, το Ηρώδειο ενώ τα αντίστοιχα νέα μπουκάλια της εταιρείας που κυκλοφορούν στη Θεσσαλονίκη φέρουν ετικέτες με τον Λευκό Πύργο.
Η εν λόγω πολυεθνική θεωρεί τα μνημεία τσιφλίκι της και κατ’ αυτή τη λογική θεωρεί ότι δικαιούται να τα καπηλεύεται ως αγοραίο εργαλείο ώστε το συμβολικό κεφάλαιο που αντλεί από αυτά να μετατρέπεται και σε πραγματικό κεφάλαιο. Στο παρελθόν είχε απεικονίσει τους κίονες του Παρθενώνα ως μπουκάλια Coca – Cola, χωρίς βέβαια να ζητήσει άδεια από το Υπουργείο Πολιτισμού και φυσικά η διαφήμιση αποσύρθηκε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)